Jump to content
Sign in to follow this  
Valencia Bihari

[1835/1836] Reizen zit in ons bloed

Recommended Posts

Valencia was op reis!

 

Nu was dat geen wonder, ze was nu eenmaal van het reizende volk, maar wat wél bijzonder was, was dat ze buiten het Verenigd Koninkrijk was. Ze was op het vasteland geboren en had daar tot haar tweede jaar gewoond, maar kon zich daar niets van herinneren. Het zat namelijk zo: haar ouders dachten dat hun familie hen betoverde zodat ze steeds zwanger raakten en gingen er vandoor. Weg van hun huis, weg van hun haard, weg van het leven wat ze gekend hadden. Ze trokken de oceaan over met hun dertien kinderen en zouden nooit meer terugkomen.

 

Hoe tragisch.

 

Ze zouden óók niet terugkomen omdat ze elkaar vergiftigd hadden, vijf maanden na de geboorte van hun vijftiende kind. Deze gebeurtenis had ervoor gezorgd dat de twee oudste kinderen van Zweinstein getrokken werden en met hun jongere zusjes en broertjes moesten vluchten. Er was namelijk een dreuzeloverheid die het een goed idee vond om ze alle vijftien in een weeshuis te stoppen. Nou dát kon natuurlijk niet gebeuren! Zie je het voor je, de Bihari’s in een weeshuis? De Bihari’s, die al generaties rondtrokken en zongen en probeerden te overleven? Nee, dat zou niet gebeuren al werd het de dood van Emilian en Nikolett, de oudste twee kinderen. De twee maakten hun broertjes en zusjes wakker in de paasvakantie waar dit allemaal gebeurde en ze gingen er vandoor.

 

De volgende vijf jaar trokken ze rond en ontweken ze Dreuzelse autoriteiten, want die wilden hen nog steeds in een weeshuis stoppen. Ze trokken vooral door de magische gebieden heen en deden daar wat ze altijd deden. Tien kinderen zongen, een ging rond met de hoed voor geld, twee gingen op rooftocht en de laatste twee zorgden voor de dieren en hun woonwagen, zodat er niets gestolen kon worden. Terwijl het hele dorp uitgelopen was om te kijken naar het zingende gezin konden zij rustig hun slag slaan. De twee kinderen of rooftocht gingen huizen binnen en stalen eten wat ze waarschijnlijk niet zouden missen, plus soms wat geld, een boek, kleding of schrijfgerei. Ze brachten alles naar de kinderen die bij de woonwagen bleven en gingen daarna weer verder naar het volgende huis.

 

De zingende kinderen haalden daarnaast vaak wel redelijk wat op. Genoeg om de hoeveelheid eten aan te vullen. Diezelfde avond vertrokken ze dan weer, voordat mensen doorhadden dat ze eigenlijk dingen misten. Het gezin kon weer enkele dagen vooruit met het eten, maar al snel raakte het natuurlijk weer op en moesten ze hetzelfde circus opnieuw opvoeren.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maar nu, nu was alles anders.

 

Alles was begonnen met een grote uil die aan was komen vliegen. Valencia en Nadya waren de twee geweest die op rooftocht gingen deze dag en ze hadden net brood, wat vlees en kleding kunnen stelen. Terug bij de woonwagen heerste er enige paniek toen ze terug kwamen met hun spullen. Edina en Mala hadden de grootste moeite om een brief van de uil af te halen die hun grootouders gebruikten voor contact. Soms hadden zij met hen nog wel contact en heel, heel soms kwamen de twee ook op bezoek. De uil had echter weinig zijn om stil te zitten en fladderde rond de woonwagen met de twee zusjes erachteraan. Valencia keek naar Nadya, die knikte en samen schoten ze naar voren. De uil schrok van deze plotselinge aanval en vloog naar achter, recht in de handen van Mala.

 

Het meisje werd bijna onderuit geduwd door de geschrokken uil en slaakte een gilletje. Edina schoot te hulp en greep de poot van de uil, zodat ze de brief er vanaf kon halen. Edina ging zitten en scheurde het briefje open, waarna ze begon te lezen. Ze begon steeds meer te fronsten naarmate ze las en de drie jongere kinderen staarden haar nieuwsgierig aan. Toen ze uitgelezen was, lag er een bezorgde frons op haar gezicht, maar weigerde ze te zeggen wat er was.

 

“Ik vertel het later.”

“Maar Dina! Het is-“

“Nee, later. Vanavond. Val en Nadya, ga verder met spullen halen. Probeer perkament, dat is nodig.”

