Jump to content

Raine Salisbury

Magisch Verbond
  • Content count

    406
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    9

Raine Salisbury last won the day on January 11

Raine Salisbury had the most liked content!

About Raine Salisbury

  • Rank
    Making all the girls wet
  • Birthday March 16

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

1,219 profile views
  1. [1838/1839] Dinner was a comedy of diplomacy.

    Overigens vond Raine dat Agatha wel knapper was geworden. Ze was meer een vrouw, ze had rondere vormen. Ook had ze wat meer zelfvertrouwen. Ze maakte allemaal eigen keuzes en ze was niet meer zo bang voor magie. Wat dat betreft was er een hoop veranderd hoor. Daarom was ze ook niet meer het type wat exact leek op zijn kleine zusje, maar was ze gewoon een vrouw. Een echte vrouw. Hij zag haar als vrouw, inclusief seksualiteit. Dat veranderde alles. Dat maakte haar begeerlijk. En eerlijk? Als hij Elara niet had gehad... Nou...Dan had hij toch wel meer actie ondernomen om dit meisje het hof te maken. Maar goed. Dat was nu allemaal niet aan de orde. En Agatha had Caspian. Dus hield Raine het bij dit al dan niet onschuldige geflirt. Uiteraard bleef Raine braaf zitten waar hij was, toen Agatha dat potje ging zoeken. Duurde wel lang hoor. Bij Merlijn. "Gevonden?", vroeg hij toen ze eindelijk terug was. Gelukkig kwam daar een positieve reactie op. Hij glimlachte naar haar. "Ik wilde al bijna hulptroepen sturen," ging hij plagend verder. Dat het dan weer wat langer duurde dat hij met zijn hand op haar schoot lag, ha, daar kon hij dan weer niet zo mee zitten. Raine trok een wenkbrauw op, zei niets en keek naar hoe Agatha zijn huid masseerde. Hij kon het echter niet laten om zachtjes over haar been te gaan strelen, nu zijn hand toch daar lag. "Ja...gaat al beter..." Al kwam dat mogelijk ook, omdat hij helemaal niet meer zo met de pijn bezig was.
  2. [1838/1839][15+] Baby, tell me lies

