Jump to content

Jennifer Churchill

Magisch Verbond
  • Content count

    97
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Jennifer Churchill last won the day on December 22 2017

Jennifer Churchill had the most liked content!

About Jennifer Churchill

  • Rank
    4/20

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Lily

Profile Fields

Recent Profile Visitors

658 profile views
  1. [1837/1838] Liverpool Rain

    De haren van haar dochter bleven rood en Jennifer voelde zich vooral heel erg teleurgesteld. Zowel in Heroine als met de situatie op dit moment. Heel even had het namelijk geleken alsof ze iets spannends konden doen,alsof er mogelijkheden lagen. En hey, misschien waren die er ook maar ze had niet het geduld om echt lang te wachten voor vermaak. Instant-Gratification was iets waar ze voor leefde. "Ugh", met een pruillip stak ze Heroine uit naar haar man in hoop dat deze haar over zou nemen. "Ze kan nog niet echt de leuke dingen dus. We hebben nu toch wel genoeg tijd weer met haar doorgebracht niet waar? Waar is het kindermeisje eigenlijk." Want als dingen niet gingen zoals zij wilde dan was ze al heel snel weer gedesinteresseerd. Sorry Heroine.
  2. [1837/1838] Liverpool Rain

    Het was misschien niet helemaal verantwoordelijk om je kind als speelgoed te zien maar Heroine vragen om haar haren van kleur te laten veranderen was het meest vermakelijke wat ze de laatste tijd gedaan had. In dit huis in elk geval (want gelukkig had zo nog iets van een sociaal leven waar naar ze kon ontsnappen) Het was ook voor het eerst dat ze niet perse high als kite of onder zware spanning moest zijn om zich te vermaken. Dus, misschien was het niet heel verantwoordelijk om haar dochters gaven als een spelletje voor zichzelf te zien, maar leuk was het wel. “Oh kijk, oh kijk het lukt”, ze wilde een enthousiaste beweging maken en liet bijna Heroine vallen, maar niet helemaal. Ze streelde even door haar dochters, nu rode, haren, om dat maar goed te maken. “Probeer nu eens of ze iemand kan nadoen op commando, een foto van een persoon of iets”. Als dat kon werd het interessant. En als haar dochter dat (nog) niet kon dan was haar interesse in het kind wel weer weg want dan hadden ze het hoogtepunt bereikt niet waar.
  3. [1837/1838] Liverpool Rain

    Nee tuurlijk begreep ze het niet als je groen zei (Goed, ze had het zelf ook geprobeerd op die manier als hij het niet eerst had gedaan maar nu kon ze hem erop veroordelen omdat ze ‘beter wist’ iets in die richting). “Tuurlijk begrijpt ze dat niet”, ze rolde met haar ogen, en een stuk zachter, binnenmonds bijna “en voor iemand die perse moest doen alsof hij de vader van mijn kind was weet je weinig van vaderschap” Ze keek rond of ze iets groens in de kamer kon vinden, twijfelde even of een fles absint de daad zou doen maar settelde uiteindelijk voor een servet. Lelijke servetten trouwens moest ze maar eens over gaan klagen. “Ze kent het woord nog niet maar misschien als ze de kleur ziet ?”, vrolijk zwaaide ze met de servet voor de neus van haar dochter en heel even werkte het. Tot dat Heroine besloot dat ze toch liever weer die paarse haren had. “Kijk dat werkt wel! Zag je dat? Heb je iets anders van een kleur, als ze ook nog een beetje zou willen luisteren dan is dit vast geen probleem” Ze vond dit oprecht een leuk spelletje.
  4. [1836/1837] There is method in my madness

