Jump to content

James Braxton

Heksen Hoog
  • Content count

    139
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    5

James Braxton last won the day on May 25 2016

James Braxton had the most liked content!

About James Braxton

  • Rank
    When I'm with you all I get is wild thoughts
  • Birthday 05/26/99

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    Schoolinspecteur

Profile Fields

Recent Profile Visitors

952 profile views
  1. [1835/1836] I'm running just to keep my hands on you

    Met zijn lompe boerenvingers (dat viel op zich best mee, maar vergeleken met die van Georgie...) priegelde James het slotje open en drapeerde hij het sierlijke halssnoer om haar hals. Na drie pogingen om het slotje dicht te krijgen, lukte het hem uiteindelijk met wat licht gestuntel. Wat? Sieraden waren helemaal niet zo zijn ding, zeker niet het omdoen ervan. Maar voor Georgiana wilde hij het wel doen, zij zou zijn gepriegel alleen maar schattig vinden en zo, want dat vonden meisjes nou eenmaal en het was gewoon zo. Punt. Geen discussie. Hij kon haar al weer omdraaien, maar ze had haar lange haren zo keurig opzij gezwiept, dat een stukje hals zichtbaar bleef en dit was te verleidelijk om zo onberoerd te laten. "Zo, precies goed..." James legde zijn handen op haar schouders en plantte langzaam een kusje op haar blote huid en grijnsde er tegenaan. Zijn handen wreven lieflijk langs de ronding van haar schouders, langs haar armen, naar haar taille. Honger hè? Heel erg honger... "Misschien moeten we daar dan gelijk maar wat aan doen..." Fluisterde hij zachtjes te haar huid, zich bedenkend wat zijn volgende stap zou zijn. Plotseling liet hij haar los en baande zich vluchtig een weg naar de mand met lekkernijtjes die hij had meegenomen. Met een blij hoofd keerde hij zich naar Georgie, haar gebarend dat ze naar hem toe moest komen. "Ik heb hier van alles in zitten! Koekjes, stukken taart, scones en toast met kaasjes en andere smeerdingen... De huiselven hebben zich enorm uitgesloofd, ik heb ze dan ook beloond met wat extra knoeten... Maar goed, champagne erbij?" Hoe bedoel je moodkiller. Hij grijnsde onschuldig, alsof hij ontzettend braaf was geweest en nu een beloning had verdiend. Waarschijnlijk zou Georgie het hem iets minder in dank afnemen, maar ach... Ze hadden nog tijd genoeg om lekker even te eten en andere dingen te doen. _______________________________________________________________________________________ OOC: Op 1 dag na is dit gewoon een jaar geleden... wat verschrikkelijk slecht van me... @Georgiana Ellice
  2. [1837/1838] Het Wellness-whoopyourass incident

