Jump to content

Tarantula Dickson

Plotkarakter
  • Content count

    15
  • Joined

  • Last visited

    Never
  • Days Won

    1

Tarantula Dickson last won the day on January 10

Tarantula Dickson had the most liked content!

About Tarantula Dickson

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV

Profile Fields

  1. [1838/1839] The Golden Son

    Ja, het speet hem ook. Tarantula glimlachte, haast onbedoeld, want hoe kon hij ooit glimlachen om deze situatie, ooit gewoon in het algemeen weer glimlachen? Er was niets om vrolijk over te zijn en... oké, dat was hij ook niet. Hij glimlachte omdat... het even voelde alsof hij niet alleen stond op de wereld. Het even voelde alsof hij vergeven kon worden. Wat belachelijk was, want als er iemand was die hem van alles kwalijk kon nemen, was het Titiana wel. "Ja," knikte hij naar haar. "Ik... kan niet echt uitleggen wat, het is..." Illegaal, wat hij had gedaan. Niemand zou het hem kwalijk nemen, dacht hij, want hij had zijn best gedaan, maar het was nou eenmaal tegen de wet. Je hoorde jouw wensen niet op te dwingen aan die van iemand anders, zelfs niet Hawk. "Het is beter als je het niet precies weet," zei hij dus maar. "Maar Hawk kan... alleen nog maar met toestemming. En die toestemming hoort hij nu te vragen." Eigenlijk had hij gewoon alles uit moeten schakelen, permanent, maar dat had weer als een stap te ver gevoeld. Het enige wat hij wilde was dat dat niet meer zou gebeuren. "Wil je hier nog blijven?" vroeg hij zacht. "Ik kan een hotelkamer voor je boeken, ergens, of misschien wil je terug naar je ouders." Het zou niet permanent zijn, op Zweinstein zou ze weer bij Hawk in hetzelfde bed slapen, maar misschien kon hij iets doen om haar zich iets beter te laten voelen, ook al was het tijdelijk.
  2. [1838/1839] And if you have a minute

    Maandag 20 september 1838 - 's avonds - het restaurant van Hotel Astoria Het ene moment had Hawk nog tegenover hem gezeten terwijl hij met een diepe zucht een garnaal pelde, het volgende moment was zijn zoon, met kleinzoon, ineens verdwenen, want 'hij had een feestje georganiseerd' en 'hij kon echt niet te laat komen' en 'dit was leuk hoor, maar', maar die maar had hij nooit afgemaakt, want hij was er al vandoor gegaan. En kijk, als het nou alleen Hawk, Tarantula en Lion was geweest, had Tarantula het al erg genoeg gevonden, maar Hawk had wel keurig Titiana achtergelaten. Subtiel, Hawk, heel subtiel. "Wist je dat hij een feestje zou organiseren vandaag?" vroeg Tarantula dus ook aan zijn schoondochter, terwijl hij vriendelijk haar glas wijn nog een keer bijvulde. "Anders had ik misschien beter een etentje op een andere dag kunnen plannen." Hoewel dat onzin was, want Hawk kon je niet blij maken met een paar uur stil zitten in een luxe restaurant. Hem kon je alleen blij maken met rauwe wortels, zoals de ezel die hij was. "Als je wilt, kunnen we het ook eerder afronden..." Hij had geen idee of Titiana graag naar een feestje in haar appartement wilde, eerlijk gezegd, maar hij zou haar gezelschap wel missen. Op de één of andere manier kon je nooit een gesprek voeren met Hawk, maar met Titiana ging dat best. Privé!
  3. [1837/1838] And if there's one thing I don't believe in...

