Jump to content

Raine Salisbury

Zwadderich Zesdejaars
  • Content count

    314
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Raine Salisbury last won the day on February 1

Raine Salisbury had the most liked content!

About Raine Salisbury

  • Rank
    Making all the girls wet
  • Birthday March 16

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC HM
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

732 profile views
  1. [1835/1836][15+] THIS IS A SHOUT OUT TO MY EX

    Woordeloos knikte Raine. Een half uur was genoeg voor meneer. Hij omhelsde haar, streelde zacht over haar rug, genoot van haar aanwezigheid. Hij genoot ervan dat haar felheid nu een beetje leek te doven in zijn aanwezigheid. Dat ze tevreden was en loom, nadat ze het met hem had gedaan. Blijkbaar zorgde dat toch dat ze indamde, dat ze wist dat hij de man was, dat ze eigenlijk niets te klagen had, dat het fijn was om zich in zijn armen te bevinden en dat ze dan nog zo goed en wel KO kon zijn, maar dat hij feitelijk de leiding had van hen tweeën en dat zelfs haar officiële functie daar geen verandering in bracht. Ja, ze leek het echt fijn te vinden om tegen hem aan te knuffelen en dat maakte hem zowaar oprecht gelukkig. Als het gedwongen was, of geveinsd, dan had het geen waarde gehad, maar nu... Voorzichtig kuste Raine haar op de wang, glimlachte triomfantelijk. "Mijn meisje," mompelde hij, waarschijnlijk te triomfantelijk. "Zal ik je schouders masseren?", bood hij toch maar aan, omdat..tja... voor het zwakkere geslacht hoorde je nu eenmaal goed te zorgen. En nu ze weer zo in zijn armen lag, was hij toch een beetje zíjn lid van het zwakkere geslacht en dus zijn verantwoordelijkheid.
  2. [1836/1837] Don't dream it's over

    "Nou, daar was gewoon nooit het moment voor," zei Raine een beetje bars en hij keek haar aan met een wat treurige glimlach, overigens niet omdat hij zich intens verdrietig voelde of last had van enig schuldgevoel, maar omdat hij er nog steeds slecht tegen kon als een meisje huilde en hij van de wanhoop dat op te lossen vanzelf een beetje ellendig werd. En jeetje, Agatha, hij had nu helemaal oprecht echt antwoord gegeven en zijn best gedaan en het was niet eens zo onaardig geweest wat hij zei en dan was het nog steeds niet goed.Wat wilde ze dan? Dat hij op zijn knieën voor haar neerviel en haar smeekte om vergiffenis? Dat zat er echt niet in hoor. Daarbij kreeg hij dan vast ruzie met Elara vanwege het feit dat hij nog steeds zoveel moeite deed voor zijn ex. Niet dat hij zich liet zeggen wat hij wel en niet mocht doen, maar pfff. Vrienden zijn. Was dat niet wat je tegen iemand zei, wanneer je het uitmaakte, om de klap bij de ander gewoon iets minder hard aan te laten komen? "Kan dat nog dan?" Was er niet teveel gebeurd? "Wil jij nog bevriend met mij zijn?" Want het was zogenaamd allemaal zo verschrikkelijk wat hij had gedaan. En dan wel vrienden willen zijn. Ja, Agatha, daar had Raine je maar mooi door. Ze sprak zichzelf wel lekker tegen, niet? Zo scherp was hij, dat hij dat dus in één keer doorhad.
  3. "Wat jij wilt, Elara," lachte Raine een beetje. Hij lachte haar niet uit hoor. Het was wel schattig dat ze liever al haar tijd met hem doorbracht en niet zijn aandacht wilde delen met andere mensen. Het was wel een beetje claimerig, maar ach, zolang ze hem niet allemaal dingen ging verbieden, dan kon hij er wel mee leven. Tot dusver was het prima, overigens. Het was niet alsof hij bezwaar had met meer één-op-één tijd met Elara. In een witte onderjurk. In het water. "Aan ons?" Oh, dat was interessant. "Ja, natuurlijk is het weer goed tussen ons. Wat mij betreft in ieder geval." Elara vond dat zij meer reden had om boos te zijn. Raine was het daar niet helemaal mee eens, maar hij had ook wel door dat het niet verstandig was om daar al te hard een punt van te gaan maken, juist niet als hij wilde dat het allemaal weer goed was en dat ze stopte met boos zijn. Dat was allemaal heel tegenstrijdig en een tikkeltje ironisch, maar dat had je nu eenmaal met vrouwen. Rare wezens, bij Merlijn. Met een zucht schudde Raine zijn hoofd. "Nee, natuurlijk doe ik dat niet met andere meisjes. Je bent de enige en de eerste, die ik ooit zwemles heb gegeven. Goed, tenzij je mijn zusje meerekent..." Maar hij mocht tot hopen dat ze dat niet meetelde? Want die zwemlessen waren héél anders gegaan hoor. Pfff. Goed dat beetje jaloerse en claimerige was toch wel ietsje meer dan hij net had gedacht. Yikes. Eigen schuld? Nee, natuurlijk vond hij dat niet.
  4. [1836/1837] Don't dream it's over

