Jump to content

Desmond Thwaite

Ravenklauw Vierdejaars
  • Content count

    179
  • Joined

  • Last visited

About Desmond Thwaite

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC KO, DM

Profile Fields

Recent Profile Visitors

  1. [1837/1838] Openingsfeest: watch the queen conquer

    Desmond vond dit een leuk thema, maar hij zou daadwerkelijk bijna elk thema leuk hebben gevonden voor het openingsfeest, zelfs al zou het thema varkensstal zijn, want waren varkens niet heel leuk? Maar gelukkig was dit thema Royalty en dus had hij een mooie kroon op zijn hoofd gezet en zijn beste pak aan getrokken (in een goede kleur, want Heaven's lessen over mode hadden hem zo onderhand geraakt, Margaux, wees trots op hem!!!) en dus zat hij nu bij naast Maia en die ene derdejaars die hij niet goed kende, maar Maia wel. "Oh ja," zei hij enthousiast. "Eén van mijn nichtjes is bij ons komen wonen! Rebecca Thwaite, zit in Huffelpuf." Hij speurde even of hij haar zag, maar kon haar blonde hoofd even niet zo snel tussen al die andere blonde hoofden vinden. "Caspian vindt het raar genoeg niet zo leuk en dat snap ik niet echt. Het is toch leuk als familie bij je komt wonen?" Het was ook leuk geweest toen Cadwyn bij hem kwam wonen en dat was hetzelfde principe, toch?
  2. Niemand had Desmond iets verteld, wat op zich niet zo raar was, want de meeste tijd vertelde niemand Desmond wat. Het was deels omdat hij nooit begreep wat een geheim was en deels omdat mensen hem altijd vergaten dingen te vertellen en ze er gewoon vanuit gingen dat hij het wel wist. Dus ja, toen zijn nicht plotseling in hun woonkamer kwam te staan met een enorme koffer keek hij wel even verbaasd op. Het was niet dat hij Rebecca niet mocht (hij kende haar nauwelijks, had alleen maar af en toe naar haar gezwaaid als hij haar tegen kwam in de gangen), maar hallo, ze had een koffer bij zich??? "Waarom ben je hier?" vroeg hij, nieuwsgierig, terwijl hij haar goed bekeek. "Kom je logeren?" Dat was best leuk, hoor, hij had al een tijdje geen mensen meer te logeren gehad. "Als Rebecca mag blijven logeren, mag Lyre dan ook eens?" vroeg hij aan zijn ouders, die hem snel uitlegden dat het niet hetzelfde is. "Maar waarom dan niet?" fronste hij. Blijkbaar besloten zijn ouders dat Rebecca het het beste zelf zou kunnen uitleggen, dus staarde Desmond maar weer naar zijn nichtje, tot hij werd afgeleid door Cadwyn. "Oh, ehm... Nou, zout en zoet past goed bij elkaar, geloof ik! En zuur en zoet... En bitter en zoet..." Hij kauwde op zijn lip. "Ik denk dat zoet overal bij past? Maar alleen als het echt zoet is, want bijvoorbeeld zuur en zoet samen past niet bij zout. Denk ik." Moest hij eens uitproberen. Hij koos een bessenrood snoepje uit, dan een gifgroene en uiteindelijk een bruine en gooide die allemaal tegelijkertijd in zijn mond. "Ewwwwwwww..."
  3. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Desmond spon rond en rond. De muur, het bord, de ramen, de achterwand, Maia, de muur, het bord, de ramen, de achterwand, Maia, de muur, het bord, de ramen, de achterwand en een knalrode Maia. Hij had het niet direct door, spon nog een rondje, en dwong zichzelf toen plotseling tot stilstand, want hallo, Maia was knalrood. "Wow," zei hij zachtjes, want hij had Maia al zien veranderen qua kleur, maar dit was echt heel rood. "Dit ziet er heel... raar uit," zei hij, nog steeds onder de indruk, terwijl hij zichzelf af probeerde te zetten haar kant op. "Moet je kijken! Alles is dezelfde kleur! Ik zie het verschil niet meer tussen je huid en je haar!" Dat was echt bizar! Maar niet op een slechte manier, natuurlijk niet op een slechte manier. Alles dat over Maia ging was altijd op de positieve manier bedoeld. "Probeer nu alles eens... groen te maken?" Want dat was de tegenovergestelde kleur van rood.
  4. ['37] Icecream and fingernails

