Jump to content

Valerie Cartwright

Vrijzinnige Tovenaarspartij
  • Content count

    152
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

Valerie Cartwright last won the day on July 25 2017

Valerie Cartwright had the most liked content!

About Valerie Cartwright

  • Rank
    No I will not do your homework for you.

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Romy

Profile Fields

Recent Profile Visitors

694 profile views
  1. [1835/1836] AANDACHT!

    "Eh ja, dat is eigenlijk wel logisch," beaamde Valerie. Het ging heel erg tegen haar gevoel van logica in, het klopte niet dat je naam zou veranderen als jij zelf veranderde, maar hoe Idris het uitlegde leek het volkomen normaal. "Oh ik ben niet sterk hoor," zei Valerie lachend, "ik krijg nauwelijks de zware deur open. Maar wat voor naam ik zou kiezen? Geen idee eigenlijk, nooit over nagedacht." Valerie kende een heleboel namen, maar de betekenis ervan, daar had ze zich nooit in verdiept. "Mijn tweede naam is Victoria, dat betekent winnaar. Het is alsof mijn ouders een hele sterke en onafhankelijke vrouw in hun hoofd hadden toen ik geboren werd. Ik zou zelf sneller kiezen voor een naam met een betekenis die iets te maken heeft met intelligentie of behulpzaamheid." Valerie liet een klein glimlachje zien. Haar blik was nog steeds gericht op Idris. Vurig, nee. Ja, z'n haar misschien. "Heb jij een tweede naam?" Meteen nadat ze het zei voelde Valerie dat ze rood werd. Dat wist hij natuurlijk niet meer. "Eh, ik bedoel, als jij een tweede naam had, wat zou je dan kiezen? Sorry, ik..." hakkelde ze, "sorry, ik dacht niet goed na." @Idris Moon
  2. [1835/1836] AANDACHT!

    Idris verbaasde haar steeds weer met zijn manier van kijken naar de wereld. Natuurlijk zouden mensen namen moeten hebben die gebaseerd waren op hun eigenschappen. Alleen Idris kon zoiets vreemds maar volstrekt logisch bedenken. "Maar dan zou je eerst een hele tijd geen naam hebben, totdat je persoonlijkheid duidelijk wordt. En wat als je eigenschappen veranderen? Wat als je eerst heel timide bent, maar later niet meer?" Idris keek haar recht aan en dat was tegelijkertijd heel fijn en doodeng. Valerie wilde vluchten en nog dichterbij gaan zitten. Het liefst had ze nu Idris' hand gepakt, maar dat kon natuurlijk niet. Zeer ongepast en wat zou hij wel niet denken? "Valerie betekent sterk en gezond zijn. Volgens mij ben ik wel gezond, maar sterk... nee."
  3. [1835/1836] Girltalk and high tea!

    "Ah, dat is lief van je," glimlachte Valerie. Ze had, zoals gezegd, steeds meer vrienden op Zweinstein, maar een echte meisjesvriendin had ze eigenlijk niet. Iemand met wie ze kleren kon kopen en dit soort high teas kon doen. Ze was dan ook blij geweest toen Sascha met haar had willen afspreken. Een welkome afwisseling van het kletsen met haar ouders over koetjes en kalfjes. Vroeger had Valerie haar ouders de allerbeste en meest geweldige mensen ter wereld gevonden. Dat vond ze nog steeds, maar naarmate ze ouder werd ging ze zich steeds meer beseffen dat haar ouders een beetje... simpel waren. Violet hielp haar ouders bij alle financiële zaken en Vanessa zorgde ervoor dat het huis eens in de zoveel tijd schoon werd gemaakt als moeder het weer eens was vergeten. "Heb je zin in dit jaar? Ik kan gewoon niet geloven dat dit mijn laatste jaar op Zweinstein is," zuchtte ze.
  4. [1835/1836] AANDACHT!

