Jump to content

Tom Taylor

Griffoendor Tweedejaars
  • Content count

    1
  • Joined

  • Last visited

  1. Nog maar een paar dagen en dan was het feest! Groot feest! Ja en er was ook nog zoiets als een feest voor alle klassenoudsten en zo, maar het belangrijkste feest was Tom's verjaardag! Dertien jaar werd hij al en verdorie wat had hij er zin in om zijn feestje te vieren! Wat zouden zijn ouders hem sturen? Een nieuw ensemble voor in zijn vrije tijd? Een mooie wintermantel voor de koudere dagen, die overigens sneller naderden dan je voor mogelijk hield? Of misschien wel een nieuwe pantalon... Eigenlijk hoopte Tom eens op een ander cadeau dan kleding, want dat had hij als kleermakerszoon in principe meer dan genoeg. Hij hoopte stiekempjes dat hij een telescoop zou krijgen, om in de nacht naar de sterren te kunnen kijken en de planeten te kunnen observeren. Of misschien een nieuwe ketel, een koperen in plaats van een tinnen, zodat hij iets gemakkelijker toverdranken kon brouwen en deze goed op temperatuur kon houden. Plus, dat koper langer mooi bleef dan tin, vond hij. Hij wist met grote zekerheid dat grootvader hem in ieder geval een nieuw cravate zou toesturen, met de welbekende geur van een uitgerookte pijp. Want dat kreeg hij ieder jaar; een cravate met een kek motief, want dat was kenmerkend voor 'de Mannen van Taylor'... Grootvader was erg gesteld op de stamboom en het familiebedrijf en liet dit zo vaak als kon doorschemeren. "Echte mannen dragen hun cravate met trots, mijn jongen. Het is een symbool voor een wel geklede man!" De stem van de oude man weerklonk in zijn oren en even verscheen er een glimlach op zijn gezicht, terwijl hij zachtjes nee schudde. Mode boeide hem niet zo veel, ook al had hij er enig verstand van. Maar goed. Hij wist dus nog niet wat hij voor zijn verjaardag zou gaan krijgen. Tom was dankbaar voor alles wat hij zou krijgen en verheugde zich met het moment meer op zijn verjaardag. De heugelijke gedachten werden echter bruut verstoord door een hoog, schril geluid, alsof een kerkuil achterna werd gezeten door die dikke kat van die zesdejaars. Tom keek op vanuit zijn boek en keek zoekend om zich heen. Hij ging er zelfs voor staan om het arme dier uit de brute klauwen van Theodorus (want zo heette dat dikke monster) te bevrijden, maar hij zag geen gillende kerkuil. Met een verbaasd gezicht verplaatste Tom zich schuifelend door de leerlingenkamer, om te zien of hij het arme dier ergens kon vinden. Snellende voetstappen weerklonken op de trappen die naar de slaapzalen leidden. Ha, nog iemand die de uil wilt zoeken. Mooi, dan ben ik tenminste niet alleen. Dacht hij. Ja, dat dacht hij. Voor hij het wist klampte een afdelingsgenote zich zo stevig aan hem vast, dat haar lange nagels bijna de mouwen van zijn vest doorboorden. Zijn mond trok open om een gepijnigd geluid uit te brengen, maar de wanhopige stem van het meisje drong door de geluidsbarrière heen. “Oh, kan je mij alsjeblieft helpen? Ik heb een fout gemaakt! Ik heb net deze jurk binnengekregen, en… kijk!” Tom fronste zijn wenkbrauwen terwijl hij bedenkelijk naar de jurk keek. "Oef... Dit is niet best, nee." Subtiel Tom... "Hoe krijg je dat nou weer voor elkaar?" Vroeg hij, op zijn eigen charmante, onbesuisde manier.
  2. Tom Taylor

