Jump to content

Raine Salisbury

Zwadderich Zesdejaars
  • Content count

    330
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Raine Salisbury last won the day on February 1

Raine Salisbury had the most liked content!

About Raine Salisbury

  • Rank
    Making all the girls wet
  • Birthday March 16

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC HM, DGP
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

Recent Profile Visitors

788 profile views
  1. Hand in hand liepen de twee eerst langs de leerlingenkamer van Zwadderich. Althans, daar moesten ze toch even de handen loslaten en moest Elara verdekt opgesteld een eindje verderop wachten -in de leerlingenkamer viel hen gezamenlijke aanwezigheid namelijke nogal op en daar fladderde Summer vaak ook veel rond-. Daar haalde hij uit zijn slaapkamer een fles wijn, die hij subtiel in een binnenzak van zijn mantel liet glijden, zodat hij geen moeilijke vragen zou krijgen. Dan zou je net zien dat Aelin meewilde wat gaan drinken of iets dergelijks. Daar had hij normaal geen problemen mee, maar vandaag toevallig wel. Daarna kwamen Elara en Raine dus samen in de badkamer aan. Met een lachje keek de jongen hoe zijn vriendinnetje alles rondom het water regelde. Ze liet werkelijk geen seconde verloren gaan. Blijkbaar had ze er erg veel zin in om met hem samen in het water te zijn. Zonder gepaste kleding. Hij grinnikte. "Het mag ook zonder..." Maar Raine wist heus wel dat ze daar eigenlijk veel te preuts voor was. Hij lachte en schudde zijn hoofd. "Nee hoor, ik vond het zoals de vorige keer uitstekend." Hij probeerde niet al te tevreden te grijnzen en ging dus maar twee glazen met wijn inschenken. Dan had hij ook wat nuttigs gedaan. "Oh," de jongen keek even verbaasd. Wilde ze nou echt dat hij haar uit haar jurk ging helpen? Nu had ze hier vast nog wel een onderjurk onder aan, maar toch. Hij glimlachte en knikte. Wie weet gingen ze vandaag dan toch nog een hoop meer doen dan Elara tot nu toe wilde? Misschien was haar promoveren tot zijn vriendin wel hetgeen wat ze nodig had om eh...voor hem uit de kleren te gaan. Het kostte Raine even om te zien hoe die sluiting precies werkte, maar hij wist haar uit haar jurk te bevrijden en streelde de stof van haar schouders, teleurgesteld omdat ze inderdaad toch echt die onderjurk aan had. "Lukt het zo? Of moet ik je verder nog helpen met uitkleden?" Ondertussen pakte hij alvast hij de glazen wijn en ontkleedde hij ook zichzelf tot zijn onderbroek. Toen het uitkleedgedeelte was afgerond hopte Raine in het water en leunde ontspannen tegen de badrand, nipte van de wijn. "Wil je echt een zwemles?" Of wilde ze gewoon lekker tegen hem aanleunen, waarbij het dunne stuk stof vooral een formaliteit was. Zou je vast niet verbazen dat hij een lichte voorkeur voor het laatste had.
  2. Normaal had Raine misschien gezegd dat als ze echt van hem hield en echt zijn vriendinnetje wilde zijn, dat ze dan ook de bijbehorende risico's maar moest nemen als het uitkwam, want anders ging je niet echt voor iemand, niet waar? En Raine verwachtte niet minder dan dat iemand echt wel helemaal voor hem zou gaan. Net zoals hij helemaal voor iemand ging? Zoiets ja, ongeveer. Hij was niet hypocriet, heus niet. Alleen in dit geval konden de gevolgen inhouden dat Elara van school werd afgehaald, dat ze in een een kelder werd opgesloten en dat ze elkaar nooit meer zouden zien. Raine wilde Elare toch liever niet kwijtraken. Dus in dit geval begreep hij wel dat ze het niet ging vertellen. Hij stond zelfs achter die beslissing. Nobel, niet? "Ja, ach, ik kan je ook niet aan mijn familie voorstellen. En Summer ken je wel al, maar die moet ook maar even niets weten." Want Summer zou in haar onschuld zo enthousiast zijn dat dan binnen de kortste keren de hele school van hun relatie zou weten. Ja, hij zag haar er zelfs voor aan om posters te maken en die door de hele school te hangen om het nieuws maar te kunnen verkondigen. God verhoede dat zij ooit Klassenouste zou worden -muahaha- want dan werden haar methodes vast vindingrijker en dan had ze ook veel meer middelen om los te gaan. "Nog een zwemles?" Raine grinnikte. "Dat was je toch wel goed bevallen?" Ook al was ze aan het einde toen weer eens, voor de zoveelste keer, boos weggelopen. "Ik dacht zelf om wat wijn te mee te nemen naar het Verboden Bos of een andere locatie en er daadwerkelijk op te proosten?" Als Hoofdmonitor had je gelukkig altijd wel een voorraadje drank, want dat had je gewoon van andere leerlingen af kunnen pakken of eens subtiel uit de lerarenkamer kunnen stelen. Dus dat was het probleem niet zo. Alleen een goede locatie, waar niemand hen zou vinden, was een grotere uitdaging. Daar was de badkamer dan op zich wel weer handig voor. Hm. "We kunnen het ook combineren? Wijn en zwemles?"
