Jump to content

Dax Appleby

Heksen Hoog
  • Content count

    198
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    5

Dax Appleby last won the day on October 17

Dax Appleby had the most liked content!

About Dax Appleby

  • Rank
    I'm sexy and i know it
  • Birthday August 21

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    HH
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

1,041 profile views
  1. "Je vindt het heerlijk dat ik de meisjes op feestjes niet aankan?", grinnikte Dax. "En bedankt... Je geniet van mijn miserie..." Fronste even. "Dat is een woord, toch?" Het klonk zo vreemd, en hoe langer hij erover nadacht hoe vreemder het werd, maar hij zou ook niet weten wat het anders was. En Will kwam wel slim over, want die had veel te veel met Irwin gepraat én was tien jaar ouder. Dus dan wist je dat soort dingen. Dax knikte. "Ja, misschien. Het komt wel goed... Ik heb er ook geen haast mee. En ik heb Merry... Dus het zou de boel misschien ook alleen maar ingewikkelder maken." Hij gaapte even, uit tevredenheid overigens en niet omdat hij zich verveelde. En of hij er veel last van had gehad? Hij haalde zijn schouders op. Zijn vader was er gewoon weinig geweest, ze hadden niet echt gesprekken. Hij had geen stabiele basis met een vrouw op kunnen bouwen, behalve misschien met Daphne -Irwins moeder-, omdat hij daar nu eenmaal vaak ging spelen na een basisschooldag of in vakanties ging eten als zijn vader weer was werken of een date had of wat de beste man dan ook aan het doen was. Nu was het vast ook wel een beetje overdreven. Op genoeg dagen was David er ook wel geweest en dan hadden ze gewoon wat gegeten en gesprekken gehad over oppervlakkige dingen en vooral over Zwerkbal en vooral had Dax altijd alles mogen doen wat hij wilde en alle spullen gekregen die zijn hartje begeerden. Toch voelde het niet echt alsof de avonden er veel toe deden. "Ik had misschien wel graag af en toe over mijn moeder gesproken, of dat hij haar ook miste? Of willen weten of hij het mij kwalijk nam? Of over andere dingen praten dan meisjes en Zwerkbal? Maar hij is daar gewoon niet goed in. Ik ook niet, overigens." Dus misschien was het maar beter dat ze dat nooit hadden gedaan, want nu was dat tenminste ook niet op een ramp uitgedraaid. "Waarom maak je je bad dan niet groter? Kan ik wel mee helpen." Want dat dat niet zo makkelijk gedaan als gezegd was, was geen realisatie die makkelijk bleef hangen. Dax grinnikte. "Oh, ja, als je het niet kan Sommeren is een rommelige werkplaats natuurlijk super onhandig." Hij nam nog een slokje bier "Echt sorry van al die serieuze gesprekken. Al spijt dat je de klok rond met me moet doorbrengen. Iets wat je liever zou doen? Noem het maar en ik doe zonder mopperen mee." Want het laatste wat Dax wilde zijn was een blok aan het been, te serieus, te intens, te zwaar.
  2. Uiteraard had ook Dax geprobeerd een oplossing te bedenken, maar hij was er zelf nog niet echt uitgekomen. Iets met rare tijden? Goh, ja, wat was er nou zo onregelmatig? Hij wist het niet zo goed. "Ja... Nou, als ze iets vindt, dan mag het van mij natuurlijk gewoon. Officieel heb ik daar iets over te zeggen..." Maar onofficieel... Merry zou hem waarschijnlijk vierkant in zijn gezicht uitlachen als hij plots de dominante echtgenoot uit wilde gaan hangen. Hij zichzelf ook, overigens. Die rol zou hij zichzelf enkel aanmeten in de vorm van een grapje. De jongeman grinnikte. "Mm... Nee. Of wel? Ik denk dat zij het niet zo goed had getrokken om met me samen te wonen... Ze ontwerpt jurken en heeft het vrij hoog in de bol? Nu ik bekend begin te worden, vind ze het misschien wel jammer, want ze leek me vooral als gratis reclame voor haar kleding te willen gebruiken, maar... Mmm... Ik ben blij dat jij me wel kan waarderen." Hij grijnsde, vond zijn eigen uitdagende opmerking best grappig. Knikte daarna, keek weer ietsje serieuzer. "Mm... Ja, maar weet je wat het is met meiden... Ze kunnen best leuk zijn hoor, maar zodra 'de jacht' eraf is, dan ga ik me altijd zo snel vervelen. Ze doen ook allemaal ongeveer hetzelfde... Zelfs zoenen is na een tijdje de lol wel vanaf." Dan was het met Merry veel beter zo, vriendschappelijk. Daar kon je gewoon lekker mee lachen en maffe dingen doen, samen sporten en kwam dat extra stukje er tenminste niet bij kijken. "Komt vast door mijn pa... Die had altijd scharrels, liefjes voor een dag... Nooit het voorbeeld gehad van een relatie. Misschien kan ik zoiets wel helemaal niet, ofzo?" Het klonk aannemelijk. Hij lachte weer naar Will. "Ja, nee... Hoeft toch ook niet. Tenzij je zo'n kanjer weet te vinden als Merry, lijkt trouwen en samenwonen me ook alleen maar erg vermoeiend." Dus hij kon dat van Will dan ook wel weer begrijpen. Hij grinnikte. "Ah, opruimen he? Dan zou je echt nooit met mij kunnen samenwonen. Ik ben kampioen sloddervos." Al kreeg iemand dan juist wel gelegenheid om op te ruimen. "Waarom ruim je graag op?" Gewoon uit nieuwsgierigheid. Dat het gespreksonderwerp iets met meisjes te maken moest hebben, was alweer vergeten. Dax liet de dopjes van de nieuwe biertjes afknallen en vouwde een arm achter zijn hoofd. "Pfoe...dreuzeldingen die ik wil zien... Ik weet eigenlijk niet wat dreuzels allemaal hebben of doen of wat er nou zo anders is dan wat wij hebben, want ik ben nog nooit bij een dreuzel thuis geweest... Oh, misschien hoe jullie douche of bad werkt?" Want die hadden ze dus niet? "En de keuken, want die vind je bij ons ook zo geweldig." Genoeg te doen.
  3. Will leek het echt te begrijpen; wat het betekende voor Merry. Hij glimlachte. "Ja, ik hoop dat ze echt gelukkig is en zich niet teveel verveelt, want werken gaat niet echt als je elke maand moet uitvallen. Teveel risico dat iemand het ontdekt enzo?" Gelukkig kon ze af en aan bij zijn vader helpen en was ze natuurlijk een vaste fan bij zijn wedstrijden en was hij rommelig en hongerig genoeg om haar genoeg te doen te geven in en om het huis. Ze hadden ook expres een grote tuin en heel veel verschillende manieren om energie kwijt te kunnen, zoals een zwembad en een sportruimte. Dax schudde zijn hoofd. "Nee, ik was voor Merry al een keer getrouwd, met een heel oppervlakkig stom mens, wel mooi, door mijn vader uitgekozen. Dat was een verschrikking. Lachte me uit de eerste keer dat ze me zag. Ze dacht dat ik vast het jongere broertje moest zijn. Ze was altijd heel denigrerend... De vier keer dat ik haar heb gezien. Na een jaar is het huwelijk geannuleerd, want het was overduidelijk niet geconsumeerd. Ze walgde nogal van me." Hij kon er nu wel een beetje om lachen. "En om te voorkomen dat pa een herkansing wilde, besloot ik zelf maar vast te trouwen." Dus Merry hielp Dax net zo goed, vond Dax. "En goh...als ik verliefd word... Ik ben nog nooit echt verliefd geweest, denk ik. Ik dacht wel eens dat ik verliefd was... maar dat was uiteindelijk lust, als ik eraan terugdenk." Hij keek opzij naar Will. "Waarom ben jij nooit getrouwd?" Will was toch alweer een stuk ouder dan Dax. Hij grinnikte, kon niet tegen kietelen. "Hey! Niet doen! Anders kleed ik me weer aan, hoor." Dat dreigement moest indruk maken. "Ik heb je toch nooit ontvoerd?" Hij keek met een lachje naar hem. "Alsof je dat erg zou vinden..."
  4. "De geluiden... Is mijn reden." In de verte kijken nam Dax nog een slokje van zijn bier. "Het is gewoon naar... En ik kan er niet zo goed tegen dat zij dan in de kelder zit, opgesloten en alleen, doet zichzelf soms ook pijn... Dus ik ren eigenlijk gewoon weg voor de moeilijke dingen?" Hij haalde zijn schouders op. "En Merry vindt het denk ik ook fijner voor het geval dat er iets een klein beetje misgaat, dat ik dan niet op de eerste rang zit. Maar er is nog nooit wat fout gegaan hoor. En elke maand scherpt ze ook alle beveiliging weer aan." Dax zocht een goede plek in de zon , legde zijn mantel over een steen en gebruikte dat als een steuntje in de rug. "Ja, daarom zijn we getrouwd. Ze was een lange tijd kwijt, omdat iemand haar had ontvoerd en testen op haar had gedaan. Toen ze vrij was, heeft ze me opgezocht... En toen besloot ik dat ik niet wilde dat ze ooit nog in gevaar was, of dat iemand maar gewoon met haar kon doen met haar wat ze wilden... Ze is nu een Appleby... Ik kan haar beschermen met mijn naam en als dat niet genoeg is met mijn geld." Hij nam nog een slokje, lachte wat ongemakkelijk. "Aah, wat een serieus onderwerp..." Dat maakte hem ongemakkelijk, en ergens ook niet. "Ik praat eigenlijk nooit zo over deze dingen. Met niemand." Nu kwam dat deels ook wel omdat hij met niemand hierover kon praten, maar ook andere serieuze onderwerpen liet hij meestal schieten. Zoals het litteken dat over zijn borst liep. Het was vrij opvallend, hij gaf als standaard antwoord dat hij had geworsteld met een draak en doorgaans vroegen mensen dan niet verder. "Maar het is fijn..." Hij zocht Wills blik, glimlachte warm. "Je ben zo blij dat ik je heb leren kennen."
