Jump to content

Felicia Harding

Magisch Verbond
  • Content count

    1,271
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    33

Felicia Harding last won the day on October 29 2018

Felicia Harding had the most liked content!

About Felicia Harding

  • Rank
    I don't like your kingdom

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

2,994 profile views
  1. Sociale Kalender - BW

    Wat is het? Vasilisa is jarig en dus organiseert ze (nou ja, Felicia) een Russische dag voor haar vriendinnen en dames van De Gouden Roos! 's Middags is er een Russische thee waarbij ze Russische hapjes gaan proeven, aan het einde van de middag komt de wodka naar boven en als ze op de één of andere manier nog niet vreselijk dronken zijn, gaan ze 's avonds naar een theater waar er Russisch ballet wordt opgevoerd. Organisator: Vasilisa Silvershore Uitgenodigden: Thomasin Hastings Zaira Silvershore April Monday Caroline Carrington Celia Astoria Esmé Fuentes Evita Haysward Melody de Haviland Winnifred Silvershore Giselle Rosanvallon-Vauclain Happiness Davidson Josephine Cadwgan Lucretia Augeron Lydia Hastings Olivia Finch-Hatton Victoria Rosanvallon Yara Foulkes-Davenport (Mannen zijn niet uitgenodigd en kinderen moeten thuis blijven.) Waar: De Gouden Roos clubgebouw op de Wegisweg Wanneer: Zondag 12 augustus 1838, de dag na haar verjaardag. Gespeeld? Nope!
  2. [1837/1838] How to follow you

    Kunst, ze hield van kunst. Felicia bladerde een beetje heen en weer, tot ze op de juiste dag aankwam. Kijk nou, Evita's verjaardag stond er niet eens in. Stomme agenda. "Eens kijken. Oh, er is een tentoonstelling van een kunstenaar, ze doet iets met zwevende kunst, blijkbaar. En er is natuurlijk het theater en volgens mij wordt er in Cambridge een opera opgevoerd." Maar wat Felicia betrof konden ze dat laatste theater wel overslaan, dank je wel. Dat portret van haar hing nog steeds in het foyer en elke keer dat ze er kwam voelde ze zich oncomfortabel. "Ach ja," knikte Felicia naar Evita. "Daar heb je inderdaad een punt! Ik vond de grammaticale verschillen tussen het Duits, het Frans en het Engels altijd wel lastig te leren, ik heb daar echt veel op moeten zwoegen als kind." Maar het was niet alsof Vasilisa zoveel andere dingen te doen had in haar jeugd... Ja, een beetje borduren, maar dat kon Felicia nog steeds niet en gelukkig was Lissa er nooit echt enthousiast over geweest. "Je hebt dus wel een beetje een talenknobbel?" Felicia's blik volgde die van Evita naar de catalogus op tafel, maar ze wachtte netjes tot Evita het gespreksonderwerp veranderde, want iemand vragen of ze zwanger was, was zo onbeleefd. Ze dacht in ieder geval niet dat ze al een kind hadden, tenminste niet tot Evita er mee aan kwam dat ze een kind geadopteerd hadden. "Oh, jullie hebben een dochtertje aangenomen?" Ze trok haar wenkbrauwen even omhoog. "Ja, nog maar een paar maandjes oud!" Ze pakte een kleine foto-album uit haar tas om die aan Evita te laten zien, want natuurlijk had ze foto's bij zich. "Kijk, dat is Robert, mijn zoon, en het meisje is Natalia. Zijn ze niet prachtig?" Ach, het waren babies. Kon erger. "Hoe oud is jouw dochter?"
  3. [1837/1838] How to follow you