  3. [1836/1837] A surprise for the Slytherins.

    Dat het afdelingshoofd vanaf nu een man was, was een groot voordeel, vond Raine. De leiding moeten volgen van een vrouw had hem namelijk toch wel behoorlijk tegengestaan. Dat de man als eerste daad besloot om twéé vrouwelijke klassenoudsten aan te stellen, vond de jongen dan weer wat minder. Dat één van die twee dan ook nog eens zijn zusje was, dat vond hij een regelrechte ramp. Gelukkig was hij hoofdmonitor en zou Summer nog steeds naar hem moeten luisteren, maar toch... Ze zou het hiervan vast veel te hoog in haar bol gaan krijgen en denken dat ze nog meer het recht had om mensen rond te gaan commanderen. Bij iemand als Niks (Phoenix-red.) vond hij dat uiteraard niet zo'n heel erg groot probleem, maar bij iemand als zichzelf... wel. Evergreens twééde daad was verplicht stellen dat Raine, en de rest van de belangrijke mensen van Zwadderich, moesten helpen bij een signeersessie. Daar had hij, vanzelfsprekend, helemaal geen zin in. Hij leunde wat verveeld tegen een tafel met de armen over elkaar geslagen. Hij rolde met zijn ogen bij de woorden en het gedrag van Madeline. Dat herhaalde hij toen een of andere eerstejaars ook nog haar rok iets opschortte. "Jeetje, meiden, het is hier geen bordeel." Pfff. Raine had het overigens een stuk minder erg gevonden als deze aandacht op hem gericht was. De jongen schudde zijn hoofd en ging maar eens naast Scott staan. "U moet niet schromen ze op hun plek te zetten hoor. Anders gaan ze helemaal proberen u te domineren." Zo waren vrouwen. Hij had er ervaring mee. Scott...vast ook, maar dat deed er niet toe.
  4. “En James weet ook niet meer? Anders kan je hem vragen?” Had ze vast ook al gedaan. Dus dit was een heel waardeloos advies, maar wat moest hij dan? Niets zeggen? Of zeggen dat hij het ook niet wist? Dan vond zijn ego dit toch nog de prettigste optie, want nu deed hij nog een poging om oplossingen aan te dragen en dat zat hem als man toch in de genen: het even allemaal oplossen voor het vrouwtje. Een beetje verbaasd lachte Raine, keek haar niet helemaal begrijpend aan. “ja, natuurlijk is het echt.” Als het niet echt was, dan zou hij er nooit een grapje overmaken, want 1. Verliefd worden was eigenlijk helemaal niet zo handig, want dan gaf je de ander macht over je 2. Had hij gemerkt hoe vervelend het uitpakte als de een wel verliefd was en jij niet (lees: zijn ervaring met Agatha)en je dan toch per ongeluk in een relatie tuimelde en 3. Als hij hierover nu een grapje maakte, dan was hij Elara vast kwijt en aangezien hij wél verliefd was, was dat wel het laatste wat hij nu op dit moment wilde. Maar de boodschap leek te landen. Elara was aandoenlijk in haar blijdschap en enthousiasme. Ze leek op te leven, ze ging stralen. Raine glimlachte ook wat breder, want een groter compliment dan een reactie als deze was er natuurlijk niet te krijgen: dat je zoveel invloed had op iemands geluk, dat jouw woord, jouw bevestiging, zoveel voor iemand kon betekenen… Uiteraard kuste hij haar terug. Hij trok haar iets dichter tegen zich aan, plaatste zijn hand laag op haar onderrug en bleef haar zoenen, totdat zij uiteindelijk de kus verbrak. “Ja, het is officieel. En ja, dat mag.” Hij grijnsde. “Je mag het van mij aan iedereen vertellen… alleen… je weet wel… je grote broer enzo.” Dus waarschijnlijk werd het een officiële geheime relatie. Wat ze eigenlijk al een tijdje hadden, maar voor nu was het dan ook uitgesproken. Voor Raine was het vooral ook een erkenning aan zichzelf. “Dus. Wat wil je nu doen om het te vieren?” En dat haar vader dus doodziek was, werd maar even vakkundig genegeerd, want ze hadden betere dingen te doen.
