Jump to content

Raine Salisbury

Zwadderich Zevendejaars
  • Content count

    343
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Raine Salisbury last won the day on February 1

Raine Salisbury had the most liked content!

About Raine Salisbury

  • Rank
    Making all the girls wet
  • Birthday March 16

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC HM, DGP
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

899 profile views
  1. [1837/1838]Even disaster starts somewhere small

    James had de kamer verlaten, uiteraard pas nadat hij had geknikt dat hij de situatie begreep en dat hij voor nu niets tegen iemand zou zeggen, maar dat als ze zich zou bedenken, dan... bla blabla bla. Zou Elara voornamelijk niets willen zeggen tegen schouwers omdat ze had gelogen? De kans was natuurlijk groot dat ze achter haar leugen zouden komen. Raine klemde zijn kaken opeen, terwijl Elara begon met het schoonmaken van zijn wang. Het prikte en de pijn dreunde nogal door. Het zou hem niet verbazen als hij misschien een scheur in zijn kaakbeen had, de klap was echt behoorlijk venijnig geweest, meedogenloos... Alsof het Ashton niets had uitgemaakt wat de gevolgen ervan voor Raine waren... Het was buitensporig, want het was niet alsof Raine nu tegen Elara's wil iets 'oneerbaars' had gedaan. Zwijgend luisterde Raine naar haar uitleg en nam de zakdoek van haar aan. Hij veegde en boende zijn hals een beetje schoon. Zijn wang deed teveel zeer en hij kon niet zo goed tegen pijn, daar bleef hij dus liever uit de buurt. Dat moest de schoolbroeder maar doen. De jongen schudde zijn hoofd. "Ik wil niet dat je gaat..." Hij fronste even, kreunde even, omdat dat ook zeer deed en liet zijn adem via zijn mond ontsnappen. "Je zei het om jezelf te beschermen. Nu hij inspecteur is, kan hij me toch niet meer in elkaar slaan..." Hij humde, schudde even zijn hoofd. "Het spijt me dat het zo uit de hand is gelopen." Op verschillende manieren. Hij sloot even zijn ogen en sloeg toen zijn arm om haar schouders. Het kon niet heel lang, want straks zou haar broer vast weer terug zijn. "Wat nu? Het lijkt me onverstandig om nu alsnog de waarheid te gaan zeggen..." Want dan had haar broer plots dubbel zoveel redenen om boos op haar hen te zijn.
  2. [1837/1838]Even disaster starts somewhere small

    Toen James en Ashton waren verdwenen, keek Raine naar Elara. Hij humde even en sloot zijn ogen. Hij had teveel hoofdpijn om hier verder over na te denken. Hij had teveel hoofdpijn om ruzie te willen maken. Hij wist niet eens zeker of hij er wel ruzie over wilde maken, maar ze moesten er wel een keer over praten. "Ik zal jouw verhaal bevestigen...", beloofde hij haar echter wel, en constateerde tot zijn verdriet dat praten echt heel pijnlijk was. Het was overigens niet alsof hij Ashton deze straf niet gunde en alsof het allemaal in hun voordeel zou uitpakken nu. Raine wreef over zijn voorhoofd en bevoelde daarna voorzichtig aan zijn wang, die nog plakkerig was van het bloed. Het was gevoelig, klopte van de pijn en was ook flink aan het zwellen. "Wanneer had je deze smoes bedacht? Net? Of was je dit al langer van plan?" De jongen moest weten hoe berekenend en sluw Elara daadwerkelijk was. Misschien had ze haar beschuldiging naar Ashton net wel in een vlaag van paniek geroepen, omdat ze wanhopig had proberen te bedenken hoe ze Raine had kunnen redden. Tegelijkertijd kon het ook gewoon een masterplan zijn en dan... Dan was Raine ook een pion? En dat streek in tegen zijn trots en zijn beeld van hoe een meisje, zijn meisje, behoorde te zijn.
  3. [1837/1838]Even disaster starts somewhere small

