Jump to content

Elena King

Zwadderich Derdejaars
  • Content count

    193
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

Elena King last won the day on July 23

Elena King had the most liked content!

About Elena King

  • Rank
    Wear a crown, be happy

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

690 profile views
  1. [1837/1838] We live in a beautiful world

    Er was iets aan de manier waarop hij grinnikte dat Elena in de gaten kreeg dat hij het niet per se over een feestje had, maar het was niet alsof dat haar echt tegenhield. Ja, blabla, houd je benen bij elkaar en zo, maar er was eerlijk gezegd niemand die dat specifiek tegen Elena hadden gezegd. Ze wist wel hoe het ging met algemene meisjes: je moest geen slet zijn want dat was slecht, maar aan de andere kant was ze opgevoed door een bordeelhouder. En je kon veel over de opvoedkwaliteiten zeggen van Raphael King en dat zou lang niet allemaal positief zijn, maar hij had Elena niet zo netjes bij het bordeel weggehouden dan hij dacht. Ze wist precies wat seks was, ze wist precies wat mannen van vrouwen wilden en ze wist ook precies dat niemand zich al te veel zorgen maakte over haar eigen maagdelijkheid. Betekende niet direct dat ze die naar de eerste de beste penis wilde gooiden die daar toevallig behoefte aan had, overigens, maar betekende wel dat nu ze de juiste conclusies trok ze niet preuts excuses zou stamelen en weg zou rennen. "Wacht," zei ze, en met een snelheid waar ze direct spijt van kreeg want dat was niet wat je met wijn hoorde te doen, slokte ze de rest van haar glas leeg. Ze trok een gezicht, veegde snel haar mond af en trippelde toen achter Chase aan. Ze was enorm nieuwsgierig, eigenlijk, en dus liet ze zich gewillig een leeg hoekje in trekken. "Hoe vaak neem je eigenlijk meisjes hier naar toe?" vroeg ze, fluisterend in het donker, want het voelde alsof dat hoorde. En nogmaals, ze was nieuwsgierig.
  2. Hij lachte haar gewoon uit. Verbluft staarde Elena hem aan, terwijl hij zo door dat boekje bladerde, want op dit moment had ze even geen idee hoe ze met dit scenario om moest gaan. Elena was heus wel eens gestraft, maar ze had altijd gewoon strafwerk gekregen: regels schrijven, na moeten blijven... zelfs haar ouders hadden nooit iets meer gedaan dan haar naar haar kamer sturen of misschien dreigen haar favoriete poppen weg te geven aan een weeskind. Ja, ze had wel eens van lijfstraffen gehoord, maar dat was meer iets dat anderen overkwam, in een tragisch verhaal of als iemand hele slechte ouders had. Haar adem stokte haar even in de kil toen hij zoveel nadruk legde op het woord voelen, hij ging toch niet echt... Gespannen volgde Elena elke beweging die hij maakte, de kast en het touw maakte haar bijna misselijk, maar toch geloofde ze niet echt dat hij wat ging doen, zelfs niet toen hij haar weer hardhandig vastgreep. Ze sloeg even een kreet, één die half in haar keel bleef steken toen hij haar polsen vastbond. De woorden in haar oor lieten haar huiveren, maar ze voelde zich pas echt kwetsbaar toen hij haar rok en haar onderbroek naar beneden trok. En toch hoopte ze dat er niets ging gebeuren, dat hij haar alleen maar bang probeerde te maken, terwijl ze naar de voetstappen luisterde, naar het bureau en weer terug... Plotseling, een flits van pijn op haar achterwerk. Ze hapte naar adem. "Het spijt me," smeekte ze, terwijl de pijn langzaam terug trok. "Ik zal het nooit meer doen, ik beloof het..." Misschien dat ze een beetje snel van mening veranderde, twee seconden geleden had ze nog koppig gedacht dat het echt zijn eigen schuld was, maar dit was de eerste keer dat ze ooit echt pijn leed en op dit moment wilde ze vooral dat het ophield.
  3. [1837/1838] We live in a beautiful world