  5. "We verwarmen heus nog niet onze rivieren en meertjes hoor... Al is dat wel een goed idee..." Dax fronste even. "Al denk ik dat de wezens in het meer dat niet zo kunnen waarderen." Hij lachte half. "Al kunnen ze toch niet aan land komen om te klagen." Dus op zich kon dat nou ook weer niet zo gevaarlijk zijn. "Goh, wat zou er gebeuren als de meermensen de oorlog zouden verklaren aan de landmensen? Hoe zouden ze dat aanpakken?" Het was best een interessant vraagstuk, vond Dax, ook als je niet magisch was. Al was hij er heel snel weer van afgeleid, omdat Will hem hielp met afstappen en hem daarna een flesje bier in z'n handen duwde. Dax liet de dopjes er magisch afknallen en nam een paar slokken. Als het water koud was, dan moest je maar je lichaam wat voorverwarmen, niet dan? Hij grinnikte naar Will. "Ja, het is echt zo erg. Ik vrees voor mijn eigen veiligheid." Keek toen echter iets serieuzer. "Nee, geen grapje. Maar moet je niet verder vertellen, want het is allemaal nogal een beetje illegaal, maar Merry is een weerwolf. Dus met volle maan is ze niet helemaal zichzelf..." Understatement. "We hebben wel allemaal veiligheidsvoorzorgsmaatregelen... Jeumig; dat dat één woord is, hè? Maar anyway, op die dagen ben ik dan liever toch ergens anders. Vindt zij ook fijner, hoor." Hij glimlachte vluchtig naar Will. "Is wel echt een serieus geheim. Dus niet tegen Irwin of Yara of wie dan ook vertellen..." Maar dat kwam vast goed. Hij glimlachte weer, op z'n kenmerkende kwajongensachtige manier. "Dus eh... Dat maandelijkse aanbod. Daar zeg ik geen nee op, hoor." Leek hem best gezellig. Hij verveelde zich nooit met Will samen en moest ook eigenlijk wel toegeven altijd uit te kijken naar hun afspraken, zeker de laatste tijd. Achter Will aan plonsde Dax ook het water in. In zijn onderbroek, hij kon inderdaad alles wel drogen, maar natte kleding werd zwaar in het water en dat magisch op te gaan lossen, kostte teveel denkwerk en moeite. En dit, de kou overwinnen, was nou ook net een beetje de charme. Dax had eigenlijk de gehele tijd een lach op zijn gezicht, liet een flinke golf water over Will heen spatten en liet zich uiteindelijk op zijn rug meedrijven op de stroming. "Ah.... Zo samen even in het zonnetje liggen, biertje drinken én wat eten? Dat klinkt als de ideale volgende bezigheid?" Al klonk dat misschien wat saai... Zou Will dat wel interessant genoeg vinden? "Jij nog wensen die in vervulling moeten gaan?"
  6. Met een verbaasde lach keek Dax op en haalde een hand door zijn omwoelde haar. Hij vond het echter helemaal niet erg dat Will dat deed. Hij gaf niet zo heel veel om zijn kapsel en hij vond het voornamelijk een grappig gebaar. "Ha, het knettert een beetje...wat grappig dat jullie kleding dat doet." Want dat was natuurlijk met opzet verzonnen door dreuzels, want welke andere reden kon het hebben. "Dat hebben ze bij ons niet, geloof ik." Nee, want de meeste dames vonden knetterend en statisch haar zeer onpraktisch. De meeste mannen met wat langer haar overigens ook. "En maak je daar nou maar geen zorgen over. Ik vind het gewoon leuk om te zien waar je woont en hoe dreuzels leven en al dat soort dingen. Het wordt gezellig..." Hij grijnsde. "En misschien ben ik wel gewoon heel erg toe aan rust." Mm.. nee, dat was waarschijnlijk niet heel erg geloofwaardig. "Hey, en je kan koken... Dus daarmee win je al van wat ik vandaag te bieden heb hoor." Hij was wel goed in eten kopen? Maar goed, dat deed er niet toe; het was nu belangrijker dat Will niet het idee had dat zijn dreuzelleven te min voor Dax was. En wat Merry betreft... Dat was eigenlijk een geheim, natuurlijk en hij hoorde het aan niemand te vertellen, maar het was niet alsof Will naar de Schouwers zou rennen... En hopelijk ook niet naar Irwin of Yara, maar goed, zover dacht Dax nooit over de dingen na. "Nee, het is de periode van de maand..." Hij trok een mondhoek op, vond zichzelf nu heel slim met dingen te verbloemen. Was dan wel weer zo pienter het hier even bij te laten, mocht Will dan nog steeds vragen hebben, dan zag hij op dat moment wel weer verder. Het was prachtig. De rivier, de bomen, al het groen. Hier en daar stonden al wat bloemen in het veld en Dax had geen idee of dat al hoorde in april, maar mooi vond hij het wel. "Ja, we lijken helemaal ver weg te zijn van de bewoonde wereld." Er waren zelfs geen rookpluimen meer te zien van de industrie. "Zullen we hier anders even pauzeren? Ook voor de paarden? Hey...als je de kou aandurft... kunnen we wel een stukje zwemmen?"
  7. "Oh! Hey!", groette hij de ander enthousiast terug en beantwoordde de vluchtige omhelzing. "Goed je te zien." Hij glimlachte breed. "Iedereen hier is echt super vriendelijk, lacht heel aardig naar me..." Al verklaarde de hint van Will misschien wel een beetje waarom; men dacht waarschijnlijk gewoon dat hij de plaatselijke dorpsgek was. Hij grinnikte, deed het vest onder zijn hemd uit, en daarna er weer overheen aan. Hij was zo geen moment naakt en toch omgekleed. Ja. Dax was hier trots op. "Ja? Mag ik zo mee naar je dorp? Dan ben ik wel benieuwd eigenlijk. Ik weet niet hoe goed ik kan paardrijden, hoor. Maar ik kan op een bezem. Dus een paard moet ook wel lukken." En anders dan deden ze er maar wat langer over. Dax had geen haast. "Ha! En dan kunnen we eten meenemen voor onderweg. Dat is wel beter, voor als we onderweg honger krijgen. En bier." Bier was altijd wel beter en Dax hoefde niet te spelen. Dus dan kon het wel. Nu was het niet de bedoeling dat hij teveel of te vaak dronk, want van alcohol werd je sloom, maar voor een speciale gelegenheid moest kunnen. "Ik word morgenavond pas weer thuis terug verwacht... Dus als je nog wilde plannen hebt... Alles kan." Dax grijnsde. "Hey, kijk, wat staat die man nou te doen?" Hij was makkelijk afgeleid. En iemand die met een kar met een paard allemaal schillen en ander groen afval aan het verzamelen was, was voor de tovenaar natuurlijk een heel vreemd fenomeen.
  8. April 1838 (loopt maar een jaar achter dit plot ) - met Volle maan - Een avond in magisch Edinburgh. "Tired of fighting. Fighting yourself” Het was de vierde, misschien vijfde keer dat ze afspraken sinds dat Dax Will had meegenomen naar zijn Zwerkbalwedstrijd. Hij had de man ook al een keer naar zijn huis meegenomen en aan Merry voorgesteld. Alleen dat deed hij vandaag dus niet. Want op zijn horloge had hij gezien dat het Volle maan werd vannacht en hoewel hij veel vertrouwen had in de stevigheid van zijn kelder, bracht hij die nachten toch altijd graag ergens anders door. Of hij bleef een nachtje wakker. Dit keer had hij echter een beter idee: met Will afspreken. Vast ergens in een hotel eindigen, of bij Will thuis, of in een tentje in het struikgewas en dan zou hij morgen aan het einde van de dag een keer brak terug naar huis kruipen, waren Merry en hij vast in dezelfde mindset en dan kwam alles weer goed. En zodoende wachtte hij bij de ingang van Magisch Edinburgh, aan de dreuzelzijde, op zijn goede vriend Will. Dax droeg kleding waarvan hij dacht dat het modieus was voor dreuzels en zwaaide dan ook vrolijk naar iedereen die hem daar wat vreemde blikken toewierp. Dat was mogelijk omdat hij zijn broek achterstevoren droeg en een hemd over zijn vest heen had, maar het was toch een aardige poging, of dat vond Dax zelf in ieder geval. [OOC: Privé met Ann]
  9. [1837/1838]Three is a crowd

