Jump to content

Arabella Wydeville

Griffoendor Vijfdejaars
  • Content count

    38
  • Joined

  • Last visited

About Arabella Wydeville

  • Rank
    Gonna travel through space Laika boss!

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC Klassenoudste
  • Naam
    Renée

Profile Fields

Recent Profile Visitors

613 profile views
  1. I wonder if someone brought spacecake [1838/1839]

    Oh dus ze vonden haar een party pooper. Wel dat zag ze als een compliment. Als het aan Arabella lag zou ze zodanig 'poopen' op deze party dat er nooit nog feestjes gehouden werden in de astronomietoren. Natuurlijk weer een hoopje pretentieuze zwadderaars. Als die ook maar een greintje ambitie hadden zoals men zo graag beweerde, zouden ze hun tijd dan niet in nuttigere dingen kunnen steken dan dansen en drinken? Haastig sloot ze de kastdeur toen Ella vroeg wat zich daarachter afspeelde. "Dat gaat je helemaal niets aan. Als er toch zoveel ruimte is waarom gaan jullie dan niet ergens anders heen?" Weer was het individu in het nadeel van de groep. Ugh, wat had ze een hekel aan mensen in groep. "Mag nu eindelijk die muziek uit!" Driftig staarde ze in het rond, zoekend naar de bron van deze rotherrie.
  2. Opslagruimte aan het Astronomielokaal aka Arabella's nieuwe slaapkamer __________________________________________________________________________ Als je zoveel tijd doorbracht in de astronomietoren leerde je diens kamer en verborgen hoekjes kennen. Zo wist Arabella dat er een opslagruimte was die haast niet meer werd gebruik. Wat spullen aan de kant schuiven, een matras neerleggen en voila ze had haar eigen kamer. Het was niet veel, maar Arabella was niet anders gewoon. Wonen in Levenshall was ook altijd het zoeken van je eigen plek tussen alle familie en hun bezittingen. Ze had niemand gevraagd of ze de opbergruimte mocht gebruiken, maar wie maakte het uit. Het was niet alsof haar afdelingsgenoten er erg in zouden hebben dat ze plots weg was en wat kon het de leraren schelen. Het was nogal een luxe zo'n eigen slaapkamer. Geen gesnurk van je medestudenten, geen last van hun continue gekakel en gekibbel. Rust, heerlijke rust. Hier was niemand die haar stoorde bij het lezen van boeken en het maken van notities voor haar onderzoek. Althans dat had ze gedacht. Eerst dacht ze het geklop op haar deur zich in te beelden, maar hoorde ze nu ook muziek? Wat was er daarbuiten aan de hand? Haar initiële reactie was niet reageren. Die mensen zouden wel vanzelf weggaan. Jammer genoeg gingen ze niet weg. Luid zuchtend opende ze de deur. "Hey kan het wat stiller daarbuiten. Er zijn mensen die zich met serieuze zaken proberen bezig te houden." _____________________________________________________________ OOC: Open topic. Door een fout in de uitnodigingen gaat er een feestje door in de opbergruimte aan het astronomielokaal. Whoop whoop spaceparty! Iedereen die Arabella wilt irriteren of gewoon wilt feesten is meer dan welkom. Drank is niet voorzien, noch alle andere feestvoorbereidingen eigenlijk.
  3. [1837/1838] Children must be taught how to think, not what to think.

    Wel jammer dat de massa opnieuw haar plannen dwarsboomde. Wat had je er aan anderen. Ze zaten je blijkbaar enkel in de weg. Toch was dit al bij al nog een redelijke compromis. Als ze nog steeds vond dat ze niet genoeg uren in de sterrenkunde toren kon spenderen, zou ze altijd later nog van afdeling kunnen veranderen. Zo moeilijk zou het toch niet zijn, gewoon de kleuren van haar gewaad veranderen en een bed in de slaapkamers bijplaatsen. Oeh een aparte slaapkamer in de sterrenkunde toren, dat zou pas fantastisch zijn. Ze zou kunnen proberen haar sterrenkunde professor hierover aan te spreken, of rechtstreeks naar één van de schoolhoofden gaan. Nee, nog beter, ze zou het gewoon doen. De pot op met woorden, het is tijd voor daden! Haar kopje thee was nog halfvol, maar Arabella was niet het soort persoon dat een gesprek zou rekken voor een kopje thee. Ze vergat haast Professor Hastings te groeten bij het naar buiten gaan. Zo in de weer was ze met haar nieuwe project, haar eigen kamer. Nog net wist ze er een gemompeld "Bedankt, voor u ook" uit te krijgen en haastig te knikken, vooraleer de deur achter haar gesloten werd. OOC: Arabella uitgeschreven
  4. [1837/1838] Children must be taught how to think, not what to think.

