Jump to content

Harold Silvershore

Griffoendor Derdejaars
  • Content count

    129
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

Harold Silvershore last won the day on January 24

Harold Silvershore had the most liked content!

About Harold Silvershore

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC HM, MV
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

499 profile views
  1. Nou, ze zag tenminste niet zijn vader en eerlijk gezegd luchtte dat wel op. Ja, hij kon niets zien van wat zij allemaal zag als hij de spiegel in keek, niets van kroontjes en citroentaartjes of haar broer en zus, maar je wist maar nooit of dat toevallig kwam omdat ze later dan hij was. Het zou op de één of andere manier, hij wist eigenlijk niet eens hoe, wel beschamend zijn als ze zijn vader zag. Misschien omdat hij niet wilde dat mensen wist dat hij soms zijn vader zo erg miste dat hij het gevoel had dat hij geen adem kon halen, of dat hij stikjaloers was op alle vaders die hun kinderen kwamen afzetten op het station, of gewoon dat hij niet wilde dat iemand wist dat hij een zwakte had. Een volwassen man huilde niet, een volwassen man sprak niet over zijn gevoelens en een volwassen man was gewoon stoer. Huilen om je vader was niet stoer, toch? "Oh, niets bijzonders," mompelde hij snel, terwijl hij een leugen probeerde te bedenken, maar Abigail dacht dat het doel van de spiegel was om de toekomst te laten zien en hij zag alleen zijn vader, dus hij wilde haar niet gelijk geven, maar hij kon ook niet zo snel bedenken wat het dan wel moest zijn. "Helemaal niets, eigenlijk. Het is gewoon een spiegel." Met een frons zocht hij Abigail's blik op in de spiegel, waarmee hij het beeld van zijn vader, die ineens heel triest keek, negeerde. "Misschien moet je naar de ziekenzaal, heb je je hoofd gestoten?"
  2. Abigail die zijn blikveld in dook brak iets van de betovering, genoeg voor Harold om zichzelf weer bij elkaar te rapen en een stap opzij te doen, zodat hij niet meer in de spiegel hoefde te kijken. Het was zijn vader geweest, die hem enthousiast omhelsde, alsof hij er nog was, alsof hij niet... dood was. Harold had er nog steeds moeite mee om dat te accepteren en om zijn vader zo te zien, zo buiten zicht... dat was pijnlijk. Het meest pijnlijke dat hij ooit mee had gemaakt, misschien nog pijnlijker dan het nieuws destijds was geweest. Voorzichtig raapte hij zijn toverstok weer om en terwijl Abigail enthousiast beschreef wat ze allemaal zag, deed Harold een poging om te kijken of er verder wat in de ruimte was, maar hij lette niet echt op, eerlijk gezegd. "De toekomst?" herhaalde hij zachtjes. "Nee, denk het niet..." Dat kon niet. Mensen die dood waren keerden niet terug, anders was zijn vader allang terug gekomen of had hij wat laten weten. "Zie je verder wat?" Ietwat verdacht wierp Harold een blik vanuit zijn ooghoeken naar de spiegel. "Eigenlijk kunnen we beter snel weer verder gaan, denk ik..."
  3. Zaterdag 25 augustus 1838 - 's middags - Het landgoed waar Harold woont, ergens in Engeland. De badge had hij natuurlijk al opgespeld, ook al was het misschien een beetje opschepperig, maar hallo, hij was Hoofdmonitor geworden en dat moest je toch op zijn minst vieren? Dat hij zo jong al klassenoudste was was ontzettend bijzonder, maar nu ook hoofdmonitor was al helemaal speciaal. Eigenlijk wel frustrerend, want op Zweinstein was er niet veel meer dat je kon behalen dat zo prestigieus was en hij wilde niet dat hij als dertienjarige al de top had behaald, maar daar zou hij later wel wat op verzinnen. Op dit moment moest hij het maar eerst vieren, niet waar? Vandaar dit feest, speciaal voor alle Griffoendors (en een paar andere uitgenodigden). Hij ging er eigenlijk vanuit dat de ouderejaars niet zouden komen opdagen en hij had ook leraren moeten uitnodigen van zijn moeder dus zo cool was het allemaal niet, maar hij hoopte dat zijn leeftijdsgenootjes en de tweedejaars tenminste wel onder de indruk was. Hopelijk een paar vierdejaars ook en dan tadaa, had hij wel iedereen te pakken, toch? De rest was een bonus. Hij had wel zijn best gedaan om voor iedereen leuke attracties uit te kiezen, dus mochten de ouderejaars opdagen was er genoeg voor hen te doen. En Harold zelf was natuurlijk trots. "Wie wil er mee in het spookhuis?" vroeg hij enthousiast, want dat was op een carnaval altijd zijn favoriete gedeelte. Voor alle genodigden en verdere informatie, zie hier!
  4. Sociale Kalender - BW

