Jump to content

Empress Astra

Ravenklauw Zesdejaars
  • Content count

    11
  • Joined

  • Last visited

    Never

About Empress Astra

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    HH
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1838/1839] #2 Chase & Empress

    Ja, Chase, mensen maakten schema's. Mensen hielden zich aan schema's. Mensen studeerden door middel van schema's en mensen konden niet zomaar hun schema op de kop gooien omdat Chase Bennett dat eiste! Ze wilde niet eens met hem meegaan, ze wilde gewoon rustig hier studeren en van elke minuut dat ze verloor doordat hij geen hints begreep, werd ze alleen nog maar chagrijniger. "Maar dan kom ik er later minder goed in," glimlachte Empress, dezelfde glimlach die ze al sinds het begin van het gesprek op haar gezicht hield. Volgens eigen zeggen nu wel een stukje minder warm, maar of Chase dat ook door had... "Ik studeer veel liever gewoon even door nu. Dat vind je niet erg, toch?" Empress moest echt eens leren om duidelijk nee te zeggen, maar of dat met Chase zou helpen...
  2. [1838/1839] You always liked being good at things, didn't you?

    Ergens, [i[ergens[/i], maakte Empress zich wel een tikje zorgen over deze situatie. Nog geen uur geleden had ze nergens een weet van geweest, was ze alleen gestresst geweest over het idee dat een professor zich bij haar had geroepen zonder dat ze wist waarom, en nu was ze met hem in een ander land. Wat wist ze nou van Isaac Thorpe? Het was een goede familie, dat zou iedereen haar wel kunnen vertellen, als ze geen Haysward waren dan en dat voorrecht had Empress gelukkig niet gehad, en hij zou vast heus niet zomaar zijn aangenomen (nou ja...) en het was Parijs, waar zij de taal sprak en misschien de weg nog beter kende dan hij, maar... toch, toch, toch. "Ja," zei ze, met een nerveuze glimlach. "Mijn moeder komt hier vandaan. Mijn grootouders wonen hier nog steeds, dus we gaan vaak op vakantie." Dus, ze wist precies waar ze naar toe moest als ze in de problemen kwam, toch? Maar dat zou niet gebeuren... Hoopte ze. Hoe moest ze anders ooit nog terug naar Zweinstein, hem ooit weer onder ogen zien? Want zij was degene die plotseling met een leraar mee was gegaan, zij was degene die beter had moeten weten. Maar toch... hij was ziener en als hij een toekomst voor hen had gezien, als hij had gezien dat alles goed zou komen, hoe kon ze hem niet geloven? "Het hotel is even verderop," glimlachte ze vriendelijk naar hem, en ze probeerde haar nervositeit diep omlaag te duwen. "En dan zijn we zo bij de Parijse winkelstraten. De magische, dan. Wat wilt u verder allemaal zien? Versailles? Het Louvre?"
  3. [1838/1839] #2 Chase & Empress

    Ja, Empress was een toegewijde student, dank je wel. Ze hield ervan om hoge cijfers te krijgen, om goede complimentjes te krijgen en Chase, ze was niet voor niets gesorteerd in Ravenklauw. Ja, sommige Ravenklauwers gaven weinig om studeren en wilde vooral gewoon alles weten wat ze maar wilden weten, maar Empress wilde vooral gewoon hoge cijfers. Ze wilde het lievelingetje van de leraar zijn (hoi, Isaac)! En dat ging niet als Chase ineens besloot dat ze een pauze nodig had. "Nee, sorry," glimlachte ze afstandelijk naar hem. "Ik heb een heel schema waar ik me aan moet houden, dus ik kan pas over een paar uur pauze nemen!" En tegen die tijd was Chase al wel weer weg, toch? "Dus ik spreek je later wel weer?" De enige voor wie ze haar schema in de war gooide was Isaac.
  4. [1838/1839] You always liked being good at things, didn't you?