    Peinzend slurpte ze van haar thee die niet langer warm was. "Ik heb ook nooit gezegd dat het makkelijk zou zijn, maar zou men daarom een actie niet moeten uitvoeren? Omdat ze niet makkelijk wordt bevonden?" Dit zou vast vlotter zijn verlopen, moest Arabella eerder al hebben rondgevraagd. Een koude rilling trok door haar lichaam bij de gedachte alleen dat ze de hele dag bezig zou zijn met converseren met anderen. Hen proberen te overtuigen. Nee bedankt. Het was daarom dat ze rekende op de macht van hogerop, maar blijkbaar had ze teveel hoop gevestigd in haar afdelingshoofd. Ze dacht na over de redenen waarom ze in Griffoendor zou willen blijven. Al haar spullen stonden daar. Ze was reeds gewend aan de ruimte, kende de plekjes waar je het meeste in stilte kon werken. Er waren ook enkele afdelingsgenoten waarvan ze wist dat ze een maaltijd met hen kon hebben zonder hen te willen slaan. Het leven was zo slecht nog niet bij Griffoendor, maar het gras aan de overkant leek altijd groener. "Het lijkt mij een redelijk voorstel. Mocht u daarin slagen, zou ik zeker in Griffoendor willen blijven. Dat bespaart ons ook meteen het papierwerk" Niet dat Arabella zeker wist of er papierwerk aan te pas kwam als je van afdeling verwisselde, maar ze wilde professioneel overkomen. Ach, ze kon altijd nog het raadsel proberen op te lossen en zo ook op andere tijdstippen van de ravenklauw leerlingenkamer gebruik maken. Het zou vast geen probleem zijn voor de ravenklauwers. Uiteindelijk was het enige verschil tussen hen het uniform dat ze droegen. "Wel dan denk ik dat wij zijn uitgepraat of was er nog iets dat u wilde bespreken?"
  5. [1837/1838] Children must be taught how to think, not what to think.

    Professor Hastings stemde niet meteen bereidwillig toe? Arabella had kunnen weten dat er moeilijk gedaan zou worden over iets wat zeer simpel uit te voeren was. Wat met Huffelpuf en Zwadderich, wat hadden die afdelingen er mee te maken. Voor zover zij wist was er niemand daar die wilde ruilen van leerlingenkamer, dus waarom hen betrekken? "Ik begrijp dat u wat meer argumentatie wilt, dus bij deze mijn pleidooi" met moeite wist ze een lange zucht in te houden, want iets uitleggen aan iemand was nu eenmaal zo vermoeiend en zo'n tijdsverspilling. "Ik ben een heks met een droom. Al jaren houd ik me bezig met onderzoek dat baanbrekend zal zijn voor de hele magische wereld. Echter mijn onderzoek wordt verhinderd doordat ik niet het beste uitzicht op de sterren heb, noch snelle toegang tot het astronomielokaal. Al deze problemen kunnen simpel verholpen worden, mocht Ravenklauw van leerlingenkamer wisselen met Griffoendor. Ze zullen het niet eens merken, die ravenklauwers zitten toch heel de tijd met hun neus in de boeken." Niet dat zij haar tijd niet continue lezend doorbracht. Al nam ze natuurlijk zo nu en dan een pauze om naar de sterren en planeten te turen. "Als dit niet lukt zal ik tot meer drastische stappen moeten overgaan en zie ik mij genoodzaakt van afdeling te wisselen." Haar kopje thee had ze nog niet eens aangeraakt.
  6. [1837/1838] Children must be taught how to think, not what to think.