    Desmond staarde Lyre verward aan, in alle eerlijkheid, want hoezo wilde zij sparen om volgende keer een ijsje voor hem te kopen? Dat was toch zonde? Hij had namelijk alle geld in de wereld (of bijna alle geld tenminste) en was het dan niet ietwat zonde dat ze haar eigen geld voor hem moest uitgeven? "Dat hoeft toch niet?" vroeg hij dus ook, met een lichte frons. "Ik kan het toch zelf betalen en dan kun jij je geld bewaren voor iets leuks!" Iets waar ze niet maandenlang voor hoefde te sparen en hij dat gewoon met zijn wekelijkse zakgeld kon betalen. Als hij een ijsje wilde hoefde hij echt niet op Lyre te wachten. Nou ja, maakte niet uit. "Ik wil drie bolletjes!" bestelde hij enthousiast en hij legde al snel zijn bestelling uit, die ik in mijn vorige post al heb besproken en geen zin om dat nog een keer te doen. "En Lyre wiiiil?" Vragend keek hij naar haar, want hij was wel zo vriendelijk dat hij haar zelf liet bestellen, hoor.
  5. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Oh, goh, dit was dus een leeg lokaal. Desmond's mond was even open gevallen, want oké, het leek gewoon op een lokaal en er was in principe niet veel anders aan, maar wow, wat was het heerlijk rustig eigenlijk om met zijn tweeën (en alleen maar zijn tweeën!) in een lokaal te zitten. Normaal was het altijd een hele strijd, mensen die schreeuwden, met boeken gooiden, meerdere keren was er een wedstrijd geweest wie de meeste passers in het plafond kon gooien, oh nee, dat was bij mijn klas geweest, en het was gewoon algemeen chaos. En Desmond was eerlijk gezegd altijd behoorlijk gevoelig voor geluid, dus deze rustige leslokaal was... een verademing. "Wow," zei Desmond, terwijl hij in de stoel bij het bureau ging zitten, want hallo, het bureau! "Ik zou bijna leraar willen worden voor deze stoel!" grijnsde hij naar Maia, want hij was bijna vergeten dat Maia zich probeerde te concentreren. "Misschien moet je proberen dat ding met je haar te doen? Maar dan dit keer op commando?" Ze begreep vast wel wat hij bedoelde, toch? Ondertussen draaide Desmond rondjes.
  6. [1836/1837] If only we could always shop

    Eh... enigszins verbluft staarde Desmond van de sjaal naar Heaven, want hij had nog nooit bedacht dat een sjaal die ergens niet bij paste een ding was dat kon gebeuren. Sowieso dacht hij nauwelijks na over welke kleding bij elkaar paste. Hoe moest je dat weten? Waren daar regels voor? Een gids? Waren er bepaalde kleurschema's of mocht je bepaalde kleuren nooit mengen? Zoals blauw en oranje? Of groen en paars? "Ja, als je die beter vindt!" zei hij opgelucht, want het was duidelijk dat hij Heaven's mening grondig nodig had. Hij hing de sjaal netjes terug en pakte de sjaal die Heaven hem had aangeboden, één in een mooie mintgroene kleur. "Maar hoe weet je of een sjaal past?" smeekte Desmond, terwijl hij via de spiegel naar Heaven staarde. "Zijn daar richtlijnen voor? Moet ik die opschrijven?" Hij begon door zijn zakken te zoeken tot hij een notitieblokje en een potlood had gevonden. "Ik ben er klaar voor!" Hij moest alles weten.
  7. ['37] Icecream and fingernails

    Desmond was nooit echt het type dat zich druk maakte om hoe snel de tijd ging. Hij was blij dat het zomervakantie was, en hij zou straks ook blij zijn als de school weer zou beginnen en daarna zou hij blij zijn met de kerstvakantie, zonder dat hij ooit een moment had dat hij in paniek was over dat hij nu geen kind meer was. Kwam nog wel, hoor, Desmond, tegen de tijd dat je van Zweinstein af gaat. Maar goed, het was dus weer de zomervakantie en Desmond genoot van de lange dagen zonder huiswerk, waarop hij alles kon doen wat hij wilde, en vandaag was dat samen met Lyre over de wegisweg slenteren! Hij had echt zin in ijs, ontzettende zin, en gelukkig stond Lyre dus ook voor de ijswinkel. "Hoi!" begroette hij haar vrolijk en hij knuffelde haar even, want dat deed je met je vrienden. "Zullen we eerst een ijsje gaan halen?" smeekte hij. "Ik wil drie bolletjes! Vuurwerkijs onderop, dan mint-chocolade en bovenop tiramisu! Oh en slagroom! En zo'n vuurwerk spettertje! Denk je dat ze dat doen als ik het vraag?" Hij greep haar vast bij de pols en trok haar naar binnen. "Zal ik betalen? Dan kan jij ook een groot ijsje krijgen!" Desmond had nooit echt in de gaten dat mensen erop wijzen dat ze niet zo rijk waren als hij, niet zo aardig was.
  8. [1836/1837] Yo bro let me be u Brofessor

