Jump to content

Maia de Liedekerken

Ravenklauw Klassenoudste
  • Content count

    231
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Maia de Liedekerken last won the day on July 12

Maia de Liedekerken had the most liked content!

About Maia de Liedekerken

  • Birthday October 31

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    Vierdejaars Raaf, IC HM, WW
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

783 profile views
  1. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    "Ik zal het niet meer doen," zei ze snel. Maia trok voorzichtig een mondhoek naar Henry op. "Echt, beloofd. Ik zal me keurig gedragen... En niet meer naar zulke adviezen luisteren." Hoe langer Maia met Henry praatte, hoe meer ze zich schaamde voor haar gesprek met Agatha en de nieuwsgierigheid die ze toen had bemerkt, de plaatjes die ze had bekeken. Ze bloosde dan ook een beetje. Ze vouwde haar handen op haar schoot en keek schuldbewust dan weer naar haar vingers. "Ik schaam me..." En ze wist niet hoe ze daar vanaf kon komen. Henry leek zo teleurgesteld en ontevreden en hij zei wel dat het niet uitmaakte, maar dat gevoel kreeg ze er dan weer helemaal niet bij. Maar blijkbaar mocht ze dus altijd naar hem toe komen voor advies of als ze ergens mee zat. Maia duwde wat gespannen een pluk haar achter haar oor en haalde lichtjes haar schouders op. Ja, ze maakte zich zorgen, maar ze was het niet gewoon haar zorgen nu echt uitgebreid met mensen te bespreken en met Henry... Ze vertrouwde hem ergens wel, maar het voelde nog niet echt veilig. Hij leek immers een mening over haar te hebben, over alles wat ze deed en ze voelde zich zelden goed genoeg. "Er is wel iets..." Wat ze al héél erg lang met hem wilde bespreken. "Maar dat heeft niet iets met dit onderwerp te maken." Ze glimlachte maar weer, glimlachen was goed. Dan leek ze gelukkig, dan leek alles in orde, dan zou hij vast een stuk meer tevreden zijn. "Het is ook niet zo ernstig." Ze legde haar vingers ook weer op de toetsen, probeerde, nu hij klaar was met zijn melodietje, het eenvoudige nummer van de vorige week te spelen. "Ben je tevreden met mij als je verloofde?" Want beginnen over een vervolgstudie was toch nog even iets te moeilijk.
  2. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    "Nee, ik dacht ook niet dat je..." Ze dacht heus niet dat hij haar echt zou slaan. Ze zuchtte inwendig, voelde zich haast schuldig dat ze hem het idee had gegeven dat ze dat wel over hem dacht, want hij leek er echt door beledigd en gekrenkt te zijn. Het was duidelijk; Henry sloeg geen vrouwen en ja, daar was ze oprecht heel erg blij mee. Maar dit onderwerp was een nieuw probleem -wat gelukkig alweer uit de weg was-, in plaats van dat ze het oorspronkelijke probleem zelfs maar besproken hadden. Ergens was het wel lief dat Henry haar wilde beschermen, maar ergens had Maia het idee dat ze op het moment maar weinig punten aan het scoren was. "Dat zal ik doen... Dankjewel." Ze knikte. "Ik kan die vloeken ook wel aan jou leren?", bood ze aan, niet goed wetend wat ze anders moest doen om te zorgen dat ze niet al te zielig en weerloos overkwam. "maar jij kent ze natuurlijk al..." Hij zat een jaar hoger dan zij en zat in Zwadderich... Als er iemand dan een arsenaal aan vloeken had. "En niemand zou jou ooit pesten..." Want Henry was een jongen, zelfverzekerd, met status, een ouderejaars, knap... Dus hij had alles mee. "Oh." Een man moest dat altijd doen? "Zij zei dat... dat jongens het altijd fijn en leuk vinden als ze interesse in je hebben..." Ze keek ook voorzichtig opzij, daarna weer naar haar knieën. "En ik dacht dat je me leuk vond." Aaah. Dit zei ze helemaal verkeerd. "Ehm... Maar dan...werkt het vast anders bij onze klasse..." Adel enzo. Maia werd ook uitgehuwelijkt en Agatha niet. Ze dacht niet dat Agatha haar expres slecht advies had gegeven. Voor haar was het waarschijnlijk precies het juiste geweest, maar voor Maia was het dat nu overduidelijk niet. "Het spijt me... Ik zal dit... Initiatief hiervoor... helemaal aan jou overlaten." Ze glimlachte vluchtig. "Jij weet vast ook een veel beter moment te kiezen, dan ik deed..." Ze glimlachte half. Ja, ze had het vorige week echt helemaal verpest. Ze knikte snel op zijn voorstel. "Dankjewel, voor deze tweede kans..." Want oei, hij moest niet denken dat ze iemand was met een slechte reputatie. Ze dacht even na... "Wat als ik... Iemand me een advies geeft over hoe ik een betere... verloofde voor je kan zijn? Wil je liever dat ik dan eerst aan je kom vragen of dat klopt?" Want stel dat iemand zei dat je een man zijn appel altijd in partjes moest serveren en hij wilde juist liever een hele appel...of blokjes...of volledig geschild... Dan kon je dat maar beter nagaan...
  3. [1836/1837] To handle yourself, use your head; to handle others, use your heart.

