Jump to content

Evangeline Lennox

Admin
  • Content count

    999
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    117

Evangeline Lennox last won the day on October 7

Evangeline Lennox had the most liked content!

About Evangeline Lennox

  • Birthday 08/11/95

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    VTP
  • Naam
    Irene

Profile Fields

Recent Profile Visitors

5,746 profile views
  1. Helemaal speciaal vanuit Verwegistan deze nominatie voor Gianna voor de dood van Felicia D< </3 ook al is ze niet echt dood maar ik vind dat dit telt
  2. Irene's Song Aesthetics

    @Evangeline Lennox Halsey - Castle If you wanna break these walls down, you’re gonna get bruised Now my neck is open wide, begging for a fist around it but there's no use crying about it I'm headed straight for the castle They wanna make me their queen And there's an old man sitting on the throne there Saying that I probably shouldn't be so mean I'm headed straight for the castle They’ve got the kingdom locked up And there's an old man sitting on the throne there Saying I should probably keep my pretty mouth shut
  3. [1837/1838] Where there is a will, there is a lawsuit

    Hoewel hij het nog redelijk goed kon verbergen had Evangeline ook wel door dat Daniel Bennett deze mysterieuze gang van zaken niet geheel waardeerde. Het had genoeg zijn interesse gewekt om langs te komen, maar zijn interesse vasthouden was natuurlijk een heel ander verhaal. En dus moest het hele verhaal op tafel, of toch de samenvatting daarvan. Evangeline wreef wat gespannen over haar buik toen Rhiann haar zwangerschap noemde en vroeg zich ondertussen af of dit niet iets te snel ging. Of het niet nodig was om Mr. Bennett iets meer aan de tand te voelen dan alleen maar de suggestie dat ze hem graag wilden vertrouwen. Maar tegen die tijd was het al te laat en nu al haar geheimen toch al hier open en bloot op tafel lagen, kon ze maar beter haar best gaan doen om de man naar hun kant te halen. "Er is bewijs, van het huwelijk," vulde ze Rhiann aan. Eva geloofde in ieder geval dat er echt bewijs was. Hard genoeg om niet eens het idee te geven dat ze het niet honderd procent zeker wist. "Ik heb het nog niet in mijn bezit, maar als we het te pakken krijgen hebben we een sterke zaak." Eva wierp de man een zelfverzekerde blik toe. Advocaten waren vast geïnteresseerd in bewijs, niet waar? Dat was waar ze hun zaken op bouwden. . "Uiteraard blijft het een risicovolle zaak. De Cadwgans zijn een invloedrijke familie..." Owain had zo zijn invloed in het ministerie, zelfs reikend tot in de rechtszalen. Dat zou het niet makkelijk maken, maar als iedereen alles wat moeilijk was maar uit de weg ging, dan kwam er nooit verandering in de wereld. Dat was tenminste wat ze zichzelf elke keer vertelde als haar angst de overhand begon te nemen. Ze kon gewoon Owain Cadwgan niet altijd laten winnen, in ieder geval niet zonder dat ze moeite had gedaan om hem in haar val naar de verliezende kant te trekken. "Er zijn vast niet veel advocaten die het aandurven om deze zaak aan te nemen. Maar we zijn natuurlijk hier gekomen omdat we denken dat u... niet bent zoals de rest." Ze moest eens weten hoe anders hij was dan de rest. "Ik weet dat het als heel wat klinkt, maar zou u mogelijk bereid zijn om mijn zaak aan te nemen Mr. Bennett?" Eva zou er graag aan toe hebben gevoegd dat ze hem rijkelijk zou belonen maar eh... ja, dat zat er even niet in. Dus glimlachte ze maar even heel lief naar hem. Want advocaten waren daar zo gevoelig voor, uhu.
  4. Afwezigheidstopic