    Dit was het dan. Raine was er overigens heel tevreden over. Natuurlijk had Agatha dit eigenlijk nooit mogen doen en hoorden keurige jongedames zich verre van dit soort praktijken te houden, maar natuurlijk snapte hij ergens wel dat het in dit geval moeilijk was geweest. Straks was ze echt getrouwd en kon ze in theorie echt niet meer zulke fratsen uithalen. Het verbaasde hem niet volledig dat ze voor haar ja-woord toch nog een keer had willen ontdekken hoe het was om met Raine het bed te delen. "Was dit je eerste keer?", fluisterde hij nog in haar haren, waarna hij nog een kus op het voorhoofd drukte. Dan hoopte hij maar dat hij het een beetje speciaal had gemaakt. Raine was overigens overtuigd van wel... Er was een reden dat al die meiden maar steeds met hem naar bed wilden. Het was ooit begonnen met Heaven, daarna had hij Tabitha veroverd en nu Agatha. De enige die maar niet wilde was Elara... of nou ja, ze wilde wel...maar al te graag... alleen door die familie van haar wilde ze eerst een ring om haar vinger. Hoe frustrerend. Het kwam niet bij Raine op om Agatha te vragen niet met Caspian te trouwen. Al vermoed ik dat hij daar in de toekomst toch wel een moment spijt van gaat hebben. Ze moest gaan. Met een spoortje tegenzin liet Raine het meisje los. "Ja... Je weet de weg." Hij streelde over haar wang. "En je kan altijd weer terug komen..." Hij had er geen problemen mee om dit een keertje over te doen, hoor.
  3. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Natuurlijk paste hij. Hij zat nu toch al in haar? Had ze dat niet door? Bedoelde ze dan nu eigenlijk dat hij te klein geschapen was. Raine gromde en besloot haar dus maar even echt te laten voelen dat hij paste en dat hij inderdaad zo groot was als ze eerder zat te kreunen. Hij dacht niet meer na over dat hij misschien zachtjes moest doen vanwege de 'baby' in haar buik. Nadeel van zo ruig bezig zijn, was dan weer wel dat hij snel zijn hoogtepunt bereikte. Beter maakte ze daar niet ook een stomme opmerking over, want dan zou hij nooit meer met haar het bed delen hoor... (Als hij eerlijk was, dan zou hij dat natuurlijk wel doen, want zij had hem in de tang en hij vreesde net iets teveel voor de gevolgen wanneer hij haar spelletje niet meer meespeelde, maar het was toch prettig om voor jezelf te doen alsof je wel een ruggengraat had en je poot stijf kon houden). Raine rolde van Tabby af, liet zich op zijn rug op het bed vallen. "Dat was wel leuk, toch, beetje variatie?", mompelde hij tevreden. "Mmm... Geef me heel even hoor... Dan klim ik zo wel via het raam naar buiten." ... "Of weet je een betere vluchtroute?"
  4. In januari?! Als hij terug rekende naar hoe lang Tabby zwanger was geweest - hij was echt een expert, met foutieve informatie-, dan kwam dat dus precies ongeveer uit op de datum waar Agatha en hij met elkaar naar bed waren geweest en dus wist hij nu al helemaal absoluut zeker dat het zijn kind was. Het zweet brak hem toch wel lichtelijk uit. Hij was echt ultiem vruchtbaar, want die eer van een geslaagde zwangerschap lag toch zeker bij de man. Misschien moest hij zijn diensten aanbieden bij vrouwen waarbij de man tekort schoot. Alleen hij wilde niet honderden kinderen verwekken, maar verder was het een uitstekend idee. Zou zoiets goed verdienen? Alleen hoe maakte je reclame voor zoiets? Niet. Mm. Misschien maar beter niet. Nee... Goed. Terug naar de stress van het hier en nu. Want Agatha had door dat er iets aan de hand was. Hij haalde snel een hand over zijn klammer voorhoofd, wat weinig succes had door zijn eveneens klamme handjes. "Nee... Nee, het gaat prima. Eh... Weet je al wat het wordt? Een jongen of een meisje?" Dat schenen ze magisch te kunnen testen tegenwoordig. Daarom had hij bij Tabby ook al geweten dat hij een zoon zou krijgen. Raine haalde diep adem en vermande zichzelf. Hij trok Agatha even dichter naar zich toe en kust in zijn haar. "Ik zal er voor je zijn, goed... Alleen financieel heb ik het niet zo breed..." En met Caspian als man had ze vast niets te klagen. "Dus ik hoop niet dat je verwacht dat ik..."
  5. [1838/1839] We live and die by pretty lies

    En toen zat Raine met een baby in zijn armen. Het voelde heel erg onwennig. De jongen leek ook alleen maar meer overstuur te raken nu hij opeens bij een vreemde man op schoot was geplaatst. "Sshhh", zei Raine tegen Storm, overigens zonder effect. Hij aaide hem maar over zijn hoofdje en wiegde een beetje en deed alle dingen die hij zijn moeder in een ver verleden bij Summer had zien doen en hoopte dat toch één van die dingen ook bij zijn eigen kind effect zou hebben. De sirene bleef echter afgaan. "Hoe doe je dit normaal?", vroeg Raine een beetje wanhopig. "Dat je niet uitgeput bent..." Want zo begon hij zich na deze paar minuten al te voelen. Hij hoopte maar dat Elara niet snel kinderen wilde, tegen de tijd dat ze oooooit officieel samen konden zijn, want James wist er voorlopig nog niet echt van en die zou dat plan anders vast dwarszitten. "Hij lijkt helemaal niet op mij eigenlijk, he..." Hij keek van Storm naar Tabitha en weer terug. "Wel op jou..." Dat was normaal gesproken een compliment, maar met dit krijsfestijn was deze opmerking een twijfelachtige eer. Ha... Bij de Dicksons zou die vergelijking direct kloppen.
  6. Hoe vaak hij ook opnieuw zijn zakken doorzocht, en opnieuw zijn beurs tevoorschijn haalde en al het losse muntgeld in zijn zakken telde, het begon er toch echt op te lijken dat hij weer blut aan het raken was. Hij vond geen verdwaalde galjoenen. Nee, zijn geld had plaatsgemaakt voor een fotootje van zijn kind -dacht hij, arme jongen- en al zijn geld was langzaam weggestroomd naar Tabitha, en cadeautjes voor Agatha en dan moest hij ook nog genoeg geld uitgeven om Elara niet achterdochtig te maken. Het was maar verdrietig. Waarom kostten vrouwen en kinderen zoveel geld? Misschien moest hij maar eens gaan opletten met wie hij het bed deelde en hoe veilig hij dat deed, maar dat was natuurlijk weer teveel van zichzelf gevraagd. Hij was een man. Hij kon het niet helpen. Maar hij was nu wel een blutte man.
  7. [1838/1839] We live and die by pretty lies

