Jump to content

Pollux O Rinn

Vrijzinnige Tovenaarspartij
  • Content count

    559
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    20

Pollux O Rinn last won the day on March 2

Pollux O Rinn had the most liked content!

About Pollux O Rinn

  • Rank
    Snoepvretende Regenboogschaap

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Bets

Profile Fields

Recent Profile Visitors

  1. [1839] Castor en Castor hebben ruzie

    ''NEE!'' Krijste de man toen hij hoorde dat Castor zijn favoriete snoeppot kapot had gemaakt. Hij kon een scherf voorbij de bank zien schuiven. Toen hij weg was gedoken schrok hij op van de harde schreeuw die uit Megan kwam en hij keek haar even aan omdat hij nog steeds Castor-vormig was en dus naar die naam luisterde. Gelukkig leek de blondine's woede niet op hém gericht maar op zijn broer. Zijn broer leek stil te staan, wat Pollux de mogelijkheid gaf om linksachter Megan te gaan staan, zijn ogen nog steeds op zijn broer gericht. De blik in Castor's ogen deed Pollux pijn. Had hij zijn broer in de steek gelaten, had hij dat meisje gewoon moeten kussen? Maar hij had het niet gekund. Straks zou hij nog moeten huilen, nadat ze gezoend hadden, dan had dat meisje ook opgekeken. Gelukkig steunde Megan hem, en ze sprak Castor terecht, waarna Pollux ongelukkig een van de zakken openritste die ze aan hem gaf en met een sneltreinvaart de zoetigheid begon te verorberen. Zelfs voor Pollux' doen was het snel, en dat zei heel wat. Licht angstig keek hij naar zijn broer, die nog heel wat te zeggen leek te hebben. En hij keek naar Megan, die zijn zonder twijfel aansprak. Het was voor haar waarschijnlijk raar om zo tegen 'Pollux' te praten, en het was ook een rare situatie maar het regenboogschaap was gewoon erg blij dat ze er was, want hij zou waarschijnlijk eerst geslagen zijn. Ondanks dat ze nu volwassen mannen waren, kuch zeg ik dit nou echt over Pollux, waren hun ruzies nog steeds zoals toen ze kinderen waren, met veel harengetrek, gescheld, gekrijs en geren. En uiteindelijk schoorvoetend het goed maken, maar de snoeplover wist niet zeker of Castor het hem wel zou vergeven.
  2. Vragen, suggesties, foutjes en errors

