Jump to content
Pumpkins & Parchment RPG
  • Announcements

    • Theodore Whitford

      Nieuwe versie van het board!   09/23/17

      Hoi iedereen! Om te zorgen dat jullie allemaal veilig en probleemloos kunnen posten, is er af en toe een update nodig. We zijn nu overgegaan op versie 4.2, waardoor alles weer voor langere tijd goed zou moeten werken. Gaat er iets mis, laat het even weten! Liefs,   Sander
Tristan Johnson

[1835/1836] Grifclaw x Slytherpuff: Vriendschappelijke wedstrijd

Recommended Posts

Yo, hallo, Hawk was drijver! Dat vond hij ook zelf ontzettend leuk, want nu had hij een knuppel en kon hij allerlei flauwe grapjes maken over knuppels, iemand vertel hem alsjeblieft nooit dat je deze grapjes ook met toverstokken kunt maken, en hij zou natuurlijk Zwerkbal spelen. Ook al was het een beetje een rare wedstrijd, want ze speelden met twee teams door elkaar.

 

Wat hij overigens vergeten was zodra hij omhoog vloog, bij een beuker uitkwam en even om zich heen keek naar wie hij hem kon slaan. Daar! Een onbeschermde jager die Zwadderich kleuren droeg! "HA! LOSER!" riep hij, terwijl hij de beuker hard richting Nikolai Schlender sloeg.

 

Oeps.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nikolai was een sportieve jongen dus kon hij de vriendschappelijke wedstrijd niet laten schieten. Het gaf hem een goed imago, wat hij kon gebruiken. Hij grijnsde charmant naar de meisjes op de tribune want tja, waarom niet? Hij was vandaag ingezet als jager, want hij was natuurlijk ontzettend snel en kon mikken. Het was heel verstandig geweest om hem op jager te zetten, want hij zou hun team de overwinning bezorgen! 

 

Dacht hij en dat was ook echt het plan geweest tot het moment dat die achterlijke Dickson een beuker van achterlijk korte afstand naar zijn hoofd sloeg. Met een luide brul week Nikolai uit naar beneden, waardoor de beuker niet zijn hoofd, maar zijn schouder raakte. Zodra hij weer enigszins goed zat, met een nutteloze linkerarm vloog hij direct naar Hawk toe. "Idioot! We zitten in hetzelfde team!" schreeuwde hij woest en hij probeerde tegen Hawks bezem te schoppen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Oh. Oeps.

 

Nu voelde Hawk zich natuurlijk niet echt schuldig, want Nikolai bleef een Zwadderaar en niet een Huffelpuf en Hawk's loyaliteit richting Zwadderich ging alleen zover als dat wat hem in bed bracht met een knap meisje (hint Helle, hint), maar eh, ja, het was wel een beetje kut. "Sorry!" brulde hij dus, maar als Nikolai tegen zijn bezem ging schoppen, vond Hawk dat hij zichzelf mocht verdedigen.

 

Dus, terwijl hij sorry brulde, probeerde hij Nikolai terug te schoppen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kijk hij had nog niet zoveel te doen als zoeker, zoeker jongens zoeker hij ging de held van de wedstrijd worden. Iedereen wist dat het de zoekers waren waar over gepraat werd. Tuurlijk was het hele team belangrijk en Caspian gaf dan ook heel erg veel om teamspirit enzo maar het was net even beter om zoeker te zijn dan een andere functie. Je werd gewoon meer herinnerd omdat jij de persoon was die zorgde dat je team ging winnen.

 

Maar echter nu had hij nog niet heel veel te doen want er was nog geen snaai in het spel, of die was er wel maar hij zag hem niet was Caspian was niet echt aan het opletten. Zijn ogen waren gefixeerd op twee jongens uit het andere team die aan het vechten waren, sorry hij was ook stiekem een beetje een rampentourist. En nu was Caspian zelf misschien niet het persoon die heel erg graag mensen sloeg, anders was hij wel drijver geworden (oke niet waar want shine) maar dit kwam hen wel heel makkelijk uit. En hey ze hadden al ruzie dus stoken was niet zo erg toch? Dat vertelde hij zichzelf want dan voelde hij zich niet schuldig.

