Jump to content

Desmond Thwaite

Ravenklauw Vijfdejaars
  • Content count

    217
  • Joined

  • Last visited

About Desmond Thwaite

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC KO, DM

Profile Fields

Recent Profile Visitors

893 profile views
  1. Rail Away

    Tja, saai, saai, dat zou Desmond misschien niet echt hebben gezegd, maar hij was dan ook een Ravenklauwer. Die vond bijna nooit iets saai. Nee, oké, dat klopte ook weer niet helemaal, maar als hij iets saai vond, vond hij iets wat wel interessant werd. Hij was experimenteel... Misschien niet de beste eigenschap voor een goede hertog, dus tja. "Oh ja, vast wel," grinnikte Desmond. "Gewoon elke dag een excuus om niet de saaie, volwassen dingen te doen!" Ze waren nog maar vijftien, dan mocht het nog wel een beetje, toch? Desmond was dan misschien niet zo dol op feestjes, hij wist nooit echt precies hoe hij zich moest gedragen, maar het kon wel leuk zijn. Beter dan alleen maar werken. Nou, poeh, met de steentjes ging het allemaal nog niet zo makkelijk, dat bleek maar weer... "Oh jee," zuchtte Desmond, maar hij moest er toch wel enigszins om lachen, hoor. "Staat je wel goed, blauw!" Soort van. "Oké, ik zal het proberen." Hij nam voorzichtig het steentje van Dorian over, zijn handen zaten direct onder de blauwe vlekken, oeps, en zette hem in de katapult. Voorzichtig richtte hij en hoewel hij een beetje overcompenseerde en de kant van het raam net raakte, werd het steentje wel naar buiten getikt. "Nu is het wel lastiger, he," zuchtte Desmond, terwijl hij de katapult teruggaf en het volgende steentje bezweerde. Deze was rood.
  2. Rail Away

    Oh, dat was een handig idee! Desmond wist er niet direct een spreuk voor, helaas, maar gelukkig wist hij wel iets vergelijkbaars, dus stak hij zijn toverstok uit en mompelde hij de juiste spreuk over de steentjes die ze hadden, netjes op een hoopje op de tafel. "Nu laten ze een verfvlek achter," legde hij enthousiast uit. "Wel ook als je ze oppakt, dat is dan weer een beetje een nadeel..." Dus voorzichtig maar zijn, want voor je het wist, zat je onder de verf en leg dat maar eens uit bij het openingsfeest. Nou ja, er waren gekkere dingen gebeurd op het openingsfeest. "Oh ja, dat is lastig," knikte Desmond, vol medeleven. "Over tien jaar al? Pfoeh..." Klonk tegelijkertijd heel dichtbij, maar als je er echt over nadacht dat ze over tien jaar al vijfentwintig waren en dan waarschijnlijk al afgestudeerd waren... Klonk nog zo ver weg, maar je wist het maar nooit. "Volg je al lessen dreuzelkunde?" vroeg hij nieuwsgierig. "En je vader kan je van alles wel leren, toch?" Want als Desmond het goed begreep, was Dorians vader ook hertog, hoopte hij toch voor de jongen. "Maar wel stom dat je niet kunt kiezen wat je wilt worden." Leek hem zo vervelend... "Oh nee, ga je gang!" Enthousiast gaf Desmond de katapult weer terug. "Laat het steentje niet op je gewaad vallen! Ik denk niet dat de verf er zomaar uit kan..."
  3. [1837/1838] Punishment