  5. Dat was niet helemaal wat hij had bedoeld. Raine schudde zijn hoofd. "Nee, niet je situatie in het algemeen, maar de kans dat je band met je vader ooit beter wordt," probeerde hij zijn woorden van zojuist iets te verduidelijken. Nu had ze immers alleen maar een slechte band. Slechter dan het nu met de man was, kon het vast niet worden. Beter worden was in theorie nog wel mogelijk. "Maar zoals je het beschrijft, klinkt het inderdaad niet alsof er nog heel veel zal veranderen." Hij humde. "En je hebt vast al geprobeerd met hem te praten of geprobeerd voor te stellen iets samen te gaan doen. Dus dat soort nutteloze adviezen zal ik je verder niet geven." Want het was altijd heel erg hinderlijk en ergerlijk als mensen je van die voor de hand liggende tips gaven, die je zelf ook heus echt wel had bedacht. Elara was geen idioot. Hij ook niet, of nu ja, soms, maar hij deed echt zijn best beter dan zichzelf te zijn bij haar. "Ja, dat meende ik," zei Raine. Hij legde haar kin tussen haar krullen bovenop Elara's hoofd. "Natuurlijk zou ik dat doen." Hij zuchtte inwendig, vond het heel irritant dat hij zo sentimenteel werd in haar buurt. Hij was zijn gewoonlijke zelf niet helemaal. Hij merkte dat hij er soms naar verlangde dat het gewoon rustig, helder en stabiel was tussen hen. Hoewel Elara op de kast jagen erg leuk was, gaf het de laatste tijd zelden het gewenste effect. Ze liep vooral weg. Ze nam afstand. Dat was het tegenovergestelde van wat hij wilde bereiken. Misschien werd het eens tijd voor een bekentenis van zijn kant. Maar dat was moeilijk, weet je. Raine streelde over Elara's rug. "Zolang jij je maar trots voelt dat je bij mij bent." Mm. Dat was niet helemaal wat hij wilde zeggen. Blurgh, waarom was dit zo moeilijk? "Ik eh... ben wel blij met jou, weet je." Raine hield er niet van zich zo kwetsbaar te voelen. "Ik ben..." Nee, ging hij dit nu echt zeggen? Zijn hele hoofd zei dat hij het niet moest doen, want zodra hij dit toe ging geven, dan was hij de controle kwijt, dan ging zei de macht pakken over zijn emoties. Maar zijn dwaze hart wilde gewoon... meer? "Ik ben ook verliefd op jou." Oké, nu had hij het gezegd. Help. "Ik wil je graag als...eh...als mijn vriendinnetje zien?" Als ze dit nu zou afwijzen, dan zou zijn ego echt per direct sterven.
  6. [1835/1836][15+] THIS IS A SHOUT OUT TO MY EX

    "Wil je het ontkennen dan?", snauwde Raine terug. "Wil je zeggen dat je geen slet bent?" Hij sloeg zijn armen over elkaar en keek haar uitdagend aan. "Maar geen zorgen, hoor, ik zal je geheimpje dat je voor iedereen je benen opendoet wel voor me houden." Want zij had hem net ook een manslet genoemd en dat liet hij toch niet echt over zijn kant gaan. "En wat maakt het uit of ik dat doe, of niet, mannen mogen dat, weet je." Hij grijnsde een beetje. "En we gebruiken gewoon precies meisjes zoals jij om een beetje ervaring op te doen." Overigens had hij er nu alweer spijt van dat hij dat had gezegd, want hij wilde helemaal niet dat Heaven zo'n meisje was, of dat er zo over haar gedacht werd. Feitelijk vond hij haar zelf ook helemaal niet zo'n meisje, maar het was gewoon zo makkelijk om iemand op deze manier -mogelijk- te raken. Tja, nu kwamen ze haast op een punt dat het niet meer terug zou kunnen naar vriendschappelijk met elkaar converseren, omdat de dingen die werden gezegd toch eigenlijk wel iets te gemeen waren. Raine fronste, streek met zijn hand over zijn voorhoofd. "Oké, kappen nu." Ja, hij nam als man graag de leiding. In ieder geval nu. "Laat ik nou maar de meest volwassene en meest wijze zijn van ons twee." Mm-m. "En naar mijn slaapzaal gaan. Ik wens je een goede nacht en een goed leven, Heaven. Denk je een beetje om je hart, want je maakt je echt overal te druk om." Dag dag. Raine draaide zich om en deed voor de zoveelste keer deze avond een poging om bij zijn ex weg te lopen.