    Of ze met hem naar Parijs wilde gaan... Ze hield van Parijs, het was één van haar favoriete steden ter wereld en dat Isaac, van alle plekken waar hij haar mee naar toe had kunnen nemen nou juist Parijs had uitgekozen, betekende iets, toch? Ook al was het gewoon praktisch dichtbij maar in het buitenland en stond het bekend als een romantische plek om heen te gaan, maar dat negeerde Empress allemaal, want ze wilde gewoon dat dit wat betekende. Dat professor Thorpe Parijs uitkoos omdat hij wist dat het belangrijk voor haar was, omdat ze gewoon bij elkaar hoorden, zielsverwanten waren, en elkaar makkelijk aan konden voelen. "Ja, graag," glimlachte ze dus enthousiast, zonder er verder nog woorden aan te verspillen. Er kwamen wel een hoop andere zorgen opzetten, bijvoorbeeld of ze wel weg kon van school, of ze geen huiswerk had, of niemand haar zou missen, maar bla, bla, ze ging met haar toekomstige... iets... naar Parijs en was dat niet veel belangrijker dan al het andere? "Bent u al eens eerder in Parijs geweest?" vroeg ze, een stuk vrolijker nu ze zich ergens op kon richten. "Ik weet een fantastisch hotel!" Waar haar ouders vaak kwamen, maar ach, niemand zou haar herkennen, toch? "Wilt u nu direct gaan?" Ze besloot dat ze voorlopig toch maar bij 'u' en 'professor Thorpe' zou plakken. Voelde beter.
  5. [1838/1839] #2 Chase & Empress

    Ze kende de Chase Bennetts van de wereld. Hoe kon het ook anders, als je op Zweinstein was, en omringd was door dit soort personen? Het type dat dacht dat ze beter waren dan iedereen, maar vooral dat hun mannelijke geslachtsdelen beter waren dan die van anderen en dus bij voorbaat recht hadden op aandacht van alle jongedames op Zweinstein. Oh, ze had ze vaak genoeg gezien, je kwam er gewoon niet onderuit als je twee redelijke borsten had en een knap gezichtje. Dickpics bestonden nog niet, maar als jongens op Zweinstein ergens creatief over waren, was het zoveel mogelijk meisjes lastig vallen. Dit was op zich nog best wel een neutraal begin van het gesprek, maar toch. "Oh ja, hoor!" begon ze vrolijk en ze glimlachte hem neutraal toe. "Het is wel enigszins lastig, maar niet onmogelijk he?" Een pauze? Met hem zeker? "Nee, nee, ik ben nog maar net begonnen, dus ik moet nog wel even door." Ze knikte hem vriendelijk toe. Dag, Chase!
  6. [1838/1839] You always liked being good at things, didn't you?

    We. We, we, we. Empress was wel eens vaker een we geweest, maar altijd op een andere manier. Op een familiaire manier, of op een vriendelijke wijze. Ze had wel eens met jongens gezoend, mensen onder haar rokken laten voelen, giechelend wat andere dingen aangeraakt, maar nooit, nooit, was ze een we geweest, op die manier. En dit was eigenlijk ook wel snel gegaan. Empress was heus wel het type dat zich enthousiast op fantasieën stortte, want alleen door te fantaseren kon je erachter komen wat je echt wilde, toch, en ze had zich zo'n beetje wel met elke man en jongen op Zweinstein een heel leven voorgesteld (de meesten werden snel aan de kant geschoven, want ze had hoge eisen) en toch... bij professor Thorpe, Isaac, was ze er niet eens aan toe gekomen. En toch... toch kreeg ze ineens te horen dat ze voor elkaar bestemd waren. Betekende dat dat ze nu een relatie hadden? Ze kende hem nauwelijks! Wist niet wat zijn favoriete fruit was, of of hij een ochtendmens was, of hoe hij zijn koffie dronk... Het maakte haar vreselijk nerveus. "U hebt gelijk," glimlachte ze voorzichtig. U, u, u... Dat klonk raar, maar je zeggen voelde... nog raarder. "Vergeef me, het is allemaal zo nieuw..." Dat klonk niet ondankbaar, toch? Het laatste wat ze was, was ondankbaar! "Ik ehm... is er iets dat ik moet doen?" Hij was degene met visioenen, hij wist het wel, toch? Ze had echt wanhopig iemand nodig die haar nu vertelde wat ze moest doen.
  7. [1838/1839] #2 Chase & Empress

