Jump to content

Agatha Moore

Huffelpuf Vierdejaars
  • Content count

    352
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

Agatha Moore last won the day on October 27 2017

Agatha Moore had the most liked content!

About Agatha Moore

Profile Fields

Recent Profile Visitors

898 profile views
  1. [1836/1837] Don't dream it's over

    Woensdag 28 december 1836 - 's avonds laat - vlak voor de leerlingenkamer van Huffelpuf Agatha had nog nooit eerder een regel gebroken en ze was eigenlijk ook niet van plan geweest om dat te doen, maar plotseling was het haar overvallen. Ze was nog bezig geweest in de bibliotheek en had niet in de gaten dat de avondklok al ingegaan was, tot ze zich plotseling realiseerde dat het wel heel erg stil en donker was in de bibliotheek. Waarom had niemand haar gewaarschuwd? Waar was de bibliothecaresse die normaal gesproken altijd alle leerlingen de bibliotheek uitjoeg? Maar blijkbaar was Agatha vergeten en nu was ze dus buiten de leerlingenkamer terwijl dat niet meer mocht. Fijn. Heel fijn. Snel en nerveus had ze haar spullen bij elkaar gezocht en was ze uit de bibliotheek geglipt. De tocht naar beneden was angstaanjagend. Ze had nooit geweten hoe vreselijk eng het was om door de stille gangen te sluipen en hard te hopen dat ze niet betrapt zou worden. Misschien dat ze het uit kon leggen dat ze was achtergelaten, maar de patrouillelopers hadden vast al duizenden excuusjes gehoord en dit was nou eenmaal niet de beste excuus die er was, of het nou waar was of niet. En ze was alleen, dus er was niemand die het voor haar op kon nemen. Ze daalde de trappen zo geruisloos mogelijk af en haalde even een diepe zucht van opluchting toen ze de onderste tree had bereikt zonder dat ze was betrapt. Nu moest ze alleen nog de kerkers door om bij de leerlingenkamer van Huffelpuf te komen, maar zo moeilijk zou dat niet zijn, toch? Die trap af, de hoek om, die gang door, nog een keer de hoek om en - Vlak voordat ze de deur bereikte hoorde ze ineens een geluid achter zich en met een geschrokken kreetje draaide ze zich om. "Raine?" Privé!
  2. [1835/1836] Adorable + adorable = ?

    Ja, ergens was het begrijpelijk, maar er waren betere manieren om daar mee om te gaan dan angst te zaaien bij een meisje, leek Agatha. "Het moet wel kunnen, dat je het onder controle kunt houden," knikte Agatha tegen haar. "Misschien met veel oefening?" En op Zweinstein zou niemand het erg vinden als Maia ermee zou oefenen, leek Agatha. Ze was vast niet de enige transformagiër geweest die ooit op Zweinstein was geweest. "Denk je dat je vader er blij mee zal zijn als je het onder controle hebt?" Of was het daar al te laat voor? Dat was altijd zo lastig in te schatten bij andere families... "Maar ik vind het heel leuk, hoor," glimlachte ze bemoedigend. "Ik vind het niet erg om over je te praten, maar als je het zelf vervelend vindt," bood Agatha aan, zodat Maia van gesprek kon wisselen als ze wilde. Naar... huiswerk. Ugh. Agatha wierp een blik op haar boeken en zuchtte even. "Ik moet eigenlijk nog zoveel doen," gaf ze toe, terwijl ze door haar boek bladerde. "Het huiswerk voor Zweinstein heb ik al af, maar de rest..." Ze moest nog een hoofdstuk sommen maken, en dan nog een hoofdstuk geschiedenis leren. En eigenlijk ook grammatica, maar dat kon op zich morgen ook nog. Dan liep ze wel wat achter, maar heel erg was dat niet. Dan moest ze in het weekend maar wat harder doorwerken.
  3. Het Debutantenbal 9.0