    Over precies een week vertrek ik naar Canada whoooee en dan ga ik daar rondtrekken van 13 t/m 27 oktober! Superveel zin in. Mijn laptop gaat niet mee en jullie kennen allemaal mijn posttempo laat staan als ik een post uit ga schrijven op mijn mobiel,, dus verwacht maar niks of in ieder geval niet al te veel <3 Tot die tijd moet ik helaas nog heel veel regelen en moet ik voorwerken voor zowel stage als deadlines voor school die precies in mijn vakantie vallen. Ik heb het dan ook even superdruk en dus gaat PP op een laag pitje, want de stress schiet vandaag al de pan uit. Gelukkig gaat het het allemaal waard zijn ;D
  5. [1837/1838] Where there is a will, there is a lawsuit

    Nou, het ding aan maar weinig informatie geven was dat mensen best wel eens de neiging konden hebben om niet op je verzoek in te gaan. Tenzij ze nieuwsgierig waren. Daniel Bennett was blijkbaar wel een nieuwsgierig man. Evangeline liet haar blik even over hem heen glijden toen hij binnenkwam voor ze overeind schoot uit haar stoel. Hij had wel iets indrukwekkends, zo'n flair die advocaten over zich heen konden hebben, eentje die je zowel zeker als een beetje zenuwachtig maakte. Of misschien was dat gewoon ook omdat Evangeline niet goed wist wat ze van Daniel Bennett moest verwachten. Zelf was Eva nou niet bepaald bekend in de wereld van rechten, dus het was eigenlijk wel een opluchting geweest dat Rhiann wel iemand kende die hen mogelijk zou kunnen helpen. Mogelijk, want waar ze mee aan zouden komen zetten was niet bepaald een licht verzoek. De Cadwgans waren een vooraanstaande, rijke familie, die daagde je niet zomaar uit tot een rechtszaak. De gemiddelde advocaat wilde daar waarschijnlijk liever niet eens aan beginnen. Maar er waren maar weinig manieren om te bewijzen dat je ergens gelijk in had en zelfs al was het rechtssysteem ook niet helemaal eerlijk, het was haar beste kans. Eva glimlachte vriendelijk naar de man. “Het is een genoegen om u te ontmoeten. Al zijn de omstandigheden er niet echt naar.” Liever had ze Daniel Bennett natuurlijk nooit gekend, maar nu was ze vooral blij dat hij bestond – ha, dat laatste konden veel mensen op deze wereld vast niet zeggen. Zoals afgesproken nam Rhiann het woord. In sommige gevallen had Eva dat misschien vervelend gevonden, maar gezien Rhiann hier degene was met de betere contacten –en deze onderneming al risicovol genoeg was- vond ze het eigenlijk niet zo erg. Dus terwijl Rhiann in allerlei dure woorden uitlegde hoe risicovol precies knikte Eva alleen maar instemmend en liet ondertussen schattend haar blik over Mr. Bennett glijden. Hij zag er niet echt uit als iemand die snel uit de weg ging voor gevaar, maar of ze hem konden vertrouwen... Ze wist het niet zo goed. Er waren natuurlijk wel manieren om iemand zo aan je te binden, maar om nou je advocaat bij de eerste ontmoeting meteen een Onbreekbare Eed af te laten leggen... Van alle mensen op de wereld wist Eva heus wel hoe onprettig dat was. Misschien moest ze eerst maar eens kijken wat hij hier op te zeggen had.
  6. Knock, knock - who's there?

