Jump to content

Caspian Thwaite

New Elites
  • Content count

    142
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Caspian Thwaite last won the day on July 20 2018

Caspian Thwaite had the most liked content!

About Caspian Thwaite

  • Rank
    I wanna be the very best, like no one ever was

Profile Fields

Recent Profile Visitors

919 profile views
  1. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    Nee hij wist het niet zeker. (Hij had namelijk de neiging om altijd aan alles te twijfelen). Nee hij wist niet of ze goed genoeg was (Hij had namelijk zijn vrienden niet om keuring gevraagd) (En zijn moeder ook nog niet). Maar dat soort dingen dat kon hij niet hardop zeggen, dat begreep hij ook nog wel. Misschien als ze zijn vrouw was straks wel, dan moest ze immers naar al zijn twijfels en klachten luisteren, de baan die met de ring kwam. Ondanks de twijfel leek dit hem alsnog een goed plan, dus hij glimlachte gerustellend naar Agatha. (Het was in elk geval een opluchting dat ze wel met hem wilde trouwen. Deed hem ergens ook goed dat ze twijfelde of zij goed genoeg was. Eens wat anders dan dat hij het zelf voelde) “Dat komt allemaal wel goed, ik weet het zeker” Enthousiast dat hij het probleem ‘trouwen’ van zijn lijstje kon strepen, weer een stapje dichterbij het terugkrijgen van zijn zoon, vervolgde hij snel “We kunnen nu meteen een verlovingsring gaan uitzoeken als je wilt?”, geld uitgeven was een soort van wat hij haar kon bieden. “Dan kan het vanavond nog naar de krant”. En dan hoefde hij niet bang te zijn dat ze zich in de tussentijd nog bedacht..
  2. IC Buitenwereld Mededelingen