    "He-heh-he... Nee inderdaad..." Met een lichtjes zure glimlach keerde hij zijn blik de andere kant op. Het was een geluk bij een ongeluk dat Georgiana niet geheel door had gehad dat James inmiddels zo'n vijf gewone brieven had ontvangen via de uilenpost en de afgelopen week zelfs een brulbrief, met daarin de nadrukkelijke wens van zijn moeder om Georgiana ten huwelijk te vragen. Het was een 'dame' met 'veel potentie' en 'een uitstekende keuze, zeker qua politieke voorkeuren'. Natuurlijk mam, natuurlijk... Zo slim als hij was had hij de brieven allen op een geheime plek verborgen, zodat Georgiana er niet achter kwam. Het was helemaal niet nodig om haar ten huwelijk te vragen, wat een onzin zeg... Het leven liep helemaal zoals het zou moeten lopen en dat regelden ze allemaal zelf wel, daar hoefde zijn over-bemoeizuchtige moeder zich niet druk om te maken. Toen hij zijn blik weer op haar had gericht, na het gespreksonderwerp subtiel te hebben veranderd, keek James weer de kant op van zijn vriendin. Oef. Misschien had hij beter de andere kant op moeten blijven kijken. Er was in Zuid-Frankrijk werkelijk geen wolkje aan de lucht, maar wel eentje boven Georgie's hoofd. Eentje die heel donker was en steeds verder groeide, met van die bliksemschichten en zo... Ai... Hij voelde de nadruk liggen op haar woorden. Naar buiten gaan... Ja doh, hij wist echt wel waar het over ging... Hij wilde alleen dat ze zich nu even niet zo druk zou maken over die verdraaide verkiezingen! Ze was nog jong! Ze moest leuke dingen doen! En niet alleen maar bezig zijn met werk, want dan zag hij haar helemaal nooit meer. Ergens voelde James zich een beetje egoïstisch, om die gedachten te denken, maar hij kon er niets aan doen! Hij wilde graag tijd doorbrengen met zijn lief, praten over gezellige dingen, leuke dingen... niet alleen maar over politiek. Het ging tegenwoordig bijna ieder gesprek alleen maar over die ministersverkiezing. Ging het niet over de campagne, dan ging het wel over de verschillende visitaties die ze moest uitvoeren en de publieke vertoningen waar ze zich moest laten zien. En bij de volgende woorden kon James het niet laten om eens diep te zuchten. Melody... Ja hoor, val Melody er maar weer mee lastig. Die had het druk genoeg nu George weer terug was van... weggeweest. "Schat..." Zei de jongen met een lichte klaagzang. "...dat is toch niet nodig... het gaat vast hartstikke goed. Er zullen heus mensen op je stemmen. Zullen we nu dan weer gaan focussen op rust en ontspanning? Daar zijn we hier voor..." Zucht.
  3. [1837/1838] Het Wellness-whoopyourass incident

    James keek geduldig toe hoe ze (haast in slowmotion, Georgiana kom op...) de verkoelende komkommertjes van haar ogen af haalde, ze opzij bonjourde als een frisbee en om vervolgens naar hem te kijken en hem de suikerpot toe te schuiven. Maar pas nadat ze eerst haar eigen theekopje had gevuld met enige, zoete korrels. Maar James had niets te klagen, want Georgie was -tot nu toe- nog niet over de politiek begonnen. Bij Merlijn. "Dank je liefste." Hij glimlachte braaf naar haar en begon kleine schepjes suiker in zijn thee te deponeren. Of de smaak nu iets minder thijm-rozemarijn-goudsbloem-munt-honingblad-en-nog-tachtig-duizend-andere-kruiden-achtige thee schreeuwde, dat was maar de vraag... Hij nam een nipje. Gatver, nog steeds niet te zuipen. In plaats van meer gemok, want het was immers op kosten van zijn moeder, keek hij liefjes naar zijn liefje. "Ze heeft zo haar connecties, denk ik... Ze heeft het in ieder geval niet eerder hierover gehad. Vind je het wat...?" En hij lachte gelukzalig. "Ik ook, met jou." Alleen die lach verdween een beetje iets te snel. Haast als kersverse sneeuw, voor de brandende, politieke leuzen brullende zon. Shit. "Ehm..." Wat zou James eens gaan zeggen hierop. Hoe kon hij haar zo snel mogelijk weer van dat onderwerp af helpen? Want Georgiana sprak 'Engeland', maar bedoelde ui-te-raard 'de verkiezingen voor de Minister van Toverkunst' waar ze zo gepassioneerd en overtuigend hard aan werkte. Ze zou eens een keer niet hard werken... Ze waren hier toch om te ontspannen?! Misschien kon James beter het onderwerp schuiven naar een algemener onderwerpje, zoals de weersvoorspelling of zo. Ja! "...Ik denk opzich wel okay. Het zal wel koud zijn inmiddels, het is immers bijna eind van het jaar. Gelukkig biedt Frankrijk wat behaaglijker weer, we kunnen hier gewoon in onze badjas buiten zitten. Dat is toch fantastisch?" Zo. Klets daar maar eens omheen.
  4. 3 november 1837 - L' Elysium spa resort in Zuid-Frankrijk - 's middags bij de thee Stomend heet. Druipende drupjes zweet. Gezucht. Gesteun. Genot. Eh, nee. Jouw eerste lezers-insteek is echt totaal verkeerd. Er is niets vreemds gaande, behalve dat James enkele minuten geleden de resten van zijn modderbad vanuit vreemde plekken moest verwijderen tijdens het douchen. Hij zou zweren dat er nog steeds een stukje modder verstopt zat in de buurt van zijn stuitje... James en Georgiana waren op luze vakantie. Waar, vraag je? Nou, in Zuid-Frankrijk, nabij een groot, rustgevend meer. James' moeder had het hen cadeau gegeven. Ja. Zijn moeder. Hoe kon het dat zij honderdtachtig graden gedraaid was omtrent Georgiana?! Tja, Georgiana had nu eenmaal recht tot kandidaatschap voor de verkiezingen tot Minister van Toverkunst. Een hele grootse taak en een hele grootse titel... Eentje die groter was dan die van Miss Braxton en op die wijze moest Miss Braxton zich dus hoog houden; door te kont-kruipen bij de vriendin van haar zoon. Lieve, bemoedigende brieven schreef ze, om Georgiana te steunen in haar kandidaatschap. Publiekelijk woordenwisselingen met tegenstanders, om de positieve stemmers in te winnen en de negatieve stemmers te laten bekeren tot het Georgie-dom. En gratis vakanties voor James en Georgiana. Bonus! Toen James en Georgiana eenmaal aan de thee zaten in de compleet wit gekleurde ruimte van L'Elysium, bedacht James zich wat hij nog voor Georgiana moest doen, voor haar campagne en publiekelijke verschijningen. Alles moest tot in de puntjes verzorgd zijn, precies zoals Georgie het wilde. En als dat betekende dat de jongen vrijwillig (gedwongen, I tell you) zijn vrije tijd om zijn studie af te maken moest opofferen om alles perfect te maken voor haar, dan deed hij dat met liefde (en ergens een beetje pijn in zijn ego). "Georgie-love, wil je mij de suiker aangeven alsjeblieft?" Lieflijk keek hij zijn meisje aan. Er ging niets boven een beetje qualitytime...
  5. [1835/1836][slow]It doesn't make sense, the way things go