    Mysterieus was een goed compliment en Elena glimlachte dus ook tevreden terwijl ze van haar wijn sipte. Dertienjarige meisjes waren over het algemeen niet mysterieus, dus mysterieus was volwassen en Elena zou met alle liefde de komende vier jaar van haar leven overslaan als dat meer aandacht betekende van jongens als Chase. Maar ze wilde dan wel vier jaar lang zeventien zijn, hoor, want stel je voor dat ze dan ook vier jaar eerder rimpels zou krijgen, dat kon ze echt niet aan, hoor. Wilde ze alweer door? Nou, eigenlijk niet, ze was hier nog maar net! Maar de manier waarop Chase het zei klonk niet bepaald teleurgesteld, alsof het slecht was dat ze weg zou gaan, dus Elena kantelde nadenkend haar hoofd. "Is er iets leukers te doen dan hier zijn, dan?" vroeg ze maar, een tikje uitdagend, want stel je voor dat er nog een exclusiever feestje was waar Chase haar mee naar binnen kon nemen? Oh, Eleanora zou echt dood gaan van jaloezie! "Je lijkt me wel iemand die alle leuke plekken weet te vinden."
  4. [1837/1838] Take a shot of truth

    "Nah," zei Elena luchtig, want natuurlijk was haar vader er niet bij. Ew, het hele idee al. "Ik was gewoon met iemand aan het drinken daar." Ze liet even subtiel achterwege dat die iemand een prostituee was en dat Elena dacht dat ze limonade dronk. En ook dat ze betrapt was door haar kinderjuf en dat die haar boos naar huis had gesleurd, dat ook. "Ze maken daar lekkere cocktails!" Want natuurlijk had ze die persoonlijk geproefd. "Ahh, Richard Ingram..." Oh ja, die kende ze wel een beetje. Niet goed, hoor, maar hij leek haar in ieder geval niet het type dat met een dertienjarige ging zoenen, dus eh... dan lag ze straks vast wel weer voor! Als ze daar iemand voor vond, tenminste... "Hebben jullie nog een keer afgesproken?" vroeg ze subtiel, terwijl ze haar stoel wat meer naar Ellie schoof. Ja, als Ellie een oudere vriend had wilde Elena alles weten.
  5. Peer Reviewed Populariteitslijst mei 1838