    SORRY SORRY SORRY DAT IK DIT TOPIC VERGETEN WAS SORRY D: "Oh," antwoordde Desmond een beetje beduusd, want zo had hij er niet over nagedacht. En eigenlijk was hij het er niet mee eens, want hallo, wat maakte het uit dat iemand het voor je had aangeraakt, zolang je er voor betaald had was het van jou, toch? Maar hij ging echt niets tegen Caspian zeggen, hoor, want Caspian was zijn oude broer en dus wist Caspian het beter. "Oh, hij is inderdaad mooi," zei Desmond, terwijl hij zijn neus tegen het glas drukte om alles wat beter te kunnen zien. Het hout was mooi geolied en er zat ook een glanzende zadel op, dus voor zover het een bezem was, was het een mooie bezem. Maar Desmond kon alleen ook dingen zeggen over het uiterlijk. "Mag dat?" vroeg hij met grote ogen. "Die vloek? Ik dacht dat de bedoeling juist was dat je de snaai echt moest zoeken?" Maar hij kon het best mis hebben, hoor, want Desmond kende de regels niet. "Ehm..." Desmond probeerde langs de bezem naar de andere dingen in de winkel te kijken, terwijl hij niet probeerde te reageren op dat Caspian iets voor hem wilde kopen, want... was het geld niet van hen allebei? Het kwam van hun ouders, dus maakte het uit wie er precies de portemonnee open trok? Nee toch? "Oh, ik wil zo'n bril waarmee je tijdens de regen en de sneeuw kunt zien!" Dat had hem altijd al leuk geleken, dus enthousiast duwde hij de deur open en stapte hij naar binnen.
  9. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Oh ja, Maia was hoofdmonitor en Desmond was klassenoudste. Waarschijnlijk had hij zichzelf toestemming kunnen geven, realiseerde hij zich nu, maar toestemming voor zoiets als het gebruik van een lokaal was echt niet bij hem opgekomen, omdat hij helemaal niet had bedacht dat je ergens een lokaal voor zou kunnen gebruiken. Nu klonk het wel logisch, ergens, maar ook nog steeds een beetje... stout. "Ja," knikte hij, onder de indruk, want nu wilde hij wel kennis maken met het concept van lege lokalen. "Ik wil heel graag de lokalen zien!" Hoe zou het zijn? Een leeg lokaal? Was het anders dan een gewoon lokaal? En voelde het ook anders? "Professor Foulkes-Davenport kunnen we later nog halen." Dat was nu minder van belang dan het concept van een leeg lokaal.
  10. [1836/1837] If only we could always shop

