Jump to content

Jake Chadwick

Vrijzinnige Tovenaarspartij
  • Content count

    14
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    4

Jake Chadwick last won the day on August 21

Jake Chadwick had the most liked content!

About Jake Chadwick

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Alyssia

Profile Fields

  1. [1839] 15+ I feel a little bit funny

    Jake had altijd een klein boekje in zijn jas waar hij ieder persoon die hij aardig vond opschreef. Dat was handig voor het geval hij ze nodig had voor iets, of als hij een feest gaf waar hij allemaal aardige mensen voor nodig had. Zo had hij een van de uilen van de Chadwick's naar Efstathios gestuurd, al moest hij wel drie keer de spelling checken om te kijken of hij zijn naam niet verkeerd had opgeschreven. Toen Jake nog in het circus werkte zei hij meestal gewoon Ef of iets wat er op leek zodat de jongen wist dat hij het over hem had, maar om het op te schrijven was weer een andere taak, maar gezien Ef er was was het de uil toch gelukt om de uitnodiging bij de juiste persoon af te leveren. Erg vriendelijk had hij het gevonden dat iedereen in het circus hem wat lief toewenste, maar hij zou het met zijn familie in de buurt niet durven openen. Hij kende de man lang genoeg om te weten dat zijn ouders niet de inhoud van het pakketje zouden waarderen, maar hij waardeerde het wel. Hij draaide zich om van het aquarium en zag dat Ef zich te goed deed aan een glas drank en een stukje taart en Jake voelde dat het sociaal was om zelf ook een stukje taart te nemen. Hij sommeerde net als zijn oude vriend een bordje met cake en een glas wijn en nam een hapje van de taart die hij had gebakken. Hij was heerlijk luchtig en bomvol chocoladesmaak met een zweem vanille in de buitenkant. ''Oh geen probleem!'' Zei de ex-Huf voor hij weer een stukje tot zich nam. Om de een of andere reden smaakte de taart nog beter dan het deeg dat hij had gebruikt. Ef vroeg waar hij zo onlangs mee bezig was geweest. ''Och, je kent me, zo'n beetje alles en niks.'' Gaf hij toe. ''Ik heb een poos een oudere dementerende heer geholpen, ik ben naar Ijsland geweest, ik heb Parijs onveilig gemaakt en nu ben ik effect-opbouwer! Ik kan het uitleggen, maar het is behoorlijk technisch maar over een uurtje gaat mijn eerste effect af in de tuin, dus dan kunnen we daar van genieten!'' Gretig nam hij nog een hapje van de taart, zijn wijn totaal vergetend. Wauw, wat was die lekker! @Efstathios Peregrine
  2. Dear sister of mine

    5 februari 1839 Lieve Edith, Je kan mij het altijd vertellen als je een vriendje hebt, maar ik geloof je. Misschien is het juist wel goed om vrienden te maken in Huffelpuf. Misschien kan je je verontschuldigingen aanbieden, het zal misschien even tijd kosten, maar zodra men ziet hoe leuk je eigenlijk bent zullen ze vast inzien dat je een goede vriend zou zijn. En je hebt gelijk, niet iedereen is het stereotype. Maar als je mij mag mag je misschien ook andere huffels. Misschien kunnen Maggie en Jacky je helpen? Ik weet dat zij een beetje boos op je zijn vanwege je pestgedrag naar andere Huffels, maar als je naar hen toekomt en zegt dat je spijt hebt, wie weet warmen ze dan allemaal op! Over mijn verjaardag. Ik denk niet dat je kan komen helaas, want het is dan schooltijd en ik denk niet dat Zweinstein een uitzondering maakt voor de verjaardag van je grote broer. Ookal is je broer de beste grote broer die er ooit bestaan heeft natuurlijk. We vieren het wel als je weer uit school komt. Ik heb goed nieuws Edith, ik ben aangenomen voor een nieuwe baan! Ik bouw magische effecten op voor evenementen, en ben nu in opleiding om die te gaan ontwerpen. Is dat niet ontzettend stoer! Misschien kom ik ooit eens voor mijn werk op Zweinstein! We zien wel hoe het loopt. Ik ben in ieder geval er erg blij mee. Lieve Edith ik spreek je snel, liefs, Jake
  3. Dear sister of mine

