Jump to content

June Johnson

Afdelingshoofd Griffoendor
  • Content count

    171
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

June Johnson last won the day on April 28 2017

June Johnson had the most liked content!

About June Johnson

  • Rank
    I am the mistake you wanna make

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    VTP
  • Naam
    Irene

Profile Fields

Recent Profile Visitors

2,801 profile views
  1. [1838/1839]Openingsfeest: Come my way

    1 september 1838 Het openingsfeest van dit jaar vond niet traditioneel plaats in de Grote Zaal. In plaats daarvan bevond de hele school zich deze avond aan de rand van het Grote Meer, afgezien van de eerstejaars die samen met June op het wiebelige vlot stonden dat zich een eind het meer op bevond. De kinderen waren zojuist afgezet met een paar houten bootjes, die nu weer op weg waren naar de kant en het grootste deel van de groep leek nog niet helemaal te begrijpen wat er precies aan de hand was. "Welkom," begroette June de nieuwe leerlingen. "Bij de sorteerceremonie. Ik ben professor Johnson en over enkele ogenblikken zullen jullie van mij de sorteerhoed op jullie hoofd gezet krijgen, om te bepalen in welke afdeling jullie terecht komen." Vlug mompelde ze wat informatie over de afdelingen voor de leerlingen die er nog niet mee bekend waren. Blablabla, kon ze al door naar het leuke onderdeel? "Zoals jullie kunnen zien, staan jullie afdelingen al aan de kant." Ze knikte richting de rumoerige groep leerlingen die zich aan de overkant bevond. "Zodra jullie allemaal gesorteerd zijn mogen jullie het parcours afleggen naar je afdeling om het feest met hen voort te zetten." Ja, tussen het vlot en de kant waren er allerlei touwen gespannen, waarmee de eerstejaars als een soort overgansrituteel naar de kant konden klimmen, zwaaien, kruipen of hoe ze het ook maar wilden proberen. Onderweg konden ze allerlei obstakels tegenkomen, die ze uiteraard moesten zien te ontwijken. Aan de kant stonden alle overige leerlingen hen aan te moedigen of als ze wilden, mochten ze het voor de andere afdelingen extra moeilijk maken door aan de trouwen te trekken of spreuken te gebruiken. Oh, het zag er fantastisch uit. June had gewild dat ze dit in haar jaar hadden gehad, maar toen waren de Schoolhoofden helaas nog heel erg saai geweest. "Nu, laten we beginnen." Één voor één werd de sorteerhoed op het hoofd van elke nieuwe eerstejaars geplaatst en nadat ze allemaal waren gesorteerd, vormden ze nette rijtjes langs de touwen richting de kant. Ach, zo schattig, ze leken allemaal wel een beetje zenuwachtig. Gelukkig wilde June wel even helpen om te kiezen wie als eerste de stap zou wagen, dan hoefden ze daar verder niet. over na te denken. "Nou, hup hup!" Subtiel gaf ze de eerste leerling een duwtje tegen zijn schouder, zo van het vlot af. "Veel plezier!" OOC: Dit jaar vindt de sorteerceremonie plaats midden op het meer en mogen de eerstejaars "overvliegen" naar hun afdelingen via een parcours aan touwen die hen naar de kant leidt, waar de rest van hun afdeling hen staat op te wachten. 99% kans op zwemmen dus. De andere leerlingen mogen hen helpen (of het moeilijker maken) en ondertussen alvast genieten aan het diner dat wordt geserveerd op gigantische picknickkleden aan de kant.
  2. [1838/1839] Het HAROLD-IS-HM-GEWORDEN-FEEST!!!

