Jump to content

Elena King

Zwadderich Vierdejaars
  • Content count

    234
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    8

Elena King last won the day on February 17

Elena King had the most liked content!

About Elena King

  • Rank
    Wear a crown, be happy

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV, IC KO
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

810 profile views
  1. [1837/1838] Over the rainbow

    Neeeeee, haar jurk! Elena staarde vol afgrijzen naar de scheur die er ineens in zat. Zoveel jurken had ze niet meer over, dankzij haar stomme vader en zijn stomme nieuwe vrouw met hun stomme regels over hoeveel Elena mocht uitgeven, en ook dankzij haar eigen groeispurt, en oeps, nu was deze ook nog eens kapot. Dus nee, eigenlijk kon Elena het Ellie niet helemaal vergeven. Maar aan de andere kant, Ellie zag er altijd zo verdrietig uit als ze huilde! Zo verdrietig dat Elena mee begon te huilen. "Het leven is zo vreselijk!" hikte ze tussen haar tranen. "Hoe moet ik ooit zonder jurk?" Het lag allemaal aan haar stomme vader! "Ik houd van je, maar mijn jurk!"
  2. "Au," klaagde Elena, niet eens omdat het zeer deed, maar omdat Chase haar zo plotseling vast had gegrepen en dat was niet leuk als je net uit de buurt wilde stappen, Chase. Daarbij vond ze het helemaal niet leuk dat hij dacht dat hij mocht beslissen wat ze deed en hoe gemeen hij was tegen Ellie. "Dat is mijn vriendin waar je het over hebt," zei ze dus ook boos. En het hielp niet dat Ellie ook nog eens besloot om een hele preek te gaan houden. "Hoezo laat ik me gebruiken?" siste ze tegen Ellie, terwijl ze zich hardhandig probeerde los te rukken uit Chase zijn grip, maar hij was behoorlijk sterker dan zij, dus fijn dit. "Je bent gewoon jaloers, geef het maar toe!" Maar dat zij zelf boos was op Ellie, betekende nog steeds niet dat Chase niet wat beleefder mocht doen. Waarom kon iedereen niet gewoon aardig doen? Elena had niets verkeerds gedaan!
  3. Maandag 24 september 1838 - 's avonds - de leerlingenkamer van Zwadderich Elena kon het niet uitstaan dat de tweede nieuwe hoofdmonitors van Zwadderich geheel toevallig allebei Andrea en Ella waren. Het was al een strijd genoeg met die twee, want alle drie wilden ze natuurlijk het beste zijn, maar zolang zij allebei Hoofdmonitors waren, had Elena nergens kans op en moest ze blijkbaar maar braaf spelen met haar eigen klassenoudste badge. Een badge waar ze dol op was hoor, echt waar, maar meer dan dol was ze vooral... jaloers. Want het was oneerlijk. Kijk nou, naar hoe Andrea daar zat! Ze wist overduidelijk niet wat ze met die badge aanmoest! "Zeg, Andrea," riep Elena haar zachtjes toe, om haar aandacht te trekken. Ook om een beetje de aandacht van mensen om hun heen te trekken, want ruzies waren altijd leuker als andere mensen jouw kant kozen, maar weer niet zo hard dat mensen al vantevoren tegen haar zouden zijn omdat ze hen gestoord had bij het huiswerk maken. "Zou ik je binnenkort eens laten zien wat voor sieraden je het beste kunt combineren met die badge? Het is een beetje zielig om je zo te zien zitten, eigenlijk." En iedereen wist dat er goed uit zien, het belangrijkste op aarde was. Privé!
  4. [1837/1838] Take a shot of truth

    Ja, Ellie wilde inderdaad altijd alles nú en dacht er vast ook niet bij na dat leraren het wel eens niet met je eens konden zijn om dat soort spreuken of toverdranken uit te voeren, want tja, leraren bestonden er toch gewoon voor om je dingen te leren? Dus natuurlijk zou ze zo naar een leraar stappen. Elena echter niet, Elena vertrouwde geen enkele leraar, zelfs niet de leuke leraren. "Nee," fluisterde ze geheimzinnig, terwijl ze wat dichter naar Eleanora schoof, want geheimen maken deed je zachtjes. "Dan moet ze het vast tegen de schoolhoofden zeggen en die gaan dan zeggen dat we het niet mogen doen! En Damarcus is..." Ze huiverde even. "We kunnen het beter zelf proberen uit te zoeken." Wat ook interessant zou zijn, want zowel Eleanora als Elena waren niet zo dol op studeren. Elena deed het wel, vooral omdat ze in een eindeloze competitie zat met Andrea en Ella over wie de hoogste cijfers kon halen, maar echt dol erop kon je haar ook weer niet noemen. Ze had al een half uur geen blik geworpen op haar boeken, bijvoorbeeld, maar ze alleen uit de buurt geschoven.
  5. [1838/1839] You'll say that it's over

