Jump to content

Melody Kingsley-Savage

Magisch Verbond
  • Content count

    89
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Melody Kingsley-Savage last won the day on February 17 2016

Melody Kingsley-Savage had the most liked content!

About Melody Kingsley-Savage

  • Rank
    I'm not opinionated i'm just always right

Profile Fields

  • IC Burgerlijke Staat
    Hating on baby daddy's before memes were a thing

Recent Profile Visitors

732 profile views
  1. [1835/1836] Never mix business with pleasure

    "Ik moet helemaal niks ", siste ze, en kennelijk moest ze wel iets namelijk bij Davidson uit de buurt blijven voor hij haar vergiftigde. Gefrustreerd wapperde ze wat rook uit haar gezicht terwijl ze probeerde niet te hoesten (gunde ze hem niet) wat dan weer niet lukte. "Leer eens manieren " Ze had heel veel willen zeggen. Maar gelukkig voor haar imago (Zach wist haar altijd zo kwaad te krijgen dat ze niet haar ice queen imago de hele tijd op kon houden. En het was frustrerend om te beseffen dat zelfs in haar die familie trek zat van niet om kunnen gaan met woede. Wilde ze niet aan toegeven ze was beter dan dat. Moest beter zijn dan dat want wie was ze anders nog?) Punt was ze werd naar binnen geroepen voor Zach die knopjes in moest drukken die hij vooral niet aan mocht zetten en duwde snel haar papier in zijn hand zodat hij afgeleid was. "Hier oefen maar voor volgende keer , deze stage is van mij Dat was het idee toen ze zelfzekerd binnen liep. En toen werd hij ook nog geroepen. ????????
  2. Damesclub De Gouden Roos

    Melody is medeoprichter~
  3. [1836/1837] "Hello, yes, I deserve this and you don't, bye"

    Ja ze had het boek echt nodig anders had ze het niet vastgehad niet? Waarom waren mensen zo dom en nog erger waarom waren mensen op de universiteit zo dom? Dit hoorde toch wel de plek te zijn waar kennis zegevierde over de stupiditeit van alle dag. Of, dat had ze gehoopt, maar kennelijk was het nog veel te makkelijk om hier te komen en totaal niet classist genoeg naar haar smaak. God dadelijk zou het nog op Zweinstein gaan lijken. Het was in elk geval al zo erg dat ze met dit soort onzin lastig gevallen werd in de bieb. “Eh dat is fijn”, zei ze mat. “zal ik onthouden als ik een keer een boek uit de bieb pak dat ik om een of andere reden niet nodig heb. Was dat het ?”
  4. [1836/1837] George en Melody zijn goede ouders!!! Zegt niemand.

