Jump to content

Harold Silvershore

Griffoendor Tweedejaars
  • Content count

    115
  • Joined

  • Last visited

About Harold Silvershore

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC KO, MV
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

452 profile views
  1. [1837/1838] Always seek justice, but love only mercy.

    Natuurlijk maakte Harold wel eens fouten! Hij was ook nog maar dertien jaar oud en heus niet perfect (hoewel... dat zou je vast niet zeggen als je hem zo zag zitten. Zijn haar keurig op zijn plek, het schoolgewaad netjes, hij had zelfs zijn stropdas nog niet wat losser gedaan vandaag), maar dat betekende niet dat hij zo maar de wet overtrad?! "Dus dat je minderjarig bent zorgt ervoor dat je alles zomaar mag doen?" vroeg hij ietwat sarcastisch. "Diefstal, huisvredebreuk, moord? Maar oh nee, ze was maar veertien en is voldoende geschrokken!" Hij snoof zachtjes. Oh nee, hoor, ze moesten het beste doen voor Polly! Je weet wel, de DIEF. "Ik vind anders best dat ze met de nek aangekeken mag worden," mompelde Harold. "Ze heeft nou eenmaal iets gestolen!" Wat tegen de wet was?! Waarom vond Wren dat niet zo belangrijk! Alsof zij het leuk zou vinden als mensen haar spullen stalen? Moest hij eigenlijk maar eens gaan doen, gewoon al haar spullen stelen, dan zou ze haar lesje wel leren! Nee, hij zag niet in wat daar nou hypocriet aan was. "Twee weken is te weinig," klaagde hij. "Ik zou haar toch minstens tot het einde van het jaar na laten blijven! En dan mag ze blij zijn dat ze geen strafblad krijgt." Echt, hoor. "En volgend jaar ben jij er toch niet meer," wees hij nog even aan.
  2. Harold knikte driftig, want natuurlijk zou hij naar Thomasin toe komen! Met elk probleempje dat hij vanaf nu kon vinden, hoor! Oké, nee, dat was ook weer overdreven, het laatste dat hij wilde was dat Thomasin genoeg van hem kreeg. Dus met elk vijfde probleempje dat hij kon vinden! En dan alles wat hij niet zelf op kon lossen, natuurlijk. "Ehm, nee, eigenlijk niet." Spijtig wierp hij een blik op de klok, maar verder had hij niets te zeggen en hij wilde ook niet gaan liegen. Daar zou ze vast achterkomen en dat wilde hij echt niet. Nee, leugens moest je alleen bewaren voor belangrijke momenten. "Maar dank u wel voor de thee en het gesprekje," glunderde hij naar haar, terwijl hij van zijn stoel sprong. "Ik kijk er echt naar uit om samen met u te werken." Hij boog nog even keurig en verliet toen het kantoor. Uitgeschreven!
  3. Nou, het bleek allemaal wel mee te vallen... hij had alleen maar iets in de schaduwen gezien en dacht dat het bewoog, maar het bleken gewoon een paar doeken te zijn die een beetje heen en weer bewogen in de tocht. Eronder zou vast wel iets zitten, maar het bewoog niet. Man, wat was hij toch een mietje... alleen omdat hij plotseling iets in de schaduwen had gezien! Iedereen zou hem vast uitlachen als ze dat zouden horen, zijn oom zou vast teleurgesteld zijn hoofd schudden, zijn grootvader zou zijn wenkbrauwen fronsen, Zaia zou hem proberen te troosten... "Ik dacht dat ik iets zag," zei hij koppig en hij liet met een korte lumos een straal licht verschijnen. "Ongedierte of zoiets... er zit vast wel een rat ergens." Hij scheen een beetje in de hoekjes, maar uiteindelijk moest hij toch zijn lichtstraal laten vallen op wat er dan ook onder die doeken zat. "Ik denk niet dat het iets gevaarlijks is, anders had het vast wel bewogen..." Voorzichtig schuifelde hij een stapje vooruit en hij stak zijn linkerwijsvinger uit waarmee hij in de doeken porde. "Er zit iets onder," zei hij. Ja, duh. "Voelt alsof het van hout is..." Hij twijfelde even, maar begon toch maar aan de doeken te trekken, tot ze op de grond vielen. Wat volgde was Harold die zijn toverstok ook uit zijn vingers liet glippen, terwijl hij met open mond naar de spiegel staarde die tevoorschijn was gekomen. Als je goed op zou letten zou je zien dat hij zijn uiterste best deed om niet te huilen. Zijn vader... hij zag zijn vader...
  4. [1837/1838] Always seek justice, but love only mercy.