    24 januari 1839 Liefste Edith, Je hebt gelijk, maar neem het ook serieus alsjeblieft. Het verboden bos is niet niets, dus ga er niet nog een keer, het is gevaarlijk! Er wonen allerlei gevaarlijke monsters en niet die van de leuke variant. Wie is die jongen, wat is zijn naam? Heb je met hem gekust? Ik snap dat je het heel zwaar hebt Edith en dat je het hier makkelijker vindt. Ik ben altijd zoals ik ben geweest, maar voor mij is het anders geweest. Huffelpuf is immers de afdeling van loyale vrienden! Misschien kan je met een paar huffels afspreken? Sorry dat deze brief zo kortaf is, ik moet meteen door, maar ik wilde toch van me laten horen. Liefs, Jake
  4. Dear sister of mine

    17 januari 1839 Lieve Edith, Wat een leuke foto's! Ik zal die van Jaq achterwege houden, voor de zekerheid, maar die anderen vindt ik heel leuk. Die met Maggie vind ik heel leuk! Die zal ik in het groot ophangen. Dankjewel lief zusje! Ik vind het heel knap dat je er toch een beetje over durft te praten, ik vind dat echt heel fijn. De vriendengroep die je hebt lijkt me niet echt leuk om in te zitten, het zijn geen echte vrienden. Lijkt het je niet leuker om wat fijne vrienden in je jaar te krijgen? Misschien kan je wat naschoolse activiteiten volgen, ik vond dat altijd heel leuk en heb daar veel anderen ontmoet. Ik weet dat het krachtig kan voelen, maar pesten is geen goede bezigheidstherapie, want er wordt iemand heel erg door gekwetst. Heel veel liefs en ik hoop snel weer wat van je te horen, Jake
  5. [1839] So we meet and it begins

    Privé met @Avery Hollow 11 februari 1839 Het was een alledaagse dag voor Jake. Hij had een vrije dag van werk die hij gebruikte om eens even helemaal lekker los te gaan. In zijn ene zak had hij een klein juten zakje met wat wit poeder dat halfleeg was en in zijn andere zakje had hij kleine pilletjes waarvan hij er tien minuten geleden eentje had genomen. Hij was oorspronkelijk met wat vrienden op stap, maar was die nu al een paar uurtjes kwijt en hij liep nu te dralen over de stoep. In zijn hoofd was er een behoorlijk feest aan de gang, hij zag dingen die er niet waren, allemaal hele leuke dingen, maar wist nog steeds een beetje waar hij was, maar keek niet echt goed uit. Daarom knalde hij ook per ongeluk tegen een vrouw aan, ze was behoorlijk mooi, al werd haar voorhoofd ietsjes uitgerekter dan het normaal gesproken hoorde te zijn. Haar lippen waren vol en mooi roze en zacht, zo kusbaar, als zachte rozenblaadjes. Niet dat Jake ooit zonder toestemming een vrouw zou kussen, maar een paar kusbare lieve lippen kon hij wel waarderen. ''Pardon mevrouw rozenlip,'' begon hij en hij stond weer op, waarna hij even wiebelde op zijn benen. Zijn balansgevoel was behoorlijk beïnvloed en alleen al recht op zijn benen staan was een hele klus. Hij wilde doorlopen, maar stopte zichzelf toen en keek haar intens aan. ''Heeft u de krant van vandaag al gelezen?'' Vroeg hij, met een hele serieuze blik in zijn ogen.
  6. Dear sister of mine

    10 januari 1839 Hey Edith, Ik had niet eens door dat je hem stiekem mee hebt genomen! Dankjewel dat je dat doet, ik was het inderdaad met kerst een beetje vergeten. Vond het veel te gezellig, wilde geen camera in iedereen's neus duwen. Neem de tijd om de foto's te schieten. Ik wil ook nog een foto van ons en Daphne dus als je weer thuiskomt zullen we die laten schieten door een van de anderen! Met mij gaat het heel goed, ik ben nu op zoek naar een nieuwe baan en heb een klein baantje tot ik iets nieuws full-time kan vinden; honden uitlaten! Vraag me niet hoe ik eraan kom, is heel via via gegaan, maar ik laat rijke honden uit van tovenaars. Het is even voor tijdelijk, maar het is wel heel leuk! Maar... Volgens de afspraak die wij hadden gemaakt zouden wij over de problemen op school gaan praten na kerst en dat is het nu. Voel je je iets beter? Heb je het idee dat je nu beter kan vertellen wat er mis is? Liefs, Je grote broer, Jake
  7. Jake Chadwick