    "Eh..." Valerie wilde graag antwoord geven op Idris' vraag maar ze was een soort van van haar stuk gebracht door het feit dat ze nu lichaamscontact had met de leukste jongen op heel Zweinstein. Ze voelde dat ze begon te blozen, voor zover ze dat nog niet aan het doen was en wist niet zo goed waar ze haar handen moest laten. Die uitsteeksels van haar lichaam leken ineens extreem onhandig. Snel probeerde ze zich te concentreren op hetgeen waar ze altijd op kon steunen: woorden. "Hier staat dat de gewone groene huisdraak een opvallend melodieuze brul heeft. Daar zou ik de naam op baseren denk ik. Ik vind het veel beter om een diersoort te noemen naar zijn eigenschappen." @Idris Moon
  5. Afwezigheidstopic

    Hey! Misschien wisten jullie het al, maar ik heb een nieuwe baan die tevens de reden is waarom ik de afgelopen tijd zo weinig heb gepost en de komende tijd ook waarschijnlijk niet veel tijd heb om te posten </3 Ik ga mijn best doen!
  6. OOC Algemene Mededelingen

    Hoihoi! Bijna een jaar ben ik IC en OOC hoofdmonitor geweest met Valerie, maar omdat ik nu een nieuwe baan heb (en Valerie van school gaat) heb ik te weinig tijd om me bezig te houden met de crew zoals ik dat graag wil. Ik ben dus vanaf nu geen IC hoofdmonitor meer, maar een gewone burger net als de rest van jullie <3
  7. [1835/1836] AANDACHT!

    Valerie knikte enthousiast en sloeg meteen het boek open. Het voelde prettig om zo naast Idris op dit bankje te zitten. Vertrouwd. Ook al gingen ze nu samen huiswerk voor Voorspellend rekenen maken, zelfs dan had Valerie het niet erg gevonden. "Huiswerk komt later wel," zei Valerie resoluut. Wauw. Valerie Cartwright, hebben wij dit goed gehoord? Huiswerk komt later wel? Een stemmetje in haar hoofd begon meteen te protesteren, maar Valerie negeerde het geblaat doelbewust door meteen de eerste draak in het boek aan te wijzen. "Oh kijk, de Gewone Groene Huisdraak! Een misleidende naam, vind je niet?" @@Idris Moon
  8. [1835/1836] AANDACHT!

    Ah, betrapt, Idris had wel degelijk door dat Valerie dit hele plannetje had uitgedacht. Gek genoeg leek hij het niet erg te vinden, of gênant. Sterker nog, uit het niets sloeg hij zijn armen om haar heen. Even heel kort, maar door die korte aanraking was ze even van haar stuk gebracht en begon ze te blozen. Maar Idris leek alweer bezig te zijn met de toekomst, na hun afstuderen aan Zweinstein. "Ik eh, ik weet het niet. Ik weet niet of dat kan, maar... dat is eigenlijk een heel goed idee." Valerie overdacht het plan eens. Hoe mooi zou het zijn voor mensen zoals Idris, die niet het hele jaar door geld hadden, om in periodes te studeren? "En, als het niet kan, dan leer ik je alles wat je wilt weten over draken als ik naar de universiteit ga," zei Valerie vastberaden. "Ik plunder de hele universiteitsbibliotheek voor je als je dat wilt." Valerie grijnsde. "Ik zorg gewoon dat ik daar ook een positie krijg vergelijkbaar met die van hoofdmonitor en dan organiseer ik allemaal uitjes naar plekken waar draken zijn. En dan kun jij mee!" Of dit allemaal mogelijk was wist ze niet, maar fantaseren was heerlijk.
  9. [1835/1836] AANDACHT!