    Het was allemaal perfect geweest. Ze had de beste versieringen laten ophangen, ze had alle mensen uitgenodigd waarvan ze wist dat ze zich in elk geval redelijk konden gedragen. Ze had een bijpassend blauw met zilveren jurkje voor haar dochter laten maken zodat deze op zou gaan in de decoraties en perfect erbij zou passen. En het was perfect geweest tot haar echtgenoot bedacht dat vandaag de dag was dat hij vader kwam spelen. En nee. Vadertje en moedertje spelen was iets wat de kinderen deden. Hun kinderen moesten zo ver mogelijk wegblijven bij hun vader. Maar nu kon ze er helaas niks meer aan doen omdat deze dag per ongeluk veranderd was in een van die dagen dat ze moest doen alsof alles goed ging in hun huwelijk. En omdat ze behalve het feit dat ze gewoon geen zin had in hem in het leven van haar kinderen niet echt een gegronde reden had om hem echt te weigeren. Niet een reden waarmee ze kon wegkomen als ze het nu zou doen in elk geval. Dus forceerde een glimlach zoeter dan het glazuur op de taart in het midden van haar perfecte tafel setting. En herinnerde zich even weer hoe erg ze een hekel had aan suiker. “Ja misschien wel ”, knikte ze instemmend hopend dat ze lief en vriendelijk kon praten en hem ondertussen duidelijk kon maken dat ze hem ging vermoorden als ze alleen waren. Dat was iets wat ze redelijk goed geleerd had in haar familie, maar George was niet goed in hints snappen dus ze betwijfelde het. Ze betwijfelde alles als het erop aankwam dat ze ervanuit moest gaan dat haar echtgenoot hersencapaciteit had. “Bedankt dat jullie allemaal zijn gekomen”, knikte ze iedereen die naar hen kwam toe met een ietwat kille blik voor de mensen waar ze zelf geen naamkaartje voor geschreven had. “Het is iets groter geworden dan verwacht ma-”, ze greep even gefrustreerd een ballon uit de lucht en stak hem lek met haar nagel toen deze tegen haar hoofd knalde. Werd je haar statisch van. “Maar dat komt vast wel goed en ik zal de jarig even halen”, en heel snel kwam ze weer terug met haar dochter op de arm die ze stevig vasthield. Misschien iets steviger dan normaal om duidelijk te maken dat het nog altijd haar kind was. “Kan iemand trouwens de cadautjes misschien in de keuken leggen of moeten we ze nu openmaken. Hopelijk niet want ze had al een fles wodka gezien en gezien het gezelschap hield ze die nog liever even dicht. Wat moesten haar gasten wel niet denken. OOC: Ik heb geprobeerd op zoveel mogelijk te antwoorden maar als ik iemand vergeten ben en je wilt er nog bij let me know i will edit <3
  5. THE ULTIMATE REVENGE

    Ehhhhh. Waarom was hij nu niet aan het schreeuwen, want Howard was een van die mensen die nooit kalm kon blijven waar zij dan weer plezier uit haalde want dan kon ze zich beter voelen over zichzelf. Ze had net gezegd dat ze zijn kind mee wilde nemen en nu reageerde hij alsof dat normaal was. “Oh als je het echt niet erg vind”, zei ze een beetje beteuterd en liep met Valeria naar het kleed waar ze haar neerzette. “Valeria liefje kies maar je favoriet uit met wie je wilt spelen oke? ”, kirde ze vrolijk tegen haar dochter. Ze moest toch iets om hem een beetje uit te dagen en misschien werkte dit. Waarschijnlijk deed hij gewoon alsof het hem niks kon schelen omdat hij haar door had. Eikel.
  6. [1836/1837] I just need you to love me. Or be okay with me. Let's start with that.

    elody had helemaal geen problemen met hoe het huwelijk ging. Oh, ze had genoeg problemen met het huwelijk want George was niet goed genoeg voor haar zou nooit goed genoeg voor haar zijn en dat zou ze hem nooit vergeven. Maar ze vond het fijn hoe ze elkaar gewoon niet lastig vielen, hoe ze hun eigen ding deden tenzij het niet anders kon. Ze had momenteel meer controle dan ze ooit gehad had bij haar ouders thuis en Melody voelde zich altijd het best als ze controle had. Ze zou bijna denken dat George niet het ergste was wat haar kon overkomen. Maar toen zag ze hem weer en was die gedachte ook weer weg. “Oh hallo”, ze glimlachte geforceerd en keek hem verbaasd aan want hoezo had hij haar een ketting gegeven. En als er al een reden was waarom deed hij dat dan niet in het openbaar zodat iedereen kon zien hoe goed hun huwelijk was.. dan had het in elk geval nog nut gehad. “Eh dankjewel?”, voorzichtig nam ze het doosje aan, het was een mooie ketting dat zeker maar het sloeg nergens op. “Ben ik een speciale gelegenheid vergeten dat ik dit krijg? ”. Ze fronste haar wenkbrauwen nadenkend. Het antwoord was nee trouwens. Haar administratie faalde nooit. Thank you very much.
  7. THE ULTIMATE REVENGE