    Het was pas op de stoel dat Raine weer een beetje bij zijn zinnen kwam. Het verdovende gesuis in zijn oor begon een beetje te zakken en de wazigheid voor zijn gezichtsveld trok ook langzaam weg. De kloppende hoofdpijn bleef. Hij zou straks ook zeker wel naar de schoolverpleegkundige gaan, maar voor nu was bij Elara blijven even belangrijker. Wat er was gebeurd, was hoe dan ook schokkend... en hij wilde wel even weten wat ze tegen haar broer zei en hoe dit voor hem af ging lopen. Een beetje onderuitgezakt luisterde hij naar James, de grote broer aan wie hij zo'n hekel had, maar die zich nu, tot Raines tevredenheid, wel steunend en begripvol opstelde. Daarna was Elara aan het woord. Raine glimlachte haar bemoedigend toe, al keek ze hem niet aan... En toen hoorde hij vol afgrijzen aan wat er uit Elara's mond kwam. Elara loog. Ze loog om zichzelf en Raine in te dekken, maar ze loog... zo...gemakkelijk? Het huilen was ook zo overtuigend. En dat was....onverwacht. Raine had gedacht dat Elara lief en onschuldig was. Natuurlijk soms wel een beetje ondeugend en met de drang om soms lekker rebels tegen de te overdreven regels van haar familie in te gaan, maar nu beschuldigde ze zonder blikken of blozen Ashton van... iets onvergeeflijks. Nou was Ashton wel over de schreef gegaan en had Raine daar weinig medelijden mee. De jongen had zelfs dingen geïmpliceerd, als hij het zich nog goed herinnerde -want zijn geheugen van de klap met de stok was een beetje wollig-, maar nu klonk het alsof Ashton al de dingen had gedaan, waar hij tot dan toe enkel mee had gedreigd. Raine trok een beetje bleek weg, al hield hij wel zijn mond. Bleekheid was op een tiental manieren te interpreteren. Hopelijk zou James een voor hen gunstige opvatting kiezen. Zou James Raine vragen of het klopte wat Elara schetste, dan zou Raine Elara's verhaal bevestigen. Wat moest hij anders? Hij zou anders alleen maar zichzelf, en trouwens ook Elara, in de problemen brengen. Op deze manier was het allemaal wel een makkelijke oplossing... maar meedogenloos. Kende hij Elara eigenlijk wel?
  4. [1837/1838]Even disaster starts somewhere small

    Zou hij het echt doen? Raine wist het niet. Hij zou het wel overwegen. Hij grinnikte. “Nouja…Het met je samen weglopen wel. Dan zijn we magisch en afgestudeerd… Dan kunnen we vast overal in de wereld wel terecht en íets doen. Ik ga je niet aan je lot overlaten…” Zei hij heel ridderlijk. Waarschijnlijk ridderlijker dan de situatie zich ook in de realiteit zou afspelen, want Raine was strikt genomen niet de meest dappere onder de zon. “Trouwen kan dan altijd vanzelf nog.” Hij trok een mondhoek naar haar op. “Maar we kunnen wel doen alsof we getrouwd zijn.” Hij grijnsde. “Dan kunnen we in Inns samen een kamer nemen.” Hij trok een wenkbrauw naar haar op en ze begreep dan vast heus wel wat hij bedoelde. Dat hij dat goed had ingeschat merkte hij snel genoeg, toen de deur van de bezemkast achter hen was dichtgevallen. Elara stortte zich nog net niet hongerig op hem. Vond Raine niet erg hoor. Die genoot met een grijns van de aandacht en liet haar affectie en aanhankelijkheid zich welgevallen. Blijkbaar klopte dat gezegde van dat je zelf blij was wanneer je vrouw tevreden was, of iets in die trant, toch behoorlijk accuraat. “Uiteraard wil ik je helpen,” fluisterde hij warm in haar oor. Zijn handen gleden naar haar rug en trokken een voor een de sluitingen van haar jurk los, duwde de stof een beetje open en streek het van haar schouder af. Met een glimlach kuste Raine in Elara’s hals en legde zijn hand nu wel volledig op haar billen, trok zich iets dichter naar haar toe. Het was het moment dat hij weer een stapje verder wilde gaan, toen de deur van de bezemkast ruw werd opengetrokken…
  5. [1837/1838]Even disaster starts somewhere small