    En zoals je kon verwachten liet James Georgiana niet zomaar op haar rug liggen en boog hij zich over haar heen, een schaduw werpend over haar met zonnestralen bedekte gelaat. "Georgie, wat is er nou... We hebben in lange tijd niets leuks met elkaar gedaan en dan doen we iets leuks..." Hij zuchtte. "En dan ben je chagrijnig, of niet lekker, of ik weet niet wat... Vertel me dan wat je wilt? Wil je liever een slokje water? Of even wat frisse lucht?" Gast... je bent al buiten, hoe fris wil je het hebben... "Laat me je helpen dan, ik wil graag dat je het naar je zin hebt."
  6. [1835/1836][slow]It doesn't make sense, the way things go

    Liefdevol pakte hij een mesje en smeerde hij een laagje brie over een van de toastjes die uitgespreid lagen over het grote bord. Ze hadden het goed voor elkaar samen. Alles was prima, geen problemen, alles rustig... Georgiana die hem niet achtervolgde met een hamer in haar handen, geen rondvliegende bordenwissers, geen takjes in je bil. Nee het was allemaal in orde, gewoon goed. Nee ga weg! Ik kan prima zelf eten! Oh. Waar had hij dit nu weer aan te danken? "Maar Georgie, je houdt toch van brie? Vorige keer vond je het zo lekker?" Ze hield van brie! Toch? Of... wacht. Nu moest hij even goed terugdenken. Ze hadden al eens gepicknickt en toen hadden ze ook kaasjes en smeersels voor de toastjes. En toen at ze ook... brie! Want de camembert vond ze smerig, door de viezige voetenlucht. Tja, daar was James het wel mee eens, camembert stonk gewoon verschrikkelijk. Dus toch brie! "Wil je anders een beetje pate? Die kan ik ook wel smeren voor je?"
  7. Kookaburra sits in the old gum tree: Zomerkamp 2.0!