    Wat, het kon nog erger worden dan het nu al was?! Oké, ja, daar zou Elena ook wel achter komen, want wat Celeana tot nu toe voor elkaar had gekregen, was eigenlijk niet zo heel veel bijzonders. Die zolderkamer was zo'n beetje Elena's eigen schuld geweest en dat haar zakgeld werd gekort was op zich nog wel logisch, gezien de hoeveelheden die Elena tot nu toe had uitgegeven. De rest was vooral haar reputatie bij Raphael ondermijnen, zodat hij weinig problemen er mee had om Elena te straffen (of extra hard te straffen) op de momenten dat ze iets gedaan zou hebben. Het ergste zou allemaal vast nog komen. Geërgerd staarde ze naar Celeana, toen die Elena's motieven in twijfel trok. "Ik heb nooit een zusje gehad," beet ze Celeana toe. "En daarbij voer ik helemaal niets in mijn schild." Nee, het enige wat ze eens een keer deed, was uitproberen of aardig zijn wat uitmaakte of niet. Mocht dat niet zo zijn, nou dan zou ze het natuurlijk ook nooit meer uitproberen, maar tja, ze wilde het wel een keer uitproberen. Gewoon voor de zekerheid. "Ik wil wel mijn kamer terug, maar verder is ze niet zo erg, toch?" Elena glimlachte naar Anastacia. Alleen jammer dat het meisje ineens hard begon te huilen.
  6. Oh ja, dit gesprek ging echt fantastisch. Aan de ene kant Chase, die Eleanora niet begreep (gebeurde wel vaker, raar genoeg, alsof Ellie zo'n ingewikkelde persoonlijkheid had dat niemand op de hoogte kon blijven), en aan de andere kant Eleanora, die Elena zo'n soort meisje noemde. "En wat betekent dat?" vroeg ze, verontwaardigd, terwijl ze haar armen om elkaar heen sloeg. Waarom kreeg ze het gevoel dat Eleanora en Chase haar allebei iets heel anders kwalijk namen? Ze had niets verkeerds gedaan! Dat Eleanora binnen kwam stormen, was niet haar schuld en dat Eleanora haar met Chase zag... nou ja, maakte dat ook uit? "Ik denk dat ik maar moet gaan," zei ze bitter, want het leek erop dat het met Chase niet goed zou komen en met Eleanora... ze wist het nog niet. Snel wurmde ze zichzelf het bad uit en begon ze haar kleding bij elkaar te zoeken.
  7. Hoezo later? Nou, Eleanora, omdat Elena alleen een handdoek droeg en een halve minuut geleden nog aan iets heel anders had gedacht en omdat ze moeilijk over Chase kon gaan roddelen terwijl Chase erbij stond en sowieso had ze er nog niet echt bedacht om erover te praten en... Gewoon. "Omdat dit niet de beste tijd is," zei ze dus, chagrijnig, terwijl ze de handdoek snel om zich heen sloeg en ze maar op de rand van het bad ging zitten. "Nog geen vijf minuten," was haar chagrijnige antwoord dus, want... nou! Ja, blabla, dit betekende vast niet 'hoe lang geleden is zijn penis vandaag voor het eerst bij je naar binnen gegaan', maar dit was verder... niet echt veel. Af en toe wat gezoen en wat je nog meer allemaal deed, maar verder betekende het niets. Chase was getrouwd, Elena niet, maakte weinig uit. "Nee, niet mijn vriendje," herhaalde ze dus nog eens. En toen, naar Chase: "Eleanora is mijn beste vriendin!" Want zij mocht over Ellie klagen, maar niemand anders! "Dus je kunt best aardig tegen haar zijn!"
  8. [1837/1838] Take a shot of truth

    Verouderingsspreuken! Dat was briljant! En dan zeiden mensen dat Eleanora dom was! "Je bent briljant!" jubelde Elena dus ook, terwijl ze enthousiast in haar handen klapte. Hoe moeilijk zouden die spreuken zijn? Pff, vast niet heel moeilijk. Het waren spreuken en zij en Eleanora waren super getalenteerd. Of tenminste, voor zover Elena wist, haalde Eleanora niet super trieste cijfers voor Bezweringen. Of viel het onder Transfiguratie? Maakte niet uit. "Ooh, we moeten het voor midzomernacht proberen!" zei ze enthousiast. "Dat is een feest waar alleen mensen van zeventien of ouder naar toe kunnen! Maar je moet ook een masker dragen, dus dan herkent niemand ons! Het is altijd in juni, dus dat is nog wel genoeg tijd, toch?" Midzomernacht! Ze kon nu al niet wachten en sprong nog net niet stuiterend op. "Als we zo'n spreuk gebruiken, kan niemand ons meer vertellen wat we moeten doen!" Want zo werkte het echt, toch?
  9. [1837/1838] Over the rainbow

