Ga naar inhoud


Welkom op Pumpkins & Parchment RPG! - Een RPG uit een Magisch Verleden

Waan je in een wereld van historie en magie, van stoffige vellen perkament en sprankelende toverdranken, van donkere kerkers en flitsende duellen. Welkom in de wereld van Pumpkins & Parchment!







Houd je van schrijven? Heb je ook gedagdroomd bij een wereld als die in Harry Potter? Beleef deze wereld, tegen het decor van een industrialiserend Engeland, waar alles mogelijk lijkt te zijn, en misschien ook is...






Schrijf je snel in!

Guest Message by DevFuse
 

Foto

[1835/1836] Noah Is Een Idioot, Maar Dat Wisten We Al: deel 15521


  • Please log in to reply
7 antwoorden op dit topic

#1 OFFLINE   Noah Leadley

Noah Leadley

    What can't we face if we're together?

  • Huffelpuf Vierdejaars

  • 272 Posts
  • 33 Topics

Gepost donderdag 13 april 2017, 21:56

Een prachtige datum in oktober 1835, echt de beste datum ooit, nooit eerder zo’n fantastische datum gezien

 

Noah was een Huffelpuffer en Huffelpuffers hielpen elkaar uit de nood en daarom had Noah een stoel op een tafel geplaatst en een wankele kruk op die stoel zodat hij aan het muisje kon van één van zijn afdelingsgenoten. Nu was hij niet zo heel lang, dus moest hij ook op de tippen van zijn tenen staan om aan het muisje te kunnen, dat zich verborgen had op een steunbalk. Alleen jammer dat het muisje in kwestie hem niet zo aardig scheen te vinden. Het beestje ging in ieder geval steeds verder van hem weg, wat a. niet heel lief was, want hallo, hij deed juist zo zijn best om hem te redden, b. niet erg handig, want hij had al moeite met aan de balk te komen en c. gewoon lastig omdat zijn toverstok ergens op de grond was gevallen en hij de hele situatie niet via magie zou kunnen redden nu.

 

Niet dat hij ook maar iets kon redden met magie trouwens. Hij was verbazingwekkend slecht in hetgeen hem naar deze school had gekregen, of in ieder geval de controle ervan. Dat was nogal jammer.

 

Maar ach! Hij kreeg dat muisje wel te pakken. Ooit. ‘Zeg, muis,’ zei hij geduldig tegen het beestje, ‘zou je op mijn hand willen komen? Alsjeblieft?’

De muis staarde hem wantrouwig aan, had hij het idee, en zette snel een paar stappen achteruit.

‘Nee, wacht, dat was niet wat ik bedoelde!’

En nog een paar stappen achteruit. Wat een rebelse muis ook weer.

 

En toen raakte Noah natuurlijk afgeleid, want het was Noah. Maar het punt was dat Agatha Moore ergens onderaan was (weet je, als je ergens nabij het plafond stond, was de vloer best ver weg… En mensen die gewoon de beide voetjes op de grond hielden, waren ook klein zo! Wauw), hij vrolijk naar haar zwaaide en enthousiast vroeg: ‘Hoi, Agatha! Hoe is het daar beneden?’

 

Oh, kijk, nu kwam de muis weer dichterbij! Gek, hoor.

 

OOC:
Privé met Gianna! Of niet. Geen idee. Ga Gianna maar lastigvallen als je mee wil doen of zo


GddiypQ.png

EjT7SxD.gif

h8FeuIq.png

Spoiler

#2 OFFLINE   Agatha Moore

Agatha Moore
  • Huffelpuf Derdejaars
  • 217 Posts
  • 18 Topics

Gepost dinsdag 18 april 2017, 15:00

Vandaag was er nog helemaal niets aan de hand, het was een prima dag geweest, maar zoals altijd op Zweinstein moest dat weer helemaal mis gaan toen Agatha de leerlingenkamer inliep. En bijna tegen een tafel aanbotste met een stoel erop met een kruk erop met Noah Leadley erop. Met grote ogen keek Agatha langzaam naar boven, zodat ze kon zien wat Noah aan het doen was.

Geen idee, het had iets te maken met een balk.

"Noah," zei Agatha nerveus, terwijl ze haar boeken op tafel legde en ze er vervolgens snel weer aftrok, omdat ze niet wist hoeveel gewicht de tafel kon hebben. "Noah, wat ben je aan het doen? Kom daar alsjeblieft vanaf voor je valt!"

tZjRJQR.png

MmTK6ER.png


#3 OFFLINE   Noah Leadley

Noah Leadley

    What can't we face if we're together?