    "Mm? Ken je douches niet?" Vroeg Dax verbaasd en heeeeeel, heel, langzaam begon de knoet te vallen. Want hij kende ook geen Zwerkbal, gebruikte geen magie, had heel erg verwonderd naar van alles op het feestje en in de winkels gekeken, leek sommige termen ook een beetje aan zich voorbij te laten gaan... "Oooh! Je bent een dreuzel!", keek naar Will, lachend, bekeek hem met hernieuwde interesse van top tot teen. "Briljant. Ik had het helemaal niet door." Wat dus voor Dax inhield dat Will gewoon relaxt was en niet anders dan zijn magische vrienden en zag daarom ook weinig reden voor het voortzetten van hun vriendschap. "Wat grappig. Je bent de eerste dreuzel die ik ken." En na het ontbijt gingen ze gewoon nog een stuk wandelen en bracht Dax Will uiteindelijk terug naar Edinburgh, waar hij voor het gemak nog wel even een uil voor Will besloot te kopen, want ze moesten toch makkelijk kunnen communiceren en natuurlijk namen ze afscheid onder de voorwaarde om binnenkort weer af te spreken. Waar Dax zich ook aan hield, want hij had iemand gevonden die even gemakkelijk impulsief leuke dingen ging doen, niet zo zeurde als Madeline en die niet met Volle Maan in een bloeddorstig monster veranderde. [OOC: topic done]
  10. [1837/1838]Three is a crowd

