Jump to content

Caspian Thwaite

New Elites
  • Content count

    136
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Caspian Thwaite last won the day on July 20 2018

Caspian Thwaite had the most liked content!

About Caspian Thwaite

  • Rank
    I wanna be the very best, like no one ever was

Profile Fields

Recent Profile Visitors

828 profile views
  1. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Vroeg ze maar om geld. Dan wist hij tenminste wat hij moest doen, hij was immers over de jaren best gewend geraakt aan overal geld tegen-aan-gooien en dan losten problemen zich wel op. Daarnaast was het gewoon kut dat ze geen geld aannam. Hij wilde niet weten hoeveel ze verdiende met haar hoerenleven, (want dan moest hij denken aan hoeveel seks ze zou hebben. Voelde toch een beetje vies.) Maar het kon nooit zoveel zijn als hij kon geven. Zijn zoon verdiende beter. “Ze wil juist geen geld”, hij schudde droevig zijn hoofd, “het is zo erg eigenlijk. Ik zou niet eens iets voor Adrian mogen kopen al zou hij het nodig hebben. En hij zou het gewoon beter hebben als dat wel kon”. En of het van hem was, ah dat was wel een beetje ongemakkelijk. Hij wist vrij zeker van wel maar hij had zijn moeder ook nooit vertelt dat hij een vriendinnetje had gehad. Voelde zich hij toch een beetje schuldig over nu. Natuurlijk had zijn moeder het willen weten, het ging om hem immers. “Ja ik weet het zeker”, hij keek haar even schuldig aan, “we hadden kort een relatie op school voor dat.. voor.. nouja ze dat ging doen. Ja, ja ze had vreemd kunnen gaan. Die gedacht kon zijn ego echter niet aan.
  2. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Zijn moeder ging het oplossen, dat was natuurlijk een gegeven, maar het nu horen was een opluchting. Er was immers niks wat zijn moeder niet kon oplossen als ze besloot dat ze het ging regelen. Hij zou zijn zoon terug krijgen, hij zou winnen van Christabella, het leven zou weer een heel klein beetje eerlijker worden als hij een vader voor Adrian zou mogen zijn. Hij wist niet echt wat hij moest doen als het eenmaal gelukt was, maar dat kwam later. Ouderschap was vast iets wat automatisch kwam, hij moest er gewoon de kans voor krijgen. “Ja dat is een goed idee”, knikte hij opgelaten, “ik denk dat we wel kunnen winnen, ze is immers..”, hoe ging je aan je moeder vertellen dat je een kind had met een hoer. “Ze is verdiend haar geld niet echt netjes”, dat was subtiel genoeg gezegd toch, “dus ik denk dat iedereen wel inziet dat Adrian daar zo snel mogelijk weg moet”. Het was raar om de naam van zijn zoon te noemen. De naam die hij nooit bedacht had. Lelijke naam, puur daarom.
  3. Hij wilde ook dat de wereld wat meer op Desmond leek, dat ze wat meer duistere blikken naar Rebecca wierpen. Hij wilde dat zijn moeder aan zijn kant stond, zoals ze dat meestal deed, hoewel hij natuurlijk nog niet gezegd had dat hij Rebecca niet mocht. Misschien moest hij dat gaan doen, tuurlijk het was een beetje stom om toe te geven maar dat kon nog wel bij moeder. Moeders waren ervoor om al je problemen en verdriet op te gooien, in elk geval tot je een huwelijk had want dan kon je het beter daar doen. Zijn moeders aandacht moest hij immers nog wel delen, vond hij niet erg want hij was dol op zijn broertje en zusje, maar hij zou het wel erg vinden als hij de aandacht moest delen van zijn vrouw wanneer hij die had. Dat was dan weer een verschil. Actiepunt: Klagen bij zijn moeder over Rebecca. Ineens kreeg hij een hele hoop water over zich heen en wierp een geïrriteerde blik naar Rebecca, gewoon omdat hij het was want als het Cadwynn was geweest had hij waarschijnlijk gewoon gelachen. “Hey kijk uit! Dadelijk maak je Desmonds boek nog nat!, en omdat hij het wel niet kon hebben dat ze hem uitdaagde gooide hij zijn shirt dat hij nog aan had uit en sprong vervolgens zelf lomp het zwembad in. Zonder zich druk te maken om wat voor boek dan ook, om een hele hoop water over Rebecca terug te kunnen gooien.
  4. [1838/1839] Playgrounds look like prisons