    Saxon en Geraldine Thwaite & Zaira Silvershore nodigen u uit op de bruiloft van: Caspian Thwaite & Agatha Moore De bruiloft zal gehouden worden op de avond van 24 december 1838 op het landgoed van de Thwaites, in Bath. Gasten kunnen overnachten en de volgende dag het kerst diner nuttigen met de familie. De dresscode van het feest is 'winterwonderland"
  3. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    Iemand trouwen die een hekel aan hem had klonk inderdaad verschrikkelijk. Caspian was het persoon dat daar niet goed tegen kon, hij wilde dat de hele wereld hem mocht, dus als zijn eigen vrouw dat niet zo doen dan was dat een drama. (Niet een minder drama dan als iemand anders hem niet mocht hoor! Hij vond elke gedachten aan mensen die hem niet leuk vonden even erg). Het idee dat het perfecte meisje, het meisje dat aan al zijn eisen zou voldoen hem niet zou mogen stak dan wel een beetje. Het raakte namelijk niet alleen zijn onzekerheid maar ook zijn ego. Waarom zou ze hem niet mogen? Hij verdiende toch een vrouw die aan alle eisen voldeed? Gelukkig herstelde Agatha het een beetje door te zeggen dat ze zich niet kon voorstellen dat iemand hem niet mocht. Ze was vast alleen een hypothetische niet mogelijke situatie aan het beschrijven, om hem te beschermen misschien. Ze had vast gewoon het beste met hem voor Ze had het beste met hem voor!! Heel even fronste hij zijn wenkbrauwen en sprong toen enthousiast op. “Je hebt misschien gelijk, ik heb iemand nodig die me mag en die het beste met me voor heeft”, hij keek haar stralend aan, “en jij hebt net soort van gezegd dat jij dat bent en je bent een vrouw”, hij gooide de lijst van tafel. Als ze eenmaal getrouwd waren keek hij er wel weer naar om te kijken welke dingen Agatha echt moest kunnen, maar ze konden vast wel iets wegstrepen. Misschien. “Dus wij moeten gewoon trouwen!
  4. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Ja.. ja ze was een leuk meisje. Hij geloofde oprecht dat hij verliefd was geweest. Het was jammer dat ze niet rijk was, of van goede komaf, of iemand waarmee hij had kunnen opscheppen bij zijn vrienden, dan had hij misschien nog aan zichzelf kunnen toegeven dat er wel echt gevoelens waren geweest. Nu kon dat ook, want nu kon dat toch niet de verkeerde kant meer op gaan. Alles was immers al verpest. “Ja..ja ze was wel leuk eigenlijk”, hij trok een pijnlijk gezicht. Hij wilde hier niet aan denken, zeker niet in de buurt van zijn moeder. Soepel sommeerde hij een glas whiskey voor zichzelf, zijn vrienden zeiden altijd dat dat een van de beste oplossingen was voor nare emoties rondom liefde. (En meer seks maar hij ging niet een prostituee sommeren rond zijn moeder. ) “Weet ik veel”, hij nam een grote slok, “ze wilde het ineens niet meer, durfde het me niet eens zelf te vertellen” Misschien dacht ze wel dat hij geen goede vader zou zijn. HIj moest het tegendeel bewijzen. “Hoe snel kunnen we dit regelen”, hij wilde over zaken praten. Niet over gevoelens. Al zou hij na nog twee van zulke glazen vast alsnog gaan uithuilen bij zijn moeder.
  5. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    Waarom moest hij het leuk hebben met zijn vrouw? Dit was oprecht een nieuwe wending en hij staarde haar dan ook peinzend aan. Zijn vrienden hadden altijd gezegd dat je het niet leuk hoefde te hebben met je vrouw. Je had het leuk met je maten, met je minaressen, met je huisdier desnoods. Zolang je vrouw; knap, loyaal, zorgzaam, het perfecte visitekaartje voor van alles en nog wat was, dan hoefde ze toch niet leuk te zijn? Dat was toch niet een eis die de elite waar hij zich al een tijd in bevond en zich zo graag een keer perfect in wilde thuis voelen aan hun echtgenoten stelde. Was liefde en gezelligheid binnen een huwelijk niet gewoon hetzelfde als ‘arm maar gelukkig’, al dus iets voor mensen in armoede. Hoewel… het zou wel een probleem zijn als ze niet om zijn grappen lachte. “Denk je?”, vroeg hij dus maar. Om de een of andere reden hechtte hij waarde aan Agathaś mening. Ze was zijn assistent dus het was haar baan om alles te willen wat goed voor hem was. “Maar hoe weet ik dan of ze de juiste persoon is waar ik dingen aan vergeef”, hij raakte nu toch een beetje in paniek. Als iemand niet aan alle eisen voldeed hoe wist dan of deze persoon alsnog juist was????
  6. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    “Ja ”, hij knikte driftig, “de haarkleur maakt me niet heel veel uit, zolang het maar niet rood is dat is zo wild ”, en hij wilde niet dat mensen met dat idee over zijn vrouw dachten. Voor andere dingen was hij een stuk minder moeilijk hoor, maar dit ging om zijn vrouw! “En het lijkt me gewoon leuk als ze mijn hobby deelt, maar als ze het ook speelt dan zit ze in mijn team”. (Want er was maar een vrouwenteam voor zover hij wist) “en dat kan echt niet” En misschien was ze beter dan hem. Dat kon helemaal niet. Hij nam een slokje van zijn bier, alvast zijn verjaardag vieren voor hij straks met vrienden de kroeg in zou gaan. Hopelijk kon hij opscheppen dan over de geweldige vrouw die hij zou gaan trouwen. “Misschien kan ik wel een paar dingen wegstrepen. Ze hoeft niet echt zo goed te kunnen koken als mijn moeder”, dat kon vast niet, “als ze maar haar best doet”. Was hij niet toegeeflijk. “Wil je iets drinken trouwens? Ik hou niet van alleen drinken”. Hij deed het wel hoor, nam nog een flinke slok, maar werd er wel onzeker van. Mensen die alleen dronken waren losers zonder vrienden.
  7. [1838/1839] Wrap it up I'll take it

