Jump to content

Blanche Ingram

Griffoendor Hoofdmonitor
  • Content count

    93
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Blanche Ingram last won the day on April 20 2016

Blanche Ingram had the most liked content!

About Blanche Ingram

  • Rank
    Terror Twin

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    Zesdejaars Griffoendor, HH
  • Naam
    Irene

Profile Fields

Recent Profile Visitors

1,790 profile views
  1. [1836/1837]Ever noticed the word dying in studying?

    Blanche had nog nooit eerder nagedacht over Griffoendors als ridderlijk, al was het best een logische connectie. Ze had gewoon haar eigen beeld over Griffoendors in haar hoofd gevormd, op basis van zichzelf en de rest... de rest die deed gewoon iets verkeerd. "Hoe weet je nou of dat niet waar is? Het is niet alsof ze dat dan tegen je zouden zeggen." Triomfantelijk keek ze Noah aan, hopend dat hij nu gewoon zou accepteren dat zij gelijk had. Dat deed hij natuurlijk niet, hij bleef maar zijn mond open trekken. Kon hij die mond niet gewoon voor andere dingen gaan gebruiken ofzo? Iets waardoor er geen geluid uit kwam. Daar was vast ook wel een spreuk voor, jammer dat ze er zo snel even niet op kon komen. "Echt wel, schiet nou maar op," protesteerde Blanche, maar ze begon het een beetje zat te worden, deze hele welles niettes discussie dus boog ze zich over zijn rolstoel naar voren en drukte het knopje in waarvan ze dacht dat hij bedoeld was om de rolstoel achteruit te laten rijden, ver ver weg bij haar vandaan. Alleen gebeurde er toen heel wat anders.
  2. [1836/1837]Ever noticed the word dying in studying?

