Jump to content

Grigor Rhydderch

Plotkarakter
  • Content count

    123
  • Joined

  • Last visited

About Grigor Rhydderch

  • Rank
    Geef een quintaped een vinger en ze nemen je hele hand
  • Birthday 09/18/99

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    VTP
  • Naam
    Maxime

Profile Fields

Recent Profile Visitors

962 profile views
  1. Soms wilde Grigor denken dat hij alleen woonde en dat hij niet getrouwd was. Soms wilde hij gewoon vergeten dat hij een eigen huis, vrouw en kinderen had die overigens niet van hem waren. Het enige probleem was dat deze levensstijl gemakkelijk was. Gisella's familie had veel geld, Grigor kon doen wat hij wilde en hij hoefde niet te werken of studeren, wat hem wel goed deed. Gisella was wel bezig met haar studie en dat was ook fijn, want dan waren ze minder vaak bij elkaar en dat was voor beide wel een voordeel. Eén van de voordelen van dat Gisella bezig was met haar studie, was dat dat Grigor de ruimte gaf in de tuin om te doen wat hij wilde en dat had hij gebruikt door een drakenei te kopen en die uit te laten broeden in de achtertuin. Dit was allemaal een experiment en hij had ervoor gezorgd dat de koters niet in de buurt konden komen van de draak. Het hielp ook overigens dat Grigor het terrarium van de draak vaak onzichtbaar maakte en ervoor zorgde dat het gebrul niet hoorbaar was. De draak was nu meer dan twee meter hoog en had al pogingen gedaan om Grigor's andere hand ook af te bijten. Het waren allemaal redenen dat Grigor eigenlijk niet wilde dat Gisella achter de draak kwam, want dan moest hij dingen gaan uitleggen en dat zou ze dan niet snappen en dat was vermoeiend en daar had hij dus geen zin in. Maar soms was er een dag dat niet alles even goed ging, want toen Gisella kwam eerder thuis dan dat Grigor dacht, waardoor hij niet meer op tijd de draak en het terrarium kon verbergen. Niet dat hij iets daarover zei overigens, want de draak in de achtertuin negeren was beter dan meteen je ervoor verontschuldigen.
  2. [1839] Jake is a handful.

    No problem, titels zijn altijd moeilijk (: Als je van school ging, gingen de meeste sociale contacten van de school langzaam weg. Dat kwam omdat je niet meer dagelijks bij elkaar hoefde te zijn en daadwerkelijk je echte vrienden kon gaan uitkiezen. Veel vrienden had Grigor nou ook weer niet, want hij had niet meer heel veel gedaan om contacten te behouden. Jake Chadwick was een uitzondering daarvan. Jake was eerst slechts een jaar boven hem, maar dat werd al snel twee jaar.... en toen was Jake al afgestudeerd toen Grigor het lukte om bijna al zijn examens te verpesten, terwijl alle examens bestonden uit een rondje rondom het kasteel te rennen. En daarnaast zat Jake in Huffelpuf terwijl Grigor in Zwadderich verbleef. Maar na het hele Zweinsteinavontuur kwamen ze wel eens bij elkaar op het pad, want beiden deden niet echt aan een echte studie. Dus het was niet helemaal verbazend dat Grigor uit werd genodigd door Jake. Al moest Grigor toegeven dat hij niet geheel een feestbeest was, hij vond zulke feesten wel leuk. Gewoon, chill, wat biertjes en wat snoepjes die op de grens tussen legaal en illegaal lagen en gewoon praten over alles wat niet belangrijk was. Hij zag dat Jake naar hem toe kwam en bood hem wat te drinken aan. "Whiskey graag, vooral zo sterk mogelijk." Als je niet dronk om dronken te worden, waarom dronk je dan alcohol? Grigor keek even naar 'Mike', die wat uit leek te delen. Het geval wat uitgedeeld werd (snoepjes? drugs? wodkagummyberen?) zei hem niet zo veel, maar hij was toevallig in de mood om wat uit te proberen. "De tuin ziet er nu wel heel interessant uit, moet ik zeggen," zei Grigor tegen Jake, die niet op leek te letten. Nadat Jake zei dat die niet helemaal had opgelet, herhaalde hij zijn zin nog eens. Daarnaast trok Grigor zijn mantel open, waarna hij een aantal toverdrankjes liet zien. "Als de party wat saai lijkt te worden kunnen we dit altijd nog gaan gebruiken," zei hij met een sluwe grijns.
  3. [1837/1838] At night you should probably not wander around