    Zie je Hij grijnsde even triomfantelijke, want zie je Christa hij had gelijk. Zijn moeder zei dat hij gelijk had, dus hij had gelijk. Heel even was hij vooral tevreden met zichzelf, toen drongen de woorden tot hem door en besefte hij zich weer waarom hij dit gesprek begonnen was. Want het was inderdaad beter voor Adrian als hij een vader (en goed ook een moeder) in zijn leven had. Gezien Christabella’s beroep was het nog eens extra belangrijk, maar om dit moment was hij niet in Adrians leven. Elk moment dat hij dat niet was was een moment dat zijn zoon onherstelbare schade op kon lopen omdat hij iets miste in zijn leven. En vertellen aan je moeder dat je een bastaard had was toch een beetje naar. Dus staarde Caspian eerst gewoon nog vijf minuten lang naar zijn thee terwijl hij deed alsof deze te heet was om te drinken. “Ik.. ik moet wat vertellen denk ik”, begon hij en draaide even wat lastig op zijn stoel. Nam een slok thee, wenste zowel dat het alcohol was als dat hij niet zolang had gewacht met drinken. Koude thee was vies. “Er is dit meisje, een meisje van vroeger, en ze heeft een zoon, mijn zoon, en ze heeft het me laatst pas vertelt een jaar later bijna”, hij keek zijn moeder wanhopig aan. Ze moest hem nu wel komen redden hoor. “En ik mag hem niet zien van haar”
  5. Vrijdag 22 juni 1838 - Thwaite residence Caspian kwam eigenlijk niet vaak genoeg thuis, daar kwam hij zelf altijd achter op momenten dat hij wel thuis was. Toen hij nog op Zweinstien zat was hij standaard elke zomer wel naar huis gegaan, want school ging nou eenmaal dicht en hij had nooit de behoefte gevoeld om een van die mensen te zijn die ~stiekem~ op Zweinstein bleef. Thuis was prima. Maar uni ging niet dicht, niet op de manier dat hij er niet meer rondhangen, en zo was het gewoon heel makkelijk om zich te verliezen in studentenfeestje, zijn nieuwe werk als manager (hij gaf niet echt meer om zij studie. Deed die vooral voor de club en de vrijheden die zijn studentenkamer hem gaven), het was zo makkelijk om te vergeten dat hij ook nog ergens anders thuis was. Maar elke keer als hij dan thuis was herinnerde hij zich het weer, nam zich voor om vaker thuis te zijn, vergat het vervolgens weer. Een andere reden om thuis te zijn was ook dat hij iets nodig had, iemand om precies te zijn, zijn moeder om heel precies te zijn. Hij was nog steeds boos op Christabella, op alles wat ze hem aandeed, op alles wat ze hun zoon aandeed door hem niet zijn leven te laten zijn. En als er iemand was die altijd wel goed advies kon geven, zolang het niet om mode ging, en al zijn problemen op kon lossen dan was dat toch wel zijn moeder??? “Mam”, schuldig keek hij even naar het tafelblad voor hem. Ergens voelde dit toch als een fout toegeven, niet eens zijn fout want het wasl allemaa Christabella’s schuld. Maar toch, hij was er niet echt trots op en het duurde even voor hij zijn moeder aan durfde te kijken. “Mam het is toch waar dat kinderen beide ouders nodig hebben, ik bedoel een kind zonder vader dat kan toch niet ” Hij probeerde subtiel het water een beetje te testen, maar was eigenlijk veel te kwaad om subtiel over te komen.
  6. [1837/1838] Pretty woman