    Eh, wat? Verbaasd keek Blanche haar klasgenootje aan. Had... had hij nou werkelijk zijn mond naar haar opengetrokken in plaats van braaf haar bevelen opgevolgd? "Wat ben jij nou voor slechte Huffelpuffers," siste ze geschokt. Zelf ergens anders heen gaan? Hoe kwam hij op het idee? Een goede Huffelpuffer zou nooit aan iemand anders vragen om zomaar ergens anders heen te gaan. Zo zie je maar weer, Huffelpuffers, nutteloze wezens, kunnen niet eens de waarden van hun eigen afdeling voldoen, maar niemand anders wilde ze waarschijnlijk hebben. "Ik hoef nergens anders heen te gaan, want ik ben niet het probleem." Hij was het probleem met zijn.... gezicht en eh, lippen en die schattige blik en dus was zijn afwezigheid de oplossing. Dat was zo'n simpele rekensom dat zelfs Blanche, die hard zou falen op haar examen Voorspellend Rekenen, hem nog goed kon uitvoeren. "De enige reden dat het lijkt alsof niemand er last van heeft is omdat niemand er iets van durft te zeggen." Ze knikte overtuigend Noah's richting uit en probeerde de blikken van de leerlingen om hen heen te negeren, die het waarschijnlijk vooral irritant vonden dat ze nu zoveel aan het praten waren, in plaats van dat ze hoorden of iemand ademde. "Daarbij," ging ze verder en ze boog zich wat meer naar Noah toe. "Moet je gewoon doen wat ik zeg want ik ben Hoofdmonitor." Beetje jammer dat ze nu al de Hoofdmonitorkaart moest trekken, maar hij had het zichzelf zo moeilijk gemaakt. Als hij in één keer naar haar had geluisterd had het nooit zover hoeven komen.
  3. Vrijdag 16 juni 1837 - een theesalon op de wegisweg Blanche Ingram had haar ouders over het algemeen erg hoog in het vaandel staan. Ze was dol op haar vader en hij was dol op haar, zoals vaders nou eenmaal dol waren op hun dochters. Niet zoals hij trots was op zijn zonen en soms stoorde haar dat wel, maar niet genoeg om er werkelijk over te klagen. En ze had altijd opgekeken naar haar moeder, stiekem altijd een beetje meer zoals Leonor Ingram willen zijn. De waarheid was dat Blanche absoluut niet op haar moeder leek en dan niet alleen kwa uiterlijk. Ze was niet zorgzaam of geduldig of altijd vriendelijk tegen iedereen en ze deelden absoluut niet dezelfde mening als als het ging om de emancipatie van de vrouw, maar als enige dochter had Blanche altijd een streepje voor gehad bij haar moeder in vergelijking met haar broers en dat was iets waar ze altijd veel waarde aan had gehecht. Echter, hoe geweldig ze haar ouders ook vond, ze konden nooit alles helemaal goed doen. Dat bleek ook maar weer uit wat ze nu hadden bedacht. Blanche durfde te wedden dat het haar moeders idee was geweest. Als je naar hun achtergrond keek was de match niet eens zo heel verrassend. Ze waren allebei Hoofdmonitor en kwamen beide uit welgestelde, oude tovenaarsfamilies met een passie voor het bedrijsleven en, iets specifieker, thee. Blanche noemde het heulen met de vijand -want waren de Waterfords op een bepaalde manier niet hun concurrent? Haar vader noemde het slimme (business) deals sluiten, zeker nu Phoenix vader zich kandidaat had gesteld voor Minister van Toverkunst. Ze mocht van geluk spreken, er zouden vast veel meisjes zijn die wel een afspraakje wilden met de zoon van de toekomstige Minister van Toverkunst. Blanche had nog nooit zo hard met haar ogen gerold dan na die zin. In ieder geval had Phoenix het geluk dat hij geen Huffelpuffer was. Hun date, als ze het dan echt zo moest noemen, vond plaats op het terrasje van een theesalon op de wegisweg, want waar anders moest je afspreken als thee datgene was waar een groot deel van je leven om draaide? Blanche had na een korte vriendelijke begroeting met een zucht plaats genomen tegenover Phoenix en was nu met een kritische blik de menukaart aan het bestuderen. "Ik hoop dat ze iets fatsoenlijks hebben hier, anders moeten we maar ergens anders heen." Kon haar niets schelen dat haar vader had gezegd dat ze hier moest blijven, ze was vijftien, ze kon prima zelf dat soort beslissingen maken. Blanche trok haar blik even los van de kaart en gluurde over de rand naar de overkant van de tafel. "Vertel eens, wat is jouw favoriete theesmaak?" Blanche geloofde er heilig in dat met een goed antwoord op die vraag je meteen diep in iemands ziel kon kijken.
  4. 28 april 1837 Over een aantal dagen zouden de eindexamens beginnen en dat betekende dat de meeste vijfde- en zevendejaars rond deze tijd alleen maar met hun neus in de boeken te vinden waren. Blanche was graag een uitzondering op regels, maar in dit geval kon ze niet anders dan meedoen met de grote groep. Als ze haar examens met vlag en wimpel wilde halen, dan moest ze toch echt tijd in het leren gaan steken. Ze had dan al wel het voordeel op haar broertje Christopher dat zij niet zo dom was geweest om een keer te blijven zitten en dit jaar al haar SLIJMBALlen mocht maken, maar het zou alsnog een afgang zijn als hij het volgend jaar beter zou doen dan haar. En dus moest ze de lat hoog leggen. Zo hoog dat hij er niet meer overheen kon. Blanche was daarom al vroeg naar de bibliotheek gegaan en had daar haar favoriete plekje veroverd. Een rustig hoekje, bij het raam met uitzicht op het zwerkbalveld -het deed haar altijd goed om te denken aan de overwinningen die ze daar had begaan- waar ze normaal altijd goed kon werken. Vandaag was echter alles anders. Naast haar had namelijk niemand minder dan Noah Leadley een stoel ingenomen. Leadley was één van de irritante vriendjes van haar broertje. Blanche refereerde ook wel eens naar hem als triest geval in een rolstoel en vond het vermakelijk om grapjes over benen en lopen te maken, soms ook gewoon in de klas waar hij bij was. Het stomme was dat Noah soms zelf om haar grapjes moest lachen en dan was het hele effect natuurlijk meteen weg. Het was niet eens dat Leadley iets deed. Hij zat daar gewoon, iets te lezen, zoals bijna iedereen hier deed. Maar er was iets aan de manier waarop hij dat deed dat haar om de een of andere reden mateloos irriteerde. Het lukte haar gewoon niet om zich te concentreren op haar eigen werk als hij daar zat. "Ugh," zuchtte ze opvallend en ze gluurde even opzij om te zien of dat zijn aandacht zou trekken. Deed het helaas niet. Dus zuchtte ze nog een keer, nog wat dieper en dramatischer."Leadley, siste ze gefrustreerd zijn kant uit. "Kun je dat alsjeblieft ergens anders gaan doen. Ik kan me niet concentreren als je zo ademt. Je besmet de lucht met je lege breincellen." En een beetje snel graag Dankjewel. Daag. OOC: Met Margaux <3