    Locatie: het balkon, niet de zaal Eén van de mensen op het balkon, te jong én te arm om naar het debutantenbal te gaan, het enige wat ze nog nodig had was een huwelijksring om haar vinger en dan had ze alledrie de redenen om nooit heen te gaan verzameld, jammer dat het er geen vier waren anders had ik een opmerking kunnen maken over kwartet, OH WELL, was Agatha dus. Ze had wel haar best gedaan zich netjes aan te kleden, want Heaven had ooit, ondanks protesten, een jurk voor haar gekocht (hoi Margaux, weet je dat ook even) en dat was de jurk die Agatha op dit moment aanhad, terwijl ze naast Noah vanaf het balkon naar beneden keek. "Het lijkt niet zo leuk als ik verwacht had," zei Agatha tegen Noah. "Kijk, de meeste mensen zijn niet eens aan het dansen, maar gewoon aan het praten!" Ze wees naar de Minister van Toverkunst, die net op dat moment een blik trok naar boven. Agatha giechelde ondanks zichzelf. "Zouden ze allemaal zo... volwassen zijn?"
  4. [1835/1836] Nothing says romance like feeding ducks

    Oh. Agatha kon het niet laten om toch een steek van teleurstelling te voelen, want ze wilde helemaal niet zitten voor een portret. Ja, ze hield ervan dat Raine kon tekenen en had er aan gedacht om hem te vragen of hij haar kon leren tekenen, maar had het uiteindelijk nooit gezegd, en ze wilde hem heus daarin steunen, maar zitten voor een portret betekende dat ze een hele middag niet mocht bewegen en dat was nou eenmaal niet de meest interessante manier om je middag door te brengen. Ook al was het met Raine. "Dat is lief aangeboden," zei ze, met een glimlach gewoon om de boel een beetje te verzachten, "maar ik bedenk me dat ik nog een hele hoop huiswerk heb dat ik eigenlijk moet doen. Dus ehm... ja." Jeetje, hoe sloot je een date af? Was dit überhaupt een echte date of gewoon dat ze met zijn tweeën wat tijd doorbrachten?
  5. [1835/1836] True love is, watching me play quidditch

    Agatha wierp een bedenkelijke blik op zijn bezemsteel, die van hout, niet van vlees en bloed, en twijfelde even. Wilde ze echt bij hem samen op een bezem? Kon die dat gewicht eigenlijk wel aan? Ergens vond ze dat een rare vraag van zichzelf, want één persoon op een bezem was ook zo goed als onmogelijk en toch kwam het door magie goed. Dus dan zou twee personen ook wel moeten kunnen, toch? "Ehm, oké," zei ze en ze probeerde zeker van zichzelf te glimlachen. "Ja, natuurlijk dat lijkt me leuk." Ze zou maar op hem vertrouwen, hij zat nou eenmaal in Huffelpuf en Huffelpuffers waren altijd te vertrouwen. Oké, niet altijd, maar meestal. Dus kroop Agatha bij hem op de bezem, wat niet zo makkelijk ging met al die rokken van haar, en sloeg stevig haar armen om hem heen. "Zit het zo goed?" vroeg ze en ze kon een nerveuze toon toch niet helemaal uit haar stem houden.
  6. [1836/1837] High expectations and low disappointments

    Ja, vorig jaar was er een schaatsbaan geweest en Agatha werd direct knalrood, want toen was ze op "date" gegaan met Raine. Natuurlijk geen echte date, gewoon een beetje schaatsen, maar ze had hem wel aangeraakt, was op hem gevallen en had hem een soortement van massage gegeven en dat was behoorlijk wat geweest voor haar. Dat alles had ze nog niet met Noah gedaan (nou ja, ze had hem een beetje gekust en ze hielden af en toe handjes vast, en zo), en ze moest eerlijk toegeven dat ze niet veel zin had om dezelfde date met Raine weer opnieuw te doen, maar dan met Noah. Met Raine overigens ook niet, hoor, want hij had haar hart wel echt gebroken. "Misschien kunnen we gaan sleeën?" vroeg ze. "Moeten we wel even kijken wat we doen met je rolstoel, maar het kan vast wel." Vooral als ze wat andere mensen meevroegen, dan was het een... groepsdate, of gewoon met vrienden uitgaan, en dat beviel haar wel een stuk beter. "Misschien kunnen we wat meer mensen meevragen dan? Darius, bijvoorbeeld?"
  7. [1836/1837] Good advice leads to good situations, right?

