Jump to content

Lyre Lennox

Ravenklauw Vijfdejaars
  • Content count

    46
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Lyre Lennox last won the day on July 25 2018

Lyre Lennox had the most liked content!

About Lyre Lennox

  • Rank
    The newest richkid

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Denise

Profile Fields

Recent Profile Visitors

883 profile views
  1. [1837/1838] Homerun a way to my heart

    De kietelende vlindertjes in haar buik dansten een romantische, Weense wals met elkaar en gaven Lyre het gevoel alsof ze zo van de grond zou opstijgen. Zo dichtbij... Zo... dicht... bij... Ze voelde haar wangen een beetje kleuren. Of het nu van schaamte was door zijn plagerige opmerking of door zijn goddelijk, charmante glimlach, dat wist ze niet zeker, maar die wangen die waren rood. Geloof me. "He he... Ik denk het." Haar tengere vingers peuterden aan een biesje van haar mouw. Hoe hij haar kon helpen? Nou, hij kon haar natuurlijk op zijn schoot manoeuvreren en met haar samen wegscheuren naar een afgelegen hoekje en... FOEI LYRE! "Nou... ehm..." Het meisje stamelde. Voorzichtig keek ze in het rond, een excuus zoekend voor haar 'slechte townball kunsten'. Het was makkelijk om zo een leugentje de wereld in te werpen, maar direct tien maal moeilijker om de leugen vol te houden. Want, wat ging ze hem nu zeggen? Ze was verdomd goed in townball, ze kende de regels op haar duimpje, ze sloeg normaal gesproken het hardst van alle mensen op het veld en rennen kon ze ook als een tierelier. Ze kon niet zeggen dat ze haar maandelijkse problematiek ervoer, want dat was gewoonweg onkuis. Had ze haar enkel verzwikt? Nee, dan had ze moeten hinken. Had ze dan een knakkende elleboog? Of een zere schouder? Of was ze een boek gaan halen in de bibliotheek, wilde ze er één van de bovenste plank pakken en klom ze toen in de boekenkast? Waarna de boekenkast op haar viel en haar tragisch bedolf onder de inhoud ervan èn de kast zelf? Nee dat was echt té tragisch... "Ik heb vandaag niet zo'n kracht in mijn linkerhand, waardoor ik de slagplank te los beet heb en geen kracht kan zetten. Ik weet niet zo goed hoe ik hem beter vast moet houden, hoe doe jij dat?" Wauw, dat ze uberhaubt een volzin had gesproken verbaasde haar, terwijl ze bedwelmd werd door zijn heerlijk luchtje. Welke zeep gebruikte hij... Zwijmel.
  2. 21 juni 1838 - Een leeg, verlaten zwerkbalstadion - rond een uurtje of 15.30 Nu het schooljaar langzaam tegen het einde liep en de zwerkbalcompetitie van het jaar was afgesloten, was het eens zo feestelijke oord, vol van gejoel en gejuich, vervallen in een bijna doodse stilte. De ploegen trainden niet meer en genoten van een welverdiende tussenstop. Vele studenten namen niet meer de moeite om hun bezems te pakken voor vrije partijtjes zwerkbal, iedereen was een beetje klaar met school en wilde graag dat de vakantie zou beginnen. Wel gebeurde het nog eens dat er groepjes studenten andere spellen speelden, iets wat minder moeite kostte om voor te bereiden en wat minder bijbehorende spullen nodig had. Ook dreuzelse sporten werden gespeeld, zoals hardloopwedstrijdjes, lummelen en townball. Hoe dan ook, welke sportieve activiteit er ook werd gedaan, Lyre was altijd in de buurt. Het was een heel sportief meisje, dol op bewegen en lichtelijk verslaafd aan het beoefenen van