Jump to content

Pearl Sanders

Democratie & Magie
  • Content count

    329
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    5

Pearl Sanders last won the day on July 13 2017

Pearl Sanders had the most liked content!

About Pearl Sanders

  • Birthday October 31

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

784 profile views
  1. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    Julienne was niet de enige die het een lastig gesprek vond. Pearl ook, namelijk. Het meisje gaf vrij weinig respons op de vragen die Pearl stelde en ze leek het ook niet echt een heel leuk gespreksonderwerp te vinden. De vrouw glimlachte voorzichtig en dronk haar mok met chocolademelk leeg, ze glimlachte naar haar jonge werknemer en besloot dat het misschien maar het beste was om het gesprek vergevingsgezind en wat subtiel te beëindigen. "Oh, het is een lange dag geweest, niet waar? Ik voel me opeens zó moe." Ze wreef over haar buik. "Zullen we er maar een einde aan breien? Aan vandaag? Morgen weer een nieuwe dag." En dan konden ze wel verder praten, of heel ergens anders over praten. Het kwam wel goed. Daar had Pearl alle vertrouwen in. Ongemakkelijk was niet erg, maar je hoefde het niet langer te laten duren dan nodig... En de volgende keer dan weer beter. "Nog een fijne avond, he, ga je nog leuke dingen doen vanavond?", vroeg Pearl rustig. "Ik niet," ze lachte. "Gewoon lekker op de bank met een kop thee en dan vroeg naar bed."
  2. Het was bij Pearl dan haast weer niet opgekomen dat je er ook voor kon kiezen om niet naar het geslacht te vragen, want als de helers het wisten, waarom dan jij zelf niet? Het was toch niet alsof het een geheim moest blijven? En anders vond ze zelf wel dat ze het niet geheim hoefde te houden. Alles aan deze zwangerschap was tegen de regels van hoe het eigenlijk hoorde en dan al bekend maken dat het een meisje werd, moest dan nog een van de meest onschuldige onderbrekingen zijn. "Maar als je dan aan de baby dacht? Was het dan in jouw hoofd een jongen of een meisje?", vroeg ze nieuwsgierig. Pearl humde en knikte. "Ah, ja... Dat hoort eigenlijk he, een zoon? Als je getrouwd bent..." Daar hadden al haar mannelijke vrienden het wel eens over gehad; dat ze ooooit wanneer ze getrouwd waren, in de verre verre toekomst, dat ze dan een zoon wilden. Over een dochter hoorde je ze nooit. Maar Pearl leek dat juist wel gezellig. "Jij kan haar dan alle nette meisjesachtige regels en etiquette leren... Want ik ben daar niet zo goed in." Het was een opluchting dat Lydia het niet erg vond, ze streelde met haar duim over de rug van haar hand. "Graag. Dan ga ik je wel vaker vragen. Het is toch spannend, zoiets, en samen is het sowieso gezelliger." Pearl knikte bij de vraag. "Ja, eigenlijk gaat het wel goed. Ik vind het wel leuk dat ik nu een buikje krijg, eigenlijk. Eerst zag je niets... Was jij ook sneller buiten adem?", vroeg ze nieuwsgierig. "Trappen zijn echt vervelend..." Normaal ging ze ze toch wel half rennend op, nu moest ze eerder rustig naar boven wandelen en dat ging vrij traag. "En ik moet binnenkort maar voor nieuwe kleding winkelen, denk ik, want het gaat allemaal niet meer zo lekker zitten." Hmm. "Of kan ik jouw oude zwangerschapsjurken lenen?" Zoveel verscheelden ze nu ook weer niet van maten. 'Wat denk je dat lawrence ervan vindt dat het een meisje wordt?"
  3. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    Pearl knikte snel. "Ja, het gaat prima. Daar zei ik het ook niet om." Ze nam nog een slokje van de chocolademelk. "Meer dat het dan voor jezelf gewoon erg vermoeiend is." Daar bedoelde ze verder niets mee? Of misschien was het toch een poging Julienne subtiel aan te moedigen nog wel op haar aanbod in te gaan? Maar dat wist Pearl niet zeker. Ze had het niet met die intentie gezegd, dacht ze, maar ze ging nu wel aan zichzelf twijfelen. "Ja, waarschijnlijk wel. Als je een vader had gehad, dan was hij gaan werken en dan had je moeder dat niet hoeven doen..." Mm, daar had Julienne wel een punt. Misschien moest Pearl dan na de geboorte van de baby maar stoppen met werken of het in ieder geval niet vijf dagen in de week doen, want dan zou haar kind haar ook veel moeten missen. Lawrence werkte natuurlijk ook gewoon. Lydia was er wel en een gouvernante, maar dat was toch anders. "Had je geen nanny?", vroeg ze maar even voor de zekerheid om te kunnen inschatten hoeveel de situaties op elkaar leken. "Is dat het enige?", vroeg Pearl verbaasd. "Dan kan ik morgen zo drie echtgenoten voor je regelen. Je hebt toch wel iets meer eisen?" Aardig... Dat was zelfs nog maar een milde uitdrukking voor een karaktereigenschap.
  4. [1837/1838] Winter songs and summer girls

