Jump to content

Eariana Damarcus-Herondale

Heksen Hoog
  • Content count

    5
  • Joined

  • Last visited

About Eariana Damarcus-Herondale

  • Rank
    Earia

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Lisa

Profile Fields

Recent Profile Visitors

  1. [1838/1839] How about we go back to my place?

    En daar stond ze dan, nep glimlachend te knikken naar de mannen om haar heen die openlijk vertelden over het handelswaar, hun buitenechtelijke affaires en dat mensen met nieuw geld nooit te vertrouwen waren. Mannen waren beesten, vonden dat ze alles mochten zeggen en haalden de meest vreselijke streken uit, terwijl er werd verwacht dat de vrouwen vol trots aan de zijde van hun echtgenoot bleven. Hoewel Earia nooit een ander leven heeft gekend, kon ze wel met zekerheid zeggen dat je er vanzelf aan zou wennen. De glimlach ziet er steeds een beetje meer gemeend uit en de gekozen woorden om toch nog even een steek onder water terug te geven gleden steeds vloeiender over haar lippen. Ook mannen hadden zwakheden en Earia was er inmiddels een ster in geworden om deze op subtiele wijze te benoemen. Het maakte toch allemaal uit, veel ongelukkiger dan dat ze nu was met haar leven kon ze bijna niet worden. Gelukkig had ze altijd nog haar laatste slok dure champagne en haar dure klederdracht die veel konden verbloemen. Ze zag er immers hartstikke vreugdevol uit met al die schoonheid. ‘Oh u meent het? Klopt het ook dat de mannen in deze tak van handel ook vaak impotent zijn? Dat kwam laatst ter sprake tijdens onze boekenclub…’ Haar gezicht, zo onschuldig en vol met medelijden. ‘Ik weet niet of het gepast is om te zeggen, maar zelfs uw vrouw had genoeg gespreksmateriaal binnen dat onderwerp. Het spijt me oprecht en als u iemand nodig acht dan kunt u er altijd met ons over praten…’ De rest van de mannen die betrokken waren bij het gesprek barstten in lachen uit en ook Earia wist dat dat het teken was om het groepje beesten te verlaten – de man in diepe schaamte achterlatend. Het waren enkele stappen die ze had verzet, terwijl ze met een sluwe glimlach van triomf haar laatste slok champagne op dronk. Haar taak van de avond was weer volbracht en ze wist dat ze enkel met een paar onschuldige zinnen de status van één van de monsters weer met een paar treetjes had laten dalen op de sociale ladder. Helaas voor haar kwam de volgende kwal alweer aangehuppeld en probeerde ze daarom maar onopvallend de andere kant op te kijken in de zekere, maar onrealistische hoop dat hij weg zou gaan. ‘Ah heerlijk, dank u zeer. Überhaupt is een benefiet sober doorbrengen een zeer onjuiste keuze,’ stemde ze met een glimlach in. Iemand die haar wijn aanbood was altijd een plezante verschijning en bij het andere drankje in zijn hand kon Earia gelukkig nog onderscheiden dat hij niet één van de gastheren was. Ach, wat gaf het ook dat hij haar aansprak, ze zou zich anders toch weer gaan vervelen. Ze hief even haar glas op als bedankje en keek de nogal jonge, maar niet verkeerd uitziende man een beetje onderzoekend aan. ‘En wat of wie brengt u hier, als u klaarblijkelijk wel iets beters te doen heeft?’ Earia mocht wellicht door de jaren heen wat subtieler zijn geworden, maar toch was subtiliteit niet haar sterkste eigenschap. Dat zat in de familie.
  2. [1838/1839] I could see you were a woman of distinction