    Nee, nee, nee, nee! Niet huilen. Nee. Nee! Hij wilde het haar haast verbieden, maar het was al te laat. Raine beet op zijn lip. Oh nee. Wat moest hij nu doen. Meisjes... Agatha zag er nu zo zielig uit, met van die waterige en beetje opgezwollen ogen, wangen de rood werden en de meest sippe blik van de wereld op haar gelaat. Raine haalde ongemakkelijk een hand door zijn haar. Hij keek nog om zich heen of er niet een of ander vriendinnetje van Agatha in de buurt was dat het nu kon overnemen, maar hij had al geweten dat dat ijdele hoop was. "Ssh, niet huilen. Toe. Kom. Zo erg is het toch allemaal niet", probeerde hij haar wat tot bedaren te brengen. Straks liep iemand langs en dan dachten ze dat hij haar pijn had gedaan of iets dergelijks. Dat was ook niet de bedoeling. Raine haalde diep adem, zuchtte een beetje en stapte toen toch maar naar haar toe, om Agatha over haar rug te wrijven. "En zo was het nu ook weer niet," probeerde hij. "Ik wilde je niet kwetsen, omdat ik..." Hij zuchtte opnieuw, sloot even zijn ogen. Ging hij dit echt zeggen? Hij ging dit echt zeggen. "Ik gaf echt om je. Alleen niet met verliefdheid. Je was gewoon een goede vriendin voor me." Nou, bravo, Agatha, dat had je hem maar weer mooi ontfutselt. Beter hielp dit tegen het huilen, hoor, want anders wist hij het ook niet meer. Agatha kreeg overigens nog steeds gewoon strafwerk.
  5. [1836/1837] Don't dream it's over

    Raine trok een wenkbrauw op. "Agatha, doe niet zo belachelijk," zei hij spottend.Goed, misschien had ze een beetje gelijk, maar dat zou hij natuurlijk nooit toegeven, want dan was hij zelf de persoon die niet cool overkwam. Hij glimlachte wat laatdunkend naar het meisje. "maar een grote mond geven aan je meerdere is dan wel weer het andere uiterste. Dat doe je toch ook niet naar docenten, of naar je oom en tante?"Of naar wie dan ook. Hij schudde zijn hoofd."Je leek zo'n goed meisje, Agatha, maar je laat alleen maar meer en meer zien dat je eigenlijk niet deugd. Ik hoop dat je de reputatie van Huffelpuf niet teveel naar beneden haalt?" Ha ha. "Goed, dat wordt morgen dus nablijven en aanschuiven in het strafwerklokaal." Hij kon natuurlijk ook wel zelf iets gaan bedenken, maar dan kon ze hem dat weer persoonlijk kwalijk gaan nemen. Nu zou ze gewoon vast zitten aan wat anderen bedachten dat een goede straf was voor ongehoorzame leerlingetjes. Enne... Hoezo had hij gewoon de waarheid moeten zeggen? "Oh, nee, leuk... Ik probeerde lief voor je te zijnen je te sparen...Nou bedankt hoor, je moedigt mensen echt aan om een goed mens te zijn." Pffff. "het was heus weer niet alsof ik een hekel aan je had." Hij wist niet welk punt hij nu probeerde te maken. "Dus zo verschrikkelijk is wat ik heb gedaan nu ook weer niet." Ah, dat punt, sluitende argumentatie. Heel goed, Raine, topprestatie.
  6. [1836/1837] Don't dream it's over