    Harold fronste geërgerd zijn wenkbrauwen, want hij vond dit helemaal niets. Dit was diefstal en diefstal was tegen de wet en dan om te gaan zeggen dat schouwers zich daar niet mee mochten bemoeien was onzin! Dat Polly maar dertien was, of zoiets, wist hij veel, betekende niet dat ze overal maar mee weg mocht komen! "Maar leer je haar zo niet dat ze alles kan doen zolang ze haar excuses maar aanbiedt?" ging hij dus koppig door. "Diefstal is tegen de wet! En de wet is van hoger belang dan de regels op Zweinstein." Zo, had daar maar eens een weerwoord tegen. Een excuusbriefje. En een nieuwe kikker. Oh nee, dat loste ook echt alles op. "Nou, ik vind dat ze ook haar excuses aan moet bieden, maar niet via brief. Wat dacht je van morgenochtend in de grote zaal? Dan weet iedereen dat Polly een dief is en dan let ook iedereen op haar, dus dan kan ze nooit meer stelen." Harold zelf was behoorlijk trots op zijn idee en hij ging dus wat rechter op zitten. "En ze moet nablijven. Twee maanden, minstens."
  5. Ja, ja, het was inderdaad heel ernstig, dus knikte Harold vol medelijden. Eerlijk gezegd had hij er niet bepaald bij stilgestaan hoe het allemaal voor de jongedame zou zijn, hij wist alleen dat die Fransoos van school was getrapt, dat wist iedereen, en hoe het verder met Claude ging... ach, vast wel oké. Ze was tenminste niet verdwenen. "Helaas hangen we niet echt in dezelfde kringen rond," zei hij spijtig, "ze is natuurlijk wat ouder... Dus echt specifiek zou ik het niet weten. Maar ze is nog wel op school, dus dat is vast een goed teken?" Hoopte hij, hij wilde Thomasin niet teleurstellen. "Maar een gesprek met u is vast een goed idee, dat zal haar vast veel steun bieden." Hij glunderde naar Thomasin, zijn compliment meende hij echt, hoor! Nou, Huffelpuf was goedgekeurd en Harold mocht Thomasin prima uitnodigen voor de vergaderingen, dus hij knikte enthousiast. "Ik zal het zo snel mogelijk allemaal regelen," beloofde hij. "Het liefste nog voor het einde van de week." Om de vergaderingen te beginnen, natuurlijk. Een evenement zo snel opzetten kon volgens hem niet. Moest hij zijn moeder of tante eens voor advies voor vragen... Die wisten dat soort dingen vast wel. En zijn grootvader en oom hadden het natuurlijk veel te druk om daar vragen over te beantwoorden. "Was dat eigenlijk alles?" vroeg hij, toch wel een tikje sneu.
  6. Maandag 7 mei 1838 - 's middags - de Griffoendor leerlingenkamer, vlak bij het raam Harold had nu al een tijdje een Missie™ en hoewel hij nog niet echt begonnen was met die Missie™ (sorry hoor, hij had het druk gehad met zijn vrienden en met huiswerk en zo), was hij wel van plan om er iets aan te gaan doen voordat de zomervakantie begon. Dus, als een echte toekomstige schouwer had hij Rory achtervolgd. Of eigenlijk was hij hem toevallig tegen gekomen in de gang buiten de leerlingenkamer en had hij alleen even gezwaaid voordat hij zijn Missie™ herinnerde, maar dat negeren we even, want het klinkt niet zo stoer, oké? Oké. "Hey," begroette hij dus Rory een paar minuten later, toen hij zijn Missie™ zich had herinnerd. "Je ziet er eenzaam uit, dus ik dacht, jij hebt wel een vriend nodig!" Harold grijnsde breed en wees naar zichzelf. "Tadaa, nu heb je er één!" Was hij natuurlijk heel blij mee. Voor Rory Duncliffe!
  7. [1838/1839] Friendship never ends!