    Met een lach drukte Raine een kus op haar wang. “Het is een huis van de familie Silvershore, schat. Ik denk niet dat ze jongens en meisjes op dezelfde kamer laten. Ik heb er een eigen kamer, overigens.” Hij knipoogde naar haar. “In de zomer was er nog een kamer vrij, maar anders mag je vast wel bij Summer of Agatha op de kamer logeren.” Oh, bij Agatha was misschien niet een heel goed idee, hoewel Raine niet zou weten waarom Elara een hekel zou hebben aan Agatha en Agatha zelf leek het Raine ook wel allemaal weer vergeven te hebben. Dus dat zat wel goed dus. “En dan kan je ’s nachts vast wel naar mijn kamer sluipen.” Hij kuste nu in haar hals en hield haar net even wat steviger vast. De hint mocht duidelijk zijn. “Ja? Vind je dat spannend? Als die griezel ons bekijkt?”, vroeg hij haar plagend, keek even over zijn schouder en grijnsde naar de mismaakte jongeman. “Ze hebben je wel echt een lelijkerd gegeven.” Hij kon het niet helpen daar toch een beetje om te lachen. “Geen zorgen… Ik kom je wel schaken.” Dus zelfs als die bruiloft doorging, na de examens, dan zou hij er echt wel voor zorgen dat ze niet hoefde te trouwen. “Gaan we gewoon naar Schotland, net als al die andere heimelijke stelletjes en dan trouwen we daar en dan hoef je je nooit meer druk te maken om dat je familie je leven gaat bepalen.” Al zou Raine ook wel verwachten dat je zijn kinderen zou baren, hoor, Elara. Al deed hij dan weer minder moeilijk over dat ze een eigen zaak op wilde zetten en wilde studeren. Ondertussen trok hij haar mee de feestzaal uit. “Mm…de badkamer is veel te ver weg hoor…” Raine’s hand gleed nu naar haar billen en knipoogde. Hij keek rond en knikte naar een deur. “Wat dacht je van die bezemkast?” De jongen wachtte niet echt haar reactie af, maar stevende al op de deur af… Hoe sneller ze waren, hoe minder kans dat ze werden betrapt niet waar… Niet dat Raine in de gaten had dat ze op het moment al gevolgd en gezocht werden… en wel door twéé personen.
  6. SHOUT!

    Weer even een nieuw setje -gemaakt door Gianna- showen
  7. [1837/1838]Even disaster starts somewhere small

    Natuurlijk was Raine verrast geweest. Positief wel, hoor. Hij had Elara nog nooit zo met steile haren gezien en in zo'n speciaal feestgewaad. Het stond haar goed. Moest ze vaker doen. Niet dat hij dat zei. "Wat ben je mooi," had hij gezegd. "Altijd... maar vandaag straal je er zo extra bij.." Ja, een teiltje erbij pakken mag. Hij had natuurlijk wel een beetje gegrijnsd en gegrinnikt en daarna toch mooi zíjn vriendin meegenomen naar het kerstfeest en hij vond het prima om dan lekker voor en onder de neus van Ashton met haar te dansen. Uiteraard liet hij zijn hand soms net even iets te laag op Elara's onderrug dwalen. Dat de jongen maar goed mocht zien dat hij misschien wel verloofd was, maar dat Elara nooit de zijne zou zijn. Op de momenten dat Elara ook met andere jongens danste... hij snapte waarom, maar leuk was anders... danste Raine maar met andere meisjes. Er waren genoeg geïnteresseerden. Hij danste eerste met Agatha. Wat misschien een tikkeltje ongemakkelijk was, omdat ze zijn ex was, maar zij was inmiddels ook wel weer over hem heen en ze hadden afgesproken om vrienden te blijven. Vrienden konden best met elkaar dansen op een feestje. En het was niet alsof hij bij haar de grenzen opzocht. Hij wilde geen ruzie met Elara en dit soort dingen lagen allemaal wat gevoelig. Niet dat hij het daarvoor helemaal achterwege ging laten... En zo danste hij ook met de altijd gewillige en net iets te geïnteresseerde Tabitha Fox. Liep allemaal goed af, hoor. Ze zoenden niet eens. Goed zo, Raine... Maar goed, Raine kwam ook elke keer weer terug bij Elara. Hij glimlachte naar haar en kuste de blosjes op haar wangen, grinnikte vervolgens zachtjes. "Moet ik je beker maar vasthouden, tuttebel... Kan je je op een ding tegelijk concentreren." Hij knipoogde. "Mij" Hij kust nu haar slaap. "En ik ga naar het zomerhuis... weet je nog..." Anders kreeg hij vast klachten van Summer. Moeilijk hoor. "Ik kan vragen of je mee kan? Jij hebt ook geen familie waar je heen kan deze vakantie?" Een beetje een risicovol onderwerp, want hij wilde niet dat ze van streek raakte of chagrijnig werd. Nee... Hij ging liever door op dat uitdagende van haar. Raine streek een pluk van haar steile haar achter haar oortje. "Ja... We gaan dan schaatsen... en sleeën... en elkaar opwarmen...", fluisterde hij warm in haar oor. Natuurlijk kuste hij terug. Als het Elara niet uitmaakte, dan hem ook niet. Zonder aarzeling trok de jongen zijn vriendin dichter tegen zich aan. Na de kus was zijn stem wat hees. "Je halfgesmolten verloofde zit ons kwaad aan te kijken..." Hij grijnsde. Elara's plannetje werkte. "Een wat meer privéplekje opzoeken? Voor dat blinde oog van hem vervloekt is en ons straks in padden verandert?" Hij lachte zachtjes en begon Elara al een beetje mee te trekken.
  8. Peer Reviewed Populariteitslijst december 1837