    "Ho. Je gaat het nu niet opeens verdraaien en mij in de schoenen schuiven," zei hij een beetje pissig. "Ik wilde je niet kwetsen en ik wilde wel echt een goed vriendje voor je zijn zover ik kon." Hij sloeg zijn armen over elkaar. "Ik heb heel erg veel moeite voor je gedaan, maar nee... Je moet opeens allerlei eisen en ware liefde. Wie weet had je dan wel allemaal domme dingen gedaan en je reputatie te grabbel gegooid." Hij keek haar uitdagend aan. "Als ik had gewild, had ik zo met je naar bed kunnen gaan. Is dat wat je had gewild? Nou?" Pfff. Raine schudde zijn hoofd. "Je moet nog een hoop leren. Je toont duidelijk geen berouw voor dat je nu de regels overtreedt, je gaat in discussie met een hoofdmonitor en je kent niet je plaats. Sorry Agatha, maar je laat me geen andere keuze, dan dat ik je nu wel strafwerk móet geven." Eigen schuld, dikke bult. "Hopelijk komt er een dag dat je dankbaar bent voor alles wat ik voor je heb gedaan." Raine klakte met zijn tong. "Nog vragen? Of moet ik nog meer punten van je afdeling aftrekken, voordat je je herinnert waar je je manieren hebt gelaten?"
  7. Zwemuitjes. Dat klonk als een uitje met méérdere personen. Dat zou dus geen uitje van hen tweeën worden. Dat kon waarschijnlijk ook niet. Met zijn tweeën in het meer gaan zwemmen was waarschijnlijk niet de beste actie voor Elara haar reputatie. Natuurlijk was ze daar zelf een beetje verantwoordelijk voor, want het was háár reputatie en zij moest zelf goed in acht houden of ze zich wel netjes gedroeg –ha-, zeker in het openbaar, maar Raine voelde zich ook weer verantwoordelijk. Het was misschien niet uitgesproken, maar Elara voelde inmiddels toch echt als zíjn meisje. Dat gevoel had hij al een tijdje gehad, maar nu hier in bad nam dat gevoel per seconde exponentieel toe. Dus het was nu voor hem ook belangrijk dat ze niet in de problemen zou komen of dat er onvriendelijke praatjes over haar de wereld in werden geholpen. “Je kan misschien binnenkort zelfs zelf een zwemuitje organiseren,” grijnsde hij. Dan kwamen er sowieso meer mensen en Elara zou heus niet vergeten om hem ook uit te nodigen. “Dan moeten we de komende tijd maar veel zwemlessen inplannen, zodat je dan op iedereen indruk kan maken met je nieuwe vaardigheden.” En hij zou dan trots zijn, want hij had het haar geleerd. Raine kon het niet helpen te moeten lachen. “Ja, misschien zag het er makkelijk uit, maar in de praktijk moet je toch nog echt een beetje meer oefenen, hoor.” Want het leek zo echt nergens op. Het was een beetje een rommelige boel zo. Niet dat dat erg was. Niemand kon in één keer goed zwemmen. Althans, niet dat hij wist. Losjes hield Raine Elara bij haar schouders los. “Als je op een plek wil blijven, dan moet je je lichaam wat rechter houden, gewoon rechtop in het water en een beetje watertrappelen. Maar dat is lastig voordoen hoor.” Want hij stond nu gewoon in het water en zo zou hij alleen maar tegen de bodem schoppen. Op haar verzoek hief hij de drijfspreuk op. Hij zorgde wel dat hij haar nog even vasthield, zodat ze niet door de plotse verandering straks onder water zou duiken. Ze zou zich van schrik nog verslikken. “Wat is er?” Hij had heus wel gezien dat ze de ogen zojuist had neergeslagen.
  8. Raine grinnikte en schudde zijn hoofd. "Nee, dat vind ik niet erg. Voor nu." Hij keek haar even aan. "Als je te raar gaat doen, dan sluit ik je wel ergens gewoon op hoor." In een bezemkast bijvoorbeeld. Mogelijk met hem erbij, maar dat was optioneel. Dat lag er maar net aan hóe gek ze was geworden natuurlijk. Gek op hém was dan wel toegestaan, maar alle andere dingen waren dan een beetje...Goh, hoe zei je dat. Gekke mensen waren raar en hij wist niet hoe hij daarmee om moest gaan, hoor. "Hoe vaak zijn we nou ergens waar er allemaal dreuzels in de buurt zijn? Als het weer mooi weer wordt, kan het in het meer?" Al mocht Elara van hem dan niet zo schaars gekleed erbij lopen, want dat was gênant. Dan leek ze alleen maar goedkoop en er was geen enkele status te halen aan een goedkoop meisje aan je arm. Dat was ook waarom hij niet snapte dat er nog zoveel mensen waren geweest, die Daniella Adler graag de hunne hadden willen maken. Zíj had pas een slechte reputatie en om een of andere reden leek dat alleen maar bij te dragen aan haar populariteit. Dat was toch bizar? maar goed. Nu moest hij niet aan de verkeerde vrouw gaan zitten denken, terwijl hij een hele leuke naast zich had dobberen. Natuurlijk zoende Raine haar terug en keek met een lachje toe hoe ze een beetje bij hem vandaan dreef. "Ik zal je maar meteen intekenen voor de volgende les," zei hij met een lach. Pfff, natuurlijk was hij een góede leraar. Hij deed haar de slagen voor, eerst van zijn armen terwijl hij op de bodem van het bad stond en daarna van zijn benen, terwijl hij zich vasthield aan de badrand. "Snappie?" Raine zwom naar Elara toe en legde zijn handen op haar buik. "Probeer maar, ik houd je wel recht in het water." Aaah. Ze was zo zacht. Moest hij nu serieus les blijven geven? Waarom waren vrouwenlichamen zó afleidend. Niet eerlijk.
  9. [1836/1837] Don't dream it's over

