Jump to content

Christa Rose

Vrijzinnige Tovenaarspartij
  • Content count

    544
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    14

Christa Rose last won the day on October 7 2019

Christa Rose had the most liked content!

About Christa Rose

  • Rank
    Stereotypical mistakes

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

2,516 profile views
  1. [1838/1839][EN]Putting the 'free' back in 'freefall'

    Oh, poor Josephine. Of course she didn't know anything about it! She was so young and from one of those families that loved their reputation. Josephine had probably only kissed one person in her life, her husband of course, without any further clue as what was out there. Well, perhaps some clue, hence the questions, but no experience. Poor, poor thing. Christa couldn't even imagine what that was like anymore. "I do," she giggled, twirling a lock of her curled hair in her fingers. "Not every man, don't get me wrong, some of them are just ghastly." She pulled up her nose. "But I usually only cater to upper class men, who at least take a bath every now and again." They could be selfish, some of them, but she never went to bed with anyone who was rude. Well, not anymore, at least. "You can ask me all the questions you want," she promised earnestly. "As a thank you for this wonderful night out!" And their continuing friendship, let's not forget that. Oh, women. "Sometimes," she replied, pushing herself a little more erect in her chair so she could glance at Josephine. "The women are the best clients, though, because they know what it takes, what there's to like." Gently, she tilted her head. "Are you curious?"
  2. Vrijdag 2 augustus 1839 - 's avonds laat - de bar van het theater Het was het einde van een lange vrijdagavond. Christa had de hele avond op de planken gestaan en er echt van genoten, van het publiek, het applaus, de boeketten in haar kleedkamer. Ze had later afgesproken met één van haar vaste klanten, maar het was nog geen tijd om naar haar appartement terug te gaan en dus was ze nog een laatste wijn aan het drinken in de bar voor ze naar huis zou gaan. Daar viel haar blik op Maeve, iemand die ze wel vaker had gezien en af en toe wel een woordje mee had gewisseld. Een barmeisje, hard aan het werk, en niet iemand met wie Christa direct besloot dat ze er vrienden mee wilde worden, maar ach, ze voelde zich in een gulle bui vandaag. "Maeve!" wuifde ze dus ook naar haar. "Zeg, heb jij eigenlijk een vriendje of zoiets?" vroeg ze nieuwsgierig, terwijl ze met haar wang op haar hand leunde en speelde met de gouden armband die ze droeg. "Er is vast wel iemand in jouw leven." Ze was niet zo mooi als Christa, sorry, maar ook lang niet lelijk! Privé!
  3. [1839] Birthdaysuit birthday present

    In alle eerlijkheid, toen hij 'nee' zei, dacht Christa niet direct dat hij haar echt afwees. Eerder dat hij niet naar de slaapkamer wilde en het op de bank wilde doen. Ook prima, was niet de eerste keer en dus keerde ze zich met een glimlach weer naar hem om, maar toen ging hij door. Excuses, bla bla bla, ik kan het niet, bla bla bla, sorry, bla bla bla. Haar glimlach droop van haar gezicht af. Hij kon het niet? Met haar? Dit had ze daadwerkelijk nog nooit meegemaakt! Ja, sommige jongens waren wel wat nerveus, en dat vond ze sneu voor hen, hoor, maar ze hadden nooit nee gezegd. Er was niets mis met haar! Ze was prachtig, al zei ze het zelf, en dat iemand het waagde om haar zomaar af te wijzen was echt het meest walgelijke wat ze ooit had gehoord. "Pardon?" vroeg ze hem boos en ze duwde hem naar achteren, bij haar uit de buurt. "Wat is er mis met je?" siste ze naar hem toe. "Hoe denk je dat je zo mijn tijd kunt verspillen!" Ze had duizenden mannen op de wachtlijst staan! Oké, dat was nou ook weer niet waar, maar ze had makkelijk een andere afspraak in kunnen plannen nu! En dan was ze niet zo afgewezen. Klootzak. "Eruit!" Ze wees dwingend naar de deur. Ze wilde hem nooit meer zien.
  4. [1838/1839][EN]Putting the 'free' back in 'freefall'