    Lydia was ook gelukkig en Pearl hield haar hand stevig vast, terwijl ze nog steeds ook wat onstabiel tegen de vrouw aanleunde. Met een lachje schudde ze haar hoofd. Nee, ze wilde niet meer iets drinken. "Ja, laten we..." Voorzichtig probeerde Pearl Lydia overeind te hijsen, zodat ze, op elkaar steunend, naar boven konden gaan. Ze zouden bij elkaar slapen. Ze zouden voor het eerst de nacht in elkaars armen doorbrengen. Pearls hart maakte allerhande sprongetjes en salto's en mogelijk had dat ook te maken met dat de wereld nog steeds een beetje draaierig was door alle alcohol. Op dit moment was de wereld perfect. Want Lawrence was content (en dat was een goed resultaat) en Lydia was gelukkig en Pearl was gelukkig... Iedereen was gelukkig. Hoe ze precies de trap op waren gekomen, wist Pearl niet meer de volgende ochtend. Of wat er gebeurd was, zodra ze eenmaal in bed waren beland. Maar Pearl had haar kleding nog aan en bonkende hoofdpijn. Dus het was een zeer aannemelijke gok dat de twee gewoon in slaap waren gevallen, nadat ze uiteindelijk de slaapkamer hadden bereikt. Maar wel in elkaars armen! [OOC: topic done <3]
  5. Eind april 1838 - Op een bewolkte vrijdagmiddag - Een koets in Engeland en later Seaton Deleval Hall - Pearl is +/- 20 weken zwanger. “There is no preparing for parenthood; only research as a form of prayer and manic speculation.” Zoals Lawrence had gevraagd had Pearl uiteindelijk wel een eigen heler gekozen in het ziekenhuis, van de afdeling gynaecologie en verloskunde en ging ze daar nu met enige regelmaat op controle. Vandaag was een belangrijke controle geweest, want het was de termijn waarop het hartje echt goed te onderzoeken was en ze ook met zekerheid konden zeggen wat het geslacht van het kindje zou worden. Natuurlijk kon het wel eerder, met wat meer intensieve spreuken en dan was er nog wel een wat grotere marge dat ze het fout hadden. Daarom had Pearl nog even willen wachten, tot nu toe, totdat ze alles met een veel grotere zekerheid hadden kunnen zeggen. Ze was zenuwachtig geweest. Heel erg. Daarom was ze ook heel erg blij dat Lydia had meegewild. Alles rondom de zwangerschap was toch wat meer een vrouwending. Lawrence mocht dan wel een Heler zijn, maar dit was niet echt zijn gebied van expertise en hij wilde dit gedeelte ook niet meemaken als heler en dus mocht hij het ondergaan als de gemiddelde partner en dat was wat meer van de zijlijn. Al bleef het Pearl... Zodra ze thuis was, hoorde Lawrence dus vanzelf nog wel alles en deelde ze al haar gedachten en zorgen en stelde ze een heel deel van de vragen die ze pas op de weg naar huis had bedacht. Ze was ook niet het type dat vooraf een lijstje maakte met alles wat ze wilde weten. Dus vergat soms ook wel eens wat. De laatste tijd wat meer. Het scheen een kwaal van de zwangerschap te zijn. Nog een reden dat het goed was dat er iemand mee was. "Het wordt een meisje," zei Pearl, nog steeds verwonderd, tegen Lydia toen ze eenmaal in de koets zaten. "Allebei was leuk geweest, natuurlijk, maar ik denk dat ik ook wel het liefst een meisje wilde... Het voelde denk ik ook als een meisje, maar aan de andere kant is het ook wel een gek idee dat er een jongetje in je buik zit, omdat je zelf een vrouw bent." De vrouw glimlachte opgewekt naar haar vriendin. "Hoe was dat voor jou?" Oh. "En vond je het echt niet erg dat ik je had meegevraagd voor vandaag?" [OOC: Met Gianna en later ook Ann <3]
