Jump to content

Happiness Morgenstern

Democratie & Magie
  • Content count

    139
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Happiness Morgenstern last won the day on February 15

Happiness Morgenstern had the most liked content!

About Happiness Morgenstern

Profile Fields

Recent Profile Visitors

487 profile views
  1. [1837/1838] Back Home

    Oh, gelukkig, hij kon zelf aan de kant rollen, dus Happiness trippelde opgelucht achter hem aan, want zijn rolstoel leek wel een beetje ingewikkeld, hoor, straks zat er een rem op of zoiets en welke van de knopjes moest ze dan in vredesnaam indrukken om de rem eraf te halen en waren dat wel knopjes of gewoon schroeven? En ze was onhandig, dus misschien dat ze het ding zelfs gesloopt, terwijl hij hem nog nodig had. "Nee, ik zit niet op Zweinstein," gaf ze toe. Was ze nooit naar geweest, zelfs. Ze had het wel eens gezien, vanaf een afstandje, maar dat was ook alles. "Wie is Emily?" Ze kende helemaal geen Emily, dus ze zou moeilijk kunnen zeggen dat ze 'net als' Emily was. "Er zijn vast duizenden redenen waarom mensen niet naar Zweinstein gaan," gaf ze een beetje zwakjes op. "Mijn tante wilde graag dat ik thuis les kreeg." Omdat ze bang was dat Nessie anders zou verdrinken, oeps. "Aangenaam, Noah!" Ze glimlachte liefjes naar hem en boog haar hoofd even. Een echte knik zou ze hem niet geven, want dat kon hij niet terug doen. Dus. "Ik ben Happiness Morgenstern, maar je mag me wel Nessie noemen, hoor." Deden heel veel mensen, want Happiness was zo'n mond vol.
  2. [1837/1838] Back Home

    "Nou, ik weet zeker dat er wel spreuken voor zijn," gaf Happiness toe, met een lichte blos op haar gezicht, "maar ik weet ze niet..." Ze was niet zo huishoudelijk ingesteld, moest ze toegeven, omdat ze altijd bedienden had gehad die dat soort dingen voor haar deden. En nog steeds, Zachary moest maar nooit verwachten dat ze voor hem ging koken of schoonmaken of zijn sokken zou stoppen, want wat zou dat een ramp worden. "Jij weet ze toevallig ook niet?" smeekte ze een beetje, maar toch haastte ze zich even snel naar binnen om wat servetjes op te halen en vervolgens weer naar buiten. "Nee, op zich niet," gaf Nessie toe, kleding was ook maar kleding... maar toch was het een beetje stom als je de rest van de dag rond moest lopen met een vlek. "Ik denk dat we een beetje in de weg staan... moet ik je naar de zijkant rollen?" Ze gebaarde een beetje nutteloos naar zijn rolstoel, want eh... ja, rolstoelen?
  3. [1836/1837]Round and round like a horse on a carousel, we go

    Enthousiast klapte Nessie in haar handen toen Zach beloofde de knuffel voor haar te winnen, want het was zo'n mooie knuffel! Echt gigantisch en van zacht wol, voor zover Nessie kon zien, dus ja, ze wilde hem. En ze zou hem hmmm... Unique noemen! Unique the Unicorn. "Ooh, mooi schot!" kirde Nessie perfect, als de enthousiaste verloofde die ze op dit moment ook echt was. Zachary was best wel indrukwekkend met dat geweer zo en ze had nooit verwacht dat hij in één keer raak zou schieten, maar nu zou die knuffel vast wel van haar zijn! Misschien dat ze er zelfs twee kon krijgen, dan kon Zach er ook één mee naar huis nemen en hadden ze allebei een knuffel! Was dat niet romantisch? "Oh..." De vraag die hij stelde overviel haar een beetje en Nessie fronste twijfelend haar wenkbrauwen. "Ik weet het niet..." gaf ze aarzelend toe. Ze wilde Zachary niet kwetsen, eerlijk waar niet, maar haar vrijheid van de afgelopen tijd had haar best wel bevallen. En daarbij was hij ook niet echt perfect geweest tijdens hun vorige 'bruiloft', maar dat kon ze natuurlijk wijten aan de stress. "Wanneer zou jij willen trouwen dan?"
  4. [1837/1838] Back Home