    Liam wist niet eens dat Evita jarig was. Felicia tssk'te zachtjes, want natuurlijk wist hij het niet, zo'n idioot was hij verdomme wel. Echt, ze was blij dat ze zelf niet met hem had hoeven trouwen. Die ene date was wel grappig geweest, maar kon je je voorstellen dat je de rest van je leven met zo'n idioot van een man opgescheept zat? Alles moest om hem draaien en hij kon niet eens onthouden (of erna vragen) wanneer zijn vrouw jarig is. "Oh, ik heb meestal wat met vriendinnen gedaan," zei Felicia luchtig. "Een etentje en later een drankje... Niet echt een heel uitgebreid feest, ik ben ook pas in augustus jarig, dus dan is iedereen meestal op vakantie." Ze had niet echt het idee dat Vasilisa dat erg vond, ze hield vooral van de cadeautjes krijgen en die kon ze ook krijgen zonder uitgebreid feest, zolang ze maar iets deden. "Maar eigenlijk moeten we wel iets speciaals gaan doen vanavond, hoor." Ze zwaaide met haar toverstok en de sociale agenda vloog naar haar toe, waarin alle feestjes en gelegenheden waren gemarkeerd. Van speciale tentoonstellingen tot modeshows tot benefietconcerten, alles stond erin. "Wat vind je leuk om te doen?" "Ik hoop het voor je," lachte Felicia, want Sint Petersburg was inderdaad mooi, hoor, maar om met Evita mee te gaan... Ze was nog niet naar Rusland geweest sinds ze Lissa's leven over had gemaakt en eigenlijk wilde ze dat zo lang mogelijk uitstellen. Gelukkig had ze haar kinderen om nog een beetje te gebruiken als excuus, met hoe klein ze waren kon ze natuurlijk niet alle kanten op reizen. Ah, de talen. Felicia sprak een hele stapel, maar Lissa net wat minder, helaas. "Ik ben bang dat we een beetje overlappen... Ik spreek inderdaad Russisch, maar verder Frans en wat Duits..." Drie, bijna vier, talen spreken was natuurlijk ook best knap, maar het ergerde Felicia dat ze moest doen alsof ze er niet meer sprak. "Maar met een stapel woordenboeken komen we vast wel ver, toch?" lachte ze vrolijk. "Of we moeten maar een vertaler inhuren. Ik weet niet of ik verder nog dames ken..." Niet die een andere taal spraken, tenminste. "Zit er eigenlijk veel verschil tussen Spaans en Portugees?" Alsof ze dat zelf niet wist.
  4. [1837/1838] How to follow you

    "Oh, gefeliciteerd!" zei Felicia verrast, want echt, het was haar verjaardag? En dan zat ze zo sneu in haar eentje een theeproeverij te houden! Hopelijk had ze wat betere plannen vandaag, met vrienden... voor zover Evita vrienden had, ach, dit was sneu! "Ja, het is niet helemaal hetzelfde natuurlijk, als op een strand... Maar er zijn wel magische parken? Die zijn zo betoverd dat je geen idee hebt dat je niet daadwerkelijk buiten bent en zijn er in allerlei soorten klimaten! Er is vast wel één die geïnspireerd is op Barcelona. Het is natuurlijk niet hetzelfde..." Maar misschien was het iets. Echt, ze vond het zo sneu dat Evita nu alleen was op haar verjaardag... "Heeft u wat leuks gepland met uw man vanavond?" vroeg ze. Mocht het niet zo zijn, dan moest ze zelf iets bedenken, hoor. Ze gingen verdorie Evita's verjaardag vieren. "Oh ja, inderdaad," glimlachte ze enthousiast. "Er zijn zoveel prachtige plekken! Kastelen gemaakt van ijs, magische parken... In de zomer is er altijd een gemaskerd bal op de bodem van de zee waar Sint Petersburg aan ligt, zoiets heb ik in Londen nog niet gezien. En natuurlijk de sleereizen, magische sleeën zijn fantastisch, het is gewoon een paleis zo licht dat het voorgetrokken kan worden door een paard!" Zo prachtig allemaal, ze begreep wel waarom Vasilisa Engeland minimaal vond in vergelijking. Een sterkedrankproeverij... Ze wist niet helemaal of Lissa dat goed zou vinden, maar ach, Lissa hield van wodka als Russin en sowieso, het was niet alsof ze er was. "Oh, fantastisch idee!" glimlachte ze naar Evita. "Dat moeten we zeker eens gaan doen! We kunnen vast wel uit allerlei verschillende landen wat drank vinden. Kunnen we wel een avondje van maken, denk je niet? Misschien ergens in de zomer."
  5. [1837/1838][EN] How long before we used to be

