Jump to content

Nathan Lockwood

Zwadderich Zesdejaars
  • Content count

    12
  • Joined

  • Last visited

About Nathan Lockwood

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Lily

Profile Fields

Recent Profile Visitors

190 profile views
  1. [1835/1836] This is not how the love story starts

    Wel mooi, ach als het je ding was? Imogen zei dat ze niet echt een plattenlandstype was maar dat ze wel het mooi vond. En dus schoof Nathan haar met zijn stereotypering gedachten die eigenlijk nergens op gebaseerd waren behalve de wereld indelen in hokjes die hem pasten zodat het leven voor hem nog iets makkelijker werd onder het kopje ‘artistieke types’. Was geen compliment trouwens hij had er niet zo op. Ze mochten doen wat ze wilden hoor en een schildrij was best leuk anders was een kamer zo leeg meer hij had een hekel aan hoe de creatieve types altijd meer wilde zien in dingen, altijd maar dachten in lagen en metaforen terwijl een stoel gewoon een stoel was, praktisch, en als je hem ging vertellen dat een stoel symbool stond voor machtstructuren omdat het zowel deed denken aan een symbool van leiderschap als een soortement van troon als een plaats van straf waar je moest afwachten wat de machten boven jou eigen top over je zouden beslissen, als je met dat soort bullshit zou afkomen waar al die artestieke types mee afkwamen in zijn hoofd gooide hij het liefst die stoel uit het raam. Het ontschoot hem volledig dat hij in zijn innerlijke monoloog zelf net die analyse had getrokken waar hij zoveel afkeer voor had. Maar hij was sowieso niet goed in zelfreflectie. Hij vond zichzelf wel goed in oordelen en Imogen was nu dus artestiek omdat ze de natuur mooi vond zonder er zelf iets mee te hebben. Ew. “Nee als het kan liever niet,, antwoordde hij op haar bossen vraag, , zeg kan je niet even een kaart tekenen dan kunnen we herinneren waar we hebben gelopen” Want hij had haar al door dus waarom geen gebruik maken van haar type
  2. [1835/1836] This is not how the love story starts

    Een terugweg, mensen die hen kwamen helpen, Nathan vond het allemaal prima hij was de moeilijkste niet. Alles wat hij wilde was zo snel mogelijk weg uit dit natuurgebied dat hem er nog even zo hard aan deed herinneren dat hij echt een city-boy was. En hij wilde dat Imogen dat ging regelen omdat hij gewoon oprecht geen zin had om zelf iets te doen. Voordeel was nu natuurlijk ook dat dit haar schuld was geweest, hij gaf haar niet de schuld in zijn gedachten (want het boeide niet wie de schuld was het boeide dat het opgelost werd. Voor een lui persoon was Nathan nog best praktisch ingesteld) maar als hij dat als excuus kon gebruiken om zelf niks te hoeven doen waarom niet? Maar of ze nou mensen vroeg om te helpen of hier beneden zichzelf liet kronen tot royalty zodat iemand hen naar huis zou brengen dat maakte niet uit. Al was het een pratende leeuw met alle wijsheden op aarde, for god sake als ze hier maar wegkwamen voor hij het concept insecten zolang zou moeten ervaren dat hij ze als voedsel zou gaan zien. Want ze hadden ook nog iets als levensbehoeftes waar ze rekening mee moesten houden en doodgaan van de honger omdat ze verdwaald waren was nu niet echt een sprookjeseinde. Nu voeg ik hier nog even iets toe over broodkruimels en dan hebben we alweer twee popculture refrences gehad. #gottakeepmygameup. “ Ben je een beetje goed met eh bossen enzo? Ik snap echt niet wat mensen zo leuk vinden aan natuur”, probeerde hij vriendelijk een zeikgesprek te voeren terwijl ze het pad doorliepen. Hij was misschien niet meest sociale persoon op de wereld maar samen salten schiep altijd een band en dat was nu wel weer een van zijn talenten.
  3. [1835/1836] This is how the love story starts