    Naam feest/evenement: Het HAROLD-IS-HM-GEWORDEN-FEEST!!! Wat is het? Harold is HM geworden, dus vanzelfsprekend moet hij een groot feest geven voor heel Griffoendor om te laten zien dat hij de beste HM ooit is! Dus heeft hij een carnaval georganiseerd bij zijn eigen huis, met allerlei attracties van een spookhuis tot een heuse achtbaan, snoepkraampjes en van die spelletjes waarmee je knuffels kunt winnen wat altijd onmogelijk is. Alles is gratis en je hoeft nergens voor te betalen. Organisator: Harold Silvershore, natuurlijk! Uitgenodigden: Heel griffoendor, dus: - Abigail Carrington - Helios Thornburn - Lara Jane O'Malley - Rory Duncliffe - Boreas Peregrine - Valentina Callahn - Valor Priest - Galahad Graham - Piaras O'Hara - Adore Appleby - Arabella Wydeville - Dorian Palagon - Austin Davidson - Blanche Ingram - Claude Bennett - Ted Wellesley - Titiana Dickson En nog een paar andere genodigden: - Clementine Gordon-Lennox - Summer Salisbury - Andrea Houghton - Elena King - Ella Hawkings - Louise Ellsworth - Eleanora Paget - Fagan O'Hara - Virginia Guyette En natuurlijk de afdelingshoofden en een paar andere leraren:(maar die zijn niet verplicht op te komen dagen. Doen ze dat wel, dan is er in de serre van alles voor hen klaargezet qua eten en drankjes.) - June Johnson & kinderen - Thomasin Hastings & Armand Foulkes-Davenport & kinderen - Tristan Johnson & Cheyenne Johnson & kinderen - Sergei Ostrovsky - Seneca Damarcus - Laurelle Ryder & kinderen - Christopher Whitley & kinderen En familieleden: (maar die zijn niet verplicht op te komen dagen. Doen ze dat wel, dan is er in de serre van alles voor hen klaargezet qua eten en drankjes.) - Zaira Silvershore - Scott Evergreen (als het echt moet) - Eric Silvershore & Vasilisa Silvershore - Thomas Silvershore & Maria Silvershore Waar: Het landgoed waarop zijn huis staat. Ergens in Engeland. Vraag me niet waar want dat heb ik nooit bepaald. Wanneer: Zaterdag 25 augustus 1838, het laatste weekend voor het schooljaar weer begint. Gespeeld? Nog niet, morgen komt een topic!
  5. [1837/1838] This will be a total disaster <3

    Haar brief was gekomen, tegelijkertijd met die van Rory. "Zijn jullie dan tweelingen?" vroeg Harold verbaasd. Kijk, hij had niets tegen tweelingen, hoor, hoewel hij het wel stom vond dat andere mensen dachten dat ze het recht hadden om iets speciaals te zijn wat hij nooit kon zijn, maar dat was raar, toch? Dat ze allebei naar Zweinstein konden maar dat er maar één heen mocht! "Zijn jullie dan zo arm?" ging hij verder. "Maar kost het niet meer geld, dan? Want nu moeten jullie haar thuis eten geven." Zo ingewikkeld, hoor. Oh, shit. Schoonmaakspullen. Jaa, dat was best lastig, want Harold ging Rory echt niet meenemen naar de conciërge... "Weet je wat," zei hij vriendelijk, "Het is dus ook jouw verjaardag," zie je, hij was best slim! "Dus voor vandaag zal ik het je vergeven, oké?" Altijd beter dan moeten toegeven dat hij geen idee had waar de schoonmaakspullen zich bevonden op Zweinstein. Hij ging niet naar de conciërge, die zou best weten dat Harold dit niet kon/mocht doen, en naar de huiselven gaan had ook geen zin, want die wilden dan alles zelf doen. "Maar dan moet je je wel beloven dat je je vanaf nu keurig aan de regels gaat houden." En hij zette zijn strenge-klassenoudste-gezicht op.
  6. [1837/1838] Always seek justice, but love only mercy.