    Desmond had veel verwacht van zijn straf, maar dat hij een tandenborstel in zijn handen geduwd kreeg om het kantoor schoon te maken, dat was eh... onverwacht, in alle eerlijkheid. Ten eerste had Desmond nog nooit iets schoongemaakt, hij wist dat er huiselven waren die dat deden en huiselven gingen toch niet op vakantie, dus wat was die hele toespraak ook, en ten tweede zag hij niet in hoe hij hier iets van zou leren. Dan kon hij nog beter de was gaan doen! Niet dat hij dat zou kunnen... Hij wierp nog een ongemakkelijke blik op het schoolhoofd, maar durfde de man niet eens in de ogen te kijken voor hij met Theresa wegschuivelde naar de muur. "Oh ja, dan veranderen we de jouwe in een bezem," zei hij enthousiast en ook iets te hard want Desmond was NIET goed in fluisteren, "en de mijne in zo'n... stofding!" Waar je soms huiselven mee zag rondlopen! "Dat werkt vast veel beter!" Alleen kende hij die spreuk helemaal niet, dus toen hij enthousiast met zijn toverstok in de tandenborstel porde, veranderde hij in een stok... Die glitters rondstrooide. "Oh," zei Desmond sneu, terwijl hij het ding optilde om naar de punt te kijken, waardoor zijn hele gewaad onder de glitters kwam te zitten. "Denk niet dat dat de bedoeling is."
  4. Desmond was nog niet in het zwembad gesprongen, Desmond was er nog niet eens helemaal over uit of hij dat nou wel wilde doen of niet, maar ze waren wel wild aan het doen in het zwembad met al dat gespetter, en hij was er behoorlijk nerveus over, eerlijk gezegd. "Oh, dat is een goed idee!" glunderde hij naar Cadwyn. Zie je, hierom had hij broers en zussen nodig, want ze wisten het eigenlijk wel altijd beter dan Desmond. Dus, een paar spreuken later ging hij maar op de rand zitten, met zijn voeten over de rand bungelend en met zijn neus in het boek. "Ik wil wel scheidsrechter zijn!" zei hij over de wedstrijd, maar echt aanmoedigend was het waarschijnlijk niet met dat hij niet eens over de kaft heen keek.
  5. [1837/1838] Punishment

    Desmond had voor het eerst strafwerk en hij vond het helemaal niets. Hij had drie keer het hele schoolreglement doorgelezen om te zien of hij daadwerkelijk een regel had gebroken (hoewel hij zich dat niet kon voorstellen), maar er was helemaal niets uitgekomen. Dus ergens was het illegaal strafwerk, maar Desmond had in het reglement ook allerlei regels gevonden over dat schoolhoofden zo'n beetje mochten doen wat ze wilden, iets over dat ze het wel zouden weten en blablabla, en dus slofte hij triest achter Theresa het kantoor in, want het was niet eerlijk. Desmond had er een hekel aan als dingen oneerlijk waren. "Hallo, professor," begroette hij de man dus ook maar sip. Misschien dat hij net zo lief moest doen als Theresa, maar daar was hij nu echt te depressief voor, hoor. Hij zuchtte diep.
  6. [1837/1838] From the dining table

    Verbaasd keek Desmond naar Theresa, want hoezo kon het hem niets schelen, iedereen gaf om regels, toch? Ja, sommige mensen niet, maar die waren vast geen schoolhoofd, zo gingen dat soort dingen gewoon. Professor Damarcus had natuurlijk ontzettende respect voor alle regels (en niet alleen degene die hij zelf bedacht). Dacht Desmond, want nog geen seconde later werd zijn ongelijk bewezen, toen hij ineens strafwerk kreeg. "Oh," piepte Desmond ongemakkelijk. "Oké, dan..." Oh help. Wanhopig wierp hij een blik op Terry. "Ik heb nog nooit strafwerk gekregen!" fluisterde hij haar wanhopig toe. "Mag ik nu geen klassenoudste meer zijn? Wat als ik van school gestuurd word!" Wie nam hem nou aan als heler als iedereen wist dat hij ooit strafwerk had gekregen?!
  7. [1837/1838] Eindfeest