    Arabella was eerst van plan geweest haar afdelingshoofd een brief te sturen over haar verzoek. Dat bespaarde haar alle sociale interactie, maar ze had geleerd dat brieven jammer genoeg een stuk minder effectief waren dan iemand aanspreken. Immers de bezemsteel fabriek die ze tekeningen had gestuurd van een speciale bezemsteel had nog altijd niet geantwoord of ze deze wilden ontwerpen of niet. Gelukkig had ze weten te regelen dat haar afspraak rond etenstijd viel, dan had ze een excuus niet in de overvolle grote zaal te moeten zitten, overstelpt door het geschreeuw van haar medestudenten. Professor Hastings heette haar welkom en gebaarde naar alle vrije stoelen. Arabella stond er wat ongemakkelijk bij. Meestal vermeed ze dit soort lerarengesprekken. Ze bestuurde haar mogelijke zitplaatsen en koos natuurlijk diegene aan het raam zodat ze in plaats van naar het gezicht van de professor naar de sterrenhemel kon turen. (Dit was niets persoonlijk, ze verkoos nu eenmaal de sterrenhemel boven ieders gezicht.) "Gewone thee zonder iets erbij alsjeblieft." Professor Hastings stelde wel een heleboel vragen. Arabella vond dat ergerlijk, mensen die zoveel vragen stelden. Zeker als ze naar haar waren gericht. "Ik denk niet dat al die persoonlijke details echt van belang zijn." Er waren vast nog wel genoeg leerlingen die wel wilden bonden met hun afdelingshoofd over gemeenschappelijke interesses. Arabella volgde niet eens duelleren, want ja op de maan was er toch niemand die haar ooit zou uitdagen. "De reden van mijn komst is voornamelijk om een voorstel te doen, een aanklacht zelfs. Zou het mogelijk zijn om van leerlingenkamer te ruilen met Ravenklauw? Het is oneerlijk dat zij zo hoog in de torens mogen zitten. Ze hebben een veel beter uitzicht."
  7. [1837/1838] Please, Merlin, what was I thinking?

    Arabella wilt graag een afspraak rond etenstijd (want dan heeft ze een uitvlucht om niet in de grote zaal te zitten) alle dagen kunnen behalve 19 en 26 januari.
  8. "Wat denk je hier van Arabella" Haar tante toonde haar hoopvol een tweedehands jurk waar enkele sterren op stonden. Het was bijna Kerstmis en naar goede gewoontes werden er dan cadeautjes gekocht. Nu was Arabella's smaak nogal duur voor de middelen waarover hun familie beschikte. De nieuwste telescoop, een handgetekende atlas met alle ontdekte sterrenstelsel en bevindingen over de ruimte, dat soort dingen paste nu eenmaal niet in het Wydeville budget. Toen ze weigerde andere suggesties te geven had haar tante Emma, haar gedwongen mee te gaan naar de Wegisweg op de drukste periode van het jaar om toch nog een geschikt cadeautje voor haar te vinden. Natuurlijk had het eerst een paar uur geduurd vooraleer ze Arabella gevonden had. Toen ze er van hoorde ging ze echt niet zomaar vrijwillig meegaan, maar tja een paar spreuken later stond ze dan toch in de drukste winkelstraat van magisch Londen op de drukste periode van het jaar. Misschien moest ze toch maar gewoon ergens ja op zeggen, zodat dit alles achter de rug was, maar dat zou verspild geld zijn. Dingen met sterren waren leuk, maar het was niet wat ze echt wilde. "Tante Emma kan u me niet gewoon het geld geven dat van plan was uit te geven, dan kan ik sparen en later alsnog die telescoop kopen." Stelde ze voor. "Geen sprake van geld is een stom cadeau, zeker voor een jong meisje. We vinden vast wel iets dat je leuk vindt, misschien gewoon niet in deze winkel." en toen werd ze de straat opgetrokken en minstens vijf mensen botsten tegen haar op en ze wist niet hoeveel langer ze dit nog zou aankunnen.
  9. [1837/1838]Tweede t/m zevendejaars: Op hol geslagen bezems

    Ziehier de veroorzaker van de dolgedraaide bezems. Nee het ging niet zozeer om een grap, als wel een uit de hand gelopen experimenten. Arabella had haar ambities om een speciale bezemsteel te ontwikkelen en zo de eerste heks op de maan te worden zeker nog niet opgegeven. Meer nog, ze probeerde regelmatig spreuken uit op bezemstelen in de hoop ze te kunnen verbeteren. Nu was één van die spreuken toch wel een beetje uit de hand gelopen en in plaats van een oplossing te zoeken, had ze het hazenpad gekozen. Iemand anders zou haar rommel wel opkuisen? Blijkbaar niet want de volgende vliegles bestond uit het vangen van deze bezems. Het was een grappig zicht, al die leerlingen die achter de bezems aanholden en zelfs mee de lucht in getrokken. Het liefst was Arabella gewoon op de grond gaan liggen om een tijdje naar het schouwspel te kijken met bijhorende versnaperingen. Echter deze bezems hadden het ook op haar gemunt. Waardoor ze om de seconde weg moest springen of een repulso afvuurde. Nu was er Phiaras die ondertussen al vrij hoog in de lucht hing op een oncontroleerbare bezem. Niet de beste situatie om je in te bevinden. Ook Dorian een tweede afdelingsgenoot was de lucht in gevlogen. Ze besloot hen te hulp te schieten, want moesten er leerlingen te pletter storten door haar uit de hand gelopen spreuk, zou ze dat wel een beetje erg vinden. "Hey Phiaras als het je lukt even stil te hangen kan ik proberen wingardium leviosa op je te gebruiken en je naar beneden te laten zweven, of je kan springen en dan zal ik je ermee proberen op te vangen." Want hey dat was een stuk mindere risicovol dan op die bezem blijven toch.
  10. [1836/1837] Valentijn: u float my boat bby