    Van Phoenix Waterford - Raine Salisbury - Blanche Ingram - Elise Stonetree - Jude Foulkes-Davenport - Raspberry Lemon Van Tabitha Fox - Adore Appleby - Claude Bennett - Imogen Rosanvallon - Titiana Dickson - Jude Foulkes-Davenport Van Hawk Dickson - Chase Bennett - Ant Dickson (and the bastard better vote for Hawk too, ANT) - Austin Davidson - Titiana Dickson - Claude Bennett Van Henry Paget - Maia de Liedekerken - Ant Dickson - Richard Ingram - Blanche Ingram - Aviana Fox Van Agatha Moore - Fanny Dickson - Butterfly Dickson - Noah Leadley - Maia de Liedekerken - Raine Salisbury Van Desmond Thwaite - Lyre Lennox - Maia de Liedekerken - Theresa Kane - Rebecca Thwaite - Fagan O'Hara Van Harold Silvershore - Valor Priest - Helios Thornburn - Boreas Peregine - Abigail Carrington - Valentina Callahan Van Gemma Walker - Theresa Kane - Elise Stonetree - Sara Saint - ??? - ???
  6. Prinses Suiker heeft zich al een paar jaar niet meer met Zweinstein bemoeid, iets over volwassen worden en dat soort onzin, en de leerlingen van Zweinstein missen natuurlijk... de populariteitslijst! Maar dit keer willen ze er zelf controle over, beslis ik even zo, dus nu komt de peer reviewed populariteitslijst. Wat is de bedoeling? De bedoeling is dat om de zoveel tijd (elk half IC jaar of zoiets, anders wordt het teveel werk) alle leerlingen op Zweinstein een briefje krijgen waar ze vijf namen in kunnen vullen van mensen waar ze voor stemmen voor de populariteitslijst. Dit kunnen je beste vrienden zijn, die ene jongen waar je al jaren een subtiele crush op hebt, oudere jaars of mensen die daadwerkelijk populair zijn! En natuurlijk mag er vriendjespolitiek zijn, kun je je laten omkopen, et cetera. Niemand zei dat dit eerlijk hoefde te zijn. Het enige is dat iedereen één briefje krijgt die bezweerd is zodat niemand anders hem voor je kan invullen. Je kunt ook maar één briefje per keer invullen en je mag niet op jezelf (je karakter mag dus niet op zichzelf stemmen, je mag wel met jouw karakter op een ander karakter van je stemmen) stemmen. Probeer je iets anders, vliegt het briefje weg en krijg je hem niet meer te pakken tot 3 uur 's nachts terwijl je op de wc zit. Verder maakt het niet uit in welke volgorde je mensen op de lijst zet, het is vijf namen per IC karakter en elke naam is 1 stem. De deadline is overigens 2 weken, dus tot 11 december 2018! Elena zou kiezen: - Eleonora Paget - Ella Hawkings - Fagan O'Hara - Galahad Graham - Andrea Houghton
  7. Ja, Elena had daadwerkelijk verwacht dat als ze zou klagen dat hij haar zeer deed, hij haar los zou laten en niet nog harder vast zou grijpen. Ze hield geschrokken haar adem in toen hij plotseling zo in haar oor begon te sissen en als hij haar niet zo stevig vast hield, zou ze naar achteren zijn gedoken, gewoon omdat hij zo plotseling hier aanwezig was. Nu was er echter niets wat ze kon doen behalve zijn woorden aanhoren. Een grote hel... Klonk dreigend genoeg dat ze daadwerkelijk stil was terwijl hij haar zijn kantoor in stuurde, maar... kom op. Wat was het ergste dat kon gebeuren! Hij was gewoon bedreigend omdat hij dan hoopte dat ze beter zou luisteren, hij zou heus niet echt iets doen. Ze greep zich vast aan de armleuningen en duwde zichzelf ver achteruit in de kussens, ondanks dat ze zichzelf streng vertelde dat dit allemaal maar nep was. Maar professor Damarcus was best eng, als hij ooit in een toneelstuk de slechterik zou spelen, zou ze hem zeker geloven. Koppig vertelde Elena zichzelf echter dat ze adem moest halen en dat het wel goed kwam. "Nou, ik vermoed dat ik moet nablijven?" antwoordde ze, terwijl ze probeerde een meer ontspannen houding aan te nemen. "Misschien moet ik wat regels schrijven... Of een uur in de hoek staan?" Geheel per ongeluk glimlachte ze ietwat uitdagend.
  8. [1837/1838] Take a shot of truth

    "Oooh, jaren geleden," glimlachte Elena mysterieus, want hallo, ze ging heus niet alle details zomaar opbiechten! Het moest wel een goed verhaal blijven, hoor, en een goed verhaal bestond toch minstens uit vijf minuten onafgebroken aandacht. "In de bar van mijn vader's theater," gaf ze wel prijs, want straks dacht Eleanora dat ze thuis in haar eentje dronken was geworden en dat was haast net zo zielig. "Richard?" vroeg ze wel, scherp, want ho, wacht even, wie was deze Richard en waarom hield hij Ellie vast? Hm?! "Welke Richard? Er zitten er zoveel op Zweinstein..." En wat was hij van Ellie?
  9. Eigenlijk was er iets heerlijks aan het gevoel van dat je eigenlijk te ver was gegaan en dat je nu niets anders kon doen dan wachten op de reactie van de ander. Het was de adrenaline ervan, waarschijnlijk, dat gevoel dat je kreeg in je buik alsof je op een schommel zat en het net het moment was dat je weer naar de aarde stortte, en je niet helemaal zeker wist of je op tijd opgevangen zou worden. Dat gevoel had ze nu, een licht gevoel in haar buik alsof ze op het punt stond naar beneden te vallen. Het zou wel weer niets worden, dacht Elena. Hij zou haar strafwerk geven, misschien een preek, en dan zou ze met haar ogen rollen en zich beter voelen dan de hele wereld bij elkaar. Maar misschien niet, want plotseling besloot hij dat ze mee moest naar zijn kantoortje en voordat ze überhaupt nee had kunnen zeggen (wat waarschijnlijk toch geen goed idee was) had hij een arm om haar schouders heen geslagen en duwde hij haar ietwat hardhandig mee. "Au," protesteerde ze, en ondanks dat hij haar toch stevig vastklemde deed ze een poging uit zijn greep te ontsnappen. "Laat me los!" Haar naam hoefde hij toch niet te weten, niet zolang hij haar niet los liet.
  10. [1837/1838] We live in a beautiful world