    Desmond fronste een beetje verward, want dat was niet bepaald wat Caspian tegen hem gezegd had. Meisjes hielden van cadeautjes krijgen, had zijn grote broer rustig uitgelegd, hoe duurder en vaker, hoe beter. En hey, Desmond had voor zover hij ooit in de gaten had een bijna onuitputtelijke kluis, dus hij was echt heel erg bereid om alles wat Theresa leuk vond voor haar te kopen! Maar dat wilde ze dus niet. Ingewikkeld, hoor. Aan de andere kant vond Desmond cadeautjes krijgen ook erg leuk... "Oké!" zei hij dus enthousiast. "Dat lijkt me leuk!" Maar wanneer konden ze dat geven? Hij wist niet of hij Terry in de zomervakantie nog kon zien... "Zullen we dat doen op het openingsfeest?" vroeg hij, toch een beetje schuchter, want hij wilde echt heel graag dat ze zijn ideeën leuk zou vinden. "Dat we de hele zomervakantie hebben om wat uit te zoeken?" Hij zou zijn moeder om hulp vragen, die had vast de beste ideeën! En Rebecca ook! Hij had ook graag Cadwyn om hulp willen vragen, maar ja, die was uit huis gegaan... Stom.
  8. Rail Away

    Bonuspunten! Waarom had hij daar niet aan gedacht! Natuurlijk kon je daar vast bonuspunten voor krijgen en welke Ravenklauwer werd er nou niet enthousiast van bonuspunten? Nou ja, vast niet alle Ravenklauwers, sommigen waren nou eenmaal een beetje raar, maar Desmond wel. "Nee, ik denk Bezweringen," knikte hij enthousiast naar Dorian. "Het zijn geen dreuzelmachines en ze maken toverdrankketels... Professor Grey is dan wel aardig, maar denk niet dat je hem daarin om kunt praten." Desmond zou het in ieder geval niet willen proberen, want dat was niet eerlijk. Hij accepteerde gewillig het steentje en dit keer hield Desmond met alle moeite één oog een klein beetje open, terwijl hij het steentje wegschoot. "Volgens mij raakte ik iets!" riep hij enthousiast, terwijl hij opsprong om uit het raam te kijken. "Die boom daar!" Beetje een groot doel, maar je moest ergens beginnen. "Oh, de kelten?" vroeg hij gefascineerd. "Daar weet ik eigenlijk nauwelijks iets van... Hebben ze echt de kelt uitgevonden? Wat een knap volk! Bestaan ze nog steeds?" Wist hij veel wat dreuzels deden.
  9. Rail Away

    "Misschien kan ik mijn ouders wel eens vragen of we een rondleiding kunnen krijgen," stelde Desmond voor. Hij kon zich niet voorstellen dat zijn ouders dat niet zouden doen, ze zouden vast blij zijn dat één van hun twee zoons aandacht besteedde aan de fabriek. Oh ja, ze vonden dat hun kinderen hun eigen weg moesten gaan en de fabriek draaide voorlopig wel, maar toch he. "Misschien ergens in een weekend." En wie weet wilden er nog wel meer mensen mee, als ze toch een rondleiding gingen doen, kon hij net zo goed wat meer van zijn vrienden vragen. Maar goed, de katapult! Desmond lette goed op de instructies en deed zijn uiterste best om ze te volgen, maar op het laatste moment vond hij alles toch een beetje eng en kneep hij snel zijn ogen dicht, vlak voordat hij los liet. "Geen idee," gaf hij een beetje sneu toe, terwijl hij één oog open deed. Nou, het leek erop dat hij het steentje sowieso naar buiten had gekregen en dat was al wat, toch? "Ik durfde niet te kijken... Maar ik hoorde niets!" Ietwat verwonderd keek hij toch naar de katapult. "Wie heeft dit uitgevonden?" vroeg hij nieuwsgierig.
  10. Rail Away