    Dit alles was een heel slecht idee, eerlijk waar, honderd procent waar, maar Elena en Eleanora waren, laten we eerlijk zijn, sowieso al niet zo goed in het inschatten van wat goede of slechte ideeën waren, bless their hearts, en bij drugs vloog die vaardigheid al helemaal het raam uit. Haha, het raam uit. "Ellie," gilde Elena enthousiast, veel harder dan op dit tijdstip zou moeten, "je hebt een briljant idee!" En om dat te vieren trok ze Eleanora enthousiast naar haar toe en kuste ze haar. Met een giechel duwde ze Eleanora wat naar achteren en begon ze, met moeite, via het plafond naar het raam te kruipen. "Dit is het beste idee ooit!" fluisterde ze nog, voor ze het raam open duwde. Helaas, of gelukkig, bleek ze wat groter te zijn dan het raam en kwam ze al snel vast te zitten. "Help," kermde ze.
  10. I wonder if someone brought spacecake [1838/1839]

    Nou, als er geen drank was voorzien, dan bracht je je eigen mee, toch? Oké, nee, dat had Elena niet gedaan, ze was niet het drank halen type, dank je wel, alsof ze één of andere bediende was die netjes ja en amen zei op elke vraag en alleen maar vroeg of je nog een flesje bier wilde, maar ze was wel komen opdagen en er waren heus wel mensen die wel drank mee hadden genomen, dus enkele minuten later had ze een shotje achter de kiezen van spul dat nog steeds brandde in haar keel, en had ze een glas wijn, die ze ergens aan de rand van het feestje aan het drinken was, tot er plotseling een deur werd geopend en iemand begon te klagen. "Doe niet zo saai," zuchtte Elena terug. "Ga die serieuze zaken ergens anders doen als je niet gestoord wilt worden, er is meer dan genoeg plek in Zweinstein." En waar dacht dit kind het recht vandaan te halen deze ruimte voor zichzelf te claimen?! Het was het astronomielokaal!
  11. [1838/1839] You'll say that it's over

    Ja, ja, Elena zou heus wel voorzichtig zijn, hoor. Een pop was een ding, dat begreep ze ook heus wel, en haar zusje was een levend wezen dat het helemaal niet kon helpen dat Celeana haar moeder was, dus Elena probeerde het niet tegen haar te houden. Een pop kon je best op de grond gooien en dagen negeren, maar dat kon je met een klein meisje natuurlijk niet doen, blah, blah, blah. "Ik zal voorzichtig zijn," beloofde ze echter netjes, want ook al vond ze Celeana's gebabbel nutteloos, ze moest aardig zijn. Laten zien dat ze best wel een goede, grote zus kon zijn. "Ze is echt prachtig," gaf Elena toe, terwijl ze naar haar zusje glimlachte. Eigenlijk jammer dat Anastacia nu sliep, ze wilde weten hoe ze was als ze wakker was! Maar Celeana of haar vader zou het haar vast niet vergeven als ze Anastacia wakker maakte, dus ze bleef zo stil mogelijk zitten. Ze rolde niet eens met haar ogen toen Celeana bij haar probeerde te slijmen, in plaats daarvan glimlachte ze lief: "Oh nee, Anastacia is echt mooier." Was niet waar, hoor, natuurlijk was Elena het mooiste meisje op de wereld, maar Anastacia had een goede tweede plek. Of Raphael thee wilde zetten? Oh ja, natuurlijk. Hij ging er direct vandoor, met de belofte dat hij ook Celeana's favoriete koekjes op zou gaan zoeken en misschien die zachte deken voor Anastacia. "Wil je haar terug?" vroeg Elena ondertussen, beleefd. Zie je, ze kon dit best!
  12. [15+][1837/1838] We live in a beautiful world