    Ja eh hij kende Imogen. Soort van want Nathan was niet echt het type mensen echt te kennen. Want mensen echt leren kennen kostte emotional labour en Marjan had een nog ergere afkeer voor Labour dan trouwe conservatieve torry voters dus werd hem niet. Hij deed meer aan vriendschappen voor de aestetic, voor de toevallige klap op je schouder tijdens en feestje waar je welkom was en een biertje in je hand gedrukt kreeg. Voor een plekje om niet alleen te hoeven zitten in de les. De vriendschaps vorm die je kon linken aan smalltalk had toch echt zijn voorkeur. Want mensen in het algemeen waren saai vervelend en vermoeiend en gewoon zijn ding niet , vooral niet zodra hij echt moeite moest gaan doen. Imogen kende hij trouwens ook niet echt als smalltalkvriendschap. Meer als die ene chick waarmee hij een keer perongeluk in het bos was beland. "Oh ja haar ken ik wel zei die rustig terwijl hij aanschoof en zijn hand op stak om een biertje te bestellen haast beledigd dat hij dat nog moest doen. Dat de serveerster niet automatisch eist dat hij dat wilde en wel nu. "Van het bos toch ?" Vroeg hij grijnzend terwijl hij oncharmant met zijn tanden zijn verkregen bierflesje opendraaide en een slok nam.
  4. [1835/1836] This is not how the love story starts

    Nee dit was niet Zweinsveld. Dit was.. en bos? Iets wat Nathan, in tegenstelling tot wat zijn sig doet denken niet perse kon waarderen. Die sig is er gewoon omdat de foto van zijn avatar geen set was en ik ergens iets gelijkwaardigs vandaan moest halen. Nathan.. hield niet zo van natuur want natuur deed hem aan werk denken. Aan hoe de natuur altijd maar vanalles deed altijd maar bezig was met haar zelf te veranderen, haar cyclussen door te lopen en ondertussen zo nu en dan nog even te vechten tegen de destructieve factor die de mens was. En aangezien de natuur alsmaar werkte was werken.. natuurlijk en eigenlijk was het hele universum dus bezig met hem te judgen en het stak hem. Had hij trouwens zelf allemaal verzonnen om te verbergen dat hij ergens wel wist dat zijn manier van leven misschien niet helemaal de juiste was. Het was niet zijn fout de aarde was gewoon judgemental oke. Verder had hij ook gewoon een hekel aan dingen als insecten. Dat ook, Maar ja ze waren hier toch in een bos. En als de winkelbediende hier was geweest had ze hen precies kunnen vertellen waarvoor deze connectie met de winkel er was. Dat was een redelijk lugubere reden, dierhuiden waren namelijk mooi voor schoenen dus henzelf connectie tot een groot natuurgebied zorgde voor eindeloos materiaal, dus waarschijnlijk had de winkelbediende zich ook van de domme gehouden. Dus ze wisten nu evenveel als in dei andere niet bestaande situatie. “Eh.. ”, hij keek even verbaasd rond en toen afwachtend naar Imogen alsof ze hem nu allemaal ging vertellen waarom ze hier waren, zij had immers de deur geopend toch? Maar die uitleg kwam niet dus schopte hij maar boos tegen een paddenstoel aan en keek nog eens rond. Vet nuttig. “Ik heb geen idee waar we zijn maar dit is niet Zweinsveld en ik denk dat we een terugweg naar de deur moeten vinden want ik heb geen idee hoe ik moet kamperen”
  5. [1835/1836] This is not how the love story starts

    Hij was erg tevreden met zichzelf dat hij iemand gevonden had die het wel even allemaal zou oplossen want Nathan was niet goed in dingen zelf oplossen. Meestal als hij een probleem had dat niet iemand anders voor hem zou laten verdwijnen besloot hij gewoon dat het geen probleem meer was, dan kon hij zich er ook niet druk om maken. En als je dat lang genoeg deed ging het of vanzelf weg of werd het door het sneeuwbaleffect zoveel groter dat er uiteindelijk wel iemand was die het ging aanpakken. Hij wilde het namelijk gewoon niet, had geen zin om zich druk te maken over dingen en weigerde het dan ook uit principe. En dus volgde hij Imogen maar een beetje blind, misschien raar gezien hij hier terecht was gekomen puur omdat hij zich niet de les had willen laten lezen maar het had wel een kern van logica. Want Imogen ging hem helpen en zorgen dat alles goedkwam dus als hij dan ineens de leiding zou nemen zou ze misschien verwachtingen van hem krijgen. En liever niet. “Soort van”, loog hij half want ze hadden het wel gezegd maar ze hadden het niet gezegd op het moment dat ze gingen sluiten. Dus het was niet zijn fout. “Ze had wel iets genoemd maar dat mens zeurde zoveel dat ik niet wist of ze serieus was of het meende en de winkel ging toen nog niet eens dicht”. Ze had trouwens voor de goede orde niet gezeurd maar Nathan vond iedereen die hem iets wilde aanpraten, opleggen of laten doen irritant.
  6. [1835/1836] Veni, vidi, amavi