    Dinsdag 13 november 1838 - 's middags - Empress haar favoriete plekje in de bibliotheek Eigenlijk had Empress weinig zin om te studeren. Eigenlijk wilde ze veel liever naar het kantoor van Isaac gaan, hem wegverleiden bij de proefwerken die hij na moest kijken door hem haar lichaam aan te bieden om na te kijken, want eerlijk waar, wat was er nou leuk aan de zoveelste formules weer in haar hoofd te stampen en de zoveelste geschiedenislesjes te leren als er iets anders op haar wachtte? Maar Empress wilde, moest, hoge cijfers halen, dus Isaac moest, helaas, wachten. Tot hij haar zelf zou komen opzoeken, tenminste. Maar helaas was het niet Isaac die naar haar toeliep, ondanks dat ze enthousiast opkeek om daarna weer teleurgesteld haar blik naar beneden te zakken, want het was maar Chase Bennet. Ze kende hem, ondanks dat ze nooit echt veel met hem had gesproken, maar daardoor wist ze zo'n beetje wat haar te wachten stond. Yay. Als ze gewoon netjes naar haar sommen bleef kijken, zou er niets gebeuren, toch? Privé!
  8. [1838/1839] You always liked being good at things, didn't you?

    Wisselend. Empress kon een lichte pruil niet van haar lippen af houden, want natuurlijk wilde ze niet dat wie dan ook, en al helemaal niet één van haar leraren, wisselende visioenen over haar had. Ze wilde alles goed doen, alles perfect hebben, haar leven op de allerbeste manier leiden. Oké, oké, zonder de titel van koningin van Engeland kon ze best leven, maar dat betekende niet dat ze verder niet naar het juiste zou reiken. Waarom zou je nou eenmaal met minder genoeg maken? En grotendeels positief was niet hetzelfde als altijd positief en dus was het waardeloos. Een 9 was slechter dan een 10. Einde discussie. Ze zuchtte nog even diep terwijl ze wachtte, trok haar kleding net wat strakker, veegde een lok haar achter een oor dat daar al op zijn plek had gezeten en wachtte keurig was. Bij elkaar hoorden? Zij en de professor? Langzaam trokken haar wenkbrauwen omhoog, terwijl ze hem op een geheel nieuwe wijze bekeek. Oh, ze had hem knap gevonden, maar ook haar professor. Iemand die bij voorbaat al onbereikbaar was, n'est-ce pas, waar je een beetje over mocht fantaseren, maar die nooit daadwerkelijk meer dan een glimlach en een schouderklopje terug zou geven. Maar ze hoorden bij elkaar, volgens de visioenen dan, en Empress mocht het dan wel niet bij zichzelf toegeven, maar ze was romantisch ingesteld, verliefd op het sprookje. "Op... die manier?" vroeg ze nog wel, voorzichtig, voor het geval dat ze hem verkeerd had geïnterpreteerd. "Eerlijk waar?" Was hij haar zielsverwant, degene bij wie ze de rest van haar leven hoorde te zijn? Maar ze kende hem nauwelijks! Had niet eens dat typische idee gehad zodra ze hem had gezien, van dat dit de persoon voor haar was. Nee, dat had ze bij niemand ooit gehad, maar dat hoorde toch, als je elkaar als zielsverwanten voor het eerst zag? Onbewust schoof ze wat naar voren op haar stoel. "Maar hoezo is het dan wisselend?" vroeg ze bezorgd. "Grotendeels positief is niet altijd positief." En als het haar zielsverwant was, moest alles altijd positief zijn.
  9. [1838/1839] You always liked being good at things, didn't you?