    Topic-overzicht 1839: 11 februari: So we meet and it begins - Avery Hollow Weekend in April: I feel a little bit funny - meerdere chars
  8. Jake Chadwick

    Topic-overzicht 1838: 21 december 1838: We need to talk - Edith Chadwick
  9. [1838] We need to talk

    Hij voelde haar armen om zich heen slaan, en sloeg zijn armen om haar heen zijn hand zachtjes haar haar aaiend. Ze verontschuldigde zich nogmaals en begon stilletjes te wenen. Altijd als hij haar voelde huilen kon hij niks anders doen dan haar willen beschermen en troosten en hij vergat even zijn eigen pijn toen ze zijn gezicht in zijn torso duwde. Ze leek haar gevoelens uit te leggen en Jake voelde de brok weer in zijn keel en glimlachte toen hij realiseerde dat ze een stap in de goede richting zette door hem eindelijk wat echte emotie te laten zien. Hij begreep niet zo goed waarom de overbezorgdheid lastig voor haar was, maar hij wilde het graag begrijpen en horen. Horen dat het ook fijn was deed hem goed en hij slaakte een diepe, opgeluchtte zucht, waarna hij haar voorzichtig van zich afduwde zodat hij haar gezicht kon bekijken. ''Dat begrijp ik Edith.'' Zei hij haar zachtjes en hij veegde wat tranen van haar gezicht met zijn duim. ''Wat zeg je ervan als we gewoon vergeten dat dit gebeurd is, en gewoon gezellig kerst gaan vieren, als je me belooft na de vakantie brieven te sturen en over de echte problemen te praten.'' Hij keek zijn zusje vol liefde en zorgzaamheid aan. ''Deal?'' Vroeg hij terwijl hij zijn wenkbrauwen ophaalde.
  10. [1838] We need to talk

    Stilletjes bekeek hij zijn zus die de kamer aan het inspecteren was. Ze had duidelijk spijt van wat ze had gezegd, haar wangen waren roze gekleurd en ze durfde hem nauwelijks aan te kijken. ''Aan deze muur wil ik graag wat foto's van ons allemaal hangen, dus dat wordt mijn volgende project.'' Zei hij en wees naar een witte muur die nog akelig leeg was. Hij wilde haar knuffelen, zeggen dat hij van haar hield, haar nogmaals vragen wat er mis was. Maar hij durfde haar het niet nogmaals te vragen. Hij wilde haar niet wegjagen en als zij niet wilde praten kon hij haar ook niet dwingen. ''Ik ben blij dat je het mooi vindt. Nu nog de rest van het huis.'' Zei hij. Zijn slaapkamer zou hij als volgende doen. Op een van de muren in die kamer was een enorme donkerbruine plek waar hij nu een schilderijtje overheen had gehangen en een andere muur was nog niet eens eenmaal geschilderd. Misschien zou Daphne daar ook mee willen helpen. Jake keek weer terug naar zijn zus en glimlachtte moeizaam. Hij probeerde niet te laten zien dat het hem nog steeds pijn deed, maar zijn bruine ogen waren op de grond gericht.
  11. [1838] We need to talk

    Haar woorden kwamen hard binnen en zijn hersenen probeerden de zin diep te analyseren, wellicht op zoek naar een schrijntje van de oude Edith. Ze was nog maar zo jong, dacht hij tegen zichzelf, ze bedoelde het vast niet zo. Ze is aan het puberen. Maar de zin herhaalde zich en herhaalde zich. Hij deed net of hij haar vader was. Dat klopte ook wel, alles wat zijn vader niet voor hem was geweest, wilde hij voor de anderen zijn. Zeker voor haar. Hij had altijd een zwakke plek voor haar gehad en juist door die weke plek deed haar uitspraak hem zo'n zeer. Hij had nauwelijks door dat ze naar de kraan was gelopen. Het was net of hij door haar geschoten was en hij nog niet helemaal gerealiseerd had wat er gebeurd was. Het was zo onwerkelijk. Voor deze avond had hij bedacht dat ze samen thee zouden drinken, hij een grapje zou maken en dat zij zich open zou stellen voor hem. Daarna zouden ze samen op zoek gaan naar een oplossing en zou zij weer terug kunnen gaan naar haar vrolijke zelf. Dit was compleet het tegenovergestelde. Hij had een brok in zijn keel gekregen. ''Het is oké.'' Loog hij en hij negeerde de impuls om naar haar toe te lopen en te checken of haar hand oké was. Het geluid van het water klonk door in zijn hoofd. Hij wist niet wat hij moest doen. ''Laten we naar boven gaan.'' Stelde hij voor en hij liep de keuken uit, de trap op, zonder op haar te wachten en liep de logeerkamer in.
  12. [1838] We need to talk

