Jump to content

Agatha Moore

Huffelpuf Vijfdejaars
  • Content count

    483
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    12

Agatha Moore last won the day on November 18

Agatha Moore had the most liked content!

About Agatha Moore

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    IC KO, VTP

Profile Fields

Recent Profile Visitors

1,313 profile views
  1. [1837/1838][EN] We should carry on

    Wednesday the 9th of May 1838 - in the afternoon - Study of Ancient Runes She didn't want to leave Hogwarts. It was a home to her, a safe haven. She had friends here, favourite spots, always someone to talk to, or a book to read. The lessons were interesting, even if the teachers weren't always on point, and she just felt... safe. Comfortable. Wanted. She didn't want to leave. But she was going to. Even if she probably didn't have to, even if she could've taken Raine's path: staying at Hogwarts and then leaving for University on a Silvershore scholarship. She could see herself be happy that way, comfortable. Maybe it wouldn't be so bad to take the resources she was offered. But... She would always owe someone something. Owe them for their help, their money, their effort... She would always have to be grateful. Always listen to their demands, their needs, their desires. Grade: Exceeds Expectations / Boven Verwachtingen
  2. 18 + Clothes are not required, for what we got planned [1837]

    Agatha had dit advies nog nooit gehoord, eigenlijk. In de boeken die ze had gelezen had ook niemand gezegd dat je iets met je mond moest doen en eigenlijk wist ze ook niet echt of ze Ant wat dit betrof geloofde. Ze had Maia een paar maanden geleden (of nou ja, eigenlijk al wat langer, de tijd vloog) nog verteld dat jongens de neiging hadden om tegen elkaar op te scheppen en wie weet had één van hen dit verhaal gewoon verzonnen en namen de rest van de jongens het maar gewoon over... Maar dat ging ze niet tegen Ant zeggen, zo moedig was ze dan ook weer niet. Ze wilde wel dat Ant niet teleurgesteld in haar was, dat hij vond dat ze het goed deed en als dat betekende dat ze met haar mond wat ging doen daar beneden, dan eh... Ja. Dan hoopte ze maar dat hij niet plotseling in lachen uit zou barsten en haar voor gek zou verklaren. Dus, aarzelend reikte ze naar voren en stroopte ze zijn onderbroek af. Ze nam een moment om te staren, hoor, want iets zien in een boek en daadwerkelijk in het echt was... anders. Het leek plotseling allemaal een stuk groter en ze had geen idee hoe dat ooit bij haar naar binnen zou moeten passen. Ze had wel eens met haar vingers gevoeld, maar dat was toch... anders. Dacht ze. En ja, Ant zei dat het niet hetzelfde voelde met haar handen, maar toch raakte Agatha hem voorzichtig aan, eerst met haar vingers. Het was warm, verrassend genoeg, en zo... raar. Uiteindelijk boog ze toch voorover om haar mond te gebruiken, hopelijk op de goede manier...
  3. [1837/1838] Hate Date