    "How about Tuesday?" Christa suggested. Tuesday was perfect, still right after the weekend when no one wanted to make the same mistakes they had made all throughout the weekend. Monday was usually a day that Christa only spent in bed and she wasn't going to ruin that unless she absolutely had to, but on Tuesdays she would have the strength that always lacked her on Monday. "I'm looking forward to it!" she squealed, happily, ignoring someone trying to cough them into silence two booths away. Christa's mouth dropped open in delighted shock when Josephine made her joke (a lewd joke! Josephine Cadwgan!) and for a moment, she could not stop giggling. Oh, it was delightfully ridiculous to have a friend like this, and to enjoy moments where it felt like there was nothing in the way, where they could enjoy their lives exactly the way they wanted to, with no need to adapt themselves to the male gender. Lovely folks, Christa liked them very much, but sometimes it was just exhausting to always be aware of how girly she actually was and how much she was looked down upon for it. "I'm sure he will," Christa said sincerely. "You're his mother, you're important too!" That was making the whole thing too easy, of course, but ah well. She gently placed her hand on Josephine's. "He'll be wonderful, I'm sure of it." Well, she hoped so, at least. There was only so much a mother could do. "Oh, definitely," Christa sighed wearily, leaning back into her chair. "Oh, I enjoy what I do, please don't mistake that, but sometimes men are just so... exhausting." She smiled at Josephine and lazily extended a hand towards her. "Thank goodness for women."
  5. [1839] Birthdaysuit birthday present

    Ik bedenk me net dat het klinkt alsof The Manour de titel van het toneelstuk was, maar het is eigenlijk de naam van het theater. Ik had alleen geen zin om op te zoeken of er ooit een titel was bedacht voor het toneelstuk en om dan een goede titel te bedenken (goede titels zijn kut D<), dus eh... bij deze. Ergens was het wel teleurstellend dat Jake die spreuk niet kende, Christa wilde er namelijk best wel gratis één in haar slaapkamer. Of misschien de kamer van Adrian, zou hij het niet vreselijk leuk vinden om te voelen alsof hij elke avond op een wolk zou slapen? Nou ja, Jake hoefde zich geen zorgen te maken dat ze dat van hem zou vragen, hoor, er was maar een select groepje dat op de hoogte was van Christa's zoon en nog een kleiner select groepje aan wie ze daadwerkelijk had verteld dat ze zwanger was, en Jake hoorde niet aan één van beide groepen toe. Hij was wel schattig, hoor. "Dat komt vast wel, met veel oefenen!" glunderde Christa. "En wie weet huur ik je dan wel eens in!" Kreeg ze een korting? Jammer, hij had haar niet gezien op het toneel. Zonde, hoor, want Christa vond dat ze het fantastisch had gedaan en ze had alweer een paar nieuwe audities gedaan, want het was haast verslavend om op het toneel te staan! En tot nu toe had ze het prima kunnen combineren met haar andere baan, degene waar ze nu mee bezig was. Heel goed, overigens. "Misschien het volgende stuk waar ik aan mee doe!" Ach, hij wilde haar zoenen. Wat lief. Vond Christa niet erg, ze vond zoenen fantastisch, dus gretig zocht ze met haar lippen de zijne op. Verbazingwekkend eigenlijk, he, hoe makkelijk dat kon gaan. Je had je ogen dicht, maar toch wist je wel redelijk waar iemand anders met zijn hoofd zat. Soms ook niet, hoor, ze had ook wel eens per ongeluk een kin gekust, maar eh, laten we het daar maar niet over hebben. Nee, nu kon ze gewoon genieten van de kus, nou ja, van haar deel van de kus want ze vond zichzelf de beste zoener. "Zullen we?" vroeg ze zwoels, nadat de kus ten einde was gekomen.
  6. [1839] Birthdaysuit birthday present