    Welk deel van de woorden 'even niets zeggen' was niet tot hem doorgedrongen. Als hij zo nodig commentaar wilde leveren, dat hij dat dan deed wanneer ze zich op het droge bevonden en niet in deze uitzichtloze situatie. "Vaag? Vaag?! Weet je wat echt vaag is, ronddobberen in het midden van de grote zaal, met een wildvreemde jongen die ik bij nader inzien niet terug de boog in had moeten trekken." Veel meer woorden ging ze er niet aan vuil maken, daarbij kwam hij eindelijk aanzetten met een goede suggestie. "Hey, hey wilt iemand wisselen of gewoon Richard meenemen. Ik hoef hem niet meer, waarschijnlijk heeft hij goede kwaliteiten." Niet dat ze van die kwaliteiten al veel gemerkt had.
  11. [1836/1837] Valentijn: u float my boat bby

    Zijn armen zaten nog maar net om haar heen of ze realiseerde zich dat dit haar slechtste idee ooit was. Ze kneep haar ogen dicht, perste haar lippen samen, alsof ze een pleister van een wonde wilde trekken. In plaats van hen naar de juiste bestemming te brengen, draaide hun boot door en schoot een willekeurige kant op. Arabella duwde haar lotgenoot van zich af en nam zoveel afstand als mogelijk was. Ze voelde zich ziek en wist niet zeker of het door de knuffel of door de hoge snelheid kwam, waarschijnlijk een combinatie van beide. Richard, vond dit het geschikte moment om zichzelf voor te stellen. "Wel Richard zelf vind ik deze hele situatie niet bepaald aangenaam. Het ligt niet...ok jawel het ligt deels aan jou, voor een groot deel. Zou je misschien gewoon even niets kunnen zeggen, dan probeer ik een manier te bedenken om hier weg te raken, zonder bij elkaar in de buurt te moeten komen."
  12. [1836/1837] Valentijn: u float my boat bby

    Als de hel een plaats op aarde was, dan was het waarschijnlijk Zweinstijn op dit moment. Nee, waarschijnlijk was de hel een aangenamere plaats dan hier in een bootje tegenover een onbekende jongen. Hoe kwam het toch dat ze altijd in dit soort situaties verzeild raakte? Ze had slechts naar de leerlingenkamer willen gaan, sinds wanneer moest dat in bootjes? Sinds wanneer stond de gehele begane grond onder water? De jongen stelde haar een vraag waar ze niet meteen op antwoordde. Zeker niet omdat ze een interne paniekaanval kreeg doordat hij zich naar haar toe bewoog. Dit bootje had slechts een bepaalde omvang, ze kon niet blijven naar achter bewegen. Zwemmen was misschien nog haar beste optie, maar ze dacht net een glimp van het meermonster op te hebben gevangen, dus die optie had ze ook geschrapt. De jongen leek haar verafschuwende blik dan toch te begrijpen en nam afstand. Zoveel afstand dat hij in het water belandde. Arabella tuurde over de rand van de boot. "Ik moet naar de Griffoendor leerlingenkamer" zei ze, niet dat dat nu nog veel uitmaakte voor hem, want ze zou hem gewoon in het water laten liggen. Hij kon vast zwemmen en een ander bootje zou hem wel oppikken. Het enige nadeel, hun boot stond stil. Er waren geen roeispanen en niets werkte om het ding in gang te krijgen. Het zag er naar uit dat hij haar enige mogelijkheid was om aan deze marteling te ontsnappen. Daarom stak ze haar hand uit om hem terug te boot uit te trekken. "Ok we kunnen dit op twee manieren doen, heel langzaam of korte pijn en eerlijk gezegd ben ik meer een fan van die laatste optie." Ze opende haar armen en draaide haar hoofd weg. Hij zou vast wel doorhebben dat dit betekende dat ze hem wilde omhelzen. Wel niet willen, moest, hopelijk zou er bij haar aankomst een teiltje klaarstaan want zoveel fysiek contact kon haar maag niet aan.
  13. 3/4/5- Stilte spreuken en geschreeuw