    Zondag 18 juni 1837 - 's middags - net buiten de ijssalon Happiness was dol op alle soorten zoete eten, eerlijk waar, maar ijsjes waren toch wel één van haar favoriete dingen ooit, samen met champagne. Ooh, was er champagne-ijs? Nu had ze net de ijssalon verlaten, dus was het te laat om te vragen of er champagne-ijs was, maar ze was zo erg afgeleid dat ze al half omgedraaid was, waardoor ze plotseling tegen iets opbotste en haar ijsje zo oeps in iemands schoot landde. "Oh nee!" riep Happiness klagelijk uit, en ze moest eerlijk gezegd wel een klein beetje huilen, want nu was haar ijsje verpest! Kon ze wel zo vragen of er champagne-ijs was. En nu pas herinnerde ze zich dat het ijsje iemand anders had geraakt, een jongen die in een rolstoel zat. Ja, hij kon er vast een ijsje bij gebruiken. "Het spijt me, meneer," zei ze triest. "Zal ik wat servetjes voor u halen? Ik eh..." Ze ging maar niet zelf wrijven, dank je wel. "Ik weet geen toverspreuk om ijs er zonder vlekken uit te krijgen, denk ik." Voor @Noah Leadley!
  5. [1836/1837] Het MV heeft een mooie toekomst voor de boeg!

    De edelachtbare de burggraaf van Radnor, herhaalde Nessie vol ontzag in zichzelf, terwijl ze de woorden een beetje meemompelde. Wow. Keane was niet de eerste persoon die ze van adel had ontmoet, ze had ooit eens James Graham ontmoet, leuke man, jammer dat hij niet met haar wilde trouwen eigenlijk, maar de edelachtbare de burggraaf van Radnor klonk wel erg indrukwekkend en sowieso was Nessie sowieso snel onder de indruk van knappe, rijke jongemannen. Zach, weet je zeker dat je je verloofde wel alleen achter wilt laten? "Ah, ja, natuurlijk," glimlachte ze. De Club, ja, daar had ze wel eens van gehoord, had Zachary vast wel eens wat over gezegd. Of over zijn vrienden van de club, niet geheel specifiek, maar aanwezig genoeg dat Nessie het wel wist. "Ik ben nog nooit in Wales geweest," gaf ze toe, "is het daar mooi?" Stiekem hoopte ze nu natuurlijk op een uitnodiging in Radnor. Woonde de beste jongeman in een kasteel? Nessie was dol op kastelen! "Oh, ja." Ze bloosde een beetje, ongemakkelijk, en frunnikte aan haar mouw. "Mijn tante was altijd erg... bezorgd." Overbezorgd zelfs, zou je kunnen stellen. "We hebben wel wat gasten gehad, hoor, maar niet vaak." En ze bleven ook nooit lang. "Maar de spreuken zijn nu weg! Nou ja, niet de spreuken om dreuzels te weren, maar tovenaars en heksen kunnen nu zonder probleem langs komen!" Niet dat iemand dat deed, Nessie had niet zoveel vrienden, in alle eerlijkheid. Ze wist gewoon nooit zo goed waar ze nou moest beginnen, hoe ze meisjes van haar leeftijd zou kunnen leren kennen. "Woont u in Radnor?" vroeg ze nieuwsgierig. "U moet vast wel af en toe met een dreuzel praten?"
  6. [1836/1837]Round and round like a horse on a carousel, we go

    Oh wow, echt? Met grote ogen staarde Nessie naar het reuzenrad. Niet dat hij nu snel ging, dacht ze te zien. Wel heel hoog, overigens, ze zag niets in de buurt dat zo hoog was als dit. Ja, misschien Zweinstein in de verte, maar daar was ze nooit geweest, dus was het gewoon hoog. En ze was nog steeds nieuwsgierig, voor zover ze wist had ze helemaal geen hoogtevrees, maar Zach leek er weinig zin in te hebben, eerlijk gezegd. "Oh," zei ze, een beetje twijfelend, want een schiettent leek haar niet echt zo leuk. "Nou, oké! Als jij dat graag wilt." Ze probeerde moedig te glimlachen terwijl hij haar meenam naar een schiettent. "Oh, dit lijkt me wel erg moeilijk! Moet je echt al die doelen halen?" Ondertussen wierp ze een blik op de prijzen. "Kun je me die eenhoornknuffel winnen? Kijk nou hoe schattig!" Oké, misschien was het toch niet zo slecht.
  7. [1836/1837]Round and round like a horse on a carousel, we go

    Nou, oké, Zach wilde niet naar huis om zich even op te frissen, dus dan gingen ze maar door naar het reuzenrad. Happiness glimlachte blij naar hem en nestelde zich tegen zijn arm aan, terwijl ze af en toe, en een klein beetje schuldig, nog wat hapjes van de suikerspin nam. Het was echt heerlijk, hoor, en ze vond het zielig voor Zach dat hij het zelf niet lekker vond. Nu vroeg ze zich sowieso af wat zijn lievelingseten was... Hij leek niet echt het type om van zoet te houden, dus... hartig? Steak, of zo? "Waarom..." vroeg ze, met een frons, terwijl ze uit probeerde te vinden waarom Zach dacht dat het nodig was om haar te beschermen. Van een reuzenrad. "Gaan ze zo snel?" vroeg ze verbaasd, want ze dacht dat een reuzenrad gewoon heel langzaam rondjes draaide. "Ik dacht dat de achtbanen snel gingen, maar een reuzenrad ook?" Hm, misschien was het dan niet zo verstandig om met suikerspin en al daarin te stappen. "Is er iets dat wel rustig gaat?"
  8. [1836/1837] Het MV heeft een mooie toekomst voor de boeg!