    Het boze geschreeuw klonk niet als het kleine meisje dat altijd fan van hem was geweest, het meisje dat als ze was gevallen een kusje op haar knie wilde van hem, het meisje dat altijd bij hem kwam huilen als een van de andere Chadwick kinderen haar plaagde. ''Omdat ik om je geef! En omdat ik je broer ben!'' Schreeuwde hij boos terug, de woede die hij achterwege had gelaten toen hij haar brieven stuurde kwam nu in volle kracht naar buiten. Dat klonk dan weer niet als Jake Chadwick, de broer die altijd over trots over Edith praatte, de broer die in zijn kamer stapels oude tekeningen van Edith had liggen, de broer die de vredesstichter van de Chadwicks was en die Edith een stevige knuffel gaf terwijl hij de anderen vertelden haar niet te plagen. Hij schrok van zichzelf en van haar en was nog nooit zo uit zijn slof gesprongen.
  13. [1838] We need to talk

    Hij keek op van haar plotselinge uitbarsting, dat had hij niet verwacht van haar. ''Edith ik denk dat er meer is dat je-'' Hij zag hoe de hete thee over de rand ging en op haar hand belandde en zijn bezorgde broer-modus ging aan. ''Onder de koude kraan!'' Zei hij en hij zwiepte met zijn toverstok, zodat de kraan begon te stromen. Hij wilde nog meer praten, maar het was nu vooral belangrijk dat haar hand oké was. En met een brandwond was het belangrijkst om te koelen, dat had hij van moeder geleerd. Dat was dan weer een van de weinige dingen waar ze de moeite voor had genomen om het Jake te leren. Waarschijnlijk zodat hij ervoor kon zorgen dat zijn jongere siblings zich na verbranding goed werden verzorgd, en niet persé voor Jake zelf.Jake nam heel veel dingen zijn ouders kwalijk, maar sommige dingen daarvan kwamen alsnog van pas.
  14. [1838] We need to talk

    Nee, ze wilde er niks over kwijt. Jake hoorde de fluit en draaide zich om en vulde zijn en haar beker met warme thee en gaf haar beker toen aan haar. Hij dacht na, hoe moest hij deze situatie aanpakken? Hij wilde haar niet boos maken maar hij wilde ook heel graag dat zij met hem praatte. Hij versoepelde zijn houding en ging in een minder aanvallende houding staan en nam een slokje van de thee en zo bleven ze even in stilte kwijt. ''Edith.'' Ging hij verder en hij zette zijn kopje neer op het aanrecht naast hem en hij vouwde zijn armen over elkaar heen, zijn ogen gericht op de tegels op de vloer. ''Edith. Ik zou gewoon heel graag willen dat je me zei wat er mis is.'' Hij keek haar aan, bijna smekend, hopend dat zij zag dat hij zich oprecht zorgen over haar maakte. Hij wilde niet de vijand zijn, hij wilde ervoor zorgen dat zij zich beter voelde en kattenkwaad zou gaan uitvoeren waar niemand anders de dupe van was.
  15. [1838] We need to talk

    Het leek haar veel moeite te kosten om hem aan te kijken. Jake probeerde zijn blik te verzachten, in de hoop dat dat het haar makkelijker zou maken. Ze uitte haar probleem met de andere siblings, die haar anders behandelden dan voor Zweinstein. De jongen slaakte een diepe onhoorbare zucht. Hij probeerde zich in te leven in het leven van zijn jonge zusje, al had hij zelf zoets niet meegemaakt. De dynamiek in de familie voor hem was altijd praktisch hetzelfde gebleven. Hij was altijd de oudere broer die zorgde dat het met iedereen goed ging, al sinds Jaq was geboren was dat zo. ''Ik begrijp dat dat heel moeilijk kan zijn.'' Begon hij en hij kwam iets meer dichter bij haar. ''Ik zal het met hen erover hebben, want ik wil niet dat ze je naar doen voelen. Daarvoor zijn ze je familie.'' Hij glimlachte licht naar haar en fronste toen. ''Maar Edith, ik heb ook gehoord dat je mensen pest. Wil je daar iets over kwijt?'' Vroeg hij.
×