    Algemeen: Naam: Thomas Salomon Billius Taylor Roepnaam: Tom, Tommy Leeftijd en Verjaardag: 13 jaar, 26 september 1826 Schooljaar en Afdeling: Tweedejaars Griffoendor Politieke Voorkeur: Tom heeft zich nog niet zozeer verdiept in de politiek. Hij is pas 13 jaar oud, dat interesseert hem nog minder dan welke niet-bij-elkaar-horende sokken zijn broertje vandaag aan heeft getrokken. (Je zou zijn vader daarentegen eens moeten zien...Flipmode!) Achtergrond: Familiesituatie & Geschiedenis in het kort: Taylor, een achternaam die van origine voort is gekomen vanuit het Frans en het Latijn. De Franse benaming Tailleur is eveneens afkomstig van het Latijnse Taliator, met als betekenis ‘knipper’, verwijzend naar het oorspronkelijke beroep: kleermaker. En dat laatste stukje informatie is nou precies het staartje wat nodig was om de connectie met Tom te maken. Tom’s familie staat sinds jaar en dag bekend als een kleermakersfamilie, waarop de kleermakerskunsten van vader op zoon zijn doorgegeven. Tom’s vader is kleermaker, zijn opa is kleermaker (alhoewel Billius nu meer in zijn schommelstoel zit te happen aan zijn eeuwig rokende pijp), zijn overgrootvader was kleermaker, zijn betovergrootvader was kleermaker… en ga zo maar door. Echter een dingetje maakte dit enigszins saaie beroep wat spannender. Want hoe kon het zijn dat deze familie nauwelijks de naald zelf aan hoefde te raken? Tja, daar zat maar een antwoord op. Magie. Ze gebruikten het niet altijd hoor, welnee. Maar voor de vervelende priegelwerkjes waar zelfs hun vrouwen niet aan wilden beginnen, daar zwiepten ze met hun toverstok. De mannen van Taylor leerden hun vrouwen eveneens de kennis en kunde die zij beheersten (hoewel negen van de tien Taylor-vrouwen het werk al beter kon, al voor de man het uit had gelegd… Maar ach, soms moet je je gedeisd houden zodat de man trots is op zichzelf en zichzelf nuttig voelt) en zo groeide "Coats&Collars" uit tot een enigszins bekende kleermakerij binnen de tovergemeenschap. Tom was ook een man van Taylor (nou ja… man… man… Het was nog een jonge knul). Tom was de eerste zoon van Salomon en Effie Taylor. Salomon een vader-op-zoon kleermaker, Effie een intelligente vrouw met een voorliefde voor de wetenschap. Wanneer zij niet bezig was met het ondersteunen van haar man in de kleermakerij, was zij aan het experimenteren met nieuwe toverdranken, het zoeken naar geneeskundige spreuken en andere belangrijke zaken binnen de toverwetenschappen. Het was haar hobby, haar eigen lust en leven, maar helaas moest dit een tweede viool spelen naast de familiezaak. Al voor hun huwelijk verlangden Salomon en Effie naar het hebben van eigen kinderen (Salomon wenste natuurlijk minstens een zoon), echter wilde na de huwelijksvoltrekking niet vorderen met hun kinderwens. Het duurde jaren, kostte veel tijd, moeite, energie en hoopvolle momenten. Toen ze de hoop bijna naast zich neer hadden gelegd, raakte Effie toch in verwachting van een kind en werd op 26 september 1826 hun eerste kind geboren. Een zoon. Thomas Salomon Billius Taylor. Voor Salomon was het plaatje al zo goed als compleet. Hij had een erfgenaam, een opvolger, een stamhouder. Effie wilde diep van binnen echter nog meer kinderen, wie ze de eigenaardigheden en fantastische ervaringen van de wetenschap kon laten ervaren. Kon ze dat dan niet bij haar man? Welnee, die vond het onzin en verspilling van de kostbare tijd die ze ook had kunnen steken in het familiebedrijf. Maar toch liet hij haar gewoon haar gang gaan wanneer de twinkeling in haar ogen zichtbaar was. Op die manier hadden ze beide hun eigen ding. Maar terug naar de kinderen, want het bleef, gelukkig voor hen, niet alleen bij Tom. Tom kreeg nog twee broertjes, Arthur en Bill. Drie zonen en toen was het compleet. Het was genoeg... Echt waar. Een kind van zes, een kind van vier en een kind van 3 