zo veel mogelijk verschillende sporten en spellen. Dit keer deed ze echter (nog) niet mee. Ja, ik heb nog genoteerd tussen haakjes, want het was wel de bedoeling dat ze mee zou doen. Maar ze was afgeleid. Enorm afgeleid... door de 'liefde van haar leven'. Daar was hij, de sportieveling. Het spel dominerend tijdens een potje townball. Zijn haren dansten terwijl hij zo snel mogelijk van honk naar honk ging, na een goede rechterswing. Het zonlicht schitterde in zijn ogen en toen Lyre hem breeduit zag glimlachen, slaakte ze een diepe, zwijmelende zucht. Wat was hij knap... En wat was hij sportief... en stoer en... en... en... Ah... Zucht. Dromerig dwaalde Lyre's blik af naar de lucht, waar haar dagdromen hoogtij vierden en prachtige beelden voor haar ogen afspeelde. Ze had niet door dat een vriendinnetje uit Ravenklauw haar vroeg mee te doen met het volgende potje, ze was te ver weg in haar ideaal gevormde fantasiewereld. Hij zei haar naar over en over... Lyre... Lyre... Lyre! "LYRE!" Lyre schok op. "Lyre! Ik vraag je al tien keer of je meedoet met het volgende potje! Waar zit jij met je hoofd!" Het meisje schudde verwoed haar hoofd en stamelde. "Ehhh, ik eh..." "Nou, kom op! Sta op en ga staan, we gaan teams maken! Ik wil dat je bij mij komt, dus je moet even achter wat lange mensen gaan staan, dan zien ze je niet met kiezen! Jij bent heel goed en ik wil winnen, let's go!" Bereidwillig stond Lyre op en knikte, waarna ze zich haastte naar de meute lachende en vrolijk kakelende mensen. Oh... hij was maar op een meter afstand van haar... Ze kon de zon zien glanzen in zijn donkere haren... "JA LYRE JA JIJ KOMT BIJ MIJ!" Lyre lachte en ging braaf naast haar nu jubelende vriendinnetje staan. Mafkees... Maar haar lach verdween een beetje van haar gezicht, toen de volgende persoon werd genoemd. Je jongen verplaatste zich naar de plek naast haar en gaf haar een vriendelijke knik. Lyre voelde haar knieën knikken en wriemelde nerveus een plek haar achter haar oor, met een lief, klein glimlachje. Hij was naast haar. NAAST HAAR. Zucht... Iedereen vond zijn of haar plek in het spel. Lyre was de volgende in de rij, gevolgd door haar geheime geliefde. Na een enkele keer een blik uit te hebben gewisseld (na 5 minuten doodstil van de zenuwen te hebben bedacht of ze wel naar hem moest glimlachen) was het Lyre's beurt om te slaan. Wat moest ze nou doen?! Moest ze zich uitsloven en alles laten zien wat ze had om indruk op hem te maken? Hij kon immers alles zien wat ze deed en hij wilde vast en zeker winnen! Maar wat als ze een foute move zou maken, of een enorme flater zou slaan door op haar gezicht te gaan? Kon ze niet gewoon beter doen alsof ze onwijs slecht was? Oh... Wat moest ze nou... Ze besloot om een deuk in een pakje boter te slaan, alsof ze SUPERSLECHT was... Dat was wel een beetje dom en eigenlijk helemaal niet Lyre-ish, maar mensen doen soms domme dingen als ze tot over hun oren verliefd zijn en niet meer helder kunnen nadenken. Zelfs de slimste ravenklauwers... Ze sloeg op haar sufst, haar slechtst en allerzachtst, waarna ze een enorm gejoel vanaf de bank hoorde. "VERDORIE LYRE! GA SLAAN! JE SLAAT BAGGER!" Beschaamd keek ze van haar schoenen naar de jongen op de bank, die als enige niet aan het joelen was. Dit was haar kans!!!! "K-kun je mij een beetje... helpen?"
  3. Horror - Final Girl