    Mag Lyre als laatkomer ook nog mee kamperen </3 ze wilt best in een tentje slapen ipv een hut?
  8. [1835/1836] I'm running just to keep my hands on you

    "Ach honeybunny..." Een stiekeme grijns verscheen op zijn gezicht. "...dat is nog altijd beter dan 'honingdropje' of 'poepjefloepje'... Ik kan ook nog een betere verzinnen, maar ik weet niet of het verstandig is om je zo te noemen in het bijzijn van andere mensen. Misschien is het beter als ik die bewaar voor een geschikter moment onder vier ogen." Al wiebelend met zijn wenkbrauwen bracht James opnieuw zijn gezicht zo dicht als hij kon naar dat van Georgiana en bracht nog net niet zijn lippen naar de hare. "Als jij die nieuwe regel instelt, heb ik nog wel een aantal andere leuke regels om in te stellen, bijvoorbeeld eentje waarbij duidelijk wordt geargumenteerd waarom jij in minder kledij zou moeten lopen dan je nu doet." Zijn vingerstoppen streelden zachtjes door haar donkere lokken, maar plots nam de jongen afstand van haar gezicht. "Maar dat bespreken we later wel." Oh ja, zijn sokken. Verdorie. Was het nou wel zo slim geweest om zijn gehele sokkencollectie tentoon te stellen aan zijn vriendin? Was dit niet echt ontzettend knullig en stom? Voor het eerst sinds het bedenken van dit overigens briljante idee -al zei hij het zelf- krijg James er twijfels over en bedacht hij zich dat hij het meisje beter had kunnen ontmoeten middels een chique diner in de bibliotheek, bij Georgiana's favoriete afdeling. Maar goed, dat was al te laat, hij had nou die sokken allemaal al opgehangen. Hij kon zijn idee altijd nog voor een volgende keer bewaren. "Ach, je moet toch iets als je sokken de enige kledingstukken zijn die je zelf mag uitzoeken zonder gemok en gemor van het moederlijk gezag... Overigens weet ze niet dat ik tegenwoordig zelf mijn kleding koop, zonder dat zij zich er mee bemoeit. Ze hoopt nog steeds op een koninklijke uitnodiging tot het kopen van kledij voor haar 'onnozele en incompetente zoon'. Want dat ben ik tegenwoordig geloof ik. Althans, dat zei ze de laatste keer in haar brulbrief, omdat ik haar een week niet had geschreven... Belachelijk, niet?" James trok zijn lippen in als een verfrommeld mondje. "Het boeit me niet zoveel, ik negeer het. Lekker rustig." Al gauw glimlachte hij alweer naar Georgie en knikte hij bevestigend. "Oke een cadeautje. Speciaal voor jou uitgezocht... Ik hoop dat je het leuk vindt." Het zweet begon zich inmiddels langzaam op het voorhoofd te staan. Wat zijn moeder ook niet wist, was dat hij zijn ouderlijke bijdrage voor een 'onbezorgd' leventje op campus had gebruikt voor Georgie's cadeautje. Zeg maar gerust, lichtelijk opgebruikt. In zijn handen had hij een heel klein doosje, met iets kostbaars erin... Nee, nee, nee. Geen verlovingsring. James had voor zijn geliefde een gouden halssnoer gekocht met een klein hangertje eraan in de vorm van een hart. Een teken van zijn gevoel voor zijn meisje. Maar hij wist helemaal niet zo goed of Georgiana het wel leuk vond. Sieraden waren misschien wel helemaal niet haar ding. Misschien had hij beter toch een boek kunnen kopen, een boek over de intergalactische uitbreiding van zwarte gaten en dovende sterren... Of zo... Hij slikte en gaf haar met een zwak trillend handje het doosje. Tegelijkertijd stelde ze hem wel weer gerust en deed ze hem glimlachen. "Jij boefje... Heb je nu al honger...?"
  9. [1835/1836] I'm running just to keep my hands on you