  7. Moest iemand een band voelen met dienst biologische vader? Rationeel was dat antwoord makkelijk nee, maar emotioneel vond Raine dat toch een lastig vraagstuk. Hij vergeleek het maar vooral met de band met zijn eigen ouders. Toch was het ergens anders, omdat Elara die van haar pas net kende. En zo slecht had ze het niet: ze mocht naar school, ze mocht daar wonen, ze kreeg mooie spullen en kleren, haar familie deed zijn best om haar een mooie toekomst te garanderen door op termijn een huwelijk voor haar te arrangeren -beetje jammer dat hij nooit goed genoeg zou zijn-. En hoewel je dat vervelend kon vinden, was het nu niet per se kwaadaardig wat de Grahams voor Elara deden. En misschien stak in die moeite wel meer liefde dan een aardig woordje of een dikke knuffel. Nee, Raines ouders wilden hem alleen maar opsluiten en slaan. Dus hij zou wel weten wie hij dan liever zou hebben, haar vader of de zijne, overduidelijk Graham sr. dus. "Als hij dood is, dan zijn al je kansen op dat de situatie ooit beter wordt, verkeken," zei Raine peinzend. "En ik weet niet... Hij lijkt wel te geven om hoe het je vergaat? Al ben ik het ook niet eens met de manier waarop hij dat dan toont en hoeveel macht hij over je toekomst heeft." De jongen pakte Elara beet, trok haar tegen zich aan. "maar al sluit hij je op in de hoogste toren, dan nog gaan wij elkaar zien hoor. Daarvoor ga ik dan alles op alles zetten," zei hij in een vlaag van een romantische bui. Al moest dat, Raine kennende, natuurlijk weer snel omslaan in minder tactische opmerkingen. "Maar als je liever mij ziet, dan dat je vader blijft leven, dan vrees ik dat je toch wel echt van me houdt hoor, Elara." Hij grijnsde.
  8. Natuurlijk was Raine bezorgd. Het gebeurde namelijk niet heel erg vaak dat een leerling uit de klas werd gehaald door een familielid, of door de schoolinspecteur. Bij Elara was het één en dezelfde persoon, maar deze James-persoon haalde eigenlijk nooit leerlingen uit de les. Daarom kon het niet anders dan dat er iets aan de hand was. Wat wist Raine niet, maar het kon best zijn dat iemand -Summer of Galahad- hen had gezien, terwijl ze samen wandelden, huiswerk maakten, knuffelden of een vluchtig kusje van elkaar stalen. Dat zou een beetje best wel behoorlijk onhandig zijn. Hij kon zich echter niet voorstellen dat lord Graham zijn zus daarvoor publiekelijk uit de les zou halen. Dat zou dan eerder aan het einde van de dag zijn. Maar toch, je wist niet hoe hoog de emoties op konden lopen en dus was niets van het zojuist bedachte een zekerheid waar Raine vanuit durfde te gaan. De rest van de dag bleef Elara afwezig en dat was voor Raine voldoende om te besluiten haar toch te gaan zoeken. Hij moest weten wat er aan de hand was en vooral ook hoe ernstig dat was. Het was niet moeilijk te raden waar Elara was, mits ze nog op het schoolterrein verbleef, namelijk in de kassen. En gelukkig, hij had gelijk, want daar was ze ook. "Wow. Elara. Dat is best wel erg, toch?" Hoewel de krullenbol er eigenlijk helemaal niet zo heel erg mee leek te zitten? Ze kwam over alsof ze haar oude baas liever kwijt dan rijk was. Dat was ook niet echt heel aardig, maar goed... Raine zag zijn eigen vader ook liever nooit meer. Daarom kon hij zich ergens wel een beetje inleven. "Nouja, beterschap gewenst dan in ieder geval?"Omdat Elara er niet zo'n punt van leek te maken zelf, ging hij dat ook niet doen, hè? Ze had duidelijk geen troost nodig. Best. Want hij kon niet tegen huilende vrouwen en dat was hij maar mooi misgelopen deze keer. "Maar daar is hij níet achtergekomen, toch?" Dus dan was er nu eigenlijk helemaal geen probleem? Alleen semi niet boeiend nieuws over dat haar vader misschien zou overlijden? Aldus Elara. Yikes. Dat klonk cru als je het je op die manier bedacht. Ach. Dat viel vast allemaal wel mee. "Je hoeft je niet sterk te houden he, meisje?", zei hij met een voorzichtige glimlach. "Ik ben er voor je." Nu hoefde ze heus niet te huilen, maar zo'n bizar masker ophouden, hoefde nu ook weer niet.