    Hij ging het wel afpakken, niet voor zijn eigen ego (zoiets zou hij nooit doen echt niet!!), niet omdat hij het leuk vond (dat was het oprecht niet), maar omdat het beter was. Voor Adrian, voor Christa uiteindelijk ook, hoelang kon ze het immers nog verbergen en wie wilde er nou seks met iemand die een kind had gekregen. Het was dat het zijn kind was, anders had hij zich nu vast een beetje vies gevoeld. Moeders hoorden geen hoeren te zijn en andersom. Dus uiteindelijk zorgde hij gewoon dat ze haar …baan, beter kon doen. Dit was het beste voor iedereen. Bovenal dus voor zijn kind, en deden ouders niet gewoon wat het beste was voor hun kinderen? Christa zou blij moeten zijn dat hij zijn best deed om een goede vader te zijn! “Ik ga al, ik ga al”, gefrustreerd gooide hij zijn handen in de lucht. Hij nam zijn geld trouwens niet mee, gooide er demonstratief nog wat bovenop. Tuurlijk wilde ze zijn geld wel, ze moest wel want ze had zijn kind om te onderhouden. Dat ze dat niet goed wilde doen puur alleen om hem dwars te zitten (het werkte, verdomme het werkte), liet al zien dat ze gewoon geen geschikte moeder was. Dat hij het juiste ging doen. “Maar dit is niet het laatste wat je van me hoort Christabella, ik kom terug! Voor hem ”, hij wierp een laatste wanhopige blik op zijn zoon en smeet toen de deur dicht. OOC: Uitgeschreven <3
  7. [1837/1838] Pretty woman

    Vroeger, vroeger toen zijn ouders nog niet rijk waren, had hij wel vaker dingen die hij graag wilde niet gehad. Dingen waren nou eenmaal niet altijd eerlijk, je kon niet altijd alles hebben, en hoewel zijn ouders dat nooit hardop hadden gezegd was het wel gewoon aanwezig geweest. (Zeker op Zweinstein waar hij ineens mensen om zich heen zag die wel alles konden hebben). Maar hij was het ook een beetje vergeten met de jaren, gewend geraakt aan dat elke deur wel open ging met genoeg geld. Dus dat Christa hem nu vertelde dat hij zijn eigen zoon niet mocht zien dat stak op allemaal manieren. Omdat het zijn zoon was. Omdat hij niet meer gewend was aan nee. Omdat hij niet verwacht had dat ze nee zou zeggen Omdat ze dit gewoon niet kon maken. Hij had hier gewoon recht op. “Ik wist niet dat hij bestond ”, riep hij nu ook kwaad terug. Wierp even een wanhopige blik naar zijn zoon. Verdomme hij wilde hem niet eens bij Christa weghalen, niet compleet. Kinderen hadden beide ouders nodig, wist hij ook wel. Maar hij wilde wel deel van het leven van zijn kind zijn en hij wilde niet dat zijn kind hier opgroeide tussen hoeren. Waarom kon ze gewoon niet meewerken? Er was vast wel een leuke regeling te vinden, niet dat hij wist hoe zoiets ging. Hij wist eigenlijk compleet niks van kinderen, rechtszaken of de combinatie met die twee. Maar dat maakte niet uit want hij zou gewoon mensen inhuren die het wel begrepen. “Denk je echt dat ze jou eerder gelijk geven dan mij. Misschien als je met de rechter naar bed gaat maar dat is dan ook de enige optie”, ergens wilde hij haar uitlachen maar het voelde niet goed. Het was geen grappige situatie, het was allemaal kut. “Ik snap echt niet hoe je zo egoïstisch kan zijn met ons kind trouwens” Want Adrian zou gewoon een beter leven hebben bij hem oke?
  8. [1838/1839] The first day of the rest of your life

