Jump to content

Gemma Walker

Ravenklauw Vierdejaars
  • Content count

    10
  • Joined

  • Last visited

    Never

About Gemma Walker

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1837/1838] A brief history of chairs

    "En hoe weet je zeker dat ik je dan ga vervloeken?" kaatste Gemma boos terug, want waar sloeg dat op?! Ja, ze had haar toverstok gepakt en ja, oké, ze had hem zijn kant opgestoken, maar ze had niets over haar lippen laten komen, toch? Voor hetzelfde geld wilde ze zijn haar schoonmaken, mocht ook wel eens gebeuren, Ovid, al vond ze dat zelf, en dus had hij geen poot om op te staan. "Het lijkt mij dat je belachelijk snel conclusies trekt en misbruik van je macht wilt maken om onschuldige meisjes zoals ik naar het strafwerklokaal te sturen!" Boos sloeg ze haar armen over elkaar. "Vind je dat soms leuk? Krijg je daar een kick van?!"
  2. Eerlijk gezegd was Gemma niet de beste persoon om te vragen hoe je moest studeren voor de examens, want Gemma vond studeren eigenlijk dodelijk saai. Waarom zou je constant proberen hetzelfde te leren? Er was zoveel meer kennis in de wereld om te kunnen bereiken, dan ging je toch niet telkens hetzelfde boek doorlezen? Ja, blabla, examens, goede cijfers, maar tot nu toe had Gemma overal wel net met haar hakken over de sloot kunnen komen en wat wilde je verder nog meer? Je best doen, blijkbaar, terwijl ze de rand van haar boek omlaag liet zakken zodat ze Theresa aan kon kijken. "Je hebt een vlek," zei ze behulpzaam, en ze wees naar haar eigen lippen zodat Tessie ongeveer de algemene coördinaten wist. "Wat is er mis met de bibliotheek?" vroeg ze nieuwsgierig. "Daar studeer ik altijd." En met studeren bedoelde ze lezen. Hey, meestal deed ze haar best de boeken te lezen die over de les gingen waar ze voor moest studeren, oké? "Maar we kunnen vast ook wel een leeg lokaal krijgen ergens. Als we het aan professor Whitley vragen wil hij vast zijn lokaal wel voor ons open maken." Whitley was vaak al enthousiast genoeg dat iemand hem wat kwam vragen. "Maar als je niet gestrest wilt zijn, waarom neem je niet van die drugs die iedereen neemt?" Het onderwerp vond ze nu wel afgerond en dus dook ze terug in haar boek.
  3. En de laatste post voor mijn oral-a-thon! Tot iedereen terug post, tenminste. Eraan zuigen. Ietwat verbijsterd staarde Gemma naar het lichaamsdeel dat hij overduidelijk bedoelde. Ze wist best, in algemene termen, wat je ermee deed, maar ze had nog nooit gehoord dat je eraan moest zuigen. Wilde ze ook helemaal niet, ze wilde dat ding nergens in de buurt van haar mond hebben. Het smaakte vast heel vies, heel vlezig, net alsof je op een champignon aan het zuigen was, maar dan vast muffiger. Ging hij vaak in bad? Hij stonk niet direct, maar eigenlijk zou Gemma het wel fijn hebben gevonden als hij eerst nog een bad had genomen. Zelf had ze zich heel netjes gewassen, overal. Maar de boeken. Ze kon best haar ogen dicht houden en vergeten dat haar mond bestond terwijl ze dacht aan alle boeken die ze zou kunnen lezen, toch? Ze boog voorover, nam hem in haar mond, zo weinig als ze dacht dat ze er mee weg kon komen, ew, ew, ew, ew, ew, en begon maar te zuigen terwijl ze mentaal een lijst probeerde te maken van de boeken die ze als eerste op zou zoeken. Hoe lang zou dit duren? Haar knieën deden zeer.
  4. [1837/1838] A brief history of chairs

