Jump to content
Desmond Thwaite

[1835/1836] Destiny makes no mistakes, but children do

Recommended Posts

Dinsdag 5 januari 1836 - 's middags na de lessen - een leeg tafeltje

 

Desmond was minder dol op huiswerk maken dan je misschien dacht. Het was niet dat huiswerk maken niet leuk was, maar sommige vakken waren gewoon zo saai en niet iets wat Desmond leuk vond en die vakken maakte hij dus ook gewoon liever niet. Vandaag was het de beurt aan één van die vakken: Astronomie. Hij had echt geprobeerd sterren interessant te vinden, eerlijk waar, maar het was allemaal zo… saai! Wat maakte hem al die sterren nou uit?

 

Gelukkig was dit een groepsopdracht en kon hij alles met Xanthe Kingsley-Savage maken. Dat was… beter voor Desmond, want anders had hij het vast allang opgegeven. "Hallo!" begroette hij haar semi-enthousiast. "Ik heb zo'n hekel aan sterrenkaarten maken," klaagde hij direct daarna. "Sterren doen nooit iets interessants!"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Astronomie was dus zo'n vak wat Xanthe wel interessant vond. De stand van de sterren interesseerde haar en het hele idee van een wereld buiten het geen waar zij ooit zouden kunnen komen, vond ze geweldig. In tegenstelling tot Desmond was Xanthe dus wel degelijk enthousiast om te beginnen aan de groepsopdracht. Ze had haar armen om haar volle tas geslagen toen ze half huppelend aan kwam lopen. Haar tas gooide ze op tafel neer en ze ging zitten. 

 

"Oh! Maar sterren doen heel veel eigenlijk. En ze hebben best wel veel invloed op ons. Hun stand enzo, maar dat is wat meer richting waarzeggerij. De kaarten zijn wel een beetje saai inderdaad, maar die zijn vast ook ergens goed voor,"  begon ze direct terwijl ze haar eigen spullen voor zich pakte. Ze was vandaag in een goed humeur, dus dat was in ieder geval al goed voor Desmond. "Vind je sterren helemaal niet leuk?"

Share this post


Link to post
Share on other sites

Invloed? Sterren? Desmond fronste verward, want hij had daadwerkelijk nog nooit zo over sterren nagedacht. Waarom zou hij ook? Sterren stonden gewoon in de hemel, die hadden toch niets te zeggen over het leven op aarde? Daar waren ze veel te ver weg voor.

 

Ja, Desmond geloofde eigenlijk ook niet in waarzeggerij.

 

"Dat snap ik niet," zei hij eerlijk. "Waarom zou de stand van sterren invloed hebben op wat er op de wereld gebeurd?" Hij begreep het echt niet, maar hopelijk zou Xanthe het kunnen uitleggen. "Ik vind sterren wel leuk, op zich, maar ze doen gewoon niets."

 

Hij was ook niet echt romantisch van aard.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Verbaasd keek ze haar projectgenootje aan. Het leek er op dat hij er echt niets vanaf wist, maar hij sliep toch bij Fagan en Sylvester op de kamer? Praatte ze nooit met elkaar op de jongensslaapzaal? Niet dat Xanthe daar echt iets over mocht zeggen, want praten met haar jaargenoten was nu niet echt iets wat ze zelf veel deed. Behalve dan met de mensen die daadwerkelijk interessant waren. Ze mochten aardig wat doen om interessant te zijn, overigens. Of Desmond die beschrijving zou krijgen, moest nog blijken.

 

Ze legde haar kaart-teken-spullen netjes voor zich neer en ging goed zitten. "Wist je niet dat mensen vroeger de weg vonden via de sterren? En dat de mensen op zee, dat nog steeds doen? Plus onze sterrenbeelden, wat is jouw sterrenbeeld, als ik vragen mag?" Ze gokte op leeuw. Of schorpioen, dat kon ook. Dacht ze. Misschien. 

Edited by Xanthe Kingsley-Savage

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, ja, oké, navigatie en zo was wel leuk aan de hand van de sterren. Desmond haalde zijn schouders op, eerlijk gezegd nog niet echt onder de indruk. "Ik heb daar niets aan," gaf hij eerlijk toe. Dat mensen op zee zich navigeerden door de sterren maakte hem weinig uit, want eh, hij vond het daarom nog steeds niet interessant. En in sterrenbeelden geloofde hij al helemaal niet.

 

"Weet ik niet," zei hij eerlijk. "Niemand heeft me dat ooit gevraagd en ik heb er nooit over nagedacht." Want hij las geen horoscopen. Zijn moeder deed dat wel af en toe, maar eh, dat was zijn moeder en niemand nam zijn moeder echt serieus op dat soort momenten. "Ik ben geboren op 8 maart," bood hij aan, om Xanthe toch een beetje gelukkig te maken.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoe had hij daar nou niets aan? Je had toch altijd iets aan nieuwe kennis? Xanthe schudde meewarig haar hoofd en haalde haar schouders op. Dan niet. Als hij niets over coole geschiedenis wilde horen met betrekking tot de sterren, dan niet. Ze ging echt geen moeite in iemand stoppen die geen blijk gaf van interesse. Ze moest zich inhouden om hem niet met grote ogen aan te kijken toen hij beweerde zijn sterrenbeeld niet te weten. 