    Hij had geen idee waar hij mee bezig was. Nu was dat niet echt vreemd, de meeste mensen van zijn leeftijd wisten niet wat ze aan het doen waren, deden gewoon maar wat omdat gewoon ‘iets’ doen en vervolgens grappen maken over dat je geen idee had wat je met je leven moest, en tijdens deze grappen heel veel drinken, net zoveel tot ze ook echt grappig werden, gewoon was hoe het ging. Maar het probleem was dat hij al aardig veel voor elkaar had en nog steeds niet wist waar hij mee bezig was. Goed, hij had een beetje een shortcut genomen. Had een zwerkbalteam gekocht voor zijn studie af was, had dit kunnen doen omdat hij gewoon getallen aan het bedrag was blijven toevoegen tot nee niet meer in de vocabulaire van de vorige eigenaar stond. Maar zelfs al had hij een beetje vals gespeeld dan nog. Dan kwam hij er ni achter dat winnen nog niet betekende dat je wist hoe je je trofee mooi kon houden. Een assistent aannemen was dus het beste idee ooit geweest. Die kon mooi alles voor hem oppoetsen terwijl hij maar wat probeerde. Het zou niet eens uitmaken als hij fouten maakte, alleen voor zijn ego en dat was erg genoeg, want hij had nu iemand om alles op te lossen. Geld was fijn. “Oh hallo”, hij ging vrolijk wat rechter in zijn stoel zitten toen Agatha, zijn persoonlijke assistent binnenkwam, en moest onbewust meteen constateren dat ze knap was. Geen idee of dat positief was, natuurlijk was het leuk voor de media als hij een knappe persoonlijke assistent had, maar hij werd wel altijd nerveus van knappe meisjes dus dat was minder Kon hij gelukkig allemaal Agatha de schuld van geven daar betaalde hij haar voor) “Ja ik lust wel wat te drinken, wa- nee limonade graag ”, hij was nu wel volwassen maar hij had het hier ook voor het zeggen dus hij kon vast prima limonade gaan drinken. “ Neem ook iets voor jezelf als je wilt, misschien dat we vandaag gewoon elkaar kunnen leren kennen omdat we toch zoveel gaan samenwerken” He was not going to be a regular boss he was going to be a Cool Boss ™
  9. [1837/1838] Pretty woman

    Adrian hield niet van vreemden. Maar hij was geen vreemde toch? Niet echt, hij was zijn vader, dit was zijn zoon, ze waren verbonden en niet van elkaar bevreemd zelfs als Christa dat zou willen. Het was zijn zoon en hij had verdomme recht op een poging om een band met hem te krijgen. Christa mocht hem gewoon niet weghouden. Caspian was nooit echt boos geweest. Hij had zich vaak genoeg kwaad gevoeld, maar negen van de tien keer kwam dat voort uit onzekerheid of omdat dingen niet eerlijk gingen, omdat hij zich geen houding wist te geven met gekwetste of nare gevoelens en woede dan gewoon.. makkelijk was om het een naam te geven. Omdat woede wel een goedgekeurde emotie was voor zijn geslacht. Maar het had nooit echt als woede of boosheid gevoeld, hij had het gewoon zo genoemd om niet voor schut te staan. Maar nu. Nu was hij wel kwaad want Christa wilde hem iets afnemen waar hij recht op had. Bovendien, hij kon misschien niet de beste vader zijn maar Adrian zou het veel beter hebben bij hem dan bij een hoer. “Het is mijn zoon”, zei hij koeler dan hij zichzelf ooit toe in staat had geacht. “Je kan hem niet bij me weghouden. Ik ga dit aanvechten als het moet, hij zuchtte even, “we kunnen dit goedschiks of kwaadschiks doen. En ik heb liever het eerste maar ik beloof je als je hem bij me weg probeert te houden dan haal ik hem bij jou weg”. Het was niet alsof ze een poot had om op te staan met haar benen altijd omhoog.
  10. [1837/1838] Pretty woman

    "Je hebt me niets verteld hij maakte een gefrusteerd gebaar met zijn armen. "Tenzij dat leuke rijmpje van Rasberry over dat je het uitmaakte een geheime code over babies had!. Als dat echt zo was dan had ze wel wat duidelijker mogen zijn hoor! Hij wist dat vrouwen vaak dingen in raadsels en tegenstellingen zeiden maar dit was wel heel ver gegrepen. Even wierp hij een bezorgde blij op Adrian en probeerde iets minder hard te roepen. Het was kennelijk zijn kind, dan was proberen hem niet aan het huilen te maken vast iets wat hij meest doen als vader. Verdomme hij was vader. "Ik was echt wel met je getrouwd al wist ik het, zei hij nog maar een keer. Ergens vond hij het belangrijk dat ze dat wist, dat ze wist dat hij een goed person was en haar niet op straat had latent stain. Dat hij heus wel zijn best had willen doen, al dan niet met een beetje tegenzin. Dat laatst hoorde ze niet te weten natuurlijk, dat was voor een situatie die nooit had plaatsgevonden. Die verdwenen was in 'what ifs' en valse klanken van Rasberry Lemon. Hij had been behoefte om weg te gaan eigenlijk. Geen behoefte zijn zoon hier achter te laten, niet met het type leven en beroep dat Christa had gekozen. Zijn ex-vriendinntje was tragisch verloren , niks meer aan te doen, maar hun kind had nog een kans. "Mag..mag ik hem eens vasthouden?
  11. [1837/1838] Pretty woman