    We hebben het begin gezien waar de toon van het verhaal gezet werd. Gevolgd door Chase en Claude die met hun spanningsveld en steken onder water zorgden voor de opbouw. Alles om te leiden tot een spattende climax en dan uiteindelijk een oplossing. En nu is alles goed en kalm en omdat we ook in verhalen nooit lang besteden aan de laatste pagina's, de kalme aftermath waar alles is precies waar het hoort te zijn. Waar Oliver en Laurelle nu vast inmiddels uitgevochten zijn en ergens op het gras zichzelf aan het kalmeren zijn met verdovende middelen. Waar Chase en Claude waarschijnlijk goed gebruik maken van dat het licht uit was omdat dat de enige manier is om gelijkwaardige grond te vinden tussen hen. Waar April en Kieran inderdaad vertrokken zijn want hier is hun toon gezet en ze moeten naar iets nieuws om hun verwoestende stempel te drukken. Waar Grace Elias vraag smoorde met een kus onder hun zelfgemaakte sterrenhemel omdat hij haar thuiskomen was. Hier sluiten we het af met Nathan en Imogen die niks van alles hebben meegekregen omdat ze niks anders kunnen dan in elkaars ogen staren. Niet in staat zijn zich bezig te houden met iets anders dan hun liefde. En daarom perfect zijn voor de kalme laatste stukken van het verhaal. We Came. We Saw. We loved div.ooc_bbc { display:block; width:100%; background-color:rgba(255, 255, 255, 0.7); padding:4px; } div.ooc_bbc span.ooc_bbc_titel { color:#666; font-family:Courier New, Courier, monospace; padding:1px 5px; } OOC:Done <3
  7. [1835/1836] Valentijn: true love is like math

    Dit feest was perfect voor hem want hij hoefde helemaal niks zelf te doen. Hij hoefde alleen maar in te vullen wat hij leuk vond en dan zou er magisch ineens de best optie voor hem uitkomen waarmee hij mee naar het bal ging. Magisch being Gianna who is like an actual math wonder because god je hebt some skills nodig voor dit #shoutoutnaargiana. Maar da twist Nathan niet. Had hem ookk niet veel uitgemaakt zolang het hem geen zorgen kostte vond hij alles prima. Goed, het feest dus Sascha Baker was kennelijk het meisje van zijn dromen en ze waren de perfecte match. Nu is het zo dat Nathans meisje van zijn dromen absoluut niet zijn perfecte match was maar dat wist hij nog niet. Hij had het hier gewoon leuk met Sascha die zijn match was en dat was fijn. Dan hoefde hij immers geen moeite te doen om aardig te worden gevonden. “ Je hebt een goede smaak”, zei hij maar toen ze op het feestje aanwezig waren. Want eh dat was nog wel een redelijk compliment toch. En het was ook nog een compliment voor zichzelf want de enige reden dat hij vond dat ze een goede smaak had was omdat ze kennelijk de zelfde dingen leuk vond als hij. @@Sascha Baker
  8. [1835/1836] This is not how the love story starts