    Om steentjes mee weg te schieten zodat je er een eend of een kip mee kon vangen. Desmond trok verbaasd zijn wenkbrauwen op, want hij wist wel dat er soms op eenden gejaagd werd hoor, want hij at eend, maar hij dacht dat dat dan gebeurde met van die rare, knallende geweren, of met honden! Niet dat je dat deed met steentjes. Deed vast wel zeer, zo'n steentje tegen je hoofd krijgen... "Werkt dat echt?" vroeg hij, toch een beetje voorzichtig, want het klonk allemaal raar. Een steentje! Met zo'n raar ding! "Oh, eigenlijk wel op school," knikte Desmond enthousiast. "Niet dat het thuis niet leuk is, hoor! Maar wel een beetje eenzaam in vergelijking met Zweinstein." Hij haalde zijn schouders op. "Mijn broer was deze zomer hard aan het werk, hij heeft zijn eigen zwerkbalteam gekocht, dus hem heb ik minder gezien!" En Cadwyn woonde niet meer thuis, dat was ook zo zonde... En Rebecca was zo volwassen in vergelijking. "En ik heb de bibliotheek gemist," gaf hij zonder schroom toe. De bibliotheek was ook belangrijk! "Af en toe wel eens in de kantoren," knikte hij op Dorians vraag, "Maar eigenlijk niet zo vaak. Is niet veel aan, hoor." Ja, de machines waren wel fascinerend om naar te kijken, rustgevend eigenlijk, maar voor hetzelfde geld kon hij ook een boek lezen en dat was veel leuker. "Oh!" Gretig reikte Desmond naar de katapult. "Ja, graag! Hoe doe je zo'n steentje erin?"
  11. Rail Away

    Desmond was misschien een typische Ravenklauwer, maar hij vond het eigenlijk altijd wel fijn als de schoolvakantie voorbij was en school weer begon. School was nou eenmaal fijn, je leerde elke dag iets nieuws, er was een zekere regelmaat door middel van je rooster en daarbij was dit jaar het slijmbaljaar en was dat niet extra speciaal? Hij wilde goede cijfers halen, en volgend jaar zou het al helemaal bijzonder zijn! En er waren ook zijn vrienden, er was zelfs Theresa met wie hij niet helemaal wist hoe dingen zaten, en hij had duizenden redenen om terug te willen naar Zweinstein. "Oh hey," begroette hij Dorian enthousiast, want natuurlijk was Dorian ook een goede reden, want ze waren bevriend. "Oh wow, cool!" Met grote ogen keek Desmond naar het ding. "Wat is een katapult?" Had hij eigenlijk nog nooit van gehoord. Tja, dat was waarschijnlijk typisch een Dreuzels ding en zijn moeder mocht dan wel uit een dreuzelfamilie komen, dat betekende niet dat Desmond zo in touch was met die kant van de wereld. "Heb je een leuke zomer gehad?" vroeg hij ondertussen, terwijl hij wat aan de kant schoof zodat Dorian alle ruimte had.
  12. [1837/1838] Eindfeest

    Oh ja, er was een bar hier. Dat was eigenlijk niet wat Desmond bedoelde, Desmond bedoelde eh... wat vonden meisjes eigenlijk leuk om te krijgen? Sieraden? Ja, hij bedoelde sieraden! Maar die had je hier niet natuurlijk en dat was ook weer zonde... en dus staarde hij een beetje beteuterd naar de bar, want het was niet hetzelfde om een drankje te kopen. "Oh, ik kan wel een catalogus ophalen!" riep hij enthousiast, want catalogussen bestonden natuurlijk wel! En omdat hij even wilde laten zien dat hij heel goed kon toveren, zwaaide hij met zijn toverstok en riep hij alle catalogussen op die er in Zweinstein lagen. "Dan kun je wat moois uitkiezen!" glunderde hij naar haar. "Behalve als je alleen een drankje wilt..." Maar die kostten niet zoveel. Caspian zou vast teleurgesteld in hem zijn </3.
  13. [1837/1838] Correct me