    Dinsdag 9 augustus Howards huis Een tijdje geleden had Howard het in zijn hoofd gekregen dat hij Valeria wel even kon lenen als 'Oefenmatriaal'. En nu had hij zelf kinderen wat betekende dat ze precies dezelfde stunt kon gooien naar hem. Al was het maar zodat hij wist hoe het was en het niet in zijn hoofd zou krijgen haar toekomstige baby ook als oefenmatriaal te gebruiken. "Hallooooo kwam ze zangerig en veel te vrolijk voor haar doen de hal binnenlopen. "Ik dacht ik kom even een van je dochters lenen zodat ik alvast kan oefenen hoe het is om twee kids te hebben Ze had er maar een nodig want Valeria was mee. Melody had wel een nanny maar die vertrouwde ze niet. Dus nu nam ze haar dochter plus de nanny overal mee naartoe. Werkt echt goed.
  8. [1835/1836] Mag ik je baby even lenen? Ja? Bedankt!

    God hem en haar er was zoveel verschil. Dat wist hij vast ook wel maar aangezien Howard vooral heel veel voordeel haalde uit dat er zoveel verschillen waren ging ze geen eens moeite verspillen om hem uit te leggen wat nou het precieze verschil was of je een meisje of een jongen was een patriarchale samenleving. Dat kostte alleen maar adem en lost niks op. Dus wierp ze hem slechts een kille blik toe en hoopte dat het daarmee klaar was. Dat was het niet want hij stopte maar niet met haar baby opeisen “Howard”, siste ze en greep hem bij zijn schouder vast toen hij door wilde lopen naar Valeria. “Ik zei nee Valeria slaapt en sowieso ik ga mijn baby niet lenen voor deze zoektocht naar vaderschap of midlife crisis of wat dit dan ook is”, ze schudde even haar hoofd, “Ga op een cursus als je zo zenuwachtig bent, vraag je getrouwde vrienden wat ze doen het kan me niks schelen. Maar mijn kind krijg je niet.
  9. [1835/1836] Mag ik je baby even lenen? Ja? Bedankt!

    Goed de eerste keer dat Howard haar dochter hem noemde kon ze het nog wel door de vingers zien. Een verspreking misschien omdat men er in de maatschappij altijd vanuit ging met mannelijk als default, frustrerend maar ze kon het nog wel begrijpen. Howard was vast gewoon niet heel erg intelligent en je kon immers ook niet van een vis verwachten dat deze kon fietsen. Maar de tweede keer werd het wel vervelend want het was desinteresse en ze zou bij niemand desinteresse accepteren rondom haar dochter. Zeker niet bij haar familie. En hoezo had hij Valeria nodig “Wie moet ik wakker maken? ”, vroeg ze liefjes, terwijl ze geïrriteerd haar boeken op begon te stapelen, het zag er niet naar uit dat Howard zo snel zo vertrekken dus dat schoolwerk moest maar wachten. “Er is geen slapende hem in mij huis voor zover ik weet momenteel. En als je meer met kinderen wil doorbrengen ga een dag stage lopen op de basisschool ofzo. Krijgen we ook eindelijk weer wat goede-doelen punten op de familienaam ”, en ze staarde hem koel aan. Want hij kreeg haar dochter niet om fucking ‘tijd door te brengen met kinderen’. Ze liet George geneens tijd doorbrengen met zijn kind, en zonder een greintje gevoel van schuld of schaamte trouwens, dus niemand zou het raar vinden als ze dat bij Howard ook niet deed.
  10. [1835/1836] Never mix business with pleasure