    Het voelde als een opluchting om Rhiann haar woorden te horen bevestigen, om te weten dat ze niet de enige was die dacht dat het gewoon tijd was die Keane nodig had gehad. Tijd om na te denken en alles nog eens echt goed in perspectief te plaatsen. Ze hoopte het maar. Ze hoopte dat dat genoeg zou zijn om hem zelf tot inzicht te brengen. Als zelfs tijd niet genoeg was om hem enigszins van gedachten te laten veranderen dan... Daar wilde ze eigenlijk niet aan denken. Want dat betekende dat er iets gebroken was in hun relatie dat niet meer te lijmen viel. "Een brief klinkt als een goed idee," knikte ze op Rhiann's voorstel. Ja, een brief. Dat zou haar de gelegenheid geven om nog eens met Keane te communiceren voor ze iets onverwachts deed. Dan kon ze het hem uitleggen, hem voorbereiden op wat er komen viel. En het klonk zoveel beter om bij Keane te beginnen dan dat ze meteen de confrontatie met Owain Cadwgan aan moest gaan. Andere maatregelen... dat klonk onheilspellend en dat was het misschien ook wel. Maar nu was het nog niet zo ver. Er was best een kans dat Keane hier gewoon op zou reageren en dan hoefden ze helemaal geen andere maatregelen te nemen. Eerst moest ze precies weten wat ze van hem wilde. Daar had Evangeline wel ideeën over. Ze wilde dat hij hun kind erkende. Dat was het belangrijkste, het eerste waar dit om zou moeten draaien. De toekomst van hun kind, het beste wat ze het maar kon bieden. Het liefst met twee ouders, in plaats van één. En dan.. hun huwelijk natuurlijk. Als hij dat erkende had ze ook meteen zichzelf gered van alle reputatieschade die hier aan vast hing -of in ieder geval toch, van een groot deel. Ze moest niet teveel eisen hebben, want dat bracht het risico dat hij er sowieso geen in wilde willigen, maar ook niet te weinig. Je moest altijd iets hebben om over te onderhandelen, iets dat je in kon leveren als het echt nodig was. Daarna discussieerden ze over de tijd die ze hem zouden geven. Niet te kort, want Keane moest de gelegenheid hebben om ook werkelijk haar verwachtingen om te kunnen zetten in acties, maar niet te lang, zodat hij wel de druk zou voelen om er iets mee te doen. Eva vroeg veel liever om dingen dan dat ze ze opeiste -met vragen kwam je over het algemeen toch ook best ver- maar in dit geval kon ze maar moeilijk om dingen gaan vragen. Dat haar eerder ook al niet zo ver gebracht. Nee, dit waren dingen waarvan ze eiste dat het zou gebeuren. Het was lastig om de juiste woorden daarvoor te vinden, om niet te hard of juist te zacht over te komen en toch haar boodschap duidelijk te maken, maar uiteindelijk lukte het wel, met de nodige hulp en aansturing van Rhiann. Het voelde niet helemaal als haar woorden, maar uiteindelijk was het wel iets geworden waar ze achter stond. En dus werd de brief verzegeld, beveiligd en opgestuurd. Het voelde toch wel eng, toen ze hem zo zag vertrekken, haar geheimen de wijde wereld in gedragen, maar toen de brief eenmaal weg was, was er toch niet echt meer iets wat ze er aan kon doen. Ze hadden hun eerste pion verzet op het nieuwe speelveld en nu was het wachten op de reactie van de tegenstander. ___ OOC: Uitgeschreven
  7. [1837/1838] Where there is a will, there is a lawsuit