    "Jongens praten met elkaar over.... dingen die ze doen?" Met meisjes? Maar meisjes zouden toch niet echt... zomaar meer doen... dan zoenen... en wat Agatha dan ook had gedaan. Agatha kwam over als een heel net meisje en Maia zou haar vriendin op dat vlak ook heus wel willen verdedigen, maar het was wel een beetje beangstigend dat jongens al dat soort dingen met elkaar deelden, want dan had Henry misschien verwachtingen. Het bekijken van het boek werd toch langzaam wel steeds belangrijker. "Moet het ook niet vooral voor hen leuk zijn?", vroeg Maia aarzelend. Ze had immers nog nooit gehoord dat het ook voor een vrouw leuk hoefde te zijn. "Ja, dat is wel beter, dat het belangrijk is. Maar denk je niet dat je beter kunt wachten tot na het huwelijk? Want..." Dat hoorde? En dan kon je ook niet in allemaal problemen komen. Stel dat iemand het ontdekte en je hele reputatie verwoest was? Dan kwam het misschien nooit meer goed. En het was toch ook niet echt iets wat onmogelijk was om mee te wachten? Een kus was wel spannend, maar de rest, dat... Maia kon zich niet voorstellen dat ze dat zomaar bij iemand zou willen nu. "Dat is veiliger?" Maia haalde haar schouders op. "Als je zelf mag kiezen misschien wel iets vaker?" Want nee, Maia was inderdaad niet verliefd op Henry. En hij niet op haar. Dat dit later nog een heel ding zou gaan worden, kon ze ook op dit moment nog niet weten. Bij het zien van de tekeningen kreeg Maia meteen weer een blos op haar wangen. Dat van de vrouw had ze natuurlijk wel een klein beetje bij zichzelf gezien, maar het was niet alsof ze er ooit een spiegel bij had gepakt of zelf heel erg had durven voelen. Dus dat was allemaal ook nieuwe informatie. Dat van de man was nog vreemder en nog nieuwer. Ze giechelde een beetje. "Het ziet er zo... raar uit." Een beter woord kon ze er niet voor verzinnen.
  4. [1836/1837] To handle yourself, use your head; to handle others, use your heart.