    Lord Radnor, dus, iemand die haar verloofde kende, maar dat was op zich niet zo raar, want het leek erop dat iedereen haar verloofde kende. Zachary was een hele sociale man, en zij? Eh, ja, op zich ook wel sociaal, maar ze had weinig kans gekregen om andere mensen te leren kennen. Maar als ze zich zo voordienden op een soortement van dienblad, dan vond Happiness het wel leuk om een gesprekje te voeren, hoor. "Lord Radnor," herhaalde ze, enigszins met ontzag. "Wat voor lord bent u dan? Ik moet toegeven dat mijn kennis voor belangrijke tovenaarsfamilies minimaal is." Ze glimlachte verontschuldigend en bloosde er ook nog eens bij, want ze wilde hem echt niet beledigen. "Happiness Morgenstern," stelde ze zichzelf voor. "Hoe kent u mijn verloofde?"
  9. [1836/1837] Het MV heeft een mooie toekomst voor de boeg!

    Ja, Happiness was er ook en ik heb eindelijk de 'tijd' om haar in dit topic te schrijven! Ze stond tot nu toe nog bij de rand, diep onder de indruk van het uitzicht beneden, want ze was nog nooit zo hoog geweest! Haar tante zou waarschijnlijk niet hebben toegestaan dat ze hier vandaag kwam, die had het hele idee van een vliegende schip vast doodeng gevonden, maar Zachary had haar meegenomen en Happiness moest eerlijk toegeven dat ze het geweldig vond. De zachte bries in haar haren, het prachtige uitzicht, en het feestje zelf, dat er fantastisch uitzag. Maar ze had ook weer niet opgelet en nu kon ze door de mensenmassa Zach niet zien, toen ze zich eindelijk herinnerde dat haar toekomstige man ook aanwezig was. Verdubbeltjes. "Sorry," sprak ze iemand aan met een verontschuldigende glimlach. "Maar heeft u Zachary Davidson soms gezien? Knappe jongen, donkerblond haar..." Arrogante uitdrukking op zijn gezicht...
  10. [1836/1837]Round and round like a horse on a carousel, we go

    Happiness duwde haar lippen stevig op elkaar in een poging om haar gegiechel binnen te kunnen houden, want het was wel te zien aan Zach dat hij dit niet geheel kon waarderen, maar kom op, dit was zo grappig! En eerlijk gezegd extra grappig omdat Zach eruit zag alsof hij zich nog nooit zo erg aan iemand had geërgerd. Of aan iets, want Zach kon zich toch niet aan haar ergeren? Het was maar een ongelukje! "Af en toe," kon ze nog net glimlachen, voor hij zijn lippen ineens op de hare duwde. Het was vast niet de eerste keer dat ze hadden gezoend, ze waren al een tijdlang verloofd geweest, maar ze deden het ook weer niet zo vaak dat ze eraan gewend was. Het voelde altijd een beetje raar, zoenen. Alsof hun lippen niet helemaal op elkaar pasten. De hand met de suikerspin erin zakte naar beneden, maar helaas liet ze hem niet vallen. "Ja, een beetje," bloosde ze diep, toen ze de kus verbrak, want Zach, ze waren in het openbaar! "Je ruikt er meer naar, eerlijk gezegd." Ze beet een beetje ongemakkelijk op haar lip. "Wil je naar huis? Zodat je je schoon kunt maken?"
  11. [1836/1837]Round and round like a horse on a carousel, we go

    Nessie pruilde even, maar het was een goede pruil, geen verkeerde pruil. Ja, er was zoiets als een verkeerde pruil en dat was vooral als Zach besloot om vervelend te doen, maar op dit moment was hij gewoon heel lief en een beetje zorgzaam en dus plukte Happiness wat aan de bovenkant van de suikerspin af om tevreden in haar mond te stoppen. Het was echt heerlijk, hoor! "Weet je zeker dat je niets wilt?" vroeg ze en ze stak behulpzaam de suikerspin zijn kant op. Iets te hard, misschien want voor ze het wist was zijn gezicht erin begraven. "Oh jee!" giechelde ze en ze trok haar suikerspin schuldig terug. "Oh nee, er zit suikerspin op je wenkbrauwen!" En ze moest heel hard lachen. Maar het zag er ook zo raar uit!
  12. [1836/1837]Round and round like a horse on a carousel, we go