  6. "Ja, maar er staan altijd zoveel enge dingen in, dat ik dan de medicatie helemaal niet meer wil lezen. Soms staat er zelfs dat als bijwerking de dood op kan treden. Waarom zou ik het dan innemen? Dan was dat kwaaltje toch zo erg niet hoor..." Het was altijd zo ongezellig en de aandacht gericht op alles wat er mis zou kunnen gaan. Pearl glimlachte naar hem, stal een kusje tussen het gesprek door. "Je bedoelt met de magie? Ja, dat lijkt me ook wel verstandig... Er gebeuren soms maar al te maffe dingen." Pearl kon best als vaste klant op de afdeling 'magische milde ongevallen' worden bestempeld. En dan vooral bij de specialist 'Buizende bezweringen'. "Kan mijn smaak veranderen?" Ah, dat was toch wel heel onfortuinlijk. "Kan ik mijn werk als bakker dan überhaupt nog wel doen? Met of zonder magische foefjes?" Of, jakkes... "Dan moet ik zeker gewoon het recept volgen?" Bloemennamen dus. Dat was wel leuk om over na te denken. "Zijn er ook stoere jongensbloemennamen? Anders moeten we in dat geval een andere categorie bedenken." Ze glimlachte. "Tulp klinkt wel tof voor een jongen..." Of, mmm..."Cedar? Al is dat meer een boom." Flora was flora. "Of Moss!" Ze giechelde. Ja, namen bedenken was nog niet nodig, maar het was wel leuk. Pearl schudde haar hoofd. "Nee, samen is beter..." Als Lawrence het deed en Pearl moest daarna weer naar Lydia, dan was dat een stuk lastiger. Het was niet alsof je ging vertellen dat je per ongeluk iemands antieke potje suiker had kwijtgemaakt. "Laten we het nu maar doen. Dan is het achter de rug?" Want anders ging ze het uitstellen en dan nog meer uitstellen en dan zou Lydia het op een zeker moment vanzelf wel zien aan haar buik. "Dit is zeker niet iets wat je per liedje of mooie zelfgemaakte poster kan vertellen, he?"
  7. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    Een beetje verbaasd lachte Pearl om Julienne. "Niet?" Ze gebaarde de winkel rond. "Ik werk, ik ben mede-eigenaar van een bedrijf, ik ben op mijn leeftijd niet getrouwd... Ik ben gescheiden en heb de man die me een snel nieuw huwelijk wilde aanbieden, ter redding van mijn reputatie afgewezen..." Ze lachte half. "Wat moet ik nog meer doen om de status rebel te krijgen? Je kan niet menen dat ik niet zo overkom? Ik zie mezelf altijd een beetje als een 'wild child'." Nee, Pearl zou braaf gevonden worden waarschijnlijk een grotere belediging vinden dan het tegenovergestelde. "Ben je niet zo'n mensenmens?" Pearl trok vragend een wenkbrauw op. "Word je dan niet moe van de hele dag mensen bedienen?" Dan was de keuken toch een betere plek om te werken. pearl snapte echt niet dat Julie het niet wilde, maar ze zou er niets meer over zeggen. En dus hield ze er keurig haar mond over. "Oh... Op welke manier merkte je dat je een vader miste?" Niet dat haar kindje een vader zou moeten missen, als het goed was, met Lawrence, maar toch... Dit soort zinnen maakten haar toch opeens heel alert. "En wat is voor jou een goede man? Daar denkt ook niet elke vrouw hetzelfde over." Lawrence was een goede... Maar al getrouwd... En dat zou voor veel vrouwen vast een dingetje zijn. "Oh nee, ik wilde ze heel lang niet hoor... Of nou ja, ook ooit... Want kinderen op zich, leken me altijd wel heel erg leuk, alleen het feit dat je er dan zelf helemaal verantwoordelijk voor bent, dat leek me doodeng." Pearl glimlachte vlug. "Maar nu ben ik er wel aan toe."
  8. [1837/1838] Winter songs and summer girls