    7 November, namiddag, Caspians kantoor De hele situatie met Christabella was een gigantisch drama. Zijn ouders, en advocaat, hadden hem aangeraden een vrouw te vinden, maar door alle stress, zijn nieuwe baan waar hij zoveel deed, het feit dat er gewoon geen een meisje goed genoeg was voor zijn zoon. (Na het hele Christabella spektakel was hij iets wantrouwig geworden naar meisjes. Voor je het wist stalen ze je nageslacht of bleken het hoeren). Het zat hem allemaal niet mee. En nu zat hij hier, op zijn verjaardag, terwijl hij liever iets anders deed zich druk te maken om dit alles. Het leven was echt heel, heel, heel erg oneerlijk. Gelukkig was daar Agatha, zijn secretaresse die toch oprecht een goede hulp was geweest. En zij ging hem helpen om een goede vrouw te vinden. Dat was wat sectaressen deden toch? Zorgen dat hun bazen een minder stressvol leven kregen. En zijn leven zou een stuk makkelijker zijn als hij eenmaal getrouwd was. “Ik heb een lijst gemaakt, om het wat makkelijker te maken”, hij ging aan zijn bureau zitten gooide een lijst met ongeveer vijftig verschillende eisen op zijn bureau. “Het beste is als ze aan alle eisen voldoet maar het heeft haast dus ik wil er best een of twee door de vingers zien”, hij glimlachte afwachtend. “Heb je misschien al wat vriendinnen van je in gedachten, kennisen, vrouwen kennen vaak veel andere vrouwen dus ik dacht misschien..”. Dat jij het wel even op kon lossen.
  8. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Vroeg ze maar om geld. Dan wist hij tenminste wat hij moest doen, hij was immers over de jaren best gewend geraakt aan overal geld tegen-aan-gooien en dan losten problemen zich wel op. Daarnaast was het gewoon kut dat ze geen geld aannam. Hij wilde niet weten hoeveel ze verdiende met haar hoerenleven, (want dan moest hij denken aan hoeveel seks ze zou hebben. Voelde toch een beetje vies.) Maar het kon nooit zoveel zijn als hij kon geven. Zijn zoon verdiende beter. “Ze wil juist geen geld”, hij schudde droevig zijn hoofd, “het is zo erg eigenlijk. Ik zou niet eens iets voor Adrian mogen kopen al zou hij het nodig hebben. En hij zou het gewoon beter hebben als dat wel kon”. En of het van hem was, ah dat was wel een beetje ongemakkelijk. Hij wist vrij zeker van wel maar hij had zijn moeder ook nooit vertelt dat hij een vriendinnetje had gehad. Voelde zich hij toch een beetje schuldig over nu. Natuurlijk had zijn moeder het willen weten, het ging om hem immers. “Ja ik weet het zeker”, hij keek haar even schuldig aan, “we hadden kort een relatie op school voor dat.. voor.. nouja ze dat ging doen. Ja, ja ze had vreemd kunnen gaan. Die gedacht kon zijn ego echter niet aan.
  9. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Zijn moeder ging het oplossen, dat was natuurlijk een gegeven, maar het nu horen was een opluchting. Er was immers niks wat zijn moeder niet kon oplossen als ze besloot dat ze het ging regelen. Hij zou zijn zoon terug krijgen, hij zou winnen van Christabella, het leven zou weer een heel klein beetje eerlijker worden als hij een vader voor Adrian zou mogen zijn. Hij wist niet echt wat hij moest doen als het eenmaal gelukt was, maar dat kwam later. Ouderschap was vast iets wat automatisch kwam, hij moest er gewoon de kans voor krijgen. “Ja dat is een goed idee”, knikte hij opgelaten, “ik denk dat we wel kunnen winnen, ze is immers..”, hoe ging je aan je moeder vertellen dat je een kind had met een hoer. “Ze is verdiend haar geld niet echt netjes”, dat was subtiel genoeg gezegd toch, “dus ik denk dat iedereen wel inziet dat Adrian daar zo snel mogelijk weg moet”. Het was raar om de naam van zijn zoon te noemen. De naam die hij nooit bedacht had. Lelijke naam, puur daarom.
  10. Hij wilde ook dat de wereld wat meer op Desmond leek, dat ze wat meer duistere blikken naar Rebecca wierpen. Hij wilde dat zijn moeder aan zijn kant stond, zoals ze dat meestal deed, hoewel hij natuurlijk nog niet gezegd had dat hij Rebecca niet mocht. Misschien moest hij dat gaan doen, tuurlijk het was een beetje stom om toe te geven maar dat kon nog wel bij moeder. Moeders waren ervoor om al je problemen en verdriet op te gooien, in elk geval tot je een huwelijk had want dan kon je het beter daar doen. Zijn moeders aandacht moest hij immers nog wel delen, vond hij niet erg want hij was dol op zijn broertje en zusje, maar hij zou het wel erg vinden als hij de aandacht moest delen van zijn vrouw wanneer hij die had. Dat was dan weer een verschil. Actiepunt: Klagen bij zijn moeder over Rebecca. Ineens kreeg hij een hele hoop water over zich heen en wierp een geïrriteerde blik naar Rebecca, gewoon omdat hij het was want als het Cadwynn was geweest had hij waarschijnlijk gewoon gelachen. “Hey kijk uit! Dadelijk maak je Desmonds boek nog nat!, en omdat hij het wel niet kon hebben dat ze hem uitdaagde gooide hij zijn shirt dat hij nog aan had uit en sprong vervolgens zelf lomp het zwembad in. Zonder zich druk te maken om wat voor boek dan ook, om een hele hoop water over Rebecca terug te kunnen gooien.
  11. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Zie je Hij grijnsde even triomfantelijke, want zie je Christa hij had gelijk. Zijn moeder zei dat hij gelijk had, dus hij had gelijk. Heel even was hij vooral tevreden met zichzelf, toen drongen de woorden tot hem door en besefte hij zich weer waarom hij dit gesprek begonnen was. Want het was inderdaad beter voor Adrian als hij een vader (en goed ook een moeder) in zijn leven had. Gezien Christabella’s beroep was het nog eens extra belangrijk, maar om dit moment was hij niet in Adrians leven. Elk moment dat hij dat niet was was een moment dat zijn zoon onherstelbare schade op kon lopen omdat hij iets miste in zijn leven. En vertellen aan je moeder dat je een bastaard had was toch een beetje naar. Dus staarde Caspian eerst gewoon nog vijf minuten lang naar zijn thee terwijl hij deed alsof deze te heet was om te drinken. “Ik.. ik moet wat vertellen denk ik”, begon hij en draaide even wat lastig op zijn stoel. Nam een slok thee, wenste zowel dat het alcohol was als dat hij niet zolang had gewacht met drinken. Koude thee was vies. “Er is dit meisje, een meisje van vroeger, en ze heeft een zoon, mijn zoon, en ze heeft het me laatst pas vertelt een jaar later bijna”, hij keek zijn moeder wanhopig aan. Ze moest hem nu wel komen redden hoor. “En ik mag hem niet zien van haar”
  12. Vrijdag 22 juni 1838 - Thwaite residence Caspian kwam eigenlijk niet vaak genoeg thuis, daar kwam hij zelf altijd achter op momenten dat hij wel thuis was. Toen hij nog op Zweinstien zat was hij standaard elke zomer wel naar huis gegaan, want school ging nou eenmaal dicht en hij had nooit de behoefte gevoeld om een van die mensen te zijn die ~stiekem~ op Zweinstein bleef. Thuis was prima. Maar uni ging niet dicht, niet op de manier dat hij er niet meer rondhangen, en zo was het gewoon heel makkelijk om zich te verliezen in studentenfeestje, zijn nieuwe werk als manager (hij gaf niet echt meer om zij studie. Deed die vooral voor de club en de vrijheden die zijn studentenkamer hem gaven), het was zo makkelijk om te vergeten dat hij ook nog ergens anders thuis was. Maar elke keer als hij dan thuis was herinnerde hij zich het weer, nam zich voor om vaker thuis te zijn, vergat het vervolgens weer. Een andere reden om thuis te zijn was ook dat hij iets nodig had, iemand om precies te zijn, zijn moeder om heel precies te zijn. Hij was nog steeds boos op Christabella, op alles wat ze hem aandeed, op alles wat ze hun zoon aandeed door hem niet zijn leven te laten zijn. En als er iemand was die altijd wel goed advies kon geven, zolang het niet om mode ging, en al zijn problemen op kon lossen dan was dat toch wel zijn moeder??? “Mam”, schuldig keek hij even naar het tafelblad voor hem. Ergens voelde dit toch als een fout toegeven, niet eens zijn fout want het wasl allemaa Christabella’s schuld. Maar toch, hij was er niet echt trots op en het duurde even voor hij zijn moeder aan durfde te kijken. “Mam het is toch waar dat kinderen beide ouders nodig hebben, ik bedoel een kind zonder vader dat kan toch niet ” Hij probeerde subtiel het water een beetje te testen, maar was eigenlijk veel te kwaad om subtiel over te komen.
  13. [1837/1838] Pretty woman