    Raine Salisbury: - Gideon Kingston - Tabitha Fox - Aviana Fox - Raspberry Lemon - Elara Burrows Cadwyn Thwaite: - Demond Thwaite - Rebecca Thwaite - Agatha Moore - Ayden March - Rebecca Haddock Ashton Vane: - Charlotte Donne (Ja, dat blijft, ook al zit ze niet meer op school. Punt uit) - Tabitha Fox - Elara Burrows - ... - ... Wren Puck Fox: - Gideon Kingston - Moraine Foulkes-Davenport - Dorian Palagon - Harold Silvershore - De tweeling Aviana en Tabitha Fox Maia de Liedekerken: - Henry Paget - Desmond Thwaite - Ayden March - Agatha Moore - Damian Leigh Sara Saint: - Ayden March - Hawk Dickson - Louise Ellsworth - Eleanora Pagt - Adore Appleby Jude Foulkes-Davenport: Zit nog niet op school voor de kerstvakantie
  9. There's something about hanging out with the wicked kids

    Met een flauw glimlachje pakte Raine een sigaret van Gideon aan. Ze waren immers vrienden en dat was op zulke momenten weer duidelijk, maar de onderhandelingen verliepen wat stroef. Hij moest wat breder grijzen bij de opmerking van Tabitha. Nu zat Raine’s eigen vriendinnetje ook in Griffoendor. Dus die afdeling terug geven aan de andere kliek was dan een veel beter idee. Daar was ook wat Mr. Handsome Davidson ook wilde, bleek maar weer. “Ja, jullie hebben veel meer met Griffoendor. Meer… affiniteit. Dus dan lijkt het me beter dat jullie die leerlingenkamers in de torens nemen. Dan nemen wij wel de gehele kerkers. En als wij dat gebied dan hebben, goed. Dan wil ik het bos wel delen. Dan is dat een vrij gebied.” Raine nam een hijsje van zijn sigaret en blies het wolkje rook in het gezicht van Mr. Heethoofd Davidson. “En jij blijft met je handjes af van mijn compagnon, Davidson.” Anders zou hij heel kinderachtig strafwerk geven en punten aftrekken van Griffoendor. Raine was toevallig Hoofdmonitor en hij had er geen moeite mee die macht te gebruiken. “Ik denk dat zelfs jij wel inziet dat het nu niet slim is om meisjes te gaan slaan…” Raine knipoogde naar Tabitha en legde nonchalant een hand op haar schouder. “En anders… is de begane grond en eerste verdieping van ons. Dan mogen jullie de tweede en derde verdieping. Wij de kassen, jullie de stallen. Delen we het bos en de afdelingsboot op het meer.” Goh. Dit werden waarschijnlijk lange onderhandelingen.
  10. There's something about hanging out with the wicked kids