    YARA <3
  4. [1837/1838] Eindfeest

    Lyre Lennox had haar vierde schooljaar overleefd! Hoezee! Met een zachte glimlach bekeek ze zichzelf in de spiegel, terwijl ze haar lange haren borstelde voor de spiegel. Ze moest er goed uit zien voor het feest! Want, o hemel... Er was een jongen op Zweinstein... Oef, oef, oef. Hij zou verboden moeten worden... Het meisje zwijmelde weg, wanneer zijn naam genoemd werd. Zodra hij voorbij liep in de gangen, klonk er een verliefde zucht uit haar keel en haar hart bonsde harder, zodra ze voor de zoveelste keer haar naam met zijn achternaam opschreef op haar perkamentrol tijdens de les. Lyre was heimelijk verliefd, maar natuurlijk helemaal in het geheim! Niemand mocht het weten! Ook hij niet! Hij wist waarschijnlijk niet eens van haar bestaan af, tot haar verdriet. Maar daarom moest ze er nu dus extra mooi uit zien, want dan zou ze misschien bij hem in het oog vallen en dan zou iemand haar misschien kunnen voorstellen aan hem! Mits diegene hem kende natuurlijk... Afijn. Had je dit nou ooit verwacht van de stoere, heldhaftige, snot-bestuderende Lyre? Verliefd? En zo tuttig? Nee, ik ook niet. Met grote passen liep ze naar de grote zaal toe, waar het eindfeest van start zou gaan. De gangen waren kaal en leeg. Wel erg warm. Die loshangende lokken waren misschien toch niet zo slim geweest. Hoe dichter ze bij de grote zaal kwam, hoe warmer het werd. Hadden ze de kachels opgestookt of zo? Een kampvuur gemaakt in de zaal? Pfff... Maar zodra ze door de deuren liep, kwam ze er achter dat de warmte ergens anders vandaan kwam. Het was één groot tropisch paradijs. Overal planten uit het regenwoud, overal wild chirpende vogels met kleuren zo rijk als de regenboog. Dienbladen gevuld met hoge glazen, ook met de inhoud waar de felst gekleurde vlinders jaloers op zouden worden. Een zwembad! VERDORIE! EEN ZWEMBAD! WAAR WAS HAAR ZWEMKLEDIJ! Vlug keerde ze zich weer om en haastte zich heen en weer om een tas mee te nemen met zwemkledij. En een tijdje later was ze er weer, compleet met lederen tas, waarin haar zwemkledij was gepropt. Zo. Nu kon ze beginnen aan het feest. Het meisje liep rechtstreeks naar de jongerenbar, maar voor ze kon bestellen werd haar aandacht getrokken door het schoolhoofd... die blijkbaar al iets eerder was begonnen met pimpelen aan de volwassen bar. Oeps Professor, u slaat een flater... Lyre luisterde braaf naar de nogal... interessante speech en keek fronsend toe terwijl het schoolhoofd zich majestueus van het podium liet donderen en weer overeind kwam. "Nou... je zou denken dat een nieuw schoolhoofd verbetering zou geven wat betreft de evenementen... Deze past prima bij de rest van het zooitje ongeregeld..." Grapte ze met degene naast zich.
  5. Horror - Final Girl

