Jump to content

David Stirling

Griffoendor Vijfdejaars
  • Content count

    6
  • Joined

  • Last visited

About David Stirling

Profile Fields

  1. Woensdag 26 september 1838 Vanop een vensterbank vanop de zesde verdieping, zat David enigszins verveeld naar buiten te kijken. Het regende buiten en hoewel dat hem normaal gezien niet zou tegenhouden om een rondje te gaan vliegen, was hij die ochtend, voor de lessen, al op zijn bezem gesprongen. Hoe graag hij ook vloog, die ene keer was genoeg om voor vandaag. Toch als het regende. Hij had best een rustige dag geweest. Het was over het algemeen best rustig op Zweinstein. Oke, ze hadden dit weekend de Zwadjes wat zitten pesten in de kelders en hij had er nog maar net een avontuurtje opzitten in het Verboden Bos met Austen, maar hij was nog steeds hier op Zweinstein, ging nog steeds drie keer per dag naar de Grote Hal en hij volgde nog steeds een hele dag les. En als er iets was, waar David echt zeker van was, dan was het wel dat hij dit absoluut niet wilde doen voor de rest van zijn leven. Toch al een ding dat hij tegen zijn afdelingshoofd zou kunnen zeggen op zijn SLIJMBAL-gesprek. Maar dat waren allemaal zorgen voor later. Hij zat hier nu. Nog bijna drie jaar. Het was eigenlijk best druk op de gang. De lessen waren nu bijna allemaal gedaan en Zweinstein kwam weer wat tot leven. De eerstejaartjes liepen, waarom moeten die ook altijd lopen?, door de gang, tussen de ouderejaars van de vier verschillende afdelingen door. Sommigen kende hij, andere niet. Zoals... Wacht. Als dat niet Austen was. Ook dat vuile, smerige Zwadje kwam voorbijgewandeld. David had geen flauw idee of hij hem gewoon niet gezien had of dat het Zwadje besloten had om hem straal te negeren, maar dat zou hij in ieder geval niet doen. Hij wachtte keurig tot het Zwadje gepasseerd was en trok zijn toverstok. Een pesterige grijns sierde zijn lippen. Dit kon best grappig worden. "Arresto Momentum", fluisterde hij, terwijl zijn toverstok naar de enkel van Austens voet wees. De spreuk was bedoeld om objecten te vertragen, maar David had ontdekt dat als je hem op iemands voeten richtte, hij perfect geschikt was om die persoon te laten struikelen. Nog voordat de spreuk Austen bereikt had, stak zijn toverstok alweer verborgen in de mouw van zijn gewaad en keek David weer naar buiten. Wat waren die regendruppels ineens toch fascinerend... OOC: Eerst @Austen Cotterell maar feel free om er daarna bij te komen!
  2. [1838/1839]What a wicked game you play

    Natuurlijk stond ook David daar in de kelder, verscholen achter de hoek van de muur. Toen ze met het idee waren afgekomen, had hij geen seconde getwijfeld. De eer van Griffoendor moest weer eens verdedigd worden en wat voor een slecht Grifje was hij wel niet als hij een te grote lafaard zou zijn om mee te doen aan de wraakactie? Nee, dat kon hij echt niet maken. En dus stond ook hij daar, net zoals een handvol Grifjes en een hele hoop eieren. Dit. Werd. Zo. Ongelooflijk. Leuk. Hij kende de persoon waarom het ging ook maar vaag. Hij wist wat er gebeurd was, aan beide kanten, maar hij was er zelf niet betrokken bij geweest. Niet dat dat uitmaakte. Hij had meer dan genoeg redenen om pissig te zijn op de Zwadjes en wat was er nu leuker dan eieren naar hun kop te smijten? Buiten een rode verfbom te laten afgaan in hun gang (of leerlingenkamer) en dat door de Zwadjes te laten opkuisen. En weet je wat nog het beste was? Ze moesten niet lang wachten op een - dat was ook fijn - maar de persoon die als eerste buiten kwam was niemand minder dan Austen Slijmbal Cotterell. Hij had al een persoonlijke vete met dat ene Zwadje sinds zo lang hij zich kon herinneren. Niet dat hij nog wist hoe en waarom. Het was dan ook niet door hem. Austen was nu eenmaal een eersteklas kwal en daar viel niets aan te doen. En dat moest het Zwadje natuurlijk maar weer eens bewijzen. Niet alleen riep hij direct om hulp van zijn vriendjes, maar hij zei hun allemaal zich te richten op Valentina. Een eerstejaars. "Hey Austen, lafaard! Pak iemand van je eigen lengte!" Hij smeet een van zijn eieren, maar doordat hij zag hoe Austen zijn toverstok trok en meteen ook de zijne trok, moest hij zich haasten en was de worp heel slecht gemist. "Protego" siste hij, mikkend in de richting van het Zwadje. Dit ging zo hard uit de hand lopen...
  3. I see, I see, what you don't see...