    Older brothers. Yes, fair enough, that wouldn't give you a lot of opportunity to learn how to handle young babies, especially if the age difference wasn't big enough that they were starting to have children of their own. Especially if they lived in Spain. "Must be fun being the youngest," she smiled at Esmé. "So many siblings to spoil you and look out for you!" If that was fun, at least. She had no idea. And her twins would never figure it out either, unless Eric suddenly had an unexpected child turning up from a previous relationship... She didn't think so, but it was a Silvershore thing. Oh crap, the dogs. Felicia hadn't been around them yet, as the new Lissa, and she had no idea how they would respond, if they would recognize her, if they would notice something was wrong... "I'd love that, but I haven't introduced the children to pets yet." She glanced at the cribs, the babies still softly cooing inside. "They might have inherited Eric's allergies, you know, so I don't think it would be the best idea." It was in character for Lissa to care more about her children than she had ever cared about her husband, so of course she wouldn't want to take risks with them. "Oh, he's doing well!" The very fact that Eric had two nephews meant that with the two of them, he was the expert, if you considered knowing how to hold a baby and that you shouldn't give them things to chew on until they had teeth was an expert, but he had the excuse of his gender to get away with just dropping by once in a while, petting them on their head and then disappearing. Men had it so easy, all they had to do was show up every once in a while and father of the year! "Though of course he's a man, these things are so different for them, aren't they? Women have so many maternal instincts! They immediately know what to do!" As if to punish her for those comments, Natalia immediately started to cry.
  6. [1837/1838][EN] How long before we used to be

    Oh yeah, sure, Felicia, the best mom in the whole damn world. Okay, at least not the worst one, that title belonged to her mother even if the woman had been laying in the ground for more than a year now, but a great mom was definitely an overstatement. "Well, they seem happy," she laughed pleasantly, and it wasn't entirely a lie. They seemed happy enough. Even a little more happy whenever she was around, which only hurt a little bit at a time when she realized they wanted Lissa. Not the dead Lissa in the basement, though, it was complicated. "You have siblings, right?" Felicia asked, as she whisked her wand around to magically set some tea for them. "Were you the youngest?" Sometimes she wondered how it would've been for her to grow up with siblings, but it was such an unimaginable thing she didn't waste a lot of time on the what ifs. The tea was quickly finished and she poured them both a cup. "I don't think I need anything right now, but I appreciate it!" She smiled at Esmé. "Well, you're always allowed to take them on a walk, whenever you want."
  7. [1837/1838] How to follow you