    Hij ging het wel afpakken, niet voor zijn eigen ego (zoiets zou hij nooit doen echt niet!!), niet omdat hij het leuk vond (dat was het oprecht niet), maar omdat het beter was. Voor Adrian, voor Christa uiteindelijk ook, hoelang kon ze het immers nog verbergen en wie wilde er nou seks met iemand die een kind had gekregen. Het was dat het zijn kind was, anders had hij zich nu vast een beetje vies gevoeld. Moeders hoorden geen hoeren te zijn en andersom. Dus uiteindelijk zorgde hij gewoon dat ze haar …baan, beter kon doen. Dit was het beste voor iedereen. Bovenal dus voor zijn kind, en deden ouders niet gewoon wat het beste was voor hun kinderen? Christa zou blij moeten zijn dat hij zijn best deed om een goede vader te zijn! “Ik ga al, ik ga al”, gefrustreerd gooide hij zijn handen in de lucht. Hij nam zijn geld trouwens niet mee, gooide er demonstratief nog wat bovenop. Tuurlijk wilde ze zijn geld wel, ze moest wel want ze had zijn kind om te onderhouden. Dat ze dat niet goed wilde doen puur alleen om hem dwars te zitten (het werkte, verdomme het werkte), liet al zien dat ze gewoon geen geschikte moeder was. Dat hij het juiste ging doen. “Maar dit is niet het laatste wat je van me hoort Christabella, ik kom terug! Voor hem ”, hij wierp een laatste wanhopige blik op zijn zoon en smeet toen de deur dicht. OOC: Uitgeschreven <3
  14. [1837/1838] Pretty woman

