Jump to content

Mat Muir

Afdelingshoofd Huffelpuf
  • Content count

    88
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    4

Mat Muir last won the day on October 26

Mat Muir had the most liked content!

About Mat Muir

  • Birthday November 3

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    VTP
  • Naam
    Kelly

Profile Fields

  1. [1838/1839] Sleep did not honor me with it’s presence.

    Ja. Echt. Mat lachte half en knikte. Hij was ontroerd. Irwin was nu zonder twijfel echt zijn beste vriend; dit weten en hem accepteren. Inclusief vrouw erbij. Het was als een vroeg kerstgeschenk. Hij depte met een zakdoek onder zijn ogen, terwijl hij ondertussen breed glimlachte. "Lijkt me eh...ingewikkeld... om iemand aan je ex te koppelen? Of niet... Eh.. Ha... maar...ehm... nee. Ik ben voorzien. En ja... Heel leuk. Hij is wel ehm.. ietsje jonger dan ik, maar ehm... Heel knap... En heel lief... En ehm... Eigenlijk heeft hij een beetje de leiding eh... Moet ook wel..." Mat grinnikte zachtjes. "Als ik ehm... ja... Dan had het vast nog een jaar geduurd, maar ehm nu... sinds de zomer." Mat wilde bijna opstaan toen Will binnenkwam, uit beleefdheid, maar bedacht zich op tijd en bleef met de kleine op schoot rustig zitten. "Hi.... Eh ja...Mat...Ben ik... Wat hij al zei..." Ugh... Waarom was hij zo ongelooflijk slecht in dit soort sociale dingen. "Ehm...Ja... die...Ben ik ook... Eh... Is dezelfde... Ja. En schilderijen." En daarna besloot hij maar dat het heel wijs was om zijn mond te houden. Of niet. "En jij bent de ex...Eh meer weet ik niet...", flapte hij er nog uit. Ja... Je mond houden was gewoon een heel stuk wijzer. Helaas.
  2. Het was geen prettige les om te geven. Al dat gegniffel viel hem heus wel op en maakte dat hij erg zelfbewust werd en dat maakte hem nog nerveuzer en ongemakkelijker en zo belandde hij in een soort vicieuze cirkel naar beneden, waarin hij steeds onaardiger naar zichzelf werd en waardoor hij uiteindelijk peinzend, haast bevroren, uit het raam staarde. Dit werd onderbroken door de eerste leerlinge die haar opdracht in kwam leveren. Hij dacht even na, besloot toen dat hij toch echt helaas haar naam niet meer wist. “Eh juist, ja… ehm… juffrouw…?” Ehm, ja… Tussen zijn gestamel door werd vast niet duidelijk dat dit eigenlijk een uitnodiging was om haar naam aan hem te vertellen. “Eh… sowieso eh… belangrijk dat je ehm... even je naam bovenin de hoek schrijft.” Hij vond zichzelf nu even heel kinderachtig, maar goed. Het was sowieso verstandig om de gemaakte kunstwerken wel met naam bij te houden. Nu waren het nog maar een paar tekeningen, maar over een tijdje zou hij echt niet meer iedereen kunnen onthouden. Met een frons bekeek Mat het witte vel papier. Juist ja, het ‘verblindende witte licht’ bij de geboorte. “het eh…lijkt me sterk dat je dat eh…herinnert… En ehm… dit is ook geen uitdagende tekening… Plus ehm… ik zie nu niets terug van het ongemak en eh… hoe je dat wil uitbeelden… Dus ehm… Dit kan ik niet goedkeuren.” Heel vervelend, maar ze had gewoon geen fluit uitgevoerd! Hij hoopte nu maar dat hij niet te hard was geweest voor het meisje. “Eh… Wil je nog een brownie?” Als troost. @Edith Chadwick
  3. Huffelpuf: KO gezocht

    Credits voor de tekst gaan grotendeels naar G <3 Er is één plek vrij voor Huffelpuf IC KO, dus als je mee wilt doen aan de poll, vul dan het volgende sollicitatieformulier in en nomineer jezelf! Elke Huffelpuf mag mee doen, maar het moet wel een beetje eerlijk blijven, dus vul 1 sollicitatie in per OOC persoon <3 (En ben je al IC KO in Huffelpuf, geef dan svp iemand anders een kans!) In Huffelpuff doen we niet aan vrouwen/mannen-quota's, want daar denkt Mat helemaal niet over na. De deadline is overigens over 2 weken, dus je kunt je opgeven tot 23 december. Het formulier is zoals altijd IC, dus verzin leuke antwoorden op je vragen! (En probeer Mat te overtuigen dat je zijn leven niet tot een hel maakt!) ------------------------------------------------------------ Naam: Leerjaar: Favoriete afdeling: Waarom wil je klassenoudste worden? Wat maakt jou een echte Huffelpuf? Je ziet een leerling een leraar pesten. Wat zou je doen? Wat is je favoriete kunstvorm? Als iemand onhandig is geweest, zou je hem(/haar) dan vergeven als hij je koekjes geeft?
  4. [1838/1839]The eye of the beholder