    Ach ja, thee was op zich een typisch Engels gebruik, maar het was maar een klein misstapje dat Evita had begaan en dus glimlachte Felicia vriendelijk. "Wat een leuk idee," knikte ze. "Ik drink eigenlijk altijd maar gewoon één soort, een zwarte thee met vanille. De meeste Engelsen vinden dat al schandalig, alsof thee enkel moet bestaan uit hun geliefde Earl Grey." Ze rolde liefhebbend met haar ogen, een beetje grapjes maken over 'haar' nieuwe land mocht wel. "Dan voel ik me altijd zo bezwaard om zelf iets anders te kiezen... maar misschien moeten we daar eens iets voor organiseren. Een theeproeferij." Er waren saaiere dingen dat je kon doen. "Ja, ik denk het wel, van de zomer word ik drieëntwintig." Of twintig, eigenlijk. Maakte weinig uit, die drie jaar, toch? Er waren moeilijkere dingen om over te liegen dan je leeftijd. "Ah, Barcelona... Ik ben er nog nooit geweest, maar ik hoor dat het een prachtige stad is! Aan zee, niet waar?" Ah, de zee, Felicia hield van de zee. Dat ze nu pas bedacht dat ze daar ook naar toe hadden kunnen verhuizen... Ach, het huis in Zweinsveld was prachtig genoeg. Had zo zijn sentimentele waarde. "Ja, elke dag," lachte ze. "Ik woonde in Sint Petersburg, echt een prachtige stad. IJskoud in de winter, natuurlijk, helemaal niet zoals hier. In Engeland weten ze niet wat sneeuw is." Wat Felicia zelf niet erg vond, ze haatte de winter. Iets wat ze meer met Evita gelijk had dan met Vasilisa was haar voorliefde voor zuid-Europa, waarschijnlijk. "Ik denk niet dat ik ooit tequila heb gedronken," zei ze nieuwsgierig. "Waar smaakt het na?"
  8. Tuesday the 29th of May 1838 - in the afternoon - Eric's house in Hogsmeade "Ah, Esmé," Felicia chirped happily, smiling at Vasilisa's best friend as she was led into the salon. Felicia had, in all honesty, never really understood what had made Vasilisa decide that Esmé was her favourite friend, they weren't exactly the same type of spoiled rich women whose greatest hobbies were to complain about their husbands and be on a permanent diet like most of Lissa's friends, but out of all Lissa's friendships, the one with Esmé was an easier one for Felicia herself to maintain. Esmé was fun and clever and a bit too fond of dogs to make for easy conversation, still entertaining enough. She also hoped that Esmé wasn't too accustomed to being around children. "You've come a bit at an unfortunate moment, I admit," Felicia sighed, with one of Lissa's beloved pouts, while she gestured towards the cribs in a corner of the salon. "The twins are supposed to be down for a nap, but they're too..." awake, more or less. It wasn't that they were actively crying, but they were cooing towards each other and seemed perfectly content with never sleeping again. And the problem was that Felicia had utterly no idea what to do during those moments, but Lissa would've had the experience. Hopeful, she glanced at Esmé. "Tea?" she offered as a tribute. Private!
  9. [1837/1838] How to follow you

    "Ah, geen probleem," glimlachte Felicia vriendelijk, waarschijnlijk een heel stuk vergeeflijker dan de daadwerkelijke Vasilisa zou zijn, maar ach, je kon niet altijd op iedereen boos zijn, Lissa. "Vasilisa Silvershore. Ik ben bevriend met April en één van de oprichters van de club." Dus eigenlijk had Evita haar naam wel moeten weten... maar ach, ze was nog maar nieuw in Engeland. Ze wist vast niet alle belangrijke personen en misschien was ze slecht met namen... Ze ging echter wel zitten en nam een tijd om haar donkerblauwe rokken goed te leggen voordat ze verder konden met het gesprek. Hm, ze werden het wel eens... Felicia glimlachte maar, want ze eh... wist hoe Liam was van persoonlijkheid. Ze kende hem niet intiem, natuurlijk, ew, maar ze was op een hele date met hem geweest en eh... hij was het type dat een indruk achterliet. "Al een behoorlijke tijd," lachte ze. "Vier jaar, binnenkort." Of eigenlijk maar één jaar echt voor haar, ingewikkeld, ingewikkeld. "In mijn kringen in Rusland trouwen ze redelijk jong," ging ze verder, "Dus op mijn achttiende trouwen is daar heel normaal." Evita was wat ouder dan dat, gokte ze... "Voor u moet het ook vast wennen zijn? Om vanuit Spanje, was het toch, plotseling naar Engeland te komen?"
  10. Nou, sorry hoor, dat Felicia zo onbekend was met een Keane die gewoon aardig deed! Tegenover haar was hij altijd of gemeen geweest of aardig maar met een bijbedoeling, dus wel een beetje triest dat ze de rol van de hoogzwangere Vasilisa Silvershore over moest nemen om ervoor te zorgen dat hij eens lief tegen haar deed. "Ach nee, maakt u zich geen zorgen," wuifde ze zijn opmerking vriendelijk weg. "Ik kan wel wat meer hebben dan u denkt, hoor," lachte ze even, maar toch nam ze vriendelijk zijn arm aan waarvan ik er vanuit ga dat hij die aanbiedt. "Er staat een koets voor me klaar," knikte ze, naar de uitgang van de begraafplaats. "En ik hoop dat u zich niet door mij laat weerhouden om hier vaker nog eens heen te gaan, er is hier niet elke dag iemand." En zijzelf al helemaal niet. "Tot ziens, Lord Radnor!" riep ze nog vrolijk, voordat ze in de koets krabbelde en daar tevreden achteroverleunend weg werd gereden. Uitgeschreven!
  11. [1837/1838] A language of thorns

