Jump to content

Thomas Hawk

Vrijzinnige Tovenaarspartij
  • Content count

    438
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Thomas Hawk last won the day on January 15

Thomas Hawk had the most liked content!

About Thomas Hawk

  • Rank
    If only I could solve my problems with books...
  • Birthday 01/24/97

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Betsy

Profile Fields

Recent Profile Visitors

2,868 profile views
  1. Een klein, verdacht wereldje

    Thomas kon aan geen enkel ding merken dat de man geen normale klant was. Niet dat hij sowieso zou merken, met de koppijn die een groot deel van zijn aandacht opeiste. Misschien moest hij zometeen maar een gingershotje nemen met citroensap, men zei dat dat goed voor je was met een kater, toch? De man was gelukkig een makkelijke klant, al keek Thomas wel even op dat hij hem bij zijn naam aansprak, tot hij zich realiseerde dat zijn naam duidelijk te zien was op zijn uniform. Thomas schreef op zijn notitieboekje de order voor de man en glimlachte toen die wees naar de koffer die hij bij hem had. Ja, het leek wel of die man hier even zou zijn. Een van de favoriete klanten van Thomas, die een lange poos bleven en telkens opnieuw drinken bestelden. Althans, hij hoopte dat de man zo'n soort klant was en niet zo eentje die lang bleef zitten en telkens water bestelde om maar niet weggestuurd te worden. Enfin, tijd zou het zeggen en zo vroeg op een zaterdagochtend waren er niet zo heel veel mensen in het koffiehuisje. Uit een flap in zijn schort haalde hij een boekje stempelkaarten, waar hij er eentje van afritste. Met zijn stempelpons stempelde hij éen koffie af en legde het stempelkaartje op de tafel. De man had duidelijk gezien dat Thomas afgeleid was geweest. ''Ja!'' Antwoordde hij vriendelijk op de vraag of Dolly zijn dochter was. Dolly wilde altijd in de winkel spelen in het weekend. Er kwamen op zaterdag allerlei moeders met hun kinderen, omdat die de rest van de week geen tijd hadden, en Dolly had daardoor leuke speelmaatjes. En het was ook fijn voor Thomas, want de moeders gingen altijd wel even theeleuten, of kochten een nieuw boekje voor hun jeugd. Thomas wilde niet erg verder op de vraag in gaan, want hij kende deze man niet en ondanks dat hij vriendelijk leek, Thomas was erg beschermend over het rode krullenbolletje. Marie van de kinder- en tienerafdeling hield altijd een oogje voor Thomas in het zeil, maar Thomas had ook ogen in zijn achterhoofd als het om zijn lieve dochter ging. ''Een zwarte koffie, komt eraan!'' De man liep naar de barista, waar hij de order doorgaf, en liep nog wat tafeltjes af, waarna hij de naar het barretje liep en de kopjes koffie en thee bij de tafeltjes ging afleveren. ''Uw zwarte koffie!'' Zei Thomas en hij zette het schoteltje met het kopje op tafel en liep weer verder.
  2. [1834/1835] engagements aren't supposed to hurt, right?

    Ze nam de ring aan en met een tintelend gevoel in heel zijn lijf schoof Thomas hem om haar ranke vinger. Ook hij schoot vol met tranen. Hij, die ging trouwen. Wat zou zijn moeder gezegd hebben als ze er bij had kunnen zijn? De volgende stappen waren duidelijk, een datum prikken, alles regelen. Er was veel te doen maar het maakte Thomas niks uit, als Rosa maar naast hem zou staan. Voor de rest van hun leven en daarna. Hij kon niet wachten het iedereen te vertellen, zijn vrienden, de melkman, de winkelier, wie er ook maar oren had zou horen van dat Thomas Hawk ging trouwen met de liefste vrouw op de hele aardbodem. Hij wilde haar, en zijn, geluk eigenlijk niet ophouden en dus hield hij zijn vele vragen maar voor zich terwijl hij haar omhelsde, zich dicht tegen haar aandrukte en bad naar God dat dit moment wat langer mocht duren, ondanks de pijn die hij nog steeds had in zijn hoofd. Hawkaway. Lang en gelukkig. Ooc: Uitgeschreven
  3. Een klein, verdacht wereldje