    De volgende... de manier waarop hij dat zei had iets naars, alsof hij haar uitlachte of op de één of andere manier vies vond, maar Elena kon haar vinger er niet echt op plaatsen wat het nou precies was, dus... Tja. Ze haalde haar schouders maar op, want prima, oké, dan dacht hij dat soort dingen maar, er was weinig wat ze eraan kon doen. Een reputatie hebben was altijd iets interessants en haar moeder had haar nooit echt geleerd wat ze er mee moest doen, maar Elena zelf had zo haar eigen strategieën en dat was dat het haar weinig kon schelen wat anderen van haar vonden. Zolang ze maar kreeg wat ze wilde, toch? "Dan zie ik je later wel eens weer," zei ze dus vrolijk, want ze ging terug naar het feestje en daar zou ze meer wijn drinken en misschien nog een keer met iemand zoenen, maar dat zou ze wel zien. Dag, dag. Uitgeschreven!
  13. Sorry?! Sorry was niet genoeg! En al helemaal niet gevolgd door een excuus waar Elena weer alle schuld van kreeg! Ze wreef nog steeds over haar wang heen terwijl ze Andrea woedend aanstaarde. "Ik kan heus wel tegen dingen! Jij begint gewoon zomaar mensen te slaan!" En dat kon toch echt niet! Dat hoorde je niet zomaar te doen, maar blijkbaar was Elena de enige ter wereld, of op zijn minst in de leerlingenkamer, die dat begreep. "Ik ga niet met je samenwerken," siste Elena boos naar Andrea, terwijl ze haar spullen bij elkaar begon te grijpen. "Ik ga mijn eigen verslag maken, in de bibliotheek!" Of waar ze ook maar in haar eentje kon zitten, zonder dat Andrea in de weg zat. "Stom kind," voegde ze er nog eens toe, heel volwassen.
  14. [1838/1839] You'll say that it's over

    Woensdag 18 juli 1838 - 's ochtends - Raphael's huis Het ergste was eindelijk uitgekomen: Elena had een zusje. Niet een echt zusje, omdat Raphael niet echt haar vader was en blah, blah, blah, maar voor zover de hele wereld wist, was het haar zusje en dat was haast nog erger, want Raphael had dus een nieuw kind. Het was iets waar Celeana al eeuwen op had zitten te azen, geloofde Elena, en ze wist nu ook wel dat Celeana er alles aan zou doen om ervoor te zorgen dat het nieuwe meisje, Anastasia, haar op alle manieren zou vervangen. En dat was nog gelukt ook, want wie had nu Elena's kamer? Het meeste van haar speelgoed? Haar poppenhuis? Oh ja, Anastasia! Die al die spullen niet eens nodig had! Elena had er dus helemaal geen zin in dat ze nu naar huis zouden komen, de paar dagen dat Celeana in het ziekenhuis lag waren heerlijk rustig geweest en het had bijna gevoeld alsof het afgelopen jaar niet was gebeurd, maar goed, vandaag moest ze dan eindelijk kennis maken met dat stomme kind waar ze geen zin in had. Ze had echter de belofte aan zichzelf gemaakt dat ze haar uiterste best zou doen om vriendelijk te zijn, zodat Celeana voor één keer niets over haar te klagen had! Dus, toen de deur open werd gemaakt en Raphael trots zijn vrouw en dochter de salon in begeleidde, tippelde Elena in een oude jurk naar beneden. "Mag ik haar zien?" vroeg ze liefjes en natuurlijk was Raphael trots genoeg dat hij Elena vertelde dat als ze netjes op de bank bleef zitten, ze Anastasia wel even in haar handen mocht houden. "Oh," zuchtte Elena toen ze naar het meisje keek. "Het is net een pop!" Maar stiekem was ze er blij mee dat Anastasia bruin haar had en niet haar eigen, blonde lokken. Privé!
  15. "Ja, ik zie het," beet Elena terug, want kom op, als Chase de deur echt op slot had gedaan was Elena nu niet bezig met uitvogelen hoe ze met twee armen zowel haar borsten als haar vagina buiten beeld kon houden, terwijl er iemand anders naar haar zat te staren. Oh, het was Ellie. Voor een moment was Elena opgelucht, want uit alle mensen op de hele wereld die naar binnen hadden kunnen stormen had ze dan inderdaad het liefste Ellie gehad, maar het bleef wel iemand die ehm... haar had gezien met iets dat ze niet had moeten doen, technisch gezien. Had haar overduidelijk niet tegengehouden, maar ja. "Nee, hij is mijn vriendje niet," mompelde ze, terwijl ze schuldig naar beneden keek. "Geef me eens een handdoek aan," eiste ze, van wie dan ook, want als ze dit gesprek moesten volgen, wilde ze niet naakt zijn. "Zeg, ehm, Ellie, wat dacht je ervan om hier later over te praten?" Zij en Chase waren, zeg maar, nog niet klaar.
×