    Ohja een geheim feest, waarschijnlijk underground dus want dat waren de soort feesten waar ze zich graag bevond. Ze wist niet zo goed wat ze leuker vond, de rijke mensen feestjes die deden alsof ze underground waren maar waar ze het duidelijk niet waren. (Je ging niet om een gin-tonic vragen op een echt underground feestje oke?) of de underground feestjes die echt underground waren (Als Zach meeging en zich druk maakte op zijn nieuwe pak was deze het waarschijnlijk niet). Jenny vond het namelijk een spannend idee dat ze zich omringde met criminelen en het soort mensen dat altijd wel iets spannends te vertellen had, dat als ze geen alcohol ademende wel gevaar ademde, maar ze moest toegeven dat hoewel ze vroeger als drugsdealer wel binnenkwam het moeilijker was om echt erbij te horen bij de niet fake feestjes. Allemaal dingen waar ze zich geen zorgen om hoefde te maken als Heroine zo.. babyachtig bleef, want het leek er naar uit te zien dat ze niet eens een avond naar een feestje kon gaan. “Het personeel hier is verschrikkelijk”, ze trok even een zuur gezicht terwijl ze ondertussen met wat spreuken probeerde haar kapsel iets beter te krijgen dan het drama wat het momenteel was. Kinderen hebben was niet goed voor je uiterlijk. “En we moeten haar of aan het slapen krijgen of ze moet mee. Dus als je echt haast heb doen we dat wel” Ja. Dat was echt een geweldig idee.
  5. [1837/1838] Liverpool Rain

    Ze wierp nog een giftige blik op Hiram, mompelde nog even “helemaal niet”, want gewoon helemaal niet. Ze had zichzelf prima gered, en zelfs al was ze tijdelijk de goot in geraakt daar kwam ze wel weer uit, hoorde er allemaal bij. Klonk in elk geval spannender dan thuiszitten met een kind. Ze moest echt weer eens haar hobby wat groter oppakken, al wist ze niet hoe ze het geheim moest houden als ze haar drugs vanaf Hirmas keuken maakte en hij wilde haar vast daar niet mee redden. Ergens moest ze lachen bij het idee dat ze hem medeplichtig kon maken aan zoiets want hij was letterlijk de saaiste persoon die ze ooit had ontmoet. Als ze wist dat Hiram niet een maar twee personen was zou ze niet eens weten wie ze kutter vond. Waarschijnlijk degene waarmee ze getrouwd was, gewoon uit principe, zoals ze nu ook boos was en Hiram kut vond uit principe. Punt was ze redde zich wel en momenteel was ze liever in de goot dan hier. Hoewel een magisch kind dat extra magisch was en van uiterlijk kon veranderen dan wel weer leuk klonk. “Oh echt?”, enthousiast staarde ze naar haar dochter en pakte haar op. Ineens was Heroine een stuk leuker nu ze dit soort trucjes kennelijk kon en uiteindelijk raakte ze daar wel weer op uitgekeken hoor maar momenteel za ze haar dochter met nieuwe ogen en was er eindelijk iets onverwachts en lichtelijk spannends aan de hand dus dat was een fijne afwisseling. “Nee niet echt, veel dreuzels in mijn familie”, ze wuifde het even weg met haar hand. Voor hoeveel Jenny van gevaar hield was ze zich compleet onbewust van gevaren die bestonden soms, zoals een kind met oncontroleerbare magisch gedoe als dit in een dreuzels familie omgeving. “Maar ik vind het wel echt heel leuk dat ze dat kan, misschien moeten we iemand inhuren om haar ermee te laten oefenen niet? Want als ze pas op Zweinstein les krijgt gaat er zoveel potentie verloren en het is echt wel iets gaafs vind je ook niet” Vrolijk wiegde ze Heroine een beetje heen en weer want als ze een goede bui had wilde ze heus heel even wel een goede moeder zijn. Voor hoelang dat duurde.
  6. [1837/1838] Roman Holiday