    @Xati Amfora Annis naar Plotchar svp >D
  3. [1839] Deus ex machina

    Toen Rosa het woord 'vliegen' zei, keek Pollux haar aan met een enthousiaste, en vooral ook ondeugende blik. ''Vliegen?'' Vroeg hij vrolijk, een glimlach verscheen om zijn mond. Zijn favoriete hobby was zwerkballen en zij vond dat ook leuk, dat was toch fantastisch! ''Heeft u bezemstelen, dan kunnen wij spelen!'' Zei hij, en hij ratelde vrolijk verder. ''Ik heb nu met een paar vrienden van mij een Zwerkbalteam, we zijn hartstikke amateuristisch, en volgens mij doen de meeste mensen het om de kekke feesten van Jake, ons feestbeest, maar, het is hartstikke gezellig! Misschien lijkt het u leuk om een keertje mee te doen?'' Vroeg hij vrolijk terwijl hij nog een spinnetje in zijn mond propte en uitkeek over het landgoed. ''Ooohhh, als je daar een paar palen neerzet, dan kan je hier perfect spelen joh!'' Hij wapperde met zijn handen naar waar hij bedoelde en de grijns werd steeds groter, tot hij zich realiseerde dat een vrouw van haar status dat allemaal wellicht niet mocht doen. Maar ach, een keertje kon toch wel? ''Ik bedoel, we kunnen je vermommen als een mij.'' Pollux begon meteen een plan op te zetten zodat ze mee kon spelen. ''We pakken een haar van mij, maken daar elixer van, zodat u op mij lijkt, en dan doen we net of u mijn tweelingbroer Castor bent, en dan kunnen we zwerkbal spelen!'' De ogen van Pollux schitterden van zijn prachtige plan. Goed, in het echte leven hield Castor helemaal niet van zwerkballen, nee, die jongen hield meer van... flubberwurmen ofzoiets, of sterren bekijken, allerlei saaie dingen, maar dat wisten de mensen hier niet, tenzij het spionnen waren, maar als ze spionnen waren had Pollux grotere problemen dan dat mensen wisten dat zijn tweelingsbroer saai was, want wie ging er nou een onschuldig huffelschaapje bespioneren wiens hoogtepunt in het leven zwerkbal was en snoep? Een behoorlijk saai spionnenleven zou dat toch wel zijn, dus het plan had een grote kans van slagen. ''Wat voor positie speel je graag? Ik ben altijd jager, maar kan best proberen een beuker te zijn. BAM! Beuker!'' Hij was zo vrolijk geworden van dit verhaal dat hij nog maar een suikerige spin in zijn waffel propte. Nomnomnom. @Aurora Montagu
  4. Dit is het moment dat Betsy zich realiseert dat dat inderdaad zo was en dat het misschien een beetje een rotvraag was om te beantwoorden IC, maar dat dat prima gelukt was. Pollux daarentegen mompelde tevreden 'hmmm-hm!' als antwoord op het antwoord op de vraag, terwijl hij zijn best deed om te kauwen met een mondvol pizza. Het leven van een regenboogschaap was namelijk een stuk simpeler dan het leven van menig PP'er en hij ging er, tegen Pollux' persoonlijkheid in om Deus Ex Machina, aka OOC redenen niet meer vragen over stellen. Hij vroeg zich af of hij er niet meer over moest vragen, zag toen een stofje door de lucht heen dwarrelen die hem plotseling deed denken aan een dag op Zweinstein dat de deur niet dicht ging, om éen of andere reden en toen hij met zijn aandacht weer terug bij Megan was, was zij alweer bij haar vraag aangekomen. Hoe het was met de familie van Pollux. ''Hmmm-'' Wacht, eerst mond leegeten. De jongen nam nog een slokje van zijn sap zodat hij makkelijker de homp eten naar binnen kon werken. ''Met mijn familie gaat het verder goed, ik zie ze niet heel vaak meer, omdat ik zelf nu een eigen plekje heb om te wonen, maar ik kom nog wel eens naar huis gewoon. En ja, ze zijn nog steeds sterren-geobsedeerd.'' Hij wist zich nog zijn nicht Liz, die hij plotseling heel erg mistte. Wat was het jammer dat soms mensen waar je zo goed mee om kon gaan zomaar uit je leven gingen. En dan niet eens door een ruzie, of om een onenigheid, maar gewoon, omdat je elkaar niet meer zo vaak spreekt en met andere dingen bezig was. Maar, mensen konden weer bij elkaar komen om iets te doen gezellig, dus misschien moest hij dit ook maar eens bij zijn nicht doen. Een uiltje sturen. De jongen wees blij naar zijn eten. ''Ik ben zo blij dat ik je hier naartoe heb genomen, het is zo ontzettend lekker!'' Riep hij vrolijk uit, nét iets te hard. De ober was hem aan het aanstaren, en dus zwaaide Pollux maar naar de man. ''Die man is er hier elke keer als ik er ben. Ik had eens een schaap uit eten genomen, lang verhaal, en ze kwamen een salade brengen voor het beestje! Zo lief van ze! Ja, oké, ik moet toegeven dat ik de salade zelf besteld had, maar toch lief!'' Zei hij en hij lachtte vriendelijk naar de ober. ''Die schaap bleek uiteindelijk geen leuke gesprekspartner. Nadat hij zijn salade vlug had opgevroten, stuiterde hij weg en zat ik met de rekening.'' De jongen keek Megan een beetje beteuterd aan. ''Maar goed, wat kan je dan ook verwachten van een magisch naakt poedelschaap....'' @Megan Blossom
  5. [1839] Everyone's just here for the parties