    Grigor hield niet van sociale interacties. Hij hield er niet van als mensen met hun problemen naar hem toe kwamen. Het was toch niet dat hij het op kon lossen en daarnaast wilde hij dat ook niet. Toen de dronkenlap hem omhelsde, of er een poging toe deed, of iets anders probeerde te doen, wist hij veel, duwde Grigor hem van hem af. Nee, het was niet oké om hem aan te raken, zeker niet als hij die jongen niet kende. "Nee, ga nou niet de schouwers roepen, idioot," zei hij tegen de man. Hoewel Grigor niets te verbergen had, was het altijd een dom idee om de schouwers erbij te roepen als er niets aan de hand was. Haha, hand. Dat zorgde meestal voor chagrijnige schouwers die midden in de nacht moesten komen omdat een dronken man dacht dat die iemand pijn had gedaan. "Er is niets gebeurd en ik ga zeker niet die Elaine dat vertellen. Ik ben geen postduif," snoof hij. Nadat hij de woorden had gezegd, kwam hij erachter dat de eerste zin nogal verdacht over zou kunnen komen. Nou ja boeien, die jongen zou het vast toch niet doorhebben. Daarnaast toverde hij een glas, waar hij water in deed. Hij liet het glas water naar de jongen zweven, omdat hij eenmaal maar één hand had om dingen vast te pakken en hij vond zijn toverstok nou net iets belangrijker dan een glas water. "En kan je stoppen met huilen, het klinkt echt vervelend."
  4. [1837/1838] At night you should probably not wander around