    Met een grootse, uitbundige glimlach op het gezicht keek de blonde jongeman naar zijn geliefde en zette hij het cadeautje op het tafeltje nabij hem. Als in een droom liep Georgiana als een stralende prinses, in slowmotion op hem af, haar haren nog net niet achter zich aan wapperend als een glanzend en schitterend gordijn van bruin. Oke, nu wordt het echt te zoetsappig... James keek toe hoe Georgie, ZIJN Georgie, op hem af kwam lopen en zich hartstochtelijk in zijn armen stortte. Ze omhelsde hem gewoon lieflijk, laten we dat even voorop stellen. Als vanzelf sloten zijn armen zich om haar ranke lijfje heen en moest James zich ervan weerhouden om haar te stevig beet te pakken en haar rond te draaien als een draaimolen op de kermis. "Gek op jou." Al grijnzend wiebelde de jongen met zijn licht borstelige wenkbrauwen. "Fijne Valentijnsdag, suikerbeestje..." Plagend stak hij zijn tong naar haar uit en kuste haar opnieuw op de lippen. Ha, tegen dit gevoel kon werkelijk niets opboksen. James was in zijn element, want Georgiana was er om zijn element voor te schotelen als een bordje met het heerlijkste eten van de wereld. Nee, Georgie was gewoon zijn element. Punt. "Ik heb jou ook gemist." Met nog altijd die grote grijns op het gezicht keek hij in het rond en wees hij naar een van de sok-lijnen, waar ook de o, zo bewuste sok hing van die ene avond in het mos van het bos, onder het maanlicht en de sterren. "Nee Georgie..." Zei James smalend. "...dit is mijn hoogstpersoonlijke, eigen collectie. Ik heb zelfs sokken meegenomen die ik allang niet meer pas. Ik vond ze wat feestelijker tussen de donkere, saaie kousen. Kijk vroeger droeg ik sokken met motiefjes en met iets meer kleur. Nu niet meer. Ik ben nu te stoer voor motiefjes en kleurtjes...Toch?" Opnieuw een kus op haar lippen. Hij kreeg er gewoon geen genoeg van haar te kussen. De zachte structuur van haar volle lippen was gewoon fijn tegen de zijne. Evenals haar slanke armen in zijn nek. Die lagen precies goed op die plek. Haar handen samengevouwen en haar polsjes tegen zijn hals. Die handen mochten ook nog op andere plekken rusten, maar dat liet hij nog even voor lief... Voor nu... "De dagtaak van deze schoolinspecteur is namelijk om een heel speciale student te verrassen met een leuk cadeautje, maar ook om deze heel speciale student te verrassen met een geheel verzorgde prive lunch... De studente mag uiteraard kiezen wat zij als eerste wil hebben. Een lunch met champagne, of een speciaal cadeautje?"
  10. [1835/1836] Stagiaires en Eversly's gaan niet samen.