    Ugh natuurlijk was hij gevraagd om te komen, zie je het leven was oneerlijk. Incompetente mensen zoals Davidson werden gevraagd en hier was zij, duidelijk veel beter en veel ambiteuzer, die zich zorgen moest maken of ze baan wel kreeg. Nu wilde ze de baan trouwens nog meer want ze gunde hem het echt niet als hij het kreeg als het ook nog praktisch in zijn schoot geworpen was. Die jongen moest echt eens leren dat je voor sommige dingen je best moest doen. Zou vast goed voor hem zijn. “Werkelijk? ”, begon ze iets te hard en iets te schel want ze wilde dat de sectaresse het zou horen. Dan wist die ook weer met wat voor eikel ze te maken zou krijgen als ze met Davidson moet werken. “Misschien als ze vragen wat je kan verbeteren aan dit bedrijf of zo’n strikvraag kan je zeggen dat je de talie van de sectaresse niet strak genoeg vind. Want dat is ook echt iets wat belangrijk is”, ze glimlachte even liefjes richting de sektarisme en hoopte dat deze meegekregen had wat ze probeerde te doen. Frustrerend was trouwens dat als ze moest solliciteren bij eikels die mensen zoals Davidson vroegen haar passief agressief gedrag om Zach het een beetje moeilijker te maken nog goed advies kon zijn ook. Zolang hij het deed natuurlijk. Want mannen waren vreselijk onder elkaar. “Dat zijn trouwens mijn voorbereidingen op de vragen, en nee je mag niet meekijken”, boos trok ze het papier dichter naar haar gezicht zodat hij niet kon afkijken.
  11. [1835/1836] Mag ik je baby even lenen? Ja? Bedankt!

    Waar was haar baby?. Melody fronste even haar wenkbrouwen en overwoog of ze ermee weg kon komen als ze Howard nu weer meteen weg liet sturen. Want dat was een beetje haar eerste reactie voor iedereen die naar Valeria vroeg. Oh, ze wilde haar dochter heus wel aan de hele wereld laten zien hoor maar op haar termen en via haar regels en iedereen moest minstens een paar meter afstand houden want ze vertrouwde niemand Maar goed als ze Howard nu meteen weg zou sturen zou dat vast weer allemaal drama opleveren en als er een voordeel was aan getrouwd zijn met George dan was het een beetje afstand van alle familiare drama. Dus ze ging het niet met opzet opzoeken. “Ze slaapt”, loog ze, want eh Valeria was gewoon wakker en ze lag in het kinderbedje in de hoek maar was gelukkig momenteel stil genoeg om door te gaan over slapen. Melody boog zich weer over haar schoolwerk, wat ik heb net besloten dat ze in iets van een studeerkamer waren, en keek Howard over haar werk heen afwachtend aan. “Kan ik wat te drinken voor je laten halen? We kunnen naar de woonkamer gaan en Valeria laten slapen ” Ze wilde nou ook niet aardig doen want ze had even geen zin om mensen bij haar dochter te laten.
  12. [1835/1836]Help me please, I don't find trouble, trouble finds me