    Hij had niet geantwoord. Niks, helemaal niks. Geen klein briefje, geen verontschuldiging, geen bevestiging, niet eens een ontkenning, alsof het niet echt was en haar zorgvuldig gekozen woorden niet meer dan lucht die je weg kon blazen. Evangeline had het eigenlijk niet willen geloven, maar de realisatie was hard door gedrongen toen er gisteravond nog steeds geen post was gearriveerd en daarmee de tijd die ze hem gegeven had ten einde kwam. Ze had haar best gedaan om zich sterk te houden, om moedig te glimlachen toen Rhiann haar medelevend aankeek, in ieder geval tot ze alleen op haar kamer was en haar tranen met niemand anders dan het kussen hoefde te delen. Eva had zo gehoopt dat hij haar iets zou geven, een beetje hoop of gewoon wat inzicht in hoe hij over deze situatie dacht. Vroeger dacht ze nog wel eens te kunnen bedenken hoe Keane zou reageren, maar tegenwoordig waren zijn acties maar moeilijk te beredeneren, kon ze niet meer zo goed inbeelden wat voor gedachte er precies achter zijn keuzes lag en dat maakte de teleurstelling mogelijk alleen maar groter. De vage hoop dat Keane's bericht wellicht wat laat was vervloog al even snel in de volgende dagen en dus werd het volgende plan ingezet. Eva wist niet zeker of ze dit plan zo leuk vond, maar het maakte niet uit of ze het leuk vond, het ging er om dat dit de meest logische volgende stap was als ze werkelijk iets zou willen bereiken. Eigenlijk was Eva wel blij dat Rhiann mee ging naar Londen. Het gaf haar toch een fijner gevoel om met zijn tweeën te zijn en iemand aan haar kant te hebben staan, zelfs al bracht met zijn tweeën reizen op een bepaalde manier ook wel meer risico met zich mee. Het reizen zelf viel uiteindelijk nog best mee. Eva vond de lange wandeling door de sneeuw erger dan het inbreken - dat had ze nu toch al vaker gedaan en ze was er best goed in geworden, wist nu best waar ze op moest letten en dit huis was al zo onbeveiligd dat ze zonder problemen het kantoor van Daniel Bennett in konden struikelen. Ah, de Bennetts. Eva was natuurlijk wel bekend met de naam. Als je zelf uit een grote tovenaarsfamilie kwam waren de eerste namen die je zo ongeveer leerde wel die van andere bekende families. Maar net zoals in de magische maatschappij, waren er in deze verzameling van families ook bepaalde scheidingen en de Lennoxes hadden altijd meer gehad met andere families dan met de Bennetts. Lag vast aan bepaalde normen en waarden. In dit geval moest ze dus maar vertrouwen op Rhiann en hopen dat de vrouw een goede inschatting had gemaakt. Het begon al goed. Het spoedtarief lag 50% hoger dan het normale spoedtarief? Hoe hoog lag dat eerste tarief eigenlijk al? Eva wist heel zeker dat ze het geld niet had om dat te betalen en Rhiann was dan een Cadwgan, maar zij ging dat bedrag heus ook niet zomaar ergens vandaan toveren. Maar ze hadden niet echt een andere keus dan ja-knikken en doen alsof die galjoenen aan een boom in de achtertuin groeiden, want alleen met die houding zou de heks vast in actie schieten. Het kwam vast wel goed. Ze kon altijd nog geld lenen van haar vrienden, George of Caspian en het dan terug betalen als... ze wel geld had. Hopelijk. Terwijl de heks achter de balie na enige overtuiging een bericht uit begon te zenden klapte Evangeline een klein apparaatje open in haar hand. Het was een kompas. Ze had het ooit voor haar verjaardag gekregen van Felciia. Het vertelde je precies waar de dichtsbijzijnde uitgang in een kamer was als je die nodig had. Toen had het vooral een grappig cadeautje geleken, nu kwam het serieus wel echt goed van pas en ze ging eigenlijk niet meer de deur uit zonder. Eva tuurde naar de ronddraaiende wijzer en klapte het toen snel weer dicht. "Zou hij echt komen?" fluisterde ze gespannen richting Rhiann. Twintig jaar was een lange tijd... en mensen konden soms erg veranderlijk zijn.
  8. RPG Classical Art Memes

    Charlemagne Gordon-Lennox & Evangeline Lennox Felicia Harding Grigor Rhyddrerch & Gisella Rhyddrerch Keane Cadwgan & Josephine Cadwgan Jennifer Churchill Titiana Dickson Raphael King & Emilia
  9. Persoonlijk Topic Dump