    Goed, hoera, ze had eens een keer niet het verkeerde gespreksonderwerp te pakken en dus kon Felicia vriendelijk en een tikje smalend glimlachen. Altijd die arrogantie erbij, dat hoorde bij Lissa. Daadwerkelijk glimlachen deed ze, voor zover Felicia had kunnen merken, alleen richting dieren. Dan lichtte ze helemaal op, een stralende glimlach die Felicia nog niet helemaal goed had kunnen krijgen, maar ach. "Oh, ja, dat snap ik," knikte Felicia. "Toen ik vanuit Rusland naar hier verhuisde ook, maar toen ging ik natuurlijk ook trouwen..." En had ze dus een heel nieuw huis om in te richten, woohoo. "Oh, hierna is het vooral tijd voor de babykamer." Ze wreef even over haar buik heen, dat hoorde blijkbaar. "Zijn we wel een beetje mee begonnen, maar dat gaat echt de focus worden voor de komende paar maanden." Wist ze maar of Caroline al getrouwd was of niet... ze zag geen trouwring, dus dat scheelde. "Wel lastig hoor," lachte ze, "als je nog niet weet wat het wordt... Misschien toch maar eens naar een ziener gaan."
  12. [1837/1838] How to follow you

    Dinsdag 15 mei 1838 - 's middags - de serre van De Gouden Roos Het was misschien nog niet zo heel lang geleden dat haar kinderen waren geboren, maar Felicia dacht dat Lissa op dit moment ook niet meer stil thuis zou zitten terwijl er buiten nog genoeg te doen was. Ja, kinderen waren leuk (ook al was Felicia nog steeds niet helemaal aan ze gewend), maar je moest toch wel een beetje je sociale leven op orde houden? Dus hup, kinderen zorgvuldig achterlaten bij de huiself met een heel scala aan instructies (tenminste, ze deed alsof), wat goede kleren aan en tijd voor een kopje thee in de Gouden Roos. Waar ze vanzelf de serre in wandelde en daar geheel toevallig Mrs Evita Haysward vond. Ze had nooit echt met de jongedame gesproken tot nu toe, ze was pas op het toneel verschenen nadat Felicia Lissa's leven al over had genomen en tot haar huwelijk een paar maanden geleden was ze ook niet een lid van de club geweest, maar Felicia moest eerlijk toegeven dat ze nieuwsgierig was. Ze had één 'date' gehad met Liam, toendertijd, en hij had wel een indruk achtergelaten, hoor. Nee, niet zo'n indruk, sorry, Liam. "Ah, mevrouw Haysward," begroette ze de jongedame dus met een glimlach, terwijl ze Evita's zitplek naderde. "Ik heb volgens mij nog niet de kans gehad om u persoonlijk te feliciteren met uw huwelijk, ook al is dat al maanden geleden..." Ze wierp een subtiele blik op de stoel tegenover die van Evita. "Bevalt het u, getrouwd zijn?" Privé!
  13. [1836/1837] We have different heartbeats