    Soms ging Grigor wel eens uit. Niet vaak, want hij had nou eenmaal een slechtlopend huwelijk en een lichtelijk vervelende draak in zijn achtertuin en daarnaast had zijn vrouw kinderen waarvoor hij soms voor moest zorgen. Dat alles zorgde ervoor dat hij niet heel veel tijd had, maar deze specifieke avond nou wel en hij was ook naar London gegaan om te vieren dat hij even vrije tijd had. Aleen vond hij het helaas niet zo heel veel aan en wilde hij eigenlijk al weer naar huis gaan om in bed te gaan liggen in plaats van buiten te zijn met deze kou. Hij was nu dan wel een tijd van Zweinstein af, maar zo veel was hij weer niet veranderd. Dus, met misschien een of twee drankjes op, liep Grigor over straat. Hij slenterde een beetje rond, want hij was hier gekomen door te verschijnselen, maar moest nu eerst een haardvuur zoeken om terug te kunnen komen naar zijn huis. Maar niet iedereen was even functioneel op deze late avond. Zo was er een student die opeens tegen hem aanbotste. "Zak," mompelde Grigor in zichzelf, want hij was toch wel degene die in een relatief rechte lijn kon lopen en dan was hij dus niet fout bezig. Het was allemaal prima en wel geweest, als de man niet wilde verkondigen dat hij geen linkerhand had. En daarna ging huilen. Dit was dus de reden dat Grigor niet zo goed met andere mensen om kon gaan. "Ik hoop nu dat je een grap maakt," zei hij nors. Het was wel algemeen bekend dat hij maar één hand had en deze gozer moest toch wel met hem op school hebben gezeten, tenminste, als je negen jaar lang op een school zat, dan kende je wel bijna iedereen. Of, iedereen kende jou wel, zeker als je iets bijzonders had. En dus in het geval van Grigor, dat hij iets bijzonders níet had. Had hij nou maar een fophand meegenomen, dan gebeurde deze shit gewoon niet. Maar grappen uithalen was nou eenmaal niet zijn expertise.
  5. Natuurlijk zou Grigor het hebben over Gisella. Gisella was het enige wat de twee mannen gemeen leken te hebben. Ja, oké, op Zweinstein had Grigor wel eens zwerkbal gespeeld, maar bij de meeste wedstrijden was hij een reserve en bij een wedstrijd was hij nog geen halve minuut in het veld toen hij neerstortte en zijn arm brak. Zijn arm was snel gefixt, maar zijn ego iets minder. Nou ja, hij hoefde nooit meer zwerkbal te spelen gelukkig. Hij kon zijn hele leven wijden aan drakenstudies, nou ja, niet zijn hele leven dan. Want daar zat Gisella dan weer. Want zij en Grigor waren nog steeds getrouwd en eigenlijk hoopte hij nog steeds dat het huwelijk ontbonden zou worden, maar haar ouders waren katholiek en zijn ouders waren alleen maar blij dat hij nu geld had en wilden niet dat hun zoon een leven vol armoede en draken zou gaan kiezen boven een leven met een rijke vrouw en kinderen, en misschien een paar draken ertussendoor. "Ligt eraan hoe lang je het wil laten duren. Ik kan het heel kort maken, maar ik weet niet hoe tevreden je daarover gaat zijn." Oké, beetje overdreven, maar hij moest met Silver praten. "En ik kom hier onaangekondigd omdat ik geen zin heb om een afspraak te gaan maken over iets wat je toch niet wil doen. En inderdaad, ik kan het nergens anders over hebben dan over Gisella, want jij bent toch de enige hier die echt om haar geeft, dus het zou je wel wat uitmaken. Mij maakt het niets uit, dus het is jouw keuze wat je wilt." Het was voor hem best simpel. Werd hij weggestuurd, zorgde hij er wel voor dat hun affaire werd afgebroken en anders mochten ze het doorzetten. Maar hij wilde niet als vuil worden weggezet omdat iemand zo butthurt was omdat hij niet de ware liefde van iemand bleek te zijn.
  6. Silver mocht dan wel zijn dagen elders spenderen, Grigor deed dat niet. Zijn dagen waren gevuld met thuisstudie, de draak opvoeden en verbergen en het verzorgen van de kinderen die niet van hem waren. Zo vermeed hij zijn vrouw, die een bloedhekel aan hem had. En geef haar eens ongelijk. Grigor was nou eenmaal geen casanova, geen persoon om een leven mee te spenderen. Hij was iemand die je zag en meteen weer vergat. Ergens vroeg hij zichzelf af of zijn voormalige klasgenoten hem zouden herkennen als hij ze over zes jaar tegen zou komen. Het enige waardoor men hem kende was het feit dat hij zo belachelijk lang op Zweinstein zat en er niet eens van was afgestudeerd. Hij was een nietsnut en een falende student. Dat in contrast met Silver Woodville, die een diploma had, een fatsoenlijke baan had en niet geheel hopeloos was qua romantiek. Natuurlijk wist Grigor wel wie Silver was. Hij wist ook wel dat Silver de vader was van Amoris en dat Gisella liever tijd spendeerde met hem. Grigor wad gedesinteresseerd en lui, maar niet dom of naïef. Het was tijd dat hij de zwerkbalspeler kwam opzoeken. Dus hij was op een dag naar het huis van Silver gegaan en had aangeklopt. Hij hoopte maar dat Silver er was, want anders moest hij weer helemaal teruggaan naar huis en een andere keer komen. Verschijnselen was veel te vermoeidend voor een man die hij eigenlijk niet wilde zien. Want door hem te zien, dacht Grigor alleen maar aan dat hij tussen hem en zijn vrouw instond, terwijl hij dat zelf niet eens wilde. Grigor had nooit willen trouwen en hij had het liefst de bruiloft willen stopzetten. Dan kon hij alleen zijn en niet op twee koters te passen die niet van hem waren en niet in hetzelfde huis te hoeven leven als zijn vrouw. Hij was een slechte man, maar hij was geen slecht persoon. "Silver. Er is niets mis. We moeten alleen praten over Gisella."
  7. [1836/1837] Examens