    "Oh!" zei Christa enthousiast. "Die zijn echt prachtig!" Christa hield sowieso van mooie dingen, dat zag je ook wel terug in haar appartement. Ze was niet van de minimalistische levensstijl, had eerder elk vrije plek gebruikt om een vaas op te zetten, of een beeldje, of een mooi boek dat ze nooit las. Esthetiek was haar grote liefde en alles wat glinsterde en ook maar enigszins goud of roze was, daar was ze fan van. Sommige mensen zouden het niets vinden, veel te overdreven allemaal, niet classy, maar je kon Christa er ook nooit van beschuldigen alsof ze deed dat ze dat wel was. Ze was een beetje ordinair, en dat paste juist perfect bij haar beroep. "Die zijn vast erg lastig om te maken," zei ze, vol (gemeende) bewondering. "Ik was ooit op een feestje en dat was gewoon in een gebouw, maar door de bezweringen had je echt het gevoel alsof je tussen de wolken danste! Heel prachtig." Nou, van feesten en haar eigen familie hield Christa ook wel (als ze daarmee vooral haar zoon bedoelde, met haar ouders had ze nog steeds een moeilijke band), maar ze knikte enthousiast. "Ik ben actrice!" legde ze enthousiast uit. "Ik vind het geweldig om op het podium te staan en de meest prachtige verhalen te vertellen! Al die mooie woorden, dat ik ze uit mag brengen." Ze legde trots een hand op haar borst. Niet dat ze overigens echt gaf om de literaire perfectie van toneelkunst, het ging vooral om dat iedereen dan naar haar keek, die bewondering... ze kon er geen genoeg van krijgen. "Misschien heb je me ooit op het toneel gezien?" vroeg ze nieuwsgierig. "Ik speelde bij The Manour, het toneelstuk van het afgelopen jaar!" Ze schoof een klein stukje dichterbij en legde subtiel haar vrije hand op zijn bovenbeen.
  7. [1839] Birthdaysuit birthday present

    De woonkamer werd het dus. Christa begeleidde hem netjes en ja, haar woonkamer zag er gewoon keurig uit. Mooie meubels, haar gloednieuwe gordijnen... Rood was wel een duidelijk motief in haar kamer, hoor, maar niet in de vorm van licht, en omdat het haar huis was, was er niemand anders te vinden. "Ga maar zitten," zei ze vriendelijk, terwijl ze naar de bank knikte en toen wilde ze al naar de kast draaien om een fles wijn te pakken, toen hij ineens besloot dat hij vooraf wilde betalen. Christa trok haar wenkbrauwen op en keek even berekenend naar het bedrag. "Dit is de eerste keer dat je dit doet, he?" lachte ze hartelijk en voor een moment ontspande ze even. Ze zette een stap naar voren en plukte ongeveer de helft van de munten uit zijn hand, die ze zo liet verdwijnen. "De helft vooraf, de andere helft achteraf," zei ze lief. "En geen zorgen, het wordt leuk." Ze vouwde zijn hand voor hem dicht en stapte toen eindelijk weg om even de wijn in te schenken. "Wat doe je in het dagelijks leven?" vroeg ze, toen ze hem het glas aanraakte. Ze zorgde er even voor dat hun vingers contact hadden, voordat ze netjes op de bank ging zitten. "Studeer je, of?"
  8. [1839] Birthdaysuit birthday present

    Je zou denken dat na Chase, Christa wel het idee had gekregen om dit soort dingen niet in haar eigen huis te doen, maar eh... Nee. Sorry. Helaas. Een lesje leerde ze niet zo snel, hoewel ze wel voor elkaar had gekregen om niet nog een keer zwanger te raken, knap he? In ieder geval, Christa had er dus geen enkel probleem mee om iemand weer naar binnen te laten, hoewel ze Jake wel een klein beetje bekeek voordat ze hem eindelijk naar binnen liet. "Welkom!" zei ze warm en ze gebaarde dat hij naar binnen kon stappen. "Jake Chadwick, hè?" Ze was in ieder geval begonnen met namen te verzamelen, ook al waren de meeste namen die ze aannam wel weer nep... Zucht. Niet makkelijk om een prostituée te zijn. "Wil je direct naar de slaapkamer of eerst nog even wat drinken?" vroeg ze vriendelijk, terwijl ze de deur achter zich sloot en gebaarde dat hij door kon lopen. "Ik heb wel wat wijn, als je dat graag wilt. Rood of wit?" Afhankelijk van zijn antwoord stuurde ze hem of naar de woonkamer of de slaapkamer.
  9. Sociale Kalender - BW

    Wat is het? Christa's verjaardagsfeestje! In haar eigen appartement in Londen, waarbij ze al haar vrienden heeft uitgenodigd. Er is veel drank, er zijn drugs en veel van haar vriendinnen zijn prostituees, dus eh... Waar is het? In haar eigen appartement dus, op een zijstraat van de Wegisweg. Wanneer is het? Zaterdag 2 maart 1839, 's avonds na 9 uur tot ergens de volgende ochtend. Cadeautjes? Ze houdt van geld, sieraden, dure jurken, mooie tassen, parfums, prachtige schoenen, et cetera. Uitgenodigden: - Adeline Bruxley - Audrey Hamilton - Efstathios Peregrine - Élodie Aïssé - Josephine Gordon-Lennox - Lucinda FitzClarence - Raspberry Lemon - Leon Marks - Richard Ingram - Fallon Bellerose - Aaron Hollow (maar hij mag Ophelia niet meenemen) en verder alle gasten die ze willen meenemen, maar zonder cadeautje kom je er niet in.
  10. [1838/1839][EN]Putting the 'free' back in 'freefall'