 

Valencia fronste weer naar Nadya en gebaarde met haar hoofd naar de deur. Haar tweelingzus knikte en de twee verdwenen weer naar buiten om naar een volgend huis te gaan. Ze kwamen een tijd later terug met nog meer brood en ook wat melk, plus wat extra eieren. Dina deed of er niets aan de hand was en dus deden zij maar mee. Iren kwam aangerend en gebaarde dat zij wel zou gaan koken, dat de rest mee moesten gaan zingen. Edina en Mala vertrokken dan ook voor het laatste nummer, maar de tweeling bleef. Zij wilden liever Iren helpen en hoewel die het nooit fijn vond dat er mensen in de weg stonden, liet ze het deze keer toe. De drie meisjes zorgden voor een maaltijd met de gestolen goederen, plus het eten wat de dieren nog bijdroegen. Hun melk, eieren en kaas zorgde voor een volwaardige maaltijd!

 

Ook de andere kinderen kwamen terug gelopen, de twee jongsten gedragen door hun oudste zus en broer. Toen ze met zijn allen bij elkaar zaten haalde Dina met een ernstig gezicht de brief tevoorschijn en gaf deze aan Emilian. Deze las wat erin stond en fronste ook. Nikolett keek hem vragend aan dus hij gaf de brief en zij begon ook te fronsen. De twee keken elkaar aan en begonnen plotseling in een andere taal te praten. Het was de taal van de Romani, die de jongste kinderen nooit volledig hadden eigengemaakt en waarin ze wel vaker dingen bespraken. Ook Mirela en Violca mengen zich erin, samen met Edina. Val vond het moeilijk te begrijpen en deed op een gegeven moment ook geen moeite meer.

 

Net als de andere kinderen die jonger waren dan Edina trok ze zich terug uit het gesprek en begon te spelen. De oudste vijf kinderen bleven praten voor zeker twee uur en kwamen toen tot een besluit. Ze riepen de rest terug en vertelden dat ze voor de wintermarkt naar het vastenland zouden gaan, om hun familie beter te leren kennen. De kinderen keken elkaar aan en begonnen vragen af te vuren, die de oudsten ook niet volledig konden beantwoorden. Ze wisten alleen dat ze uitgenodigd waren door hun grootouders en dat het ‘tijd’ was om de andere families te leren kennen. Hoewel niet iedereen overtuigt was dat dit een goed idee was, zouden ze het wel doen.

 

Familie was ook belangrijk.

Share this post


Link to post
Share on other sites

De week die volgde stond in het teken van zoveel mogelijk eten en drinken verzamelen. Ze deelden hun activiteiten wat op, zodat er nu vier groepen ontstonden. De eerste, grootste, groep zong nog steeds. Dan was er groep twee, ook wel ‘de afleiding’ genoemd. De afleiding zorgde voor afleiding zodat groep drie, ‘de dieven’, hun slag konden slaan. Ze leiden mensen af zodat hun beurs gejat kon worden. Ze struikelden en verrekten hun voet zodat er mensen hun winkel uit kwamen om te kijken hoe het ging, waarna de dieven de winkel in doken en zoveel mogelijk dingen stalen. Vervolgens kwamen ze bij de vierde groep, ‘de thuisblijvers’, die de spullen aanpakten en verstopten. Op deze manier zorgden ze ervoor dat ze veel meer eten en spullen ‘verzamelden’ dan eerst. Het was echter niet de manier waarop ze wilden werken.. ja, ze verzamelden meer, maar het was niet goed voor het moraal. Het was gewoon geen goed voorbeeld voor de kleintjes.

 

De avonden werden dan weer gevuld met het herstellen van hun voorwerpen, het inmaken van het gestolen voedsel en gezellig bijpraten. Ook trokken ze verder naar de volgende plaats. Of nu ja, de jongere kinderen gingen slapen en de oudste vijf bleven wakker en begeleiden de dieren en de wagen. Ze gebruikten hier en daar magie om sneller vooruit te komen. Ze wisselden elkaar af met slapen en aan het einde van de ochtend kwamen ze aan bij een kleine stad waar het circus weer opnieuw begon. Een groepje begon te zingen, twee mensen leidden af, drie mensen stalen en de laatste twee bleven bij de woonwagen.

 

Na een week hadden ze genoeg eten en drinken voor de oversteek. Niet alles was genoeg, maar ze zouden het redden tot aan de overkant! Daar zouden ze dan weer moeten stelen maar.. ja, dat moest dan maar. Ze reisden tot aan de boot die hen naar het vasteland zou brengen!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×