  8. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Cijferlijst: Naam kandidaat: Grigor Rhyddrerch Afdeling: Zwadderich Jaar: 7 Behaalde resultaten: Astronomie: S/P Geschiedenis van de Toverkunst: Z/T Toverdranken: U/O Transfiguratie: Z/T Spreuken en Bezweringen: D/D Verweer tegen de Zwarte Kunsten: U/O Verzorging van Fabeldieren: B/E Uitslag: De kandidaat is niet geslaagd voor het examen.
  9. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Geschiedenis van de Toverkunst Donderdag 11 mei 1837 - ‘s middags Het laatste examen voor Grigor! En het was een vreselijke opdracht. Waarom had hij dit vak ook al weer gekozen? Omdat het hem makkelijk leek. En omdat je hier makkelijk huiswerk kon kopiëren zonder dat het erg opviel, want bij andere vakken was het moeilijker. Nu had hij er wel spijt van, want dit was echt een verschrikkelijk examen. Hij gaf al niets om Zweinstein en nu moest hij ook nog dingen opschrijven over de oprichters van Zweinstein. Hij schreef het volgende op en ging toen een dutje doen, want hij moest nog wel wachten totdat hij eindelijk weg kon uit de examenzaal. Er waren vier mensen, Zwadderich, Huffelpuf, Griffoendor en Ravenklauw en die hebben vast kinderen gekregen en geef mij gewoon maar een A, dan ben ik ook van deze rotschool af. Er kwam een vette, rode streep erdoorheen en de A kreeg hij ook niet. Cijfer: Z(wakzinnig)/T(roll)
  10. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Transfiguratie Woensdag 10 mei 1837 - ‘s middags Grigor was ervan uitgegaan dat hij de examens wel gehaald had. Toverdranken ging goed en Verweer tegen de Zwarte Kunsten ging ook prima, dus hij moest gewoon hier nog een voldoende voor halen en dan was hij klaar met dit alles. Hierna had hij ook nog Geschiedenis, maar daar had hij geen zin in en hij verwachtte voor dat vak wel een S, dus ach joh, wat maakte het uit. Als deze opdracht niet stom was, kon hij nog wel Puisten gaan halen ook. Maar toen Grigor de opdracht te horen kreeg, dat hij zich in een lachspiegel er normaal uit moest zien. Hij kwam, hij hoorde het aan en hij zei: “Nope, dacht het niet.” Toen liep hij weg. Cijfer: Z(wakzinnig)/T(roll)
  11. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Verweer tegen de Zwarte Kunsten Dinsdag 9 mei 1837 - ‘s ochtends Vechten tegen zijn sterkere evenbeeld. Dit was echt het makkelijkste examen wat er was, want hij had geen zin in deze examens en zijn evenbeeld nog veel minder. Zelfs de examinatoren hadden dit niet verwacht. Cijfer: U(itmuntend)/O(utstanding)
  12. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Toverdranken Vrijdag 5 mei 1837 - ‘s middags Hier moest Grigor wel een voldoende voor halen. Zijn familie waren immers toverdrankbrouwers, dus dit was kat in ‘t bakkie voor hem. De opdracht was ook niet eens moeilijk. Vijf fouten in het recept vinden, hoe moeilijk kon het zijn. Hij had wel vaker deze drank gebrouwen thuis, want met zoveel familieleden was er altijd wel eentje die last had van puisten. Het duurde dus ook niet lang voordat de fouten allemaal gespot waren. Grigor maakte de drank en presenteerde het drankje aan de examinatoren. Foutloos, net als wat hij dacht. Cijfer: U(itmuntend)/O(utstanding)
  13. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Astronomie Donderdag 4 mei 1837 - ‘s ochtends Na twee dagen ~welverdiende vakantie~ voorbereidingstijd te hebben gehad voor Astronomie, was Grigor er helemaal klaar ~mee~ voor! Zijn voorbereiding was vooral in de Astronomietoren naar de sterrenhemel te kijken en totaal niet leren welke planeten en sterren waar staan. Want dat was toch helemaal niet interessant als je ook gewoon domweg naar de sterren kon gaan kijken? En nu moest hij totaal toevallig het zonnestelsel namaken in het lokaal. Zo moeilijk kon dat toch niet zijn? Als eerste maakte hij een witte bol, die hij in het midden zette. Daarna maakte hij de planeet met de ring eromheen. Hij wist echt niet dat dat Saturnus was, want namen leren was voor losers, vond hij. Daarna maakte hij een paar planeten, die waarschijnlijk helemaal niet klopten met de werkelijkheid en als laatste maakte hij de kleinste planeet, Pluto. En als kers op de taart zette hij de middelste bol in de fik, voor het dramatische effect. Het was slordig en niet alle planeten leken op de echte planeten, Saturnus en Jupiter waren omgewisseld en de Aarde was op de kop gezet. Helaas. Cijfer: S(lecht)/P(oor)
  14. [1836/1837] Maybe I should put some effort in it? Nah.