    "Oh, how lovely!" Christa cheered, a little too loudly for the rest of the crowd to enjoy, but who cared, they were having a lovely evening and if people disagreed with that... Well, that wasn't Christa's problem. "It's a date!" Happily she pressed her hand on Josephine and took a big sip from her wine. "When shall we do this? Next week?" Josephine wasn't a morning person, right... Christa needed her beauty sleep. Well, that wasn't the most impressive story. Christa sighed. Oh, it wasn't Josephine's fault, absolutely not, but heavens, who even cared about a mummy like that? If it couldn't ruin his career, it didn't matter. "Oh, not really," she said, shrugging lazily. "He saw me at a party once and tried to ask me out. I said yes, of course, but then later on his friend told him what I am." She rolled her eyes. "Apparently he couldn't handle that, so he started spewing an awful lot of hateful comments." Her face turned sour, remembering how humiliated she had felt at that moment. What on earth had she even done to him? Sure, she had assumed he knew and was planning on charging him for the date, but... still. "Men," she sighed, shaking her head to clear her memories. "I don't think they've been raised properly."
  11. [1838/1839][EN]Putting the 'free' back in 'freefall'

    Wasn't he just? Christa beamed with pride, she loved getting compliments about her beautiful boy, even if she didn't publicly announce him as hers. Did she have to? She wasn't married or anything, and well, she wasn't going to let Caspian have him, so it seemed like publicly announcing she had a son, would make the situation more complicated. Ugh, she hated this. Why couldn't Caspian just leave her alone? He hadn't cared about the child yet, so why start now that he had finally discovered Adrian existed? No, wait. she wasn't going to say these things now. She was going to be lovely. "Oh, that is beautiful!" she said, admiring the locket. "He is so adorable," she giggled to Josephine. "What a sweet boy!" He and Adrian would have the best of times. Perhaps even become really good friends, like she and Josephine had become good friends! "I would love to have a locket like this! Where did you have it made?" Perhaps they could do some customizations... She always liked the rose theme. She giggled happily. "Cheers!" Blonde disasters... Yes, that's what they were, weren't they? In the eyes of the boring public at least. Well, they were having fun. "Hmmm..." She hummed a little. What she wanted was dirt on Caspian Thwaite, but she was certain that she knew more about him that Josephine did, what a shame... "Well, there has been this man..." She chewed her lip a little. "Michael Dawson? He's the curator to this museum... The insults he has," she rolled her eyes, "I don't even understand half of them!"
  12. [1838/1839] Do we love

    Tja, dat je halverwege onderbroken werd, dat was meestal niet zo'n goed teken, hm? Maar Christa glimlachte moedig naar hem. "Misschien wisten ze het al direct," vertelde ze hem heel vriendelijk en ze glimlachte hem zonnig toe. "Ik zou het wel direct weten, hoor, als je auditie deed voor me!" Het was altijd makkelijk om dat soort dingen gewoon te kunnen zeggen en op dat moment geloofde Christa er daadwerkelijk even in, dus ze straalde gewoon. Ja, Razz was echt de beste violist die ze kende! Waarschijnlijk ook de enige, maar ach. Terwijl Razz het papier opzocht, had Christa echt het gevoel dat ze geen adem kon halen. Wanhopig hield ze Raspberry's hand vast. Het voelde een beetje alsof ze onder water was, zo zonder te kunnen zien, alsof ze elk moment alle andere kanten op kon drijven, maar ze kon echt, echt, echt niet haar ogen openen. Tot het hoge woord eruit kwam en Razz haar vertelde dat zij de rol had. Ze gilde direct. "Echt waar?!" Anderen keken haar chagrijnig aan, maar echt veel tijd om zich er druk over te maken had ze niet, want toen tilde Razz haar op. Het duurde een moment voordat ze zich genoeg op de lijst kon controleren, maar... hij had gelijk! Daar stond ze! "Oh Morgana," fluisterde ze zachtjes en terwijl Razz haar weer naar beneden liet zakken, viel haar blik ineens op iemand anders zijn naam. "Daar sta je!" zei ze enthousiast en ze prikte haar vinger op de juiste plek. "Als acteerrol!" Verbaasd keek ze Razz aan.
  13. [1838/1839][EN]Putting the 'free' back in 'freefall'