    Als June werd uitgenodigd voor een feestje, dan ging ze wel - ook wel eens als ze niet uitgenodigd trouwens, party crashen zorgde namelijk altijd wel voor hilarische situaties. Maar deze keer was ze eigenlijk wel trots dat ze een uitnodiging had. June was graag één met haar leerlingen, iets wat steeds lastiger leek te worden nu ze wat ouder werd en de grens tussen docent en student steeds duidelijker werd (in de ogen van de studenten dan, want in June's ogen was ze nog steeds die leuke, jonge docent die ze vijf jaar geleden ook al was). Maar dat je van je leerlingen nog uitnodigingen kreeg om hun feestjes bij te wonen, was altijd een goed teken. Dat ze zich dan nu het liefst bij de rest van de saaie volwassenen in de serre moest voegen, was dan weer iets waar June zich niet teveel van aantrok. Hallo, er was een halve kermis beschikbaar hier. Ze dachten toch niet dat ze dan de hele tijd aan de kant ging zitten? Je moest wel een erg saai persoon zijn als je niet op zijn minst een klein beetje de neiging had om één van de vele attracties in te springen. Thomasin vertrok met een stel kinderen het spookhuis in, maar June, die ook een kind aan haar been had hangen en toch net verantwoordelijk genoeg was om te bedenken dat spookhuizen wellicht niet de beste plek waren voor driejarigen zwaaide ze uit en glimlachte toen naar de enige, andere persoon die ook buiten was blijven staan. "Hi, u moet mr. Foulkes-Davenport zijn. Leuk om u eens te zien. Ik ben June Johnson," besloot ze zich beleefd voor te stellen. "Ik werk samen met uw vrouw als afdelingshoofd." Ze ging er vanuit dat Thomasin vast wel eens wat over haar had verteld. "En dit is mijn zoontje Jayden." June knikte naar de kleine, blonde stuiterbal, die nu al iets teveel suiker op had en nog steeds ongeduldig aan haar rok aan het trekken was met de vraag of hij nog een suikerspin mocht. Ssst, mama was even in gesprek Jayden. "U bent niet zo van de spookhuizen?"
  3. The devils advocate

    June had de man achterin haar klas wel opgemerkt, maar zoals met zoveel dingen in het leven, had ze gehoopt dat als ze hem maar lang genoeg negeerde, hij wel weer zou verdwijnen. Ondertussen zou ze wel beter moeten weten dan dat, maar als Johnson kon je niet vaak genoeg die tactiek toe passen. Heel erg storend was hij ook niet, tenminste, totdat hij ongevraagd zijn mond opentrok. "En dit is waarom jullie allemaal goed moeten leren voor jullie examen, anders zitten jullie over tien jaar nog steeds achterin mijn klas," grijnsde June richting haar leerlingen. Er klonk wat gelach en geschuifel over het gras. "Jullie mogen gaan." De leerlingen begonnen langzaam te vertrekken en June wachtte rustig tot ze allemaal verdwenen waren voor ze haar blik over de man liet dwalen die nog steeds op het terrein stond. Die flapdrol zonder manieren dacht toch niet werkelijk dat ze op zulke opmerkingen in zou gaan, toch? June had dan misschien niet voor drakologie gestudeerd, maar ze was er ook al snel genoeg achter gekomen dat je er geen genie voor moest zijn om er in les te kunnen geven. Je moest gewoon een beetje gevoel hebben voor het vak en de leerlingen vonden haar lessen heel vermakelijk. Ze had nooit eerder klachten gehad, dus wie was hij om te vertellen dat ze het allemaal anders moest doen. "O, u bent er nog steeds?" zuchtte ze uiteindelijk, want ze zou toch langs hem moeten om terug te komen naar het kasteel en hij leek niet echt van plan zijn om uit de weg te gaan. "Bent u soms van de ouderraad?" Dat waren ook altijd van die vervelende, betweterige typetjes. "Die vergadering is pas volgende week en als u een klacht heeft over Zweinstein mag u die indienen bij het schoolhoofd, professor Damarcus." Dan kwam hij hier vast nooit meer terug en hoefde ze zijn geklaag ook niet aan te horen. Ze hield niet zo van klagende mensen, die deden haar aan haar moeder denken.
  4. Irene's Plot Guide

    Running away from your problems is a race you'll never win __________________________________________________________________________ @June Johnson @Tristan Johnson April 1826 Een enkeltje Azakaban alsjeblieft Professor Rosenberg heeft haar verstand verloren en begint onvergeeflijke vloeken door de Grote Zaal te strooien September 1827 Remember me Op Zweinstein wordt midden in de nacht een gruwelijke moord gepleegd, maar onfortuinlijk genoeg zijn er nog wat meer leerlingen wakker, waaronder Tristan en June September 1827 I don’t want to remember June is compleet in paniek over Tristan’s toestand. September 1827 De school doet de moord af als een groot ongeluk ???? Remember us Een gewone schooldag op Zweinstein, of niet?
  5. [1837/1838] Cause it's just the bones you're made of.