 

Wel gaf hij haar zijn geboortedatum, maar wat had ze daar nu weer aan? Ze moest gewoon weten wat zijn sterrenbeeld was, niet wanneer hij geboren was. "Daar heb ik toch helemaal niets aan?" reageerde ze, misschien iets te fel. "Maar goed, je vind sterren dus stom. Ik vind ze leuk. Dan hebben we dat tenminste ook weer opgeklaard," verklaarde ze en ze pakte haar spullen voor zich. 

 

"Hoe goed ben je hier in? Kan je een beetje overweg met een liniaal?" vroeg ze hem zakelijk. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoezo had ze daar nou weer niets aan! Desmond fronste geërgerd zijn wenkbrauwen naar haar, want met een geboortedatum wist je toch ook welk sterrenbeeld iemand had? Als je daar wat om gaf, tenminste. "Nou, dan niet," besloot hij maar. Zo, dat was het gesprek dan over sterrenbeelden. Helemaal afgesloten.

 

"Ja hoor!" Hij was best goed met een lineaal! Want… dat waren gewoon rechte lijnen. Ruimtelijk inzicht en zo. "Laten we beginnen bij de noorderster," besloot hij, want dat was altijd de helderste ster. "Die staat hier." En hij zette een mooie stip.

 

Jammer dat dat niet het enige was wat hij hoefde te tekenen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Een glimlachje vormde zich rond Xanthes lippen. Mooi, ze werkte in ieder geval niet samen met een volledige idioot. Hij was maar een halve idioot, dat kan ze hem nog wel vergeven. Daar kon ze nog wel iets mee. Het was in ieder geval beter dan Sylvester McIntyre. Die was een volledige idioot. En toch was hij in Ravenklauw beland, misschien moest ze sowieso maar eens een hartig woordje spreken met de sorteerhoed. 

 

Ze knikte goedkeurend bij het zien van wat hij op de tekening had gezet en schoof het blad naar zichzelf toe. "Dan kunnen we nu de kleine beer tekenen, want de noorderster is zijn staart. Kijk maar." Ze schoof het boek naar hem toe. Zij had het al helemaal gelezen, dus zij had het niet meer nodig. Maar hij, als halve idioot, waarschijnlijk wel.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Desmond was helemaal geen halve idioot! Zou hij zelf vinden, als hij Xanthe's gedachten had kunnen lezen, maar dat kon hij niet, dus nu kan ik technisch gezien geen innerlijke monoloog houden voor waarom Desmond geen halve idioot was. Ik wil het alsnog doen, overigens, maar ik zal braaf zijn en in plaats daarvan maar beschrijven dat hij het boek naar zich toe trok.

 

Want Desmond hield van boeken en hij was niet zo geobsedeerd met sterren dat hij alle sterrenbeelden zonder boek neer kon tekenen. "Hier, kijk," zei hij een paar minuten, half trots, terwijl hij de tekening naar Xanthe schoof. "Doe jij de volgende?" Hij duwde vriendelijk het boek naar haar terug.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Geïnteresseerd keek Xanthe toe hoe de jongen te werk ging. Waarom was oprecht onder de indruk dat hij iets in één keer kon doen? Hoorde dat niet gewoon... normaal te zijn? Waarschijnlijk ging ze gewoon te veel om met bepaalde andere tweedejaars ravenklauwers. Ik noem geen namen. 

 

Tevreden met het werk van Desmond nam Xanthe het boek over. "Weet je? Ik denk dat ik je wel mag. Je bent niet zo dom als ik verwachtte," verklaarde ze en ze begon te tekenen aan het volgende sterrenbeeld, wat makkelijk getekend kon worden vanuit de kleine beer. Het voelde best goed om iemand eens een oprecht compliment te geven. Het zorgde ervoor dat ze minder terughoudend was. Het maakte dat ze relaxt aan het werk kon. Bijna zoals wanneer ze helemaal alleen ergens mee bezig was.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nou… bedankt? Desmond grijnsde maar echter, hij was altijd blij als andere mensen hem aardig vonden en eerlijk gezegd viel hem de belediging niet echt op. Want Xanthe was aardig (nu) en dat betekende dat je alles wat ze zei gewoon moest vergeven. "Ik mag jou ook!" kondigde hij vrolijk aan. "Ik hoop dat we vaker samen mogen werken!"