  10. Les liaisons dangereuses

    Silly men They want to fight fire with fire Fight hate with hate I promise you I will fight you with water and I will destroy you with love but don't be afraid because I'm a woman I know when enough is enough 26 december 1837 Keane, Het is alweer een aantal weken sinds onze laatste ontmoeting en ik hoop dat je tijd hebt gehad om na te denken over alles wat je hebt gezegd. Ik moet toegeven dat ik hoopte om daarna nog eens van je te horen, maar je acties spreken nog duidelijker dan je woorden. Ik heb in ieder geval genoeg tijd gehad om na te denken en daarom schrijf ik je ook deze brief. Ik schrijf je specifiek vandaag, niet alleen omdat het kerstmis is, maar omdat ik je graag wil herinneren aan een gebeurtenis die plaatsvond op deze dag, drie jaar geleden, en aan de beloftes die je toen hebt gemaakt. Het was de dag dat je me ten huwelijk vroeg en we samen richting Schotland vertrokken om van deze belofte werkelijkheid te maken, iets wat we uiteindelijk ook hebben gedaan. Ik weet dat we daarna niet veel meer gepraat hebben over onze bruiloft, maar gezien de omstandigheden waar we ons momenteel in bevinden, denk ik dat het belangrijk is dat we dat wel doen. Je vertelde me dat ik weg moest gaan, maar ik wil niet weg gaan en ik ben ook niet van plan om weg te gaan. Kijkend naar de feiten heeft ons huwelijk anderhalf jaar voor je huwelijk met Josephine plaatsgevonden, wat mij meer recht geeft dan haar om me aan jouw zijde te bevinden en ons kind meer recht op een plek in je lijn van opvolging. Het is de waarheid en ik weet dat jij dat ook weet, we hebben er alleen nooit naar gehandeld. Maar die tijd is voor mij voorbij. Het is tijd dat de wereld de waarheid leert kennen. Ik ben bereid je een kans te geven om je gedrag goed te maken en dus zal ik je een voorstel doen. Ten eerste, wil ik dat je ons huwelijk, en daarmee mijn positie, erkent. Ten tweede, wil ik dat je ons kind erkent en daarmee beloofd er altijd voor te zullen zorgen. En ten derde, mocht God ons zegenen met een zoon, dan wil ik dat je hem erkent als je ware erfgenaam, zoals het zijn recht is. Dit zijn mijn eisen, niet minder en er valt ook niet over te onderhandelen. Aangezien ik geloof dat ik je al genoeg tijd heb gegeven om na te denken over je acties, geef ik je tot 10 januari om mijn eisen in te willigen. Als ik voor die tijd niks van je heb vernomen en geen bewijs heb ontvangen dat je tot actie bent overgegaan, dan zal ik andere maatregelen nemen om de waarheid naar buiten te brengen en mijn rechten terug op te eisen. Het spijt me dat het zo moet gaan, maar ik vrees dat je me geen andere keus hebt gegeven en ik ben bereid om alle consequenties te aanvaarden die mijn beslissing met zich meebrengt. Ik hoop dat je deze keer de juiste keus maakt en anders zal ik het voor je doen. Onthoud dat er geen geheimen zijn die voor altijd verborgen blijven. Evangeline
  11. [1837/1838]They say life's best moments usually happen unplanned,

