Jump to content

Elena King

Zwadderich Vierdejaars
  • Content count

    246
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    8

Elena King last won the day on February 17

Elena King had the most liked content!

About Elena King

  • Rank
    Wear a crown, be happy

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV, IC KO
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

877 profile views
  1. [1837/1838] Take a shot of truth

    Nou, Henry dus niet. En of Elena oudere mensen kende... Niet echt heel erg, als ze eerlijk was, want volgens mij was dit nog voor het tijdperk van Chase en verder had ze nog nooit met een ouderejaars gezoend. "Niet iemand die ons zou helpen," zei ze maar, want zo klonk het tenminste nog wel alsof ze veel oudere vrienden had! Hoera. Nou, het probleem van een paar galjoenen was opgelost, want Eleanora had wel aardige ouders die niet moeilijk deden over het zakgeld, alsof Elena überhaupt teveel uitgaf, Raphael, en dan was het probleem alleen nog om Eleanora de Verdonkeremaansteeg in te krijgen. "Oh, nee hoor," zei Elena luchtig. Alsof ze er zelf meer dan twee stappen in had gezet. "Een beetje vies, af en toe, maar als je eenmaal in een winkel stapt, heb je er nergens last van!" Nu moest ze alleen een winkel vinden die dat verkocht, maar dat zou ze met Eleanora wel voor elkaar krijgen, toch? "Laten we erheen gaan in de zomervakantie!" knikte ze enthousiast.
  2. Ugh! Ze was dol op Eleanora, echt waar, ze zou voor altijd haar beste vriendin zijn, maar op dit moment was de Huffelpuffer echt enorm vervelend. Wat maakte het uit dat Elena wat geheimen voor haar hield! Het waren van die dingen waar ze niet echt durfde te praten, niet als ze niet ongelooflijk dronken was, maar op die momenten was het er eigenlijk nooit uitgekomen. Sowieso, het was niet alsof ze elke dag met Chase naar bed ging! Hij was niet haar vriendje, hij was getrouwd en al en al was het... tja, een beetje beschamend om erover te praten. Elena liet die schaamte nooit in de weg staan van het daadwerkelijk doen, maar ze voelde het wel. "Niet zoveel," protesteerde ze geërgerd, terwijl ze de jurk vastgreep die Eleanora naar haar had geslingerd, maar ze zag niet echt een kans om zich zo aan te kunnen kleden, dus stond ze er maar een beetje ongemakkelijk mee in haar ene hand, terwijl de andere haar handdoek op zijn plek hield. "En sowieso, waarom mag ik geen geheimen hebben?! Wat is daar erg aan? Vooral als je er zo dramatisch over doet!" En ondertussen was Chase er ook nog eens en hij leek met de seconde chagrijniger te worden. Elena zuchtte diep. "Ga nou, Ellie, ik spreek je later wel, oké?" Ze rolde met haar ogen. "Dan vertel ik je alles wat je wilt weten." Vond Chase vast ook leuk.
  3. [1838/1839] You'll say that it's over

    Elena rolde geërgerd met haar ogen. Het stak haar nog steeds dat haar kamer haar zo was afgepakt en dat ze nu op een zolderkamertje zat, lekker uit de weg van iedereen 'want ze moest haar lesje leren'. Zo onderhand begon ze te twijfelen of ze misschien alsnog niet kon ingeven, haar verontschuldigingen aan kon bieden, zodat ze tenminste een grotere kamer had dan dit, maar dan praatte ze weer met Celeana en wilde ze niets anders doen dan net zolang gillen tot de vrouw haar huis uit werd geschopt. Zou niet gebeuren, was ze bang... "Het is altijd mijn kamer geweest," mompelde ze toch koppig. "Ik heb niets gedaan!" protesteerde ze direct, maar ze gaf Anastacia zonder al teveel gedoe wel aan Celeana over, want eh, een huilend kind was ook een huilend kind en hoewel ze echt schattig was, had Elena er niet echt behoefte aan om doof te worden van dat gehuil. Het stak haar gewoon vooral dat Celeana haar weer de schuld gaf. Ze beet zelfs op haar tong toen haar stiefmoeder vriendelijk opmerkte dat Elena nergens terecht kon met haar gezeur. "Je wilt dat ik in het theater werk?" vroeg ze verbaasd. "Maar... dat kan helemaal niet!" Ze was nog niet eens vijftien! En dan moest ze gaan werken? Voor haar eigen geld?! "Ik geloof er niets van dat papa dat wilt," zei ze, terwijl ze boos haar armen over elkaar gooide. "Je liegt! Je liegt altijd!" En natuurlijk was dat het moment dat haar vader weer binnen kwam. "Elena!" zei hij verontwaardigd, terwijl hij snel het dienblad neerzette dat hij bij zich droeg. "Wat ben je nou weer aan het doen? Heb je Anastacia overstuur gemaakt?" "Ik deed niets!"
  4. [1838/1839] I'll be right behind you