    Melody haatte haar ouders. Dat was niet een gedachte die perse nieuw was maar wel eentje die ze nooit hardop had durven denken, en nog steeds niet echt durfde uit te spreken. Vroeger was het gewoon een gevoel, een gevoel zonder naam omdat ze die er niet aan durfde te geven. Alles werd namelijk pas echt als je er een naam aan plakte. Maar ze haatte haar ouders en toen ze Madeline hoorde zeggen dat ze “maar een Bowman’ meisje was durfde ze dat voor de eerste keer aan zichzelf toe te geven. Zelf was ze ook altijd ‘maar een Bowman meisje’ geweest maar ze had gewoon gedacht dat het aan haar lag. Ze kon er misschien niks aan doen dat ze geboren was als meisje en dat ze het op een bepaalde manier goed moest maken. Dat als ze maar alles perfect genoeg deed ze vanzelf die status van maar een meisje zou ontstijgen. En dat Madeline gewoon.. niet geïnteresseerd was in zichzelf verbeteren, dat het het haar niks uitmaakte hoe mensen haar zagen en dat ze daarom maar alles wilde verpesten voor zichzelf en de rest. Maar nu, nu ze veel te laat besefte dat haar zusje eigenlijk precies dezelfde problemen had en daar slechts op een andere manier zelfdestructief mee omging lag het om een of andere reden een stuk minder aan hen. Voor je nu denkt dat Melody een goede moeder zou worden en geen onmogelijke eisen aan haar dochter zou stellen sorry maar nee. Want hoewel zij Valeria nooit zou zien als ‘maar een meisje’ wist ze dat deze wereld met het systeem dat van geen kant klopte en compleet oneerlijk gebouwd was te voordele van het mannelijk geslacht dat vast wel zou doen. En hoewel in het geval van haar ouders zij zichzelf nooit zou kunnen bewijzen was er voor de rest van de wereld nog een kans. En niemand mocht ooit denken dat haar dochter niet het meest perfecte wezen was dat er was dus dat was iets waar ze naar streefde. Dan won ze uiteindelijk immers ook nog een beetje zelf. Vandaag moest ze echter ook een goede zus spelen, soort van want ze kon het niet helpen even een afkeurende blik te werpen op de gestolen spullen die op tafel werden gegooid. “Oh Madeline”, zuchtte ze even vermoeid maar besloot er wel later pas mee te dealen. Ze gaven het wel aan een goed doel of zo want echt zin om moeite te doen die jongens hun spullen terug te geven had ze ook niet. En goede doelen steunen was weer goed voor hen imago. “ Hebben ze je pijn gedaan? Had je je toverstok niet bij je? Waarom ga je dan ook naar die feestjes? ”, vuurde ze vraag naar vraag op haar zusje af. Misschien zat die er momenteel niet op te wachten maar dat Melody in staat was om om mensen te geven en zich druk te maken betekende niet dat ze ineens een empatisch persoon was. Dat was gewoon niet hoe ze in elkaar zat “ Je bent trouwens niet maar een Bowman meisje, je bent een Bowman meisje, en dat je dat al zolang volhoud is meer prestatie dan wat onze mannelijke familieleden voor elkaar hebben gekregen”, voegde ze er na haar felle bezorgde vragenstroom aan toe. Want ergens, ergens vond ze het heel belangrijk dat Madeline niet minder over zichzelf zou denken omdat ze een meisje was. Want dat was niet waar.
  13. [1835/1836]Help me please, I don't find trouble, trouble finds me

    “Het is nooit jou schuld niet waar Madeline? Want als je je gewoon nooit verantwoordelijk gedraagt verwacht niemand überhaupt nog iets van je ” mompelde ze geïrriteerd. Niet zacht genoeg dat Madeline het niet kon horen, ze mocht het best horen want kom op het was vast niet de eerste keer dat dit gebeurde en zou vast ook niet de laatste keer zijn en het was vreselijk irritant dat haar jonge zusje altijd dit soort stunts uit moest halen. Maar ze hoefde het ook weer niet perse te horen want het zou vast toch niet door dringen, en dan zou ze weer dramatisch gaan doen en daar schoot niemand wat mee op. Zuchtend liet ze met haar toverstok, die nog op de keukentafel lag omdat ik hou van toevalligheden die mijn post makkelijker maken, een glas water inschenken en naar hen toevliegen terwijl ze een stoel naast die van Madeline trok en even in stilte de haren van haar zus begon te vlechten. Mocht ze weer ziek worden dan zat dat in elk geval niet meer in de weg. “ Ik zal je straks wel naar de badkamer brengen dan kan je je opfrissen en je kan vast wel hier slapen” ze trok even haar eigen lint uit haar haren en maakte de vlecht af voor ze besloot dat ze toch maar even door moest vragen. Tuurlijk kon ze hier slapen, ze ging haar zusje nu echt niet zo op straat zetten. Als je het haar twee jaar geleden gevraagd had wat ze in deze situatie zou doen was dat trouwens wel haar antwoord geweest, dat als dat zou gebeuren ze gewoon de deur dicht zou smijten. Maar dingen veranderden, of misschien waren ze niet veranderd misschien was het veel makkelijker om een hekel te hebben aan haar zusje op momenten dat het kon. Op momenten dat ze meer.. zichzelf was en niet een zielig hoopje mens op haar keukenstoelen. Ruzie maken was nooit iets waar ze bang voor was geweest maar dit was anders. Maar dat betekende niet dat dit een gewoonte moest worden en dat moest dan wel weer duidelijk zijn. “ Met wie was je? En waarom hebben ze niet op je gelet? Ik bedoel ik weet dat je belachelijke smaak in vrienden hebt maar kom op zeg!” riep ze gefrustreerd uit. Al was de frustratie stiekem meer gericht naar de mensen waarmee haar zusje op pad was geweest dan Maddie zelf. Maar die waren hier nu niet dus eh sorry Madeline maar je kreeg nog even wat extra frustratie op je af.
  14. [1835/1836] Never mix business with pleasure