    Ja, natuurlijk zou hij het hogerop spelen, daar had je hogerop voor, toch? Dat het zou betekenen dat hij iets niet kon afhandelen was onzin, want hoezo, wat betekende dat überhaupt, iets zelf afhandelen? Hij ging haar niet zelf uitschelden, hij ging haar niet vervloeken of iets anders en daarbij was het gewoon ontzettend fijn om dat te aanschouwen, dat Hastings iemand dankzij hem een preek gaf. Ja, Harold was best wel een klikspaan. "Ik zei ook niet dat dat moest, toch?" beet hij terug. "Goede opvoeding heeft niets met rijkdom te maken." Hoewel het toevallig wel vaak op elkaar leek. "Lijkt me dat je je daar zelf slecht over voelt, als je het nu al naar boven brengt." Dat zou hij wel herinneren, hoor, dat Wren Fox zich er slecht over voelde dat ze arm geboren was. Maar goed, zijn eisen nam ze zo aan en daar had Harold best wel de pest in, want dat betekende dat hij iets meer had moeten eisen. Maar goed, het was al te laat en je kon niet ineens zomaar omhoog gaan met je eisen, dan werd je gezien als een slechte verliezer. "Geaccepteerd," knikte hij vriendelijk naar haar. "Ik hoop dat je dat woord nooit meer in je mond neemt."
  7. [1837/1838][EN] Feels like forever

    ... No, obviously it wouldn't make Harold happy to lose the cup because of the actions of one of his idiot housemates?! But it was the best thing he could do and it was supposed to help people stay in line! Now what? "But... the cup... it's important," he struggled, but none of his arguments seemed to have any effect on Piaras, who just... kept shrugging. "You can't just..." But apparently he could... Unless Harold was going to bring in a teacher. "If you don't, I'm going to get professor Hastings," he threatened. Piaras shrugged again. "You're not afraid of professor Hastings?" he asked, flabbergasted.
  8. [1837/1838][EN] Feels like forever

    He wasn't going to what?! "But you have to!" Harold spluttered. "I'm the prefect, you have to do as I say!" Obviously?! Why were some people that dumb! Did he really have to explain the whole system of punishments to Piaras? "Or I have to deduct points! We could lose the cup because of you!" And surely a Gryffindor wouldn't want that?
  9. [1837/1838][EN] Feels like forever

    What, really? That was it? 'He deserved it'????? What sort of half-excuse was that! Even if... whoever these books belonged to... deserved having them tossed out of the window, Harold wanted to know why exactly. But the boy seemed very unwilling to share that information. Harold dropped the books back on the table they had come from. "We don't throw other people's personal belongings out of the window," he pointed out, shoving a finger near Piaras' face. "We treat other people with the respect they deserve! So you're going to get those books back inside, one way or the other, and you're going to spend the rest of the evenings of the school year in detention!"
  10. [1837/1838][EN] Feels like forever

    Harold was not taken aback, thank you very much, he had perfectly expected such an idiotic response from someone who very obviously had no mental capacities to lie. So he did not raise his eyebrows in surprise and for a moment was stunned, thank you very much. "And why are you doing that?" he asked, exasperated, and even more so when Piaras O'Hara didn't even stop throwing the books. "Hey, stop that!" Harold said and he quickly rushed forwards to prevent any more books from disappearing outside. "Why are you..." No, he had already asked that, so frustrated, Harold shook his head. "Don't do it!" He had already said that too. Damnit.
  11. Sunday the 27th of May 1838 - in the afternoon - Gryffindor common room Look, Harold wasn't fond of abusing his powers, he really wasn't! But he had certain responsibilities because the teachers trusted him and with those responsibilities came powers and if he were to use them sometimes to keep the rest of the students in line, was that really such a bad thing? Without it, everyone would probably run wild and was that really what you wanted? A group of wild Gryffindors? And sure, not everyone would listen to him, especially the older boys had a bit of a uhhh you can't tell me what to do issue and sure, then Harold would push a little higher with the amount of detention he could hand out, but he just needed people to listen to him! Being strict was very important. So, when he saw a third year gleefully chucking someone else's books out of the window, Harold sprang up from the chair he was sitting on two seconds ago and said, in a voice he forced a little lower than his throat was willing to give: "And what do you think you're doing?" Personal interaction topic where I force two of my characters together to see the chaos! There's always chaos.
  12. [1837/1838] Always seek justice, but love only mercy.

    Sukkel. Sukkel?! Verontwaardigd fronste Harold zijn wenkbrauwen naar haar, want sorry hoor, welke klassenoudste noemde nou iemand anders, vooral een mede-klassenoudste, recht in zijn gezicht sukkel?! Hij was geen sukkel, hij was Harold Silvershore! Veel belangrijker in de wereld dan juffrouw Fox, met haar ouders en hun stomme dierenwinkel! Wie dacht ze wel niet wie ze was? "Wat zou professor Hastings daarvan vinden? Als ze hoort dat één van haar klassenoudsten op die respectloze manier omgaat met haar collega's?" Hij snoof. "Alsof je ouders je geen manieren hebben geleerd." Zie je, er waren heel veel leerlingen op Zweinstein die gewoon geen goede opvoeding hadden gehad, Polly inclusief. "Als je je excuses aanbiedt, zal ik het eens zijn met Polly's straf."
  13. [1837/1838] Always seek justice, but love only mercy.