    Verzorging van Fabeldieren Maandag 1 mei 1837 - ‘s middags Na het rampzalige examen die morgen, moest hij meteen weer aan de slag. Hij had andere kleren aangetrokken en een poging gedaan om weer warm te worden. Zijn haar was nog nat, maar hij had geen tijd om dat droog te maken. Grigor moest naar zijn volgende examen, Verzorging van Fabeldieren. Hij zag hier niet echt tegenop, want de lessen van Verzorging van Fabeldieren werden steeds leuker, omdat de dieren steeds gevaarlijker werden. De tijd van flubberwurmen observeren was gelukkig voorbij. Deze opdracht was best leuk om te doen. Een mantichora welp zoeken en terugbrengen was echt geen slecht examen om te doen en het was tenminste niet rondjes rennen om het kasteel. Geen wonder dat hij het niet haalde in de vijfde. Dat was een ONEERLIJK EXAMEN. Hij zou er altijd petty over blijven. De mantichora zoeken was moeilijk, maar na een half uur had hij het beest gevonden. “Paralitis!” Cijfer: B(oven verwachting)/E(xceeds Expectations)
  15. Spreuken en Bezweringen Maandag 1 mei 1837 - ‘s ochtends Het was het laatste jaar voor Grigor. Of hij zou slagen of niet, hij zou van Zweinstein af gaan. Hij was school zat, hij was de toetsen zat, hij was zijn medeleerlingen zat. Eigenlijk wilde hij niet eens de examens maken, want zo goed had hij ook weer niet geleerd, want wat maakte het uit? Hij had geld en hij kon doen wat hij wilde. Als hij zijn diploma haalde, was het mooi, maar zoveel waarde hechtte hij er ook niet aan. Spreuken en Bezweringen dan. Grigor had het vak alleen maar gekozen omdat hij daar een voldoende voor wist te krijgen bij de SLIJMBAL-examens. Niet dat hij er heel goed in was. Nu werd er verwacht van hem om van een stuk meer een tropisch zwembad te maken. Niet dat Grigor het niet eens was met de opdracht, want inderdaad, de winter duurde nu wel echt te lang en het klonk wel aantrekkelijk om een tropisch zwembad te hebben. Het nadeel was dat hij ervoor moest gaan zorgen. Er lag nog best wat sneeuw en ijs op het meer en Grigor sjokte met wat tegenzin over het ijs met een vuurspreuk om het ijs te smelten. Hij gaapte even, omdat hij voor zijn gevoel te weinig geslapen had (had hij niet) en te weinig cafeïne had genuttigd voordat hij aan het examen begon. Hij had niet door dat het ijs wel heel dun werd. Pas toen hij gekraak hoorde, besefte hij het, maar dat was al te laat en hij zakte door het ijs. Hij kwam meteen weer op het ijs, maar weigerde verder te gaan werken aan de opdracht en vertrok naar de leerlingenkamer van Zwadderich om zich op te warmen. Cijfer: D(ieptreurig)/D(readful)
×