    Had ze die stage nog niet graag gewild dan wilde ze het nu nog even een tandje meer. Want als ze hem aan Zach zou verliezen zou dat niet alleen een vreselijke nederlaag zijn maar ook een nederlaag waar ze nog veel te vaak over zou moeten horen. Bovendien verdiende hij dit niet. Hij deed voor zover zij wist bar weinig voor school en alles was hem altijd aangereikt. Nu moet Melody daar eigenlijk niet teveel over zeggen want het was niet alsof ze nou een leven had zonder een hoop privileges, misschien anders of niet zoveel als Zach maar zeker toch een hoop. Maar in haar ogen was het anders, in haar ogen had zij wel altijd overal voor gewerkt en hij niet en daarom had ze hier per definitie meer recht op. “ Ik denk niet dat er echt een leeftijdsgrens is als mensen die zich gedragen als een kind hier ook mogen solliciteren ”, beet ze hem toe, “ ik bedoel jij kan je nog net iets minder goed gedragen dan de gemiddelde vijftienjarige”. En ze wierp hem nog een woedende blik toe. “Ik denk dat je beter nu meteen weg kan gaan want je bent toch niet geschikt en het lijkt me zonde als je iedereens tijd verdoet”, ze viste wat papieren uit haar tas waar nog als voorbereiding op had geschreven wat ze moest zeggen, zie je Zach zij wist wel hoe je dit soort dingen moest doen, en keek hem vooral niet meer aan. “ Ga anders de tijd van een of ander meisje verspillen”, mompelde ze nog geïrriteerd binnensmonds. Want dat had ze nog willen zeggen maar liever niet hardop want dat was dan weer veel te vulgair.
  15. [1835/1836] BB-codes werken niet in topictitels, Gianna

    Mocht hij haar nog wel zien? Nou liever niet maar ze was niet naief genoeg om te denken dat dat compleet zou werken. Want er waren altijd nog dingen als feestjes, familie gelegenheden en andere vervelende openbare publieke dingen waar het nodig was dat ze als gezin kwamen. En hoewel Melody haar dochter het liefst compleet voor zichzelf wilde wist ze ook wel dat het belangrijk was dat alles goed leek, nu was alles perfect als Valeria niet bij George of andere slechte invloed was maar dat begreep de rest van de wereld misschien niet. En het was heel belangrijk wat de rest van de wereld over haar dochter dacht en dat niemand iets negatiefs over haar dacht. Dus als ze dan sporadisch Valeria voor een familiefoto in de armen van George moest duwen zodat ze een perfect vader dochter plaatje hadden om aan mensen te laten zien dan wilde ze dat nog wel doen. Voor the greater good. “Oh je mag haar nog wel zien hoor! Op familiefeestjes, bruiloften, kerstmis en andere dingen waar we met ze allen zijn. En ik kan je wel op de hoogte houden over hoe het met haar gaat zodat je niet bezorgd raakt. ” was ze niet genereus? Welke vader wilde überhaupt tijd met zijn dochters spenderen, dat soort onzin had ze nog nooit gehoord. Dus eerlijk gezegd snapte ze George zijn probleem niet helemaal.
×