    Oh, Merlijn, aan die mogelijkheid had ze nog helemaal niet gedacht. Ja, wel dat Henry misschien niet alles zou weten, maar niet aan dat hij misschien verkeerde dingen zou hebben geleerd. "Wat is dan iets verkeerds dat hij kan hebben geleerd? En ehm... Wie leert hem... Zijn vader?"Eigenlijk wilde ze dat misschien niet weten. Of misschien zou Henry wel stiekem een ander vriendinnetje hebben. Dat kwam veel voor bij de elite. Het was een publiek geheim... En zo was zij dus blijkbaar ook ter wereld gekomen; omdat zowel haar vader als haar moeder een buitenechtelijke affaire hadden gehad. Als Henry dat had, dan wilde ze dat niet weten, want dan zou ze daar alleen maar onzeker van worden, dacht ze, en zichzelf teveel met die andere vrouw vergelijken. Zou ze het hem echt kwalijk kunnen nemen? Zoals ze er nu in stond niet. Wat nou als iemand er altijd bang voor was? Of het altijd zo spannend zou vinden, dat de angst daarmee hand in hand ging? Nou, misschien had ze het antwoord op deze vraag wel tegen de tijd dat ze ging trouwen. Ze wist allemaal niet precies wat haar te wachten stond. Moest ze dan haar ogen dichtdoen en maar afwachten wat er ging gebeuren? Dat zorgde niet echt dat de spanning minder werd. Ja, misschien was het wel goed als ze zich ging inlezen. Want die onwetendheid, dat totaal geen idee hebben wat er zou gaan komen, dat hielp niet echt mee. "Dat is wel een geruststelling." Maia keek mee met de bladzijden waar Agatha langs bladerde. "Dat wat je deed wel fijn was...", ze giechelde een beetje. "Denk jij dat je er al klaar voor bent?" Oh, zoveel ongepaste vragen. Het was echt heel ernstig, maar Agatha was de enige aan wie ze dit soort vragen kon stellen. Nou, misschien ook aan haar nicht Heaven, maar die zou haar er vast mee plagen en vast denken dat Maia er dan ook al meteen allemaal dingen mee ging doen en dat was écht niet de bedoeling! Dus nee, Agatha bleef de enige. "Mag ik even in het boek kijken?"
  5. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Geschrokken keek Maia hem aan en ze schudde snel haar hoofd. "Nee... Ik denk niet dat je me zou slaan! Dat... Dat zou je niet doen, toch?" Ze wist het niet helemaal zeker, maar ze kon het zich absoluut niet bij Henry voorstellen dat hij zoiets zou doen. Hij was ook nog nooit agressief geweest. Daarom was de optie dat hij haar zou slaan niet eens bij haar opgekomen. Ze schudde weer haar hoofd. "Nee, Eleanora heeft niets..." Maia kleurde een beetje. "Niet meer... Eerst wel eens... Soms... Maar.. Niet sinds wij...sindsdien houden Zwadderaars zich meer afzijdig... En ik ken wat vloeken..." Ze keek verlegen weg. "Om mensen te laten struikelen of aan hun kraag op te tillen..." Ze streek een pluk haar achter haar oor. "Sindsdien doen ze het ook niet meer zo..." Ze haalde haar schouders op. Ze keek naar de toetsen en haalde diep adem. "Ben je niet... Denk je niet slecht over me?" Ze keek voorzichtig opzij naar Henry. "Door vorige week... Ik dacht dat je nu vast..." Ze drukte een toets op de piano in. "Dacht dat ik... Ik weet niet... niets goeds..." Maia keek een beetje ongelukkig zijn kant op. "Ik wilde juist graag dat we beter...dat... Ik wil graag dat je positief over me denkt en een vriendin had als tip gegeven dat je dan..." Haar haren kleurden ook weer roze mee. "Dat jongens een kus leuk vinden." Maar dat had ze dus helemaal verpest.
  6. [1836/1837] To handle yourself, use your head; to handle others, use your heart.