    Ah, Irwin. Ja, die zou het hier waarschijnlijk wel goed kennen. Mat glimlachte naar Felix. "Oh... Ja... Ik dacht dat ehm... dat jij misschien..." Omdat je als Schouwer natuurlijk altijd en overal alle geheime plekjes wist te vinden. Dat was waarschijnlijk onmogelijk om van iemand te verwachten, maar voor Mat was Felix nu eenmaal de slimste en meest opmerkzame persoon die hij kende. "Euh.. Ja... Feestjes... Maar ehm... Hij heeft gelukkig zijn eh... vrouw." Die overigens zeer recentelijk was bevallen en dat zou Irwin dan vast een excuus geven om er dan ook weer snel met zijn geliefde en kleine spruit weer vandoor te gaan. Wat Mat overigens helemaal niet erg vond hoor. Hij waardeerde het dat Irwin was gekomen en begreep de diepere gevoelens van te willen vluchten maar al te goed. Felix' mening was voor Mat het meest belangrijk van allemaal. Daarom betekende dat hij onder de indruk was ontzettend veel voor de man. Hij werd er gewoon een beetje emotioneel van. "Ah, dat vind ik echt heel eh... Doet me echt goed om te horen..." Hij glimlachte breed. "Ik eh... kan er wel nog ehm... een voor jou maken... Ehm... Maar met de gevoelens die ik er dan bij eh... doe... Moet je die maar niet aan iemand anders... eh... laten zien." Want dat gevoel van verliefdheid was best wel persoonlijk en het was ook wel eng om je op die manier bloot te geven, maar bij Felix durfde hij dat wel. Hij wilde het ook. Dat hielp. En Debora had ondertussen helemaal niet zoveel moeite met Felix, want hij was aardig en zij zat nog niet met allemaal existentiële vragen, want ze was gewoon wie ze was en dacht daar verder niet teveel over na. "Ik denk niet dat hij er heel blij mee is." Ze keek omhoog om bij Mat bevestiging te krijgen; die glimlachte en knikte, want hij wilde niet dat zij ooit zou denken dat ze feesten leuk moest vinden. "En op hoe ze kijken als ze even alleen staan. Veel grote mensen kijken eigenlijk best wel verdrietig. Die zijn blauw. En sommigen kijken de hele tijd op de klok. Die zijn geel. En jij kijkt lief. Dus jij bent roze." Mat kon het niet helpen hierom te glimlachen en woelde zijn dochter door de haren. Hij keek even naar Felix, liet zijn andere hand over zijn rug aaien; stiekem, illegaal, volgens sommigen was het vast verdorven, maar Mat genoot van de kriebels in zijn buik en het feit dat in de schaduw even met zijn drieën een gezinnetje konden zijn.
  5. Mat glimlachte dankbaar naar Felix, maar ging maar niet teveel bij hem staan. Daarbij wilde hij de lerarenkamer ook niet viezer maken dan nodig, voor als hij nu naar Felix toe zou sjokken en dus hield hij het maar bij de ene stoel waar hij was gaan zitten en bleef zitten. "Oh, ik ehm...ging iemands werkje opruimen... Het leek op een boek... En toen ik die open deed, spuugde hij een hele lading verf over me uit... Eh... Ik hoop dat ik ehm... Dat project nu maar niet verpest heb?" Want dat zou wel erg zijn. Misschien had de betreffende leerling hem even moeten waarschuwen. "Er stond ehm... Alleen geen naam bij. Dus ik weet niet wie..." En hij wist ook niet hoe hij dat moest achterhalen. Blozend, onzichtbaar onder de verf, keek Mat op toen professor Johnson (senior?) op hem kwam afgestapt. Hij glimlachte voorzichtig naar de vrouw, kon haar afkeuring bijna proeven, of was dat de verf? -Misschien moest hij eens verf met een lekkere smaak mak... of misschien ook niet- "Oh eh... Ja... graag... Ik... ehm...Wist niet meer waar te beginnen... En ik weet niet meer ehm... waar mijn staf is gebleven onder al deze eh... smurrie." Dat maakte de indruk van deze mevrouw over hem vast niet beter. Dat besefte hij ook, nadat hij het had gezegd. "Ehm... Heeft u een goede dag gehad?"
  6. Sociale Kalender - ZW