    Het arme schaap bleef maar zijn tong blussen, al smaakte wat hij naar binnen goot niet al te best. Gelukkig kwam daar al iemand aan met zowel levenservaring -questionable- als Polluxervaring, zijn oude vriend waar hij al heel wat avonturen mee had beleefd, George die het drinken uit zijn mond trok. Pollux slikte vlug het laatste beetje drank in zijn mond door, trok een vies gezicht, en wees naar zijn tong, waarna hij ''HEET!'' Uitkraamde. De stoom kwam nog steeds uit zijn oren en zijn handen wapperden naar zijn mond om een beetje koelte te verkrijgen.Hij was zo blij dat George nu bij hem was, nu zou alles goedkomen. Hij fronste door de pijn heen toen George hem vertelde melk te drinken, dat had hij helemaal niet in huis, maar water had hij wel. Hij zocht zo snel als hij kan de kannen vol drank af en vond al vlug de grote glazen kan met 'water' op de zijkant. Die was nog vol, want niemand op dit feestje dronk dat. De jongen zette de kan aan zijn lippen en hoe meer slokken hij nam, des te minder stoom er uit zijn oren kwam, tot hij de kan half leeg had gedronken. De stoom was eindelijk verdwenen en de jongen was blij en zette de kan op de hoek waar de lege kannen stonden, zodat niemand uit de door-Pollux-gebruikte-kan zou drinken. ''George, dat water smaakte zoveel beter!'' Hij schudde zijn hoofd vol afschuw bij de nasmaak van de drank die hij daarvoor naar binnen had gegoten dat smaakte bitter, en naar alcohol. Zijn ogen waren behoorlijk aan het prikken door de peper, en hij haalde zijn neus op. ''Waarom heeft iemand ooit zo'n verraderlijk lekker hapje gemaakt!'' En waarom had Pollux er vijf van gegeten voordat hij het te warm vond? ''Hoe, hoe vind je het feestje tot nu toe?'' Hij keek weer naar de hapjes, die hem zo hadden teleurgesteld, maar hij had nu nog steeds trek. Misschien moest hij maar eens een van de snoepjes eten die Jake had meegenomen, die smaakten vast ook erg lekker! @George de Haviland
  6. [1839] Deus ex machina

    Oh ja, dat bedoelde Pollux dus. Hij glimlachte, dat was erg gemakkelijk nu zijn tanden zo aan elkaar kleefden en hij volgde haar naar de serre, waar ze zouden gaan zitten. Pollux had al eens eerder in een serre gezeten, bij zijn ex-vriendin in het huis. Het huis waar ze woonde voor de schuur die ze nu had. Zijn ex was een beetje een apart geval en uiteraard was hij helemaal over haar heen want hij was een stoere bikkel! Haha! Ja. Toen ze eenmaal in de serre aan waren gekomen keek hij zijn ogen uit. Wauw, dit was echt prachtig! Dit was niet zoals de eerdere serre die hij kende, deze leek mythisch te zijn, zo mythisch dat Pollux zich wat ongemakkelijk voelde toen hij binnenstapte. ''Wow...'' Sprak hij dan ook onder de indruk uit. Het licht van de zon scheen prachtig de ramen binnen en Pollux was zo onder de indruk dat hij niet door had dat ze hem een stoel had aangewezen. Toen hij weer terug was ging hij vlug zitten en glimlachte schaapachtig naar Rosa. De toffee was inmiddels opgelost in zijn mond, wat fijn! ''Ja! Het is echt heel interessant werk, heel divers ook. Ik heb patiënten die niet alles kunnen eten door allergieën, ik heb eetstoornis-patiënten en ik heb patiënten die door een magische aandoening bepaalde dingen wel of niet mogen, dus ik maak voor elke patiënt een lijst voor elke dag wat ze zo ongeveer mogen eten. Soms is het heel streng, maar soms laat ik ze een beetje vrij, het ligt eraan wat voor probleem zij hebben.'' Hij reikte het bedankt-mandje naar haar toe, maar niet voor hij er een handje mini-suikerspinnetjes uithaalde en een spinnetje in zijn mond deed. Hij voelde hoe er een een web begon te maken tussen zijn vingers, maar dat maakte niet zoveel uit want ook het web was van suikerspin gemaakt. ''En ik wilde dankjewel zeggen voor de hulp tijdens mijn stage, anders had ik mijn vakken nooit gehaald!'' Hij glimlachte blij en hoopte dat ze ook wat snoep zou nemen. Ze kon het in ieder geval gebruiken. Niet dat hij dat zei, dat was onbeleefd. ''Dit uitzicht is echt prachtig, wauw zeg! KIJK DAN!'' Riep hij geamuseerd en hij duidde met zijn armen op het gigantisch prachtige uitzicht vanuit de serre, waarna hij nog een spinnetje in zijn mond propte. Hij moest maar eens vaker langskomen. @Aurora Montagu
  7. [1839] Pas op: Pollux is terug