  5. Donderdag 4 mei - Voorspellend rekenen Ze had dit vak alleen maar gekozen omdat haar grote broer Eugene het had gevolgd en hij had gezegd dat het belangrijk was. Dat betekende vast dat Christopher het ook ging volgen en om te bewijzen dat Blanche net zo goed was als allebei haar broers moest ze het ook volgen én als het even kon, er in excelleren. Maar ugh, rekenen was saai en veel te ingewikkeld. En als je genoeg geld had, wat maakt het dan uit hoeveel het precies was? Haar ouders waren rijk genoeg. Ze had geen formule nodig voor nog meer geld. Als ze geld wilde dan ging ze dat wel aan pappie vragen. Blanche deed haar best om er nog wat van te maken, maar eerlijk gezegd was kledingadvies bedenken voor de "dit is echt 1835 stijl" examinator veel interessanter en was ze al snel afgeleid. Resultaat: S
  6. Maandag 1 mei - examen Verweer tegen de Zwarte Kunsten Blanche was van zichzelf al niet de meest aardigste persoon, dus het was vast geen verassing dat ze het eigenlijk best wel kon vinden met haar slechte zelf. Goed, haar gemene evenbeeld was misschien net een beetje erger, had net een iets scherpere tong en bijtende woorden en sprak over acties waarvan Blanche ze alleen nog maar in gedachten eens had uitgevoerd. Maar het was best wel grappig om naar te luisteren en zichzelf zulke dingen te horen spreken en te zien doen en in het begin was er dan ook niet zoveel om zichzelf van te verweren, behalve dan een interessant gesprek. Totdat de gemene Blanche tegenover haar een opmerking maakte over Christopher die eigenlijk een stapje te ver ging. Blanche fronste haar wenkbrauwen en keek haar evenbeeld met een moordende blik aan. Kijk, feit was dat Christopher inderdaad een onnozele sukkel was zonder enig echt talent en dat Blanche graag de reputatie van haar broertje bij anderen naar beneden praatte. Dus dat er iets gemeens over hem werd gezegd, was niet het probleem hier, het was wat er werd gezegd. Want uiteindelijk Christopher haar broertje en waren er dingen die alleen zij over hem mocht zeggen en ieder ander die zulke woorden in de mond nam ging een grote stap te ver. Zonder er verder nog een woord aan vuil te maken zwiepte het meisje haar toverstok omhoog en bracht haar evenbeeld met een regen van sterretjes tot ontploffing. Zo, opgeruimd stond netjes. Triomfantelijk wierp ze een blik op de examinator en wandelde toen het lokaal uit. Toen ze bij het avondeten Christopher tegenkwam kon ze het niet laten om hem te bedanken voor de hulp bij het behalen van haar examen. Hij reageerde zoals vertrouwd dat hij het jammer vond dat ze niet in haar succes was gestikt. Het was mooiste compliment dat ze die dag ontving. Resultaat: Uitmuntend
  7. Verweer tegen de Zwarte Kunsten - maandag 1 mei Welkom in de arena. Het is duister, het is kunstig en je moet het verweren. Het is je evenbeeld, alleen dan slecht. Versla het en overwin! Voorspellend rekenen, - donderdag 4 mei Potverdrieduizendzevenhonderdtweeendertig knoeten! Ik heb dus letterlijk drieduizendzevenhonderdtweeendertig knoeten gespaard en wil graag weten met welk algoritme ik het meeste geld kan binnenhalen in de kortste tijd. Bereken en beschrijf in een rol van veertien centimeter. Spreuken en bezweringen - vrijdag 5 mei Deze waterval van de tweede verdieping tot de begane grond moet je veranderen tot een ijsglijbaan, zodat de eerstejaars die staan te wachten snel naar beneden kunnen! Astronomie - vrijdag 5 mei Op deze sterrenkaart missen vier sterren. Zoek ze. (Het zijn er stiekem drie.) Duelleren - maandag 8 mei Twee mensen duelleren tegen elkaar. Elke keer dat je door een vloek van iemand anders geraakt wordt, verlies je een punt, dus veel succes! Verzorging van Fabeldieren - dinsdag 9 mei Onderzoek en creëer een optimale leefomgeving voor een griffoen. Kruidenkunde - dinsdag 9 mei Gefeliciteerd, je examinator heeft je net in deze donkere ruimte geduwd vol duivelsstrik. Succes Transfiguratie - woensdag 10 mei Deze man wil van zijn rimpels af. Daar kun jij wel even voor zorgen, toch? Geschiedenis van de Toverkunst - donderdag 11 mei Familie is heel belangrijk en familiegeschiedenis nog meer! Maak een stamboom van je familie tot vier generaties terug door middel van Hatestare Bubble’s Gids Van Alle Magische Tovenaarsfamilies. Staat jouw familie daar niet in, mag je een andere tovenaarsfamilie gebruiken. Maar schaam je dan wel even. Toverdranken - donderdag 11 mei Deze beste man heeft last van wintertenen, maar wil ook zijn tanden witter maken. Zoek uit welke toverdranken je voor deze man moet maken, maar let erop dat je ze niet zomaar kunt combineren zonder wat te veranderen, anders krijgt de man straks witte tenen! Leer der oude Runnen - vrijdag 12 mei Je moet de laatste vijf roddels die je hebt gehoord over je medeleerlingen vertalen en opschrijven in het Ruuns.
  8. Jeetje wat een lelijke dingen die wetsuits. Met een fronsende uitdrukking op haar gezicht nam Blanche haar nieuwe outfit dan haar docent aan en begon hem toen met enige tegenzin aan te trekken. Ze had eigenlijk wel wat beter verwacht van een respectabele vrouw zoals juffrouw Hastings, maar blijkbaar was niet elk rijk persoon gezegend met het modegen dat er voor zorgde dat je altijd goed gekleed ging. Voor vandaag moesten ze onder water duelleren. Dat was een interessante uitdaging. Blanche was dol op uitdagingen en dus vond ze het helemaal niet erg dat Julienne Haysward duelleren met haar volgde. Het was zelfs een uitkomst. "Hey Haysward!" riep ze het meisje toe, terwijl ze even met haar been schudde dat wat vervelend in het pak zat, de gillende leerlingen uit Huffelpuf compleet negerend -want het waren Huffelpuffers en Blanche zou pas over enkele maanden tot de conclusie komen dat Butterfly Dickson wellicht een stukje leuker was dan ze op dit moment leek. "Zullen wij samen?"
  9. OOC Zweinstein Mededelingen