    @Yara Foulkes-Davenport
  6. "Dank u, professor." BLEHHHH KOTS BRAAK BLUHH. Stom mens. BAH! Het liefst had ze tegen een kruk geschopt, maar gelukkig kon ze zichzelf beheersen en liet Lyre zich, na met een steenkoude blik bij Professor Astoria te zijn weggestapt, op een kruk zakken vlakbij een groepje leerlingen die hard bezig waren met de opdracht. Lyre probeerde oogcontact te zoeken met haar afdelingsgenote Maia, maar wist niet zeker of ze haar aandacht te pakken kreeg... @Maia de Liedekerken @Belladonna Astoria
  7. Spreekwoordelijk gezien moest je een gegeven paard niet in de bek kijken, zoals nu met de toch wel enigszins 'redelijke' straf die professor Astoria Lyre had toegewezen. En toch had Lyre besloten om van dit paard de tanden te gaan controleren op hoeveelheid en eventuele gaatjes. Dat was niet zo bijster slim geweest, maar goed. Er was niets meer aan te doen. Ze had haar grote scheur opengetrokken, zo brutaal als ze was. En nu volgden de consequenties (wederom, want daar ging het bij Lyre toch al om... Je zou denken dat ze er niet over zou twijfelen om een tweede misstap te voorkomen, maar ja... Het is niet voor niets Lyre) voor het meisje met de grote waffel. Want dat was ze nu hoogstwaarschijnlijk in de ogen van professor Astoria. Met een nukkig gezicht, waarbij ze af en toe haar ogen toekneep bij de kille uitspattingen van haar professor, hoorde ze haar donderpreek aan en peuterde enigszins kinderlijk aan haar mantel. "Begrijp me niet verkeerd, Professor. Ik wil héél graag leren en dit was ook niet anders dan een ongelukje. Ik heb niet met opzet slecht geslapen vannacht en ik heb daarnet juist geprobeerd mijn energie bij te tanken voor uw les, zodat ik met volle aandacht en concentratie uw les kon komen volgen. U vroeg mij of ik een andere optie had, dus gaf ik mijn optie, maar als u het hier niet mee eens bent zal ik braaf uw..." bevelen "...strafmaatregel opvolgen. Hoe laat verwacht u mij en waar? Dan zorg ik dat ik er op tijd ben." Het was beter om er nu aan toe te geven dan om haar daadwerkelijke gevoelens en gedachten te uiten. Dan had dit gesprek nog een stuk stroever kunnen lopen. Één ding wist Lyre wel, Professor Astoria was NIET haar favoriet...
  8. De manier hoe haar voorkeur voor strafwerk werd weggewimpeld was nogal... kil. De koude rilling griezelde langs haar ruggengraat van boven naar beneden en terug. Ze had op iets meer tact en warmte gehoopt van de normaal vriendelijk ogende professor, maar dat bleek ietwat schone schijn te zijn. Lyre schrok dan ook toen ze haar een counter bod schonk; de hele nacht opblijven en haar persoonlijke sloof uit te hangen tot het aanbreken van de ochtendglore… Eh, wat? Wat was daar nou leerzaam aan? Voor een moment had Lyre in protest willen gaan tegen het idee van Professor Astoria, maar ze kon zich inhouden, op het klakkeloos openen en sluiten van haar mond. Eerst moest ze een nog beter bod uitbrengen, want zo voelde het nu een beetje. Een veiling voor de meest gepaste straf; opbieden tot de zwakste schakel afhaakt. Of tot de professor het tot een halt zou roepen. Há, not on her watch. "Ik denk niet dat het schoonmaken van ketels en het opnieuw sorteren van een boekenplank behoren tot de meest leerzame activiteiten voor een vierdejaars student... We kunnen het combineren; ik blijf de hele nacht voor u op, als u mij een uitdagende opdracht geeft waar ik ook ècht iets van leer, behalve in hoeveel tijd ik zeventig ketels kan poetsen zonder mijn spons te laten vallen. U heeft met uw kennis en kunde vast en zeker leerzamere opdrachten waar ik mijn les beter van kan leren..." Had ze nou zojuist een professor zachtjes afgewimpeld...? Oeps Lyre, dat was een beetje dom... Ze hoopte dat haar moedige, opstandige puberzijn toch een beetje... ja... wind mee zou krijgen van haar docente.
  9. De teleurgestelde blik van de professor leek te branden op haar gelaat, terwijl ze beschaamd haar hoofd naar beneden kantelde. Haar rug kromde zich op een ongemakkelijke manier en haar schouders stegen richting haar oren, alsof ze ineen dook, om een verdere aanval te kunnen ontwijken. Bah. Wat voelde dit rot zeg! Ze ging nu dus echt nooit, nooit, NOOIT meer een dutje doen... En dan moest ze ook nog eens zelf de passende straf gaan bedenken. Was de professor lui, omdat zij lui was geweest met haar dutje? Hm... Vervelend... Maar het gaf ook de mogelijkheid om er iets meer van te leren dan enkel het vermijden van dutjes. Ze kon wel proberen om nog zo veel mogelijk bij te leren tijdens deze les. "Ik... ehm..." Even dacht Lyre na, haar opties bekijkend vanaf een afstandje en plots schoot het haar te binnen. "...Ik denk dat het misschien erg leerzaam is om een groepje te bestuderen tijdens hun bezigheden en daar een verslaglegging van te maken, als het ware lettend op de technieken binnen het brouwen van toverdranken en de eventuele verschillen met de in de theorie omschreven benaderingen... Ik kan u een verslag aanbieden van ehm... een halve meter aan perkamentrol...?" Ze mocht dan wel alvast gaan beginnen met buig en strek oefeningen voor haar vingers... "En ik kan er ook nog een stukje in verwerken over groepsdynamiek en de invloed die het uitoefent op het brouwen van de drank?"
  10. ['37] Icecream and fingernails