    Gelukkig bleef ook George niet te lang hangen bij het pijnlijke onderwerp. Dat vond Pollux dan wel weer fijn. En George vroeg bij welk team hij zat, waardoor Pollux' ongemakkelijkheid werd vervangen door een trotsheid die doorscheen in zijn glimlach. ''Oh! De Londen Kanonnen!'' Hij was erg trots dat hij die naam had bedacht. Hij had wat oude vrienden van Zweinstein opgetrommeld, die van zichzelf ook mensen hadden opgetrommeld en zodoende had hij het hele team samen kunnen stellen. Of nouja, ze zochten nog wat extra mensen, want ze hadden nu maar net genoeg mensen om een team samen te stellen, maar als er iemand uitviel konden ze niet spelen. ''Ik heb het team opgericht en het is echt supergezellig! We hebben leuke feestjes en bijeenkomsten en we hebben ook wedstrijden tegen andere amateurteams, maar we zoeken nog spelers.'' Hij knikte. ''Dat klinkt helemaal goed! Laten we dat doen.'' Zei Pollux. Hij at het laatste beetje van zijn ontbijtje op. ''Ik denk dat ik maar ga, want uhm, volgens mij heb ik vandaag werk. Dat zou ik moeten weten maar dat staat in mijn agenda en mijn agenda...'' Hij keek om de stoel waar hij wakker in was geworden, maar nee, zijn tas was hier niet. Dat betekende hopelijk dat die nog bij de fontijn stond waar Pollux in slaap was gevallen. ''Hopelijk staat die nog waar ik hem had laten staan.'' En hopelijk had het gisteravond niet geregend, want anders zouden als zijn spullen doorweekt zijn. En zijn toverstok?!?! Geschokt greep hij naar zijn kont, maar daar voelde hij gelukkig het toverhout. Gelukkig, anders was hij helemaal de gebakken banaan. ''Dus dan spreek ik je binnenkort, ik stuur je dan wel een uiltje. Want ik weet nu waar je woont.'' Hij lachte schaapachtig en maakte een kort Pollux-dansje met zijn handen, waarmee hij duidde op het huis van George. @George de Haviland
  8. Pollux huilde in een kast. Dat was een standaard iets, Huffelpuf erfgoed. Maar deze keer was het wel heel erg, want Pollux huilde om iets anders dan snoepjes, namelijk om zijn kat Timbo die was overleden. Timbo was al een oude kat, maar toch viel het Pollux erg zwaar. Hij had haar als sinds Zweinstein, en ze was een lieverd die altijd op Pollux' bed kwam liggen als hij sliep. Nu denk jij natuurlijk, Betsy je maakte een typfout want Timbo is een jongetjesnaam en je schreef 'ze' in de vorige zin, maar nee, beste lezer, het was geen typfout. Timbo was een vrouwtje. Waarom heet ze dan Timbo? Nou, als je nog geen van mijn andere topics hebt gelezen waarin dit is beschreven zal ik het nogmaals uitleggen. Timbo was oorspronkelijk geadopteerd door Pollux, in de veronderstelling dat ze een mannetjeskat was, maar toen er plots roze kittens uitkwamen was het duidelijk dat het geen mannetje betrof. Castor, de lieftallige broer van Pollux, vond dat ze Timbinne moest gaan heten, maar Pollux was het daar niet mee eens en dus heette ze nog steeds Timbo, tot het moment dat Pollux haar in een hoekje vond. Katten trekken vaak van hun eigenaar weg als ze overlijden, en zo ook Timbo. Ze had zichzelf tussen de kast en de doos die in Pollux' woonkamer stonden verstopt en toen Pollux haar vond was hij enorm geschrokken. Hij had geprobeerd zijn vrolijke zelf te zijn, en het niemand te laten merken dat hij verdrietig was, maar vandaag was het gevoel in hem zo sterk dat hij wel moest. En daarom zat Pollux huilend in een kast. Hij schrok op van het licht dat de kast binnen kwam en hief zijn hoofd op, waardoor er nog meer tranen over zijn wangen gleden. Hij hoorde een bekende stem, het was Megan. Toen ze zich hurktte zag hij ook haar gezicht wat het iets beter maakte. ''Timbo is dood.'' Mompelde hij, waarna hij probeerde zich iets te vermannen, maar de tranen bleven maar komen. ''Ik vond haar en ik dacht dat ze sliep...'' @Megan Blossom