    Kleine Elijah was nu drie maanden oud. Hij kon nog zeker niet praten. En het was zeer waarschijnlijk dat Tabby niet zijn favoriete tante zou gaan worden, maar dat terzijde. Vandaag had Raine een afspraak met Tabitha. Hij was behoorlijk nerveus, want vandaag zou hij voor het eerst zijn zoon ontmoeten. Daar had hij, ondanks dat hij het niet had gewild, zekere verwachtingen bij. Hij had al die maanden meegeleefd, betaald en met Tabby opgezadeld gezeten... Hij had verplicht seks moeten hebben, ook al schreef hij het niet zo weg in zijn gedachten, maar al met al was het best een zware periode geweest. En nu eindelijk zou hij het jochie ontmoeten waar hij het allemaal voor had gedaan - en voor het feit dat Elara nergens achter zou komen-. Raine trof Tabby op een bankje in het park. Ze zag er nog precies hetzelfde uit als anders, niet 'moederlijk'. Dat was wel iets waar hij eigenlijk vanuit was gegaan. Dat een vrouw magisch in een moeder veranderde, inclusief het moederlijke type. Maar dat viel tegen. Misschien was het bij Tabby wel een dusdanige grote transformatie dat het gewoon wat meer tijd nodig had. Kon toch? En het jochie moest alleen maar heel erg hard huilen. Dat was ook ongemakkelijk. Raine zwaaide maar terug. "Hoi Storm!" Hij zei maar niets over dat het een andere naam was dan ze eerder had gezegd, want hij had nu geen zin in ruzie en het was mooi genoeg. "En hoi Tabby....Ehm... Wil je niet zo hard gillen dat ik de papa ben..." Want straks zou iemand haar horen en dan kwamen ze straks alsnog in de problemen. Hij wilde niet met Tabitha moeten trouwen, weet je. Dat zou echt een regelrechte ramp zijn... worden... blijven. De jongen bleef ondertussen maar huilen. "Eh... Denk je dat hij misschien honger heeft?" Of een vieze luier? En anders was zijn kennis over waarom baby's konden huilen alweer uitgeput.
  8. De vorige keer dat hij zomaar tegen Agatha op was gebotst in het Zomerhuis, had Raine dat heel aangenaam gevonden. Ze waren in zijn bed beland en hadden echt een prima half uur gehad samen. En natuurlijk hoopte hij daar stiekem weer op. De jongen wilde haar al naar zich toetrekken om haar te begroeten met een kus. Hij zag al helemaal voor zich hoe het daarna verder zou gaan... Alleen verliep de realiteit nu even ietsje anders dan in zijn fantasie. Allereerst begroette ze hem als een blij ei. De alarmbellen gingen nog niet af. "Hey schat," grijnsde hij nog een beetje. Voorlopig haar vrolijkheid maar opvattend als een compliment aan zijn adres. Maar ze kwam niet voor hem. Bummer. Waarom zou iemand nou weer speciaal voor Zaira komen? ... ... ... ... Eh... Het antwoord op die interne vraag kwam sneller dan gedacht. En eigenlijk wist hij helemaal niet of hij dit had willen weten. Shit, shit, shit, shit. Raine trok bleek weg. Waarom kon hij nou nooit gewoon met een meisje naar bed zonder dat ze zwanger zou raken! Waarom was hij vervloekt met zulk potent zaad?! Dat het ook van Caspian zou kunnen zijn kwam niet eens bij hem op. "Oh..." Hij humde. "Eh... gefeliciteerd? Ehm... Hoever ben je?" En nee, hij hoefde niet te vragen of hij de vader was, want daar ging hij gewoon al vanuit.
  9. [1838/1839][15+] Baby, tell me lies