    Met een stralende glimlach keek ze naar haar beste vriend en pakte hem bij zijn arm beet. "Dankjewel lieve Desmond!" Al stuiterend op haar tenen en glimlachend van oor tot oor wachtte ze op het superijsje, die binnen enkele seconden naar haar toe zou komen. Ze vond het toch wel heel erg lief van Desmond, dat hij haar ijsje wilde betalen... Met grote, sprankelende ogen ontving Lyre het ijsje van de ijsmaker en sprak haar dank uit. Vol enthousiasme keek Lyre naar het ijsje, tot het vuurwerkspettertje zijn werk had gedaan. Haar hart maakte er zelfs een sprongetje van. Het eerste hapje knetter kersenijs was hemels en het toefje slagroom maakte het helemaal af... Mmmmmmm! Al likkend aan haar ijsje keek ze naar haar vriend en luisterde ze aandachtig naar hem. Al die opties, alle mogelijkheden... Wat zouden ze eens gaan doen? "We kunnen naar de fopwinkel?" Zei Lyre tussen haar hapjes door. "Ze hebben daar een nieuwe collectie aan fopsnoep, waar je stoom van uit je oren krijgt, dat is wel cool!" Zoekend keek het meisje om zich heen, tot haar ogen vielen op een donker steegje. "...Of we kunnen daar eens gaan kijken? Misschien komen we wel hele spannende dingen tegen? Wat vind jij?"
  11. De moed zonk Lyre nog verder in de schoenen, terwijl ze als een schuldig, klein meisje naar haar voeten keek. Ze had beter moeten weten. Ze had minstens drie wekkers moeten zetten! En ze had gewoon... niet moeten gaan slapen! Maar, wat kon ze er nou aan doen dat ze zo moe was?! Ze was gewoon laat opgebleven om sociaal te doen met haar afdelingsvrienden en vriendinnen. Had ze dan een partypoeper moeten zijn en vroeg naar bed moeten gaan om een beetje bij te slapen? ...Eh, ja Lyre. Dat had je moeten doen... Met haar vingers zenuwachtig frommelend aan haar gewaad keek ze op naar Professor Astoria. "Ik... ik..." Ze zuchtte en rechtte haar rug. Ze moest toch verantwoordelijkheid nemen voor haar domme actie, hoe vervelend ze het ook vond om de consequenties te moeten opwachten. "Ik was zo verschrikkelijk moe... en... ging een dutje doen... en dat werd een iets te lang dutje... Ik begrijp het als ik de les niet meer in mag, sorry professor..."
  12. [1837/1838] Zoek

    6 december 1837 - De Bibliotheek - Afdeling MGHI - 's avonds na het eten... wederom. Och. Wat toevallig. Ze zat hier weer. Door haar eigen schuld. Dankzij haar briljante opmerking aan de onderzijde van haar laatste opstel, had de professor besloten om inderdaad een vervolgonderzoek in te zetten, naar aanleiding van het eerstgekozen onderwerp. Vele klasgenoten hadden haar, na de uitbundige en enthousiaste vertelkunsten van de professor -waarin hij dus haar laatste zinnen citeerde-, met diepe plooien tussen de wenkbrauwen aangekeken. Lyre voelde zich alsof ze door haar stoel kon zakken van schaamte. Oeps. Dikke vette oeps. Dus Lyre mocht inderdaad weer aan de bak, iets eerder dan ze zelf had verwacht en gehoopt. Nadat ze zich had gesetteld op het zelfde plekje bij de GHI-sectie van de bibliotheek, ging ze dus op zoek naar boeken over Zweinstein. Haar lesboek; Hogwarts, a History, lag al klaar op tafel, maar er moesten nog veel meer referenties zijn over de opbouw en het gangenstelsel van het kasteel. Dus ging ze op zoek, met als gevolg dat haar armen het haast begaven van de grote stapel boeken.
  13. [1837/1838] Zoek