  9. Ja, iemand die Pollux's grapjes niet leuk vond was uiteraard een cultuurbarbaar, dat kon niet anders. Zijn dansjes en grapjes waren meesterwerken dat wist iedereen. Nou dat was mijn toevoeging. De jongen genoot erg van zijn pizza, ondanks dat ongeveer de helft van de vulling op zijn bord was beland. Had die ook wat te eten. Hij was blij dat Megan het eten lekker vond, anders waren ze hier helemaal voor niets heengegaan. Alhoewel, Pollux had nu pompoensap en pizza, maar het was niet goed als hij de enige was die het leuk vond. Dan had hij net zo goed in zijn eentje kunnen gaan, dus nee, het was belangrijk dat ze het allebei gezellig hadden en het lekker vonden. En ze wilde vaker komen! Dat maakte Pollux ook heel erg blij. Hij nam nog een hap van de pizza en een slokje uit zijn glas. ''Hoe gaat het verder met jou? En met je familie?'' Pollux kon zich Juel goed herinneren en mistte haar wel. Misschien moest hij binnenkort ook maar weer eens met haar afspreken als ze het niet te druk had. Ook Max had Pollux gekend, al had Pollux nooit zoveel tijd met hem besteed als met zijn twee Huffelige zusters. Hij voelde zich een beetje schuldig bij het feit dat hij nog niet echt intensief dingen aan Megan had gevraagd. Hij was een persoon die altijd dacht dat mensen wel naar hem toe zouden komen als ze problemen hadden, maar soms vergat hij wel eens te vragen hoe het met iemand ging. Niet dat het hem niet interesseerde, hij vond het erg belangrijk dat zijn vrienden zich goed voelden. Hij nam nog een slok van zijn sap en rolde de pizzapunt in een rol waar hij een hap van nam, zodat het beleg niet kon ontsnappen. @Megan Blossom
  10. Een onbekend weekend ergens in 1839, De Londen Kijk, Pollux was niet bepaald een feestbeest. Kijk, als er een feestje werd gegeven was hij van de partij, hij was niet iemand die feestjes uit de weg ging. Nee, hij trok er zelfs naartoe. Maar zelf gaf hij nooit echt feestjes. Misschien eens een verjaardagsfeestje in de Huffelpuf leerlingkamer, maar dat was meer per ongeluk als hij voor iemand taart had gebakken en begon te zingen, en de rest van de leerlingkamer deed mee. Omdat ze Huffelpuffers waren, weet je wel. Jake, daarentegen, hield de wildste feesten, dat wist Pollux maar al te goed. Hij was al een paar keer geweest en had heel braaf van al het 'veilige' eten gegeten, terwijl hij genoot van hoe idioot en jolig iedereen werd, maar ook zonder al die gekkigheden vond Pollux Jake's feestjes altijd geniaal. Daarom had hij zijn vriend gevraagd of hij wilde helpen met het organiseren. Zo kwam het dat Pollux deze middag achter Jake was aangelopen met wat kratten vol vloeistoffen waarvan Pollux de naam niet kon uitspreken. Verder was er whisky, rum, gewone limonade (voor het onschuldige regenboogschaap en als mixer), snacks en nog meer, allemaal op de tafel in Pollux's appartement. Pollux wist niet zeker wat hij van het feestje moest verwachten, hij had nog nooit een feestje gehad in zijn appartement en ook niet met zijn teamgenoten en de reserves, maar het was wel vol zo. En best gezellig. De kratten werden leeggetrokken en de hapjes vlogen van tafel. Pollux nam net een vuurvlambal, een soort gefrituurd magisch hapje waardoor er stoom uit zijn oren kwam en zijn hele mond in brand leek te