    Dit was vreselijk. Sara Saint was een vreselijk mens, arrogant en gewoon gemeen. Agatha voelde haar wangen brandden van de schaamte terwijl mensen nieuwsgierig een blik op haar wierpen en ze mensen al kon horen fluisteren. Fijn, dus ze stond nu bekend als een slet. Helemaal onwaar waren Sara's woorden natuurlijk niet, ze was met Ant naar bed geweest, maar niet met meerdere mannen en sowieso, waar haalde Sara het lef vandaan om dat door de hele zaal te gaan schreeuwen?! Wist ze niet dat je voor andere meisjes op moest komen, vooral als het om zoiets belachelijks ging als dit dubbele standaard? Mannen mochten naar bed met wie ze wilden, maar als meisje was je direct een slet. "Twee weken nu, Sara," beet ze naar het meisje toe, want geen denken aan dat Agatha nu weg zou stormen. "Roddels verspreiden over iemand anders is beschamend gedrag en ik denk dat je tijdens nablijven daar wel eens goed over mag nadenken. Wat als iemand hetzelfde over jou zou hebben gezegd?" Als Agatha eerlijk was zou ze moeten toegeven dat ze eigenlijk diep van binnen hoopte dat iemand eens nare roddels over Sara zo tijdens een feest zou gaan roepen, maar zelf zou ze het natuurlijk niet doen, want daar voelde ze zich dan weer te goed voor. "Als je je excuses aan wilt bieden dan weet je me te vinden en zo niet, dan ga ik nu een douche nemen." Ze bleef nog enkele momenten staan om Sara de kans te geven inderdaad haar excuses aan te bieden... hoewel ze eigenlijk twijfelde over of dat wel zou gebeuren.
  4. Agatha knikte, want natuurlijk spraken jongens uitgebreid over wat ze aan het doen waren. "Nou ja, het is eigenlijk meer... opscheppen," voegde Agatha maar zachtjes toe. Had Maia echt niet gehoord hoe vreselijk luid de Dicksons over dat soort dingen spraken? Agatha voelde zich eigenlijk altijd vies zodra ze daar dingen van hoorde, maar blijkbaar weer niet vies genoeg om zich ervan te weerhouden met Ant bezig te gaan... en dat terwijl ze wist dat hij het ook best over haar zou hebben. Hopelijk niet bij naam... Nee, Ant was geen verstandige keuze, maar hij was wel één van de weinigen die zo naar haar keek. Ja, ze vond zichzelf ook zielig. "Nou, dat is wat mensen zeggen... maar het kan voor vrouwen ook leuk zijn en als het kan, waarom dan niet?" Waarom zouden alleen mannen het leuk moeten hebben en niet de vrouwen? Waren mannen echt zo lui dat ze daar geen moeite voor wilden doen? "Het is zo zonde als iets dat voor twee personen leuk kan zijn maar voor één persoon leuk is..." Dat kon veel beter. "Ehm... ja... op zich..." Agatha bloosde een beetje ongemakkelijk. "Maar ik denk niet dat ik ooit ga trouwen. En dat zou betekenen dat ik iets niet zou mogen doen, alleen omdat iemand ooit heeft bepaald dat je alleen seks mag hebben tijdens het huwelijk... maar mannen houden zich daar ook niet aan, dus waarom vrouwen wel?" Waar sloeg het eigenlijk op, dat het slecht was voor je reputatie als je met iemand naar bed was gegaan? Waarom moest dat überhaupt wat met elkaar te maken hebben, eigenlijk? "Mijn familie wil niet dat ik trouw." En zelfs een paar maanden later, als dat ineens wegviel, ging Agatha er nog steeds niet vanuit dat ze ooit zou trouwen. Ze had geen geld, geen familie en ze was niet op iemand verliefd, dus trouwen vanwege liefde zou er ook wel niet in zitten. Ergens wel jammer, maar tja, ze nam genoegen met wat ze had. Dacht ze nu. Ja, raar... Agatha giechelde ook. "Ik snap echt niet hoe ze kunnen lopen met dat... ding. Zit het niet in de weg?" Ze had het nog nooit iemand gevraagd... Dat was zeker een vraag die je niet hoorde te stellen.
  5. [1837/1838] Hate Date

    Agatha snapte er echt helemaal niets meer van. Het maakte niet uit wat ze probeerde te zeggen, het enige wat Sara leek te doen was haar woorden net zo verdraaien dat alles er verkeerd uit kwam! Agatha had meerdere keren gevraagd wat ze had gedaan en het enige wat Sara deed was haar uitschelden en pompoensap op haar gooien! Agatha slaakte een lichte kreet toen het koude vocht ineens haar hoofd raakte. Bah, wat was dit vies! Ze voelde zich direct plakkerig en naar en eigenlijk ook wel een tikje boos, want het maakte niet uit wat ze Sara op dit moment blijkbaar had aangedaan, dit was niet de manier waarop je hier mee moest omgaan. "Je moet één week nablijven, Sara," zei Agatha streng, nadat ze de pompoensap uit haar ogen had gewreven. "Ik had je heel graag mijn excuses aan willen bieden, maar dit is belachelijk gedrag voor een jongedame." Zomaar gooien met pompoensap! Dat deden alleen wilde beesten, eerlijk waar. "Mocht je ooit nog met me willen praten dan ben ik altijd beschikbaar, maar niet als je je zo gedraagt."
  6. [1837/1838] Memorial for my old life