    Ja, blah blah blah, Elena was geen hoofdmonitor, wat een origineel argument! Ze rolde dus ook met haar ogen, een gebaar dat haar moeder haar al jaren geleden urenlang had laten oefenen, want een goede oogrol was het allerbelangrijkste voor een meisje van haar stand, niet waar? Oké, oké, misschien niet het allerbelangrijkste, maar wel belangrijk genoeg om het onder de knie te hebben. Haar oogrol was zo briljant dat bloemen zouden vergaan, de zon achter de wolken zou schuilen en er onweer in de verte klonk. "Nou, wat ben je toch weer aardig," zei ze vervolgens, bitter. "Wat is de wereld zonder jou. Maar vooruit, als je zo graag voor schut wilt lopen... Maar zeg maar niet dat ik je niet heb gewaarschuwd." Ze glimlachte liefjes.
  5. Even wist ze niet meer waar ze was, toen ze wakker werd. Haar hoofd deed zeer, ze voelde er iets in kloppen dat ze nog nooit eerder had gevoeld en toen ze voorzichtig haar hand op de zere plek legde, siste ze van de pijn. Er zat wat bloed op, besefte ze, en ze staarde heel even naar haar hand, voordat de rest van haar lichaam langzaam begon te vertellen wat er mis was. Haar wang brandde, net als de striemen op haar billen en de kleding die ze haastig weer aan had getrokken, zat niet helemaal lekker. Voorzichtig klauterde ze overeind, haar hoofd leek een beetje te draaien en ze viel enkele keren weer neer op haar knieën, maar uiteindelijk was ze recht genoeg om zich te realiseren dat ze nog in het kantoor van Damarcus was en dat ze hier heel graag weg wilde. Ze strompelde naar de deur en greep naar de deurklink, maar hoe hard ze ook trok of duwde, de deur weigerde open te gaan. Het duurde even tot Elena besefte dat hij haar had opgesloten. Toen ze dat eindelijk begreep, trok ze zich terug naar een hoekje van zijn kantoor, niet direct in zicht van de deur, en zonk ze neer op haar knieën terwijl ze een hand tegen haar wang legde. En wachtte. En wachtte. En wachtte.
  6. [1838/1839]What a wicked game you play

    Misschien was het vreemd, maar op zich had Elena geen hekel aan de Griffoendors. Ze hadden zo hun nut, niet waar, als je iemand nodig had die als eerste achter een enge rat aanging, dan riep je nou eenmaal niet een Zwadderaar erbij, maar gewoon een aardige Griffoendor. Makkelijk om op te offeren, dus, maar dan moesten ze wel op hun plek blijven staan en als Griffoendors ergens een hekel aan hadden, dan was dat het wel. Vandaar dus dat ze geschrokken de leerlingenkamer weer in moest springen toen ze naar buiten wilde, en er bijna iemand van buitenaf een ei tegen haar had gegooid. Nu scheen ei best goed te zijn voor haar, maar dat betekende niet dat Elena ze onder aankondiging wilde! "Ugh, barbaren!" was haar luide commentaar, terwijl ze netjes om een hoekje heen keek, in staat om zich elk moment weer terug te trekken als er iets verdachts uitzag. "Andrea, doe er iets aan! Heb je ook eindelijk je badge verdient!" Ja, ja, zij en Austen waren klassenoudste, maar Andrea was, tot Elena's grote verontwaardiging, nog steeds HM.
  7. [1837/1838] Over the rainbow

    Elena snikte nog wat na, want ze was het type persoon dat als ze eenmaal begon met huilen, ze ook niet meer op kon houden. Het allerliefste deed ze het dus ook niet, het stond altijd zo dramatisch en ze was altijd meer het type van kille woede en wraak, dan van tranen en dramatisch in een hoek ineen storten, maar af en toe kon je gewoon niet anders. Op de momenten dat haar jurk kapot was en dat Eleanora de beste vriendin ooit was. Waar ze nog harder om moest huilen. "Ik houd zoveel van je," snikte ze, terwijl ze haar armen om Eleanora heen gooide. "Je bent echt mijn beste vriendin! Zie je wel dat Sarah ongelijk had toen ze je haar net als van stro noemde!" Want goede mensen hadden geen haar als stro. "Zolang wij vrienden zijn, is mijn leven perfect!"
  8. Goed, Chase ging blijkbaar nergens heen en had ook geen zin om haar los te laten (ja, even heel snel toen hij zijn broek aantrok, maar Elena had nog niet eens helemaal kunnen bedenken dat ze toen had kunnen ontsnappen voor hij haar weer vast had gegrepen en bezitterig een arm om haar heen sloeg), dus oké, prima, met hem zou ze later wel afrekenen, en dus moest ze eerst maar Eleanora weg zien te krijgen. Die besloot een hele speech te houden over dat hier niets goeds van kwam. "En waarom dan niet?" vroeg ze geërgerd toe, terwijl ze zich door Chase zijn armen heen een houding probeerde te geven, terwijl ze tegelijkertijd de handdoek om haar heen probeerde te houden en aaah. "Ik heb dit best wel onder controle, hoor! Het is niet eens de eerste keer dat ik dit doe!" Tja, als Ellie inderdaad boos was omdat ze het verzwegen had, had ze dat niet moeten zeggen, maar ja, wist Elena veel. Haar vertelde nooit iemand haar wat. Alleen dingen als 'niet doen', 'niet weggaan', 'houd je erbuiten', 'dit gaat maar een klein beetje pijn doen', et cetera, et cetera, et cetera. "Kunnen we dit gesprek anders later hebben?" beet ze nog naar Ellie toe. "Je weet wel, als ik niet naakt ben?"
  9. I wonder if someone brought spacecake [1838/1839]