    "Oh... Ja... Dat is natuurlijk ook een goede reden.." Ze lachte wat ongemakkelijk. "Daarom staat het natuurlijk...überhaupt... in de bibliotheek?" Ze streek een lok haar weg achter haar oor en kon zichzelf wel voor haar hoofd slaan dat de onschuldige reden niet eens bij haar was opgekomen. Dat was toch ernstig? Wat zei dat over haar? Misschien was ze wel helemaal niet zo netjes als ze altijd dacht. Helemaal niet, nu ze er ook over wilde lezen. Ze aarzelde. "Of is het misschien toch beter als ik Henry het me op termijn gewoon laat leren?" Al was het wel weer extra zenuwslopend om zoiets onvoorbereid aan te gaan. Ze keek vragend naar Agatha, alsof het meisje het orakel was voor al Maia's vragen op dit vlak. "Wanneer ben je ooit klaar voor zoiets?" Maar Henry was inderdaad wel aardig. Maia knikte. "Alleen wel moeilijk te begrijpen... Hij lijkt altijd zoveel te verwachten en net altijd wat anders dan ik ben of ik uit mezelf zou geven." Ze zuchtte. "Ik zou willen dat ik enorm zelfverzekerd was en extravert. Dat zou het leven zoveel makkelijker maken." Maar dat was ze niet. Dus het had ook geen zin om daar heel lang over door te piepen. "En ik denk dat hij sowieso wel wacht tot we getrouwd zijn. Dat hoort. Dat is nog wel even. Misschien ben ik er tegen die tijd wel klaar voor?" En anders... "Maar anders moet het wel gewoon op de huwelijksnacht... Want...je moet het huwelijk consumeren." Anders was het niet geldig. "Vind jij het prettig?", vroeg ze, niet goed nadenkend vanwege al het ongemak en haar onhandigheid in de situatie. Ze besefte pas nadat ze de vraag had uitgesproken wat ze had gezegd en kleurde weer. "Sorry! Daar hoef je geen antwoord op te geven..." Oh, lekker bezig, Maia!
  7. All i want is for you to come to ruin

    Misschien een geval van 'stating the obvious', maar Maia was alles behalve op haar plek bij deze familiebijeenkomst. Ze voelde zich een beetje genegeerd door Camilla. Dat kon ze de vrouw echter niet kwalijk nemen, want Maia was wel een bastaardkind van haar man en daar was ze natuurlijk ook niet echt heel erg blij mee. Logisch. Op zich. Dat maakte echter niet dat Maia zich nou echt heel erg op haar gemak voelde in dit gezelschap. Ook haar halfbroer, Chase, was niet echt de vriendelijkste. Misschien had hij ook wel gelijk en bemoeide zij zich teveel met hem. "Sorry," mompelde ze snel en ze nam ook meteen maar wat afstand. Ze liep naar een hoekje, waar ze dan hopelijk niemand in de weg zat en niemand tot last was. Met een beetje geluk zouden ze vergeten dat ze er was, zouden ze haar met rust laten. Ze luisterde stilletjes naar alle ideeën die iedereen had en ze voelde zich alleen maar misselijk worden en ze voelde het bloed uit haar gezicht wegtrekken. "Kunnen we hem niet gewoon om hulp vragen?", zei ze zo zacht, dat vermoedelijk niemand haar kon horen. Op het moment dat Claire naar haar in haar vingers knikte, schrok Maia, keek haar voor een moment met grote, bange hertenogen aan en knikte toen vluchtig. Ze liet vanuit zittende positie een glas aanvliegen en schonk de wijn -gelukkig zonder te morsen- in. Het glas vloog vervolgens door naar haar 'grote' halfzus. "Alstublieft..", zei ze heel beleefd, om maar op niemands tenen te staan... En het was maar goed dat ze niet wist dat haar ledematen ook in overweging werden genomen...
  8. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Nou Maia zou hem dus echt het komende jaar niet meer op eigen initiatief durven zoenen hoor. Het was de vorige keer helemaal verkeerd gegaan en ze wilde liever geen herhaling van vorige week, want dan zou ze hem dus echt letterlijk niet meer onder ogen durven komen. Nu ging het nog maar nauwelijks. En Henry deed maar alsof er helemaal niets aan de hand was. Dat hielp ook niet mee. Ze snapte er niets meer van. Jongens waren zo onmogelijk en niet te peilen... En dan zeiden ze wat over vrouwen. Op het moment dat Henry haar hand pakte, hield Maia even de adem in. Ze glimlachte snel en herstelde zich zo snel als ze kon. "Oh... ja.. De A. Wat stom van me..." Ze keek snel naar haar handen en de toetsen, daarna naar de bladmuziek. Ze zag de noten, maar niets daarvan drong inhoudelijk tot haar door. Ze was te gespannen en te weinig op haar gemak. "Ik denk dat het wel... eh... Wil je het misschien een keer voorspelen?" Misschien dat het daarna lukte en als hij dat nou even deed, dan had zij misschien daarna haar bloeddruk wel weer op orde.
  9. SHOUT!