    “Hey. En, win je volgende week de loterij?” David grijnsde vluchtig toen hij Galahad zag. Zijn grens werd nog iets breder toen het flesje boterbier met een klap op tafel gezet werd. Yep, dit wordt dus zo een les... studeren. "Wel, ik geef het een fifty-fifty. Ofwel win ik een dezer inderdaad de loterij en ga ik voortaan door het leven als een van de rijkste mensen van Engeland." Hij hield even een pauze. Toen ging hij verder:" Dat of ik lijd aan Flubberius' Fladderziekte en ben gedoemd om te sterven nog voordat dit belachelijke werkje binnen moet. Of het is een van de duizend andere mogelijkheden, geen flauw idee eigenlijk." Hij trok de kroonkurk van het flesje boterbier en nam er een goede slok van. Galahad begon over zijn bezem en hoe dringend die weer eens geschuurd moest worden. "Galahad..." Hij zuchtte en deed zijn best om enigszins teleurgesteld te klinken. "Ik probeer hier een wetenschappelijk document te schrijven over de edele kunst van de waarzeggerij en ik had gehoopt dat jij mij daarbij zou komen helpen." Oke, dit werd wel heel moeilijk om zijn gezicht nog in de plooi te houden. "In plaats daarvan kom jij hier toe met alcohol in plaats van een geestesverruimende toverdrank en begin je over Zwerkbal..." Hij kon zijn grijns intussen echt niet meer inhouden en stilletjesaan begon hij erdoor te komen. "Ach. Ik ben toch gedoemd om een Zwakzinnig te halen." David haalde zijn schouders op en ging vroeg: "Gaan we vliegen?" Dat leren zou dan wel voor een andere keer zijn.
  4. It's safe, trust me!