    Wat was er nou niet nuttig aan dansen en drinken, Arabella! Connecties maken was ontzettend nuttig en daarbij maakte Elena altijd heel braaf haar huiswerk en haalde ze goede cijfers, mocht ze dan af en toe even iets anders doen om ervan te genieten? Hm? "Wat is nou logischer," beet Elena naar Arabella toe, "dat één iemand zich verplaatst of dat een heel feestje zich verplaatst?" Echt hoor! Dacht ze nou alleen maar aan zichzelf? Ze rolde met haar ogen naar Ella, want ugh, waarom waren Griffoendors zo vervelend? "Ze heeft er vast een vriendje zitten," zei Elena gemeen. "Iemand waar ze zich echt voor schaamt. Een huffelpuffer, waarschijnlijk, met allerlei pukkels op zijn gezicht!"
  10. [1837/1838] Take a shot of truth

    Ja, hoe dan, dat was een beetje de vraag, he... Elena kauwde op haar lip (maar ook weer niet te hard, haar lippen moesten er wel goed uit blijven zien, want laten we eerlijk zijn, iedereen wist dat het beste wat Elena te bieden had, haar uiterlijk was en de enige die ooit iets anders zei, was zo'n beetje Ellie), terwijl ze om zich heen keek, op zoek naar inspiratie. "Vast wel... Maar misschien op de verboden afdeling." En hoe ze daar weer terecht zouden komen, dat was weer een heel gedoe, niet waar? Ze zuchtte even. "Misschien moeten we een ouderejaars om hulp vragen..." Maar hoe ze dat voor elkaar zouden krijgen... Helaas had ze op dit moment nog niet het 'geluk' gehad om Chase te ontmoeten. "Denk je dat Henry zou helpen?" Vast niet... Wat ze tot nu toe van Henry kende, was dat hij een enorme aansteller was. Ja, Damarcus was eng, ja, en Elena's gezicht vertrok toen Ellie vriendelijk liet weten dat hij haar nog nooit gestraft had. "Nou, zorg daar ook maar voor," zei ze duister. "Anders krijg je er spijt van." Hmm, konden ze het kopen... "Vast wel op de verdonkeremaansteeg! Maar ik weet niet hoeveel het zou kosten... een paar galjoenen minstens." En Elena wilde niet toegeven dat ze niet zomaar meer toegang had tot dat bedrag.
  11. [1837/1838] Over the rainbow