    Natuurlijk maakte Harold wel eens fouten! Hij was ook nog maar dertien jaar oud en heus niet perfect (hoewel... dat zou je vast niet zeggen als je hem zo zag zitten. Zijn haar keurig op zijn plek, het schoolgewaad netjes, hij had zelfs zijn stropdas nog niet wat losser gedaan vandaag), maar dat betekende niet dat hij zo maar de wet overtrad?! "Dus dat je minderjarig bent zorgt ervoor dat je alles zomaar mag doen?" vroeg hij ietwat sarcastisch. "Diefstal, huisvredebreuk, moord? Maar oh nee, ze was maar veertien en is voldoende geschrokken!" Hij snoof zachtjes. Oh nee, hoor, ze moesten het beste doen voor Polly! Je weet wel, de DIEF. "Ik vind anders best dat ze met de nek aangekeken mag worden," mompelde Harold. "Ze heeft nou eenmaal iets gestolen!" Wat tegen de wet was?! Waarom vond Wren dat niet zo belangrijk! Alsof zij het leuk zou vinden als mensen haar spullen stalen? Moest hij eigenlijk maar eens gaan doen, gewoon al haar spullen stelen, dan zou ze haar lesje wel leren! Nee, hij zag niet in wat daar nou hypocriet aan was. "Twee weken is te weinig," klaagde hij. "Ik zou haar toch minstens tot het einde van het jaar na laten blijven! En dan mag ze blij zijn dat ze geen strafblad krijgt." Echt, hoor. "En volgend jaar ben jij er toch niet meer," wees hij nog even aan.
  14. Harold knikte driftig, want natuurlijk zou hij naar Thomasin toe komen! Met elk probleempje dat hij vanaf nu kon vinden, hoor! Oké, nee, dat was ook weer overdreven, het laatste dat hij wilde was dat Thomasin genoeg van hem kreeg. Dus met elk vijfde probleempje dat hij kon vinden! En dan alles wat hij niet zelf op kon lossen, natuurlijk. "Ehm, nee, eigenlijk niet." Spijtig wierp hij een blik op de klok, maar verder had hij niets te zeggen en hij wilde ook niet gaan liegen. Daar zou ze vast achterkomen en dat wilde hij echt niet. Nee, leugens moest je alleen bewaren voor belangrijke momenten. "Maar dank u wel voor de thee en het gesprekje," glunderde hij naar haar, terwijl hij van zijn stoel sprong. "Ik kijk er echt naar uit om samen met u te werken." Hij boog nog even keurig en verliet toen het kantoor. Uitgeschreven!
  15. Nou, het bleek allemaal wel mee te vallen... hij had alleen maar iets in de schaduwen gezien en dacht dat het bewoog, maar het bleken gewoon een paar doeken te zijn die een beetje heen en weer bewogen in de tocht. Eronder zou vast wel iets zitten, maar het bewoog niet. Man, wat was hij toch een mietje... alleen omdat hij plotseling iets in de schaduwen had gezien! Iedereen zou hem vast uitlachen als ze dat zouden horen, zijn oom zou vast teleurgesteld zijn hoofd schudden, zijn grootvader zou zijn wenkbrauwen fronsen, Zaia zou hem proberen te troosten... "Ik dacht dat ik iets zag," zei hij koppig en hij liet met een korte lumos een straal licht verschijnen. "Ongedierte of zoiets... er zit vast wel een rat ergens." Hij scheen een beetje in de hoekjes, maar uiteindelijk moest hij toch zijn lichtstraal laten vallen op wat er dan ook onder die doeken zat. "Ik denk niet dat het iets gevaarlijks is, anders had het vast wel bewogen..." Voorzichtig schuifelde hij een stapje vooruit en hij stak zijn linkerwijsvinger uit waarmee hij in de doeken porde. "Er zit iets onder," zei hij. Ja, duh. "Voelt alsof het van hout is..." Hij twijfelde even, maar begon toch maar aan de doeken te trekken, tot ze op de grond vielen. Wat volgde was Harold die zijn toverstok ook uit zijn vingers liet glippen, terwijl hij met open mond naar de spiegel staarde die tevoorschijn was gekomen. Als je goed op zou letten zou je zien dat hij zijn uiterste best deed om niet te huilen. Zijn vader... hij zag zijn vader...
×