    Oeps, Zaira leek Agatha een beetje door te hebben, want het was eerlijk gezegd wel haar plan om zich overal voor in te schrijven. Ja, ze wilde graag dat de Silvershores haar nuttig vonden en niet enkel een verspilling van geld, en ze wilde ook zo snel mogelijk op haar eigen benen staan. Nu wist ze niet hoe snel dat allemaal ging gebeuren, maar ze zou haar best doen, in ieder geval, en tot die tijd was het enige wat ze kon doen zo nuttig mogelijk zijn. "Ik zal mijn best doen," beloofde ze maar een beetje, terwijl ze wat schuldig naar beneden keek. Een uitje? Agatha fronste haar wenkbrauwen. Wat moest ze nou weer met een uitje... Ze ging sowieso nooit ergens heen in de zomervakantie, behalve naar Londen om haar schoolspullen te kopen. Alle speciale plekken waar ze ooit heen was geweest was met Zweinstein en ze had nooit echt het idee gehad dat ze daar iets miste. "Oh, ja, Raine..." Ja, joh. Gezellig met haar ex-vriend op een uitje, vond Raine vast ook fantastisch. Echt, die zag haar al aankomen. "Ik denk er even over na." Maar ze was stiekem van plan het onderwerp te laten varen, in de hoop dat juffrouw Silvershore het zou vergeten. Een uitje, echt hoor. En nu weer terug naar de kleding, dan maar... Agatha zuchtte even en streek ongemakkelijk over haar mantel heen. "Oh ja, donkerblauw is vast wel mooi..." Ze hield zelf meer van paars, eigenlijk, maar ze ging daar echt niet moeilijk over doen. Eigenlijk wilde ze niet eens een galagewaad, ze voelde zich al ongemakkelijk genoeg over de vrijetijdskleding, maar het leek haar niet dat Zaira daar een nee voor zou accepteren. "En misschien verder alles een beetje simpel houden?"
  7. "Nou, specifiek weet ik dat natuurlijk niet..." zei Agatha wat aarzelend, terwijl ze een lok van haar haren om haar vinger krulde. Ze begon zich al wat meer te ontspannen in dit gespreksonderwerp, hoewel het wel een tikje beschamend bleef, hoor. "Misschien dat hij het leert van zijn vader... maar jongens praten ook onderling." Dat had ze wel een beetje gemerkt bij Ant. Altijd 'ja, mijn neef heeft dit gedaan en dat'. "En dat gaat er dan vooral om hoe het voor hen leuk is." En gezien dit het eerste gesprek was dat ze hierover had, dacht ze niet dat meisjes daar veel over spraken. "Ehm... ik denk nog niet echt..." Agatha bloosde diep, want dit was ook... persoonlijk en ze was niet zo heel goed in persoonlijke dingen uitleggen. "Ik wil het eigenlijk wel doen met iemand die speciaal voor me is... met iemand waar ik van houd en ik denk niet dat dat er binnenkort in zit." De enige waar ze echt gevoelens voor had gehad was Raine en dat was een complex verhaal. Of eigenlijk niet complex als je bedacht dat het gewoon uit was. Noah was wel haar vriendje geweest, maar daar was ze nooit echt verliefd op geweest en Ant was... Ant. "Maar misschien is dat ook wel onzin, hoor... hoeveel mensen eindigen nou echt met iemand waar ze verliefd op zijn?" Zoals Maia... ze dacht niet dat haar vriendin verliefd was op haar verloofde... "Oh ja, natuurlijk!" Agatha schoof het boek direct naar Maia toe. "Kijk, dit zijn ehm... tekeningen..."
  8. [1837/1838] Hate Date