    Elena glimlachte mysterieus, want hoewel ze nu van plan was om altijd naar dit soort feestjes te gaan (en als ze niet werd uitgenodigd zou ze gewoon verschijnen nu ze een methode had gevonden om de locatie te vinden), was ze natuurlijk niet van plan om alles direct te vertellen. Want 'ja, ik ben zeg maar nog te jong om voor deze feestjes uitgenodigd te worden' klonk maar zo kinderachtig en ze wilde volwassen zijn. Vandaar überhaupt het hele plan dat hij haar moest zoenen, duh. "Ik zal mijn best doen," zei ze dus maar luchtig, terwijl ze in een totaal-niet-tien-uur-voor-de-spiegel-geoefend gebaar haar haren van haar schouder duwde. "Maar ik kan niets beloven." Zo, dat klonk alsof ze tachtig betere dingen te doen had dan een feestje, toch? Al was er natuurlijk niets beters te doen dan een feestje. "Oh nah, niet specifiek," loog ze, terwijl ze haar glas wijn weer oppakte. "Ik vond je gewoon onweerstaanbaar." En ze glimlachte verleidelijk naar hem. Alweer iets dat ze in de spiegel geoefend had, ze nam alles serieus, oké? "En ach, waar kom ik vandaan... Overal en nergens."
  11. Gianna's Plot Reading Guide

    Lie Lie Lie Oh, and I suppose I brought it all upon myself Starting with the question no one wants to ask themselves Thema: Sometimes even your parents won't protect you. 1 juni 1837 You've got shame in your eye Elena ontmoet Celeana. 23 december 1837 Welcome home! Suprise! Elena krijgt te horen dat ze een broertje of zusje krijgt en wordt uit haar kamer geschopt.
  12. [1837/1838] We live in a beautiful world

    Even was Elena bang dat hij haar al lachend af zou wijzen. Het was natuurlijk belachelijk, wie zou haar überhaupt af kunnen wijzen, maar toch... hij was heel wat jaren ouder en misschien had hij in de gaten dat ze maar dertien was, misschien had hij in de gaten dat ze technisch gezien niet uitgenodigd was, misschien vond hij haar stom, maar al die onzinnige gedachten werden direct uit haar hoofd verwijderd toen hij liet weten dat hij wel wilde. Ze glimlachte tevreden en volgde zijn voorbeeld door haar glas wijn neer te zetten. Suck it, Ellie, kon ze nog net denken, voordat hij haar naar zich toe trok (oh wow) en zijn lippen op de hare zette. Hm. Het voelde niet verkeerd, zeker niet, maar ze had zich nooit zo fysiek ingesteld hoe het zou voelen om iemands lippen op de hare te hebben. Het was altijd maar meer een mentaal beeld geweest, ja, ze had mensen zien zoenen, maar als ze zichzelf voorstelde was het zo... anders. Alsof ze zich had voorgesteld dat het gewoon vloeibare aandacht was, in plaats van iets fysieks. Nou ja, gaf niet. Ze sloeg haar armen om zijn nek heen, dat had ze altijd mensen zien doen, hoewel het best wel lastig was om precies te weten waar je nou je handen moest plaatsen, en deed, vanzelfsprekend, haar uiterste best. "Niet slecht," besloot ze, na het einde van de kus, alsof ze hier ervaring mee had. Ze wreef zachtjes met haar vingertop over haar tintelende lippen. "Kunnen we best vaker doen, niet?" Eigenlijk wilde ze hem vragen hoe zij het had gedaan, of er verbeteringspunten waren, maar zou het dan opvallen dat dit nieuw voor haar was?
  13. [1837/1838] We live in a beautiful world