    Eigenlijk was Desmond best verrast over hoe de rest van deze gebeurtenis verliep. Hij dacht dat hij strafwerk zou moeten geven, wat hij echt vreselijk vond, overigens, en in plaats daarvan werkte hij nu samen met Ethel samen! En weet je wat, ze had nog gelijk ook, dus hij knikte dankbaar toen ze hem dat advies gaf over dat hij aardig moest zijn voor andere mensen. En dit was de laatste keer dat Desmond ooit nog strafwerk zou proberen te geven, waarschijnlijk. Maar alles was wel mooi opgelost, alle borden waren opgeruimd, Ethel huilde niet meer en toen haar magie later ook nog weer werkte klapte Desmond enthousiast, want hij was echt blij voor haar. En vanaf nu vond hij dat ze vrienden waren. Uitgeschreven!
  14. [1837/1838] Correct me

    Oh. Dat was best wel sneu. Een beetje verslagen staarde Desmond naar zijn hand, waar nog een paar kruimeltjes aardappel aanzaten. Het allerliefste wilde hij die hand afvegen, want aardappels voelden behoorlijk vies vooral als ze gekookt waren, maar hij voelde zich te bezwaard om dat te doen, eigenlijk. Hij had iemand een aardappel in haar gezicht gegooid, het minste wat hij kon doen was die kruimels op zijn hand laten zitten! "Het spijt me," zei hij zachtjes, terwijl hij naast Ethel neerhurkte en per ongeluk de aardappelkruimelhand uitstak om haar een schouderklopje te geven. Die fout bedacht hij zich later pas, toen hij zijn hand weer wegtrok, en een smeer aardappel op haar schouder zag zitten. Shit. "Je kunt niet zomaar je magie verliezen, toch? Dus alles komt vast wel weer goed! Misschien is je toverstok gewoon kapot en een nieuwe kopen is zo gepiept, toch?" Hij hoopte dat hij een beetje troostend was. Betwijfelde dat eigenlijk. "Zullen we het samen opruimen?' stelde hij voor. "Dan zal ik je geen strafwerk geven."
  15. [1837/1838] Eindfeest

    Lyre was niet de enige die verliefd was op dit eindfeest, Desmond was het ook! Niet dat hij wist van Lyre's gevoelens of dat Lyre wist van zijn gevoelens, dat waren van die dingen die je echt nog niet deelde als het allemaal nog zo nieuw was. Dit was de eerste keer dat hij verliefd was en hij vond het eerlijk gezegd behoorlijk verwarrend. Plotseling waren zijn gedachten gevuld door haar en hij was een paar weken geleden zelfs vergeten zijn huiswerk te maken omdat hij met haar een spelletje had gedaan. Ja, zij had hem gevraagd en hoe had hij nee kunnen zeggen? En sindsdien kon hij echt niets anders dan aan haar denken, aan de manier waarop ze lachte, hoe zenuwachtig hij zich voelde als hij bij haar in de buurt was en hoe mooi ze was. Dus, Desmond had zichzelf heel netjes aangekleed vandaag (volgens advies van Heaven Priest, hoor, niet volgens zijn eigen advies, dus alles matchte goed bij elkaar) en zijn haar netjes achterover gekamd met behulp van een beetje olie en hij zag er echt op zijn allerbest uit toen hij op het eindfeest terecht kwam. Zijn blik viel op Lyre en hij zwaaide even vrolijk naar haar. En liep toen door om naast Theresa te gaan staan. "Hallo," zei hij, een klein tikje ademloos want hij vergat haast hoe hij adem moest halen. Wat had Caspian hem ook alweer verteld toen hij om advies vroeg? Oh ja, geef haar complimentjes. "Je ziet er echt heel mooi uit vandaag!' En laat zien dat je veel geld hebt. "Wil je dat ik iets voor je koop?"
×