 

Want dat zou nooit fout gaan.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Xanthe's borst zwol op van trots. Ha! Zie je wel Sylvester! Er waren mensen die haar aardig vonden. In your face. Ze moest hem dit echt eens in wrijven, want Desmond was voor zover ze had bijgehouden de eerste op Zweinstein die het letterlijk had gezegd. Natuurlijk waren er ook anderen die haar aardig vonden, maar. tja, je snapt het punt. Dit was belangrijk"Ik zou ook graag nog eens met jou samen werken," zei ze blij en ze schoof de tekening weer naar hem. 

 

"Ben je in alle vakken goed? Of zijn er ook vakken waar je niet zo goed in bent?" Want met de vakken waar hij niet zo goed in was, daar zocht ze liever een partner die wel van haar niveau was. "We moeten natuurlijk wel zorgen dat we op hetzelfde niveau werken, zoals je wel begrijpt."

Share this post


Link to post
Share on other sites

Waren er vakken waar Desmond niet zo goed in was? Oh ja, hoor. "Verweer tegen de Zwarte Kunsten," gaf hij toe, hoewel hij er niet zo mee zat, in ieder geval. "Het is allemaal vaak zo gemeen!" Je moest zomaar andere mensen vervloeken of er waren gemene beesten en dat vond hij allemaal niets. Nee, dan vond hij de andere vakken een stuk leuker. "Voor de rest vind ik bijna alles leuk!" En leuk betekende dat hij er goed in was, toch? Bedankt.

 

"En jij?" vroeg hij nieuwsgierig, terwijl hij alvast het volgende sterrenbeeld begon te tekenen.

 

Astronomie vond hij nog steeds saai, overigens.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Xanthe moest moeite doen om niet heel opzichtig haar wenkbrauwen op te trekken. Verweer was juist een vak wat zijzelf echt heel tof vond. Je mocht echt toveren en andere vervloeken zonder dat de docent er wat van zei. Gewoon, omdat het bij het vak hoorde! Wat was er nu beter dan dat? Nee, verweer behoorde tot haar betere vakken en zeker tot haar lievelingsvakken. Maar waar ze wel slecht in was.... Vliegen was niet echt haar ding, al zou ze dat niet snel toegeven en toverdranken vond ze ook best moeilijk. 

 

"Toverdranken denk ik. Op de een of andere manier doe ik altijd net iets niet helemaal goed." Tot haar eigen ergernis. "Niet dat de dranken echt rampzalig zijn hoor, maar ze zijn ook niet echt goed. Zoals met de zweldrank bijvooorbeeld, m'n kastanje werd wel iets groter, maar niet zo groot als hij hoorde te worden." Ondertussen maakte ze voor zichzelf een notitie dat ze met verweer tegen de zwarte kunsten in ieder geval niet met Desmond samen zou werken. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh, echt? Verbaasd keek Desmond naar Xanthe, alsof het allemaal duidelijker of logischer zou worden als hij iemand aankeek. "Volg je het recept wel goed?" vroeg hij, want daar ging het vaak het meeste fout. Mensen die zeiden dat ze aan het opletten waren, maar dat eigenlijk net niet helemaal deden. "Of misschien is je ketel aan vervanging toe?" Of haar snijmes was niet goed schoon, of haar snijplank, of haar lepel was versleten... 

 

"Mag ik anders eens kijken naar je spullen?" 

Share this post


Link to post
Share on other sites

"Ja, ik volg het recept tot op de letter precies," antwoordde Xanthe waarbij ze haar best deed haar ergenis uit haar stem te weren. Impliceerde Desmond nu echt dat ze niet goed oplette tijdens de lessen? Want dat deed ze dus echt wel. Tenzij Sylvester heel vervelend was dan, want dan moest ze op hem letten en hem uitschakelen. Oh en Sylvester mocht ook geen betere dranken afleveren dan zijzelf. Opletten deed ze echter zeker weten wel. Haar materiaal echter....

 

Xanthes gezicht klaarde op en ze knikte. Dat moest het zijn! Haar falen in toverdranken lag aan het feit dat ze slechte spullen had, wat overigens volledig de schuld was van haar ouders. "Ik heb ze nu alleen niet bij me, dus we zullen naar de leerlingenkamer moeten." Sorry, Xanthe was niet het type die voor de zekerheid al haar materialen voor elke les bij zich had om ervoor te zorgen dat ze het bij zich had, mocht er toevallig iets gebeuren waar ze het voor nodig had.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja ja. Desmond hield keurig zijn mond dicht, knikte alleen maar enthousiast en probeerde die nare gedachte uit zijn hoofd te houden, want het was niet netjes dat je iemand niet geloofde. Als Xanthe zei dat ze het recept keurig volgde, dan deed ze dat.

 

"Ja, prima!" Geen probleem, hoor. Hij vond de leerlingenkamer ook een prettige plek om te zijn en hij keek er naar uit om een goede blik te werpen op Xanthe's spullen. "Zijn we al klaar met de kaart?" vroeg hij, terwijl hij schuldig een blik wierp op het huiswerk. Was ook zo sneu om daar nu mee te stoppen en dat één van hen het in hun eentje moest doen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×