    Gemma rolde met haar ogen, want, Ovid, ze was heus niet blind, hoor. Natuurlijk had ze gezien dat hij daar zat, maar dat was juist het probleem en daarom had ze hem aangesproken zodat hij eruit kon! Als hij bleef zitten kon zij er niet in zitten. "Wel, misschien heb je het nog niet gehoord," sneerde ze dus terug, "maar ik zei dat je eruit moest." Dus, dat hij even wist dat het niet aan haar ogen lag en dat ze gewoon tegen elke stoel zei dat iemand eruit moest. "Omdat dit de beste stoel is!" Dat kon iedereen toch zien? Was waarschijnlijk ook waarom Ovid er ging zitten, maar dat maakte haar niet uit. "En ik wil hier zitten, dus ga weg, weg, weg." Ze wuifde naar hem, om hem extra aan te sporen, maar pakte ook haar toverstok erbij, want als hij niet mee ging werken kende ze nog wel een paar spreuken. Die stoel was van haar.
  5. Dinsdag 15 mei 1838 - 's avonds - de Ravenklauw Leerlingenkamer, Gemma's favoriete stoel Gemma had er eerlijk gezegd een hekel aan om haar leerlingenkamer te moeten delen met tientallen andere leerlingen. Het was een heerlijke leerlingenkamer, hoor, en ze was er ook echt heel graag, maar zonder mensen zou het allemaal zoveel fijner zijn. Dan waren al haar favoriete stoelen altijd leeg en waren er nooit vervelende feestjes met bier dat overal werd gemorst (throwback naar die ene keer dat mijn ouders me meenamen naar een café tijdens een WK en Nederland scoorde en iemand bier over mijn boek morste </3) en dan was het altijd stil. Op dit moment was er gelukkig geen feestje, want iedereen was druk bezig met de examens en zelfs leerlingen op Zweinstein hadden niet per se het destructieve vermogen om dan feestjes in de leerlingenkamer te plannen, en het was er redelijk rustig, want nogmaals: examens, maar haar favoriete stoel van dit moment was wel bezet. En Gemma had er op dit moment geen zin in om haar hele lijstje van alternatieve zitplekken bij langs te gaan in de hoop dat een stoel in haar top tien nog niet bezet was, dus in plaats daarvan stormde ze op de bezetter van de stoel af. "Eruit," eiste ze, terwijl ze haar boek op de tafel voor hem gooide. "Ik wil daar zitten!" En zijn KO-badge negeerde ze. Privé!
  6. Hij wilde dat ze nog wat te drinken nam. Gemma staarde even naar het glas in haar hand. Aan de ene kant wilde ze alles zoveel mogelijk opdrinken, zo snel mogelijk, tot de wijn haar iets losser zou maken en gewoon iets moediger, maar aan de andere kant... Aan de andere kant wilde ze koppig niet doen wat hij wilde, zolang het nog een suggestie was. Zou vast nergens op slaan om op dit moment nou weer koppig te zijn, maar toch nam ze geen slok en liet ze koppig de wijn in haar glas, want ze wilde zelf bepalen wat ze wel of niet deed. Twee seconden later had ze daar spijt van toen hij haar ruw kuste. Ze was wel eens eerder gekust, had ooit in een vlaag van nieuwsgierigheid een jongen geboden haar te zoenen, maar dat was anders geweest. Die jongen had haar zo zacht aangeraakt dat ze niet eens wist of het echt telde als een kus, in tegenstelling tot de aanwezige lippen van haar schoolhoofd. Er was iets goors aan, eigenlijk, en toen hij zich terug trok moest ze zichzelf echt bedwingen om niet over haar mond te wrijven. Niet dat ze daar tijd voor had, toen hij haar een opdracht in haar oor fluisterde en ze er blijkbaar maar naar moest luisteren ook. Ze nam nu toch wel een flinke slok wijn en zette het glas op de rand van zijn bureau, voordat ze op haar knieën zakte. Nu voelde ze zich al helemaal kwetsbaar, met haar knieën op de koude grond en hij die zo boven haar uit torende... Met trillende vingers knoopte ze zijn pantalon los, de stof bleef koppig aan de knopen haken en ze moest ietwat hardhandig te werk gaan. Ze twijfelde, nog één moment, maar duwde toen langzaam de stof naar beneden. Ze had nog nooit iemand uitgekleed, realiseerde ze zich, wel eens haar zusjes geholpen met wat knopen, maar dit was overduidelijk anders... Zonder een woord te zeggen keek ze weer omhoog, in afwachting van de volgende opdracht.