    Kijk wat een mooi setje Gianna weer heeft gemaakt <3
  10. [1837/1838] Dreams of glitter and gloss

    Goh wanneer had iemand veel vrienden? "Als het er meer zijn dan tien?" Vanaf tien was het wel veel. Dan was het misschien nog best wel lastig om alle vrienden evenveel aandacht te kunnen geven. Maar voor Heaven was dat vast makkelijker geweest. Allemaal mensen hadden heel graag bevriend met haar willen zijn en zij hadden dus moeite gedaan en dan ging het vast meer vanzelf. Maia glimlachte naar haar nicht. "Is het makkelijk om vrienden te maken op de universiteit?" "Ik ben rustig in de klas en ik maak mijn huiswerk netjes?" Dat was toch niet echt een geheim? Maia deed haar best en zorgde nooit voor chaos en onrust. Dat durfde ze ook niet. Ze was dan veel te bang iemand boos te maken of in de problemen te komen. Lief en vriendelijk zijn, was dan een veel veiligere houding om aan te nemen. Dan konden mensen tenminste niet om je gedrag een hekel aan je hebben. "Hoe kreeg jij steeds straf of bijna straf?" Dat leek Maia veel moeilijker om voor elkaar te krijgen. "Hadden mensen dan geen hekel aan je omdat je de afdeling punten kostte?" Maar misschien werkte dat bij Zwadderich wel iets anders, hoewel zij de naam hadden ambitieus te zijn. Dan zou je verwachten dat ze er ook wel weer alles voor over hadden om de afdelingsbeker te winnen, goedschiks of kwaadschiks. Goh en toen wist Maia even niets meer te vragen of te zeggen, maar met Heaven kwam dat vast goed, want die wist altijd wel een onderwerp.
  11. [1837/1838] Derde, vierde en vijfdejaars: Dit is alweer een slecht idee

    Met een half oor had Maia het gesprek tussen Lyre en de professor gevolgd. Ze lette natuurlijk ook wel op bij het gesprek met de andere leerlingen, want ze moest straks niet iets verkerds doen en dan zeker weten een negatief drankje te pakken krijgen. Echter zorgde dit er wel voor dat Lyre vrij makkelijk contact kreeg met Maia. Ze glimlachte naar Lyre en wenkte haar en gebaarde naar een lege stoel bij het groepje. "Hoi, je kan nog wel bij ons hoor..." Met een korte samenvatting legde ze uit wat het groepje tot nu toe had bereikt. En ze herhaalde voor het gemak nog maar eens de conclusie van elke drankjes ze hadden, hetgeen wat ze een paar minuten geleden ook aan het groepje had verteld, maar herhaling kon soms alleen maar nuttig zijn. " dus nu hebben we als positieve drankjes: Manegro van Ant, een euforie opwekkend elixer van Ayden en het vernuft verscherpend elixer van mij. Als negatieve drankjes hebben we een anti Manegro van Ant, een verouderingselixer van Ayden en een kippenvel-cocktail van mij." Ze keek met een glimlach ook nog even naar Eleanora en Virginia. "Zij moesten nog een drankje aan het groepje toevoegen... Ehm... Anders doe jij een flesje met water en suiker en een flesje met water en zout? Als positief en negatief drankje? Het ene is lekker en het ander is vies? Dan heb je toch gewoon nog meegedaan met de opdracht?". stelde ze voor in ene poging Lyre zoveel mogelijk te helpen. @Lyre Lennox @Ant Dickson @Ayden March @Eleanora Paget @Virginia Guyette
  12. [1836/1837] To handle yourself, use your head; to handle others, use your heart.