    Nou, het viel dus wel mee! Dan bleef er maar één oplossing over, eigenlijk, en dat was iets afschuwelijkers verzinnen. "Misschien als we meer chocolademelk doen en dan heel weinig limonade en vooral boterbier?" vroeg hij enthousiast. "Oh en we moeten er pretzels in doen!" Harold zou dol zijn op die freakshakes in 2018, laten we eerlijk zijn. "Ik pak alles wel!" En hij begon enthousiast weer alle ingrediënten te verzamelen. "Waar komen die kaarten eigenlijk vandaan?" vroeg hij nieuwsgierig, terwijl hij een blik op het pak wierp. Hmm... misschien moest hij eens naar zijn eigen kaarten kijken. Heel voorzichtig haalde hij die uit zijn broekzak. "Ze veranderen echt!" riep hij verontwaardigd uit. "Ik had een hartenaas hier!"
  8. [1837/1838] Always seek justice, but love only mercy.

    Ja hoor, Harold was prima ingewerkt als klassenoudste van Griffoendor! Als je het hem vroeg deed hij het zelfs beter dan de andere klassenoudsten. Oh, ze deden wel hun best, hoor, maar ze waren vaak veel te aardig of te arbitrair! Nee, Harold was degene die het beste wist wat voor straffe hij moest geven. Dus geen wonder dat Wren, een zevendejaars!!!, hem om advies kwam geven. Hij deed keurig zijn boek dicht en leunde achterover, terwijl hij met een "Hmm..." liet weten dat hij er goed over nadacht. "Arran is eigenlijk best wel van slag..." Hij huilde er nog steeds om, eigenlijk, zo erg dat Harold hem al een nieuwe chocoladekikker had gekocht zodat hij zijn mond hield. Had een klein beetje geholpen. "De kikkers zijn gekocht door zijn moeder, geloof ik, het laatste cadeautje wat hij van haar had gekregen..." Hij zuchtte dramatisch. "Dus twee weken corvee is eigenlijk wat... minimaal. Het blijft stelen en daar moeten sterke straffen op komen. Waarom halen we er geen schouwer bij?"
  9. Muhahaha, natuurlijk had Harold gelijk hierover. Maar hij glimlachte vriendelijk, maar een heel klein tikje arrogant. "Oh, zal ik zeker doen!" knikte hij naar professor Hastings. "Ik heb leuke vrienden, die vinden dat vast niet erg!" Pas maar op, Rory. "Ik zou het niet weten... Ik heb er verder niemand over gehoord, denk ik." Hij fronste even, terwijl hij goed nadacht. "Maar de meeste leerlingen in Griffoendor doen natuurlijk alsof ze moediger zijn dan ze zijn. Best lastig om die aan het praten te krijgen." Want Harold was een ster in dat soort dingen delen, uhuh. "Ah... ernstig, ernstig..." Hij fronste zijn wenkbrauwen. "Wat geruchten over haar en een andere jongen, dat hij aan haar had gezeten... heel sneu, allemaal. Maar professor Ostrovsky heeft alles volgens mij goed geregeld." Voor zover je er vanuit ging dat professor Ostrovsky iets goed kon regelen. Ravenklauw? Echt? Hij trok even zijn wenkbrauwen op, want naar zijn mening waren Ravenklauwers een stelletje nerds die alleen maar in een bibliotheek dingen wilden doen, maar dat ging hij niet hardop zetten. "Wie weet... ik dacht meer aan Huffelpuf, eigenlijk." Daar zaten ook leuke mensen in! Maar Ravenklauw? "Maar dat is een goed idee," grijnsde hij naar professor Hastings. "Ik zal binnenkort een vergadering met hen plannen! Wilt u daarbij aanwezig zijn?"
  10. Hm, de eerstejaars... "Er is wel één leerling aan wie ik wat extra aandacht probeer te besteden," zei Harold trots, want hij ging helemaal op in zijn eigen idee dat hij behulpzaam was tegenover Rory Duncliffe. "Rory Duncliffe? Hij komt uit de dreuzelwereld en lijkt het een beetje lastig te vinden om zich thuis te voelen op Zweinstein." En Harold nam daar maar een klein beetje misbruik van. Een klein beetje maar! "Er is ook iets met een zusje die niet naar Zweinstein kon... ik heb nog niet het hele verhaal gehoord, het komt er een beetje lastig uit." Vooral omdat je niet naar hem luistert, lieverd. Maar Harold haalde zijn schouders op en glimlachte vervolgens vriendelijk naar professor Hastings, want nu zou ze hem vast wel een compliment geven, toch? Leerlingen die vaak in de problemen kwamen... Nu moest Harold wel even nadenken, maar Harold zou Harold niet zijn dat hij wel wat namen zou kunnen noemen. "Onetoomany Hair, denk ik," knikte hij. "Een oudere jaars, weet niet echt wanneer ze haar mond moet houden." Onetoomany Words, hadden haar ouders haar eigenlijk moeten noemen. "En er gaan wat geruchten rond over Claude Bennett... maar degene die daar verantwoordelijk is, is van school gestuurd, dus dat komt vast wel goed!" Hij glunderde tevreden, wat was hij toch behulpzaam! De beste klassenoudste ooit! "Oh, dat is inderdaad wel een leuk idee!" knikte hij enthousiast naar professor Hastings, terwijl hij aan zijn koekje knabbelde. "Maar niet iedereen is even sportief, ben ik bang... Misschien is een soort puzzelkamer ook wel leuk, dat we door middel van het oplossen van puzzels en uitdagingen samen een prijs kunnen winnen! En wat extra sportlessen is ook wel een idee, voor sommigen van ons." Hij niet, hoor. Natuurlijk niet.
  11. Les eerste- en tweedejaars: Zwaar!