    Zaterdag 10 November - Fancy restaurant Het was zo’n avond waar al vrij duidelijk begon te worden dat de winter echt aan het naderen was. De buitenlucht was kil en het maanlicht had zijn weg gevonden in de duistere straatjes van Londen die vochtig waren van de miezer. Bij binnenkomst in één van de meest luxe restaurants van magisch Engeland had Earia haar mantel afgestaan aan de gastheer, waarna ze naar het tafeltje in de hoek bij het raam werd geleid en omarmd werd door de romantiek van het kaarslicht. Ze had plaats genomen, vriendelijk gelachen naar de man die haar drankje opnam en bestelde de duurste fles champagne om bij voorbaat haar succes van de avond al te vieren. Het straalde macht uit, liet zien dat zij van hoge status was en zou bij voorbaat al imponerend kunnen werken op haar metgezel van de avond. Ze had een ontmoeting met een dame genaamd Lucinda FitzClarence en was volgens haar broer Seneca een vrouw die mannen vergezelde tijdens de zogenoemde eenzame nachten. Een andere slag persoon dan Earia, dat was wel iets wat ze van te voren kon vast stellen. Niet dat het wat uitmaakte, aangezien ze wel vaker opdrachten kreeg van haar broers die ze zonder blikken of blozen uitvoerde. Het was voor de familie Damarcus altijd belangrijk dat ze niet teveel in het publieke gezicht zouden verschijnen om zaken te regelen waar ze later voor in de problemen zouden kunnen komen. En als dat het geval was, dan werd de lieftallige en beschaafde Earia onder het stof vandaan gehaald om de mogelijke argwaan jegens hen te verdoezelen. Ze vond het heus niet erg, was zelfs blij dat ze zou gaan genieten van een heerlijk diner buiten de deur en enig nut kon hebben in haar onderdrukte bestaan. Het maakte haar eenzame dagen simpelweg wat dragelijker. En voor nu was het simpelweg nog wachten tot haar ‘doel’ zou arriveren. OOC; Met Renée <3
  3. Evenementen revampen

    Ik vind het principe van evenementen en open-topics wel erg fijn en dat is vooral omdat mijn personages en daarbij dus ik nog weinig andere chars ken, omdat ieder zijn eigen ding heeft inmiddels. 1x per maand is wellicht ook wel veel, aangezien we allemaal erg druk zijn, maar inderdaad mis ik wel een beetje het spontane contact tussen chars wat voor mij als 'nieuweling' best aantrekkelijk is. (ik ben het hele plotten ook nog niet heel erg gewend, aangezien 'vroeger' alles ging zoals het kwam zeg maar). So yeah, here are the thoughts of the newbie.
  4. [1838/1839] We drink the poison our minds pour for us.

    Vrijdag 9 November 1838 - Het Astoria Hotel - Hotelbar Het kwam goed uit dat haar man moest overwerken, het zorgde er namelijk voor dat zij kon zeggen dat ze naar haar boekenclubje ging om daar met alle rijke en depressieve huisvrouwen die wel hadden leren lezen en schrijven te kunnen babbelen over de échte liefde uit boeken onder het genot van een glaasje wijn. Helaas gebeurde het zo nu en dan ook wel dat heilige en alles oplossende Earia Damarcus zo nu en dan even geen theatraal leven wilde leiden en met al het genot haar trouwring afdeed om deze diep in haar tasje te stoppen. Vanavond zou ze zichzelf verwennen met een avondje aan de bar zitten in een outfit waarvan het ongepast was om aan te trekken als iemand van hoge status quo en had ze de zin om eens te praten met voor haar compleet vreemde mensen. Altijd heeft ze willen ontsnappen van haar onderdrukte en zeer beschermd leventje als enige dochter van Mercutio Damarcus en de vrouw van Elijah Herondale. Om maar niet te spreken van haar twee psychopathische broers. En zo zat Earia aan de bar, met haar rug netjes recht en haar benen over elkaar gevouwen als een echte dame. Ze kon er ook niet veel aan doen, het zat gewoon te erg bij haar ingebakken. Het enige verschil is dat ze nu een grote cocktail in haar hand had en verleidelijk erin roerde met het parasolletje. Het was haar vierde, dacht ze? Niet dat haar alcoholtolerantie erg hoog lag zoals bij haar broers, maar ze kon zich altijd wel prima gedragen ging ze vanuit. Het was nu enkel en alleen wachten op het gezelschap voor de avond, als ze die nog zou krijgen. Misschien werd ze toch te oud om nog te kunnen genieten. OOC; Avec Margaux
  5. [1837/1838] None of us want to be in calm waters all our lives.