    Pfoe, jeetje, Agatha, al deze informatie was wel heel erg nieuw voor Maia en het was allemaal ook zo anders dan ze dacht dat de wereld in elkaar zat. Hoe had ze moeten weten dat je dus ook mensen kon zoenen als je niet verliefd was. Je hoefde er ook niet per se verliefd van te worden? In sprookjes, en dat was ongeveer de ervaring die Maia had met romatiek, waren prinsen en prinsessen -of toch minstens de hoofdpersonen- altijd verliefd wanneer ze hun 'true love's kiss' met elkaar uitwisselden en daarna leefden ze lang en gelukkig. Of ze hadden hun eerste kus pas bij het huwelijk en dan wisten ze meteen dat alles op deze manier goed was. "Ik lees het wel in de bibliothee-...oh nee, want stel dat iemand me het ziet lezen..." Maar Maia wilde het inderdaad ook niet op haar eigen naam lenen. Stel dat iemand ooit zou nagaan wie welke boeken leende en ze dan ook bij Maia zouden kijken en dan zou ze daar straks vragen over krijgen of dan kwam het in de schoolkrant en dan zou iedereen denken dat Maia obscene gedachten had. "Maar ik kan jou dat toch niet voor mij laten doen..." Want stel dat het Agatha's reputatie zou verpesten? "We kunnen de kaft misschien transfigureren? En dan in de bibliotheek lezen?" En Agatha had het nog niet gedaan... Nog niet... Dus ooit wel... Maia zou het ook ooit doen... Met Henry... En die realisatie maakte haar hele kapsel prachtig roze van kleur. Oeps. Verder totaal niet opvallend. Aah. Maia sloeg de handen voor haar gezicht. "Dit ga ik echt pas over tien jaar doen hoor..." Ze kon zich niet voorstellen het al eerder te willen. Al kon het natuurlijk geen kwaad om tegen die tijd goed voorbereid aan al dit soort activiteiten te beginnen.
  13. [1837/1838] Ain't no better way to say hello

    Harder praten en assertiever zijn. Auw. Ja. Dat waren inderdaad geen dingen waar ze goed in was. Maia knipperde even en glimlachte snel. Ze had zelf om deze feedback gevraagd. Daarom moest ze nu zich ook niet gekwetst gaan voelen, maar dat was wel heel erg leuk bedacht misschien. In de praktijk lukte dat toch wat moeilijker om te doen. Ze voelde zich er heel kinderachtig om en ze ging het ook echt niet hardop zeggen, want dan vond hij haar vast labiel en kwetsbaar, en dat wilde ze ook niet. "Dat moet wel lukken... te leren van u...", probeerde ze al wat luider te zeggen. Ze schraapte haar keel, want door deze poging klonk haar stem alleen maar schril. "Was u daar altijd al goed in?" Als hij nou nee zei, dan gaf dat een beetje hoop... Maar hij zei in ieder geval wel nee op haar voorstel nog een stukje verder te lopen. Oh. In plaats daarvan ging hij haar terugbrengen naar de leerlingenkamer. Dat was galant. Daarbij had hij het ook vast heel erg druk en had hij nu al veel van zijn kostbare tijd met haar doorgebracht. "Dank u voor uw bezoek en dat u me de waarheid heeft verteld over..eh.. nou, wie ik ben..." Soort van... Weten wie je vader was, was gewoon belangrijk. Duidelijk. "Ehm... Zijn er nog dingen die u wilt weten? Van school? Van mij? Mijn cijfers?" Iets. "Voor we afscheid nemen?" Ze wilde zo graag dat hij haar aardig vond... en om haar zou (gaan) geven.
  14. [1837/1838] Dreams of glitter and gloss