    Hij kon niet veel anders doen dan kijken. Kon niet veel anders doen dan verbluft naar de baby staren, zijn baby als hij Christa moest geloven. Hij was er nog niet helemaal uit of hij dat wilde, of hij dat kon Zijn baby. “Dus je zegt..dat”, even wierp hij een nieuwe blik op het kind. Al was het maar om zichzelf tijd te geven de woorden hardop op te zeggen, om ze zijn keel uit de persen door baricades van ongeloof en verbazing heen. Hij wilde ook gelijkenissen kunnen vinden, of juist niet, hij wist niet eens wat hij wilde momenteel. Behalve dat ze hem dit eerder vertelt had. Dat was fijn geweest. Heel fijn. “Je zegt dat, dat mijn kind is?, zijn stem sloeg over, werd wat harder, bozer, paniekeriger . Een emotionele uitbarsting waar hij zich vast voor zou schamen als hij de tijd nam om dat te doen. “En waarom kom je daar nu mee? Ik was heus wel met je getrouwd als je het meteen gezegd had”, het laatste was verwijtend, want had ze echt zo slecht over hem gedacht dat ze het niet wilde vertellen. Of ha, misschien was ze liever een hoer dan zijn vrouw. Overigens was ze nu al een hoer dus kon hij logischerwijs niet meer met haar trouwen.
  12. [1837/1838] Pretty woman

    Ho! (haha) waarom was hij nu de lafaard. Zij was de gene die het had uitgemaakt zonder het zelf te doen, had er zelfs nog een hele show omheen gemaakt met dat stomme liedje en die vervelende Rasberry Lemon. Het was ontzettend beschamend geweest en hij had zich er oprecht rot over gevoeld, dus hoe durfde ze nu te zeggen dat hij een lafaard was. Misschien was dat wel waarom ze hem gedumpt had, omdat ze hem niet stoer genoeg vond. Ineens vond hij het een stuk minder erg dat ze nu hier terechtgekomen was, verdiende ze. Hij was heel even zo van slag geweest om het woord lafaard en wat dit met zijn al fragiele ego deed dat de daadwerkelijke boodschap een stuk later tot hem doordrong. Wel nog net op tijd om de hoop gif die hij op haar wilde spuwen, met dingen over hoe ze misschien precies was waar ze thuishoorde en dat hij blij was dat ze hem gedumpt had want hoe had hij ooit een relatie kunnen hebben met een hoer, (We negeren voor het gemak van Caspians argument even dat ze dat eerst nog niet was geweest) in te slikken. En nu met een hoop opgekropte emoties in zijn maag en gewoon woorden meer op zijn tong stond hij vooral even met zijn mond vol tanden. Zijn Kind??? "Waar heb je het over", fluisterde hij nu zachtjes, een beetje ontdaan ergens, "je hebt me nooit gezegd dat je zwanger was, je hebt Rasberry Lemon gevraagd om een zielig break-up liedje voor me te zingen in het openbaar " (of in elk geval ergens waar iemand het had kunnen horen en dat was erg genoeg). "Dus waar haal je het ineens vandaan dat je mijn kind hebt. Als je meer geld wilt kan je ook meer geld vragen voor vanavond maar doen alsof je een kind hebt om gelijk te halen is wel heel laag". Dont say it. "Zelfs voor iemand met jou werk"
  13. [1837/1838] Pretty woman