    Hij kon er niets mee. Nou, dat was dan leuk voor hem, maar frustrerend voor haar, want ze begreep niet wat hij van haar wilde, waarom ze hier zat en zolang ze daar geen idee van had, kon ze het ook niet goed doen, toch? Ugh, ze haatte dat soort leraren, het type dat haar bij zich riep en dan met een strenge blik vroeg of ze wist waarom het was. Ze deed nooit wat verkeerd, tenminste expres, en dat ze haar gehele geheugen in twijfel moest trekken om te zien of ze ooit misschien per ongeluk een papiertje had laten vallen, was niets voor haar. Maar ze deed haar uiterste best om niets van haar innerlijke frustratie te laten merken en in plaats daarvan sereen te blijven glimlachen, terwijl hij langzamerhand uitlegde dat hij visioenen had gehad. Van haar. "Van mij?" herhaalde ze, ademloos, direct al haar frustraties vergeten, want hij had visioenen gehad, over haar! Ze wist natuurlijk niet of het goede of slechte visioenen waren, maar alleen al het idee dat het mogelijk was, was fascinerend. Wat voor dingen zou ze doen in de toekomst? "Nee, helaas niet," pruilde ze naar hem. "Wat voor visioenen waren het?" vroeg ze gretig verder en ze schuifelde onbewust iets naar de rand van haar stoel, om zo dicht mogelijk bij hem in de buurt te zijn, zodat ze alles kon opnemen. "Positieve, hoop ik?" Misschien zou ze ooit koningin van Engeland worden! Dat leek haar wel wat.
  10. [1838/1839] You always liked being good at things, didn't you?

    Empress ging keurig zitten op een stoel, haar rug kaarsrecht zoals haar moeder haar altijd in haar hoofd gedreund had, haar benen netjes naast elkaar gekruist bij de enkel, en geen enkele vlek, rimpel of scheur in haar jurk te vinden. Sommige mensen noemden haar ijdel en op zich hadden ze een punt, maar Empress wist hoe belangrijk het was dat mensen een goede indruk van haar hadden en als er iets was dat ze kon doen om te laten zien dat ze hun aandacht waard was, dan was het er zo goed mogelijk uit zien, toch? En vriendelijk, maar beleefd, te glimlachen, terwijl hij een blik naar haar wierp die zo streng was dat ze er bijna van moest huiveren. En toen vertelde hij haar dat ze niets verkeerds had gedaan. Inwendig zuchtte Empress, want waarom was ze hier dan, ze had niet gehoord dat één van haar andere klasgenoten hier was uitgenodigd en tot haar grote frustratie wist Empress ook dat ze niet de hoogste cijfers van de klas had gehaald vorig jaar, dus het was niet alsof ze het recht had om het lievelingetje van de leraar te zijn. Enig talent? Empress trok haar wenkbrauwen op. "Niet meer dan één van de andere leerlingen," zei ze bescheiden. "Ik ben geen Ziener voor zover ik weet, ben ik bang, maar ik heb een grote interesse in de andere manieren om de toekomst te leren kennen en ik ben een goede leerling!" Nieuwsgierig bekeek ze professor Thorpe aandachtig, alsof ze er zo achter kon komen wat hij dacht en van haar wilde. "Kunt u daar wat mee?" Ze wilde zo graag behulpzaam zijn!
  11. Vrijdag 7 september 1838 - einde van de middag - het kantoor van professor Thorpe Empress hield van nieuwe leraren. Ze hield ervan om direct een eerste goede indruk te maken, en leraren die je al had vanaf je eerste jaar deden zo moeilijk, alsof je eigenlijk nooit opgegroeid was, maar nog altijd die eerstejaars was die af en toe verdwaalde, wiens huiswerk af en toe vlam vatte doordat je je toverstok niet goed vasthield en die een keer half in een zwaan was veranderd tijdens een mislukte groepsopdracht. Elk jaar was Empress een beter persoon, een meer georganiseerde versie van zichzelf, maar leraren hielden graag vast aan het eerste beeld dat ze van je hadden gekregen, dus als het aan Empy lag, veranderden ze elk jaar. Toedeledoe, meneer Whitley, tot nooit meer ziens, keer vooral niet terug, maar helaas, hij was er nog steeds. Maar gelukkig waren er ook af en toe nieuwe leraren, zoals professor Thorpe die nu Waarzeggerij gaf. Hij was haar goed bevallen vanmiddag, toen ze les van hem had gehad, want eindelijk een leraar die zijn vak serieus nam en niet als een soortement van bosvrouwtje aan kwam zetten met kristallen die je door je aura moest halen om van je depressie af te komen, maar iemand die echt wist waar hij het over had! Oké, nee, laten we eerlijk zijn, ten eerste was Empress dol geweest op die leraressen, maar ten tweede was ze vooral nu onder de indruk van professor Thorpe omdat hij knap en mannelijk was. Ze was ook maar een tiener. Alleen jammer dat hij niet onder de indruk van haar was geweest. Empress wist niet wat ze fout had gedaan, ze was vooraan gaan zitten, had overal notities bijgemaakt en was nog net niet verdronken in zijn woorden, maar hij had haar streng na de les gevraagd of ze aan het einde van de middag bij zijn kantoor langs wilde komen, want ze hadden wat te bespreken. Die toon maakte haar knieën zwak (vooral omdat ze hem niet wilde teleurstellen, natuurlijk) en dus was ze direct na haar laatste les naar zijn kantoor gerend (oké, nee, niet rennen, dan ging haar haar in de war) en nu stond ze ademloos voor zijn bureau. "Heb ik wat fout gedaan, professor Thorpe?" vroeg ze spijtig. "Kan ik iets doen om het beter te maken?" Privé!
  12. Mijn Personagedossier kan worden nagekeken!