    Echt? Dat vonden Dreuzels magie? Iets op kunnen tillen dat anders te zwaar was? Harold trok spottend zijn wenkbrauwen op. Hij wist dat Dreuzels best wel zielig waren, want hallo, ze konden geen magie, maar als ze dat magie vonden in plaats van... wist hij veel, kunnen vliegen of vuurwerk, was het wel heel erg met hen gesteld. Arme wezentjes. En jeetje, arme professor ook, want de man wist niet eens wat dreuzels deden aan sport. "Professor Grey," zei Harold, terwijl hij bezorgd zijn wenkbrauwen fronste, "Weet u zeker dat u Dreuzelkunde hoort te geven? Want u lijkt er echt niets van te weten." Misschien had hij gelogen bij zijn sollicitatie. Nou, nou. "Misschien moet u het eens aan de schoolhoofden vragen..."
  12. Silentium [1838] [OPEN]

    Als Harold had geweten van de voorkeur van zijn familie voor het gebruik van legilimentie had hij wanhopig gewenst dat hij dat nu ook kende, maar helaas had hij op dit moment echt geen idee en ook geen stem en dat laatste was wel behoorlijk frustrerend. Nu was Harold misschien niet een heel lawaaierig type, als kind vroeger wel hoor, maar hij geloofde vaak van zichzelf dat hij volwassen was en dat betekende dat hij zich iets meer terugtrok terwijl anderen het schreeuwen deden. Alleen dan niet, want er was niemand die vandaag schreeuwde, want IEDEREEN WAS HUN STEM KWIJT. Net zoals de rest van de leerlingen was hij te vinden in de Grote Zaal bij het ontbijt en net zoals de rest van de leerlingen had hij er geen enkel vertrouwen in dat de leraren dit op zouden lossen. Ze hadden het vast zelf veroorzaakt, het leek hem wel echt een schoolhoofd-ding, met de twee chagrijnige schoolhoofden die ze hadden, en tot nu toe had hij zijn grote held Thomasin Hastings nog niet gezien, dus hij had er weinig hoop op dat het goed kwam. En als de leraren het niet oplosten, moest je het zelf doen! Alleen jammer dat tweedejaars nog geen les kregen in nonverbale spreuken, maar maakte dat Harold uit? Nee, natuurlijk niet! In plaats daarvan zwaaide hij naar degene tegenover hem om diens aandacht te krijgen en stak hij toen priemend zijn toverstok in de richting van die persoon. Gebeurde er wat?!
  13. [1837/1838] Bunny after bunny