    “Nah niet echt illegaal” antwoordde ze verveelt, en wierp even een blik op Yara. Want Yara wist waarschijnlijk wel beter, die wist wat er allemaal inging. Maar waren dingen echt iligaal als je rijk genoeg was? Zolang ze zorgde dat er niemand doodging aan het gebruiken van haar drugs, en dat als het toch ongelukkig mocht voorkomen het of iemand onbelangrijk was of niet naar haar terug te leiden was dan was er niks aan de hand toch? Er was niks waar je je niet met juiste prijs uit kon kopen. Soms wel jammer eigenlijk. Soms wilde ze meer. Soms verlangde ze naar high-stakes. Tot ze iets vond was ze vooral graag high, dat was ook goed. “Zou je me echt aangeven Andy? Als het illegaal was”, en ze giechelde even bij dat idee. Kom op zeg, dat deed je niet bij je vriendinnen. “Ik hoop wel mocht dat ooit gebeuren dat jij me arresteert met minder neem ik niet genoegen” en tevreden zakte ze wat weg in het water. Even wierp ze een schuin oog om Madeline en Yara, want hun passief agressieve steken onder water (haha) waren best leuk om naar te kijken. “Over Chirurgie gesproken, de andere soort dan want over het eerste weet ik zelf niet veel, sorry. Maar wie is jullie top drie van mensen die echt een wat spreuken op zichzelf moeten los laten gaan om hun gezicht te veranderen”, azend keek ze haar vriendinnen aan. Want een mogelijkheid om iemand af te kraken was echt wat deze sfeer nodig had als je het haar vroeg.
  7. [1837/1838] Liverpool Rain

    “Ik heb jou nooit gevraagd om verantwoordelijkheid te nemen”, siste ze kwaad terug, “ik had het wel gered, maar nee jij moest zo nodig de held spelen voor mijn ouders”, ze rolde met haar ogen, “misschien moet je eens leren dat je geen redder bent als mensen niet gered willen worden”. Want ze had geen hulp gewild. Als ze een huwelijk gewild had dan had ze daar wel om gevraagd. Ze had geen kind gewild maar was nog niet zeker of ze het kind ook niet op aarde had willen zetten want dat waren twee verschillende dingen. Ze had opties gehad (het recept dat Lucretia had gegeven lag nog altijd veilig in haar nachtkastje). En zelfs al had ze alle verkeerde keuzes gemaakt het waren nog altijd haar keuzes geweest dit. Dit. Dit semi-mooie plaatje van een huwelijk dat ze aan de wereld wilden verkopen terwijl iedereen heus wel wist hoe het echt zat. Dit was niet haar keus. En ze ging het hem kwalijk nemen want dat was makkelijk. “Zag ik wat?”, geïrriteerd keek ze hem aan, waar had hij het over het laatste waar ze zin in had waren spelletjes. Maar toen volgde ze zijn blik en zag ze net hoe het blonde meisje ineens weer haar eigen donkere haar kreeg en een stuk meer op haar dochter leek zelfs al was die neus toch echt te groot. Was trouwens echt Heroine’s neus maar Jenny had onbewust alsnog kritiek op haar kind. “Hoe doet ze dat[/i]”, vroeg ze geschrokken terwijl ze naar de baby, toch haar baby, toe begon te lopen.
  8. Woensdagmiddag 25 oktober 1837 - Churchill Residence Als Jennifer er ooit achter zou komen dat haar man eigenlijk een tweeling broer had die zo nu en dan afwisselde dan zou ze best wel kwaad worden. Niet eens om het hele leugen gedeelte, dat zou irritant zijn maar ook wel ergens impressive dat ze het voor elkaar hadden gekregen. Nee ze zou vooral boos worden op het idee dat ze hier liep te struggelen als moeder op momenten dat Hiram geen tijd had om haar uit de brand te helpen terwijl er gewoon een extra persoon was om die taken over te nemen. (Ja er was personeel maar toch. Jennifer mocht misschien niet heel veel interesse hebben in het zijn van een goede moeder ze had wel interesse in kritiek hebben op alles en iedereen, want ze was een lady, ver onder haar stand getrouwd en dus mocht ze haten op het personeel. Resultaat was wel dat niemand haar echt graag wilde helpen als ze eronderuit konden komen) Als ze het geweten had had ze met liefde de hele leugen voor haar echtgenoot en zijn broer stand gehouden mits een van de twee even fijne huisvader kon spelen op het moment dat de ander er niet was. Zou haar een hoop stress schelen. Maar momenteel zat ze vooral in die stress, want Heroine wilde niet slapen, en Heroine wilde niet eten, en Heroine wilde niet spelen, Heroine wilde niet stoppen met moeilijk doen, haar dochter wilde helemaal niets. En Jenny wilde vooral dat ze weer rust had. Dus toen Zachary Davidson binnenkwam, omdat ze hem kennelijk had uitgenodigd (wist ze ook niet meer) was ze eerst even heel gefrustreerd maar zag toen ook wel haar utiweg. “Zach”, opgelucht keek ze hem aan, “sorry ik was het helemaal vergeten maar nu je hier toch bent”, enthousiast duwde ze haar (en zijn!!!) dochter in zijn armen, “als je heel even helpt met haar stil krijgen dan kunnen we zo snel mogelijk gaan. Waar gingen we heen ookal weer” Sowieso met ireneee <3
  9. [1837/1838] Liverpool Rain