    Met een brom trok Dax een kussen over zijn hoofd. Will was veel te vrolijk en te praterig voor zijn kater. "Mmm.... jawel...", antwoordde hij met een krakerige stem, sloom tempo en het volume van een schorre bejaarde kat. Met zijn hoofd onder het kussen voelde hij met zijn hand naar het nachtkastje, waar hij een anti-kater drankje uit wist te vissen en ongeveer tien minuten later zat hij met een lome glimlach, zich uitrekkend in bed. "Je had het over koffie? Melk én suiker graag. Je hoeft met allebei niet zuinig te zijn." Dax geeuwde nog een keer en liet zich toen uit bed glijden om verder te gaan met zijn routine van rekken en strekken... Hij was ergens vannacht zijn onderbroek verloren, ontdekte hij ook gaandeweg en sjokte toen maar, zijn heup krabbend, naar de douche - een inloopdouche, wel zo makkelijk, want zo kon je met elkaar blijven praten-. "Had jij al gedoucht? Het is echt lekker. Net of je in een regenbui staat. Maar dan warm." Hij stak zijn hoofd om de hoek. "Mmm... Wat heb je nog meer gemaakt. Het ruikt lekker. Ben je al lang wakker?" Wie stond er na een feestje nou weer vroeg op? Aan de andere kant had Will het blijkbaar ook wel al gepresteerd om ontbijt te maken. Dus net wakker kon de beste man niet zijn. "Wat wil je zo doen? Of wil je al naar huis?" Dax geeuwde. Liet vervolgens zijn mond vollopen met douchewater en spuugde het daarna uit, wel bij het doucheputje, zo beschaafd was hij dan nog net weer wel. "Ik heb thuis een zwembad en een bubbelbad... Oh, we kunnen ook naar de stad... Of een stukje wandelen... Offf... Geen idee." Het maakte hem eigenlijk allemaal niet zo uit, maar hij had gewoon nog geen zin om afscheid te nemen.
  11. [1837/1838]Three is a crowd