  9. Elara begreep het echt helemaal verkeerd. Ze hoefde heus niet zo serieus in te gaan op zijn woorden. Jemig, alsof Raine nu echt met haar wilde trouwen? Hoe kreeg ze het idee? Hij kreeg het nog niet eens over zijn lippen dat hij gevoelens voor haar had, laat staan de rest. Ze reageerde wel een beetje overdreven, hoor. En nu kwam ze ook nog met haar stomme broer op de proppen, die hem natuurlijk niet goed genoeg zou vinden. Hij deed erg veel moeite om niet geïrriteerd te zuchten. Waarom moest ze hun samenzijn nou altijd verpesten. Kijk, dat ze niet wilde dat hij verder ging, daar had hij echt geen probleem mee. Maar dat dramatische gezemel... En hij zou het uiteraard toch niet begrijpen. Wederom, hij deed weer moeite, en dit keer om niet met zijn ogen te rollen. "Welke woorden?", riep hij haar nog na. "Want nu is niets meer zeker wat je zegt he!" Raine keek Elara na, terwijl ze de badkamer uit stormde. Hij kreunde gefrustreerd, legde zijn hoofd in zijn handen en zuchtte heel erg diep. Verdomme Elara! Wat was dit nu weer voor een rare en stomme actie? Ja, haar leuke zwemles was in het water gevallen. Alles draaide natuurlijk om háár. Niet dat Raine -gelukkig- wist wat ze dacht, want dan was hij waarschijnlijk ook nog boos geworden, behalve alleen maar nogal geïrriteerd. Het zou wel weer goed komen, maar niet vandaag. Raine zwom nog een paar rondjes en kwam toen ook maar eens het water en de badkamer uit. Hij zocht Elara niet op. Echt, hij was gek op haar, maar vandaag had hij wel weer genoeg gehad. [OOC: Topic done]
  10. "Het is alleen wat?" Raine keek haar vragend aan. Hij vond dat hij wel de volledige zin mocht weten, weten wat er door haar heenging. "Zeg me wat je nu denkt, Elara. Als ik niet weet wat je hierin wilt, dan kan ik er ook geen rekening mee houden. Dan ga ik straks keer op keer over je grenzen." En dan was het nog zijn schuld ook, want zo werkten meisjes. Ze deden verwarrend, gaven dubbele signalen af en als je je dan niet precies op de juiste manier door dat doolhof vol horzelnesten wist te manoeuvreren, dan was jij de schuldige nog ook, omdat je dan onzedelijk was en je ze plots, zomaar en opeens een trauma met intimiteit had doen oplopen. Het was oneerlijk. Want, ook nog, als hij straks weer te weinig intiem was, dan kreeg hij jammerklachten dat hij niet genoeg aandacht gaf en dan kreeg hij vast jaloerse vragen of hij niet stiekem een oogje had op andere meiden. Ja, sorry hoor... Vast niet. Hoewel je het hem niet kwalijk kon nemen als hij ergens anders haalde wat zij hem niet kon of wilde geven. Nam hij haar niet kwalijk hoor, maar tja... Oké, goed, dat was misschien niet helemaal waar. Raine had inmiddels echt wel geleerd dat hij Elara daarmee kwetsen zou en hij gaf op het moment teveel om haar om dat te willen doen. Lief hè. En toen kwam de uitleg, die hij zo had verlangd. "Waarom zou ik het ooit iemand vertellen, Elara? En we zijn vast slim genoeg om ervoor te kunnen zorgen dat niemand erachter komt." Hij haalde zijn schouders op. "Denk je echt dat je familie je zal verbannen? Je moet dan vast verplicht met me trouwen." Hij kon het niet helpen te grijnzen. "Want ik ben het die dan je eer heeft bezoedeld." Letterlijk en figuurlijk. Ha Ha. En ze was bang. Hij fronste. Bang?! "Dat ik je wéér achterlaat?" Hij trok een wenkbrauw op. "Wanneer heb ik jou nou weer achtergelaten. Jij was steeds boos op mij." Hij was alleen boos geweest toen haar broer hem in elkaar had geslagen. Was op zich ook wel terecht, he. Verder was zij vooral steeds boos geweest en hij was op haar niet eens óóit vreemdgegaan. Zij was zelf 'the other woman' geweest. Dus. Jeetje. Hypocriet. Zei hij niet, want hij had geen zin in verdere ruzie. En als hij hier te onvoorzichtig mee omging, dan zou ze hem nooit vertrouwen, nooit zijn vriendin willen worden, nooit met hem naar bed willen, et cetera. "Dus daar hoef je echt niet bang voor te zijn?" Hij glimlachte half. En wat betreft dat houden van? Raine humde een beetje. "Er zo op terugkrabbelen, klinkt ook belachelijk hoor." Hij keek opzij. "Zo klinkt het alsof je me naar de mond wil praten. Je staat achter iets wat je hebt gezegd, of niet." Zei de koning van het windvaantje zijn.