    “Ik moet opletten?”, verontwaardigd keek ze hem aan en sloeg haar armen over elkaar. “Dat is jou taak”, want ja ze was immers toch met hem getrouwd omdat haar ouders het zo nodig vonden dat ze iemand had om voor haar, toen nog, ongeboren baby te zorgen. En omdat de vader in kwestie ten eerste verloofd was en ten tweede niet zo verantwoordelijk had Hiram hen een betere keuze geleken, mocht hij best eens naar gaan opleven. Niet dat ze Zach graag als man had gehad, liever niet, maar het was in elk geval minder saai geweest. Daarnaast, nog belangrijker, Zach was haar man niet dus ze had geen reden om haar frustraties op hem te uiten en daarom dacht ze soms dat hij de betere optie was geweest. Vanuit spite, niet vanuit verstand. “Ugh”, geïrriteerd keek ze rond op zoek naar Heroine, en keek ook even naar hun eigen zitplek in hoop dat haar dochter daar toch ineens zat. Zat ze niet maar er zat wel een ander kind, een ander kind dan het kind dat er net had gezeten. “Waarom zitten er steeds vreemde kinderen op ons picknickkleed, dit is nu al de tweede”, en ze knikte even richting waar ze hadden gezeten.
  10. [1837/1838] Liverpool Rain

    Ja, ja dat moest hij weten. Want zij had het kind gemaakt en nu was haar taak klaar en wilde ze zich er niet meer druk om maken tot Heroine oud genoeg was dat ze met haar kon gaan winkelen, uitgaan, dronken worden, de eerste keer drugs proberen, en dat soort dingen. Leuke dingen. Tot dan mocht Hiram het oplossen, of het iemand anders laten oplossen. Daar hadden ze geld voor toch. Zij wilde gewoon plezier hebben. En dit was niet leuk. Met een geïrriteerd gezicht liep ze erachteraan en liet het kind dat niet Heroine was maar een beetje verdwaasd naast hun picknickkleed zitten. Niet haar probleem. “Ja, geef terug, wat denk je wel niet”, viel ze haar man bij zonder echt te kijken of de desbetreffende baby wel haar dochter was. Ze ging er vanuit dat Hiram wist wat hij deed.
  11. [1837/1838] Roman Holiday