    Het was een alledaagse dag voor Thomas. Of nouja, een alledaagse dag naast het feit dat hij een barstende koppijn had en er nogal bleekjes uitzag. Hij had gister veel te diep in het glaasje gekeken, hij kon nog maar de helft herinneren van wat er was gebeurd, en nu moest hij op de blaren zitten. En de inhoud van zijn maag binnenhouden. Hij had wat crackertjes gegeten, maar na te realiseren dat in bed blijven liggen zijn mentale staat niet veel goeds zou doen besloot hij toch maar naar beneden te gaan en te gaan werken. Zo liep hij dan op de koffie-afdeling, zich compleet niet realiserend dat er in de steeg naast zijn winkel gisteravond wat verschrikkelijk was gebeurd. En dat, als hij nu met zijn nuchtere hoofd erachter zou komen wat dat was geweest, hij zichzelf nooit meer normaal in de spiegel zou kunnen aankijken. Hij droeg een overhemd, een lange, katoenen broek en nette schoenen met daarbovenop een schort waar zijn naam op stond in dezelfde zilveren letters als op de gevel. Aangezien hij vandaag zijn hoofd niet bij de boeken kon houden had hij een van zijn medewerkers verplaatst naar de boekenafdeling, en liep hij, na zelf een shotje caffeïne naar binnen gewerkt te hebben, bij de klanten langs. ''Goedemorgen, wat kan ik voor u halen?'' Thomas veegde wat met zijn platte hand over over zijn, wang, oog en voorhoofd, waarna hij de man nog wat beter bekeek. Hij had hem nooit eerder gezien en de meeste klanten die voor de koffie kwamen kochten ook een boek. Maar dit gezicht kende hij totaal niet. ''Volgens mij heb ik u nog nooit hier gezien, heeft u een stempelkaart? Bij tien stempels krijgt u een gratis drankje naar keuze, of korting op een boek.'' Ondanks zijn brakheid wilde hij wel beleefd zijn tegen zijn klanten. Daar was hij immers voor uit bed gekomen. Thomas wierp een korte blik naar zijn dochter, die vanuit de koffie-afdeling goed te zien was. Ze zat op de kinderafdeling met haar speelgoed te spelen, haar rode krullenbol stuiterde vrolijk op en neer en Thomas glimlachte eventjes kort, voor hij zich weer op de klant concentreerde. @Charles Fhidlewgheodithel
  4. Vragen, suggesties, foutjes en errors

    Zou de Vollemaanweg 35 van Charlie's naam naar Thomas mogen? Ook heeft Thomas bij de overname het uiterlijk veranderd. Dus: Naam: Hawk's bookstore Soort bedrijf: Boek- en koffiewinkel Eigenaar: Thomas Hawk Uiterlijk pand: Een blauwe gevel met de naam ingegraveerd in zilver. Een uithangbord met een kop koffie naast een boek. Grote kozijnen laten de nieuwste boeken zien. Binnen kun je naar rechts naar het koffiegedeelte, links zijn er boeken en midden in de winkel is er een spiraaltrap die naar een speciale afdeling gaat waar gevaarlijke boeken te vinden zijn.
  5. De man leek het te menen en Thomas kon zijn geluk niet op. Hij had zo lang gewacht en dan nu zou hij dan toch met haar mogen trouwen! Indien hij geen slechte zaken of buitensporig gedrag zou vertonen. ''U heeft mijn woord, meneer!'' Hij keek toe hoe zijn vriendin, binnenkort dus zijn vrouw, haar vader een knuffel gaf en ook hij kreeg wat vochtige oogjes. Hij was al hard aan het werken voor zijn tweede filiaal, maar nu wilde hij dat helemaal, zodat hij haar alles zou kunnen geven wat ze wilde. Een jurk? geregeld. Een mantel? Alsjeblieft. Een wagen voor de kinderen? De kinderen... Thomas verdween in zijn ogen roze blije wolk, waar hij en Rosa nu beiden in dartelden. I am so sorry. Forgive me Thomas. Uitgeschreven.
  6. [1839] Creating titles is not one of my talents

    I relate to that topic title. Anyways.. Thomas had een moeilijke tijd. Ik zal niet teveel in details gaan, maar de liefde van zijn leven had hem in de steek gelaten om met iemand anders te trouwen, of nouja, ze had hem niet in de steek gelaten. Hij had nog wel langs haar kasteel gegaan of het kasteel van haar man om haar te bezoeken in het geheim, maar in Maart had hij ruzie met haar gemaakt en nu was hij alleen en alles was rot en het enige wat goed was was Dolly, die nu thuis lag te slapen. Dus hij kon zich nu een beetje laten gaan, al was het niet helemaal zoals het hoorde. Christina zou hem aan zijn oor meenemen, maar wat niet weet wat niet deert. En hey, andere mensen werden ook dronken af en toe, en Thomas was volwassen en verantwoordelijk en hij had een babysitter geregeld dus hij kon gewoon ongestoord doen wat hij wilde. En nu wilde hij vooral aan de bar staan, misschien later wat op een tafel dansen. Who knows. ''Wat sterks, alstublieft!'' Hij was daar wel klaar voor, daarnaast, waarom zou iemand drinken als ze niet dronken wilden worden? De man produceerde een geproduceerde glimlach en keek in de rondte en legde wat geld op de balie. ''En doe er maar een paar van!'' Hij keek wat rond of er nog wat interessante mensen waren, maar het was nog redelijk leeg. Misschien lag dat er aan dat Thomas binnen was gestapt op een dinsdagavond, maar wie weet kwamen er nog wat meer later. @Anne Lennox
  7. [1834/1835] engagements aren't supposed to hurt, right?