    Het had met een jongen te maken? Verbijsterd staarde Agatha naar Sara, terwijl ze zich probeerde te bedenken wat ze allemaal met jongens had gedaan. Er was Raine, er was Noah... en ook nog Ant, maar ze dacht niet dat iemand over Ant wist. (Nou, Agatha, probeer zelf eens te bedenken hoe graag een Dickson zou willen opscheppen dat hij met een meisje naar bed was geweest...) Dus, oké, Noah of Raine... "Is het... omdat ik met iemand ben uitgegaan op wie je verliefd was?" vroeg ze, verontschuldigend, terwijl ze Sara angstig aan keek. "In dat geval, het spijt me..." Ze wist zelf hoe naar het was om degene op wie je verliefd was uit te zien gaan met iemand anders. "Maar misschien als je hem het wat eerder had verteld... dat is wel beter, eigenlijk, want dan weet je snel hoe het zit." In plaats van dat diegene het maar niet uitmaakte en je een paar maanden later je hart gebroken had.
  9. [1837/1838] Memorial for my old life

    Met een paar keer diep adem halen en zichzelf toe te staan om haar emoties even opzij te zetten zodat ze zich kon concentreren op andere dingen werd het nog wel wat ook. Ze was in ieder geval in staat om zichzelf op te laten meten in de kledingwinkel en hopelijk zou ze ook straks wat keuzes kunnen maken over wat ze wel of niet zou kopen... En ondertussen kon ze zich op Zaira concentreren. Er was een corvee rooster, maar het viel blijkbaar allemaal wel mee. "Dat klinkt redelijk," knikte ze naar Zaira. "Een beetje zoals het thuis ging..." Ook al was het niet meer haar huis. Interessant om te bedenken dat ze nooit meer terug zou gaan naar dat zolderkamertje... Ze was echt nooit dol geweest op de plek, 's winters was het er ijskoud, 's zomers bloedwarm, maar het was toch een beetje haar thuis geweest. En nu had ze geen thuis meer, eigenlijk... Nee, Agatha, niet aan dat soort dingen denken. "Kan ik direct ingeroosterd worden? Als ik iets te doen heb, voelt het wel beter, denk ik." Dan voelde ze zich minder schuldig. "En als ik verder nog ergens bij kan helpen..."
  10. Oh, wat wilde Agatha graag dat ze hier alle antwoorden over had, dat ze dit zonder schaamte uit kon leggen en dat ze Maia precies kon vertellen wat ze wel of niet moest doen, maar ten eerste was het allemaal niet zo simpel om te kunnen bepalen wat iemand anders moest doen en ten tweede... ze schaamde zich wel. Het was nou eenmaal maatschappelijk een beschamend onderwerp en Agatha was dan wel moedig, maar moedig betekende niet dat je die schaamte niet voelde. "Ehm... misschien..." aarzelde Agatha een beetje. "Zelf vind ik het prettig om te weten wat er gaat gebeuren, eerlijk gezegd." Ze bladerde een beetje ongemakkelijk door het boek heen, vooral om zichzelf een houding te geven. "Stel je voor dat Henry niet alles weet of misschien verkeerde dingen heeft geleerd..." Dan wist Maia het altijd tenminste zelf nog. Dat was de reden dat ze er zelf zo gretig naar had gezocht, plus dat ze gewoon erg nieuwsgierig was geweest. "Dat weet ik niet echt," gaf Agatha toe. "Wanneer je er niet bang voor bent, denk ik..." Dus wanneer je je vertrouwd bij iemand voelde. Maar Maia zou op een dag trouwen en dan moest het inderdaad sowieso wel... "Ja, hopelijk," glimlachte ze een beetje moedig. Dat droop overigens direct van haar gezicht af, hoor, toen Maia die vraag stelde. Ze bloosde weer dieprood. "Ik ben nog nooit echt met iemand naar bed geweest," zei ze snel. Nog niet, tenminste, over een jaar kon ze daar wel wat anders van zeggen. "Maar..." Maar ze had wel gezoend. En Ant had wat gevoeld. En ze had zelf wat geëxperimenteerd. "Maar wat ik wel heb gedaan voelt wel... goed."
  11. [1837/1838] Hate Date