    "Een lijsterbes?" Dax lachte. "Ik weet eigenlijk helemaal niet wat voor een boom dat is." Dus eigenlijk was het een hele stomme vraag geweest, want wat het antwoord ook was geweest, waarschijnlijk had hij toch niet geweten wat er werd bedoeld. Hij wist een eik en een wilg. Had wel gehoord van een beuk... en zou aan de kastanjes de bijbehorende boom herkennen, maar daar bleef het wel een beetje bij. Iets met birdies in ieder geval. Hij grinnikte zachtjes, wierp een korte grijns naar Will. Hij had het hartstikke naar zijn zin zo. Hij voelde zich op zijn gemak bij deze kerel. "Nou, komt goed hoor... Ik zal wel een abonnement voor je regelen." Dan had hij voor elke wedstrijd een kaartje. Wel zo makkelijk. "Ik denk dat ik je anders sowieso voor elke wedstrijd een kaartje zou moeten geven. Ik denk vaak niet zo na. Kom best wel vaak in de problemen. Milde problemen. Altijd wel op te lossen. Of grappig achteraf." Het scheelde ook dat hij rijk was, volbloed was en dat mensen hem over het algemeen schattig vonden. Zeer tevreden maakte Dax wat geluidjes en slaakte vooral een zucht van ontspanning. "Zaaaaalig. Je kan dit echt goed...", mompelde hij half in het kussen. "Heel goede bodyguard." hij glimlachte. "Morgen gaan we wel in 't bubbelbad alssje dat leuk vindt.." Hij knikte en geeuwde, niet achter zijn hand. "Jaa... Ik kan uitslapen. Jij ook? Moet'k je nog ergens thuisbrengen?" Hij deed een oog open om naar Will om te kijken, glimlachte. Hij voelde dat hij begon met in slaap te vallen. Zinnen formuleren kostte inmiddels ook steeds meer moeite. Dat het dus niet meer lang duurde voordat hij in slaap was gevallen, was niet zo heel verbazingwekkend. En in zijn slaap was Dax vrij bewegelijk en eindigde hij uiteindelijk overdwars in bed in de ochtend. En daarmee kon hij gemakkelijk over Will heen liggen, want dat was een matras op zichzelf.
  12. [1837/1838]Three is a crowd