    Oef! Dat had hij niet verwacht! Hij ving hij haar half op en gaf haar de kus terug. Met een glimlach duwde hij haar in een knuffel. Daarna duwde hij haar iets van zich af, zodat hij haar gezicht kon zien. Ze leek oprecht blij, niet verdrietig zoals in het begin van het aanzoek. Thomas grijnsde schaapachtig. ''Oké, ik moet toegeven dat ik redelijk verward ben. Heel erg blij! Maar ook heel redelijk verward.'' Hij haalde blij de ring uit zijn zak en liet het toen aan haar zien. De verwarring maakte plaats voor oprechte blijheid. Hij hield de ring, die drie maanden salaris voor hem was, omhoog zodat zij het kon zien. ''Mag ik?'' Hij vroeg het maar, want hij wilde niet dat hij haar liet huilen. Gelukkig zou er nu geen gevaar zijn van een boel boeken die op hen zou kunnen vallen, maar toch had hij het liefst geen huilende Rosa. @Aurora Montagu
  8. HALLELUJAHH HELLELUUUUUJAAAAAAAAAAHHHH!! Vol verbazing keek Thomas de man aan. Na al het vechten, alle pijn, alle moeilijkheden die het onmogelijk leken te maken om samen te zijn... Nu werd het gewoon toegegeven? Thomas deed zijn best om zijn mond dicht te houden en keek naar Rosa. Was dit een valstrik? Een test om... Wat dan? Wat wilde de man testen als dit niet echt was? Want Thomas had nu toch echt alles gegeven. Maar er waren waren voorwaarden. ''Ja, ja! Wat dan ook!'' De man keek blij van zijn geliefde naar haar vader. Hij zou over hete kolen heen lopen als dat betekende dat zij voor altijd samen konden zijn. Een littekentje hier of daar extra zou niet veel verschil maken als hij haar maar had. Enige zenuwen over de voorwaarden had hij. Maar hij kon zich niks voorstellen wat hem tegen zou houden. Hij zou voor haar zorgen, zijn grootste bezittingen weg doen, als hij, zij en Dolly een gezinnetje mochten worden. Thomas' hoofd begon al te dromen. Wat als zij twee kinderen zouden krijgen? Thomas zou extra hard werken, misschien een tweede filiaal openen, als dat betekende dat hij thuis zou komen en haar daar aan zou treffen. Ze zou alles mogen doen wat haar hartje begeerde, hij zou met haar trouwen... Alles. Dus wat konden die voorwaarden in hemelsnaam zijn? Hij kon alles aan. Thomas legde zijn hand op de tafel bij zijn vriendin, zijn gezicht straalde. Hij was zo gelukkig, voor het eerst in pozen. @Aurora Montagu
  9. [1834/1835] engagements aren't supposed to hurt, right?

    Gelukkig speelde ze mee met zijn ongelukkige grapje, terwijl ze zijn in aan het pakken was met verband. Het was maar goed dat Rosa een tovenaar was, zo snel als het opgelost was. Thomas kon zich voorstellen dat schouwers en mensen die met draken omgingen vaker ongelukjes hadden. Hij hoopte maar dat zijn goede vriendin Christina nooit zo zou eindigen, want hij was al eens in het ziekenhuis voor haar geweest, en het had hem behoorlijk nerveus gemaakt. Wat er met haar gebeurd was was met geen pen te beschrijven. Thomas hoopte dat ze nooit meer zoiets hoefde mee te maken. Ze kwam bij haar zitten, zo dicht dat hij haar makkelijk aan kon raken. Haar vraag liet hem rood worden, wat de wittige kleur uit zijn gezicht verjaagde. Of hij het aanzoek serieus bedoelde. ''Ja... Het was serieus Roos. Ik wil, met je trouwen. Maar als je dat niet wilt, of niet kan... Dan moet ik dat accepteren.'' Hij keek haar aan, bang om wat ze zou zeggen. In zijn zak zat het doosje met een ring. Het was voor hem heel duur geweest, maar naast haar rijkdom leek het vast een prulringetje. Eerst had hij zich er erg zeker over gevoeld, maar nu ze zo had gereageerd durfde hij hem niet tevoorschijn te halen.
  10. [1834/1835] engagements aren't supposed to hurt, right?