    Naam feest/evenement: Kennismaking met het nieuwe Afdelingshoofd. Wat is het? Koekjes en thee en een ontmoeting met het nieuwe AHOrganisator: @Mat MuirUitgenodigden: Huffelpuf. Waar: Leerlingenkamer HuffelpufWanneer: Zaterdag 4 mei 1839Gespeeld? Ja!
  7. Zaterdag 4 mei 1839 - In de middag - Leerlingenkamer van Huffelpuf. “Whatever happened, at least we had cookies.” Goh, hoe hij dit voor elkaar had gekregen, wist Mat ook niet precies. Tegenwoordig hingen zijn schilderijen in de Foulkes-Davenportvleugel van het Magische Kunstmuseum in Londen, hij had daarna een vacature aangenomen voor het keuzevak Kunst... door voor hem onbekende omstandigheden was toen het Afdelingshoofd van Huffelpuf uitgevallen. Vanwege dat er daardoor een probleem ontstond voor de kinderen, had Mat gezegd dat hij anders wel AH wilde worden -Huffelpuf zou hij heel misschien toch wel een beetje aankunnen?- en nu... was hij opeens Afdelingshoofd geworden. En dat was ook het moment dat hij nerveus begon te worden, want nu moest hij opeens leiding gaan geven aan pubers! En hij had er nog niet zo heel erg goed inhoudelijk over nagedacht hoe hij dat ging doen. Hij viel ook meteen de examenperiode in... Ha... Dat werden leuke gesprekken voor iedereen met een onvoldoende... Nu..goed... Eerst maar kennismaking met de lui. En hoe ging dat beter dan rond een uur of drie aan te komen met schalen zelfgebakken brownies, tiramisu (met alcohol, oops) en taarten, om ervoor te zorgden dat iedereen toch even een pauze nam van het harde studeren. Geïnstalleerd in de leerlingenkamer, schraapte hij zijn keel en maakte hij zijn stem wat luider met een spreuk. "Eh... Hallo allemaal...Ehm... Ik hoop niet eh.. teveel te storen...ehm... tijdens het studeren, maar eh.." Hij lachte wat ongemakkelijk. "Even een pauze is eh... altijd wel prettig... Toch?" Ging vloeiend. Top. "Ehm... Ik eh... Ben Mat Muir... Voor wie me nog niet eh... kent... Professor van het vak Kunst, maar eh... Nu ook jullie nieuwe Afdelingshoofd... Ehm... Ik hoop jullie allemaal te leren kennen en eh... Als er iets is eh... voel je vrij me altijd aan te spreken." Dat was belangrijk. "Ehm... Iemand nog vragen? Anders eh... Zou ik zeggen... Aanvallen.." En dan de koekjes en lekkernijen, niet hem. Alsjeblieft. [OOC: Open topic!]
  8. Op het plakbord hangen wat handige overzichten, zodat iedereen altijd weet waar hij/ zij aan toe is: Overzicht van naar wie je moet luisteren: - @Mat Muir, afdelingshoofd - @Ant Dickson, hoofdmonitor - @Eleanora Paget, hoofdmonitor - @Fanny Dickson, klassenoudste - @Ayden March, klassenoudste - @Hawk Dickson, klassenoudste - @Sara Saint, klassenoudste Roosters: Eerste- en tweedejaars: Derde-, vierde en vijfdejaars: Zesde- en zevendejaars: [OOC: open]
  9. IC Zweinstein Mededelingen

  10. [1838/1839] Sleep did not honor me with it’s presence.

    Zijn ex. Oh. Maar... Irwin had een kind met Yara... Zei dat het zijn ex was in bijzijn van Yara. Een Yara die nu vermoeid en een tikkeltje afkeurend haar hoofd schudde, en voorstelde of Irwin anders niet even een uurtje moest gaan slapen, omdat hij domme dingen begon te zeggen. Ah, wat was ze ook een zonnestraaltje. Mat glimlachte voorzichtig. "Ehm..." Hij keek naar Thaisa voor een moment, want oogcontact maken op dit soort intense momenten was ongemakkelijk. "Dat eh... is niet erg..." Hij voelde dat hij ondertussen weer erg rode wangen begon te krijgen. "Ik eh..." Misschien moest hij niets zeggen. Het was misschien levensgevaarlijk om te zeggen, maar Mat wist het nu ook van Irwin en hij kon het altijd weer ontkennen en het was gewoon... zijn kans om dit bespreekbaar te maken en door iemand uit zijn vriendenkring geaccepteerd te worden. "Ikhebzelfookeenvriend", mompelde hij, terwijl hij zéér geconcentreerd keek naar hoe hij Thaisa door haar kuif aan het aaien was. "Wat leuk!", reageerde Yara verrast, veel enthousiaster dan Mat ooit had verwacht. Hij kon het dan ook niet helpen heel verbaasd op te kijken. "Ha, ik wist het wel," ging Yara verder. "Wat schattig." Nu was schattig niet echt Mats lievelingscompliment, maar het was beter dan hij ooit had durven dromen.
  11. [1838/1839] Sleep did not honor me with it’s presence.