    "Ja, dat is inderdaad best stom," zei ze. Ja, dat was het ook. Misschien heel simpel verwoord, maar als je elkaar aardig vindt en het gezellig hebt, waarom zie je elkaar dan niet gewoon vaker? "Ik heb het boek even vluchtig doorgelezen, maar ik zag vooral de tekeningen. Ik weet dat jij soms moeite hebt met woorden enzo, dus ik dacht dat we deze dan wel samen konden lezen. Dan kan ik jou vertellen wat er bij de tekeningen staat, dan hoef je ook niet moeilijk te doen met al die woorden." Ja, Valerie had dit helemaal uitgedacht terwijl ze naar een geschikt boek in de bibliotheek had gezocht. En ze had het boek ook niet 'vluchtig' doorgelezen. Nee, ze had dit ding al dagen en kende het van voor naar achter, ze zou hele passages kunnen citeren als ze zou willen. "Denk je?" antwoordde Valerie verrast toen Idris begon over nadat ze afgestudeerd waren. Daar had ze nog helemaal niet over nagedacht. "Ik denk dat jij heel veel mooie dingen kunt doen met draken," zei ze, "er zijn weinig mensen die niet bang voor ze zijn." Hihi. Idris had gezegd dat ze elkaar nog zouden zien na hun afstuderen.
  10. [1835/1836] AANDACHT!

    Idris wist niet meer wie ze was, had geen idee waar en wie hij zelf was waarschijnlijk en toch had Valerie hetzelfde veilige gevoel als toen ze draken gingen zoeken. En nu vroeg hij of ze het weer wilde! Eh. Ja. Duh. "Ja, lijkt me leuk! Alleen denk ik niet dat we ze deze keer wel vinden. Misschien met behulp van dit boek," zei Valerie en ze keek glimlachend naar de voorkant van het door haar uitgekozen drukwerk. Ze dacht even na over Idris' vraag. "Eh, nou, we hebben elkaar ontmoet in de muziekkamer. Eigenlijk heb jij er een beetje voor gezorgd dat ik weer viool ben gaan spelen. En we hebben wel eens samen les want we zitten in hetzelfde jaar. En eh, eigenlijk zien we elkaar helemaal niet zo vaak. Maar..." Het liefst had Valerie nu vol zelfvertrouwen gezegd dat ze dat wel heel graag zou willen, Idris vaker zien. Heel vaak. Het liefst elke dag. Maar ze durfde niet. Ze maakte zichzelf wijs dat dat kwam door deze hele vreemde situatie met Idris' geheugenverlies. Wat zou hij wel niet denken als zij, een meisje dat hij eigenlijk niet kende, ineens zoiets zou zeggen? Zoiets banaals en ongepasts? Hij zou zeker wegrennen. En wat als het allemaal een grote grap bleek te zijn, bedoeld om haar voor gek te zetten? Ja, dat kon ze zichzelf allemaal wijsmaken, maar het ongelovige stemmetje was intussen niet meer te horen door het oorverdovende gebonk van haar hart.
  11. [1835/1836] AANDACHT!

    "Nou dat is het belangrijkste," besloot Valerie, "want nieuwe herinneringen kun je maken, nieuwe ledematen niet." Er was nog steeds een klein stemmetje in haar binnenste dat het verhaal van Idris niet wilde geloven, gewoon omdat het zo ongeloofwaardig was. Maar de stem die Idris wel wilde geloven schreeuwde een stuk harder. "Maar je weet nog dat je draken cool vindt? Mooi! Want ik heb een supergaaf boek voor je gevonden." Trots legde ze het drakenboek op Idris' schoot. "Oh, dat weet je natuurlijk niet meer, maar een poosje geleden hebben we samen draken gezocht in het Verboden Bos. Dat was superspannend en ik was best wel bang, maar doordat jij er was een stuk minder en uiteindelijk hebben we ze niet gevonden en moesten we het vlees weggooien," brabbelde Valerie. Het gesprek was dan wel niet precies gegaan zoals zij had gewild, maar ze was blij dat Idris nog gewoon Idris was, ondanks dat hij niets meer leek te weten van wat ze samen hadden meegemaakt. En dat kleine stemmetje dat piepte dat er niets van waar was, ja, die moest gewoon even heel gauw zijn mond houden.
  12. [1835/1836] Girltalk and high tea!