waren samen een gigantisch grote, mega-vuurbal-paddenstoel-BAM-creërende, tikkende tijdbom. Het was GENOEG. Als oudste zoon had Tom het vaak het zwaarst te verduren thuis. De grotere verantwoording over zijn jongere broertjes, vaak de schuld krijgen want ‘ je bent de oudste en de wijste’, het meest helpen in de kleermakerij en eigenlijk het minst kind kunnen zijn, hoewel hij dat zo graag wilde. Soms verstopte hij zich in de kast, zodat zijn ouders hem even niet konden lastigvallen met hun volwassen leven en dan tekende hij. Tom was al van vroeg af aan erg creatief en kon zich daarmee goed uiten. Praten ging lastiger, hij was geen prater. Het liefst zat hij in stilte, gewoon heerlijk rustig, zonder al dat gekwek en geklets om hem heen. Niet dat hij zich compleet isoleerde, welnee, het was ook een gezelligheidsdier. Maar soms had hij gewoon net even wat vaker tijd nodig om van de stilte te genieten. Dat moest ook wel met twee rond rennende, gillende broertjes. En soms wilde hij niets liever dan tijd alleen met zijn moeder, zodat zij hem alles kon leren over de wetenschap. Tom werd op zijn twaalfde geplaatst in Griffoendor, een afdeling voor dappere, moedige mensen die van alle avontuurlijke levensmomenten genieten en hun angsten niet uit de weg gaan. Waarom dit nou zo goed bij hem paste, kon hij zelf niet plaatsen. Zo moedig was hij niet. Zo dapper was hij niet. Het was wel een jongen die wat impulsiever handelde en niet echt ergens bang voor was. En hij kon goed genieten. Dat was het belangrijkst toch? Burgerlijke staat: Ongehuwd. Woonplaats: Stonehaven in the Mearns (Kincardineshire, aan de kust van Noord-Oost Schotland). Voor de familie Taylor een gunstige plek om te wonen i.v.m. de mogelijkheid tot het ‘verschepen’ van hun handgemaakte kledingstukken. Ook de import van stoffen, wol en andere benodigdheden voor de handgemaakte kledij is een prettige bijkomstigheid. Om nou alles met paard en wagen op te halen is nou ook niet echt efficiënt. Plus Salomon houdt niet van paarden. Sterker nog, hij haat paarden. Bloedlijn: Halfbloed. Zowel Tom’s vader als Tom’s moeder komt van niet-geheel pure bloedlijn. Rijkdom: Gemiddeld; niet rijk, niet arm. De familie bezit sinds jaar en dag een kleermakerij en specialiseert zich in zondagse klederdracht voor de welvarende toverfamilies. Religie: Volgens zijn vader moet hij in Merlijn geloven, dat doet hij dan ook maar. Maar echt een religie… Dat houdt Tom niet zo bezig. Publiekelijk gezicht: Uiterlijk: Tom heeft een enigszins mediterraans uiterlijk. Donkerbruin, warrig haar, donkerbruine, amandelvormige ogen en een licht getinte huid. (Dit zou je niet geheel kloppend kunnen vinden m.b.t. zijn woonplaats, maar wat je nog niet wist is dat Tom voor 1/4 van Mediterraanse afkomst is. De familie van Tom's moeder komt oorspronkelijk daar vandaan.) Tom heeft een gemiddelde lengte en een gemiddelde omvang; hij ziet er niet te mager of te goed gevoed uit. De jongen heeft een brede glimlach op zijn gezicht en heeft ietwat borstelige wenkbrauwen. Op zijn kind groeien drie baardharen waar hij erg trots op is en ook zijn adamsappel wordt door zijn toenemende testosteron duidelijker zichtbaar. Zijn armen en benen zijn door het snelle groeien ietwat iel, maar dat trekt wel weer bij. Faceclaim: Noah Centineo Toverstok: Taxushout. 32,5 centimeter. Kern van eenhoornhaar. Huisdier: (Nog) geen. Met al die kleding en stoffen wilt zijn vader geen dieren in de buurt hebben. Stel er zit een hondenhaar in de tule vast geklit of van die "kneed-haaltjes" van de kat in het satijn... Karakterbeschrijving: Positieve eigenschappen: (minimaal 3) Avontuurlijk Kalm Sociaal Ondernemend Actief Negatieve eigenschappen: (minimaal 3) Impulsief Gesloten Stil Rommelig Zoals zijn moeder zegt: "Robuust" (olifant in de porseleinkast idee)
  3. Faceclaims

    Noah Centineo -Tom Taylor
×