    Het feit dat Dorian, zonder ook maar een halve seconde te aarzelen, met hem mee kwam, was voor David het ultieme bewijs dat hij er goed aan gedaan had om naar hem te komen. Er waren ongetwijfeld heel veel Grifjes die mee waren gekomen, maar hij kende er maar een handvol die dat zo snel zouden doen en zonder ook maar een enkele vraag te stellen. Terwijl ze aan een hoog tempo over het terrein marcheerden -David was niet van plan om te vertragen omdat er toevallig een tweede persoon bij was - vroeg Dorian of er misschien een bostrol zot. Maar nog voordat hij dat kon ontkrachten, begon de jongen al over Terzielers en Eenhoorns. "Nee, geen Terzielers. Veel beter. Denk ik." Hij zweeg even, zonder zijn pas te verminderen. Dorian moest maar kunnen volgen. "Ik weet eigenlijk niet hoe Terzielers eruit zien. Ik heb ze nog nooit kunnen zien. Maar daarvoor zijn we niet hier." David stopte heel bruusk met stappen en keek Dorian samenzweerderig aan. "Ik heb uit zeer betrouwbare bron vernomen..." Soort van toch. Hij ging niet zeggen dat het gerucht van eerstejaars kwam. "Dat er in het bos twee Griffoenen zitten." Er verscheen een brede grijns op zijn gezicht. "Ik heb altijd al eens willen vliegen op een Griffoen, jij niet? Ik bedoel, hoe moeilijk kan het zijn? Het is een half paard. En paardrijden dat kan zelf de kleinste dreuzel."
  5. Ongelooflijk toch. Het openingsfeest was net achter de rug, het schooljaar was nog maar een paar dagen oud en je mocht drie keer raden wat die oude feeks van Waarzeggerij hem had gegeven. Inderdaad. Huiswerk. Oke. Ze was misschien niet oud en je kon ook niet echt zeggen dat ze echt een feest was maar huiswerk, nu? Ze hoorden nu buiten te zijn, Zwerkbal te spelen, het bos te verkennen, wist hij veel. Alles buiten dit. Dit was gewoon gemeen. Moest er nog een tweede professor hun nu al huiswerk gegeven hebben, dan kon hij zeker en vast zeggen dat Zweinstein schuldig was aan zware kindermishandeling! Maar nee. In plaats van al die leuke, fijne dingen die je op een normale namiddag buiten kon gaan doen zat hij binnen. Aan een tafeltje in de leerlingenkamer. Met een dik boek voor zich, zijn hand plat op de tafel met zijn palm naar boven en zijn gezicht in een grimas alsof hij net te horen had gekregen dat de Falmouth Falcons voorgoed hun bezem in de kast zouden laten staan. Al van in de allereerste les Waarzeggerij, had David geweten dat het vak echt niets voor hem zou zijn. De "proefles", zoals ze uurtje noemden, had hun een idee moeten geven van wat ze in de komende jaren allemaal wel niet zouden leren. Allemaal goed en wel en heel interessant, ware het niet dat David dat proef-gedeelte net iets te serieus had genomen. Hij had de les toen mogen afsluiten met een eerste uurtje nablijven en een verschrikkelijke smaak in zijn mond. Waarzeggerijthee was duidelijk geen echte thee. Terwijl hij daar zat te wachten op Galahad, begon James alvast een - vrij wanhopige - poging te doen om te ontdekken wat de verschillende lijnen op zijn hand nu precies betekenden. Ze moesten tegen eind deze week een opstelletje schrijven over de nabije toekomst van een van hun klasgenoten door diens hand te lezen. Flink moeilijk en nog veel vager. Voor elk lijntje in hun hand, stonden er in hun lesboek minstens tien verschillende verklaringen. En dan had hij het nog niets eens over de lijntjes die hij niet op zijn hand had staan... Hopelijk was Galahad hier snel. Hij kon wel wat hulp gebruiken... OOC: Eerst @Galahad Graham aub
  6. Friends & co

    @Ayden March, het topicje kan je hier vinden! @Nicholas Eversly, Dat werkt zeker David is een groot genoege heethoofd om hem een opmerking die hij ooit eens gemaakt heeft, elke volgende keer weer betaald te zetten! Topicjes volgen straks nog of anders morgen! @Sara Saint, anders een bezemrace tussen David en Jude om voor eens en voor altijd uit te maken welke school nu eigenlijk het beste is? :-P (Of is hij niet zo in to vliegen?)
  7. It's safe, trust me!

    Hiervoor had hij hulp nodig. Dat was het enige waar David aan kon denken terwijl hij aan een stevig tempo over het terrein liep. Hij voelde zijn hart bonken in zijn borst van pure opwinding. Dit was gewoon een te grote kans, hij mocht ze echt niet laten schieten! Amper een kwartier daarvoor had David een gesprek opgevangen tussen twee eerstejaars - niet echt een betrouwbare bron, maar soit - die druk aan het discussiëren waren over wat ze die ochtend in het verboden bos hadden gezien. Maar liefst twee Griffoenen zouden er rondgelopen hebben en David wist maar al te goed dat die beesten er echt vet uitzagen en dat je op hun rug kon gaan vliegen. Zeker nu dat er geen saaie professoren in de buurt zouden zijn die hun zouden wijzen op "de gevaren van omgaan met fabeldieren zonder een voorafgaande, degelijke vorming", de gewone bla bla. Hoe dan ook, hij had onmiddellijk besloten om hulp in te roepen. Zelfs voor hem was dit een gewaagd klusje. En hij kende er de geknipte man voor! En laat het nu niet die persoon zijn, die hij net zag verschijnen. "Ayden!" Davids stevige pas versnelde naar een looppas, totdat hij bij de Griff stond. Terwijl hij met enige moeite zijn gehijg onder controle probeerde te krijgen, zei hij: "Dorian... Jij... Nu... Meekomen!" Hij probeerde er nog een Verboden Bos uit te krijgen, maar kwam niet veel verder dan een vinger die ongeveer in de richting van dat bos uitwees. Duidelijk, toch? OOC: Eerst @Dorian Palagon, feel free to join in nadien!
  8. Friends & co