    "Jullie het terrein en de kerkers? En wij alleen de kamer van Hoge Nood?", herhaalde Raine, terwijl hij de armen over elkaar sloeg. Hij knikte naar Tabitha. Hij was het met haar eens dat dat toch niet helemaal de bedoeling was. "Dat lijkt me een beetje een oneerlijke verdeling, denk je niet?" Hij trok een wenkbrauw op naar Gideon, inderdaad een vriend, maar hij liet zich dus mooi geen oor aannaaien. Raine klakte met zijn tong. Het waren onderhandelingen. Dus natuurlijk ging je niet meteen akkoord en zeker niet met een bod als dit. Hij moest nu met een tegenbod aankomen. Hij voelde zich gesteund door de leerlingen achter zich. Hij moest hen ook niet teleurstellen verder, want dan zouden ze hem niet meer vertrouwen en minder goed naar hem gaan luisteren. En dat mensen naar hem luisteren en hem als een leider zagen, dat beviel Raine wel. "Wij willen de leerlingenkamers, de kamer van Hoge Nood en het Verboden Bos. En het lokaal voor Waarzeggerij." Want er was inderdaad niets mis met een beetje warmte en comfort. Daarbij viel het ook wat minder op als je in dat lokaal raar deed. Iedereen die aan waarzeggerij deed, spoorde toch niet helemaal. Dus als er daar wat drugs werd gebruikt en getest, dan viel het nog minder op ook. "Dus dan hebben jullie alsnog meer vierkante meters..." Maar dan hadden zijzelf de betere plekken. Klonk als een betere deal, niet?
  11. Raine had deze brief erg graag verstuurd, maar hij durfde het niet, niet in de vakantie, want dan verbleef Elara bij haar familie op Montrose. Als deze brief in de verkeerde handen zou vallen, dan hadden ze een probleem, Elara vooral, en dat wilde Raine niet. Dus hield hij de brief bij zich. Hij was voornemens hem in september te geven als Elara en hij elkaar weer zagen, maar Raine bleef Raine en tegen die tijd was de brief natuurlijk kwijtgeraakt en verloren. Lieve Elara, Ik mis je. Het is raar om drie maanden niet bij je te zijn. Ik hoop dat je stijve, saaie familie een beetje lief voor je is. Dat het beter vol te houden is thuis zonder je vader. Ik hoop dat het je lukt dat ze wat positiever over me gaan denken, dan kunnen we na het examen samen de tijd doorbrengen. Hoewel, nee, dat kan natuurlijk niet. Ik las over je verloving in de krant. Dus dan ben je vast met Vane getrouwd. We kunnen samen weglopen na ons examen? Dat lijkt me wel wat. Gaan we gewoon naar Ierland ofzo, daar zoeken ze ons vast niet. En daar hebben ze vast ook tovenaars en heksen nodig. Er schijnt daar best een beetje leegloop te zijn. Dus dan willen ze ons vast graag hebben en heel veel geld betalen. Dus dan komt het wel helemaal goed in de toekomst. Tot snel, Je vriendje. Oh. En behalve dat James de brief zou kunnen vinden, was dit natuurlijk ook veel te klef en te soft om te versturen. Sorry Elara. Je zou deze woorden dus nooit lezen.
  12. [1836/1837]I's less bad than it seemed, so everything is okay honey <3