    Lydia bleef, Lawrence wist het zeker. Alles was goed. Alles werd beter. Pearl glimlachte breed, een beetje stompzinnig en trok snel nog een pruillipje naar Lawrence. "Awww..." Want ze sliep graag in zijn armen en het was oprecht jammer dat hij nu afhaakte. Hij moedigde hen, Lydia en Pearl, wel aan om samen in een bed te gaan liggen en dat was dan wel weer spannend, want hoewel ze er stiekem wel over had gefantaseerd, had Pearl nog nooit de nacht doorgebracht samen met een vrouw. Ze glimlachte naar Lydia. "Slaap lekker, lief," zei ze nog tegen Lawrence en toen hij de kamer had verlaten, stond ze op en wankelde ze naar de bank waar Lydia lag. Ze giechelde zacht. "Zullen we?" Ze stak haar beiden armen uit naar de vrouw, zowel om haar overeind te helpen als om zichzelf in evenwicht te houden. "Wat spannend... Wat fijn... Je bent zo zacht..." Dit werd leuk. Ze deed nog een stapje naar voren en viel bijna om. "Aaah, ieh...ha..." Het ging net goed. "Ben je echt niet... door Lawrence en ik.... hij is gewoon zo lief... en knap.." Misschien niet het beste moment om hier nu over te beginnen. "Maar jij ook... Zulke fijne mensen! En samen!" Pearl slaakte een zucht. "Ik ben zo zo zo zo zo zo gelukkig!"
  9. [1837/1837] Sugar will leave a lover's kiss on your lips.