    @Nicholas Eversly, bij David thuis zijn ze allemaal volledig pro-griffoendor, dus die rivaliteit kan er zeker wel inzitten! Heeft Austen toevallig wat van die puurbloed-trots zitten (of een afkeer van tovenaars die zich met dreuzels bezighouden)? Dat zou iets zijn waarmee je David makkelijk kwaad kan krijgen ;-) En voor Graham, misschien een topicje waarin ze even genoeg hebben aan al lessen volgen (ik zag dat hij ook een afkeer had van voorspellen) en een dagje vakantie nemen? (Of juist oefenen voor voorspellen en een hele hoop meer te weten komen dan ze zouden willen/er gewoon op los beginnen te zeveren) @Emmanuelle De Saussure, ik zag dat je karakter deel uitmaakt van een drieling, eentje waarin David eigenlijk haar zusje nodig heeft en zich gewoon compleet mist? @Ayden March, Oeeh, die Hippogrief lijkt me wel nog een topplan! Kan lekker veel bij foutgaan haha. Ga ik er voor het gemak even van uit dat ze elkaar al een tijdje kennen? (Zelfde afdeling en maar een jaar verschil dus dat zou wel moeten denk ik ;-) )
  9. Friends & co

    Hey allemaal, David is nog gloednieuw hier, maar hij kan wel wat hulp gebruiken om zijn plaatsje te vinden op Zweinstein ;-) Volgens zijn verhaallijn zit David al enkele jaren op school hier, dus hij kent vast en zeker al een heleboel mensen. In zijn vrije tijd speelt David graag Zwerkbal (of vliegt hij toch op zijn bezem rond), hangt hij wat in de leerlingenkamer rond of doet hij zo ongeveer alles wat actief is en hem in de nesten kan werken! Alle ideeën voor plots etc zijn welkom, hoe meer, hoe beter!
  10. Mijn Personagedossier kan worden nagekeken!