    "Merry? Ja, die wel... maar die reken ik niet tot de categorie 'meid'." Ha, gek was dat eigenlijk. Hij was dol op haar, maar hij zag haar altijd meer als vriendin, maatje, 'one of the guys' en niet als het stereotype meisje, zoals waar hij het aan dacht als hij het nu over gillende meiden had. Merry was geen meisjes-meisje en daarom hield hij van haar, zoals hij van een zus zou houden... Voor zover hij zich dat kon voorstellen als enig kind. Maar dan ook wel weer beter dan bijvoorbeeld Adore, al was die ook wel geestig, hoor. Dax grinnikte. "Ja, het is moeilijk te negeren, maar het heeft eerder een afschrikwekkend dan aanlokkelijk effect? Ik snap nu wel waarom ze die zingende verleidelijke mythische vrouwmensen sirenen noemen." "Graag gedaan. Wat voor boom vind je mij?" Een essentiële vraag, zeker om dit tijdstip. En wat er dan verder allemaal door Will heenging? Daar had hij geen idee van. Dus daar kon hij zich ook niet druk om maken. En hij was bevrijd. Dax lachte met twinkelende ogen naar Will. "Ah, mijn held! Ik moest je maar echt aannemen... Al heb je vast al een baan..." Hij lachte nog iets breder. "Een massage klinkt heerlijk." Hij liet zich zonder verdere omhaal op zijn buik vallen. "Daar heb ik echt zo'n zin in."
  13. [1837/1838]Three is a crowd