“Hey Nikolai ik weet zeker dat je hem niet van zijn bezem kan schoppen. Wil je een wedje leggen ?” schreeuwde hij over het veld heen terwijl hij zelf een beetje uit de buurt bleef. Hij wilde niet vechten oke dat ging hij namelijk nooit winnen. Maar als deze gasten elkaar van uit het veld zouden slaan dan was winnen alleen maar makkelijker.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Serieus? Hawk had zijn schouder verbrijzeld. Hij had geen enkel recht om hem terug te schoppen. Bovendien was Hawks schop raak geweest, tegen het puntje van Nikolais bezem. Wat, tja, oorlog betekende. Nikolai snoof geergerd. "Laat me met rust ja! Voor je mijn andere schouder ook weet te verbrijzelen," gromde hij waarna hij gas terug nam.

 

Op dat moment kwam Caspian Thwaite naast hem vliegen en deed hem een interessant voorstel. Een slinkse glimlach verscheen om zijn lippen en hij knikte om aan te geven dat hij de weddenschap aan nam. "Deal. Ik zie je na de wedstrijd," zei hij terwijl zijn toverstok tevoorschijn trok, op Hawks bezem richtte en een zorgvuldige 'incendio' uit. 

 

Dat zou Hawk leren om zomaar beukers naar zijn teamgenoten te slaan. Mocht hij niet diens bezem te raken, was er altijd nog de kans dat hij Hawk zelf in brand zou steken. Iets wat het een stuk makkelijker ging maken om hem van zijn bezem te trappen wanneer hij hem 'hielp' zijn bezem uit te trappen. Score.

Edited by Nikolai Schlender

Share this post


Link to post
Share on other sites

Blanche Ingram was uiteraard ook van de partij, want het veertienjarige meisje had nog nooit een zwerkbalwedstrijd gemist sinds haar eerste jaar hier op Zweinstein en zeker niet als het een wedstrijd was waarbij ze Huffelpuf in mocht maken. Nu... speelde Huffelpuf samen met Zwadderich en waren er eerlijk gezegd niet zoveel gele spelers, maar het ging om het idee. Haar eigen broertje zat vandaag helaas aan de kant, maar dat liet maar weer blijken wat voor ontzettende lafaard hij eigenlijk was. En altijd maar stoer doen met dat groepje vrienden van hem dat hij de Huffsketiers noemde, pfff. 

 

Professor Johnson gooide de bal op en het spel begon erg soepeltjes, met het andere team dat zijn eigen spelers meteen uit begon te schakelen. Niet dat Blanche daar echt problemen mee had, maar zelf was ze blijkbaar ook nog niet echt in topvorm, want ze kreeg het voor elkaar om de strijd om de slurk te verliezen van een jongen met één hand. Dit was niet de eerste keer dat Grigor Rhyddrerch haar lastig viel, dus Blanche stond al meteen klaar om wat vieze woorden zijn kant op te schreeuwen, die je normaal niet uit een meisjesmond zou horen komen, toen hij door een eigen fout al van zijn bezem afviel. Blanche, meelevend als altijd, barstte automatisch in lachen uit. 

 

"Oh Grigor, nog steeds even onhandig als altijd." Sorry, die grap werd voor haar nooit oud. Ohja, en er was natuurlijk ook nog een slurk, die Blanche gelukkig niet helemaal vergeten was, want zo'n goede zwerkbalspeler was ze wel. Ze schoot op de vallende bal af en wist hem nog net te vangen. Alleen was het nadeel dat ze nu nogal ver van de doelpalen van de tegenstander was verwijderd. "Hier!" gilde ze en ze gooide de slurk naar voren, richting één van haar teamgenoten. Hoopte ze. Het was eerlijk gezegd een beetje verwarrend met al die kleurtjes. 

Edited by Blanche Ingram

Share this post


Link to post
Share on other sites

Waarom had Helle zich opgegeven voor Zwerkbal? Uhm... duh? Er was een heel publiek dat naar haar keek en haar aandacht gaf. Natuurlijk had ze zich opgegeven voor zwerkbal. Bovendien was het best schattig, hoor. Zo een beetje met een bal heen en weer gooien op een bezem. Het was gelukkig ook niet zo lastig en ze kon heel makkelijk boos naar mensen schreeuwen zonder dat iemand haar daarop aansprak. Het hoorde bij de sport! Het was dus een mooie manier om een beetje agressie kwijt te raken. Als ze de bal (of slurk, ugh, whatever) naar iemand anders gooide, kon ze doen alsof ze het naar Phrixus' hoofd smeet. Of Francis. Of Abel. Of Chase. Of Hawk. Oh, maar waarom zou ze zich Hawk moeten inbeelden. Die was er al! Perfect!

