Jump to content

Tijdelijk Karakter Buitenwereld

Volwassene
  • Content count

    522
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    17

Tijdelijk Karakter Buitenwereld last won the day on December 15 2017

Tijdelijk Karakter Buitenwereld had the most liked content!

About Tijdelijk Karakter Buitenwereld

Recent Profile Visitors

1,597 profile views
  1. [1835/1836][EN] At least I'm being honest

    Precious started drumming with her fingers and the rhythm distracted her a little, which was nice, but she couldn't say it helped a lot. And Anne asked questions. "I guess," she said, with a shrug, because she guessed, guessed, guessed. "If you guess so." But she didn't think they kept her safe at all. But where was Anne safe? Nowhere. "She looks like you," Precious continued, glancing behind Anne. "But she's not you. She's... not you." She frowned, but the words wouldn't come today. "The man lies."
  2. [1836/1837] First Impression #1

    Ach, lief kind. Silvia glimlachte warm naar haar en haalde een kopie van de opgave uit haar tas en gaf die aan Wren. "Lijkt dat op zijn handschrift?" vroeg ze, toch redelijk nieuwsgierig, want de dingen die hij over Wren had geschreven waren niet de allerliefste geweest. Had dit zo onderhand ook maar iets te maken met de wedstrijd? Nee, natuurlijk niet, maar dat maakte het allemaal niet leuk. Ze was niet voor niets bij Heks & Haard gaan werken in plaats van bij de ochtendprofeet.
  3. [1836/1837] First Impressions #4

    Oh, kijk nou. Dit meisje was of een natuurtalent, of iemand had haar goed getraind. Silvia glimlachte vriendelijk, ze liet zich heus niet door zo'n teruggekaatste vraag uit het veld slaan, ze was niets voor niets al jarenlang journalist bij Heks & Haard. "Inderdaad," knikte ze. "Heb je een goede band met je familie?" De Silvershores, één van de belangrijkste families van Magisch Engeland. En zij was daar nieuw in.
  4. [1835/1836] Yes, hello, I seem to have misplaced something.

    Ja, echt ja! Oliver knikte enthousiast. "Heeft u geen zus bij de schouwers werken? Of een ander familielid?" Het kon altijd, niet waar? En nee, hij voelde zich niet schuldig over dat hij haar familielid zou hebben neergeschoten. Was haar eigen schuld. "Oliver Queen, ik woon op de Wegisweg, nummer 452." Hij knikte enthousiast. "Was dat alles wat u wilde weten? Wanneer kan ik mijn pijl terug verwachten?"
  5. [1836/1837] First Impression #1

    Gideon. Er was dus een Gideon. Interessant! "Alle opgaves zijn anoniem," zei ze, enigszins spijtig, toen ze de wanhopige blik van het meisje zag. "Dus ik ben bang dat er geen naam onder stond. Maar misschien als je me wat kunt vertellen over die Gideon?" Ze hoopte haast dat het niet Gideon was die het meisje opgegeven had, want hij was wel erg gemeen geweest, maar aan de andere kant was dat niet Silvia's probleem. Zij wilde alleen maar een interessant artikel.
  6. [1836/1837] First Impressions #4

    Goh, wat was de jongedame al goed gemanierd. Ze stelde de juiste vragen, was hartelijk, bestelde alleen thee... Ja, dit was echt een schatje, alsof ze nooit op straat had geleefd en altijd bij de familie had gehoord. Ze zouden er vast trots op zijn, dat ze zoveel hadden behaald. "Wie weet," zei Silvia vriendelijk. "Misschien wilden ze er wat langer over nadenken, alsof ze er nog over twijfelden dat je het goed zou doen of niet?" Ze nam een slokje van de net bezorgde thee om een makkelijke stilte te laten vallen. "Of denk je dat iedereen de volste vertrouwen in je heeft?"
  7. [1836/1837] First Impression #1

    Ach, lief kind, ze had daadwerkelijk geen enkel idee, he? Silvia kreeg bijna de neiging om haar te willen beschermen, om gewoon net te doen alsof het een hele lieve opgave was, maar... nah. Daarvoor was ze geen journalist geworden bij Heks & Haard. Dan had ze kleuterlerares moeten worden, of zoiets. "Ik denk niet je zusjes," ging Silvia vrolijk verder. "Het ging namelijk over een date in het verleden?" Ze trok nieuwsgierig haar wenkbrauwen op. "Vertel?"
  8. [1835/1836][EN] Don't trust your ex-wife, Raphael

    She had never been threatened before. Okay, not true, Emilia had been threatened before many times, but it always had been sophisticated threats. Like leave me alone or I'll spread this rumor or I'll tell this about you or I'll tell your husband you fucked that actor or even one time that someone was going to have her arrested (never happened, pathetic). This was a... not sophisticated threat. Which was exactly the problem, because this girl was a street rat and she did not want that around her daughter. "You're horrible," Emilia hissed, as she stumbled a few steps back. "You even smell like the street you came from!" And then, before the woman could fight her, Emilia ran away. Finished <3
  9. [1836/1837] First Impressions #5