    Dax lachte zachtjes. "Ah, fijn dat ik je toestemming heb om het niet leuk te vinden. Betekent veel voor me." Hij grijnsde en knipoogde. "Want dan kan ik er tenminste naar hartenlust over klagen." En dat was ook wel eens nodig. "Zoals... Waarom moeten meiden altijd zo hard gillen? Waarom kunnen meiden nooit eens ontspannen kletsen. Waarom kan het niet gewoon.... Gewoon, weet je? Chill. Met gasten kun je tenminste lachen, met meiden krijg je vaak jammerklachten en daarna krijg je gejank." Hij grinnikte weer. Hij vond zichzelf grappig, maar toch ook wel erg de spijker op de kop slaan. "Ja, dat is die met de knuppel. Zie ik je ook wel doen hoor. En hey! Het is geen takje... Nou ja, vergeleken met jouw formaat misschien wel. Je bent zelf een boom." Hij lachte. "Wel een mooie boom. Ik denk een eik... Eigenlijk weet ik niet zoveel van bomen. Ik vind je in ieder geval geen wilg..." Goed verhaal, Dax, moest je vaker doen, dronken kletsen. Deed hij ook vaker... Daarom namen over het algemeen weinig mensen hem serieus. "Nee, ik denk dat ik maar even geen magie meer gebruik, vanavond." En met een bovenhandse worp gooide Dax zijn staf op het bed. "Ja, dag, straks word je morgen wakker met nek- en rugpijn en kramp in je kuiten en je knieën op slot." Hij lachte. "En alle andere vreselijke dingen die ik kan verzinnen. Kom je toch gewoon bij mij erbij? Bed is breed genoeg, weet je. Ik heb er geen last van." Hij geeuwde. "Of beweeg je heel wild in je slaap?" Hij grinnikte. "Want als je bovenop me rolt, ben ik plat." Hij was gewoon groot, okay, niet dik, alsof er een standbeeld bovenop je kwam liggen. "En ja, gaat best hoor. Met jou? We hebben gewonnen. Yay! Dat overwinningsgevoel blijft wel even hoor. Ik zou nu niets kunnen verzinnen wat me chagrijnig zou kunnen maken." Hij lachte weer. "Al daag ik je niet uit nu perse iets te gaan verzinnen." Hij nam een grote slok whisky. "Ahh, zalig" Vervolgens dronk hij zijn glas in een teug leeg. Kwam overeind. "Naar bed verplaatsen? Voor het geval we in slaap vallen straks? En we morgen allebei een stijve nek hebben?" Zonder echt op antwoord te wachten, begon hij zich al uit te kleden en tegelijkertijd baande hij zich een weg naar het bed. De combinatie zorgde overigens voor gevaarlijk gewankel en Dax struikelde zo het bed op. Hij probeerde vervolgens zijn trui uit te doen. "Ah! Help! Ik zit vast."
  14. [1837/1838]Three is a crowd