    Sorry, Agatha, maar Raine vond het wel leuk en hij was geen acteur. Dus was en bleef erg goed zichtbaar dat hij hiervan aan het genieten was. Overigens was het maar de vraag of hij, al was hij een goed acteur geweest, de moeite had gedaan om het te verbergen. Mijn gok is dat hij het juist leuk had gevonden en zijn plezier dan nog een beetje had aangedikt. Agatha was toch zijn ex en die hoorde je een beetje te stangen, niet waar? Zeker met de stomme manier waarop zíj het had uitgemaakt. Dus het was haar eigen schuld. Bovendien had hij nu weer het levende bewijs dat ze niet deugde, want ze was nu ook al regels aan het overtreden. "Niet expres, hm? Ik weet het zo net niet met jou hoor... Omgang met jongens... ze dumpen als het niet precies gaat zoals jij wilt... andermans post lezen." Hij schudde zijn hoofd. "Te laat opblijven en door de gangen sluipen past volgens mij prima in dat rijtje." Hij sloeg de armen over elkaar. "Goed. Geen strafwerk dus... Tien punten aftrek van Huffelpuf!" Ha. Die zin had hij altijd al willen zeggen. Misschien kon hij nog wel meer punten aftrekken. "Misschien moest ik ook maar wat punten nemen, omdat je aan het liegen bent tegen een hoofdmonitor." Daar kon hij vast wel twee punten voor rekenen. "Je durft me niet eens aan te kijken als je je zogenaamde verklaring geeft." Raine klakte met zijn tong. "Wat ben jij achteruit gegaan zeg. Je leek ooit zo'n goed en lief meisje."
  10. [1836/1837] Don't dream it's over