    Ze had heus wel door dat haar andere vriendinnen het niet zo op Madeline hadden, maar het kon haar niet echt veel schelen. Ze had Madeline uitgenodigd omdat zij het wel op het meisje had, en Jenny stelde haar vermaak toch altijd voorop, vermaak was het enige waar ze elke dag naar hunkerde gewoon omdat het het tegenovergestelde was van verveling, en als iemand haar echt weg moest dan konden ze het prima zelf regelen toch? Ze ging niemand tegen houden om drama te schoppen, dat was alleen maar leuk om naar te kijken. “Oh met Heroine gaat het prima”, ze haalde een beetje onverschillig haar schouders op. “En oh echt, waarom is ze jullie dienstmeisje niet meer dan? Ik bedoel ik denk vast dat Hiram haar prima vindt, heb geen klachten gehoord (Maar ze sprak ook niet echt over dat soort dingen met haar man. Vroeg hem niet echt hoe het met hem ging. Dacht dat ze dat antwoord wel kon zien aan hoe zijn been er nu uitzag. Was stiekem best jaloers dat hij de persoon was die in een ongeluk was gekomen en niet zij gewoon omdat het haar zo spannend leek) “maar ze is toch niet ontslagen bij jullie nee? ”, want ze mocht zich dan wel niet echt bekommeren om haar man, ze maakte zich wel druk als ze sloppy seconds als personeel kreeg. “Denk je dat ik nog spul kwijt kan in die nachtclub van je Maddie”, vroeg ze veel onsubtieler dan zou moeten gezien het onderwerp waar het over ging. Ze had al lang niet meer iets verkocht, had het stiekem veel teveel zelf nodig, maar misschien zou het helpen als ze die hobby weer eens oppakte. “Oh en Andy! Kan je ons allemaal leren hoe we mensen moeten achtervolgen, dat lijkt me nu echt handig om te kunnen denken jullie ook niet”. Ze nam nog een slok drank en lachte even zo luid dat het vast duidelijk was dat ze nooit zou leren hoe ze iemand moest achtervolgen.
  12. [1837/1838] Liverpool Rain

    Vrijdag 13 Oktober - Middag - Falkner Square Liverpool Ik heb even gegoogeld en van wat ik kon vinden was Falkner Square het oudste park in Liverpool. Dat wil zeggen, op dit moment in ons hedendaagse leven. Maar volgens wikipedia was het park geopend in 1835, dus momenteel nog redelijk ‘nieuw’. Niet zo nieuw als Jenny zou willen, want ze hield van alles wat onbekend en avontuurlijk maar nieuw genoeg om er niet met al teveel schaamte te zitten. Nu was in een park zitten niet haar meest favoriete hobby, maar je moest iets met een baby. Ze wilde nog een soort van doen alsof ze een goede moeder was, meer out of spite (omdat mensen haar altijd met afkeurende blikken aankeken) dan om iets anders. Maar effort was effort? Ging ook maar zo ver hoor. Want toen Jennifer met een verveeld gezicht zich overeind hees op het picknickkleed om voor te stellen maar iets te eten te gaan halen. (Ze had haar tijdschrift uit, geen vermaak meer, wilde dus nu onmiddellijk gaan) zag ze haar baby niet meer waar Heroine eerst wel geweest was. Oh, er was wel een baby hoor, maar dat was duidelijk niet haar baby. Heroine was (1) veel knapper, (2) had blauwe ogen en geen bruine, (3) had veel betere kledingstijl dan dit kind. “Waar is Heroine?”, beet ze haar man een beetje geïrriteerd toe. Ze had hier geen zin in.
  13. [1837/1838] Roman Holiday