    “If I had a flower for every time I thought of you...I could walk through my garden forever.” Lawrence; geliefde, zielsverwant, beschermer, avonturier, rots in de branding, stabiel, veilig. Lydia; zacht, schuw, teder, empathisch, zorgzaam, perfectionistisch. Het kleine wondertje in haar buik. Ze wist dat het een meisje werd. Ze hield nu al zoveel van haar kleine bloemenkind. Het gezicht wat ze zag in de spiegel; ooit vrolijk, speels, vrij, verfrissend, ongeleid projectiel, impulsief... Dat wilde ze terug. Ferdinand; poppenkast, koekjes, strandwandeling en tikkertje. Schaterlachen in de zon. Lawrence bekogelen met sneeuwballen. Faustus; koekjesdeeg snoepen, verstoppertje in de tuin, een picknick samen voorbereiden, samen kroelen tijdens het voorlezen.
  10. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    "Ach, nee, echt waar? Wat zielig." Het was altijd naar als kindjes van zo'n jonge leeftijd al zulke erge dingen hadden meegemaakt. "Hopelijk komt het dan nog goed." Het kon toch best nog wel goed komen? Misschien moest ze maar aan Lawrence vragen of hij daar iets over wist, maar ze had het vermoeden dat kinderen en psychiatrie, net als zwangerschap, niet behoorden tot zijn expertisegebied. "Jullie hebben er vast al hulp voor gezocht?" Want in dat geval had het ook niet zoveel zin om Lawrence ermee lastig te vallen, misschien, hoewel ze, waarschijnlijk vanwege het kind in haar buik, wel wilde weten hoe zoiets af kon lopen. Pearl knikte. "Ja, echt." Ze lachte half. "Hoezo? Kom ik zo over als enigskind?" Ze kwam toch niet over als iemand die niet kon delen? Ze moest weer zachtjes lachen. "Gelukkig? Hoezo? Broers en zussen hebben is over het algemeen toch wel erg gezellig, zover ik weet. Kan je dingen mee samen doen, delen, plannen maken, spelletjes spelen, lief en leed delen... Het zijn toch meestal eerder ouders die vervelend zijn, toch?" Niet dat Pearl echt problemen had gehad met haar ouders... Niet totdat ze bij Rey was weggegaan en ze haar kans om weer een keurige getrouwde vrouw te worden had vergooid. De meesten van haar vrienden en kennissen hadden vaak wel al veel langer en veel meer problemen met de ouders. Daarom dat het er wel op leek te wijzen dat daar de oorsprong van de meeste problemen lag. Zou zij ook zo worden? Een vervelende ouder? Oh, mocht Merlijn dat verhoeden... Ze kon het zich ook niet voorstellen... Zij had alleen maar liefde voor haar kind en niet allemaal onhaalbare hoge verwachtingen... "Ik hoop een meisje... Dat lijkt me wel gezellig... En die begrijp ik ook beter, denk je niet." Ze lachte half. "Bij een jongen zou ik zo niet weten wat ik het zou moeten leren en dan zou ik het vast veel te veel knuffelen om het een stoere jongeman te laten worden." Ze nam nog een slokje van haar drankje. "Wil jij later kinderen?"
  11. Blijkbaar had het er dus niet perse aan gelegen dat ze de drankjes in de aanbieding had gekocht, want blijkbaar bestonden er geen drankjes die je de volledige 100% bescherming en veiligheid konden bieden. Dat scheelde in ieder geval dan weer een klein beetje schuldgevoel. Ze lachte half. "Dat wist je? Ik dacht dat... Dat het wel gewoon zo goed als helemaal veilig was." Ze humde. "Nou ja, totdat ik dus ontdekte dat het niet meer helemaal veilig was. En toen ben ik eens een keer de bijsluiter ervan gaan lezen." En toen bleek inderdaad dat ze zich met deze dranken wel indekte met dat het wel eens tot een eventuele potentiële mogelijke zwangerschap kon leiden. Dat klonk nog niet echt als een risico, toch, en zeker niet een die je zelf zou overkomen, maar eerder een meisje ergens in Liverpool of iets dergelijks. Pearl haalde diep adem. "Het gaat wel weer," vertelde ze hem ongevraagd. "Ik was ook heel erg zenuwachtig... Ik had wel honderd scenario's in mijn hoofd en de meerderheid had géén goed einde..." En daarbij was ze de laatste tijd ook gewoon wat emotioneler. Ze klemde haar handen rondom de theekop en blies streepjes in het wateroppervlak. "Het is nog heel pril. Ik weet het nu ... drie weken ongeveer? Dus dan zal het...misschien daarvoor al een paar weken zijn..." Dus ze zou misschien maximaal nu twee maanden onderweg zijn? Ze wist het niet precies, maar dat was iets wat Lawrence vast kon uitzoeken. "Kan je al zien wat het wordt? Anders heeft een naam verzinnen misschien nog geen zin? En vanaf hoeveel maanden wil je dat ik een andere heler erbij heb gevraagd?" Ze wreef nog even een verloren traan terug en vond het voor een moment onvoorstelbaar dat ze zich zo lang zo druk had gemaakt. Zo ontspannen als ze er nu bij zat en Lawrence die haar steunde en die dit helemaal niet erg leek te vinden. "Bij mijn zus en bij mij waren edelstenen en ..dingen voor sieren een thema... Misschien kunnen wij iets doen met bloemen.. Dat vind ik wel een mooi idee." En ja, Lydia... Dat moesten ze inderdaad doen, wilde ze ook, maar voor haar reactie was Pearl ook wat nerveus. Ze knikte. "Ja. Hoe denk je dat ze zal reageren?" Oja, en hij had gevraagd hoe ze zich verder voelde. "Een beetje chaotisch. En emotioneel. Maar lichamelijk wel goed. Niet misselijk. Ook niet echt moe. Alleen als ik de hele dag heb gewerkt." Maar dat was niet heel raar, toch?
  12. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    Het was heel erg jammer, ja, maar als Julienne het eigenlijk niet wilde, dan ging Pearl haar ook niet dwingen. Ze was teleurgesteld, maar dat was iets anders dan boos. Ze wilde het meisje verder ook niet teveel onder druk zetten. Misschien had ze dat wel gedaan, vroeg ze zich af, nu ze dat schuldbewuste snoetje zag boven die ineengedoken schoudertjes. "Het geeft echt niet. Ik had gehoopt dat het je blij zou maken. He, bah, nu is het voor ons beide ongemakkelijk." Ze glimlachte. "Laten we het er maar niet meer over hebben en vooral genieten van dat we even zitten... En chocomel kunnen drinken." Wat haar eraan deed herinneren nog maar een slok te nemen. "Oh." Ze praatte nog niet. "Dat hoort toch wel te kunnen op die leeftijd?" Nu had Pearl daar verder niet zo heel veel verstand van, maar ze was zelf een keer tante geworden en ze meende dat dat kleintje wel al voor het derde levensjaar kon babbelen. Kon ook aan de bloedlijn liggen. De Sanders stonden niet echt bekend om hun zwijgzame natuur. "Ik heb een oudere zus. Jade." Ze glimlachte. "De perfecte dochter... Perfecte echtgenote... Perfecte moeder." Ze haalde met een glimlach haar schouders op. "Dus de enige rol die overbleef was die van rebel?" Ze lachte half. "En jij niet, toch?" Pearl kon zich niet herinneren dat Julienne daar ooit iets over had gezegd.
  13. [1837/1838] Winter songs and summer girls