    Nee, Agatha kende heus niet alleen de namen van de ouderejaars jongens en ze liep ook niet echt achter al die jongens aan, maar als Sara het zo zei kreeg Agatha echt het gevoel dat mensen haar zo zagen. Als... nou ja, een slet. Geschokt keek ze Sara even aan toen die zo makkelijk het woord liet vallen. Slet... ze was nog nooit eerder een slet genoemd, terwijl ze het eigenlijk wel verdiende. Ze ging af en toe met Ant naar bed, en het was niet alsof ze hem nou per se leuk vond... "Oh..." Agatha fronste haar wenkbrauwen en liet haar blik weer naar beneden glijden, terwijl ze wanhopig probeerde te bedenken wat ze dan verkeerd had gedaan. Ant had toch geen vriendinnetje? Oh Merlijn, straks wist iedereen dat ze naar bed was gegaan met Ant, terwijl er thuis een meisje daarom zat te huilen! "Ik weet het niet," gaf ze eerlijk, maar wel beschaamd toe. "Ik probeer altijd zo vriendelijk mogelijk te zijn, ik heb het allerbeste met anderen voor..." Meer dan met zichzelf, eigenlijk. "Kun je het me niet vertellen?" smeekte ze Sara wanhopig. "Dan kan ik het beter maken!"
  12. [1837/1838] Memorial for my old life

    Oh ja, Agatha zou ook volhouden dat er niets beschamend was aan huilen en overstuur zijn als je zoveel had meegemaakt, maar het was altijd moeilijker om dat vol te houden als het om jezelf ging. Tegen jezelf was je toch altijd strenger en als er sowieso iemand ter wereld was die streng was tegen zichzelf was het Agatha wel. "Het spijt me," zei ze dus toch, koppig in haar schaamte, en ze deed haar uiterste best om nu direct op te houden met huilen. Uiteindelijk kalmeerde ze toch weer wat, en kon ze Zaira dus braaf volgen. Ja, ze verlangde eigenlijk heel graag naar een zacht bed en Zaira die voorstelde om veel dingen te laten bestellen was echt een opluchting, maar... toch. "We hebben ook wel genoeg tijd nog," zei ze zachtjes. "Het schooljaar begint pas op 1 september..." En dat was dus nog lang niet. Dus tot die tijd konden ze nog wel wat dingen kopen... en ja, kleding was nu het belangrijkste. "Hoe zijn de huishoudelijke taken eigenlijk verdeeld?" vroeg ze. "Ik moet toegeven... ik heb nooit veel in het huishouden gedaan." Maar dat kon ze wel leren, toch?
  13. [1837/1838][EN] The dark and the ghost

    Agatha glared at all the students that slowly inched their way past her, but she wasn't technically able to do anything. She was just a prefect, and Mr I Just Don't Care over there was very capable of negating any attempts she made at taking off points of sending people to detention. It was frustrating that people like him were in charge, the people that didn't care, that only did whatever they wanted for their own desires. Did they really just not think for one single second about anyone else? Did they really not care about rules and order and what would be best? No, of course not. "Whatever," she finally muttered, when the last person slipped past her. She stamped down the kitchen and fell on the chair opposite from him. From now on, she never wanted to do these rounds with another Slytherin ever again. Finished!
  14. [1837/1838][EN] The dark and the ghost

    "Are you serious?" Agatha sputtered, because was he serious? He was a head boy, had been one for quite some time and she thought that if anyone would take this stuff serious, it was... Well, he was a Slytherin. Of course he wasn't going to take this serious, Slytherins only took the things serious that bothered them and nothing else. "Sooo..." one of the students interjected softly, but Agatha glared at him and so he shut his mouth and instead smiled a little at her, probably trying to look as innocent as possible. "We can't just let them go," she insisted to Phoenix. "They broke the rules!" And if you got caught, you got punished. That was the way it worked!
  15. [1837/1838][EN] The dark and the ghost

    "Wait," Agatha protested, quickly moving to stand in front of the door so the group of students couldn't sneak out. "You're just going to let them go? Like that?" But they had broken a rule, and in the most stupid way too. Sure, you needed foods and drinks for a party, but at least be clever enough to get those during school hours. Prefects often gravitated towards the kitchen, because of coffee and food and warmth, every idiot knew that! Also, breaking the rules was super wrong, don't do it, Agatha definitely never did such a thing. But at least she hadn't gotten caught. "You're not allowed out of the common rooms during night," she told the students sternly, putting her hands on her hips. "I'm afraid I'm going to have to sign you up for detention."
×