    Elena wist best dat ze knap was, hallo, ze liep af en toe langs een spiegel en dan kon je zoiets niet onderkennen, en ze was ook heus wel eens eerder door mensen verteld dat ze knap was: haar moeder, haar nep-vader, haar familieleden, de talloze bedienden die haar vader had gehad, haar vriendinnen, stuk voor stuk hadden ze haar heus wel laten weten dat ze knap was, maar toch, toch was het extra fijn dat er een jongen was die nu diezelfde mening opleverde. Iemand die ze erom had gevraagd en die ze dus best wel kon waarderen. Ze nam volwassen een slok wijn terwijl ze naar hem glimlachte, het was best lastig om tegelijkertijd te glimlachen en te drinken maar ze kreeg het voor elkaar zonder te knoeien. "Hm, meestal kom ik niet op dit soort feestjes," zei ze, alsof het meer een keuze was dan dat ze gewoon te jong was om uitgenodigd te worden. Nonchalant zijn was cool, toch, dus Elena deed haar allerbeste poging om zo nonchalant mogelijk te zijn. "Als je wilt, mag je me wel zoenen, hoor." Ze was zo'n welwillende koningin.
  14. Vrijdag 30 maart 1838 - 's avonds - een ouderejaarsfeestje Elena had een onafgesproken competitie met haar beste vriendin, Eleanora Paget. Sowieso had Elena altijd onafgesproken competities met iedereen om haar heen, ze moest en zou altijd de beste zijn, de meeste vrienden hebben, het rijkste zijn, de mooiste jurken hebben en de beste cijfers halen, maar ook altijd het meeste meemaken. En dat was nou net het probleem: want Eleanora Paget was meegenomen door een jongen naar een feestje voor ouderejaars en Elena dus niet. Gelukkig zou Elena Elena niet zijn als ze daar geen plan op had bedacht, dus op een vrijdagavond bleef ze in de hoek van de leerlingenkamer tot ze eindelijk een paar ouderejaars weg zag sluipen en daarna volgde ze die snel, tot ze de locatie van het feestje had gevonden. Vervolgens bleef ze een paar minuten in de gang staan, in een hoekje waar niemand haar kon zien, en toen het niet zou lijken alsof ze iemand had gevolgd wandelde ze naar binnen alsof ze er altijd al had gehoord. En een paar minuten later had ze een glas wijn in de handen waar ze nauwelijks wist wat ze ermee moest doen en verveelde ze zich dood. Het was niet zo leuk om op deze feestjes rond te hangen zonder je vrienden, besloot ze teleurgesteld, maar ze durfde eigenlijk ook nauwelijks iemand aan te spreken, uit angst dat die persoon haar zou herkennen en eruit zou schoppen. Maar, nu ze zo rondkeek, begon ze een nieuw plan te vormen: heel wat mensen waren met elkaar aan het zoenen... en voor zover Elena wist (en dat wist ze wel met zekerheid, want geen denken aan dat Eleanora dat geheim zou houden) had haar vriendin nog nooit iemand gezoend. Dus Elena moest eerst zijn. Ze nam een flinke slok wijn en sprak de eerste de beste jongen aan die ze nog niet met iemand had zien zoenen, met: "Vind je me knap?" Mocht het antwoord nee zijn, vond ze vast wel iemand anders. Privé!
  15. [1837/1838] Take a shot of truth

    Oké, ten eerste: hoezo dacht Ellie dat ze het recht had om naar een ouderejaarsfeestje te gaan zonder Elena? Hallo?! Waren ze geen beste vriendinnen?! Dit soort dingen deed je niet zonder je vrienden, dus Elena keek best wel verraden naar Eleanora. "De volgende keer moet je mij ook meenemen," eiste ze, hoewel ze eerlijk gezegd nu van plan was om net zolang aan Ellie te kleven tot Ellie nooit meer naar een feestje zou gaan zonder haar. Was het scenario omgekeerd geweest en was het Elena geweest die naar een feestje voor ouderejaars was gegaan, was dat natuurlijk heel anders geweest en zou Eleanora zich niet aan moeten stellen. Maar goed, Eleanora had nog meer nieuws en gelukkig kon Elena ditmaal zeggen dat dronken worden op je dertiende helemaal niets bijzonders was. "Oooh, echt?" vroeg ze eerst, enthousiast, maar Elena zou Elena niet zijn als ze dit al snel volgde met een: "Nu pas?", terwijl ze gefascineerd naar voren leunde. Alsof het normaal was om op je negende dronken gevoerd te worden door een prostituée. "De eerste keer dat ik dronken was," alsof ze het daarna nog een keer voor elkaar had gekregen, "was ik zo duizelig!" Ze giechelde tevreden. "Ik viel bijna van een stoel af!"
×