    Het duurde misschien een minuut voordat Pearl wist wat ze moest zeggen. Had ze het allemaal goed begrepen? Was het de alcohol? Sliep ze al en droomde ze? Pearl kneep zichzelf even in haar arm en moest constateren dat ze echt nog helemaal wakker was. Ze keek van Lawrence, naar Lydia en weer terug. Ze bevochtigde haar droog geworden lippen met haar tong en nam eerst nog maar een slokje van het glas water dat naast haar stond. Ze veegde de enkele tranen van haar wangen; met het antwoord dat Lawrence gegeven had, was er inderdaad geen reden meer om te moeten huilen. "Lydia... Lawrence heeft gelijk... Blijf alsjeblieft." Ze keek nog even vragend en ongelovig, alsof de man tegenover zojuist een groot wonder had tentoongesteld... Nu had hij dat eigenlijk ook, maar dan met woorden en zijn daden en met zijn blijk van hoe zeer hij openstond voor... alles? Zelfs voor een relatie met drie personen en dat Lydia en pearl dus ook van elkaar mochten houden en dat terwijl dat illegaal was. Ze stond op, wankelde een beetje, want alcohol en liep naar Lawrence om hem weer innig te knuffelen. "Je bent geweldig. Ik hou van je... Ik hou van je... Vind je dat echt? Met zijn drieën?" Pearl draaide zich half om naar Lydia en keek haar met nog ingehouden enthousiasme aan, voor zover dat lukte, want alcohol. "We moeten een groepsknuffel doen! Lydia... Is dit niet geweldig?" Het was geweldig. "Oh, misschien kunnen we ook met zijn drieën bij elkaar slapen?" Want...van alcohol kreeg je echt de beste ideeën.
  14. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    "Oh," zei Pearl verbaasd en aan haar stem was duidelijk te horen, ook al was het feitelijk maar één klank, dat ze het niet zo goed begreep waarom Julienne dit aanbod afwees. "Wil je het ook niet proberen? Zonder dat je dan ergens verder aan vast zit?" Ze glimlachte vriendelijk vragend en nam een slokje van haar chocolademelk. "Ik zou de hulp echt heel goed kunnen gebruiken, maar... maar... als je het zeker weet? Dan ga ik wel op zoek naar iemand anders." Dan moesten ze misschien maar een vacature uitzetten, bijvoorbeeld, voor iemand die Pearl tijdelijk kon vervangen of misschien moesten ze dan sowieso maar een extra hulp in de keuken aannemen, maar daar moest Pearl het dan eerst verder met Amber over hebben. Dat was namelijk weer wat anders dan enkel iemand promotie en een beetje opslag te geven. Verder was Pearl niet van plan om ongemakkelijke stiltes te laten vallen. "Hoe gaat het verder met je? Thuis? Je had een klein nichtje, toch?" Ze glimlachte geïnteresseerd en begon met de stapeltjes knoeten in verschillende enveloppen te stoppen en in sierlijke letters alvast ieders naam op het envelopje te schrijven. "Praat ze inmiddels al een beetje?" Want ik ga er nu maar even vanuit dat Julienne er misschien wel een keer iets over heeft gezegd, omdat het waarzeggerij evenement pas ná dit topic is en Pearl het nog niet van de roddel-tamtam kan hebben gehoord.
  15. [1837/1838] Not only rabbits eat carrot cake.