  7. Eerlijk gezegd vroeg Gemma zichzelf af waar ze in vredesnaam mee bezig was, maar Gemma had eigenlijk weinig interesse in haar eigen geweten. Het was zo'n nutteloos iets, een geweten. Nee, Gemma, je moet op tijd naar bed. Nee, Gemma, je mag niet 's nachts uit de leerlingenkamer sluipen. Nee, Gemma, je mag niet dat boek van iemand anders stelen. Nee, Gemma, je mag geen regels breken. Haar geweten had vaak de vorm van haar zeurende oma, zo'n stokoud mens dat zich nauwelijks voort kon bewegen met een wandelstok, maar die het wel voor elkaar kreeg om overal op neer te kijken. Het was haar oma die altijd op de één of andere manier erachter wist te komen wat Gemma nu weer had uitgespookt en haar oma die dan, omdat het goed voor je is om een lesje te leren, direct naar haar ouders toestapte. Haar oma zou hier waarschijnlijk ook op neer kijken en zich dan met een zucht van Gemma afwenden. Dat beeld was eigenlijk precies de reden waardoor Gemma haar nervositeit zo aan de kant schoof en ietwat bruut haar knoopjes los begon te maken. Lagen kleding vielen al snel af. Het was niet de eerste keer dat iemand haar naakt had gezien, maar het was eigenlijk best wel fris in dit kantoortje en... hij staarde echt. Om zichzelf een houding te geven greep Gemma het glas wijn vast en nam ze er een flinke slok uit. "En nu?" eiste ze, haar vrije hand in haar zij. Hij wist wat hij wilde, toch?
  8. Maandag 7 mei 1838 - 's avonds - Seneca's kantoor Mensen dachten altijd dat Gemma nergens wat vanaf wist omdat ze in het algemeen haar mond hield, maar was het nou echt zo raar dat ze wachtte tot ze een intelligente opmerking kon maken? Sommige mensen flapten er maar alles vanuit, zonder er ook maar even over na te denken. Gemma had er een hekel aan om met dat soort mensen te praten, ze wachtten nooit tot ze eindelijk eens een antwoord had kunnen bedenken en ratelden maar zo door en voor je het wist waren ze al drie keer van gespreksonderwerp verwisseld voordat ze ook maar één ding kon zeggen. Maar, mensen vonden haar dus dom. Was ze niet, vond Gemma zelf. Nee, ze was geniaal, anders had ze toch niet dit fantastische plan bedacht? Gemma wilde toegang tot de verboden afdeling van de bibliotheek, omdat daar duizenden boeken stonden die ze nog niet had gelezen, maar leraren deden daar allemaal zo moeilijk over, dus toen ze hoorde dat er een paar meisjes op Zweinstein waren die bij professor Damarcus wel wat los hadden kunnen krijgen had Gemma braaf naar alle roddels geluisterd. En nu stond ze hier dus, voor zijn kantoortje. Ze klopte netjes aan en wachtte tot ze naar binnen werd geroepen en zodra de deur eenmaal achter haar gesloten werd ratelde ze snel af: "Professor Damarcus, ik heb een voorstel waarvan ik denk dat u daar wel interesse in hebt. Ik wil graag toegang tot de Verboden Afdeling van de bibliotheek en ik denk dat ik bereid ben tot wat ik daarvoor in ruil zou moeten geven." Maar ze voelde zich toch wat te onvolwassen om die woorden over haar lippen te laten komen, hoor. Tenminste, op dit moment. Privé!
  9. Faceclaims