    Zaterdag 19 november 1836 - 's middags - Theehuis De Schone Roos Nou, Fawn Thwaite zou pas interessant worden. Alle andere meisjes waren of een beetje braaf geweest of erg zenuwachtig, maar Fawn Thwaite werd al beschreven als 'een beetje ruw' in het formulier waarmee ze opgegeven werd en dat betekende vast dat ze evenveel manieren had als een boerin. Werd Silvia alleen maar gelukkig van. "Juffrouw Thwaite!" begroette ze de jongedame met een vriendelijke glimlach. "Ga vooral zitten, en schroom niet om alles te bestellen wat er op de kaart staat, wij pakken de rekening op. Dus, wat vind u ervan dat u bent opgegeven?"[/b Privé, voor @Fawn Thwaite
  10. [1836/1837] First Impressions #4

    Zondag 13 november 1836 - 's middags - Theehuis de Schone Roos "Zaira Silvershore, niet waar?" begroette ze de jongedame met een vriendelijke glimlach, terwijl ze gebaarde dat ze kon gaan zitten. Ha, Silvia was alweer als eerste aangekomen, maar dat deed ze ook expres. Ze zat hier al eigenlijk een kwartier, want dat was de beste manier om er zeker van te zijn dat je op tijd was. "Ik moet eerlijk toegeven," zei ze samenzwerend, "dat ik het meeste uitkeek naar dit interview. De kans om Zaira Silvershore te interviewen? Kon ik niet laten staan." Het was ook zo'n intrigerend meisje... Zo nieuw in deze samenleving. "Bestel wat je wilt," gebaarde ze naar de menukaart. "Wist je dat je de laatste was die was opgegeven?" Privé, voor @Zaira Silvershore <3
  11. [1836/1837] First Impressions #3

    Zaterdag 12 november 1836 - 's middags - Theehuis De Schone Roos Het was haar derde interview, maar Silvia wist eigenlijk helemaal niet wat ze van deze jongedame moest verwachten. De meeste opgeefformuliers waren erg duidelijk, of het nou positief of negatief was, maar dit formulier was... Tja. Een beetje anders. Ingevuld met korte antwoorden. Dat maakte het meisje vast mysterieus. "Juffrouw..." Wat was haar achternaam ook alweer? "Stone-Wayne? Gaat u zitten en bestel alvast maar wat. We nemen de kosten op onze rekening." Ze glimlachte naar het meisje. "Je bent één van onze jongere debutantes! Wist je dat?" Voor @Hadewich Stone-Wayne
  12. [1836/1837][EN] Kamikaze

    What a dumb girl. Chiron was already disappointed. Of course he had known she would be dumb, a pirate and a maid can't exactly breed a genius, Phoenix was proof enough of that, but this was so easy. Oh well, at least she would come home with them, they could see what they could do with the girl then. "Shall we, then?" he asked. Yes, it was fast, but damnit, he wanted this over with before Circe's tears could dry. "We'll send someone for your stuff." He wanted to get away from the watching eyes of the aurors, he wanted to talk to his wife in private and he wanted the pirate girl to have a proper bath, because she smell. "And we'll get Phoenix home for dinner tonight, so you can meet your brother."
  13. [1836/1837][EN] Kamikaze

    She had a job, on a farm. Oh yes, Chiron could imagine how that conversation would go: So, what happened to that daughter of yours? Well, she wanted to stay on the farm. A farm? How peculiar. They would giggle, not even bothering to keep the laughter behind his back and it would be justified, because Chiron Waterford couldn't even control his own daughter. "Well, we want you to have your own choice, of course..." Chiron said, but he placed his hand on Circe's shoulder and gave it a little squeeze. She promptly turned away her face, muttered an apology, and forced some impressive tears in her eyes. "It's alright, darling," Chiron comforted his wife. "It's all going to be alright."
  14. [1836/1837][EN] Kamikaze

    Chiron hated people who had their own opinion. It was just so bothersome. He wanted, no, needed, to get this over with as quickly as possible and dragging that out because Miss Pirate here had decided she needed some more time was ridiculous. She was a pirate, for god's sake. People would judge her, and by extension the Waterfords, more than enough, and especially more if she stayed in whatever hellhole she lived. Plus, they would be expected to give her money and he wasn't going to throw that at her like this. "I hope you understand," Circe said softly, still holding her 'daughter' 's hands. "We've been away from you for so long, and we heard such dreadful things about your life... We wouldn't know you'd be okay, that you'd be alive, if you weren't with us." Thank goodness for his wife and her excellent acting skills. "I know it might seem fast," added Chiron, "And we'll give you all the space you need, we have a big house with more than enough space."
  15. [1836/1837][EN] Kamikaze

    She was sorry. Well, whoop-ty-fucking-do. Not sorry enough to make some, you know, decent life choices, of course, but they'd fix that. They'd have to fix that. She wasn't going to stay with them long, Chiron was already considering some other options, but she was going to be their daughter for the rest of their life. "You couldn't have known," Circe said, because she had always been better at pretending to be the warm person in the family. "We're just so grateful that we know it now." "And we have the rest of our life now," Chiron nodded. "We'll arrange for your stuff to be moved right away." They always had a spare bedroom anyway. "Where do you currently live?"
×