  13. Empress Matilda Astra

    Algemeen Naam: Empress Matilda Astra Bijnaam: Empy Geboortedatum: 21 augustus 1822 Leeftijd: 16 Afdeling en schooljaar: Zesdejaars Ravenklauw Bloedlijn: Volbloed Burgerlijke staat: Vrijgezel Beroep: Toekomstige wereldeigenaar Woonplaats: Empy’s echte woonplaats is natuurlijk Parijs, maar gezien haar vader zo nodig Brits moest zijn, zijn ze vooral in Londen. Saai. Rijkdom: Rijk Politieke voorkeur: Heksen Hoog Achtergrond Familie: Geschiedenis: Empress Matilda is één van de jongere telgen van de bekende Astra familie, aan de kant van de familie die het meeste waarde hecht aan het promoten van voorwerpen en niet van zichzelf, wat ook de reden was dat haar vader ervoor koos om met de mooiste Française te trouwen die hij kon vinden, want je vrouw was ook een ding, toch? In ieder geval kwamen er een stel leuke kinderen uit, die hij natuurlijk naar familietraditie een ietwat domme maar historische naam gaf en tadaa, je had een familie. Empress Matilda was de oudste en volgens eigen zeggen ook direct de beste. Oh, haar broers en zussen zijn leuk, hoor, maar kun je echt opbotsen tegen perfectie? Nee, dacht het niet. Ze was de slimste, las het meeste, was het meest ambitieus en haalde de hoogste cijfers, volgens eigen zeggen natuurlijk, maar als je wist wat goed voor je was, luisterde je alleen naar haar mening. Dus, waar wacht je op? Uiterlijk Faceclaim: Barbara Palvin Huidskleur: Wit Haar: Bruin Oogkleur: Blauw Lichaamstype: Iets langer dan gemiddeld, dun en niet gespierd. Kledingstijl: Modieus, met zeker Franse invloeden. Eigendommen Toverstok: Mahonie, haar van een eenhoorn, stijf, 33 centimeter lang Karakter Positieve eigenschappen: - Aanhoudend - Ambitieus - Besluitvaardig - Creatief - Discreet - Gedisciplineerd - Gefocused - Georganiseerd - Gepassioneerd - Geraffineerd - Idealistisch - IJverig - Intelligent - Nauwkeurig - Professioneel - Volwassen Negatieve eigenschappen: - Bemoeizuchtig - Betweter - Bezitterig - Controlerend - Dwangmatig - Egoïstisch - IJdel - Jaloers - Koppig - Materialistisch - Obsessief - Perfectionistisch - Pretentieus - Veroordelend - Verwaand
×