    Valerie schudde haar hoofd. "Wij gaan eigenlijk nooit op vakantie. Mijn ouders blijven liever thuis, mijn oudere zus Violet werkt de hele zomer door en mijn andere zus is al getrouwd. Lekker saai dus." Valerie had het nooit erg gevonden om in de zomer thuis te blijven, maar sinds haar beide zussen het huis uit waren was elke zomer net zo interessant als de beursgangen in de Ochtendprofeet. Ze leefde naar dit soort uitstapjes toe en nu ze steeds meer vrienden had op Zweinstein ging dat gelukkig een stuk makkelijker. "Leuk om je weer te zien zeg, en wat zie je er goed uit!" kirde Valerie en ze nam plaats aan een tafeltje buiten, net in de zon. @Sacha Baker
  13. [1834/1835] Draken zijn net grote puppy's. Met schubben. En vuur.

    Valerie knikte lachend. "Misschien hadden we ons huiswerk mee moeten nemen om deze draken te lokken," grinnikte ze, "en ik denk dat je je tas er beter achteraan kunt gooien." Idris' tas rook nu namelijk ongeveer net zo als het stuk vlees dat er een paar uur in had gezeten: niet erg lekker. "Ik ben stiekem wel blij dat we geen echte draken gevonden hebben," vertrouwde ze Idris toe. "En ik ben wel blij dat jij erbij was, voor het geval we ze toch tegen waren gekomen." Grijnzend trok ze Idris mee richting het kasteel. Ze zat onder de modder, rook naar rottend vlees en kwam met een jongen uit de bosjes. Ze zou ongetwijfeld iets uit te leggen hebben als iemand haar zo zou zien. OOC:Valerie uitgeschreven!
  14. [1835/1836] AANDACHT!

    Valerie bleef sprakeloos staan. Dit was absoluut het meest ongeloofwaardige verhaal dat ze ooit had gehoord. En toch, iets in Idris' stem, iets in zijn blik maakte dat ze hem geloofde. Niet direct natuurlijk, maar de hoop dat Idris' een grapje maakte veranderde in een klein vlammetje van medelijden. Ze liet zich zakken op een bankje en trok Idris aan zijn mouw, ten teken dat hij ook moest gaan zitten. "Ben je gevallen?" vroeg ze voorzichtig, "vallen kan soms geheugenverlies met zich meebrengen. Of een onomkeerbare vergetelspreuk, maar ik kan me niet voorstellen dat er iemand op Zweinstein zit die zich zo'n sterke spreuk al meester heeft gemaakt." @@Idris Moon
  15. Valerie trok haar wenkbrauw lichtjes op. Ze kon zich niet herinneren dat ze haar klasgenootje ooit maar een woord had horen zeggen. Ze was duidelijk niet geïnteresseerd in een gesprek en dus knielde ook Valerie om de delfstoffers beter te kunnen bekijken. Bij de vraag van hun professor schoot ook Valeries hand de lucht in, maar Elara was haar voor. Valerie glimlachte even en dacht terug aan het hele gedoe met Elara's broer, die ze beloofd had een oogje in het zeil te houden. Maar nu ze het meisje zo zag leek het haar dat ze prima voor zichzelf kon zorgen. Valerie focuste zich weer op de delfstoffers en zag dat ze wel heel aandacht keken naar de ganzenveer van Erichtonia. Valerie volgde de nieuwsgierige blikken die de kraaloogjes van de delfstoffers wierpen op haar klasgenootje en zag ineens waar het de beestjes om te doen was. "Doe weg!" zei ze verschrikt wijzend op Erichtonia's ganzenveer, "dat ding! Doe het weg!" @@Erichtonia Promacha
×