    Uiteraard hoopte Raine er natuurlijk wel ergens op dat er 'meer' zou gebeuren nu ze vriendje en vriendinnetje waren, dat ze minder preuts en verlegen zou zijn, dat ze minder de rem op dingen zou zetten, dat hij verder zou mogen gaan en dat ze zich daar dan weer wel (redelijk) comfortabel bij zou voelen, maar hij verwachtte het niet, nog niet. Niet meteen in ieder geval. Het was pas net en zelfs hij begreep echt wel dat iemand dan heus niet van het ene op het andere moment was geschakeld... Misschien bij een volgende zwemles... "Kon toch, dat je het zo leuk vindt, dat je er alles mee wil leren wat mogelijk is, maar dan moeten we over een tijdje wel op zoek naar een andere leraar, want ik ken de basis en onder water kan ik ook nog wel een beetje, maar als je er echt goed in wil worden..." Ja, dan hield zijn kennis ook ergens op. Raine kon zwemmen, omdat het leuk is. Onder water lukte ook nog wel omdat iedereen wel eens wat op de bodem had laten vallen en hij dan koppig genoeg was om het dan weer op te vissen ook. Uiteindelijk kreeg je die vaardigheid dan wel, mits het water niet te diep of te goor was. "Oh, ingevorderd van een zevendejaars Grif, betrapte hem ermee tijdens het patrouilleren. Dus dat hebben we maar ingenomen." En vervolgens achterover gedrukt voor eigen gebruik. Tja, als het kon, waarom niet? Zelf kon hij zulke wijn echt niet betalen en krijgen van zijn ouders was zeker ook geen mogelijkheid. Er waren echter genoeg schoolgenoten met drank op zak en als je er maar vaak genoeg eentje betrapte, dan was je eigen voorraad altijd goed gevuld. Er waren ook al wat leerlingen die Raine nu een beetje kende en wisten dat ze hem ook konden omkopen door hem iets van alcohol, geld of andere dingen te geven. Dan deed Raine wel alsof hij niets gezien had die nacht. Je was een succesvol Zwad of niet, niet waar? "Deal." Raine schonk Elara haar glas wijn in en claimde daarna de prijs. Hij trok zijn vriendinnetje naar zich toe, liet zijn hand over haar rug gaan en zoende haar innig. "Of je moet je prijs wat laten zakken, of accepteren dat je vanavond erg dronken gaat worden, jongedame..", grijnsde hij opgewekt.
  13. [1836/1837] A surprise for the Slytherins.

    Yuck! Wat een vervelende man was die Evergreen toch... Meteen publiekelijk Raine de les lezen en dan ook nog eens beweren dat vrouwen de wereld domineren en dat hij zich daar maar beter bij neer kon leggen als hij nog een beetje een leuk leven wilde hebben. Of zo vatte hij het in ieder geval op. Wat was dat nu weer voor een advies? Daar had hij toch niets aan?! Daarbij was hij het er ook helemaal niet mee eens. Vrouwen waren ondergeschikt aan mannen! Dat wist iedereen. Ze waren toch voor een reden het zwakkere geslacht? Ze waren toch voor een reden de partij die het meest kwetsbaar was, die alleen hun reputatie hadden als waarde. Ze mochten om een reden niet meer werken als hun man dat niet wilden en ze moesten vooral nageslacht op de wereld zetten! "Welke kneepjes van welk vak?", bromde hij een beetje nors. Want hij had nu niet het idee dat het hebben van groene vingers hem nu echt heel erg ver zou brengen bij de vrouwen. Nu ja, bij Elara misschien, want zij hield van kruidenkunde, maar dat zei niet dat dat over het algemeen ook zo werkte. Met een opgetrokken wenkbrauw keek Raine toen naar Madeline. Hij hing tussen interesse en irritate, trok uiteindelijk toch een mondhoek op en sloeg uitdagend de armen over elkaar. "Oja, Madeline? En wat voor aandacht heb jij dan wel niet allemaal over voor de hoofdmonitor?" Ze zou nu vast toch niet ten midden van de leerlingenkamer iets durven te proberen. En dan ging Raine niet af als hij het zou afhouden. Of als hij het niet zou afhouden, dan kwam hij niet in de problemen met Elara. Ik ga er maar vanuit dat die twee een relatie hebben ten tijden van dit topic. "En jouw aandacht is niet zo speciaal, Rosanvallon, want iedereen met een klein beetje aandacht voor je, kan het krijgen." Hij grijnsde een beetje. "Dus ik ben wel benieuwd hoe je het Hoofmonitor speciaal kan maken?"
  14. [1836/1837]I's less bad than it seemed, so everything is okay honey <3