staan. ''Ahhh! Heet heeeet!'' Hij sprong op van zijn bank, duwde wat van zijn teamgenoten aan de kant en trok een willekeurige fles open, waar hij uit begon te drinken. Het maakte hem even niet uit dat er alcohol in zat, als het de hitte maar even stopte. ''Ah! Jake! Heet!'' Hij gebaarde naar zijn vriend die in gesprek leek te zijn met iemand anders en nu hij even niets dronk leek zijn mond weer te branden en dus begon hij de drank weer te drinken om zijn keel en mond te koelen. @Ronan Lennox @George de Haviland @Jonathan Bell OOC: Bijna alle leden van de Londen Kanonnen zijn aanwezig, dus ook NPC's die je gewoon mag godmodden! Leef je uit!
  11. Pollux wilde de man helpen, maar hij wist niet zo goed hoe. Uiteraard was snoep in iemands haar gooien niet bepaald sociaal geaccepteerd, het in iemands haar zitten om snoep eruit te halen was ook niet helemaal sociaal oké. Pollux keek met een verontschuldigende blik naar de man en gebaarde die met zijn handen rustig te blijven. ''Ja, meneer, sorry het was een ongelukje!'' Pollux benaderde de man langzaam, hopend dat die toe zou laten dat Pollux hem zou helpen toen hij enorm schrok van de man die een enorm harde uitroep deed. ''Ahh!!'' Riep Polo terug, geschrokken van de geschrokken man geschrokken reactie -zeg dat viermaal achtereenvolgend- terwijl hij terugdeinsde, en zag wat het probleem was, een chocoladehapper had de man in zijn oor gehapt. Oei. ''Wacht, als u, stilstaat dan haal ik hem eraf!'' Pollux bewoog naar voren, zijn vingers waren onderweg naar de happer, toen een snoepslang hem aanviel vanaf de kruin van de man. ''Auw!'' Riep Pollux en hij sloeg een hand voor zijn neus, waar hij nu een snoepslang aan had hangen. Snel trok hij de slang eraf en stopte die terug in de zak. ''Trek eraan, dan laat hij los!'' Riep hij de man als advies toe, terwijl een andere snoepslang zijn staart langs de mond van de man probeerde te bewegen. Dit ging echt top. @Zachary Davidson
  12. 25 september 1839, op Megan's afdeling Kijk, Pollux was best verdrietig omdat een paar weken geleden zijn kat Timbo overleden was. Dat weet ik, omdat dat Esther mij dit verteld heeft, en omdat ik het in het personagedossier van Pollux heb gezet. Er staan nog meer dingen over Timbo in het personagedossier van Pollux. Timbo was een vrouwtjespoes waarvan Pollux later erachter kwam dat het een vrouwtje was. Zijn broer Castor was ervan overtuigd dat Timbo voortaan Timbinne moest heten, maar Pollux was het daar niet mee eens geweest. Nou, dat was alle info in het personagedossier. Heel intrigerend uiteraard. Pollux kende de kat al heel lang, en waren dikke maatjes. Ze was met hem overal mee naartoe geweest, naar Zweinstein, naar de universiteit en nu naar zijn kamer in Londen. En nu was ze er niet meer en dat verschrikkelijk voor ons favoriet regenboogschaapje, maar het was voor éen ding positief: de snoepwinkels in Londen hadden een goede omzet. Maar, Pollux ging niet bij de pakken neerzitten. Nee, Pollux nam actie! Nadat hij was getroosd deed hij zijn best om zichzelf op te vrolijken, en dat deed Pollux op nogal, ehm, ludieke manieren. Bijvoorbeeld door op Megan's afdeling te gaan en met een Sonores-spreuk hard ''HALLOOOO MEGAAAAAN!'' te roepen, waardoor er vier patiënten schreeuwden, en eentje maar bleef schreeuwen. Pollux voelde zich meteen schuldig maar vergat de spreuk uit te zetten. ''OH NEE GAAT ALLES WEL OKÉ MEVROUW?!?!?!'' knalde hij in iedereens oren en de mevrouw begon te hyperventileren. Oeps. @Megan Blossom
  13. De Londen Kanonnen