    Natuurlijk was het ook wel heel wat anders om net pas te horen dat je nog een kind kreeg. Evangeline bezat die informatie nu al maanden. Ze had tijd gehad om zich door die eerste paniek heen te werken en te wennen aan het idee en dat vergat ze eigenlijk wel een beetje in dit moment. Ze had dit toneelstukje van "je beter voordoen dan je je eigenlijk voelde" nu al wekenlang gespeeld en het was er een beetje te goed ingesleten. Bovendien had ze niet echt het gevoel dat ze het zich kon veroorloven om de paniek die ergens wel onder de oppervlakte dreef werkelijk toe te laten. Eva was bang dat als ze dat deed, dat het haar volledig over zou nemen en ze al helemaal niet meer helder na kon denken. En ze moest haar hoofd erbij houden. Ze was verantwoordelijk nu, voor meer dan alleen zichzelf en dus moest ze zich sterk houden. En dan was het makkelijker om haar gevoelens om te zetten in boosheid, naar de rest van de wereld, naar Keane, naar wat dan ook, als dat betekende dat ze de onderliggende paniek niet zo hoefde te voelen. Het was gewoon een manier om er mee om te gaan, zoals Keane zich nu verstopte achter al zijn ontkenningen. En hij ging haar niet echt, echt, echt volledig in de steek laten toch? Ze waren het wel vaker niet eens geweest over dingen en daar kwamen ze ook niet altijd meteen uit. Maar misschien was het deze keer toch anders. Misschien was ze met haar opmerkingen nu wat te ver gegaan. De boze uitdrukking gleed voor een moment wat van haar gezicht en met lede ogen keek ze naar de tinkelende muntjes die hij aan haar voeten gooide alsof ze een of andere bedelaar was op straat waar hij eigenlijk niet te dicht in de buurt wilde komen. Het voelde vernederend en dat gevoel werd alleen maar versterkt door die brandende blik in zijn ogen. Alle woorden die op haar tong lagen waren op slag verdwenen. "Nee Keane!" Eva zette een stap naar voren, maar struikelde half toen ze met haar blote voet op een hard muntje stapte en voor ze het wist was Keane uit de kamer verdwenen. "Kom terug," gilde ze, waarschijnlijk meer tegen een dichtvallende deur dan het werkelijk zijn oren bereikte en hem om zou doen draaien. "LAFAARD." Voor een moment overwoog ze om achter hem aan te rennen, toch maar al haar waardigheid te laten varen en hem gewoon te smeken haar te geloven, maar ze kreeg haar voeten niet verder in beweging, alsof er iets was dat haar tegenhield. Teveel emoties probeerden zich tegelijk een weg door haar lichaam te voeren. Ze voelde zich boos, verdrietig, angstig, alleen, alles tegelijk. Iets in haar wilde alleen maar dat schilderij van de muur aftrekken, deze hele kamer kapot maken, zoals hij hun relatie kapot maakte in dit moment. De munten blonken verleidelijk aan haar voeten, maar ze schopte ze weg, kwaad, gefrustreerd, gekwetst. Als het zo moest dan hoefde ze het toch allemaal niet. Ze had zijn geld nodig, dat was waar, maar wat ze misschien nog wel meer nodig had was, was zijn steun. Verdomme Keane. Zag hij dat dan niet. Achteraf wist ze niet precies meer hoe ze zichzelf weer bij elkaar had geraapt en uiteindelijk de kamer had verlaten. Eva wachtte niet tot de volgende ochtend. Natuurlijk niet, als hij haar weg wilde hebben nou dan ging ze wel, het liefst nog even extra hard stampend op de trap want wat kon haar het allemaal nou nog schelen. Keane had de verkeerde keus gemaakt en Evangeline kon alleen maar hopen dat hij de goede maakte, de volgende keer dat ze hem nog een kans aanbood. OOC: Einde <3
  12. Nieuw IC Schoolhoofd: de poll

    Het was een spannende strijd en uiteindelijk heeft @Seneca Damarcus de meeste stemmen gekregen! So... hide your puppies and hide your booze
  13. Verjaardagscadeautjes!