    Ze had het kunnen weten. Die woorden waren gewoon pijnlijk, want Tarantula had nooit gewild dat hij een schoondochter had die gewoon rustig moest toegeven dat ze had kunnen weten dat haar man niets van haar heel zou kunnen houden. Verdomme, Hawk, waarom kon hij gewoon niet wat respect hebben voor andere mensen? Had Tarantula hem nou echt zo slecht opgevoed? Ja. "Ah, ik wilde jullie succes wensen bij de examens," zuchtte hij, hoewel dat natuurlijk nergens op sloeg, want hij wilde streng Hawk en Titiana vertellen dat ze hun best moesten doen, maar in plaats daarvan was hij... in deze chaos terecht gekomen. "Hoe gaan ze eigenlijk, tot nu toe?" Wilde Titiana eigenlijk naar de universiteit over een paar jaar? Hij had geen idee... Hawk zou wel gaan, als hij zich een beetje in kon houden en niet het kantoor van de directeur zou slopen omdat de man hem niet standaard U's gaf...
  4. [1838/1839] The Golden Son

    Niet echt, dacht ze. Tarantula glimlachte een beetje triest, in een poging om haar ervan te verzekeren dat het allemaal niet erg was, maar zijn mondhoeken werkten niet helemaal mee. Hij deed zijn best, eerlijk waar, maar hij had geen enkel idee hoe hij dit ooit goed hoorde te maken. Titiana was met zijn zoon getrouwd en gezien Hawk zijn verantwoordelijkheid was, was Titiana dat nu ook, maar Tarantula was nooit echt goed geweest met dochters, had ze gelukkig ook nooit gehad. Zijn nichtjes vond hij al moeilijk zat en daarbij was Titiana niet echt familie van hem, dus hij kon haar moeilijk op de Dickson-manier behandelen. Maar hoe het dan wel moest? Als hij het wist... "Nee," zei Tarantula direct, want nee, op zich niet, maar aan de andere kant... ook weer wel. "Het is... ingewikkeld," gaf hij met een nutteloze zucht toe. "Maar Hawk..." Hij beet gefrustreerd op zijn tong. "Hawk heeft... zijn moeder iets aangedaan. Iets waarvan ik bang ben dat het niet de eerste keer is dat hij het heeft gedaan." Schuldig wierp Tarantula een blik naar beneden, naar zijn eigen handen, die nog steeds zeer deden van de klappen die hij aan Hawk had gegeven, maar die pijn was goed, die pijn zorgde ervoor dat hij het gevoel had dat hij iets had gedaan.
  5. [1837/1838] And if there's one thing I don't believe in...

    Tenzij het kapot was. De gezichtsuitdrukking op Hawks gezicht veranderde, subtiel genoeg dat je het misschien niet eens op zou merken, behalve als je hem al wat langer kende en je kon veel over Tarantula zeggen, en ook heel veel over hoe hij was als ouder, maar dit herkende hij. "Hawk," siste hij boos. "Ben je nou serieus?" "Ik deed niets!" "Verdomme, neem toch een keer je verantwoordelijkheid!" "Maar ik heb niets gedaan!" Ja, Tarantula had het echt bij twee zoons moeten houden. "Het spijt me," zei hij, met een schuldig gezicht naar Titiana. "Het beeldje moest vast belangrijk voor je zijn geweest... Is er iets dat ik kan doen om het goed te maken?" "Toegeven dat ik niets gedaan heb," mompelde Hawk chagrijnig, voordat hij er snel vandoor stormde. Mocht je je eigen zoon een klootzak noemen?
  6. [1838/1839] The Golden Son