    Zaterdag 16 September 1838 / Namiddag/ Water Lily - Magical Spa Jenny omhulde zich graag met tragische figuren. Deed haar altijd iets beter voelen over haar eigen leven. Nu waren haar vriendinnen niet alleen maar tragisch (Maar Yara was getrouwd met iemand die haar leraar was geweest, Andy’s ouders waren dood, Madeline Rosenvallon had nogal een beruchte zeer smettelijke reputatie op school gehad, en zij zelf had een huwelijk en een kind waarvan iedereen wel wist dat het te snel op elkaar gevolgd had). Ze had ze ook leuk gevonden als ze niet compleet was aangetrokken tot tragedie. “Ik ben zo blij dat ze kamers hebben die kan afhuren ”, zuchtte ze opgelucht terwijl ze zich in een van de grote bubbelbaden liet zakken van de magische spa die ze hadden afgehuurd en blies vrolijk wat zeepbellen de lucht in. “Heerlijk. Zowel het water als dat het alleen hen vier was.
  14. In dit topic komt zwangerschap/bevalling soms voor <3 Vrijdagavond 30 Juni 1837 in een studentenkroeg Ze had een kind, het was nog niet iets wat ze zich compleet kon beseffen. Ze begreep het nog niet helemaal dat het haar dochter was als ze Heroine in haar wieg zag liggen. Misschien was dat omdat ze niet de complete zwangerschap echt erbij was geweest, misschien was die rol van moeder die haar opgelegd was gewoon nog niet echt doorgedrongen. Maar het voelde onwerkelijk (maar eerlijk de werkelijkheid voelde wel vaker niet echt als ze eenmaal een paar keer weer naar hogere sferen was geweest. En dat was ze redelijk veel de laatste tijd, zeker na de bevalling (en tijdens). En soms, soms besefte ze het zich ineens heel erg en dan voelde ze de druk, de druk van de verantwoordlijkheden die ze nooit gewild had en die ze gewoon eigenlijk niet kon dragen en dan moest ze vooral zo snel mogelijk uit die kinderkamer, uit haar haar huis, uit haar dagelijks leven en de kroeg, een club, of een verlaten steeg in om zich daar gewoon terug te trekken. Vandaag deed ze het met gezelschap. Ze was het huis uit verschijnselt toen ze in de kinderkamer had gestaan en het niet aan had gekund en naar de uni kroeg gegaan want ze wist dat ze daar altijd wel mensen tegenkwam die ze kende, en altijd wel mensen waar ze op haar gemak bij was. “Op dat ik mijn oude leven weer terug heb”, grijnsde ze terwijl ze haar whiskeyglas in de lucht hief als soortement van proost. Het was een leugen en dat wist ze heus wel. Maar leugens en de bittere smaak van sterke drank waren altijd een goede combinatie geweest OOC Met Irene <3
  15. [1836/1837] Het MV heeft een mooie toekomst voor de boeg!

    Het was vast niet verstandig nee, en dat was precies waarom het zo leuk was. Zach zou vast in een of andere ego-trip de verkeerde persoon uitdagen en dan werd het allemaal een stuk grappiger om te zien. Illegale duelleersessies met mensen die er verstand van hadden waren alleen leuk voor hen, maar als je een ander soort type eraan toevoegde dan werd het ineens leuk voor een hele hoop mensen (Of in elk geval de mensen zoals zij, mensen die hielde van chaos en destructie, spanning en avontuur). Nu wist ze niet eens of Zach wel of niet kon duelleren (dat eh waren niet dingen waar ze zich mee bezig hield in de momenten die ze samen doorbrachten). Maar een reden dat ze graag rondom jongens van de club hing was dat dat soort type overal wel dingen kon verzieken als je op de juist manier hun ego streelde of in gevaar bracht. Wandelende tijdbommen waren altijd leuk als hun handleiding zo makkelijk was dat bijna iedereen ze kon lezen. “Je hoort het hij houdt van verassingen! En natuurlijk durft Hiram wel mee Zach doe niet zo gek. Het is zijn boot dus ik denk niet dat hij ergens bang voor hoeft te zijn.!. Dat zei ze vooral dat ze een stuk minder kans had om daar alsnog weggestuurd te worden (want eh zwangere vrouw enzo) als hij erbij was dan om echt het voor hem op te nemen maar hij mocht hem best alsnog in zijn zak steken hoor. En voor iemand nog kon gaan zeuren begon ze voorzichtig zich richting beneden te verplaatsen ervanuit gaande dat de rest wel zou volgen.
×