    OKTOBER: 9 oktober @Chase Bennett - 17 jaar Van Cassandra: Een leren armband waarmee je volledig opgaat in de omgeving als je hem om doet 17 oktober @Merry Appleby - 20 jaar Van Madeline: Een cadeaubon voor een beauty behandeling bij "de Waterlelie" #subtiel 18 oktober @Livia Ingram - 10 jaar Van Blanche: Een mooie broche (die water in het gezicht spuit van jongens als ze vervelend tegen je zijn) en speciale eenhoornthee in alle kleuren van de regenboog 22 oktober @Alexis Eversly - 28 jaar Van June: Een armbandje met bedeltjes eraan die kunnen veranderen in echte voorwerpen, een tekening van Jayden. 25 oktober @Ronan Lennox - 24 jaar Van Evangeline: Een familieportret van het hele gezin Van Olivia: Een set magische glazen die zichzelf altijd weer vullen en een servies dat nooit kapot gegooid kan worden Van Floriana: Een zelfbedacht recept voor een nieuw drankje dat uiteraard naar haar vernoemd moet worden 31 oktober @Kit Clemens - 10 jaar Van Loïs: Een kooitje om hun rat in te houden, aangezien die steeds wegloopt Van Floriana: Een pot waar je geesten mee zou kunnen vangen @Pip Clemens - 10 jaar Van Loïs: Een grote doos zelfgebakken koekjes in de vorm van spinnen en doodshoofden a la Halloween Van Floriana: Een paarse ukkepulk, uiteraard gestolen uit haar vaders Ukkepulkenfarm @Maia de Liedekerken - 15 jaar Van Cassandra: Een magische boekenlegger die verandert in een dolk als je hem 3 keer op je boek tikt, want wie wil dat nou niet!! @Pearl Sanders - 27 jaar Van Ronan: Een gigantische zelf gebakken verjaardagstaart en een uitnodiging voor een wijnproeverij samen. NOVEMBER: 5 november @Harold Silvershore - 13 jaar Van Valentina: Een zelfgemaakte verjaardagskaart met een leeuw erop die iets teveel glitters uitspuugt en een bon om het handvat van zijn toverstok te laten personaliseren Van Clémentine: Een spannend boek met spookverhalen die zich op Zweinstein afspelen 7 november @Caspian Thwaite - 19 jaar Van Rebecca: Een mooie verjaardagskaart en een uitnodiging voor een High Tea in Zweinsveld Van Evangeline: nog snel even van Charlie's geld een eigen zwerkbalset met alle zwerkballen en een snaai die zich alleen door Caspian laat vangen (maar dat zegt ze er niet bij natuurlijk) Van Madeline: Het beste verjaardagsfeest dat hij ooit heeft gehad en een nieuw, mooi gewaad volgens de laatste tovenaarsmode 11 november @Wren Puck Fox - 18 jaar Van Austin: Een verjaardagskaart en een uitnodiging om eens "wat leuks te gaan doen" in Zweinsveld 17 november @Ethel Maclise - 16 jaar Van Rebecca: Een zelfgebreide warme sjaal voor de winter die in je lievelingskleur kan veranderen 19 november @Daniel Bennett - 41 jaar Van Cassandra: Een zakdoek met zijn initialen die elke vloeistof op kan zuigen en laten verdwijnen (nooit meer zorgen als je wijn of bloed morst!) @Happiness Morgenstern - 18 jaar Van Zachary: Een compleet verrassingsdiner in een duur restaurant omdat hij totaal niet was vergeten dat ze vandaag jarig was. Echt niet. Hoe kom je daarbij? De volgende dag mag ze mee een mooi sieraad uitzoeken in een nog veel duurdere winkel. Hoezo liefde is niet te koop? 21 november @Claude Bennett - 17 jaar Van Blanche: Een boek getiteld "100 manieren om te doen alsof je man onzichtbaar is" en een prachtige nieuw theeservies met kopjes die je complimenten geven (tenzij je Chase bent) 22 november @Azalea de Haviland - 4 jaar Van Ronan: Een soort "knopje" dat je op elke trap kan zetten om hem daarmee in een glijbaan te veranderen Van Evangeline: Een set magische kleurpotloden waarmee je 3D kan kleuren 26 november @Andrea Houghton - 13 jaar Van Ella: Een prachtige nieuwe set knalpoker waarvan de kaarten gekke gezichten naar je trekken als je verliest
  14. Irene's Patronus Aesthetics

    @Raphael King - Black Swan If your patronus is the black Swan then it is likely you are a highly emotional individual. Your passion allows you to devote yourself to your interests and become an expert in your chosen field. The downside to your passionate existence is that you can sometimes struggle to understand your own emotions. Black swans sometimes have negative connotations, but it doesn’t have to be thus. They are very loving people but can take a while to open up, meaning not everyone gets to see this side of their personality which can lead to false impressions. It’s not uncommon for someone with a black swan to be “blunt”, giving and taking criticism with honesty and grace, but not afraid to tell things like they are.
  15. Knock, knock - who's there?