    ...Tot op heden zijn slechts deze verschillende, geheime gangenstelsels ontdekt in het kasteel. Verrassend genoeg zullen er zich heus meer schuilhouden in het kasteel. Vele mensen hebben zich voorgesteld dat er ook verscheidene, geheime kamers aanwezig zijn in het kasteel, maar hier is voor mij tot nu toe niets over bekend. Persoonlijk ben ik erg benieuwd of er iets te vinden is over mogelijke, geheime gangenstelsels en ruimtes die nog niet, of gedeeltelijk zijn ontdekt. Over deze onderwerpen zal ik bij een volgend opstel onderzoek doen en indien mogelijk er over uitweiden. Getekend, Lyre Lennox. Vierdejaars Ravenklauw. De laatste punt van het opstel was gezet. Lyre zuchtte van opluchting en zette haar veer terug in de inktpot. De prangende kramp in haar vingers beet haar toe en het meisje moest even een aantal keer haar vingers strekken. "Hmr..." Met een krampachtige blik keek het meisje naar haar vingers. Ze had wel genoeg gedaan voor vanavond... Met een bedenkelijke blik keek ze naar haar laatste zinnen. Verder onderzoek... Wat zou zich in werkelijkheid schuilhouden in dit kasteel...? Dat, zou ze op een ander moment gaan onderzoeken, maar niet nu. Ze pakte haar spulletjes en vertrok richting de leerlingenkamer van ravenklauw.
  14. [1837/1838] Zoek

    29 november 1837 - De Bibliotheek - Afdeling GHI - na het avondeten Nu haar maag goed gevuld was met de gegrilde kalkoenfilet, rozemarijn aardappelschijfjes en broccoli, had ze zichzelf er toe gezet om even aan haar schoolwerk te gaan zitten, want 'one task a day, keeps the stress away'. Als ze nou die laatste alinea zou schrijven voor haar geschiedenis opstel, dan kon ze vanavond misschien nog even fluimstenen spelen met Desmond of Virginia. Of knalpoker, of misschien wel toverschaak. Maar eerst was het tijd om nog een beetje te focussen. Haar energielevel was weer iets gestegen door het eten, waardoor ze weer wat meer fut had voor haar huiswerktaken. Lyre settelde zich op een rustig plekje in de bibliotheek, pakte een potje inkt en een veer uit haar tas en zorgde dat alles klaar lag om te schrijven. "Correcte citeer veer, check... Zwarte inkt, check... Perkamentrol, check... Waar ging dit ook alweer over?..." Het had misschien beter geweest als ze dit ding vorige week al had afgemaakt, toen ze er zo goed en driftig mee bezig was geweest. Nu was het weer laatste-minuut werk en had ze het tot vandaag niet meer aangeraakt. Hm. Tot zo ver dus die 'one task a day'... Lyre rolde haar perkamentrol open en begon rustig te lezen vanaf de laatste alinea, maar het verhaal werd haar nog niet zo zeer duidelijk. Nog een stukje terug... En nog een stukje terug... Ach, ze kon gewoon beter bij het begin beginnen. Met een diepe zucht zette het meisje zichzelf zover om helemaal opnieuw te beginnen met lezen. De woorden drongen niet zo zeer tot haar gedachten, of was het toch haar zinsbouw die niet helemaal klopte? Lyre doopte haar veer in de inktpot en begon her en der streepjes te zetten en te corrigeren. Dit werd een lange avond...
  15. De zweetdruppeltjes dansten op haar voorhoofd, terwijl haar voeten zich zo snel mogelijk uit de voeten maakten om maar op tijd aan te komen in de kerkers. Een kort middagdutje was haar doel geweest, maar de daadwerkelijke uitkomst was een lichtelijke winterslaap van een uur geworden, wat dus betekende dat Lyre te laat kwam bij Toverdranken. Te. Laat... Ze was NOOIT te laat, dus dit was wel echt een low point in haar carrière als perfecte student... Niet dat ze een perfecte student was, maar Lyre was op dit moment met haar eigen stommiteiten in een hevige strijd verwikkeld en dat veroorzaakte dramatiek in haar hoofd. Stomme Lyre! Stom dutje! Tree voor tree dribbelden haar voeten naar beneden, tot ze haar bij de grote, houten deur -die verdomd inderdaad al gesloten was, oh uilenpoep...- hadden gebracht. Zo nerveus als ze was klopte ze op de deur en opende ze deze op een subtiele kier, waarbij ze nèt naar binnen kon turen. Haar hoofd kwam om het hoekje en haar ogen vonden de professor... Oh dubbel-uilenpoep... "Professor, mijn excuses dat ik niet op tijd ben voor de les... mag ik nog naar binnen?"
×