    "Dankjewel," zei Pearl zonnig. Het was inderdaad wel goed nieuws, nu Lawrence haar niet uit huis ging zetten en ze wat dat betreft wel verzekerd was van een redelijke toekomst. Nu ging ze gewoon een kind krijgen, samen met haar geliefde en de rest...was even de rest. Reputatie was wel een dingetje, maar daar kon ze toch niets aan veranderen nu en zolang ze haar vrienden had, maakte de mening van anderen nu ook weer niet zoveel uit. "Ja, een beetje vooruit plannen, want er is straks een tijdje dat ik even echt niets kan doen natuurlijk. Dus als we nu al beginnen, terwijl ik nog wel gewoon kan werken, dan hebben we straks geen stress." Tenzij Julienne het bakken echt niet in de vingers zou kunnen krijgen uiteraard. Even keek Pearl verbaasd. Het meisje leek het helemaal verkeerd op te vatten. "Lieverd, het is voor tijdens werktijd. Je helpt mij in de keuken, ik leer je dingen, je krijgt gewoon betaald." De vrouw glimlachte naar haar. "Dan leer je het ook beter, dan werken we gewoon de aanvragen weg en het aanvullen van het standaard assortiment. Dan krijg je meteen mee wat de hectiek in de keuken is, hoe je die organisatie doet, dat het allemaal een beetje loopt en dan krijg je ook in de vingers waar de meeste vraag naar is... En dan kunnen we het ook gewoon meteen verkopen." Dus dan maakte ze niet in de avond wat dingen, die de volgende dag alweer minder vers waren en afgekoeld. "Ik heb je een beetje hiermee overvallen, niet?" Oeps. "Sorry... Enthousiasme..."
×