    Het kon niet anders dan dat Raine alle meisjes die hij tegen kwam, daadwerkelijk nat maakte. Het leek er altijd op dat ze geen van allen echt het geduld hadden heel lang te wachten. Bij Tabitha kon het bijvoorbeeld niet snel genoeg gaan, Heaven hield ook wel van redelijk snelle actie. Nu Agatha. De enige die afweek leek Elara te zijn. Bij haar kon het dan weer niet langzaam genoeg zijn. Misschien hield ze wel niet echt van hem? Of ze waardeerde hem toch op zijn minst niet genoeg. Maar Agatha was anders... Zij bewonderde hem... wilde alles voor hem doen... En ze wilde zich aan hem geven. Dat liet Raine zich geen twee keer zeggen. Het was ook niet alsof hij nu aan iets anders kon denken. Haar warme hand in zijn broek schakelde zijn brein behoorlijk uit namelijk. Snel sjorde hij zijn broek en onderbroek voldoende naar beneden, zodat hetgeen wat ging komen comfortabel voor hem was. Daarna schortte hij haar rok dan juist weer verder omhoog, want hij had geen zin in schurende stof tussen hun lichamen. Daarna klom hij beter bovenop haar en zonder er meer voorspel of gedoe aan vuil te maken, drong Raine bij Agatha binnen. Vanaf dat moment was er verder ook niet meer echt een gesprek mogelijk - voor zover ze dat hadden gehad vanavond-. Hijgend torende hij boven haar, soms zachtjes kreunend, zweet parelde op zijn voorhoofd. Harder kreunend bereikte hij zijn hoogtepunt. Ogen gesloten. Agatha plat drukkend in het matras. Hij bleef daar liggen na afloop. Uithijgend. "Mm..."
  10. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Tja, toen Tabitha in die andere positie ging liggen, moest Raine toegeven dat hij toch steeds minder kon nadenken met zijn hersenen. Het was machtig prachtig om haar zo te zien en opeens was het toch een stuk makkelijker om niet meer aan Elara en baby's en dat soort dingen te hoeven denken. Hij streelde over haar billen, die nu iets omhooggestoken in de lucht staken. Hij grijnsde, gin achter haar zitten en luisterde -inmiddels- met een half oor naar haar antwoord op zijn kritische vragen. "Oh... Ja, dat verklaart het wel..." Hij zou niet weten wat hij moest zeggen om dit te weerleggen. Het was niet alsof iemand hem hier ooit voorlichting over had gegeven of dat hij zich met iemands zwangerschap had bemoeid. Het viel hem vaak pas op als ze echt heel dik waren en hij wist dat je normaal nooit moest vragen of een vrouw zwanger was of niet, want dat kon kwetsend zijn of iets dergelijks. Alleen van Tabby wist hij het en hij was de vader. Daarom dat hij er nu wel wat over had gezegd. "En wat zijn striejen?" Ondertussen ging hij verder, en dacht hij meer aan zijn eigen genot, dan aan het hare.
  11. [1838/1839] Dinner was a comedy of diplomacy.

    "Je bent geweldig, Agatha. Wat zou ik toch zonder je moeten?", zei Raine met een glimlach en hij moest moeite doen om niet al te triomfantelijk te klinken. Dit zou hem zoveel tijd en gedoe schelen! En hij was er toch ook helemaal niet goed in! Hij was nu al gewond geraakt. Dus nee, dan was het veel beter als het meisje dit deed. (Vrouwen waren daar toch ook eigenlijk voor gemaakt, voor zorgtaken, en waren daar dan ook veel beter in). Hij knikte. "Dan is dat straks een date, na het eten." Eigenlijk moest hij Agatha niet aan het lijntje houden, maar ze reageerde zo positief en leuk en een beetje flirten was toch onschuldig en mocht best? Het was niet alsof hij haar bij zich op schoot trok of zomaar ging zoenen. Dus hij keurde zijn eigen gedrag goed. "Ja, ik heb best trek. Als het eten klaar is..." Dan konden ze wat hem betrof aan tafel. "Nee, nee, we gaan samen eten... het gaat wel... Doet wel zeer..." Maar hij hield zich groot en sterk, als een echte man. Hij trok een mondhoek op. "Kan straks ook wel..." Of wacht... Had ze niet gezegd dat hij er littekens aan kon overhouden? "Mm... tenzij je weet waar het moet liggen?" Niet dat ze straks een half uur moest zoeken, want daar was hij echt te ongeduldig voor, hoor.
  12. [1838/1839][15+] Baby, tell me lies