    Hawk doet nooit wat maar één keer. Tarantula kon het niet helpen, hij kromp ineen, vertrok zijn gezicht, deinsde terug, toen Titiana dat zo haast achteloos zei, nu de gedachte aan Hawk die zich telkens weer opnieuw aan haar, waarschijnlijk, vergreep, ongewenst bij hem naar binnendrong. Hij had het eerder moeten zien, had het allemaal niet zo af moeten laten handelen, had verdomme al vanaf het begin door moeten hebben wat voor monster zijn zoon was. Hij had alles kunnen voorkomen, alleen maar als hij moedig genoeg was geweest om de waarheid onder ogen te komen. En wie weet hoeveel slachtoffers er nog meer waren? Het was vast niet zomaar ineens begonnen, dit soort dingen bouwden altijd langzaam op, toch? "Ja, ik ben er zeker van," zei Tarantula, hoewel hij misschien tegen zichzelf loog, alweer. Misschien moest hij Hawk toch maar gewoon naar Azkaban sturen, zijn handen van hem afwassen en zichzelf er maar tevreden mee houden dat hij het tenminste nooit weer zou doen. Dat hij de tekenen in iemand anders zou herkennen, dat hij beter zou kijken naar zijn zoons en kleinzoons. Maar dat deed hij niet. Vandaar dat hij ietwat bitter glimlachte toen Titiana snel probeerde zijn schuld weg te praten. "Het is oké," zei hij sussend en als hij het had aangedurfd, zou hij misschien even zacht zijn hand op haar schouder hebben gelegd. "Ik wil mijn eigen verantwoordelijkheid hier nemen." Dat was waarom hij Hawk open had gebroken en opnieuw had opgebouwd... "Waarschijnlijk." Ja, met Hawk kwam het altijd wel weer goed, het was een overgevoelige kakkerlak, zo één die je nog niet kapot kreeg, al had je er tien keer op gestampt. "Maar... kan ik iets voor jou doen?" Hij keek haar half smekend aan, op zoek naar een manier om iets van haar leven weer overeind te krijgen, nadat Hawk er doorheen had gewalst.
  7. [1838/1839] The Golden Son

    Wat was er gebeurd? Tarantula kon het niet helpen, hij vertrok vanzelf zijn gezicht, want de herinnering aan wat er was gebeurd was was rauw en misselijkmakend. Hij wist niet hoe hij zijn zoon ooit nog aan zou moeten kijken, maar het alternatief was geweest om hem naar Azkaban te sturen en... dat voelde ook weer verkeerd. Alsof hij zijn eigen verantwoordelijkheid niet nam. "Het is lief dat je dat zegt," zei hij, met een waterig glimlachje, "maar het is wel mijn schuld. Ik ben zijn vader." Hij had de grenzen moeten zetten, had Hawk moeten leren wat hij wel en niet mocht doen, wat hij wel en niet mocht respecteren en dit was één van de grofste schendingen die iemand kon maken. "Ik weet niet zeker of je het wilt weten," gaf hij voorzichtig toe, maar het grootste probleem was eigenlijk dat hij het niet wilde zeggen. De woorden staken gewoon in zijn keel en sneden hem van binnen uit open. "Maar... hij heeft iets walgelijks gedaan." Zijn blik dreef vanzelf naar de kamerdeur die Hawk achter hem dicht had gegooid en onbewust balde hij zijn vuisten. "Hij zal het nooit meer doen," beloofde Tarantula nogmaals.
  8. [1838/1839] The Golden Son

    CW: gesprekken over verkrachting Direct na dit topic - 's avonds - Breachacha Castle, Hawk's appartement Met een licht duwtje tegen zijn schouder drukte Tarantula Hawk naar binnen. "Ga naar bed," commandeerde hij en Hawk slofte er direct vandoor naar de slaapkamer. Tarantula bleef voor een moment bij de deur hangen, hij wist niet echt of hij dit gesprek moest voeren of dat hij misschien toch gewoon weg kon lopen zonder iets te zeggen, maar uiteindelijk zuchtte hij diep en richtte hij zich naar Titiana, die in een comfortabele stoel (waar ze die vandaan gehaald had wist hij niet, hij had nooit een comfortabele stoel gezien in het hele kasteel) zat. "Ik ehm... moet iets met je bespreken," zei Tarantula, terwijl hij zich met een frons liet zakken op de stoel tegenover haar. Ah, harde rug, iets dat op de één of andere manier in zijn been stak, dat was hoe hij de stoelen hier herinnerde. "Er is iets gebeurd met Hawk... nou ja, hij heeft iets gedaan en dat had hij nooit moeten doen. Ik heb mijn best gedaan om te voorkomen dat hij het nog een keer zal doen, maar... Het spijt me dat het überhaupt is gebeurd." Het woord verkracht kon hij op de één of andere manier niet over zijn lippen krijgen. Privé
  9. [1837/1838] And if there's one thing I don't believe in...