    We gaan vast boeven vangen op Zweinstein! Leraren de les lezen! De schoolhoofden uitkafferen voor de beenloze, niet-intellectuele, brutale... Ah. Shit. Dat was even jammer. Zijn eerste droomdag werd zo'n beetje direct door het putje van zijn gelukszalige enthousiasmedouche heen gespoeld. Het werd hem met de grootste handboormachine door de neus geboord. Zijn droomdag werd als een stukje uitgekookte vis naar de haaien gesmeten. Het... Ja oke, hij had dit wel een beetje kunnen verwachten. Het zorgde er alleen wel voor dat Alexis Eversly nog lager op zijn lijstje voor aantrekkelijke vrouwen kwam te staan. Sorry Gianna, maar ik denk dat James en Alexis niet voor elkaar gemaakt zijn... Ik hoop dat James zich ooit als een voorbeeldige stagiair zal gaan gedragen, maar voor nu moet ik je helaas teleurstellen. Of juist niet... "Ah... oke..." Enige teleurstelling weerklonk in de ondertoon van zijn zware jongensstem. Zijn vingers begonnen alweer op zoek te gaan naar verschillende stapeltjes papier om deze verder te gaan ordenen, maar al gauw als Alexis hem toebeet dit niet te doen, stopten ze alweer. Alsof ze hem letterlijk met haar woorden op de vingers tikte. Als een brave puppy keek de jongeman naar de plekken waar zijn brute bazin heen wees. Bureaus. Links Alexis, rechts Eric. Oke, onthouden. Links Lexis. Ah, dat kon hij wel onthouden... Eric rechts. Erechts. Erects. Erectie. Hihihi. AA NEE! Stop met denken James. Dit is krankzinnig! Het deel van James' brein waar zijn humor zich verscholen hield, was ietwat onderontwikkeld. Hij zou zelfs nog lachen om pies en poepgrapjes, laat staan enkel de woorden... O wacht. Wat zei ze nou? Had hij nou een eigen bureau? Te gek! Meteen verscheen er een iets vrolijkere blik op zijn gezicht en hij nam met een bazengezicht plaats op de stoel achter het bureau. Het bureau van Mr. Braxton. Wauw. Hij zou hier later misschien zelfs een bordje krijgen met daarop 'J. Braxton - Schoolinspecteur'. Vet... Met een geïntrigeerde blik liet hij zijn handpalm over de mahoniehouten tafel glijden. Deukjes, robuust, oud en gebruikt... Perfect! Met een glimlachend gezicht keek hij naar het blad van het bureau en bedacht zich hoe veel mooier dit bureau zou zijn als Georgiana er op zou liggen... Maar toen hij iets te ver wegdroomde bij dat tafereel schrok hij uit zichzelf wakker en probeerde -met een gemaakt geïnteresseerd gezicht- deed hij alsof hij heel intensief had geluisterd naar Alexis. "Uh-hu. Klachten... Veel klachten... Oh, eh, wacht. Ik heb zelf... niet echt klachten gemaakt. Misschien eens eentje."
  11. [1835/1836] Stagiaires en Eversly's gaan niet samen.

    Even verstijfde de jongen, met zijn ogen zo groot als schoteltjes... De moed zakte hem in de schoenen en voor een momentje kon je hem voorstellen als een kleine puppy met zijn voorheen zweipende staartje tussen de pootjes, schuilend achter zijn baasje. Alleen had hij nu een boos baasje, dus verschool hij zich liever achter de grote poten van het bureau. Maargoed. James scheet dus lichtelijk zeven kleuren in zijn broek voor Alexis. Alexis had ballen. Ze was de baas en niet zo'n beetje ook. Nu had James wel een zwak voor dominante vrouwen, maar hij zocht ze liever van zijn eigen leeftijd. Dan waren ze aantrekkelijk. Maar als ze al zo oud waren als Alexis dan was het niet meer aantrekkelijk, dan was het gewoonweg eng. Sorry Alexis, James vindt je oud... "Eh... Ja. Sorry. Genoteerd." Oh loser... "Wat gaan we zometeen allemaal doen?"
  12. 14 februari 1836 - de oude rechtszaal - uurtje of 13.00 Weer een stagedag. Dit keer mocht James in de praktijk gaan oefenen op Zweinstein Hogeschool. Om een goede schoolinspecteur te worden moest hij de school van binnen en buiten op zijn pinkje kennen. Hij moest ieder geheim hoekje, subtiel gangetje en iedere bezemkast kennen om de meest geniepige stelletjes te kunnen vinden en betrappen... Oke dat was niet het hoofddoel, want hij moest er over een aantal jaren voor gaan zorgen dat hij als schoolinspecteur de school onder controle had en hij moest er voor zorgen dat alles volgens de juiste richtlijnen, volgens de etiquette en volgens de regels werd gehanteerd. En dat was tot op heden eigenlijk nog nooit het geval geweest, waardoor hij nu dus een extra stagedag had ingelast om 'onderzoek' te doen binnen de school. Alexis had hem voor een keer fatsoenlijk aangekeken en instemmend geknikt (dan was ze vast ook een dagje van hem af... de arme vrouw). Hij moest zich in allerlei bochten wringen om meer praktijkdagen/bezoek-Georgiana-dagen te mogen uitvoeren, maar het was hem uiteindelijk gelukt. Tegelijkertijd met zijn onderzoek kon hij ein-de-lijk weer eens tijd besteden aan zijn geliefde Georgiana, die hier haar laatste jaar op Zweinstein probeerde uit te zitten, terwijl ze regelmatig bij James op de universiteit te vinden was. Ondanks het feit dat ze elkaar nog regelmatig zagen, was het voor James nog niet regelmatig genoeg, zeker niet als je besefte dat hij haar eerst iedere dag kon zien en nu niet meer. Hij mist de geur van haar haren, de zachte huid van haar hals, haar strelende vingertoppen over zijn wang... Ook mist hij haar felle opmerkingen als hij weer eens iets fout had gedaan, of wanneer hij haar iets te hardhandig aanpakte. Hij miste zelfs de bordenwissers die ze regelmatig achter hem aan had gestuurd toen hij nog hier op school zat, want ja... dat was toentertijd haar ding. Tot ze allebei een hamer kregen voor hun project. Toen was de hamer hun ding. En de sok. Ha, een hamer en een sok. Hoe onsamenhangend... En toch hing het allemaal met elkaar samen. Het was dan ook niet voor niets dat hij haar voor Valentijn een geheim briefje had gestuurd, om naar de oude rechtszaal te komen, hun oude plekje. Hij had zijn uiterste best gedaan om deze aan te kleden op een -volgens hem- passende manier. Overal hingen verschillende kleuren sokken, hamers en hij had zelfs gezorgd voor een groot krijtbord met krijtjes, bordenwissers en een liniaal. Je wist immers nooit wat voor vreemde fetisjen Georgiana inmiddels had ontwikkeld buiten zijn aanwezigheid. Maar goed, al wachtend -met een cadeautje in zijn handen- wachtte James geduldig in zijn 'pauze' -die inmiddels zo ver was uitgelopen dat je haast kon zeggen dat zijn hele werkdag een grote pauze was- tot Georgiana arriveerde...
  13. [1835/1836] Stagiaires en Eversly's gaan niet samen.