    Blijkbaar was Raine niet de enige die ongeduldig was. Hij lachte naar Agatha, waardering zichtbaar op zijn gezicht. Zeg nou eerlijk, wie vond het niet prettig te merken dat iemand hem begeerde? En dat het dan ook nog was van iemand die hij echt wel graag mocht, ook al had hij dat nooit echt op die manier uitgesproken. Hij grijnsde een beetje meer, hielp haar bij de knoopjes. "Niet als je wilt dat je jurk heel blijft..." Alles was vast wel weer te repareren, maar dat waren van die dingen waar hij nu echt niet over ging nadenken. En dus maakte hij de knoopjes maar met zijn vingers open, zo snel als hij kon en begon hij vervolgens de vrijgekomen huid te kussen. "Je bent zo mooi," en tegelijkertijd ging hij met zijn hand onder haar rok. "En zacht...." En vrouwelijk. Beter zou ze straks niet zeggen dat ze er toch mee wilde stoppen, want hij wilde nu niet meer stoppen. Hij wist heus wel dat je een béétje geduld moest hebben en het meisje niet teveel moest overrompelen, maar dat was lastig hoor. Zo romantisch als hij was, duwde hij zijn kruis wat meer tegen haar been en kreunde zachtjes; als ze hier niet opgewonden van raakte, wist hij het ook niet meer.
  13. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Raine fronste even. "Ja, wel iets anders, maar kan je niet gewoon... op je buik op het matras en dan kont omhoog...of iets dergelijks?" Dat was voor haar misschien wel een beetje vernederend, maar dat maakte het dan ook wel weer spannend, misschien. Hij hielp ondertussen Tabby wel met het losmaken van haar jurk en fronste toen voor de tweede keer. Hoorde daar geen buik te zitten? Of meer buik? Of was dat pas op het laatste als zwanger vrouwen waren? Hij bekeek haar borsten en was er toch wel van overtuigd dat die wel een stuk groter geworden waren. Hij aaide over haar buik en begon een beetje te porren en te voelen. Zou je een baby zo dwars door de buikwand kunnen voelen? Tot dusver was het vooral zacht... "Weet je zeker dat het een jongen is? En niet gewoon een klein meisje?" Vrouwen waren namelijk best goed in fouten maken en dingen verkeerd begrijpen, maar liegen over zoiets, dat deed iemand toch niet? Zeker niet bij hem... En hij zou toch nooit in zoiets trappen?
  14. [1838/1839][15+] Baby, tell me lies

    Hij kon de honger van haar lippen proeven. Raine beantwoordde de kus. Hij had geen idee waaraan hij dit had verdiend, maar het kon hem eigenlijk niets schelen. Hij had ergens een stemmetje dat zei dat hij dit beter niet kon doen en dat hij Elara had, maar die werd uit het raam gegooid en alle deuren en ramen werden vakkundig gesloten. De jongen knikte. "Ja... is goed..." Hij zag geen reden om niet mee te komen. Met Agatha was het toch ook wel heel anders dan het met Tabby was gegaan een tijdje terug. Agatha zou altijd anders zijn; liever, empatischer, zorgzamer... Alles was hij wel kon waarderen in een vrouw. "Jouw kamer is prima..." Hij zou niet weten waar anders? En om een of andere reden waren de keurige banken van miss Silvershore niet zo uitnodigend voor dit soort activiteiten. Raine liet er geen gras over groeien, tilde Agatha op en troonde haar mee naar haar kamer. Hij stal nog een kus van haar lippen, kon het er niet helpen er een beetje bij te grijnzen -want hij vond het echt wel wat hebben te winnen van Caspian-. "Nog even inhalen waar wij nooit aan toe waren gekomen?" Omdat hij zo'n goede jongen was, die een jong en naïef meisje als Agatha natuurlijk niet zomaar het slechte pad op zou leiden. Maar nu... Had hij niet zo heel veel bezwaren, had zelfs niet geleerd van Tabby en dacht niet na over drankjes. Hij vroeg zich zelfs niet af waarom Agatha opeens interesse in hem had. Het brein en de penis streden duidelijk om wie de essentiële bloedtoevoer zou krijgen. Het brein won dit keer niet.
  15. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Voor een moment was Raine verbaasd, vanwege de hard dichtslaande deur. En net moest hij nog zachtjes doen! Daar had hij moeite voor gedaan! Wat wilde Tabitha nou helemaal? En in die verbazing lukte het haar dan ook prima om hem naar het bed toe te krijgen. Hij liep wat struikelend achterover, tot het bed in zijn knieholten kwam en hij dus daadwerkelijk achterover viel -gelukkig wel op een matras, niet op de grond-. Raine trok Tabitha met zich mee en maakte van de houding maar gebruik om haar te zoenen en zijn handen op haar billen te leggen. "Ha. Wat had je nu in gedachten? Jij bovenop?" Het idee...
×