    Natuurlijk wilde Desmond bij de sjaals kijken! Heel graag, zelfs, want hallo, het waren sjaals, hij was dol op sjaals en sorry, Heaven, als je hoopte op dat hij nu een goede keuze zou maken en voor iets stijlvols zou gaan met weinig kleuren, dan kende je Desmond nog niet. Sommige dingen moesten een beetje langzaam doordringen, oké. Dus, hij huppelde vrolijk naar de sjaals toe en spendeerde een moment met erdoor te gaan. "Oooh, deze!" zei hij enthousiast en hij haalde een sjaal naar boven die op dit moment blauw was, maar volgens het kaartje zou veranderen als hij nat werd, of als het koud werd, of als het sneeuwde, of als de zon scheen. "Deze wil ik! Dan heb je bijna nooit dezelfde sjaal!" Glunderend hield hij hem naar Heaven omhoog voor haar goedkeuring.
  11. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Een leeg lokaal... waren er lege lokalen? Waar je dan in mocht? Er ging echt een hele wereld voor Desmond open. Ja, natuurlijk wist hij heus wel dat lokalen niet altijd gevuld waren met mensen, hij was heus wel eens een keer als eerste de les in gekomen of als laatste er weer uit, maar hij dacht dat alle leraren je dan weg zouden sturen. En dat er lokalen waren die helemaal niet gebruikt werden, dat eh... ja, daar had hij nooit over nagedacht. Zweinstein had nou eenmaal zoveel lessen die je kon volgen en zelfs Desmond had moeten kiezen! "Mag je daar zomaar in?" vroeg hij dus, uiterst nieuwsgierig, want hij had echt nog nooit iemand gehoord daarover. Wauw, Desmond, waar heb jij de afgelopen drie jaar doorgebracht? "Zelfs zonder toestemming van een leraar?!" Dat was vast waarom ze professor Foulkes-Davenport erbij wilde hebben. Dan mocht het wel.
  12. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Ze durfde wel, maar alleen niet... hier. Verbaasd keek Desmond rond, want wat was er mis met de bibliotheek? Dat was, buiten de leerlingenkamer om, zijn favoriete plek op heel Zweinstein! Of misschien zelfs nog boven de leerlingenkamer, want hoewel de leerlingenkamer een fijne plek was om te zijn, was het niet volgestouwd met boeken, en boeken waren toch wel het allerbelangrijkste. Maar goed, Maia wilde dus niet dat er andere mensen zouden kijken en nu moest Desmond toch wel echt zijn wenkbrauwen fronzen, in de hoop dat het zijn hersenen zou helpen te bedenken wat een plek was waar er geen andere mensen waren. Desmond was a: niet zo avontuurlijk als hij dacht en b: liever in de buurt van andere mensen, dus eerlijk gezegd had hij geen idee waar je een plek kon vinden zonder andere mensen. "Weet jij dan een plek waar er geen andere mensen zijn?" vroeg hij nieuwsgierig. En ook een beetje bezorgd, want waarom hing Maia uit op plekken waar geen andere mensen kwamen? "En wil je dan nog professor Foulkes-Davenport erbij of niet?"
  13. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Wat er was? Nou, eigenlijk niets, hij was gewoon aan het wachten, maar toen keek Maia wel erg ongemakkelijk. Ongemakkelijk genoeg dat zelfs Desmond het doorhad en zo makkelijk was hij niet met dat soort dingen. "Wat is er mis?" vroeg hij bezorgd en hij leunde een beetje naar voren. "Durf je niet?" gokte hij, maar waarom zou Maia niet durven? Er was toch niets engs aan om transformagiër te zijn, of wel dan? "Ben je bang dat je straks niet meer terug kunt veranderen?" vroeg hij bezorgd. "Misschien moeten we er een leraar bijhalen..."
  14. [1836/1837] New mistakes and experiments

    Natuurlijk wilde Desmond het de bibliothecaris vragen! Een leuk gesprek later, waarbij Desmond een beetje afgeleid raakte toen hij vroeg over meer informatie over het systeem om boeken te sorteren, hadden ze te horen gekregen welke sectie ze heen moesten. Vrolijk trippelde Desmond die kant op en wow hier waren veel boeken. "Kijk nou!" zei hij enthousiast, "er is zelfs een boek over wat de kans is dat transformagiërs en andere speciale mensen kinderen krijgen die ook speciaal zijn!" Nieuwsgierig pakte hij dat boek uit de kast, ook al was Maia veel te jong om aan kinderen te denken. "Huh?" vroeg hij dan ook, iets afgeleid toen Maia weer was gaan praten, maar al snel begreep hij uit de context wat ze bedoelde. "Ik denk dat dat logisch klinkt, ja," knikte Desmond. En dus staarde hij haar aan, in afwachting van tot ze het gaan doen. Nee, hij had niet in de gaten dat ze dat in een leeg lokaal zonder pottekijkers wilde oefenen.
  15. [1836/1837] If only we could always shop

    "Leuke sjaals!" zei Desmond enthousiast, terwijl hij even vrolijk op de tenen van zijn... voeten.. wipte... dat ging niet goed maar ik heb geen zin om het te verbeteren. Deal with it. Especially because you just called me a hoe again. "Sjaals in felle kleuren, of sjaals die veranderen van kleur. Eén keer had ik er zelfs één gevonden die naar chocolade begon te ruiken als hij nat was geweest!" Hij wierp verdrietig zijn mondhoeken naar beneden. "Maar ik werd misselijk van die geur. Dus toen heb ik hem maar weggegeven." Zijn klasgenoten waren ook dol op die sjaals, eerlijk waar. "Mijn moeder heeft er echt een oog voor, ik denk dat ze jou wel zou mogen!" Ik ben bang om je te vertellen dat Desmond's moeder Heaven enorm saai zou vinden. Met haar brave kledingstijl.
×