    Ja, het duurde behoorlijk lang, sorry hoor, Zachary. Sorry hoor, dat Happiness gevoelens had en dat ze het moeilijk had met het idee dat haar tante, de enige persoon die ooit familie van haar was geweest, weg was. Sorry hoor, dat ze geschrokken was van het idee dat Zachary gewoon met haar wilde trouwen ook al was haar tante net dood. Sorry hoor, dat ze daarna wat van haar vrijheid had genoten. Maar toch kon ze het niet over haar hart verkrijgen om Zachary helemaal weg te sturen of zelfs de verloving te verbreken, dus toen hij haar had uitgenodigd naar een kermis had ze ja gezegd. Want ze was nog nooit eerder naar een kermis geweest. "Oh, het is hier prachtig," glunderde Nessie. Ze had haar arm in die van Zach gehaakt en kon het niet laten om hem met zich mee te trekken naar een kraam met allerlei suikerspinnen. "Kijk, ze hebben ze in allerlei leuke smaken! Zullen we één in de smaak marshmallow, aardbeien en chocolade nemen? En daarna wil ik in het reuzenrad! We hebben dan vast prachtig uitzicht!"
  13. [1836/1837] Just for me the church bells rang

    Nu hij haar los liet, had Nessie weer het gevoel alsof ze adem kon halen. Ze glimlachte naar Zach, een beetje trillerig, maar ze wilde hem ook tevreden stellen. Ja, ze was een beetje boos op hem (geweest), maar dat maakte het niet wenselijk dat hij boos op haar was, of zoiets dergelijks, dus de glimlach was een soort van... vredesoffer. Maar ook het enige vredesoffer, hoor, want ze ging echt niet met hem trouwen vandaag. Haar tante was dood. "Oké, dan doen we dat," zei ze, terwijl ze zelf overeind kwam en even nerveus over haar jurk gleed met haar handen om enige kreukels weg te vegen. Het was een prachtige jurk en ergens was ze daadwerkelijk teleurgesteld dat ze niet met Zachary was getrouwd vandaag, maar de dood van haar tante was belangrijker. Zonder nog een woord tegen Zach te zeggen, want ze had geen idee wat, liep ze de bibliotheek uit. Topic uitgeschreven <3
  14. [1836/1837] Just for me the church bells rang

    Waarom ze dat zouden doen? Happiness onderdrukte de neiging om zich van hem los te trekken, want dit was gewoon een misverstand, toch? Als ze eenmaal uitgelegd had waarom mensen niet vlak na de dood van hun tante wilden trouwen (what the hell, Zach), dan zou hij weer normaal doen en het haar vergeven (waarom moest hij haar überhaupt iets vergeven) en konden ze weer gelukkig zijn samen. Maar op dit moment waren ze dat dus niet. "Mijn tante is net dood," zei ze, en haar stem trilde een beetje op het einde, maar ze deed haar uiterste best om zichzelf overeind te houden. "Ik kan helemaal niet denken aan trouwen!" Trouwen was een gelukkige gebeurtenis, het vieren van de rest van je leven samen met een persoon waarvan je hield (of die op zijn minst kon waarderen omdat hij knap was) en dat deed je verdomme niet nadat de belangrijkste persoon in je leven dood was. "Iedereen zal het begrijpen, dus als je daar soms bang voor bent..." En zo niet, dan wilde ze toch echt weten wat het probleem was, zodat ze het op kon lossen en bezig kon met het plannen van een begrafenis. "Daarbij zou ik het ook waarderen als je me nu los liet." Zijn armen om haar heen zou zo troostend moeten zijn, maar in plaats daarvan was het een gevangenis en ze wilde heel graag wat frisse lucht.
  15. [1836/1837] Just for me the church bells rang

    Wacht, wat? Verbijsterd staarde Happiness naar Zachary. Ze begreep hem vast verkeerd, hij was toch niet daadwerkelijk aan het suggereren dat ze nog door moesten gaan met de bruiloft terwijl haar tante dood op de grond lag, toch? En nee, het hielp niet als iemand haar tante in een bed zou leggen, want het feit was dat haar tante nog steeds dood was en Happiness met geen enkele mogelijkheid zou trouwen vandaag. "Zach," zei ze, terwijl ze zachtjes met haar hoofd schudde. "Dit is niet het moment voor grapjes." Haar tante was dood en nee, ze werd hier niet door opgevrolijkt. "Ik ga iemand van het personeel zoeken om de gasten naar huis te sturen." Een beetje misselijk maakte ze zich van Zach los, want ze had toch wel beter verwacht van haar verloofde, eerlijk gezegd, en dit was teleurstellend. Ja, waarschijnlijk gewoon een slecht gevoel voor humor, maar kom op?
×