  • Huffelpuf Vierdejaars

  • 272 Posts
  • 33 Topics

Gepost dinsdag 25 april 2017, 23:14

Er was ook niets aan de hand! Noah ging gewoon een afdelingsgenoot helpen, precies zoals het hoorde, en daarmee was hij nu bezig. Maar Agatha was er nu! En dat was natuurlijk ook heel interessant, want alles was interessant. Zo zat de wereld nu eenmaal. De wereld, en de magische nog veel meer, was eindeloos en overal was wel wat nieuws en zelfs als iets niet meer spiksplinternieuw was, waren er altijd nog wel nieuwe aspecten waar zijn aandacht aan bleef haken. Want dat was hoe zijn aandacht werkte. Hij had de neiging om zich op bepaalde dingen te focussen en zo zag hij eigenlijk nooit het volledige plaatje.

 

Nu, bijvoorbeeld, was hij eigenlijk alleen maar bezig met Agatha’s plotse aanwezigheid daar op de grond en was hij het muisje stiekem een beetje vergeten. Sorry, muisje. Straks herinnerde hij het zich wel weer. ‘Hoi!’, zei hij enthousiast, gretig naar haar zwaaiend. ‘Ik…’ Wat was hij ook alweer aan het doen? Oh ja! ‘Ik probeer een muis te vangen!’

 

Kijk, hij vergat nooit dingen voor eeuwig! Goed, toch?


GddiypQ.png

EjT7SxD.gif

h8FeuIq.png

Spoiler

#4 OFFLINE   Agatha Moore

Agatha Moore
  • Huffelpuf Derdejaars
  • 217 Posts
  • 18 Topics

Gepost maandag 1 mei 2017, 14:02

Wat was het met Zweinstein en een voorliefde voor rare huisdieren? Agatha begreep de uilen wel, want die waren daadwerkelijk nuttig en een heel stuk sneller dan de Dreuzelpost, maar ratten en nu muizen? Wilde muizen, mogelijk. Muizen waarvoor Noah per se op een kruk op een stoel op een tafel wilde klimmen. Agatha slaakte een miezerig kreetje toen Noah naar haar begon te zwaaien.

"Oké, ik snap dat muizen leuk zijn," zei ze smekend, ook al begreep ze dat helemaal niet, "maar dit is echt heel erg gevaarlijk! Straks breek je nog je nek! En ik denk dat zelfs de heler daar weinig aan kan doen." Zenuwachtig wrong Agatha haar handen in elkaar. "Kun je geen magie gebruiken om de muis te vangen?"

tZjRJQR.png

MmTK6ER.png


#5 OFFLINE   Noah Leadley

Noah Leadley

    What can't we face if we're together?

  • Huffelpuf Vierdejaars

  • 272 Posts
  • 33 Topics

Gepost woensdag 10 mei 2017, 22:23

Verbaasd keek Noah naar beneden toen Agatha begon over hoe gevaarlijk dit wel niet was. Was dit dan zo risicovol? Daar had hij helemaal niet over nagedacht; hij had zich alleen maar bedacht dat hij een muisje moest terugkrijgen omdat die afdelingsgenoot er zo verdrietig uit had gezien. Verder had hij totaal niet nagedacht. Dus… de vraag of hij al dan niet zijn nek zou breken en of tovenaars dat konden fiksen, ja, nee, die was nooit in hem opgekomen. Maar nu wel, want Agatha had het erover. En zo.

 

‘Eh.’ Hij wierp een blik op het schichtige muisje dat sneller dan hij verwacht had wegliep naar het andere uiteinde van de balk. ‘Ik weet niet goed of helers daar iets aan kunnen doen…’ Ja, hoe moest hij dat weten? Voor iemand die zo roekeloos was als hij lag hij verbazingwekkend weinig op de ziekenzaal. Oké, hij kwam er vaak genoeg, want hij deed nogal wat dingen die achteraf een beetje pijn deden, maar hij moest er nooit overnachten of zo. Hij kwam nooit zo ver in zijn plannen. Vandaar.

 

‘Ik ben mijn toverstok kwijt,’ gaf hij vervolgens toe. ‘Die ligt… ergens op de grond? Maar ik weet niet zo goed waar precies.’ Hij dacht even na. ‘Maar jij kan het wel proberen!’ ging hij enthousiast verder. ‘Wil jij het proberen? Als je wil, kan je wel hier komen staan! Dan zie je de muis goed.’