    Nathan was niet perse inefficiënt in winkelen want hij wist meestal precies wat hij wilde namelijk. Hij was wel inefficiënt in dat hij niet het type was dat rechtstreeks op zijn doel afging. Hij vond het veel leuker om gewoon door de winkel te slenteren. Het liefst eigenlijk zou hij willen dat de leren schooltas die hij wilde kopen gewoon door een toevallig gevecht tussen twee mensen die met spullen gooide precies zijn handen zou vliegen. Nathan hield namelijk niet van inspanning en dingen waren hem altijd aankomen waaien dus waarom dit niet? Waar hij ook niet van hield waren mensen die hem vertelden wat hij moest doen dus toen de kassamedewerktser hem vriendelijk had gezegd dat ze zo dichtgingen en dat het handig zou zjn als hij daar rekening mee zou houden was hij uit pure pettyness nog langzamer gaan doen. Nu was ze niet eens onaardig geweest maar Nathan wilde gewoon dat niemand hem kritiek goedbedoeld advies of bevelen gaf. Mensen moesten hem gewoon zijn ding laten doen. En nu betaalde hij voor zijn pettyness doordat de winkel dicht zat en hij vast zat. En toen was daar Imogen Bowman? Hij kende het meisje uit zijn jaar maar had nog nooit echt veel met haar gesproken. Ze was zo.. streberig hij werd alleen al moe als hij keek hoe ze haar best deed in dingen. Maar ze was wel hier en dat was fijn want hij had echt geen idee hoe hij zichzelf hier uit ging redden. “ Hey Imogen ”, hij glimlachte even en leunde met zijn handen in zijn zakken tegen de dichtstbijzijnde kast. “ Kan je eh.. even zorgen dat we hier uitkomen ?
  9. [1835/1836] Family bonding be like: not knowning you are family

    “ Oh nee dat is helemaal niet te duur hoor ”, antwoorde hij zo snel mogelijk. Zijn geld was een van de weinige dingen waar hij over kon opscheppen. Hij was nooit een uitblinker geweest in iets, was een bastaardkind hoewel dat niet heel erg bekend was (want zijn moeder wilde niet dat hij erover sprak blablablaba) had geen fancy titels zoals Iris en zijn moeder was ook nog eens Amerikaans wat niet echt goed viel bij sommige belangrijke Engelsen waar hij graag indruk op zou maken. Maar hij had geld, een hoop geld. Omdat zijn moeder om een of andere reden het nog altijd voor elkaar kreeg om geld te regelen bij die onbekende vader. Vroeger had hij het heel vervelend gevonden dat hij wel spullen leek te krijgen maar geen liefde, dat die man hem nooit kwam opzoeken. Nu was hij daaroverheen en vond hij het wel prima. Als puber wilde je sowieso niet de hele tijd je ouders om je heen. Hij leunde even naar achter en dacht na hoe hij het ging uitleggen. Eigenlijk mocht hij het er niet over hebben, als er iets was wat Candace Lockwood hem in probeerde te praten was dat het wel. Helaas was Nathan nooit goed geweest in luisteren. “ Mijn moeder krijgt nog altijd geld van mijn vader, geen idee wie hij is maar hij geeft haar alles wat ze vraagt. ” en hij keek even even zelfvoldaan.
  10. 30 oktober want ik vond het leuk als het voor Halloween was woooh. Kijk normaal had Nathan niet echt iets tegen groepswerk want hij had geen last van het ‘iedereen doet niks en dat moet ik alles doen’ syndroom. Hij was namelijk altijd die persoon die niks deed dus dat was prettig. Maar dan moest hij wel met iemand geteamd worden die er een beetje wat vanaf wist, en hoewel Iris Maclise vast kwaliteiten had, al wist hij niet wat dat waren, puur trouwens omdat hij haar niet echt kende maar iedereen was wel ergens goed in toch, was leerwerk daar niet een van. En hij wilde een goed cijfer en er niets voor doen maar dat lukte niet als iemand anders niet eens wist hoe het moet. Niet dat hij dat wist trouwens, hij had nog geen moeite gedaan hun toverdranken boek in te lezen, maar het werkte dus niet. “Dit is belachelijk”, zei hij dan ook met een vieze blik naar het huiswerk. Want als je er niks van snapte kon je beter gewoon doen alsof je er kritiek om had en te goed was om het te begrijpen. Kwam je slim over. “Het lijkt me zonde om er nog meer tijd aan te besteden, ik vraag mijn moeder wel of ze een goed cijfer voor ons wil kopen”, hij grijnsde even naar Iris. Ach, ze was wel knap dus zo erg was het ook niet dat ze geen hersenen had. div.ooc_bbc { display:block; width:100%; background-color:rgba(255, 255, 255, 0.7); padding:4px; } div.ooc_bbc span.ooc_bbc_titel { color:#666; font-family:Courier New, Courier, monospace; padding:1px 5px; } OOC: Met Irene <3
  11. [1834/1835] Derde t/m vijfdejaars: Ik hoop dat je van de kleur roze houdt