    Als Hoofdmonitor had je macht. Macht die Raine natuurlijk nooit zou misbruiken. Hij was een heel vriendelijke en nobele jongen met principes en dergelijke. Hij stond klaar voor de zwakkere van de samenleving (lees: vrouwen) en liet zijn ego nooit de bovenhand voeren bij zijn beslissingen, gedachten en acties. Dat gezegd hebbende... "Agatha." Hij grijnsde. "Foei, foei. Wat doe jij nu hier?" Hij klakte met zijn tong. "Volgens mij heb jij geen enkel recht om hier nog rond te lopen." Dat wist ze zelf ook wel, want alles aan haar schichtige houding straalde dat uit. Het was te zien in de blik in haar ogen. Hij kon het niet laten om zijn blik over haar armen en naar haar oksels te laten gaan. Het was jammer dat je in die uniforme eigenlijk vrijwel geen zweetplekken kon waarnemen. Ruiken kon hij het overigens ook niet, maar hij had dan ook geen bovennatuurlijke zintuigen. "Eens denken, wat zullen we doen... Punten aftrekken?" Hij hield zijn hoofd schuin. "Strafwerk..." Hij trok een wenkbrauw op. "Of heb je zelf een beter idee?"
  11. "Pff..." Als hij wilde dat ze dit zouden afbreken. Wat was ze opeens, missus casanova? Flirten was belangrijker dan gezondheid? Hij schudde zijn hoofd met een zucht. "Ik begin me alleen maar meer af te vragen nu of er niet een steekje bij je los zit," zei hij, charmant als altijd, maar hij liet haar níet los. Ha, nee... Dit moment was even perfecten het zou erg lastig worden om dezelfde situatie weer op spontane wijze opnieuw te organiseren. Die onderjurk... Raine had natuurlijk wel door dat deze wat omhoog schoof, maar zei hij daar wat van? Nope. Nu nog niet.Misschien straks. Maar hij mocht best héél even genieten, toch? Dat was vast niet heel erg. Het was niet alsof híj de jurk omhoog had geschoven. Hij had er niets mee te maken. Het was de schuld van het water. Met een lachje keek hij hoe ze over het water ronddobberde en daarna ook weer in zijn richting trappelde. Hij was net van plan om de bewegingen te laten zien, maar toen hing ze alweer om zijn middel. Raine lachte. "Je hoeft niet te leren zwemmen, hè, we kunnen je ook gewoon altijd laten drijven als we in de buurt van water komen." Het werkte, want ze zou niet verzuipen. "In beekjes en riviertjes in de buurt van ons huis. Daar speelde ik vroeger vaak in de zomer. En toen ik wat ouder was zochten we er verkoeling." Hij haalde zijn schouders op. Hij kon echt niet perfect zwemmen, had geen prachtige slagen, maar hij kon zijn hoofd boven water houden en zich in het water voortbewegen. Wat had je nog meer nodig?
  12. [1836/1837]My Kitchen Rules! It's all mine!

    Het was maar goed dat Raine niet wist dat Phoenix zich beter voelde, omdat Raine zich óók liet rond commanderen door een elfjarige en dat hij ook aan het zwoegen en aan het afzien was. Daar zou Raine zich dan namelijk weer een heel stuk slechter door voelen. Je wilde immers niet een persoon zijn, waar Nix zich mee durfde te identificeren. De jongen schudde zijn hoofd, terwijl naast hem een andere jongen de kaarten aan et schudden was. Hoe had hij het toch zó ver kunnen laten komen. Hij pakte de aan hem gedeelde kaarten en trok een wenkbrauw op bij Summers vraag. "Ja, dat kan denk ik wel. Ligt er een beetje aan hoe duur die kaarten zijn, mh." Hij haalde zijn schouders op. "maar anders wil Miss Zaira ze vast wel voor je kopen." Indien binnen redelijke grenzen, kregen ze immers vrij veel als ze erom vroegen. Raine was er echte rniet heel enthousiast over om het te vragen, waar ik uit concludeer dat hij toch wel een beetje ontzag of angst heeft voor de Silvershores. Interesting. Raine speelde een kaart in zijn beurt en bekeek met een frons zijn andere kaarten. Uiteraard voelde hij Summer wel wapperen met haar kaarten, maar hij probeerde dat zoveel mogelijk te negeren. "Jij bent, Nix." Voor het geval hij dat zelf nog niet doorhad. Ha! Geen van Raines kaarten werd nog warm. Dit ging goed. En toen klonk er een harde knal...
  13. [1835/1836] Nothing says romance like feeding ducks