GddiypQ.png

EjT7SxD.gif

h8FeuIq.png

Spoiler

#6 OFFLINE   Agatha Moore

Agatha Moore
  • Huffelpuf Derdejaars
  • 217 Posts
  • 18 Topics

Gepost woensdag 17 mei 2017, 14:38

Hij was zijn toverstok kwijt. Verbluft staarde Agatha naar Noah en dat kwam van Agatha, die de eerste twee jaar van haar carrière op Zweinstein zeker meer dreuzel dan heks was geweest. Maar een toverstok was zo handig! Zo nuttig! Alle spreuken die je kon gebruiken, zo binnen je bereik. Plus, toverstokken waren duur. Ze kon niet begrijpen dat Noah hem zomaar had laten vallen.

"Nee, nee," zei ze gehaast. "Ik ga je toverstok wel zoeken. Maar Noah, kom alsjeblieft op de grond!" Want het stond zo vreselijk wankel… Ze beet even op haar lip, maar draaide zich toen snel om zodat ze over de grond kon gaan zoeken, op zoek naar een toverstok.

Zo moeilijk zou het niet zijn om die te vinden, toch?

"Is dit hem?" vroeg ze, terwijl ze de toverstok omhoog stak die ze tussen de kussens van de bank gevonden had.

tZjRJQR.png

MmTK6ER.png


#7 OFFLINE   Noah Leadley

Noah Leadley

    What can't we face if we're together?

  • Huffelpuf Vierdejaars

  • 272 Posts
  • 33 Topics

Gepost zaterdag 17 juni 2017, 21:39

Ja, Noah, hoe speelde je in vredesnaam je toverstok kwijt? Nu was dat niet zo moeilijk, puur omdat een toverstok gewoon niet zo heel groot was en niet opvallend bovendien (serieus, een simpele stok? Zelfs magische kwaliteiten konden er niet voor zorgen dat hij elk moment van de dag wist waar dat ding was) en er waren wel andere dingen die hij even moeiteloos kwijtspeelde, ook al waren die zaken dikwijls een stuk lastiger kwijt te spelen. Het was een talent als een ander. En dankzij mensen zoals hij konden de iets minder chaotische types zich heel georganiseerd voelen en dat was ook heel belangrijk.

 

En zo kon je alles in het belang van de samenleving definiëren.

 

Ik zou de politiek in moeten gaan.

 

Hij zette zich wat gemakkelijk op de kruk (als in, hij ging er in kleermakerszit op zitten, want zo blijven staan was inderdaad enigszins wankel) en tuurde naar de stok die Agatha had gevonden. ‘Uh, kan wel. Gooi hem eens omhoog?’ Hoe moeilijk kon een toverstok vangen immers zijn?

 

Oh, en hey, toen sprong de muis naar beneden. ‘Kijk! Daar is hij! Op… uh, je hoofd. Niet bewegen! Straks raakt die in paniek.’


GddiypQ.png

EjT7SxD.gif

h8FeuIq.png

Spoiler

#8 OFFLINE   Agatha Moore

Agatha Moore
  • Huffelpuf Derdejaars
  • 217 Posts
  • 18 Topics

Gepost donderdag 22 juni 2017, 14:14

Gooi hem eens omhoog. Gooi hem eens omhoog, Noah? Eerlijk waar! Over het algemeen was Agatha een lief meisje, dat nooit kwaad over wie dan ook durfde te denken, maar… Noah Leadley brak haar hart toch wel even. Het deel van haar hart dat om dat soort dingen gaf, natuurlijk, wat niet haar hele hart was. Maar toch, ze keek hem even gefrustreerd aan en gooide toen met een boogje de toverstok omhoog.
 
Blijkbaar was dat het moment dat de muis besloot om kamikaze piloot te spelen, niet dat dat bestond in 1835, want hij sprong dus… en landde dus op Agatha’s hoofd.
 
Het allerliefste wilde ze gillen, stampen, op haar hoofd slaan om dat beest maar van zich af te krijgen, maar Agatha probeerde inderdaad even heel braaf stil te blijven staan.
 
Om zich toen te bedenken dat braaf zijn ervoor had gezorgd dat ze nu een muis op haar hoofd had zitten.
 
”Haal hem eraf, haal hem eraf, haal hem eraf!” gilde ze, terwijl ze wild met haar handen door haar haren ging. ”Haal hem eraf!” 

tZjRJQR.png

MmTK6ER.png





3 personage(s) lezen dit topic

0 personages, 3 gasten, 0 anonieme wezens