  11. De afleiding had gewerkt. Iets te goed misschien? Na Elara's uitroep liet Raine haar vrijwel direct los. Hij gebaarde dat ze zich geen zorgen hoefde te maken. "Geeft niet, Elara. Rustig." Echt. Hij had dit nog nooit bij een meisje tegen haar zin in gedaan en dat was iets wat hij ook nooit wél wilde gaan doen. "Geeft niet. Echt niet." Hij glimlachte voorzichtig. "Je hoeft het ook niet te doen." En nee, eigenlijk mocht het niet. Daar had ze gelijk in, maar daar hield hij dan maar weer zijn mond over, want dan zei hij een soort van dat hij fout had gezeten en dat was toch ook weer niet helemaal de bedoeling. Hij had haar misschien willen afleiden van dat 'ik hou van je' gedoe, maar hij wilde haar niet bang of van streek maken. Hij had overigens niet gelogen. Hij verlangde namelijk echt wel naar haar, maar hij kon wachten. Hij zou wachten. En hij hoopte maar dat ze hem zou geloven. Zeker op dat punt. Want dit soort dingen doen onder dwang was gewoon heel erg sneu. Let je op, Hawk? Vluchtig knikte Raine. "Ik dacht niet dat je dat... Ik.." Hij zuchtte. "Ik dacht gewoon dat we een momentje hadden. Verkeerd begrepen dus." Hij haalde zijn schouders op. "Maak je daar niet druk over. Dan doen we dat niet. Hij bracht zijn handen boven het wateroppervlakte. "Handjes boven de dekens. Komt goed." Maar goed. Ze was dus verliefd. Ja. Zoiets had hij begrepen. Ze was verliefd én ze hield van hem. Want nee, hij geloofde haar niet nu ze haar woorden van zojuist wat probeerde af te zwakken. Raine bewoog naar de kant en duwde zich uit het water, ging op de rand van het bad zitten, klopte naast zich. "We gaan een volgende keer wel verder met de zwemles." Hij keek naar haar, hield zijn hoofd schuin. "Gaat het weer een beetje? Ik eh... wilde je niet zo van streek maken."
  12. [1835/1836][15+] THIS IS A SHOUT OUT TO MY EX

    Ja hoor, daar gingen ze weer. Raine bromde, trok Heaven terug naar zich toe. “Doe toch niet zo moeilijk,” mopperde hij een beetje op haar. “Vanavond ben je van mij. En als ik jou was, zou ik me dat lekker laten welgevallen.” Hij zuchtte. “Ben ik een keer lief, is het nog niet goed.” Pardon. Had hij niet zojuist aangeboden dat hij haar schouders wilde masseren? Wat zou ze op dit moment meer van hem kunnen verlangen. Oh gut. Ze wilde niet eens van hem zijn. “Nou, wees blij, want morgen ben je dat ook niet meer.” Pff. Dacht ze nou echt dat hij haar terug zou willen? Het idee alleen al. Maar tja, nu? Nu hadden ze net in bad het bed gedeeld –haha-. Kon ze hem niet gewoon even… laten doen alsof, ofzo? Wat voor kwaad kon dat nu weer. “Maar als je nu vanavond niet eventjes van mij bent, ben je dus gewoon een slettebak? Die het met Jan en Alleman doet als het haar uitkomt?” Als men Raine probeerde te kwetsen, dan resulteerde dat er toch bijna altijd wel in dat hij geen rust had, voordat hij dat even hard, zo niet harder, terug had gedaan. Raine is –voor wie van leuke feitjes houdt, trouwens Vissen van sterrenbeeld en dat zie je echt fantastisch goed terug. Wist je namelijk dat… Mensen die geboren worden onder het sterrenbeeld Vissen een vriendelijke, geduldige en meegaande natuur hebben? Ze hebben veel gulle kwaliteiten en zijn aardig, goedgehumeurd en mededogend. Ze kunnen de gevoelens van de mensen om zich heen goed aanvoelen en reageren met veel sympathie en tact op het lijden dat ze zien. Ze zijn terecht heel populair bij verschillende soorten mensen, voornamelijk vanwege hun relaxete, hartelijke en onderdanige natuur, waardoor ze sterkere en uitbundigere persoonlijkheden niet bedreigen of uitdagen. En dat is nog niet alles… Mensen die