    Hoewel rijkdom en etiquette Earia met de paplepel is ingegoten, had ze met twee ‘ambitieuze’ oudere broers altijd het idee dat ze iets tekort kwam. Zij wilde ook doelen hebben in het leven, heersen over het familie imperium en een machtige heks zijn, maar wanneer zij erover begon lachte haar vader Earia hard uit en vertelde haar als troost dat zij de belangrijkste pion was in het schaakspel en veel geld zou binnenhalen voor de familie. Ze hoefde er enkel en alleen maar voor te trouwen, kindertjes te baren en ja en amen te zeggen. Het maakte Earia woedend, maar aan haar vader te zien kon ze maar beter stilletjes blijven, terwijl haar moeder met medelijden naar haar stond te kijken. Gek genoeg was het niet haar gewelddadige en op geld beluste vader die ze het meest verachtte van het gezin. Het was haar moeder. De simpele vrouw die altijd heeft ingestemd in het kwaad van haar vader, nooit voor zichzelf heeft kunnen zorgen en enkel en alleen met medelijden kon toekijken als haar kinderen werden mishandeld door haar grote zogenaamde liefde. En dat hele pakketje omhulde ze in prachtige jurken met gouden sieraden, want ellende kan je ook verbloemen. En het allerergste was ook nog eens dat Earia, ondanks haar studie en doelen die ze voor ogen had, niet veel anders is geëindigd dan haar moeder. Ze zag er inderdaad prachtig uit en de met drakenbloed verwerkte crème schitterde ook op haar babyzachte huid, maar helaas nam dat niet weg dat onder al dat pracht en praal een vrouw zat dat zo nu en dan haar hoofd tegen de muur wilde slaan uit verveling, of met de doornen van haar prachtige rode rozen in haar vingers zat te prikken om te zien of ze nog leefde. En hoewel er niet over gepraat werd, wist ze dat Caroline dat ongetwijfeld ook deed tijdens de stille en eenzame uren. Waarschijnlijk was dat niet vanmorgen, want vanmorgen is haar vriendin ellendig lang bezig geweest met zichzelf zo prachtig maken als dat ze nu was. ‘Caroline! Ach nee, ik zou jou in geen mogelijkheid kunnen overtreffen!’ Gilde ze maar met een grote grijns mee. ‘Ja, ik ben gek op die crème! Voel maar aan mijn huid hoe zacht het is,’ begon ze enthousiast terwijl ze over haar eigen wang wreef. ‘Ik heb nog wel ergens een pot over die je mee mag nemen…’ Waar waren die rotelfen ook wanneer je ze nodig had? ‘Alsjeblieft, neem plaats!’
  6. 16 Juli 1838 - Het Herondale Landgoed - Bath Hoewel Earia in haar eigen huis was, enkel en alleen omring door bediendes en huiselfen, had ze toch alles uit de kast getrokken om het ‘theedrinken’ zo luxe mogelijk te laten verlopen. Theedrinken was maar natuurlijk een speciale term om aan te duiden dat het weer een middag zou worden waar haar man over moest werken en zij met vriendinnen rijkelijk drankjes kon laten serveren en klagen over het zielige bestaan met hun mannen. En god, wat werd er een hoop geklaagd op zo’n middag, waarbij hun mannen als oerdomme wezens werden bestempeld die zelf vonden dat ze het wiel hadden uitgevonden. En zo dwarrelde Earia door het huis heen, met haar hakjes tikkend op de marmeren vloer, terwijl ze orders gaf aan haar ietwat chagrijnige huiselfen die weer wisten hoe laat het was. Alles moest piekfijn in orde zijn, niet alleen omdat ze haar hoge status wilde uitstralen, maar ook omdat ze simpelweg zo weinig om handen had. Alles waar ze voor stond, waar ze ambities in had, is haar afgenomen door haar verschrikkelijke man – iets wat normaal was, maar ze hem nooit kon vergeven. En zo nam ze plaats op het terras in de stralende zon van de zomer, wachtend tot haar bezoek bij haar werd gebracht door één van haar elfjes. OOC: Voor Gian <3 Earia's outfit, want ik kon het niet laten
  7. Eariana Calypso Odessa Damarcus-Herondale