    David Stirling
  11. David Stirling

    Algemeen: Naam: David 'Dave' Stirling Leeftijd en Verjaardag: 16, 21 maart 1822 Schooljaar en Afdeling: Vijfdejaars, Griffoendor Politieke voorkeur: David heeft nog geen politieke voorkeur Achtergrond: Familiesituatie & Geschiedenis in het kort: Ethan Stirling - Vader - 52 - Dreuzel Elisabeth Gally - Moeder - 48 Jacob Stirling - Broer - 25 Michael Stirling - Broer - 20 Lewis Stirling - Broer - 12 David komt uit een warm en vrij groot gezin dat ruim voldoende verdiende om comfortabel te leven, maar te weinig om zichzelf rijk te noemen. En al zeker te weinig om ook maar in de buurt te komen van de mensen met blauw of zuiver bloed. Zijn ouders leerden elkaar, intussen al bijna dertig jaar geleden, kennen op een volksfeest in hun thuisstad Hereford. Elisabeth voelde zich al heel snel aangetrokken tot de grote, ietwat ruwe Ethan en ondanks het feit dat ze uit twee totaal verschillende werelden kwamen, begon er al gauw iets te bloeien tussen hun. Naarmate hij meer en meer in contact kwam met het tovenaarsmilieu, koos Ethan ervoor om zijn vaardigheden als schrijnwerker in te gaan zetten om bezemmaker te worden. Terwijl hij het ruwe werk deed, verzorgde Elisabeth de bezems van de nodige spreuken en al gauw slaagden de twee er in een bloeiend handeltje op te zetten. De komst van hun eerste kind liet niet al te snel wachten. Ondanks Elisabeths hoop werd de Stirling-familie keer op keer uitgebreid met een stevige jongen, in plaats van ook een keer met een meisje. Nadat ook de vierde weer een zoon bleek te zijn, gaven ze het op. David werd geboren als derde van de vier jongens, waardoor hij al van bij zijn geboorte twee broers had om naar op te kijken en om zich tegen te moeten verweren. Doordat hij altijd al vrij groot voor zijn leeftijd geweest was, werd ook hij, zodra hij oud genoeg was, ingeschakeld om een handje te helpen in het familiebedrijf. Wat begon als wat houtblokken verslepen, veranderde al gauw in het ruwere schrijnwerk en volledige bomen omhakken. Dit alles onder begeleiding van luid, maar niet al te zuiver, gezang van de familie Stirling. Door deze zware arbeid en de algemene avontuurlijke ingesteldheid van de broers, evolueerde David al snel tot een grote, gespierde jonge knaap. Hij was vrolijk, graag gezien en verstandig genoeg om te weten met welk kattekwaad hij al dan niet kon wegkomen. Als hij niet aan het ravotten was met zijn broers, bracht David zijn vrije tijd het liefste door op een bezem of hielp hij een handje op boerderij in de buurt. De familie die daar woonde, beschikte ook over toverkracht, maar voerde het gros van het werk nog steeds met de hand uit bij wijze van tijdverdrijf en om niet al te veel op te vallen in de omgeving. Met de jaren verdween broer na broer naar Zweinstein. En elke keer, tijdens de vakanties, kwamen ze terug met een enorme hoeveelheid verhalen en een nog grote hoeveelheid snoepgoed. Geen wonder dat Lewis en David zo zot waren op hun oudere broers. En dan eindelijk, eindelijk kwam die dag dat ook David mocht vertrekken. Net zoals zijn oudere broers, bracht ook hij zijn tijd door in Griffoendor. Hij maakte heel snel enkele zeer goede vrienden, en kreeg stilaan ook zijn eerste vriendinnetjes. Naast het "verschrikkelijke, compleet overdreven en nutteloze" huiswerk, brengt David zijn tijd vooral buiten door, al zwerkballend of al lachend en spelend met zijn vrienden. Enkel Lewis bevindt zich momenteel nog op Zweinstein. Hij is ook ingedeeld in Griffoendor en zit momenteel in het tweede jaar. Jacob is onmiddellijk na zijn studies schouwer geworden en Michael is mee in het familiebedrijf gestapt. Burgerlijke staat: Happy single Beroep: Student, helpt tijdens de vakantie wel vaak mee in het familiebedrijf (Bezemwinkel Le Balai, ook te vinden op de Wegisweg) Woonplaats: Hereford Bloedlijn:Halfbloed Rijkdom: Gemiddeld Religie: Anglicaans Publiekelijk gezicht: Uiterlijk: David is een vrij grote breedgeschouderde jongeman. Hij heeft een vriendelijk ogend gezicht, met kort bruin haar en donkere, bruine ogen. Je ziet hem bijna altijd met een lichte glimlach op zijn gezicht. Toverstok: Hout van de lijsterbes met een kern van het haar van een eenhoorn, 36 centimeter, vrij flexibel. Huisdier: / Magie Magische sterktes: VTZK, Bezweringen Magische zwaktes: Toverdranken, Waarzeggerij Karakterbeschrijving: Positieve eigenschappen: - Gedreven - Optimistisch - Inventief Negatieve eigenschappen: - Koppig - Goedgelovig - Lichtgeraakt OOC: Naam: John Welke andere karakters heb je? Geen Hoe ben je op P&P gekomen? Google Zou je eventueel interesse hebben om in de P&P-skypegroep te komen? Nee Wil je een adoptieouder? Ja graag, kan wel handig zijn om David hier direct goed te lanceren ;-)
×