    "Ugh," klonk ook June, die voor de verandering eens niet in een opperbeste stemming was. Lesgeven op Zweinstein was fantastisch geweest, tot een paar maanden geleden haar moeder plotseling aan was komen zetten (en helaas, nooit meer was weggegaan) en sindsdien was het leven hier een pure hel. Het was weer net alsof ze thuis woonde. Ze kon niet eens meer fatsoenlijk haar voeten op het tafeltje in de lerarenkamer leggen of een grapje uithalen en nu kon ze blijkbaar ook niet eens normaal haar lessen geven zonder dat haar moeder binnenkwam en een of andere preek begon over veiligheidsmaatregelen en dat ze toch eens met het schoolhoofd moest bespreken dat June's lessen te gevaarlijk waren. Oh kom op, wat was drakologie nou zonder een beetje gevaar? Waarom dacht ze anders dat kinderen haar vak kozen? Als ze een saaie les wilden dan konden ze wel bij Waarzeggerij gaan zitten. En hoe oud was ze nou eigenlijk dat haar moeder de hele tijd zo achter haar aan moest lopen? Was ze dat na zevenentwintig jaar nou echt nog niet zat? Dit kon echt niet meer hoor. Het werd tijd dat ze met Tristan een plan ging bedenken om Delilah Johnson weer terug naar huis te krijgen, waar ze hoorde. June was dan ook druk op weg naar haar broer toen een ontploffing in de gang haar aandacht trok. Over het algemeen was de regel namelijk toch, waar een ontploffing is, daar is een Johnson. "Hallo!" kondigde ze zichzelf aan en ze stak haar hoofd om de hoek van de lerarenkamer. "Is Tristan hier? Ik hoorde iets ontploffen." Maar tot haar grote verbazing zag ze Tristan niet meteen staan. Wel Geoffrey die zichzelf een origineel, nieuw pak vol kleerscheuren had aangemeten. De man gaf haar over het algemeen een soms wat saaie indruk, maar in ieder geval had hij vandaag een goed idee. June keek even vlug om zich heen of haar moeder niet toevallig in de buurt was om de situatie te verpesten en haalde toen opgelucht adem. "Oh ja een borrel, dat wil ik ook wel. Hebben we nog die fles vuurwhisky die we laatst van een stel vierdejaars hadden afgepakt?" Ze moest toegeven dat ze wel smaak hadden, want het was een goed merk.
  6. IC Zweinstein Mededelingen

    Beste leerlingen en docenten, Onze school komt een Schoolhoofd tekort (wat jammer nou) en daarom gaan we de macht overnemen en invoeren dat we alleen nog maar koekjes krijgen bij het ontbijt ik bedoel, moeten we een nieuwe kiezen! De komende week kan er gestemd worden. Als ik zelf kandidaat was zou ik absoluut dat koekjesontbijt gebruiken om meer stemmen te winnen. Mvg, Professor Johnson
  7. Ach, de arme man. Begon al direct te stotteren bij haar aanzicht. Zie je wel dat dit goed voor hem was, aan het einde van de les zou hij vast veel sterker in zijn schoenen staan. De kinderen gokten er ondertussen vrolijk op los om te ontdekken wat het voorwerp was dat professor Grey had meegenomen. Dat had June altijd wel één van de leuke dingen gevonden aan het vak dreuzelkunde, leerlingen kwamen altijd met de gekste ideeën en soms kon je daar nog best wat leuks mee. "Ah miss King. Ja heel spijtig, maar u mag natuurlijk altijd een lesje Drakologie komen volgen." Dat was nog veel leuker. Maar dat zei ze nog maar even niet hardop, want dan kreeg Geoffrey misschien een zenuwinzinking. Dat zag er vast heel grappig uit, maar was nou ook niet helemaal de bedoeling. "En met Jayden gaat het heel goed hoor, dank u juffrouw Thwaite. U bent altijd zo attent." Oeps, nam ze nou per ongeluk half deze les over? Nouja. De man leek er toch nog niet zoveel van te bakken op dit moment, dus het kon vast geen kwaad. Het was ook niet zo'n hele slimme keus om een kompas mee Zweinstein in te nemen, want het ding zag er op dit moment eerder uit als een op hol geslagen klok dan waar het werkelijk voor bedoeld was. En je kon zoveel leuke dingen doen met een kompas! June kreeg al honderd plannetjes als ze er alleen maar naar keek. "Weet u wat!" opperde ze vrolijk, terwijl ze overeind sprong en de nepbril weer van haar neus af trok. "Waarom nemen we de kinderen niet even mee naar buiten professor Grey? Een stukje buiten het terrein. Dan kunnen we ze laten zien hoe het werkt." Enthousiast keek ze de leerlingen aan. "Wie wil er naar buiten?" Iedereen natuurlijk, want wie wilde er nou in een duf klaslokaal zitten. June in ieder geval niet.
  8. Opgeven IC AH Griffoendor