    Oh er wilde iemand met hem samenwerken. Nu had hij dit natuurlijk wel moeten verwachten want waarom niet? Maar toch was het een beetje jammer. Niets tegen Tuney trouwens, ze was vast een prima persoon maar hij had er gewoon geen zin in. Niet dat hij nee ging zeggen tegen iemand die met hem wilde samenwerken hoor want hoe eerder hij hier klaar mee was hoe beter. God wat was het toch zwaar om geliefd en rijk te zijn en iedereen die een stukje van hem wilde. Dramatisch much. “Oh prima”, antwoorde hij en haalde even zijn schouders op terwijl hij naar het meisje toe slenterde. “Heb je een lievelingskleur? Dan verf ik je haar wel in die kleur. Of als je altijd blond of iets wilde zijn kunnen we nu je diepste verlangens waar maken”. Want Nathan ging er vanuit dat hij dit wel even snel kon fixen en als ze zei welke kleur ze wilde hoefde hij daar ook niet over na te denken.
  12. I want a fam

    Ik heb een beetje een achtergrond met Nathan dat hij alleen maar rijk is omdat zijn moeder zijn vader chanteert want hij is een bastaard en die familie mag het niet weten. Maar Nathan is er heel trots op dat hij een bastaard is en rijk en dat dat komt door chantage want dat maakt hem beter dan iedereen dus hij schept er graag over op. Wat niet zo slim is aangezien de enige reden dat zijn moeder geld krijgt is omdat het niet bekend is. Anyway voor nu is het een npc met als enige eis dat hij rijk is maar als je denkt weet je wat me leuk lijkt een bastaardkind de familie nemen en er langzaam achterkomen dat dit kind bestaat door alle bullshit die die vertelt en dan gewoon kijken wat voor meer leuks we daarmee kunnen tell me<3. Also gewone topics zijn altijd welkom fcourse
  13. [1834/1835] Derde t/m vijfdejaars: Ik hoop dat je van de kleur roze houdt

    Nathan wist nog niet echt wat hij van de transfiguaratie leraar moest vinden. Aan de ene kant had hij een duidelijke voorkeur voor Zwadderaars wat natuurlijk nooit verkeerd was. Niet omdat Nathan zijn afdeling zo geweldig vond, het kon hem erg weinig schelen, maar omdat iedereen die hem voortrok in elk geval ergens op het juiste pad zat. Hij verdiende het om voorgetrokken te worden om welke reden dan ook. Maar aan de andere kant verwachtte de leraar wel dat iedereen zijn best deed en hard werkte voor het vak en dat was ergens best een heikel punt want als er iets was waar hij een hekel aan had dan was het de handen uit de mouwen steken. Dus nu stond hij verveeld een beetje te staren toen de leraar de les uitlegde en ugh ze moesten inderdaad iets gaan doen. Oh en er was nog iets met dat hij wilde dat er aandacht was voor dit vak maar dat had hij maar besloten te negeren. Als mensen zijn aandacht wilden dan moesten ze dat verdienen dus de professor kon het duidelijk niet tegen hem hebben. Hij snapte het wel hoor, dat het vermeld moest worden voor de andere leerlingen dus hij nam het de man niet kwalijk. “Dus eh wie wil er in een groepje met me”, vroeg hij een beetje in het niets want hij had eerlijk gezegd niet echt zin om deze opdracht uit te voeren en zonder groepsgenoot had hij een excuus. En dan leek het in elk geval alsof hij zijn best gedaan had en was volgens die zweverige leraren tegenwoordig je best doen niet meer dan genoeg? Hij kon altijd bij Johnson gaan klagen als iemand het tegendeel beweerde.
  14. Mijn Personagedossier is klaar om nagekeken te worden!