    "Ik heb er niets mee gedaan!" protesteerde Hawk direct, maar wel met een blik die half schuld en half 'haha ik kom er mee weg' was, precies dezelfde blik die hij altijd had getrokken als iemand hem vroeg of hij het laatste koekje had opgegeten. Het was een blik waardoor Tarantula al direct begon te zuchten, want hij wist uit ervaring hoe lang Hawk kon blijven volhouden dat hij onschuldig was en wat voor strijd dat opleverde, want als Hawk vond dat hij onschuldig was, weigerde hij ook de straf te accepteren en dan was je vijf weken lang bezig met een discussie, terwijl hij met een uurtje de tuin moeten wieden buiten er al vanaf was gekomen. "Ga dat beeldje halen," zei Tarantula streng. "Ik heb niets gedaan!"' hield Hawk koppig vol. "Hawk," zei hij dreigend. "Je kiest gewoon altijd haar kant!" protesteerde zijn zoon, terwijl hij een boze blik op Titiana wierp. "Het is totaal oneerlijk!" "Ben je soms een kleuter? Ga dat beeldje halen!" "Ik heb hem niet!" "Hawk!" "Waarom geloof je me niet? Ik heb niets gedaan!" "Hawk, alsjeblieft!" "Ik heb hem niet," herhaalde hij koppig voor de zoveelste keer. Tarantula wenste stiekem dat hij na twee zoons genoeg had gehad.
  10. Mijn Personagedossier kan worden nagekeken!

    Het is een plotkarakter!!! Mocht ik dat weer vergeten te zeggen.
  11. Tarantula Dickson - Plotkarakter

    Algemeen Naam: Tarantula Titan Dickson Geboortedatum: 25 oktober 1790 Leeftijd: 47 Bloedlijn: Volbloed Burgerlijke staat: Getrouwd Beroep: Schouwer Woonplaats: Breachacha Castle op het eiland Coll in Schotland. Rijkdom: Rijk genoeg. Politieke voorkeur: Magisch Verbond Achtergrond Familie: Vrouw: Natasha Dickson Zoon: Eagle Claudius Dickson Zoon: Falcon Dickson Zoon: Hawk Dickson Schoondochter: Titiana Dickson Kleinzoon: Lion Dickson Zoon: Owl Dickson Zoon: Buzzard Dickson Neef: Ant Dickson Nicht: Butterfly Dickson Nicht: Fanny Dickson Geschiedenis: Tarantula is iemand die altijd braaf de verwachtingen van zijn familie heeft gevolgd. Hij koos de juiste vakken, trouwde met het juiste meisje, kreeg de juiste carrière en heeft nu de juiste zoons. Nou ja, hij heeft zoons. Met interessante namen, maar wie is Tarantula eigenlijk om daar wat van te zeggen? Het is niet alsof zijn naam Richard Dickson was, dus als zijn ouders besloten om in hun hele leven een keer uit de boot te springen en een paar rare namen te kiezen, wie was hij om het anders te doen. Verder heeft hij zijn kinderen gewoon opgevoed op de Dickson-manier, zoals hijzelf ook opgevoed was, maar begint te vermoeden dat er ergens iets mis is gegaan, maar wat kan hij nog niet precies in woorden uitdrukken. Komt later wel goed, hoor. Uiterlijk Faceclaim: Joel Kinnaman Huidskleur: Wit Haar: Blond, is er helaas allemaal uit gegaan vanwege zijn vrouw. Oogkleur: Bruin Lichaamstype: Lang en gespierd, van nature imposant dus. Kledingstijl: Draagt veel zwart, want daar zie je bijna nooit vlekken op. Eigendommen Huisdier: Geen. Nee, hij heeft ook geen spinnen. Ga weg. Toverstok: kersenhout, hartspier van een draak, lang, soepel. Kijk, ik bedenk het eens zelf. Karakter Positieve eigenschappen: - Alert - Beschermend - Besluitvaardig - Discreet - Eerzaam - Efficiënt - Gedisciplineerd - Gefocused - Idealistisch - Moedig - Professioneel - Traditioneel Negatieve eigenschappen: - Bevooroordeeld - Controlerend - Explosief - Hypocriet - Laf - Macho - Onbuigzaam - Ontwijkend - Terughoudend - Wreed
×