    Oke here we go <3 Ik geef June op! Want de combinatie van June en Griffoendor is wild en niemand zal ooit nog hun pranks overtreffen! Als June AH wordt zal ik uiteraard stoppen met Rosenne als SH en dan zullen er daarvoor nieuwe verkiezingen komen.
  9. Toen June Johnson nog maar een klein meisje was, had ze al graag grapjes uitgehaald. Toendertijd had dat vooral bestaan uit het aan elkaar knopen van haar broers veters of het verstoppen van een kever in de musli van haar zus (altijd hilarisch), maar naarmate ze ouder werd en meer magie kon gebruiken, had ze natuurlijk wel haar game geupgrade. Onderhand zou je haar vast een ervaren prankster kunnen noemen en als ervaren prankster, had ze uiteraard ook een oog voor makkelijke slachtoffers. Kijk, sommige mensen vroegen er gewoon om om een beetje geplaagd te worden. Niet op de gemene manier, want in haar hart zou June altijd een lieve Huffelpuffer zijn, maar gewoon, omdat ze het nodig hadden in het leven, al wisten die mensen dat zelf misschien nog niet. En de dag dat Geoffrey Grey de lerarenkamer binnen was gewandeld en zich aan haar had voorgesteld wist ze zeker dat hij ook zo'n persoon was. Zelfs rond leraren was de man een zenuwpees. Het was bijna zielig, maar net niet zielig genoeg om hem nog een beetje meer op te jutten en als ze dat maar vaak genoeg deed kwam hij er misschien eindelijk eens overheen. Want zo werkte dat, toch? Ze zou hem er wel krijgen. Als voormalig lerares Dreuzelkunde die onze professor Grey voor was gegaan, was het vast extra makkelijk om de man een beetje op de stang te jagen. Ze hoefde alleen maar... aanwezig te zijn, had June bedacht. En zo kwam het dat tijdens het lesuur van de derde, vierde en vijfdejaars tien minuten na starttijd de deur openvloog. "Hallo! Oh, let maar niet op mij. Ik kom alleen even kijken hoe het gaat," riep ze, juist de aandacht naar zich toetrekkend en zwierig nam ze plaats op de achterste rij, viste een nep bril uit haar tas, zette die op haar neus en opende toen een boekje voor haar op tafel. "Ga rustig verder, je doet het fantastisch." Maar ondertussen schreef ze wel zogenaamd een aantekening neer in het boekje. In werkelijkheid maakte ze een tekening van professor Ostrovsky met een erg grote neus. Meisjes zoals June werden immers nooit helemaal volwassen.
  10. Florian kon gerust ademhalen, want wat ze vandaag gingen doen was niet echt gevaarlijk. Nee, ook niet het gevaarlijk zoals andere mensen die definitie aanhielden, want tja, soms kon je je wel eens afvragen of het woord gevaarlijk wel in het woordenboek van de Johnsontweeling stond. June zelf hield het vaak graag bij risicovol, wat altijd de optie gaf dat het helemaal niet gevaarlijk was. Maar he ze was niet altijd even onverantwoordelijk als ze leek. Het hele bewijs was dat ze nu al een aantal jaar les gaf op Zweinstein en ze nog niet was ontslagen. Dus of het was allemaal niet zo erg als sommige mensen het voordeden, of ze hadden hele incapabele schoolhoofden, maar in dat geval had June nog wel een argument in de vorm van haar eigen kind, die ze helemaal zelf opvoedde en die het prima deed tot nu toe. "Oh, ik ben benieuwd wat voor belangrijke items hij allemaal heeft ingepakt," knipoogde ze vrolijk. "Jayden vond het vooral leuk om alles wat ik in ging pakken weer uit te pakken. Tenminste tot de koffer hem probeerde op te eten natuurlijk." Ze wierp Florian een samenzwerende blik toe. Het was vast wel pedagogisch verantwoord om je kinderen af en toe een beetje te plagen, toch? Het leven zou maar saai zijn als ze dat niet kon doen. Als June in deze tijd leefde was ze vast het soort ouder geweest dat eerst een foto maakte als haar kind vast zat met zijn hoofd tussen de spijlen van de trap of iets dergelijks, in plaats van dat ze er meteen op af snelde om alles op te lossen. Dat was ook veel vermakelijker, dan kon je er achteraf nog harder om lachen. "Ja, lekker. We hebben geen haast." June hield zich nooit zo aan vaste schema's, behalve met haar lessen misschien en zelfs die liepen soms anders dan ze van te voren had gepland, maar dat was niet erg. Soms gebeurde dat gewoon. "Wel goed, ik heb een beetje een drukke werkweek gehad, maar dat was mijn eigen schuld. Ik had de ouderejaars een week lang een babydraak gegeven om te verzorgen en er waren wat eh, kleine incidentjes met sommige groepjes. Laten we het er op houden dat sommige leerlingenkamers wat meubilair minder hebben." Ze wierp een zogenaamd onschuldige blik opzij en glimlachte. "Maar het was wel een hele leuke opdracht." Daar ging het om. Ervaring kon je niet kopen, een nieuwe bank wel. "En hoe is het met jullie?" vroeg ze er zo luchtig mogelijk achteraan, want dingen werden pas echt zwaar als je er een zwaar onderwerp van ging maken en die keuze liet ze liever aan Florian over.
  11. Lessen Trivia Drakologie