    Yes, Christa imagined he would be easy, if he was that desperate to find a wife before anyone had a closer look at his bedroom closet. "Perhaps he said yes to her so he could always take her stockings," Christa giggled. "They do have the same size." She never wanted a partner that would share clothes with her, in all honesty. They were her clothes, thank you very much, and she took lovely care for them. Whenever she had someone in her bed that liked to wear whatever she had, she had a specific little wardrobe set aside with some uglier things she would never be seen in. Not that she had a lot of use for it... But still, one must be sure. "Adrian," she beamed at Josephine. "Oh, he's so adorable... Wait, I have a picture!" She quickly dug through her purse, until she found the picture in a wallet she almost never used. "Look, isn't he lovely?" she said, showing Josephine the moving photo. "He has my eyes! Well, my mother's eyes, of course." Blah, blah. Sometimes it was a tough charade to keep up, but she wasn't just going to give up. She didn't want anyone to know she had once been massive and fat and abandoned, no, she had to be charming and lovely and unburdened. She wanted to be that, at least. No blackmail, fine, whatever. Blackmail seemed like an awful lot of work too, having to keep up with what you told who... No, causing a stir was much better. "That is a wonderful idea," she grinned, happily taking her new wine. "Oh yes." There had been a few people who had looked down on her, and still did, and oh, she couldn't wait to stomp them into the ground. "To wonderful ideas," she toasted Josephine, clinking her glass against hers. "And gossip."
  14. [1838/1839] Handmade Heaven

    Ah, Richard Ingram. De familie Ingram kende ze zo onderhand wel, maar waar Richard zich precies in de stamboom bevond, zou ze niet zo kunnen zeggen. Teveel verschillende takken, teveel broers en zussen, maar het feit was in ieder geval dat ze hem nog niet eerder had ontmoet. Zo interessant was hij tot dusverre nog niet geweest, kon ze wel zeggen. "Oh, de Ingrams!" zei ze, terwijl ze enthousiast haar handen in elkaar klapten. "Ja, die ken ik wel! Eén van mijn favoriete families." Ze giechelde vriendelijk. "Christa Rose," stelde ze zichzelf keurig voor. "Ah, je weet hoe dat soort dingen gaan." Ze haalde haar schouders op. "Ergens wel fijn, want ik zie er nu het beste uit! Vroeger maakte ik allerlei verkeerde kledingcombinaties!" En was dat niet vreselijk? "Maar iedereen schaamt zich wel een beetje voor zijn eigen kindertijd, toch?"
  15. [1838/1839][EN]Putting the 'free' back in 'freefall'

    Ah, yes. Keane Cadwgan truly was a gossip darling, wasn't he? In Christa's eyes, it was almost a shame that he had always been so fond of his little red-haired love, instead of exploring his options, because Christa would love to be involved in a real scandal. Bad publicity was publicity too, wasn't it, especially for girls like her. Maybe it was different if you were Lady Josephine, but since she wasn't... Well, she had to take something. But she could pity Josephine. "How dreadful," she sighed. "I don't know how you even survived for that long!" Or how Josephine survived that long sticking to the rules... Christa did whatever she wanted, simply because she wanted to and hardly felt any guilt. She'd advice anyone to feel that way. What good did sticking to all the rules ever do you? Your husband might run off with someone else and then you'd be stuck having a miserable life anyway. "Ooh, yes, I know him." She giggled. "He has a thing for... stockings. On him." To be fair, he had the legs for it, but she didn't think his wife would appreciate him raiding her closet. "Nice man, though. I don't think he likes his wife very much." But who would, if she was even half as boring and dreadful as Christa imagined now. "But if you ever need a play date, I have a younger brother that I can bring by. A bit older, I think, but a sweet boy." And well, Josephine had a bit of a lack of other options, huh? Writing down the secrets... Christa laughed, a bit too loud for the current scene on the stage apparently, from the angry glances thrown her way, but come on, people. No one really paid attention to the actors, did they? Unless she was on stage, of course. "And do what with them?" she asked, keeping a close eye on Josephine. "Blackmail?"
×