    Ook in Griffoendor is de verkiezingstijd begonnen! Dus yay zelfs na de gemeenteraadsverkiezingen blijven we maar stemmen. Wij zijn op zoek naar wel 3 IC KO's (ja je leest het goed! Dus grijp je kans) Je kan je hier opgeven. Opgeven kan t/m 8 april <3
  10. [1836/1837] Life is great, booze is better

    Het was een wereldwonder, Huffelpuffers waren blijkbaar niet zo saai als Blanche ooit had gedacht. Ze gingen zelfs naar feestjes, in hele invasies tegenwoordig. Er waren er zoveel op dit feestje dat Blanche wel drie keer haar haren zou moeten wassen om al die Huffelbacteriën weer kwijt te raken, maar ze was zo gefascineerd door dit nieuwe fenomeen dat ze nog niet was vertrokken. Zou ook wel erg zielig zijn voor al die Huffelpuffers. Een feestje was immers pas echt een goed feestje als miss Blanche Ingram aanwezig was. Het begon allemaal nog interessanter te worden toen Butterfly Dickson haar mond opentrok en een spelletje doen, durven of de waarheid voorstelde. Blanche schoof enthousiast wat dichterbij, want dit moest ze zien hoor! Vaak werden er toch erg gewaagde voorstellen gedaan bij een spelletje zoals deze en ze was benieuwd hoe de Huffelpuffers daar op in zouden gaan. De brunette moest toegeven dat ze blij verrast was van Butterfly's eerste voorstel. Iemand's stem wegtoveren juist omdat je hem aardig vond, dat was het echte werk. Blanche knikte het meisje dan ook goedkeurend toe. Het hele drama dat zich vervolgens af begon te spelen maakte het allemaal alleen maar beter. Fanny die dramatisch haar drankjes in het gezicht van haar belagers gooide, Ant die zich uit begon te kleden. Oke, oke dan. Blijkbaar moest ze toch vaker naar feestjes Huffelpuffers. Ze waren werkelijk vermakelijk. Blanche had wel één klein verbeterpuntje, namelijk dat ze erg konden doorzeuren over één klein grapje. "Omijngod, stel jullie niet zo aan," zuchtte ze dramatisch. "Fanny krijgt heus wel een keer haar stem terug vanavond, het spelletje is net begonnen. Als ze aan de beurt komt kunnen we haar altijd weer haar stem terug geven. En met de juiste spreuk is alles zo weer droog." Kordaat nam ze een slok wijn en stapte naar voren. "Butterfly heeft nou juist zo'n leuk spelletje bedacht." Ze zond het meisje een lieve glimlach toe. "Anders ga ik wel. Jij daar." Geel Huffel kind. "Waarheid of Doen. Vertel over het ergste wat je ooit iemand hebt aangedaan of laat iemand loser op je voorhoofd schrijven met inkt die een week blijft zitten."
  11. [1836/1837] Right on time, carrying mud