    Jaar 3/4/5 Dinsdag 4 april June neemt de derde t/m vijfdejaars deze les mee voor een spelletje Levend Stratego, maar dan de drakeneditie. De klas wordt opgedeeld in 2 teams. Elk team heeft zijn eigen drakenei dat ze moeten verstoppen en "bewaken". Het doel is dat om het drakenei van het andere team te veroveren en naar je eigen terrein te brengen voordat ze die van jou te pakken krijgen. Elke leerling heeft een kaartje met daarop een draak of een verzorger, je hebt sterke draken en slimme verzorgers en uiteraard ook minder sterke draken en slechtere verzorgers. Als je wordt aangetikt door een lid van het andere team of jij tikt iemand anders aan, dan moeten jullie battlen. De sterkste kaart wint (dit kan zowel een draak als een verzorger zijn) en deze leerling krijgt het kaartje van de verliezer en mag verder met het spel, de andere leerling is helaas af en moet terug naar June om een nieuw kaartje te halen voor hij verder mag met zoeken. Bij gelijke sterkte gebeurt er niets en mogen ze verder op jacht naar het ei. Jaar 6/7 Donderdag 6 april De zesde- en zevendejaars gaan naar buiten deze les. Zij gaan een parcours afleggen over het terrein en een stukje door het Verboden Bos, om aan het einde van het parcours ook een drakenei te veroveren. Drakeneieren worden echter altijd goed beschermd, dus dat zal niet gemakkelijk worden. De klas wordt opgedeeld in twee groepen. De eerste helft begint aan het parcours, de tweede helft van de leerlingen zitten door het parcours heen verstopt en spelen de draken. Als er een mede-leerling die het parcours aflegt dicht in de buurt komt, mogen ze hem belagen met spreuken zoals Expellimellious (een zwakke vuurspreuk), Lacurnum Inflamarae (blaast vlammen uit het einde van je toverstok), Fumos (zorgt voor een dikke rook), Aerius (een bal lucht waarmee je iemand kan bekogelen) en Ventus (zorgt voor een sterke windvlaag). Hierna wordt er gewisseld en mag de andere helft van de klas het parcours afleggen. _________ Op de deur van het lokaal hangt een inschrijflijst voor een uitstapje naar een drakenopvang in Roemenië, waar June de leerlingen eind April voor een aantal dagen mee naartoe wil nemen, zodat ze dit jaar nog een kijkje krijgen in de praktijk (lekker mijn eigen chars godmodden dat de SH's toestemming hebben gegeven). Alle leerlingen die June's lessen volgen mogen zich opgeven voor het uitstapje. EN JA TRISTAN JE MAG MEE.
  12. Zaterdag 18 maart, 's ochtends Toen June een klein meisje was, had ze nooit perse grote verwachtingen gehad van het leven. Ze had geen grote dromen, geen hele specifieke doelen, ze nam het leven gewoon graag zoals het kwam, danste mee in de storm en de regen en lachte als het over was en haar haren aan haar gezicht plakten. Ze kon zich, als ze giebelend met Tristan en Florian door de tuin rende op zoek naar een verstopplek omdat ze weer eens kattenkwaad uit hadden gehaald, alleen niets anders voorstellen dat het leven goed zou zijn voor hen. Oh, misschien dat er wel eens een kleine tegenslag was, maar als je viel dan stond je gewoon weer op, als je gepakt werd op iets wat je niet mocht doen dan deed je het volgende keer gewoon beter, als mensen stom deden dan hadden ze