    Vroeger, vroeger toen zijn ouders nog niet rijk waren, had hij wel vaker dingen die hij graag wilde niet gehad. Dingen waren nou eenmaal niet altijd eerlijk, je kon niet altijd alles hebben, en hoewel zijn ouders dat nooit hardop hadden gezegd was het wel gewoon aanwezig geweest. (Zeker op Zweinstein waar hij ineens mensen om zich heen zag die wel alles konden hebben). Maar hij was het ook een beetje vergeten met de jaren, gewend geraakt aan dat elke deur wel open ging met genoeg geld. Dus dat Christa hem nu vertelde dat hij zijn eigen zoon niet mocht zien dat stak op allemaal manieren. Omdat het zijn zoon was. Omdat hij niet meer gewend was aan nee. Omdat hij niet verwacht had dat ze nee zou zeggen Omdat ze dit gewoon niet kon maken. Hij had hier gewoon recht op. “Ik wist niet dat hij bestond ”, riep hij nu ook kwaad terug. Wierp even een wanhopige blik naar zijn zoon. Verdomme hij wilde hem niet eens bij Christa weghalen, niet compleet. Kinderen hadden beide ouders nodig, wist hij ook wel. Maar hij wilde wel deel van het leven van zijn kind zijn en hij wilde niet dat zijn kind hier opgroeide tussen hoeren. Waarom kon ze gewoon niet meewerken? Er was vast wel een leuke regeling te vinden, niet dat hij wist hoe zoiets ging. Hij wist eigenlijk compleet niks van kinderen, rechtszaken of de combinatie met die twee. Maar dat maakte niet uit want hij zou gewoon mensen inhuren die het wel begrepen. “Denk je echt dat ze jou eerder gelijk geven dan mij. Misschien als je met de rechter naar bed gaat maar dat is dan ook de enige optie”, ergens wilde hij haar uitlachen maar het voelde niet goed. Het was geen grappige situatie, het was allemaal kut. “Ik snap echt niet hoe je zo egoïstisch kan zijn met ons kind trouwens” Want Adrian zou gewoon een beter leven hebben bij hem oke?
  15. [1838/1839] The first day of the rest of your life