    Blanche Ingram dacht graag in hiërarchieën. Als het ging om de afdelingen stond Griffoendor bijvoorbeeld bovenaan. Dat was logisch, dat was haar eigen afdeling en hoewel er een hoop idioten in zaten, ging Blanche natuurlijk over het algemeen niet iets slechts zeggen over de afdeling waar ze zelf in zat. Onderaan stond Huffelpuf. Dat was ook logisch, want het was de afdeling waar haar broertje in zat (en Hawk Dickson, dat maakte het allemaal ook niet veel beter) en alles wat met Christopher te maken had was minder waard. Op de derde plek kwam Ravenklauw, want Ravenklauwers konden soms zo irritant betweterig zijn. Alsof ze allemaal slimmer waren dan haar, pff. Bovendien hielden ze meer van de bibliotheek dan goed voor ze was. En dan kwam Zwadderich natuurlijk op de tweede plek. Leuke afdeling, mensen waar ze het heel goed mee kon vinden, maar eh tja, net niet goed genoeg want ze misten mensen als Blanche Ingram en haar vriendinnetjes Claude en Titiana. Woeh. Als Blanche in dit geval een kant moest kiezen, was de keuze dus zo gemaakt. Want Henry zat in Zwadderich en had bovendien meer status dan miss Modder daarzo. Uiteraard kon Blanche er ook voor kiezen om zich er niet mee te bemoeien, maar wat was daar nou weer leuk aan. "Ik heb gehoord dat modder heel goed is voor je huid," gooide ze subtiel wat olie op het vuur en ze knikte overtuigend. "Dus ik denk dat Lord Paget je een gunst heeft gedaan met die modder, Elise."
  12. [1836/1837][slow] Permission to date my brother: DENIED