altijd nog elkaar. Of tenminste, dat was het idee. In de praktijk liep het allemaal een beetje anders, maar niets waar June niet mee om kon gaan. Dat Florian met zijn vader op reis ging, was alleen maar een excuus om hem op bijzondere plekken te ontmoeten en uiteindelijk gingen ze toch met zijn allen naar Zweinstein. Ah, Zweinstein. Op Zweinstein hadden ze een geweldige tijd, ook iets minder geweldige tijden, maar de leuke dingen overheersten toch duidelijk. Het was zelfs zo leuk dat ze nog een jaar bleven zitten. Tristan ontmoette zijn vrouw, Florian ontmoette zijn vrouw, June ontmoette haar vriendje Travis, die haar na het zevende jaar weer verliet omdat hij wraak nemen om wat zijn familie was overkomen belangrijker vond dan wat dan ook. June probeerde het te begrijpen, maar eerlijk gezegd begreep ze het concept van wraak niet zo goed. En toen ontmoette ze Caleb, die dan weer niet om kon gaan met hele idee van een familie en daarom wegging. Ditmaal een pakketje achterlatend dat voor altijd haar leven een klein beetje een ander koers zou geven. Het was eigenlijk pas na Zweinstein dat het echt leven startte en de dingen begonnen te gebeuren die je niet meer zomaar weg kon lachen of kon ontwijken tot het weer goed kwam (de welbekende Johnson tactiek die ook June soms graag toepaste), maar je echt aan dingen moest werken. En soms ging dat redelijk goed, zoals met Tristan en Cheyenne, die zich na het dramatische ongeluk langzaam weer steeds meer in elkaar leken te vinden. En soms ging dat niet zo goed en was het allemaal teveel, zoals in het geval van Florian en Christina. En June? Ach, zoals ik al had gezegd, niets waar ze niet mee om kon gaan. Het was alweer een tijdje geleden dat June Florian had gezien, een tijdje geleden dat er van alles gebeurd was en dus had ze besloten hem ergens mee naartoe te nemen zodat ze alle verloren tijd weer eens goed konden inhalen én zodat ze kon zien hoe het nu eigenlijk met hem ging. Het was algemeen bekend dat Johnsons niet altijd goed waren met woorden, maar er waren dingen waar je geen woorden voor nodig had en acties het veel beter deden. Dus had ze hem een briefje gestuurd, met een weekend erin dat hij vrij moest nemen (en de geruststelling dat ze al gevraagd had bij zijn werk of dat kon) en dat ze ergens naartoe gingen, maar dat hij nog niet hoefde te weten waar. En dus kwam ze op de bewuste zaterdagochtend die ze in de brief had gemeld vrolijk zijn huis binnen walsen, met Jayden in haar armen. Want jawel, het uitje was zowaar kinderproef. Al moest je daarbij nooit helemaal zeker zijn van de veiligheid van je kind, het kwam immers van June Johnson. "En ben je klaar voor je verassing?" lachte ze enthousiast, terwijl ze haar ongeduldige, wild spartelende kind nog maar even op de grond neerzette. "Heb je alles ingepakt wat ik op het lijstje had gezet?" Oh ja, ze had ook een inpaklijstje bij haar brief gevoegd. Een lijstje waarvan de helft van de inhoud overigens nergens op sloeg -want wat moest je nou met een muts en een snorkelbril- maar hé, anders was het veel te makkelijk om te raden waar ze heen gingen. Het moest natuurlijk wel leuk blijven. OOC: Met Ann <3
  13. Lessen Trivia Drakologie