 

Helle ving de bal (slurk was een stomme naam oke, no way dat ze dat ging zeggen) op en zwaaide even spottend naar het kleine griffoendorse meisje, waarna ze haar een kushandje gaf met haar andere arm stevig om de bal geklemd. En toen hield ze weer snel haar bezem vast, want vallen was niet heel erg indrukwekkend. Dat had haar loser teamgenoot al laten zien. "Hey, Dickson!" Riep Helle om de aandacht te trekken. En vervolgens smeet ze de bal zo hard als ze kon richting zijn gezicht. Wat, zijn bezem was al in de fik. Het was niet alsof een beetje pijn dat erger ging maken, toch?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ten eerste mijn diepe excuses dat ik vergeten was te posten D:

 

Ten tweede werd zijn bezem ineens in de brand gestoken. Hawk slaakte een gil die iets hoger was dan hij had gehoopt, want zelfs als veertienjarige die nog niet helemaal de baard in de keel had moest hij een diepe, sterke, mannelijke stem hebben, maar ja, zijn bezem stond in de brand en er gooide iemand een slurk in zijn gezicht en hij had het heel even heel moeilijk, oké?

 

Met zijn knuppel wapperde hij naar de vlammen in de staart van zijn bezem, terwijl hij maar zo snel mogelijk naar beneden dook. Helaas viel zijn bezem vlak voor de grond in stukken uit elkaar en moest Hawk even heen en weer rollen op de grond om zichzelf te blussen, maar verder leek alles in orde.

 

"Ik krijg je wel, Schlender!" brulde hij naar boven. "Jij en ik morgen! Ik sla je helemaal in elkaar!" En hij sloeg dreigend een paar keer met zijn knuppel naar de lucht.

 

Van zijn bezem was verder niets meer over, maar dat betekende niet dat Hawk niet meer mee kon doen, toch?!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dit was de raarste wedstrijd ooit. Charlie bleef maar vergeten dat ze ditmaal samen moesten werken met een ander team en dus was hij zo erg op het andere team gefocust, dat hij het niet doorhad dat hij ook nog wel met zijn eigen team samen moest werken. En dus kwam de Slurk niet in zijn handen terecht, maar in die van een Zwadse. Shit. Wie had dit dan ook bedacht? Samenwerken was best leuk en zo, maar dit was gewoon veel te verwarrend voor zijn brein, dat nu al een aantal weken enkel op koffie en rare substanties functioneerde. Goed, maar hij wilde wel zijn plaats in het team behouden, aangezien dat de enige reden was dat hij nog iets van populariteit genoot, dus kon hij maar beter doen alsof hij werkelijk zijn plekje verdiende.

 

Hij stoof dan ook op de Zwadse af die op dat moment de Slurk had, maar die besloot om die in iemand anders zijn gezicht te gooien - dit was niet hoe het werkte, toch? -, waarop die iemand anders naar beneden viel met een bezem die in de fik stond. Hoe de bezem in de fik was gekomen, wist Charlie overigens ook niet. Daarvoor was hij te druk geweest met proberen dit spel te begrijpen. In ieder geval wist hij ergens de Slurk van te onderscheppen en greep die vast, om hem vervolgens meteen weer hard weg te smijten.

 

"Hee, Blanche! Vangen!"

 

OOC:
Ik kon uit de vorige post niet echt goed opmaken waar de Slurk was, als ik iets moet aanpassen dan laat het maar weten!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Elise begon de wedstrijd met kijken. Iets wat heel verstandig was, want het Huf/Zwadse team was zichzelf aan het uitschakelen. Er stond een bezem in de fik en er was al een jongen van zijn bezem gevallen. Als ze hiervan zouden verliezen, zou dat ronduit beschamend zijn. Toen een grifse jager de slurk had, stoof Elise naar voren en ving de slurk. Wat? Moest ze nou elke naam gaan onthouden? Ze wist wie de wachter was, want die speelde vorig jaar ook in het team, en een drijver zou ze eigenlijk ook moeten weten, maar die naam was ze even vergeten. De namen van de Griffoendoren wist ze helemaal niet, waarom zou ze? Ze zat ook bij niemand in het jaar, want zij was de jongste zwerkballer van het veld. Technisch gezien zat ze bij een aantal Griffoendoren in dezelfde klas, maar dat was dan sinds dit jaar (you know, ik weet nog niet eens alle namen van mijn klas en het schooljaar is ook al voorbij. Yep. Maxime fails, again). Even weer terug naar de wedstrijd. 