    Neeeeee, haar jurk! Elena staarde vol afgrijzen naar de scheur die er ineens in zat. Zoveel jurken had ze niet meer over, dankzij haar stomme vader en zijn stomme nieuwe vrouw met hun stomme regels over hoeveel Elena mocht uitgeven, en ook dankzij haar eigen groeispurt, en oeps, nu was deze ook nog eens kapot. Dus nee, eigenlijk kon Elena het Ellie niet helemaal vergeven. Maar aan de andere kant, Ellie zag er altijd zo verdrietig uit als ze huilde! Zo verdrietig dat Elena mee begon te huilen. "Het leven is zo vreselijk!" hikte ze tussen haar tranen. "Hoe moet ik ooit zonder jurk?" Het lag allemaal aan haar stomme vader! "Ik houd van je, maar mijn jurk!"
  12. "Au," klaagde Elena, niet eens omdat het zeer deed, maar omdat Chase haar zo plotseling vast had gegrepen en dat was niet leuk als je net uit de buurt wilde stappen, Chase. Daarbij vond ze het helemaal niet leuk dat hij dacht dat hij mocht beslissen wat ze deed en hoe gemeen hij was tegen Ellie. "Dat is mijn vriendin waar je het over hebt," zei ze dus ook boos. En het hielp niet dat Ellie ook nog eens besloot om een hele preek te gaan houden. "Hoezo laat ik me gebruiken?" siste ze tegen Ellie, terwijl ze zich hardhandig probeerde los te rukken uit Chase zijn grip, maar hij was behoorlijk sterker dan zij, dus fijn dit. "Je bent gewoon jaloers, geef het maar toe!" Maar dat zij zelf boos was op Ellie, betekende nog steeds niet dat Chase niet wat beleefder mocht doen. Waarom kon iedereen niet gewoon aardig doen? Elena had niets verkeerds gedaan!
  13. Maandag 24 september 1838 - 's avonds - de leerlingenkamer van Zwadderich Elena kon het niet uitstaan dat de tweede nieuwe hoofdmonitors van Zwadderich geheel toevallig allebei Andrea en Ella waren. Het was al een strijd genoeg met die twee, want alle drie wilden ze natuurlijk het beste zijn, maar zolang zij allebei Hoofdmonitors waren, had Elena nergens kans op en moest ze blijkbaar maar braaf spelen met haar eigen klassenoudste badge. Een badge waar ze dol op was hoor, echt waar, maar meer dan dol was ze vooral... jaloers. Want het was oneerlijk. Kijk nou, naar hoe Andrea daar zat! Ze wist overduidelijk niet wat ze met die badge aanmoest! "Zeg, Andrea," riep Elena haar zachtjes toe, om haar aandacht te trekken. Ook om een beetje de aandacht van mensen om hun heen te trekken, want ruzies waren altijd leuker als andere mensen jouw kant kozen, maar weer niet zo hard dat mensen al vantevoren tegen haar zouden zijn omdat ze hen gestoord had bij het huiswerk maken. "Zou ik je binnenkort eens laten zien wat voor sieraden je het beste kunt combineren met die badge? Het is een beetje zielig om je zo te zien zitten, eigenlijk." En iedereen wist dat er goed uit zien, het belangrijkste op aarde was. Privé!
  14. [1837/1838] Take a shot of truth

    Ja, Ellie wilde inderdaad altijd alles nú en dacht er vast ook niet bij na dat leraren het wel eens niet met je eens konden zijn om dat soort spreuken of toverdranken uit te voeren, want tja, leraren bestonden er toch gewoon voor om je dingen te leren? Dus natuurlijk zou ze zo naar een leraar stappen. Elena echter niet, Elena vertrouwde geen enkele leraar, zelfs niet de leuke leraren. "Nee," fluisterde ze geheimzinnig, terwijl ze wat dichter naar Eleanora schoof, want geheimen maken deed je zachtjes. "Dan moet ze het vast tegen de schoolhoofden zeggen en die gaan dan zeggen dat we het niet mogen doen! En Damarcus is..." Ze huiverde even. "We kunnen het beter zelf proberen uit te zoeken." Wat ook interessant zou zijn, want zowel Eleanora als Elena waren niet zo dol op studeren. Elena deed het wel, vooral omdat ze in een eindeloze competitie zat met Andrea en Ella over wie de hoogste cijfers kon halen, maar echt dol erop kon je haar ook weer niet noemen. Ze had al een half uur geen blik geworpen op haar boeken, bijvoorbeeld, maar ze alleen uit de buurt geschoven.
  15. [1838/1839] You'll say that it's over

    Wat, het kon nog erger worden dan het nu al was?! Oké, ja, daar zou Elena ook wel achter komen, want wat Celeana tot nu toe voor elkaar had gekregen, was eigenlijk niet zo heel veel bijzonders. Die zolderkamer was zo'n beetje Elena's eigen schuld geweest en dat haar zakgeld werd gekort was op zich nog wel logisch, gezien de hoeveelheden die Elena tot nu toe had uitgegeven. De rest was vooral haar reputatie bij Raphael ondermijnen, zodat hij weinig problemen er mee had om Elena te straffen (of extra hard te straffen) op de momenten dat ze iets gedaan zou hebben. Het ergste zou allemaal vast nog komen. Geërgerd staarde ze naar Celeana, toen die Elena's motieven in twijfel trok. "Ik heb nooit een zusje gehad," beet ze Celeana toe. "En daarbij voer ik helemaal niets in mijn schild." Nee, het enige wat ze eens een keer deed, was uitproberen of aardig zijn wat uitmaakte of niet. Mocht dat niet zo zijn, nou dan zou ze het natuurlijk ook nooit meer uitproberen, maar tja, ze wilde het wel een keer uitproberen. Gewoon voor de zekerheid. "Ik wil wel mijn kamer terug, maar verder is ze niet zo erg, toch?" Elena glimlachte naar Anastacia. Alleen jammer dat het meisje ineens hard begon te huilen.
×