    Hij had geen idee waar hij mee bezig was. Nu was dat niet echt vreemd, de meeste mensen van zijn leeftijd wisten niet wat ze aan het doen waren, deden gewoon maar wat omdat gewoon ‘iets’ doen en vervolgens grappen maken over dat je geen idee had wat je met je leven moest, en tijdens deze grappen heel veel drinken, net zoveel tot ze ook echt grappig werden, gewoon was hoe het ging. Maar het probleem was dat hij al aardig veel voor elkaar had en nog steeds niet wist waar hij mee bezig was. Goed, hij had een beetje een shortcut genomen. Had een zwerkbalteam gekocht voor zijn studie af was, had dit kunnen doen omdat hij gewoon getallen aan het bedrag was blijven toevoegen tot nee niet meer in de vocabulaire van de vorige eigenaar stond. Maar zelfs al had hij een beetje vals gespeeld dan nog. Dan kwam hij er ni achter dat winnen nog niet betekende dat je wist hoe je je trofee mooi kon houden. Een assistent aannemen was dus het beste idee ooit geweest. Die kon mooi alles voor hem oppoetsen terwijl hij maar wat probeerde. Het zou niet eens uitmaken als hij fouten maakte, alleen voor zijn ego en dat was erg genoeg, want hij had nu iemand om alles op te lossen. Geld was fijn. “Oh hallo”, hij ging vrolijk wat rechter in zijn stoel zitten toen Agatha, zijn persoonlijke assistent binnenkwam, en moest onbewust meteen constateren dat ze knap was. Geen idee of dat positief was, natuurlijk was het leuk voor de media als hij een knappe persoonlijke assistent had, maar hij werd wel altijd nerveus van knappe meisjes dus dat was minder Kon hij gelukkig allemaal Agatha de schuld van geven daar betaalde hij haar voor) “Ja ik lust wel wat te drinken, wa- nee limonade graag ”, hij was nu wel volwassen maar hij had het hier ook voor het zeggen dus hij kon vast prima limonade gaan drinken. “ Neem ook iets voor jezelf als je wilt, misschien dat we vandaag gewoon elkaar kunnen leren kennen omdat we toch zoveel gaan samenwerken” He was not going to be a regular boss he was going to be a Cool Boss ™
×