    Eindelijk leerden ze een nuttige spreuk. Eentje die mensen kon doen ophouden met spreken. Waarom had professor Johnson hen die niet twee jaar eerder aangeleerd, dan had ze hem naar hartenlust op haar familie kunnen uitoefenen en op mensen die een gesprek met haar wilden aangaan, want iewl. Spreuken over water konden ook best nuttig zijn. Haar favoriet was auguamenti, de spreuk die water deed ontstaan. Zoiets was heel handig als je dorst had in de ruimte. Niet dat ze zin had dit met de klas te delen, want dan zou ze aandacht trekken en mensen zouden naar haar kijken. Waar ze wel zin in had was iedereen stil maken. Toch iedereen die zijn mond open trok om iets te zeggen. Haar eerste slachtoffer een meisje dat niet eens op een normale toon sprak, maar het nodig vond om door de klas te brullen. Waarom? Alsof ze haar anders niet zouden horen. Ze nam haar toverstok in de aanslag, richtte en vuurde een silencio op haar af. Wie of wie zou haar volgende slachtoffer worden? Misschien moest ze het gewoon op de professor proberen en de klas uitwandelen. Als hij niet kon spreken kon hij haar ook geen strafwerk geven!
  14. [1836/1837] Hi, I'm back, what's for dinner?

    In feite zou Arabella op Zweinstijn moeten zitten, maar het was weekend en Indy was zeker niet de enige die zo af en toe plots kon verdwijnen. Arabella had zo haar vast verstopplekjes thuis. Natuurlijk had ze er ook op school, maar die voelde toch niet zo knus aan als die in Levens Hall. Zoals de zetel van de woonkamer. Er was genoeg plaats om zichzelf onder te verstoppen met een kleine stapel boeken. De andere Wydevilles hadden meestal niet eens door dat ze eronder lag en dat vond ze fantastisch. Een bekende stem deed haar opschrikken. Het was een tijd geleden dat ze haar broer had gehoord en zelfs gezien. Van de ene op de andere dag was hij vertrokken. Arabella had dat allesbehalve erg gevonden, alleen jammer dat hij niet wat katten had kunnen meenemen. Toch was ze ergens nieuwsgierig om hem terug te zien. Ze wist immers niet waar hij heen was gegaan. Wie weet had hij op de maan gezeten. Als dat zo was zou ze hem slaan, want Indy wist maar al te goed dat Arabella de eerste heks op de maan wilde zijn. Ze stak haar hoofd vanonder de zetel uit. Het eerste wat opviel was zijn weelderige haardos. "Je lijkt op een meisje." merkte ze droogjes op.
  15. [1836/1837] Derde t/m vijfdejaars: Verantwoordelijke Les #2

    Arabella was over het algemeen een vrij goede leerling. Het was een gevolg van het vermijden van sociaal contact en die uitgespaarde tijd invullen met lezen en studeren. Toch was haar toverdranken kennis vrij beperkt. Ze zag niet echt in hoe een toverdrank haar op de maan zou krijgen, dus liet ze dat onderwerp meestal links liggen. Het meisje had nog nooit drugs genomen of gehallucineerd, maar hoe erg kon het zijn? Zonder zich er al te veel vragen bij te stellen nam ze de toverdrank in. Kijk alles bleef gewoon hetzelfde... "Ik ben op de maan. Ik ben op de maan!!!" Toverdrank was dus toch de oplossing geweest. Wacht nee dit was niet de werkelijkheid, of wel? Arabella wist het niet zo goed meer. Had ze niet net in een les gezeten, maar welke les? Ze had iets moeten doen, maar wat was dat ook alweer? En waarom stond er een tafel met een ketel op de maan en een bord. Wacht er stond iets op het bord, maar het leek kilometers van haar verwijderd te staan. Ze probeerde er naartoe te wandelen. Alles ging in slow motion en ergens vond ze dat wel grappig. "Weeeeeh" zei ze terwijl ze door de klas huppelde.
×