    "Ja, dat klopt," glimlachte ze keurig naar Liam. Hij had ook gelijk, hoor, hoe ouder je werd, hoe beter je wist wat wel bij je werkte en wat niet. Iemand als Liam zou sowieso nooit hebben gewerkt, sorry Liam, maar hij was daadwerkelijk teveel bezig met zijn eigen ego om interessante gesprekken te kunnen voeren. Zodra je het niet over zwerkbal of over de laatste mode had raakte hij helemaal in de war. Zoals door het idee dat hij op andere mensen zou moeten letten. Felicia trok haar wenkbrauwen op, maar liet de rest van het gesprek maar liggen. Het uitleggen kon ze toch niet en hij was vast veel blijer zo. "Ja, meneer Haysward," kon ze toch niet laten om even te plagen. Nou, nou, hij hield van bevelen geven... hopelijk kon zijn toekomstige vrouw dat een beetje hebben, als hij ooit zou trouwen. Zou waarschijnlijk met een fan zijn, iemand die nog net niet de grond kuste waar hij op liep. "Ik zal zo snel mogelijk schrijven. Tot ziens." Ze boog even kort voor hem en liep toen terug naar het theehuis, waar ze al snel onderschept werd door Vasilisa om een hele verhoring te moeten ondergaan. Uitgeschreven!
  14. Voor een moment staarde Felicia Keane verbluft aan. Misschien interpreteerde ze hem wel verkeerd, hoor, maar een ik hoop dat je niet eenzaam bent werd meestal gevolgd door 'want ik wil er wel wat aan doen, knipoog, knipoog,' en eh... Keane, echt? Ze was zwanger. En getrouwd. En ze stonden hier voor een graf, wat niet bepaald de meest romantische plek was ter wereld. Maar gelukkig was Lissa Russisch en dus kon Felicia prima doen alsof ze helemaal geen subtiele ondertoon had gehoord. Hopelijk was die er ook niet. "Oh, ik heb genoeg vrienden en vriendinnen," zei ze luchtig. "Maar een mens kan altijd meer vrienden hebben, niet waar?" Eigenlijk wist ze niet eens veel over de banden tussen de Silvershores en de Cadwgans af... misschien moest ze daar eens Eric naar vragen. Vermoeiend, hoor, dacht ze eindelijk van Keane af te zijn, wist hij zich alweer in haar leven te worstelen. "Ik weet zeker dat u uzelf onderschat," glimlachte ze nog bemoedigend. "U bent toch ook uw grootvaders kleinzoon, hij heeft u vast wel dingen geleerd, al dan niet bewust." Owain had toch zo graag gewild dat Keane in zijn voetsporen trad? Nou, dan moest Keane daar gebruik van maken ook. "Lord Radnor... ik zou graag eens verder willen praten, maar het is behoorlijk koud en hoewel ik als echte Russin wel gewend ben aan de kou..." Ze dook wat dieper in haar mantel, keurig gevoerd met bont natuurlijk. "Misschien kunnen we eens afspreken bij de Club?" De Gouden Roos, natuurlijk. "Daar is uw echtgenote ook lid van. Lief meisje, hoor, Josephine!"
  15. [1837/1838][EN] These feelings, they come and go fast

    Of course he wasn't going to yell at her. Felicia pouted and made a small sound of protest when he tried to pull away from her again, because yes, she was angry and sad and a balloon, but she still wanted him near her, always. And mostly it made her happy that he called her his favourite wife. She wanted to be his favourite anything, but most specifically wife. Felicia didn't really feel very sorry for Lissa. She had had Eric for quite a while and had made a mess of it. "I'm stuck in this dress," she finally admitted. "I can't reach the buttons..." She made another attempt, but it was as if the dress twisted its way out of her reach. Darn Lissa and her stupid fashion sense. "And I don't think you can convince the twins to come out sooner?" She sighed at her belly. "I think I should stay home from parties for now on..." At least until a few months after the kids were finally born.
×