    Merlijn, dit was ongemakkelijk. Het gesprek was afgelopen, maar Noah kon nergens heen zonder haar, en dat wist ze ook heus wel, dus zat er niets anders op dan te zeggen: "Ja, natuurlijk," en de rem weg te halen en hem naar achteren te trekken, terug het pad op. Ze had er nu al spijt van, eigenlijk, want het was nog maar zo'n twee seconden geleden en nu voelde hun vriendschap al verpest omdat Agatha geprobeerd had er iets meer van te maken. Noah was een geweldige vriend geweest, maar die kus had in de verste verte niet geleken op de herinneringen die ze had met Raine en dat zat haar behoorlijk dwars. Maar om nu al te zeggen dat ze de date wilde cancellen... Misschien kwam het vanzelf wel? Als ze zichzelf genoeg dwong? "Ehm... Waar wil je heen? Dan breng ik je daar wel heen." En omdat dat verder niet interessant is, sorry, is het topic hierbij afgesloten! Yay!
  8. [1834/1835] All aboard the angel express

    Ging het? Nou, nee, eigenlijk niet! Maar dat had op zich weinig te maken met de beet op haar hand en meer gewoon met dat zij en Rebecca in hun eentje de hele leerlingenkamer schoon moesten maken en de rest het blijkbaar niets leek te schelen. Dat deed haar, op de één of andere manier, denken aan thuis en dat ze daar ook alles zelf moest doen. Ja, ze hadden bedienden, maar toch voelde het gewoon zo... eenzaam. "Natuurlijk," zei Agatha, terwijl ze koppig probeerde haar tranen weg te knipperen. "Het was maar een klein beetje en..." Een diepe blos maakte zich van haar meester, want de tranen stroomden maar uit haar ogen. "Sorry," piepte ze, terwijl ze zich verborg achter een zakdoek. "Sorry!" Ze wist niet eens waarvoor ze sorry zei.
  9. De Jaarlijkse Knoetenloterij!

    1 lot!
  10. Zaterdag 12 november 1836 - 's middags - de magisch verwarmde serre van Theehuis de Schone Roos Dit was niet hun eerste date. Dat zou wel erg lang hebben geduurd, gezien ze Noah in september al op date had gevraagd. Nee, het was hun... eerlijk gezegd wist ze het niet zeker, want zij en Noah hadden ook vaak genoeg hun middagen doorgebracht in de bibliotheek terwijl ze samen huiswerk maakten en gold dat dan als date, of niet? Het punt was: ze hadden een date, dit was niet de eerste, en... tja. Agatha had er niet heel erg veel zin in. Wel genoeg, hoor, want ze mocht Noah echt graag en hij was heel lief en hij maakte haar vaak aan het lachen en als je haar zou vragen wie haar beste vriend was, zou ze Noah noemen, maar het was niet helemaal hetzelfde als... nou ja, haar verwachtingen. "Het is echt mooi hier, niet waar?" vroeg ze aan Noah, terwijl ze een blik naar buiten wierp. Het sneeuwde buiten en leek echt op een winter wonderland. "Ik houd het meeste van de zomer, maar de winter is ook zo mooi..." Ze nam een slokje van haar warme chocolademelk. Kijk, als ze nou gewoon even vergat dat dit een date was, was het nog allemaal best leuk. Voor @Noah Leadley <3
  11. [1835/1836] Nothing says romance like feeding ducks

    Hmm... dat was geen makkelijke vraag, de 'wat wilde ze nu doen'. Agatha wist eerlijk gezegd nooit echt wat ze wat dat betrof nou met Raine aanmoest, want hij was zo... anders. Hij was geen Huffelpuffer, hij was niet iemand van haar leeftijd en hij was geen meisje, dus alle dingen die ze normaal zou hebben genoemd die ze met haar vrienden zou doen, konden allemaal niet. Dus geen bordspelletjes, of in alle stilte lezen, of eh... wat dan ook. Dus Agatha: bedenk iets! Bedenk nu iets! "Verstoppertje?" vroeg ze. "Ik ehm... heb dat eigenlijk nooit gespeeld, maar het leek me wel altijd leuk om te doen?"
  12. [1836/1837] Topics openen is oké, titels verzinnen niet