    Nu zag Thomas het ook, dat boek met de spiegelkaft. Het was een geluk geweest dat die niet op zijn nek of hoofd kapot was gevallen. Rosa zei dat het erger was, en nu hij de wond zonder zijn broekspijp zag, zag hij het ook. Hij werd een beetje naar van het aanzicht, en toen ze de delen kaft uit zijn been deed verdwijnen kreunde hij zachtjes. In zijn voorhoofd liepen rimpels en zijn tanden had hij hard op elkaar geperst, om elke uiting van pijn de grond in te begraven. Het voelde net zoals het incident met de spiegel en zijn hand, al was hij toen behoorlijk dronken geweest, wat de pijn nog een beetje tegenhield, maar nu kon hij alles voelen. Afgezien van een paar scherpe ademhalingen van Thomas was het doodstil. Hij zou sowieso gedumpt worden. Rosa had vast door het aanzoek bedacht dat ze toch nooit zouden trouwen, dus waarom zou ze dan nog bij hem blijven? Zijn been was erg warm en de warmte van de vloeistof plus de roodheid op zijn been maakte dat hij wit uitsloeg. Vlug keek hij weg en ademde hij door zijn mond. Wat was het ondraaglijk stil! Hij merkte dat ze bijna klaar was. ''Dankjewel.'' Zijn hoofd deed pijn, net als andere plekken op zijn lichaam. Zijn handen hadden iets van de klap opgevangen voor zijn gezicht, maar toch was hij met zijn wenkbrauw hard op de vloer terechtgekomen, en zijn rug had ook klappen ontvangen van boeken die naar beneden waren gekletterd maar hij probeerde het te negeren. Hij zocht naar iets om te zeggen, wat kon hij zeggen? Een grapje maken, wellicht. ''Zo onderhand met al die littekens ben ik aan het veranderen in een soort lappenpop.'' Hij toonde een glimlach en lachte een klein lachje. Kijk, ik vind het helemaal niet erg, dacht hij naar haar in zijn gedachten. Kijk, ik ben er al overheen!
  11. [1834/1835] engagements aren't supposed to hurt, right?

    Naar haar bevel om te gaan zitten luisterde hij en hij plofte neer op zijn kont, die ook pijn deed. Ze had zijn vraag compleet genegeerd en Thomas maakte daaruit dat ze niet over het aanzoek wilde vragen en het schaamrood liep over zijn wangen. Het was te vroeg, ze wilde niet met hem trouwen, misschien wilde ze hem wel als vriend maar niet als man, het was allemaal toch ingewikkeld... Wat een ontzettend vernederende afgang. Zijn lijf leek te bonzen en vooral rond zijn been leek zijn hart na te doen. Zijn kuit durfde hij haar wel te laten zien en dus trok hij zijn broekspijp van de wond, wat al erg zeer deed en stroopte die voorzichtig op. Een paar boeken zouden niet zoveel schade aan kunnen richten, zou je denken, maar er zat toch een wond op de kuit van de man die behoorlijk bloedde. ''Het voelt erger dan het eruit ziet.'' Dat gold voor zowel zijn been als zijn hart. Wat een afgang. Nou, dat had beter kunnen gaan. @Aurora Montagu
  12. Afwezigheidstopic

    Ik ben deze maand niet tot weinig aanwezig. Ben bij mijn vriend die ik al sinds juni niet heb gezien dus wil al mijn aandacht op tijd met hem spenderen richten. Tot Januari!
  13. Vragen, suggesties, foutjes en errors

    Goedendag! Ik zou binnenkort graag willen helpen met het vernieuwen van de topics, maar aangezien ik geen crew ben vroeg ik me af of er een crew account is zoals we vroeger hadden voor ZW en de BW zodat ik topics daarmee kan posten. Ik heb al wat topics herschreven in Google Docs, maar wanneer zal ik die plaatsen? Als ik een paar dagen zou kunnen krijgen kan ik alles gewoon opnieuw kunnen posten met aanpassingen.
  14. SHOUT!

    I AM GONNA SCREAM AND SHOUT AND MAKE THIS ACTIVE
  15. Het laatste woord

    Het is nog steeds niet gearchiveerd!!!! Ik ben de laatste muhahahah
×