geboren zijn onder het sterrenbeeld Vissen zijn nooit egoïstisch in hun persoonlijke relaties en geven altijd meer dan ze van hun vrienden vragen. Op seksueel gebied zijn ze zeer delicaat, in extreme gevallen zelfs aseksueel, en de meeste Vissen zouden alleen een relatie aangaan als hun partner op dezelfde golflengte als hen zit. Helaas kunnen ze makkelijk misleid worden door een geliefde die hen gevoelvol verleid en kunnen ze in hun huwelijk ongelukkig worden als de seksualiteit van hun partner ruwer is dan ze hadden verwacht. Desondanks zijn ze intens loyaal en huiselijk en zullen ze trouw aan hun partner blijven Jep. Typisch Raine.
  13. [OOC: licht 15+ aan het einde van de post] Aaaaaah. Elara hield van hem. Even stokte Raine in het kussen. Ja, ze had zojuist ook wel toegegeven dat ze verliefd was. Op hem, hoogstwaarschijnlijk, maar ‘houden van’ was dan toch wel weer een andere categorie. Oh help. Kijk. Dit was echt wel fijn om te horen, hoor, dat zou hij niet ontkennen. Eerlijk toegegeven was het heel misschien ook wel iets wat hij had willen horen? Maar een dergelijke uitspraak bracht ook altijd complicaties met zich mee. Moest hij het nu terugzeggen, of niet? Om deze beslissing uit te stellen, zoende Raine het meisje maar opnieuw. Even innig en passievol als ze hadden gedaan, voordat Elara liefdesverklaringen was gaan murmelen. Hij was ook rood hierdoor. Deels omdat blozen vanzelf ging –heel vervelend-, deels ook omdat het gewoon warm was in het water en ze nu met verhittende bezigheden aan de gang waren. Ja, een afleidingsmanoeuvre was misschien nog niet eens zo’n heel erg gek idee. Als hij maar genoeg deed om haar hoofd bezig te houden, dan zou het haar misschien nog niet eens opvallen dat hij het nu niet terugzei. Hield hij van Elara? Ja, misschien, waarschijnlijk, kon best? Maar zoiets zéggen was groots. Als je zei van iemand te houden, dan werden ze per direct van exclusief en dan kwamen er allemaal verwachtingen en dan was het een ding en dan moest hij een goed vriendje spelen. Als vriendje had je ook weer allemaal verantwoordelijkheden en dan kon hij zich nooit meer bij een foutje beroepen op het ‘maar we hadden toch nooit gezegd een relatie te hebben’. Want eerlijk was eerlijk, als je beiden de liefde bekende, dan was dat even bindend als verkering vragen. Of niet? Dit was allemaal nog best wel ingewikkeld eigenlijk. Vooral omdat Raine niet eens wist wat zijn voorkeur hierin eigenlijk was. Ergens wilde hij het wel zeggen. Ergens wilde hij wel dat Elara ‘van hem’ was. Ergens wilde hij wel die zekerheid dat ze gewoon bij elkaar hoorden en dat ze voor elkaar zouden gaan, wat haar familie daar verder ook van zou vinden. Maar. Ja, bij Raine was er altijd een ‘maar’. Zo puntje bij paaltje was het allemaal ook wel heel benauwend en eng en definitief. Raine kon zich geen fouten meer permitteren en hij wilde het bij Elara niet verpesten. Ongedwongen en zonder er meteen een naampje aan te geven, had dus veel meer zijn voorkeur gehad. Helaas. Nu was het gezegd en uitgesproken en naar de fase hiervoor konden ze gewoon niet meer terug. Daarom zoende Raine Elara maar passievol. Hij bewoog zijn handen naar de sluiting van de onderjurk en begon deze langzaam open te maken met de ene hand, terwijl hij de andere voorzichtig onder de stof van haar rok bewoog. “Ik verlang naar je,” fluisterde hij wat hees in haar oor. Nou, als dat geen afleiding bood…