    Personalia: Naam: Eariana Calypso Odessa Damarcus-Herondale Leeftijd en Verjaardag: 32 Jaar – 27 April 1806 Bloedlijn: Volbloed Burgerlijke staat: Gehuwd met Elijah Herondale Voormalige Afdeling: Griffoendor, tot grote teleurstelling van haar ouders Politieke Voorkeur: Heksen Hoog Religie: Van oorsprong atheïst, maar als haar man het van haar verlangd, wil ze ook wel uitkomen als Anglicaans. Beroep: Afgestudeerd heler, maar aangezien ze haar beroep niet mag uitoefenen is ze fulltime huisvrouw. Woonplaats: Landgoed Herondale, gelegen in Bath Toverstok: Wood: Hawthorn Core: Phoenix stomach feather Style: Light Best for: Dark Arts Length: 8 inches Appearance: Reddish with lighter and intricate handle Achtergrond & uitdieping personage: Familiesituatie & geschiedenis in het kort: - Vader: Mercutio Damarcus - Moeder: Lavelle Damarcus - Broer: Saphir Damarcus * Schoonzus: Pandora Damarcus-Fairlie * Nichtje: Duessa Damarcus * Nichtje: Ate Damarcus - Broer: Seneca Damarcus - Man: Elijah Herondale God, wat was haar moeder gelukkig toen eindelijk haar poppetje geboren werd. Het arme mens had al zo weinig te doen in haar welvarende leventje, een plek waar zij als vrouw tot in de afgrond onderdrukt werd. De vrouwe des huizes, altijd zo goed bediend, maar zelf zo weinig taken om handen. En nu had ze ein-de-lijk een dochtertje om voor te zorgen. Of nouja, om leuk aan te kleden en weer neer te zetten bij de nanny. Toch, had haar moeder Lavelle - die in het geheim diep ongelukkig was, omdat zij nooit iets daadwerkelijk heeft gekund – altijd gevochten voor haar dochter, zodat zij kon genieten van een goede educatie. Wijsmakend aan haar man dat intelligente vrouwen nóg kostbaarder waren voor royale families. Hier is Earia haar altijd dankbaar voor geweest, al was het iets wat thuis simpelweg niet werd uitgesproken. Het lieve dochtertje Earia was eindelijk een meisje waarmee vader Mercutio connecties kon leggen met andere rijke families, want iedereen wist toch dat kinderen enkel en alleen zakelijke doeleinden hadden. Behalve Seneca dan, die was compleet nutteloos. En vooral voor hun lieve vader, die de bruidsschat een fenomenale investering vond voor zijn imperium. Hij hield wel van Earia hoor, zolang zij ja en amen zei en zich als een voorbeeldige dochter gedroeg, want dan kon hij haar overspoelen met presentjes in het bijzijn van zijn royale vriendschappen en connecties - het prachtige toneelspel van de lieftallige vader dat standhield tot hij haar weer zat was en aan de kant schoof. In ieders ogen was Earia de perfecte dochter. Ze liep, lachte, zat en gedroeg zich precies zoals verwacht werd van een edele dame. En dat was precies de manier hoe zij zich kon verbergen in het zicht van haar omgeving. Earia heeft gezien hoe het er aan toe ging bij haar broers, hoe ze haar broer Seneca amper had gekend en hoe Saphir werd geteisterd door vader. Het waren verschrikkelijke gebeurtenissen die plaats vonden achter de gesloten deuren van het landgoed Damarcus gebeurde. Earia leerde zichzelf aan hoe ze onzichtbaar moest zijn en kon zich al vanaf kleins af aan verstoppen in een ruimte waar mensen aanwezig waren, zonder dat zij doorhadden dat ze er was. Earia played her part – iets wat ze altijd heeft gedaan. Ze haalde hoge cijfers, kwam nooit in de problemen en deed braaf wat haar werd opgedragen om te voorkomen dat zij de hoofdrol speelde in de verschrikkelijke scenario’s thuis. Earia observeerde mensen maar al te graag, beschreef in haar dagboek wat ze zag en woog dan af of ze bepaald gedrag mee wilde nemen in de hare. Dit heeft ze altijd gedaan met de gedachte dat ze ooit vrij zou zijn en kon doen wat ze wilde, want de principes die bij haar thuis golden, was gewoon niet iets waar Earia zich in kon vinden. Helaas hadden haar ouders andere plannen met hun prachtige dochter Earia. Toen ze de leeftijd van 18 bereikt had, net was begonnen met haar studie als heler en eindelijk haar vrijheid steeds dichterbij zag komen, werd ze