    Pfieuw! De andere schoolinspecteur had dezelfde studie afgerond als hij. Dat was in ieder geval een prettig idee. Ze zou hem dan niet berispen om het feit dat hij niet de meest aansluitende studie had gekozen voor dit vakgebied. Hoewel, ze had zelf ook een heel andere studie achter de rug dan die paste bij dit beroep, dus zo verschrikkelijk zou ze ook weer niet zijn, toch? James knikte en pakte een stapel papier van het bureau die hij keurig begon te sorteren op alfabetische volgorde... andersom dan he, van z naar a. Niet de meest logische volgorde, maar in James' hoofd was het logisch dat je niet altijd van A naar Z bewoog, maar ook eens andersom. Het was zo lullig voor de Z, want die kwam altijd pas als laatste en nu dus als eerste. Maar even genoeg gezwetst over alfabetische volgorden, James moest aan het werk en kon niet te lang stilstaan bij die onnozele gedachten. Het was een volwassen vent en hij moest zich bewijzen. Indruk maken! De moed die hij net had opgedaan zonk hem binnen een seconde terug naar de schoenen en even voelde hij zich als een noodlepuppy met de staart tussen de benen. Haar strenge blik was zeer indrukwekkend en waarschijnlijk ook zeer nuttig bij haar beroep. Zo mocht zij dus kijken naar alle professoren van de school en naar het schoolhoofd! Dus als hij was afgestudeerd, dan mocht hij dat ook doen! Al die jaren dat er zo naar hem werd gekeken door de professoren, als hij weer een schuine opmerking had gemaakt of als hij weer eens een wanstaltig verhaal had ingeleverd als huiswerk... Hij mocht wraak nemen! Maar dus niet met bezweringen. He verdorie, hij had er nog zo op uitgekeken om professor Whitley ondersteboven aan het plafond te laten bungelen. En professor Evergreen kon ook wel een nieuw kapseltje gebruiken... James knikte. Hij herinnerde het zich inderdaad, die verlamming. Het was een stoer tafereel geweest en tegelijkertijd had hij zeven kleuren in zijn spreekwoordelijke broek gepoept van angst. Het was best een mietje, die James, maar dat liet hij aan de buitenkant niet echt zien. Hij lachte zijn angst altijd met een grapje weg. Ook dit keer... Wat dus niet zo slim was. Verlammen was iets heel serieus... "He-he-he, een lamstraal voor een lamstraal van een professor..." Oh, James. Stomme sukkel.
  14. [1835/1836] Stagiaires en Eversly's gaan niet samen.