    Ok.. Geen portret dus. Om de een of andere reden voelde Raine zich nu toch een beetje afgewezen. En dat was niet leuk. Hij had dit ook niet verdiend. Hij had vandaag heel erg zijn best gedaan. Hij had heel veel initiatief getoond. Hij deed moeite om een goed vriendje te zijn, ondanks dat hij haar vriendje niet wilde zijn. En dan zei ze nu gewoon nee. Nou, dan niet. "Dan breng ik je terug naar je leerlingenkamer", besloot de jongen dan ook resoluut. Ze kreeg geen kus meer en hij verplaatste zijn hand naar tussen haar schouderbladen om haar al in de juiste richting te sturen. Zo sloot je dus een date af: passief agressief.
  14. Zodra Elara een teken gaf, zorgde Raine dat het water niet weer verder wegliep. Hij bestudeerde haar blozende wangen en voelde zich ergens geraakt door hoe kwetsbaar ze nu was. Voorzichtig streelde hij over haar wang, terwijl hij zich er zeker van maakte dat ze niet onderuit kon glijden en alsnog in het water kon belanden. Hij kon het verder niet helpen dat hij zich er zeer van bewust was hoe Elara in haar doorweekte onderjurk tegen hem aangedrukt stond. Zijn ego groeide met de minuut, want blijkbaar voelde ze zich wel veilig bij hem en blijkbaar was hij de persoon waar ze zonder al te veel twijfel bescherming bij wilde zoeken. Dat was natuurlijk een bevestiging die Raine graag kreeg. Zo moest de wereld zijn. De sterke beschermende leidende man, de lieve zorgzame kwetsbare vrouw. "Ik weet niet hoor, maar hoe kan je vergeten dat je niet kunt zwemmen? We zijn vrij duidelijk in het water?" Raine streek een steil geworden pluk haar uit haar gezicht en glimlachte haar toe. "Moeten we even langs de ziekenzaal?" Want als ze allemaal van dit soort vrij essentiële dingen aan het vergeten was, dan was er misschien wel wat aan de hand. Zou hysterie zich ook op deze manier kunnen uiten? Vrouwen waren immers makkelijk uit het lood geslagen en Elara had een nogal tumultueuze tijd achter de rug. Daar kon je vast een beetje gek en verward van worden. "Ja, dat..." Hij kust haar zacht terug, glimlachte breder. "Kan ik." Hij dacht even na wat de beste methode was om het te leren. Hij pakte zijn staf en sprak een drijfspreuk over haar uit. Sorry, Elara, nu werd wel alles zichtbaar, maar hey, je zou in ieder geval niet verzuipen. "Zal ik de bewegingen voordoen? Moet ik je wel loslaten hoor." Wat ergens niet zo erg was, want met een drijvende Elara werd ahar vasthouden ook wel een beetje lastig.
  15. Uiteraard deed Raine wat hij deed om Elara een beetje uit de tent te lokken en tot nu toe lukte dat toch wel erg aardig. Ja, ze had vuurrode wangen en ja, haar ogen waren zo groot als schoteltjes, maar ze protesteerde niet. Het was niet alsof ze hem nu commandeerde zich weer aan te kleden, en ze had nog steeds niet op hoge poten de badkamer verlaten. Ha, nee, ze begon zichzelf nu zelfs uit te kleden. Raine zwom verder en deed net alsof hij er niet al te veel aandacht aan besteedde. Hij merkte heus wel dat ze zich er ongemakkelijk bij voelde en als hij nu naar haar zou gaan staren, dan zou hij haar alsnog wegjagen. Zjn gedrag was dus echt niet volledig onbaatzuchtig Hij zou willen dat hij zich zo netjes gedroeg enkel en alleen opdat zij zich meer comfortabel voelde, maar dat was niet zo. Het was wel een béétje zo, want hij gaf om haar -heus-, maar het was ook wel zodat hij niet zijn eigen ruiten in zou gooien en zijn kans op ‘meer’ zou verpesten. En dat liep allemaal even anders. “Niet zwemmen?” Gealarmeerd zwom hij naar haar toe. Hij raakte even afgeleid door haar doorschijnende witte jurk en de hoeveelheid huid van haar rug, die hij nu door de stof van haar kleding heen kon zien. Hij schudde even zijn hoofd, knipperde en zwom snel tot naast haar, zodat hij haar kon vasthouden en ondersteunen. “Niet bang zijn. Ik heb je.” Hij was immers een man en hij zou wel even haar redder in nood zijn. Het was een positie die hij heel aangenaam vond. Raine knikte toen en zorgde met een hendeltje op de badrand, dat het water wat weg kon lopen. Ook zette hij het lopen van de kranen stop. “Zeg maar wanneer het water laag genoeg staat.” Hoe lager het werd, hoe meer hij door haar witte jurkje heen kon zien. Voor nu stond hij echter prima. Raine sloeg zijn armen om Elara heen en hield haar een beetje tegen zich aan, streelde voorzichtig over haar rug. “Je had dat misschien íets eerder moeten zeggen.” Want echt heel slim was dit dan weer niet, hoe gunstig voor hem ook.
×