    Wat schattig dat Dream niet meteen wilde oordelen, weer zo'n prachtig Huffels trekje dat Blanche op zich wel goed uitkwam. Het zou goed zijn als ze er zelf ook eens aan zou doen, niet meteen conclusies trekken, maar helaas voor Dream was Blanche's oordeel over haar al geveld voor ze ook maar een blik op het meisje had geworpen. En wat ze nu zag, tja, dat maakte het er niet veel beter op voor het meisje. "Oh ja, het toverdankhuiswerk," knikte Blanche en ze wierp even een blik op de boeken van het meisje, zonder er echt in geïnteresseerd te zijn. Want kom op zeg, huiswerk. Gaap. Nu was de bibliotheek natuurlijk een hele logische plek om het over huiswerk te hebben, maar daarvoor was ze hier niet gekomen. "Met mij gaat het fantastisch," ging ze daarna vrolijk verder, want Blanche was altijd blij als ze het over zichzelf kon hebben en ze wist zich gelukkig nog net in te houden om verbaasd haar wenkbrauw op te trekken toen Alannis haar aansprak met juw. Juw?! Kon ze niet eens normaal praten ofzo? "Jij mag gewoon Blanche zeggen hoor," glimlachte ze liefjes en ze raakte het meisje even vriendelijk aan op haar schouder, waarna ze onder de tafel haar hand weer afveegde aan de bank, want ieuw Huffelbacteriën. "Want ik hoorde dat jij een relatie hebt met mijn broertje. Zo.." Dom. Belachelijk. Gestoord. Triest. "Schattig." "In in ieder geval," ze wapperde wat met haar hand zodat al die lieve woorden weer een beetje uit de lucht waren en draaide zich wat meer naar het meisje toe. "Leek het me daarom wel eens tijd dat jij ik en elkaar wat beter zouden leren kennen." Dream had toch niet gedacht dat ze zomaar de familie in kwam zonder een keuring? "Dus heb je misschien tijd om wat leuks te doen samen?" Natuurlijk had ze tijd. Blanche was veel belangrijker dan toverdrankhuiswerk.
  13. [1836/1837] Openingsfeest!

    Als Blanche Harold's gedachten over macht kon lezen, dan had ze zich vast even gevleid gevoeld. Want hij was dan misschien een kleine etterbak, hij was wel een kleine etterbak die redelijk van haar onder de indruk leek te zijn en dat deed haar ego heel goed. Beetje jammer dat dat moment ook al heel snel weer voorbij was. "He!" riep ze verontwaardigd naar een andere kleine jongen, die opeens begon te springen en te schreeuwen. "Is dat....?" Ze keek even naar beneden, waar haar medaillon net nog had gehangen. Haar moeder had het haar voor haar verjaardag gegeven en dat maakte het speciaal, want Blanche keek ontzettend op naar haar moeder. Ze wilde graag zoals haar moeder zijn. Het was een nogal idyllisch beeld, want haar moeder had een soort natuurlijke charme waar ze mensen mee bespeelde en Blanche had vaak het geduld niet voor zulke charme. Als ze haar zin wilde, dan wilde ze het nu en als mensen vervelend waren, dan mochten ze dat best weten toch? Ze wist hoe haar moeder haar hoofd zou schudden als ze dat zei, maar Blanche kon het niet helpen. Ze begreep gewoon niet hoe mensen zoveel geduld konden hebben! Dat was toch onmogelijk. "Is dat mijn medaillon?" Hoe durfde hij! "Geef onmiddelijk terug." En ze deed een poging om het kleine rotjoch bij zijn kraag te grijpen.
  14. [1836/1837] Openingsfeest!