    Kristine Froseth - Gemma Walker
  10. Gemma Walker

    Algemeen Naam: Gemma Charlotte Charity Walker Geboortedatum: 17 februari 1823 Leeftijd: 15 Bloedlijn: Volbloed Burgerlijke staat: Ongetrouwd Afdeling: Ravenklauw Leerjaar: Vierdejaars Woonplaats: Bath Rijkdom: Rijk Politieke voorkeur: Wij voor Witchcraft Achtergrond Familie: Tante: Sophia Ruskin Nicht: Ophelia Ingram Tante: Camilla Bennett Nicht: Claire Bennett Neef: Chase Bennett Geschiedenis: De Walkers, een oude tovenaarsfamilie die op de één of andere manier ergens hun geld vandaan haalden, maar waar niemand echt van wist hoe het kwam. Maakte ook weinig uit, het was eeuwen geleden dat ze hun geld hadden gekregen en sindsdien waren er bedrijfjes opgestart, investeringen gemaakt, bruidsschatten verkregen, et cetera, et cetera, et cetera. Nu maakt het weinig uit waar het geld ooit vandaan kwam, zolang iedereen maar weet dat de Walkers rijk zijn en goede banden hebben in de magische wereld. Gemma is één van de zoveelste Walker-kinderen. Ze heeft broertjes en zusjes, die stuk voor stuk gewend waren aan een eindeloze voorraad geld, hoge verwachtingen en weinig aandacht van hun ouders. Hun ouders geloofden nog in een strenge opvoeding, waarbij kinderen gezien mochten worden, maar niet gehoord, waarbij ze alleen melk en brood kregen en waarbij lijfstraffen gebruikelijk waren. Zo, waren ze van mening, voeden ze keurige kinderen op. De keurigheid van die kinderen valt natuurlijk te betwijfelen, maar over het algemeen gedraagt Gemma zich prima. Ze werd gesorteerd in Ravenklauw, met een oneindige honger naar kennis. Haar huiswerk negeert ze vaak, hoge cijfers maken haar minder uit dan dat ze telkens meer, meer, meer moet lezen, weten en kunnen. Uiterlijk Faceclaim: Kristine Froseth Huidskleur: Wit Haar: Bruin Oogkleur: Blauw Lichaamstype: Gemiddelde lengte, van nature dun. Kledingstijl: Gemma heeft niet een perfect gevoel voor stijl, ze heeft een lichte voorkeur voor dingen die comfortabel zijn en vindt het persoonlijk niet erg als ze een jurk draagt die al een jaar uit de mode is. Maar ze kleedt zich altijd wel netjes. Eigendommen Huisdier: Geen, haar ouders vinden huisdieren maar verdomd vervelend en denken dat hun kinderen er toch niet voor zorgen. Er is wel een uil voor gezamenlijk gebruik, maar alle brieven die je daarmee stuurt worden eerst gelezen door haar ouders. Gemma gebruikt dus vooral de schooluilen, met hopelijk minder kans dat haar ouders het lezen. Toverstok: Cederhout, drakenpees, flexibel, gemiddelde lengte en zwart. Karakter Positieve eigenschappen: - Aanhoudend - Besloten - Besluitvaardig - Discreet - Eigenzinnig - Gebalanceerd - Geduldig - Gefocused - Georganiseerd - Gepassioneerd - Intelligent - Nieuwsgierig - Vindingrijk Negatieve eigenschappen: - Betweter - Bevooroordeeld - Chagrijnig - Cynisch - Egoïstisch - Hebzuchtig - Hooghartig - Hypocriet - Kieskeurig - Koppig - Ondankbaar - Rebels - Verwend - Wrokkig
×