    Maia knikte, als een professionele jaknikker, bij de uitleg van Heaven. "Ja, misschien wel. Denk je dat niemand meer tegen hen durft te zeggen dat ze ook nog maar gewoon een mens zijn? Ken je nog meer beroemdheden?" Want die indruk had haar nichtje nu wel gegeven en dan was Maia uiteraard wel nieuwsgierig. "Ik ken volgens mij niemand die beroemd is..." Of vergat ze nu iemand? "Nou ja, Agatha heeft de polulariteitslijst gewonnen" Al weet ik niet of dat volledig klopt met de tijdlijn van dit topic, maar dat vergeten we even. "En ze is wel mijn beste vriendin. Telt dat?" Maar waarschijnlijk niet, want dan was ze alleen een beroemdheid voor Zweinstein en niet meteen voor heel Engeland. "Ja, ik heb wel wat vriendinnen én vrienden," knikte Maia. "Ik heb Agatha en Butterfly. En Desmond en Henry. En Ayden en Damian..." Dat werd al een heel lijstje zo inmiddels, meer dan op een hand te tellen was. Ze glimlachte een beetje. "Oh, en Elise natuurlijk." Want dat was haar mede-hoofdmonitor. "Had jij veel vrienden op Zweinstein?" Maia was overtuigd van wel, want Heaven was beeldschoon en extravert en dapper en ze durfde alles te zeggen en ze was leuk en had allemaal ideeën. Dus zo iemand kon niet anders dan heel veel vrienden en een leidiend figuur zijn waar andere meisjes op wilden lijken. "Oh, ja... er zijn wel feestjes, maar ik ga niet naar zoveel..." Ze werd altijd een beetje ongemakkelijk van grote groepen mensen. "Ik heb ook nog nooit strafwerk gehad..." Dus daar kon ze niet zo goed over meepraten. "Had jij vaak... strafwerk? Moet je dan niet allemaal enge en nare dingen doen? Zoals naar het Verboden Bos?"
  15. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Nu brak haar klomp... Maia snapte er helemaal niets meer van. Henry deed alsof er helemaal niets was gebeurd. Hij deed opgewekt, normaal, alsof er helemaal niets van ongemak tussen hen in hing en alsof hij helemaal niet boos was... het niet vervelend vond om in haar buurt te zijn, alsof... alsof de kus van vorige week überhaupt nooit had plaatsgevonden... en hij haar niet twee keer had afgewezen. Was dat normaal? Eh... moest zij dat nu ook doen? Waar was Agatha als je haar nodig had... onopvallend uiteraard... maar Maia had echt advies nodig. Een beetje schuchter ging Maia naast Henry op de kruk zitten. Haar been lag tegen zijn been en daar was ze zich opeens heel bewust van en ze voelde zich toch wel een tikkeltje ongemakkelijk. Stel dat hij dat nu ook..." Oh sorry...", zei ze snel en ze schoof een beetje op, voordat hij dus dacht dat ze hem straks weer met kussen ging overvallen en dat ze een ongeleid hitsig projectiel was. Oh, ze schaamde zich nog steeds zo. "Goed eh... de partituur..." Niet dat ze zich echt kon concentreren, want nu bleef ze dus -verdorie- de hele tijd aan Henry's been denken... Al lag die nu even niet meer tegen haar been... En aan zijn elleboog die langs de hare schoof... En keek ze de hele tijd even opzij of hij naar haar keek. Betekende dat dat ze verliefd was? Zou dat door de kus komen? Werkte dat zo op die manier magisch? Kon toch... Maar hoorde dan niet alles meer vanzelf te gaan? En ze dacht niet dat ze verliefd was; ze droomde niet van hem... Maar ze werd dus wel zenuwachtig van hem, op de minder gebruikelijke manier. Aaaaah. Wat was dit?
×