    Terwijl hij een beetje zenuwachtig heen en weer wiebelde op zijn benen en nerveus aan de kanten boordjes van zijn mouwen friemelde, keek James vol bewondering naar miss Eversly. Ze was nu zijn mentrix. Zijn bazin... Hij had er dagen -nee- weken naar uitgekeken om eindelijk zijn stage te mogen beginnen en nu was het dan zover... Hij was vanaf nu Junior Schoolinspecteur . Een heel chique naam voor zijn eigenlijke functie de voetenveeg zijn van de schoolinspecteur en hoogstwaarschijnlijk vervuller van allerlei vage, denigrerende klusjes... James had zich voorbereid op het ergste scenario en had zich 's ochtends moed ingesproken, om positief te blijven als hij werd gevraagd om de gekste en meest vervelende klusjes te doen. Een studiegenoot had hem zodanig geïnformeerd over diens stage bij het Departement van Dreuzelpreventie, dat de jongen ervan moest slikken. Maar... niet alle stages waren zo slecht... toch? "Eh, ik studeer Rechten... op Cambridge." James knikte. "Oh bezweringen, maar dat is ook erg interessant. Gebruikt u veel van uw studie bij uw werk? Als schoolinspectrice in ieder geval? Moet u wel eens iemand verlammem of bedekken met smerige bulten of slakken?" O ja, tuurlijk... Dat is ook echt de meest interessante en briljante vraag die je kunt stellen...
  15. [1835/1836] Game over

    Kings Cross Station - Laatste dag van het schooljaar/Eerste dag van de zomervakantie - Iets voor de aankomsttijd "...over enkele minuten zijn we al op het perron... Dan moet ik me ineens volwassen gaan gedragen... zie je het al voor je? Ik? Volwassen?" Met een afkeurend gezicht keek James richting zijn gestreken pantalon. James en een gestreken pantalon? Jazeker. Hij moest wel. Als hij geen immense riedel van zijn moeder wilde krijgen over het beschaafd aankleden van zichzelf en het volwassen overkomen. Want dat was hij nu. Volwassen. Afgestudeerd met niet eens zulke hele magere beoordelingen. Hij had zelfs voor twee vakken een Uitmuntend behaald; hoe hij dat voor elkaar had gekregen wist hij ook niet zo goed, maar het kwam hem wel goed uit! Vol trots had hij naar zijn eindlijst gekeken, naar alle mooie resultaten die hij de afgelopen zeven schooljaren had behaald. Nog trotser had hij hem laten zien aan het meisje waar hij zo dol op was, die overigens naast hem zat in de coupé. Lieflijk streelde hij met zijn duim over de rug van haar hand, zo nu en dan, zich langzaam voorbereidend op het afscheid dat over enkele minuten plaats zou vinden. Zij zou naar huis gaan en hij ook. Hij met zijn ouders mee, op weg naar het volwassen leven en het nieuwe leven op de universiteit. Zij met haar ouders mee, op weg naar een zorgeloze zomervakantie, waarin ze waarschijnlijk de eerste stappen zou nemen om haar examens voor te bereiden; Georgie kennende. Zijn afkeurende blik veranderde naar een meer teleurgestelde blik, eentje waarvan je wist dat het een flinke tijd zou duren voordat hij wegtrok. James kon honderd keer proberen om de sfeer op te beuren, maar ook zijn laatste poging had niet gewerkt. Hij voelde zich nog steeds down. Maar in Merlijns naam, waarom?! Hij was net afgestudeerd! De wereld lag voor hem open! Sucker, wake up! "...Ik ga je missen Ellice..." Oh... daarom...
×