    Of Raine zichzelf als romantisch zag? Dat verschilde waarschijnlijk per moment dat je het hem zou vragen. Op dit moment vond hij zichzelf echter heel romantisch. Hij was nu toch het beste kersverse vriendje ooit. Zie Agatha, zijn gedrag was niets waarover je ooit had mogen klagen! Hij liet zijn hand door haar haren gaan, voelde zich goed, was tevreden met zichzelf. Hij was een beetje trots zelf en nam dan ook zeer zelfvoldaan een slokje wijn. Wijn, bad, blozend meisje op je schouder, wat wilde een man nog meer? En ze was officieel zijn vriendin nu...stiekem... Dus ze was ook echt van hem. Dan mocht dit. Strikt genomen mocht dit natuurlijk pas als ze echt getrouwd waren, maar dat zag hij voorlopig niet gebeuren. Of ooit. Probleempje met z'n onofficiële schoonfamilie. "Dan gaan we dat toch regelen," daar had hij bijna 'lieve schat' aan vastgeplakt, maar yuck, dan leek hij op zijn afdelingsgenootje Foulkes-Davenport en ergens klonk dat dan toch ook wel heel erg ordinair. Maar eigenlijk had hij er ook niet meteen heel veel zin; de zwemles, niet het koosnaampje. Liever bleef hij hier nu even zo met haar zitten. "Ja, straks komt er nog badwater in de wijn. Dat zou zonde zijn." Hij glimlachte bij de kus, draaide zijn hoofd een beetje en kuste haar toen op de mond. De tijd van enkel kusjes op de wang was nu toch wel voorbij? "Onderwater zwemmen? Ja, dat is je adem inhouden, zorgen dat er geen water in je neus komt en het is heel raar om met je ogen open te kijken. Als je maar een klein stukje onder water gaat en niet echt hoeft te kijken waar je zwemt, dan kan je ze beter dichthouden. Anders prikt het." Hij haalde zijn schouders op. "Wat voor plannen heb je allemaal met zwemmen?" Want het leek een stuk ambitieuzer geworden dan 'niet verzuipen als ik ooit te water raak'.
  15. [1836/1837]I's less bad than it seemed, so everything is okay honey <3

    Hand in hand liepen de twee eerst langs de leerlingenkamer van Zwadderich. Althans, daar moesten ze toch even de handen loslaten en moest Elara verdekt opgesteld een eindje verderop wachten -in de leerlingenkamer viel hen gezamenlijke aanwezigheid namelijke nogal op en daar fladderde Summer vaak ook veel rond-. Daar haalde hij uit zijn slaapkamer een fles wijn, die hij subtiel in een binnenzak van zijn mantel liet glijden, zodat hij geen moeilijke vragen zou krijgen. Dan zou je net zien dat Aelin meewilde wat gaan drinken of iets dergelijks. Daar had hij normaal geen problemen mee, maar vandaag toevallig wel. Daarna kwamen Elara en Raine dus samen in de badkamer aan. Met een lachje keek de jongen hoe zijn vriendinnetje alles rondom het water regelde. Ze liet werkelijk geen seconde verloren gaan. Blijkbaar had ze er erg veel zin in om met hem samen in het water te zijn. Zonder gepaste kleding. Hij grinnikte. "Het mag ook zonder..." Maar Raine wist heus wel dat ze daar eigenlijk veel te preuts voor was. Hij lachte en schudde zijn hoofd. "Nee hoor, ik vond het zoals de vorige keer uitstekend." Hij probeerde niet al te tevreden te grijnzen en ging dus maar twee glazen met wijn inschenken. Dan had hij ook wat nuttigs gedaan. "Oh," de jongen keek even verbaasd. Wilde ze nou echt dat hij haar uit haar jurk ging helpen? Nu had ze hier vast nog wel een onderjurk onder aan, maar toch. Hij glimlachte en knikte. Wie weet gingen ze vandaag dan toch nog een hoop meer doen dan Elara tot nu toe wilde? Misschien was haar promoveren tot zijn vriendin wel hetgeen wat ze nodig had om eh...voor hem uit de kleren te gaan. Het kostte Raine even om te zien hoe die sluiting precies werkte, maar hij wist haar uit haar jurk te bevrijden en streelde de stof van haar schouders, teleurgesteld omdat ze inderdaad toch echt die onderjurk aan had. "Lukt het zo? Of moet ik je verder nog helpen met uitkleden?" Ondertussen pakte hij alvast hij de glazen wijn en ontkleedde hij ook zichzelf tot zijn onderbroek. Toen het uitkleedgedeelte was afgerond hopte Raine in het water en leunde ontspannen tegen de badrand, nipte van de wijn. "Wil je echt een zwemles?" Of wilde ze gewoon lekker tegen hem aanleunen, waarbij het dunne stuk stof vooral een formaliteit was. Zou je vast niet verbazen dat hij een lichte voorkeur voor het laatste had.
×