    Pollux heeft sinds begin 1939 een amateur zwerkbalclub opgestart genaamd De London Kanonnen. Hij is zelf een jager, en ik zoek nog chars die het leuk zouden vinden mee te doen. Ze oefenen meerdere malen per week maar voornamelijk op de Zaterdag, dus het is niet erg als je char de doordeweekse oefeningen mist, maar Zaterdagavond moeten ze meestal vrij zijn. Ze spelen ook wedstrijden tegen andere amateurclubs, dus lijkt me leuk daar ook topics over te openen. De clubgenoten gaan ook wel eens samen uit eten voor de gezelligheid en er komt vast ook nog een feestje bij Pollux thuis. Je kan ook lid zijn zonder te posten, maar mensen die actief meeposten hebben voorrang. Het team: Jager 1: @Pollux O Rinn Jager 2: @Ronan Lennox Jager 3: Wachter: @George de Haviland Drijver 1: @Jake Chadwick Drijver 2: Zoeker: @Jonathan Bell
  14. Op een onbekende datum, op een onbekende straat, in een onbekende tovenaarsbuurt, in een onbekende stad, op een onbekend tijdstip, maar het is ergens in de middag. Pollux was niet bepaald on-gul met zijn snoepjes. Uiteraard was dat anders als Pollux aan een snoeplimiet zat als hij weer eens op anti-snoep dieet ging om een poging te doen van zijn verslaving af te komen, maar hij was nu niet op dieet en dus liep hij rond op een random magische straat ergens in Engeland met zijn snoepzak in zijn hand, zijn prachtige rijmen te verkondigen. Het enige wat hij nog mistte was een gitaar of banjo en hij zou een eenpersoons band kunnen zijn, maar helaas speelde Polo alleen drum en piano en waren deze beiden instrumenten niet heel erg mobiel. En dus had hij in een van zijn jolige buien het idee de tovenaars in dit gedeelte van deze onbenoemde stad op te vrolijken, want iedereen was altijd zo serieus en dat was ook zo verschrikkelijk! Wat was er nou leuk als iedereen zo keek als een regenwolk. En het lukte Pollux, want mensen vonden hem grappig. Al leek niet iedereen de snoepjes te durven eten, strooide hij het vooralsnog in het rond. ''Snoepjes hier, snoepjes daar!'' Hij struikelde toen hij een rondje om zijn eigen voeten probeerde te maken en kon zichzelf net met zijn rechterbeen opvangen, maar door de val waren er een boel chocoladehappers en suikerslangen op het hoofd van een meneer terechtgekomen en Pollux werd rood. ''Oh pardon, meneer, er zit wat snoep in uw haar!'' Nee, echt?!?
  15. Pollux die koekjes bij Megan kwam langsbrengen, ja, dat klonk als een plan. Misschien kon Pollux zelfs optreden als clini-clown, hij was erg goed met kinderen, zij moesten altijd wel om hem lachen. ''Daar kom ik dan aan met een kan warme chocolademelk en een schaal met twintigduizend koekjes, voor onze belangrijkste zuster!'' Hij deed met zijn mond een triomfantelijk trompet na en boog richting Megan, met zijn armen uitgestrekt of hij de kan en de schaal al bij zich had en lachte, waarna hij weer opstond. ''Lijkt mij best leuk ook met die kinderen. En op zich kan een koekje op een dag niet zoveel kwaad, dus de diëtist in mij is er helemaal tevreden mee.'' Hij stak zijn duim op en ging toen verder met de verbouwing. Hij haalde met zijn toverstok planten uit de doos en de bokalen waar de planten in zouden hangen. de lange slierten met groen drapeerde hij over de rand van de gele bokalen en hij hing deze met een soort ijzeren draad aan het plafond. Het enige wat Pollux moest doen was elke dag wat water geven en de slierten bij knippen, maar misschien was het ook goed om wat psychiatrische patiënten dat te laten doen! Dat moest Pollux maar eens met Megan bespreken. Of een andere dokter, dat was toch een prachtig plan! ''Zo dat is ook gebeurd, het begint er nu al heel fleurig uit te zien!'' Hij glimlachte tevreden en keek naar Megan's werk, waar hij een vrolijk gevoel van kreeg. Dit was zo leuk! Dit hadden ze al stukken eerder moeten doen. Hij keek naar de twee visjes die nu in het aquarium rondzwommen. Ze waren dan misschien nog maar met zijn tweetjes, maar door een kennis van Pollux hadden ze een mannetje en een vrouwtje van de originele school kunnen krijgen, en dus wie weet zouden ze baby'tjes regenboogvisjes krijgen. Dat leek Polo in ieder geval heel leuk, dan had hij iets om naar te kijken als hij een paar uur voor zichzelf had en zijn papierwerk op orde probeerde te krijgen. ''Wil je me helpen met de transformaties van de banken? Weet jij nog hoe die eruit zagen?'' Pollux wist alleen hoe de banken voelde als hij er zichzelf dramatisch overheen had gedrapeerd, terwijl hij door een ernstig snoepjestekort werd geteigerd. Dus hij zou sowieso de bank aan kunnen passen als die niet zacht of hard genoeg was, maar hij kon zich alleen herinneren dat de bank gele zittingen had, maar was een deel van hout, of niet? Hij wist dat niet meer zo zeker na die jaren. @Megan Blossom
×