    Zaterdag 7 april 1838 - 's ochtends vroeg - in de buurt van de kassen Goed, oké, ehm, Harold had dus zeg maar een klein beetje een probleem en dat probleem had hij nu vooral opgelost door heel snel de deur van de schuur dicht te drukken en er vandoor te rennen, maar hij moest eerlijk toegeven dat het probleem er niet veel beter van was geworden. Dus stond hij nu verscholen achter een boom, terwijl hij tegelijkertijd gespannen naar de schuur keek en naar het pad vanaf Zweinstein af. Eigenlijk, als hij slim was, zou hij gewoon naar het kasteel rennen en de boel laten zoals het was, maar Harold was wel een beetje een persoon dat graag zijn eigen problemen oploste. Maar nu had hij hulp nodig en gelukkig kwam die hulp er rustig aan wandelen in de vorm van een Ravenklauwer. "Hey, psst," fluisterde hij van achter de boom. "Hier heen!" En hij gebaarde dat ze snel naar hem toe moest lopen. Privé!
  14. Yay, hij mocht een koekje pakken! Het was natuurlijk een kleine extra, maar welke groeiende tiener zei nou nee tegen een koekje? Hij glunderde even naar haar en koos toen zorgvuldig het één na mooiste koekje uit op het bord. Niet de mooiste, want dan zou hij te gretig zijn, maar de lelijkste (die ene die in drie stukken was gevallen) zou natuurlijk laten zien dat hij zichzelf onderschatte. De één na mooiste betekende dus dat hij wist wat belangrijk was in het leven, maar dat hij moeite zou doen. Of het was gewoon een koekje en Thomasin zou zich echt niet bezig houden met welk koekje hij had uitgekozen, maar Harold was ambitieus en deed graag alsof kleine beslissingen net zo veel waard waren als grote beslissingen. "Oh ja, tijd besteden aan familie en vriendschappen is ook zeker belangrijk," knikte Harold, terwijl hij op zijn koekje knabbelde. "Mijn familie is gelukkig erg hecht en ik heb goede vrienden op Zweinstein!" En zijn grootvader zou binnenkort Minister van Toverkunst worden en dan was Harold al helemaal tevreden. En lag er natuurlijk nog meer druk op hem, dat hij ooit hetzelfde pad zou volgen, maar dat zag hij dan wel weer. Op dit moment waren ze nog druk bezig met campagne voeren. Oh! Als hij dit gesprek goed zou doen, zou professor Hastings dan op zijn grootvader stemmen? Dat hoopte hij! Jammer dat hij zelf nog iets te jong was om te stemmen... "De meeste leerlingen zijn gelukkig bereid om te luisteren," glimlachte Harold tevreden. "Hen moet ik vooral overtuigen dat ik een goede klassenoudste ben die geen misbruik maak van mijn bevoegdheden, maar sommige leerlingen..." Hij haalde zijn schouders op. "Sommige leerlingen willen zelfs niet luisteren naar de goede leraren." Vond hij strontvervelend, want hoezo luisterden ze niet eens naar hem, maar tja. "Die hebben bijna elke dag wel strafwerk." Hij zuchtte. "Het is zonde om het op te geven bij dat soort mensen, maar eigenlijk zouden ze het beter doen op een school waar ze meer begeleiding krijgen." En dus niet Zweinstein, waar ze echt het niveau omlaag haalden. Hij nam een slokje thee terwijl hij vriendelijk knikte bij alles wat professor Hastings zei over de afdeling. Ja, dapper, ridderlijk, opkomen voor elkaar, al dat geblabla, alles waar Griffoendor voor zou moeten staan. "Misschien zou het leuk zijn om een soort... teambuilding evenement te doen met de afdeling?" stelde hij voor. "Dat men samen moet werken en eens verder moet kijken dan hun neus lang is. Als ze weten dat ze op elkaar kunnen bouwen, zijn ze mogelijk ook meer bereid elkaar te respecteren?" Hij vond het in ieder geval een briljant idee.
  15. [1837/1838] This will be a total disaster <3

    Meneer, dat beviel Harold eigenlijk wel, dat er een afdelingsgenoot hem 'meneer' noemde in plaats van 'Harold', 'Harry', 'hey jij daar' en 'stomme druiloor'. Die laatste persoon had twee maanden strafwerk gekregen, overigens, want hallo, klassenoudstebadge, en niemand mocht een klassenoudste (of Harold) een stomme druiloor noemen. Wat een pukkelhoofd. "Oh... wat jammer." Hij knikte meelevend met het idee dat er iemand niet naar Zweinstein mocht. Vast een dreuzel, dus misschien was ze ouder dan Rory, of misschien was ze juist jonger. "Misschien komt haar brief nog?" gokte hij. "Ik weet niet hoe oud ze is..." Ja Rory, je moest het beter uitleggen. "Eh..." Wat moest je eigenlijk gebruiken bij het opruimen... Harold moest eerlijk toegeven dat hij dat nog nooit had gedaan, vooral niet zonder magie. "Nou ja, gebruik gewoon wat je nodig hebt?" wuifde hij naar de vloer. "Maar geen toverstok!" Vraag alsjeblieft niet waar hij een dweil kan vinden, want Harold had echt geen idee, oké?
×