 

Er waren van de tegenstander nog maar 5 spelers over, omdat er nog geen vervanging was voor de neergestorte jager (wat een loser) en eigenlijk was er nog een jager die niet meer meedeed, tenminste niet in de strijd om de slurk. Wel om de strijd wie het beste bezems af kon laten branden. Elise besloot maar redelijk ver weg te blijven van die pyromaan. Dan maar recht naar voren vliegen in de hoop om ver te komen. Ze keek even naar achteren, naar haar teamgenoten. "Hier!" riep ze naar hen, terwijl ze de slurk gooide naar het meisje. Damnit, ze mochten niet van dit team verliezen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Er gebeurde zoveel tegelijkertijd en Caspian genoot met volle toeren. Als het zo doorging zou er straks geen team van Zwadderich en Huffelpuf in de buurt zijn zouden ze winnen (nee dat gaat niet gebeuren lieverd want we hebben de uitslag al dus dan zet Tristan gewoon de doelpalen van Huff/Zwad in brand zodat niemand daar meer kan scoren want als er geen doel is kan je niet meer scoren. Dus dan wordt het spel een beetje doelloos). Maar het was dus leuk om naar te kijken en nog leuker was dat hij straks allemaal verhalen had om te vertellen in de leerlingenkamer kon hij ook weer een beetje shinen. Behalve dat hij nog niet echt iets gedaan had dus eh.. dat moest hij maar even doen waar was die snaai zodat hij kon shinen?

 

Hij keek even rond maar kon zo een twee drie niks vinden dus besloot hij maar op een andere manier van nut te zijn voor zijn team. Aka Lily wilde graag posten maar had geen idee wat ze moest schrijven. “Ooooh kijk de snaai” riep hij heel luid in hoop de zoeker van het andere team te misleiden en deed een poging om een schijnbeweging naar benden te maken. Iets wat zijn bezem niet zo leuk vond want hij verloor een klein beetje de controle en vloog recht tegen Phrixus Iclingas aan toen zijn bezem eindelijk klaar was met vervelend doen. “aaaaau mijn neus”, riep hij pijnlijk terwijl hij met zijn hand naar zijn gezicht greep en tegen zijn neus duwde.

 

Gelukkig had hij in tegenstelling tot Grigor wel nog een hand over om zich vast te houden dus bleef hij zitten

Share this post


Link to post
Share on other sites

Trots keek Nikolai naar de neer stortende Hawk. Hij had het voor elkaar gekregen en daarmee dus een of andere weddenschap met Thwaithe gewonnen. Om zijn victorie nog even kracht bij te zetten vloog hij richting Hawk, scheerde vlak boven hem langs en riep trots: "Wie was er nou een loser hé?" Hawk dus. Hawk was de loser. Niet Nikolai, maar Hawk. Dat dat even duidelijk was. Dan kon hij zich nu weer op het spel gaan richten. 

 

Hij schoot de lucht weer in, vlak langs een van de andere spelers. Geen idee of ze van zijn team waren of van het andere en dat boeide hem eerlijk gezegd ook niet, want aan de andere kant van het veld zag hij de slurk omlaag storten. Dus maakte hij vaart in de hoop dat hij het ding op miraculeuze wijze zou weten te vangen. Of gewoon om "per ongeluk" tegen een tegenspeler op te botsen. Dat was ook prima. Zolang hij maar iets bij droeg.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wiegend hing Samuel op zijn bezem voor de doelpalen.

 

De jongen was al eens eerder wachter geweest, maar toen had hij zich niet goed gevoeld. Hij was toen na een korte periode van het veld weg te gaan om vervolgens zo ziek als een hond in zijn bed te duiken. Dit keer had hij besloten om het iets beter te doen, maar toch zat hij er met zijn gedachten niet helemaal bij. Hij probeerde zijn focus te leggen op de slurk, maar het was toch wel wat lastiger dan normaal, gezien hij nu op twee kleuren moest letten dan op een. Plus, zijn eigen team was nu blauw EN rood en dat was voor hem ook niet wat hij gewend was. Soms denk ik dat Samuel een beetje moeilijk afwijkt van wat hij normaal gesproken gewend is en ik denk ook eigenlijk wel dat dat zo is. Maar goed. Sam zweefde heen en weer, wachtend tot hij zich als wachter kon bewijzen...

 

Deed hij dat niet al een beetje door zo lang te wachten...?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now


×