  14. Had Summer geluk met hem? Raine vond natuurlijk van wel. Hij was zelfs Hoofdmonitor geworden om haar te behoeden van een hele stomme fout. En zodat ze niet het idee zou krijgen dat ze de baas over hem mocht spelen. Zijn zusje zelf dacht daar misschien iets anders over de laatste tijd. Nu ze elkaar vaker zagen en meer samen deden,kreeg ze immers ook wat vaker 'nee' te horen en dat leek haar niet al te goed te bevallen. Maar goed, hoelang zou het duren voordat ze doorhad dat Raine er nog steeds echt niet tegen kon als ze ging huilen? Dus dat ze dat te pas en te onpas in kon zetten om haar zin bij hem te krijgen. "Och, het is ook gewoon een heel lief zusje," zei hij zo nonchalant mogelijk, terwijl hij zijn schouders ophaalde. "Dan wil je vanzelf meer voor haar doen." Hij keek Elara aan. "Is normaal, toch?" Zij had tegenwoordig ook een oudere broer en hoewel haar situatie anders was, kon ze daar vast meer over zeggen ook tegenwoordig. Raine stak zijn handen naar Elara uit, zodat ze zich meer zeker zou voelen in het water. Hij glimlachte naar haar, trok haar wat dichterbij. "In deze staat?", vroeg hij met een grijns. "Knalrood, bedoel je?" Hoewel hij heus wel doorhad dat ze ergens anders naar refereerde. Hij genoot van haar handen die om zijn middel gleden, hij omhelsde haar dan ook op zijn beurt, legde een hand op haar rug. De innige kus werd met enthousiasme beantwoord. Stiekem kon hij alleen maar inwendig juichen door deze gang van zaken. Raine had echt geen bezwaar hoor. Hij had nooit bezwaar tegen zoenen, of bedactie, en zeker niet met Elara, want met haar voelde het toch wel een beetje... anders. Specialer? Het was allemaal in ieder geval minder oppervlakkig, minder betekenisloos, minder enkel voor de lol....ofzo.. Raar gedoe. Gevoelens waren lastig. Verbaasd lachend keek Raine naar het meisje en schudde zijn hoofd. "Nee..." Waarom zou het dat zijn? "Tenzij je daar beter van gaat drijven?" Hij grijnsde, verplaatste een hand terug naar haar buik. "Wat misschien helpt als je daar een leger vlindertjes hebt zitten." Want net als later inde tijd met Agatha, vond hij het ook nu bij Elara geen vreemde gedachte dat zij verliefd op hem kon zijn. En bij Elara hoopte hij dan weer wel dat het echt zo was, hoopte hij zo casual te ontdekken dat het echt zo was. Als zij het eerst zei, dan hoefde hij niet kwetsbaar te zijn, zou hij geen gezichtsverlies lijden en dat soort dingen. Raine kuste haar opnieuw, zachtjes ditmaal, streelde ondertussen liefkozen een natte pluk haar uit haar gezicht en volgde in één beweging door met zijn vingers de lijnen van haar gezicht. "Je bent mooi." Ah shit. Zei hij dat hardop?
  15. [1836/1837] Don't dream it's over

    "Weet niet? Ben je wel al over mij heen dan?" Want Agatha was wel verliefd geweest, natuurlijk, en Raine was zo leuk dat het niet ondenkbaar was dat ze nog helemaal niet over haar verliefdheid heen was. Dat nam hij haar dan verder niet kwalijk hoor, maar dat maakte vriendschap dan wel lastig. Niet voor hem, natuurlijk, maar voor haar. En met Agatha was hij plots, mogelijk mede dankzij het huilen, tijdelijk heel erg begaan. Raine schudde Agatha's hand. "Vergeven en vergeten?" Dat betekende dus dat Agatha geen oude koeien meer uit de sloot mocht halen. De jongen vergat voor het gemak even dat hij daar zelf ook heel erg goed in was en dat hij dat dan ook niet meer zou mogen. Hoewel hij dan wel weer hypocriet genoge was, om deze afspraak niet op zichzelf van toepassing te laten zijn. Maar goed. He. Overigens had Agatha nog steeds strafwerk, want dat ging hij nu niet intrekken. Hij liet het echter wel uit zijn hoofd om er nu überhaupt nog iets over te zeggen, want dan kreeg je weer gedoe enzo en misschien nog wel meer tranen en dat wilde hij graag voorkomen. "Dus, eh, weltrusten?"
×