    Nathan Lockwood
  15. Nathan Lockwood

    Algemeen: Naam: Nathan Washington Lockwood. Leeftijd en Verjaardag: 9 Oktober 1819, 15 Schooljaar en Afdeling: Zwadderich, 5 Politieke Voorkeur: Magisch verbond Achtergrond: Familiesituatie & Geschiedenis in het kort: Candace Lockwood werd geboren in Amerika met het idee dat geboren worden in Amerika het beste was dat haar ooit was overkomen. Iedereen wist dat Amerika de mooiste meest vrijgevochten mensen van de wereld had voortgebracht en dat het belangrijkste in je leven kon zijn om echtte Amerikaan te zijn. Daarmee bedoel ik dus het type Amerikaan dat Candace haar familie was en niet de indianen die echt de oorspronkelijke bewoners waren. Want kom op wie denkt nog aan hen als je ook god kan bedanken voor alle welvaart en kalkoen kan eten om te vieren dat je ze uitgemoord hebt? De Lockwoods namen vrijheid trouwens wel heel groot want in hun ogen was het belangrijk hun kinderen nergens in te belemmeren. Je moest alles loslaten en ze de ruimte geven om zelf hun fouten te maken en op te lossen anders werden ze nooit fatsoenlijke volwassenen. En op zekere hoogte is dit absoluut waar maar dit maakte de Lockwoods geen goede ouders. Niet alleen lieten ze hun kinderen hun eigen fouten maken ook weigerden ze hun kinderen te leren hoe het voortaan wel te doen of te helpen met het oplossen van hun problemen. Of überhaupt iets van normen waarden of regels in het huis te laten. Nee hun taak was kinderen op de wereld zetten en daarna mochten ze op dat vlak met pensioen en zich richten op hun baan en alle feestjes waar ze heen wilden. In haar jonge jaren was Candace vaak opstandig omdat ze wilde weten waar de grenzen van haar ouders lagen en hoelang het zou duren dat ze het gehad zouden hebben. Dat gebeurde niet. Deze truc probeerde ze nog een keer toen ze vijftien werd en haar rebelse gedrag iets interessanter werd dan toen ze een kleuter was. Maar behalve veel te weinig slaap een arrestatie en een alcoholvergiftiging leverde dit haar niks op dus besloot ze er maar mee te stoppen want het was toch niet echt haar ding. De laatste keer dat Candace rebelleerde was toen ze besloot dat ze haar ouders zat was en verhuisde naar Engeland. Dit was ook de eerste keer dat ze reageerde want hoe kon je iets verkiezen boven Amerika. Die brief raakte echter kwijt in de post en Candace heeft haar ouders nooit meer gesproken. Het was best lastig werk te vinden als je nooit echt regels in je leven had gehad en het was nog moeilijker om werk te houden. De eerste jaren in Engeland waren dus vooral zwaar en armoedig tot dat ze een rijke minnaar ontmoete. Niet alleen zorgde deze man met zijn vlotte babbel en connecties dat ze een fatsoenlijke baan in een belangrijk bedrijf kreeg maar ook zorgde hij voor fijne nachten met goede bedden en af en toe wat dure cadeaus. Dit ging een tijdje goed maar Candace werd plotseling zwanger en helaas wilde haar rijke man niet zijn gezin verlaten om met haar te trouwen. Dit was vreselijk tot dat hij aanbood om haar een mooi appartement te geven voor het kind want toen merkte Candace hoeveel hij er eigenlijk voor overhad dat dit niet uitkwam. Dit was de grootste fout die haar minnaar had kunnen maken want Candace had geen normen en waarden en hield bovendien meer van geld dan ze had kunnen verwachten. Dus liet ze hem beloven dat haar kind nooit armoede zou leiden, de beste spullen zou krijgen die er waren, toegalaten zou worden tot de beste scholen en een ticket naar alle belangrijke gelegenheden voor zijn toekomst. Oh en natuurlijk wilde ze zelf ook iets want zij voedde dit wonder op. Dus zo gezegd zo gedaan. Candace kreeg een mooi huis met mooie meubels en hoefde maar een brief te sturen als ze iets wilde. Dat was een fantastisch leven 9 oktober 1820 was de dag dat Nathan Washington Lockwood geboren werd en daarmee Candace Lockwood verzekerde