    Ah, dankje voor de post met Hawk in dit topic Gianna, want ik was even vergeten dat ik hier moest posten. Hoe dan ook, Blanche was prins(es)heerlijk in alle rust van haar avondeten aan het genieten. Openingsfeesten konden best nog wel eens eindigen in chaos, maar ondanks wat vreemde talen hier en daar was het vandaag tot nu toe best goed verlopen en Blanche was er trots op. Zie je wel dat met haar als Hoofdmonitor Griffoendor er enorm op vooruitging. Eindelijk stegen ze boven die barbaarse Huffelpuffers uit. Zo jammer dat Harold Silvershore het dan moest verpesten en het hele idee dat Griffoendors de beste waren daarmee te niet deed in Blanche's ogen. Natuurlijk keek ze om toen het addergebroed naar haar riep, want het was een menselijke reactie om om te kijken als iemand om je aandacht vroeg. Blanche had er echter meteen spijt van, want het kind waagde het om een homp aardappelpurree recht in haar gezicht te gooien. Het gele, zompige goedje bedekte Blanche's rechterwang en geschrokken slaakte ze een hoge kreet uit. Wat was dit nu weer? Waar was het respect van deze nieuwe eerstejaars voor hun gezag! Kwaad veegde ze de aardappelpurree van haar wang af en schoot overeind van haar plek. "Dat zag ik wel, jij kleine etterbak," siste ze. "Wacht maar, het eerste wat jij van binnen gaat zien is niet de leerlingenkamer, maar het nablijflokaal." Wat ze niet doorhad was dat er een andere kleuter ondertussen dichterbij sloop om haar medaillon te stelen, die ze vandaag nog speciaal voor haar verjaardag gekregen had.
  15. Het was nu al een tijdje dat Blanche's broer Christopher een relatie scheen te hebben met een meisje. Een huffels meisje uiteraard, want soort zoekt soort. Toch snapte Blanche niet helemaal wat zelfs een Huffels in hem zag. Had ze dan niet door hoe ongelofelijk irritant Chris eigenlijk kon zijn, dat hij altijd zo vervelend smakte als hij zijn ontbijt at en nooit eens andere mensen kon laten willen bij een spelletje -eigenlijk was dat alleen bij Blanche- en hij altijd domme beslissingen maakte en... nouja, Blanche kon wel even doorgaan. Er waren genoeg reden om niet met Christopher te daten, of uberhaupt bevriend met hem te zijn. Ze had er ooit eens een lijst van gemaakt, maar die had hij waarschijnlijk verbrand. Hoeveel gebreken haar broer echter ook had, dit meisje leek toch echt wat in hem te zien. En dat maakte Blanche wel nieuwsgierig naar deze "Dream". Alleen al van die schattige Huffelpufnaam kreeg ze bijna kotsneigingen trouwens, maar gelukkig had het kind ook nog een echte naam waar ze haar mee aan kon spreken. "Hoi, Alannis," glimlachte ze onschuldig, terwijl ze zich naast het meisje aan een tafel in de bibliotheek vleide, waar ze huiswerk had zitten maken of een boek had zitten lezen, eerlijk gezegd interesseerde het Blanche niet zoveel, want wat was er nou belangrijker dan een gesprek met je schoonzusje. "Hoe is het?" Een beetje beginnen met koetjes en kalfjes kon nooit kwaad, al waren Huffelpuffers gelukkig meestal niet zo wantrouwig. De idioten. OOC: Met Nina <3
×