    Eenmaal terug in de hotelkamer leunde Dax tegen de bank en was nog even aan het bijkomen. "Gillende gladiolen nog aan toe.... Die meiden... Er kwam gewoon geen einde aan..." Hij lachte half en haalde een hand door zijn haar. "Dat hoor ik vast heel erg leuk te vinden...", zoveel aandacht van het vrouwelijke schoon, maar op gegeven moment deden zijn oren gewoon pijn van het gegil en onderscheidde hij de ene te diepe boezem heus niet meer van de andere, hoor. "Eerst nog even een drankje doen? In alle rust?" Dax glimlachte naar Will en plofte naast hem op de bank. "Nou heb ik je eigenlijk helemaal nog niet gesproken vanavond. Heb jij je wel een beetje vermaakt? Zag dat je ook fans had?" Dat was hem tussendoor heus nog wel even opgevallen en hij grijnsde wat breder. Met een gebaar van zijn staf kwamen er twee glazen op tafel te staan en ging de whiskyfles deze netjes vullen; wel zo makkelijk, magie. "Oh... waar ga jij eigenlijk slapen?" Dax geeuwde. "Je past met geen mogelijkheid op deze bank, joh... En in theorie zou ik hem moeten kunnen verlengen of verbreden..." Maar dat was het punt dat de magie wat moeilijker werd en Dax te vermoeid was en íets teveel gedronken had. "Maar dat doe ik maar niet....Voor we straks een bank hebben die ons wil gaan opeten of iets dergelijks.." Of zou ontploffen.
  15. [1837/1838]Three is a crowd

    Goh, ze kenden elkaar nauwelijks toen Dax hem had uitgenodigd. Daarom had er toch altijd wat anders tussen kunnen komen? Of dat Will dan toch geen zin had gehad of toch vond dat het een beetje raar was om in de Skybox naar een wedstrijd te gaan kijken. Aan de andere kant... kon je gewoon in de Skybox naar een wedstrijd gaan kijken en genieten van de luxe. En dan hoefde je niet eens perse op de ander te blijven wachten. En dat had Will dus wel gedaan. En dat was toch wel deels waar ook de verbazing vandaan kwam. "Ha! Ja, ik wist het wel. Je leek me wel al iemand die sport kon waarderen. En? Ga je nu vaker komen? Aan zo'n goed doel wil ik wel vaker kaartjes doneren, hoor." "Ben je gek, natuurlijk loop je niet in de weg. Hoe meer mensen hoe beter. Ik ken ook niet iedereen. En we hebben gewonnen. Goede sfeer. Je hebt zo aanspraak." En ja, Dax zou af en toe even afgeleid zijn of fans aandacht moeten geven, op de foto moeten, handtekeningen moeten uitdelen. En dan op een zeker moment instorten omdat hij nu eigenlijk wel al een beetje moe was, maar dat echt niet ging laten merken. Want hij wilde geen party pooper zijn. En ze gingen. Dax pakte Wills hand en nam hem mee naar het feest. En het was er inderdaad druk, en vol, veel herrie, doeken waarop foto's van de wedstrijd te zien waren, vooral van de spannendste momenten van de wedstrijd. Er waren ook vliegende dienbladen met drankjes en hapjes. Er waren 'VIP'-ruimtes, voor alle BT's en BH's (beetje onfortuinlijke afkorting voor Bekende Heksen) en er was een binnentuin, voor iedereen die even moest bekomen van de drukte en warmte binnen. "Proost! Dankjewel. Ja, ik vlieg al zolang ik me kan herinneren. Dit doe ik nog niet zo lang hoor... maar ik ben na Zweinstein meteen aangenomen voor het team en kwam al vrij vlot uit de positie van reserve... Sommige mensen zeggen dat dat komt omdat mijn pa de eigenaar is, maar ik geloof toch graag dat ik zelf ook talent heb..." Hij lachte naar Will en knipoogde. Het volgende moment was iets minder 'smooth', want een gillende horde fans omringde hem. Zo'n twintig minuten later, toen hij met ze allemaal op de foto was geweest, handtekeningen had uitgedeeld, een praatje had gemaakt, kussen had afgeweerd en juist op tijd had voorkomen dat een meisje haar shirt voor hem omhoog had getrokken later, begon hij Will wel een tikkeltje wanhopig aan te kijken. Hij wilde hier weg. De vermoeidheid begon toch ook wel zijn tol te eisen, nu hij zo werd ondergedompeld in het iets minder leuke kantje van zijn vak.
×