van in elk geval achttien jaar aan financiële zekerheid. Of het om die reden was om gewoon door haar moederlijke gevoelens bleef onbekend maar Nathan was de oogappel van Candace. Elke dag vertelde ze iedereen hoe geweldig haar kind was en toen Nathan oud genoeg was om dat soort woorden te begrijpen vertelde ze hem elke dag hoe geweldig hij was. Oh en ze gaf hem natuurlijk alles wat ze wilde want dan kon ze om mooie spullen vragen. Of het was omdat ze zijn constant groeiende ego voedde en hem nooit een verzoek weigerde of om echtte genegenheid bleef onbekend, maar zijn moeder was een van de meest geliefde personen in Nathans leven. Iets waar de vrouw weer heel erg op inspeelde omdat ze hoe langer Nathan bij haar bleef hoe meer ook zij gebruik kon maken van de afspraak die eigenlijk voor haar kind was gemaakt. Dus zo groeide Nathan op als het meest verwende verpeste kind dat je kon hebben. Het was niet tot hij zes was en naar de basisschool ging dat hij zijn moeder iets vroeg wat ze hem niet kon geven. Nathan vroeg namelijk waarom alle kinderen in zijn klas een vader hadden en hij niet en of hij ook een vader mocht hebben. Candace zat niet echt te wachten op een nieuwe man ten eerste omdat ze bang was dat als haar geldschieter hierachter zou komen hij dit misschien als reden zag om te stoppen en ten tweede omdat ze niet wist of ze een man kon vinden die het goed vond als ze nog altijd bij iemand anders om geld bedelde leuk zou vinden. Maar aangezien ze Nathan ook niet kwijt wilde raken besloot ze het hem maar gewoon te vertellen. Dat hij een bastaard was van een ontzettend belangrijk persoon die voor geld zorgde maar helaas geen vader voor hem kon zijn. En hoe hem dit beter maakte dan alle andere kinderen omdat hij geld had, in tegenstelling tot de arme kinderen, maar wel kon doen wat hij wilde, in tegenstelling tot de rijkere kinderen. Eigenlijk was het zijn van een bastaard in de manier die Nathan had het beste wat er was en natuurlijk was dit omdat hij de beste was die er was. Nathan zeurde hierna niet meer en Candace dacht dat ze dat mooi even geregeld heeft. Wat ze niet weet is dat Nathan tegenwoordig op school opschept over hoe hij beter is dan iedereen omdat hij een bastaard met geld is. Als het zo door gaat zou er nog wel het een en andere van zijn moeders trucjes kunnen uitkomen en dat is het laatste wat ze wilt. Oeps. Burgerlijke staat: Ongehuwd Beroep: Student, goudmijn. Woonplaats: Bath want als je geld hebt woon je daar duh Bloedlijn: Halfbloed (Zijn moeder was een heks zijn vader geen idee want ik wil kijken of iemand die wilt hebben anders verzin ik zelf iets en is het een dreuzel) Rijkdom: Rijk voor de verkeerde redenen Religie: Anglicaans Publiekelijk gezicht: Uiterlijk: Faceclaim: Matt Dallas Haar: Bruin licht gekruld Ogen: Blauw Lengte: Lang Lichaam: Licht gespierd Kleding stijl: Hoe duurder hoe beter Toverstok: Zilverlinde, glamorganahaar, 30 centimeter, licht buigzaam Huisdier: Een witte kat genaamd Bucks want geld is de beste vriend die je kan hebben Magie: (Niet verplicht) Magische sterktes: Alles natuurlijk als hij iets niet kan dan moet de leraar het vak beter geven!!! Magische zwaktes: Niks zie bovenstaande !!!!! (In real life is hij overal een beetje middelmatig in en slechter in dingen dat daadwerkelijk werk kosten omdat hij dat weigert te doen yay) Karakterbeschrijving: Positieve eigenschappen: (minimaal 3) - Ambitieus - Assertief - Charismatisch - Kalm - Rustig - Perfectionistisch - Sociaal - Trouw - Vastberaden - Zelfverzekerd Negatieve eigenschappen: (minimaal 3) - Arrogant - Bazig - Bezitterig - Dominant - Egoïstisch - Ijdel - Laconiek - Loslippig - Lui - Stug - Trots - Verwend * Disclaimer yes hij is laconiek en ambitieus op het zelfde moment. Hij heeft grote doelen voor ogen maar is gewend dat alles hem komt aanwaaien dus niet bereid er voor te werken.
×