    Jaar 3/4/5 Dinsdag 21 maart Één van de redenen waarom draken vuur kunnen spuwen is om hun eieren warm te houden en uit te broeien. Deze les is het aan de leerlingen om te zien of zij, net als een draak, een drakenei uit kunnen broeien. Voor deze les zijn er drie (nep)eieren aanwezig: die van een Welshe Groene Draak, de Noorse Bultrug en de Catalonische Zenger. Elk ei heeft net een wat andere temperatuur en omstandigheden nodig om goed uit te kunnen broeien, aan de leerlingen de taak om uit te vinden wat deze zijn. Als ze het goed doen komt er een speeldraakje uit, die ze mee mogen nemen. Jaar 6/7 Donderdag 23 maart Deze les zal er geanalyseerd worden hoe het de leerlingen de afgelopen weken is vergaan met hun babydraak. Hoe vonden ze het? Waar zijn ze tegenaan gelopen? Hoeveel is hun babydraak gegroeid (en dus, hoe goed hebben ze ervoor gezorgd) en uiteraard wiens draak heeft de meeste voorwerpen in brand laten vliegen, woeps.
  14. Lessen Trivia Drakologie

    Jaar 3/4/5 Dinsdag 7 maart Werken met draken is natuurlijk niet zonder gevaar, daarom staat deze les in het teken van brandwonden (woah wat een verantwoordelijke les?!). June geeft deze les samen met de Heelkundedocent. De leerlingen leren simpele spreuken om wat lichtere, kleinere brandwonden te genezen. Om de les leuk af te sluiten eindigen ze met een spelletje "Ontwijk de vlam" wat in de praktijk geen vlam is, maar een waterstraal die je kletsnat spuit als je niet op tijd wegspringt. Want voorkomen van die brandwonden is altijd beter dan genezen! Jaar 6/7 Donderdag 9 maart Om te weten hoe het is om voor een echte draak te zorgen krijgen de zesde- even zevendejaars per viertal een babydraak (geen echte, maar een simulatie). Babydraken moet je om het half uur een emmer met brandy gemengd kippenbloed te drinken geven, zodat ze goed groeien. Babydraken kunnen nog niet vliegen, maar kunnen vanaf zes maanden al wel wat vlammetjes (met heel veel rook) spuwen. De afgelopen weken hebben de leerlingen allerlei theorie gekregen over het verzorgen van babydraken, vandaag in de les oefenen ze met het voederen en verzorgen en aan het einde van de les krijgen ze de taak om een week lang voor hun babydraak te zorgen (met zijn vieren ongeveer, mag ook wat meer of minder zijn). Volgende week wordt er gekeken hoe hen dat is afgegaan. June is de hele week bereikbaar mochten er problemen optreden, maar vast niet toch!!
  15. Lessen Trivia Drakologie

    Naar aanleiding van het idee van Lily, hier een lessenoverzicht van de lessen voor Drakologie! Ik zal hier regelmatig lessen in proberen te posten die worden gegeven Als je het leuk vind om met één van de lessen of opdrachten die June geeft iets te doen, voel je vrij om er topics van te openen! Of als je graag een les zou willen zien als topic, spreek me even aan, dan kan dat altijd! (Of als je zelf een leuk idee hebt wat je in de les wil zien, mag je dat ook aangeven) Drakologie staat niet in het rooster, dus heb ik het geschaard onder "extra vakken" en zelf wat lesdagen gekozen. Overzicht: Lessen maart 1837 - 6 t/m 12 maart
×