uitgehuwelijkt aan de erfgenaam van de familie Herondale. Er was eigenlijk niet iets meer afgrijselijk voor Earia dan haar vrijheid voor haar neus weggevaagd zien worden. En natuurlijk, zoals Earia was, glimlachte ze begeerlijk en stapte zonder blikken of blozen het huwelijksbootje in, want dat was wat van een edele jongedame verwacht werd. Haar huwelijk was alleen alles behalve plezierig. Er was niets van de man dat ze aantrekkelijk vond en hoewel ze erg haar best deed in het begin, kon ze hem na een tijd niet meer luchten of zien en begon ze hem later zelfs te verachten. Godzijdank mocht lieve Earia nog wel haar studie afmaken, een bezigheid waardoor ze kon vluchten van haar lieftallige man, maar helaas bleek dit van korte duur te zijn. Eenmaal klaar met haar studie moest Earia thuis zitten zoals alle vrouwen dat deden en juist hierdoor werd ze ongelukkiger dan ooit. Tegenwoordig besteed Earia haar tijd aan pianospel, zingen en poëzie schrijven om de tijd te doden van haar eeuwige eenzaamheid. Haar man vermijd ze het liefst en om hem tevreden te houden doet ze wat er van haar gevraagd wordt, zoals elke man zou verwachten. Omdat ze een heler is maakt ze elke dag een drankje voor zichzelf klaar om te voorkomen dat zij in verwachting kan raken van hem, gewoon omdat ze hem inmiddels zo erg veracht dat ze nooit een kind van hem zou willen. Ze wilde kinderen uit liefde en niet als iets wat Earia’s leven weer wat betekenis zou geven, zoals haar moeder had gedaan. En, om het nog erger te maken, weigerde ze gewoon aan zijn wensen te voldoen om hem een zoon te schenken – zo erg was het inmiddels. Naast haar leven binnen de muren van het Herondale landgoed heeft ze nog goed contact met haar familie. Haar vader was al een paar jaar dood en zo nu en dan komt moeder bij haar op de thee om Earia te vertellen dat ze aan haar verwachtingen moest voldoen en een zoon ter wereld moest brengen. Daarnaast doet ze voor haar broers in het geheim duistere vloeken op voorwerpen uitspreken, zodat zij deze weer konden gebruiken als handelswaar. Earia deed namelijk graag dingen voor haar boers, niet alleen omdat ze van haar familie hield, maar ook omdat ze een zekere angst koesterde voor Saphir en Seneca. Tot nu toe is Earia ze altijd te slim af geweest, maar het risico om tegen ze in te gaan was simpelweg gewoon te groot. Hetzelfde gold voor het risico wat ze opliep als ze van haar man zou vluchten. En god, wat wilde ze maar al te graag vluchten van haar miserabele bestaan. Weg van haar walgelijke man, doen en laten wat ze wilde, ontsnappen van haar ellendig lange depressie en voor de verandering een keer in staat kunnen zijn om haar mening te kunnen uiten – want een mening had ze weldegelijk. Rijkdom: Zeer rijk. Niet alleen uit het Damarcus fortuin, maar ook het Herondale fortuin is groots. Huisdier: Een spierwitte Kneazle met ijsblauwe ogen, genaamd Nova. Heel aanhankelijk jegens Earia, maar niet tegen anderen. (Magische) sterktes: - Transfiguratie - Bezweringen - Toverdranken - Kruidenkunde - Verweer tegen de Zwarte Kunsten - Vloeken (Magische) zwaktes: - Astronomie - Dreuzelkunde - Vliegles - Verzorging voor Fabeldieren - Leer der oude Runen Uiterlijk: Earia heeft donkere ogen en zeer donkerblond haar. Na een goede zomer licht het op naar blond, maar over het algemeen lijkt het vooral bruin. Ze heeft een erg slank postuur, wat vooral richting mager gaat en een geboortevlek achter haar oor. Verder is ze altijd gehuld in de meest dure en schitterende jurken en heeft van haar moeder de kunsten geleerd om er opvallend en beeldschoon uit te zien op elk moment van de dag. Innerlijk: - ijverig - intelligent - Aanpassend - Beschermend - Creatief - Charmant - Gesloten - Kalm - Plichtsgetrouw - Sluw - Ingewikkeld - Elegant - Materialistisch - Manipulatief - Nep - Strijdlustig
  8. Faceclaims

    Keira Knightley - Eariana Damarcus-Herondale Johnny Depp - Seneca Damarcus Johnny Depp as Sweeney Todd - Saphir Damarcus #Piratesofthecarribeansquad
×