    Het was een lang verhaal, bijna zes jaar aan herinneringen die moesten worden opgehaald. Eva had het nog nooit zo aan iemand verteld, niet zo uitgebreid. en compleet Sommige dingen vond ze niet erg om te vertellen, dat waren leuke herinneringen en het was heerlijk om de gezichtsuitdrukking op Rhiann's gezicht te zien, terwijl ze het beeld van Keane's leven op Zweinstein uit schetste, alle jaren die ze gemist had. Maar tegenover al die leuke of gelukkig herinneringen stonden ook genoeg vervelende gebeurtenissen, dingen die ze soms zelfs nog nooit aan iemand anders had verteld, in ieder geval niet in zulk detail. Maar het was belangrijk nu, dus deelde ze het maar, of ze het nu leuk vond of niet en hoe langer ze praatte, hoe makkelijker het eigenlijk ook wel ging. Geheimen konden zwaar wegen op het hart, maar ze waren zo licht als een veertje als ze over je tong naar buiten rolden. "Ja," antwoordde Evangeline, al was de term modderbloed nou niet echt eentje die ze ooit in de mond zou nemen. "Er zitten geloof ik wel wat magische zijtakken in de familie. Haar broer en een van haar zusjes zijn ook magisch, maar haar ouders zijn dreuzels." Inderdaad een vreemde keuze voor iemand die altijd leek te beweren dat bloed zo belangrijk was. Eva haalde haar schouders op. "Misschien had het ook wel echt te maken met status en geld. Ze zijn wel heel erg rijk." Maar de Cadwgans waren ook best rijk, dus het was vast niet dat ze dat geld echt nodig hadden toch? Het zou haar alleen niets verbazen als Owain altijd maar bezig was met zijn imperium uitbreiden en daar had je misschien wel nog meer geld voor nodig. En verder was Josephine natuurlijk van alles wat Evangeline niet was, ze had het meisje nog bijna nooit in protest haar mond ergens open over horen trekken. "Ik hoop het," zuchtte Eva op de volgende vraag en nadenkend knabbelde ze aan een koekje. "Ik heb lang nagedacht over zijn reactie, want ik begreep het niet echt... Ik wist natuurlijk ook wel dat hij er niet blij mee zou zijn, maar ik dacht niet dat hij het zo zou ontkennen en me zomaar het huis uit zou zetten. Ik vroeg alleen maar om wat geld." Oh en dat had hij haar gegeven hoor, alsof ze een soort bedelaar was aan wiens voeten hij zijn geldbuidel wel kon legen. Uit pure boosheid had ze het allemaal laten liggen. Daar had ze nu wel een beetje spijt van, want ze kon het geld goed gebruiken. "Maar misschien heeft hij gewoon meer tijd nodig." Duurde al wel erg lang ondertussen, maar goed, als ze niet eens meer kon hopen dat Keane wel van gedachten zou veranderen, wat voor hoop was er dan nog? "We zijn het wel vaker niet meteen eens geweest over dingen en dat kwam altijd goed uiteindelijk." Dat was vast ook wel duidelijk geworden uit al haar verhalen van vandaag. "Het is natuurlijk allemaal ook wel een beetje ingewikkeld. Ik was verloofd met iemand anders toen het gebeurde. Maar als er ook maar een kans was dat het niet zijn kind was, als ik het ook maar op een andere manier op zou kunnen lossen, dan zou ik hier niet zijn. Dan zou ik dat risico niet nemen. Ik ben niet dom. En ik hoop gewoon dat hij dat ook in gaat zien." Gefrustreerd slaakte ze een diepe zucht. "Ik denk dat hij er wel om geeft," misschien nog niet om het kind, maar wel om haar zelfs al spraken zijn acties dat nog zo tegen, ze kon gewoon niet geloven dat dit hem niets zou doen "maar dat hij het gewoon nog niet wil toegeven. Keane kan erg koppig zijn." Zij ook trouwens, voorspelde wat goeds voor dat kind van hun.
×