    “b]Huh[/b]” Hij had eerst niet zo goed geluisterd, had niet echt een antwoord gehad (geen antwoord wat de ruzie niet erger zou maken in elk geval) en was ook een klein beetje afgeleid geweest toen ze ineens naakt door de kamer wandelde en hij vol zicht had op alles wat ze te bieden had. Maar hoezo had hij niet willen trouwen? Goed, dat was waar geweest. Hij had niet willen trouwen want hij was bang geweest dat hij met een vrouw als Christabella nooit indruk kon maken op alle mensen waar hij zo desperaat indruk op wilde maken. Maar hij had dat nooit heel erg hardop gezegd, juist omdat hij haar niet wilde kwetsen en/of kwijt wilde. En toen had zij hem gekwetst door hem kwijt te willen. (Na alle moeite die hij had gedaan om niet te laten merken dat hij geen toekomst met haar zag!!). Dus waar kwam dit vandaan. “Jij bent de gene die het uitmaakte en het niet eens zelf durfde te vertellen”, mompelde hij een beetje chagrijnig. Want hoezo was het ineens zijn fout dat zij een hoer was. Sorry hoor.
  14. [1837/1838] Pretty woman

    Ze wilde helemaal niet trouwen? Caspian kon niet echt veel doen dan heel even verbaasd staren; want dat had hij oprecht niet verwacht. De wereld was in eerste instantie opgedeeld in twee soorten meisjes ‘Girls for now, girls for later’ (Later = om mee te trouwen). En hoewel hij Christabella nooit (had durven zien) gezien had als ‘girls for later’ had hij ook nooit de indruk gekregen dat ze zelf voor altijd een eeuwig een girl for now wilde zijn. Allemaal heel verwarrend zo op de vroege ochtend. “Oh oke”, zei hij maar mat terwijl hij zijn schouders op haalde en probeerde te glimlachen. Hij had helemaal geen zin in ruzie namelijk, had haar gewoon willen helpen. Waarom moest ze nu weer ineens zo uit haar vel schieten, gewoon omdat hij haar wat hoger in zelrespect had ingeschat dan ze was? Dat was een compliment Christa. “Sorry dan”, hij haalde zijn hand door zijn haar en probeerde zo verontschuldigend mogelijk te klinken. “Ik wist niet dat je echt zo’n soort meisje was, maar als dat is waar je gelukkig van wordt.. Dan was hij stiekem toch wel blij dat ze hem gedumpt had. Al was gedumpt worden door een hoer wel weer een beetje beschamend.
  15. [1837/1838] Pretty woman

    Zondagochtend 29 April > Christa's huis CW: Caspian is sexistich as fuck en ook heel erg anti-sexwerk so yeah warning for that!! Naar bed gaan met je ex was misschien niet de slimste beslissing maar het was iets wat te verklaren was. Iets met oude patronen die makkelijk waren om te volgen en waar je gewoon naar terugliep als je even geen andere wegen had om te volgen Naar bed gaan met je ex die een prostituee was, dat was anders. Hij kon niet zeggen dat het een foute beslissing was, een dronken avond, een gestolen kus ergens in een steegje als je toevallig allebei dezelfde weg naar huis moest en het gewoon zo normaal was om die kus te stelen dat je er niet over dacht. Want hij had hier tijd voor gehad om over na te denken, de geldstukken die hij ietwat hardhandig op het nachtkastje legde waren daar het bewijs voor. Nee, hij hoefde niet na te denken over geld maar een onderhandeling over hoeveel en voor wat dat was tijd genoeg om dit niet meer af te kunnen doen als een ondoordachte beslissing. En hoewel het fijn was geweest, meer dan fijn, had hij toch een beetje spijt. Voelde zich toch een beetje vies. Vooral omdat hij Christa een beetje vies vond bij het idee dat ze dit als werk deed. “Weet je”, begon hij voorzichtig en ‘goed bedoelt’, terwijl hij door de lakens naar zijn overhemd zocht, “je kan nog best stoppen met.. dit”, hij gebaarde even naar het bed (ze wist vast wel wat hij bedoelde). “Ik bedoel, je bent nu nog knap en ik denk dat als je gewoon doet alsof je iets minder ervaren bent je best nog iemand wijs kan maken dat je maagd bent en een goed huwelijk krijgen. Dit is ook zo zonde. ”
×