    "Oh, maar..." Agatha keek verslagen naar Heaven, want ze kon toch niet zomaar toestaan dat Heaven geld zou uitgeven aan een hele dure jurk die Agatha nooit zou dragen? "Dat is heel lief, maar dat is echt een verspilling van geld, want waar ga ik deze jurk ook naar toe dragen?" Ze aaide langzaam over de zachte stof, want het was echt een prachtige jurk... maar... Verspilling. Nogmaals. "Ik zal hem wel even snel uittrekken," zei ze, voordat ze zich door Heaven over liet halen, en snel dook ze het kleedhokje weer in. Even later had ze haar eigen jurk weer aangetrokken, die... tja, haar toch een stuk minder interessant liet voelen. Meer alsof ze weg hoorde te vallen achter het behang. "Zo, zullen we verder gaan?" zei ze snel, toen ze het pashokje uit dook. De jurk liet ze achter, sorry degene die dat later op moest ruimen... "Welke zaak vond je dat we nu heen moesten?"
  13. [1836/1837] Good advice leads to good situations, right?

    Goed, ja, het was een kus, en geen vreselijk slechte kus, hoor. Noah had vanochtend zijn tanden gepoetst en geen broodje knoflook met tonijn en rode ui gegeten voor de lunch, dus hij smaakte prima, en... tja. Het was gewoon een prima kus. Maar als je hem vergeleek met de kussen die ze met Raine had gedeeld, miste er gewoon iets. Ze voelde zich namelijk lang niet zo nerveus, of licht in haar hoofd, of blij met het feit dat het Raine was die haar zoende. Maar dat kwam allemaal nog wel, vertelde ze zichzelf streng. Noah was een geweldige jongen en ze zou gewoon verliefd op hem worden, uiteindelijk, en tot die tijd... tja. Zoenen zelf was niet slecht. Helemaal niet. "Dus, zaterdag," herhaalde ze, nadat ze de kus had verbroken. "Dan eh... zie ik je in de leerlingenkamer?" Raine had haar altijd opgehaald, maar als je allebei uit dezelfde leerlingenkamer kwam hoefde dat natuurlijk niet.
  14. [1835/1836] Adorable + adorable = ?

    Oh. "Ehm," zei ze ongemakkelijk, want wat moest je daar nou weer op zeggen? Dat haar vader, haar eigen vader, Maia zo vreselijk behandeld had, was echt walgelijk. Hoe durfde hij haar zomaar aan de kant te schuiven? "Dat is echt vreselijk," zei ze zachtjes. "Je kunt er toch ook niets aan doen dat je zo geboren bent? Voor tovenaars en heksen is het juist iets heel fantastisch." Arme Maia... "Ik kan niet echt eerlijk zeggen of het vergelijkbaar is of niet," ging ze verder, haar blik afgewend. "Ik ken iemand die uit huis is geschopt omdat haar ouders haar niet meer wilden hebben, maar ook kinderen met ouders die juist heel aardig waren en het geen enkel probleem vonden." Er leek niet echt een eenduidig antwoord voor te zijn. In haar eigen geval... Tja, haar familie had toch al een hekel aan haar (nee, foei, Agatha, zo mag je niet denken!), of ze nou magisch was of niet, dus dat hoefde ze niet te benoemen.
  15. [1835/1836] Nothing says romance like feeding ducks

    Konden ze maar voor eeuwig zo blijven staan, zij en Raine, hun lippen af en toe op elkaar, langzaam en rustig aan. Ze had al besloten dat hier niets mis mee was, dat elkaar zoenen meer dan genoeg was, maar dat ze er wel vrolijk van werd, dat ze zich er beter door voelde. Dat ze zich, eerlijk gezegd, sowieso beter voelde bij Raine in de buurt. Ja, altijd zenuwachtig, maar wanneer was Agatha dat nou niet? "Ja," glimlachte ze verliefd naar hem. "Ik heb het altijd naar mijn zin bij jou." En ze nestelde haar hoofd tegen zijn borst aan.
×