    Met een voorzichtig lachje keek Mat op. "Een mediterraans aureooltje?", vroeg hij, "daar heb ik nog nooit van gehoord, eh, hoor." Al kwamen engelen misschien in alle vormen en maten, net als mensen, maar stonden alleen de mooiste op de catalogus van de hemel. Het zou zomaar kunnen, En wie bepaalde dan welke engelen het mooiste waren? Een stel celibataire mannen in Rome. Misschien was het niet zo verwonderlijk dat er dan een bepaald prototype uit naar voren kwam. Niet dat hij dat zo zeggen, want dat was misschien een tikkeltje ... Ah... Schandalig. En hij kon het niet helpen héél opgelucht te kijken toen Yara's verontwaardiging niet leek door te zetten en de kleertjes nog in de smaak vielen ook! Ah. Hij zou heelhuids thuiskomen zonder vervloekingen of dodelijke blikken. Kraamvisite was werkelijke een levensgevaarlijke onderneming. Mat glimlachte en knikte, hield zijn armen op om Thaisa van Irwin over te nemen. "Ach, wat een mooi meisje. Dag popje, wat een mooie kuif heb je." Hij wiegde het meisje in zijn armen en keek met een brede lach naar de kersverse ouders. "Dit is zo eh...fijn he... Maakt alle slapeloze nachten eh,,,waard." En anders kwam dat wel weer als ze iets ouder was. "Hoe eh... gaat het verder met jou.., eh, Yara?" Al was dat misschien een stomme vraag om te stellen. "Wie is Will?" Niet dat hij iedereen in Irwins leven kende, maar deze naam had hij nog niet eerder horen vallen.
  12. Atelier, op de vijfde verdieping - Les Kunst voor alle leerjaren: op een donderdag om 16:00 - April 1839. “Art washes away from the soul the dust of everyday life.” Aan de ene kant klonk het geven van een 'extra vak' misschien wel minder intensief dan wanneer je de reguliere vakken gaf. Echter was het dan wel weer zo dat er véél extra vakken waren en het voor de leerlingen dan nog best een uitdaging kon zijn om overal aan toe te geven en dat maakte dat Mat wel flexibel wilde zijn en iedereen die graag wilde leren tekenen graag die gelegenheid wilde geven en zo kwam het dat hij uiteindelijk vier dagen in de week van 16:00 tot 18:00 les gaf. Op woensdag kon het sowieso, want dan was Debora bij zijn zus Coco en Felix kon haar op vrijdag van school halen. Op donderdag deed zijn moeder het en op maandag kon ze bij een vriendinnetje spelen. Op dinsdag was Mat zelf op tijd om zijn dochter van school op te halen. In de ochtend, tot een uur of 15:00 had hij zijn klokkenwinkel en dan vertrok hij daarna naar Zweinsveld, waar hij het laatste stuk naar de school liep en dan precies op tijd was. Het was een druk bestaan, maar het paste allemaal precies in zijn schema. Lesgeven zelf was een uitdaging. Mat stamelde behoorlijk en voor een klas met leerlingen, die vast allemaal een heel duidelijke mening hadden, voelde hij zich behoorlijk ongemakkelijk. Dat zorgde ervoor dat het stamelen alleen nog maar meer werd en dat hij er nog stommere dingen uitflapte. Hij was er altijd bang voor dat mensen hem raar vonden, maar het vrijwel zeker te weten dat men dat vond was misschien nog wel erger... Desondanks stond hij vandaag dus ook weer met goede moed voor het klaslokaal. Hij had voor alle leerlingen een doek neergezet en een palet gemaakt met verf -een magisch palet wat ervoor zorgde dat de verf niet indroogde-. Hij glimlachte wat nerveus naar de binnenkomende leerlingen, begroette ze één voor één. "Eh, welkom, welkom, zoek een eh, plekje. Maakt niet uit waar... Hoeft niet bij leerjaar...gewoon eh... waar en bij wie je... eh... het fijn vindt." Hij gebaarde ook naar het dienblad, waar door hem zelfgemaakte brownie klaarstond. Op het bord had hij de opdracht geschreven: Schilder je eerste herinnering en probeer ook het gevoel wat je bij die herinnering hebt weer te geven. [OOC: Open topic!]
  13. Met een licht verwilderde blik in zijn ogen kwam ook Mat de lerarenkamer binnen. Er was duidelijk iets niet helemaal volgens planning gegaan in zijn les, want hij leek meer op een palet dan op een mens, als je afging op de 'huid vs. verf'-ratio. Met een zucht, en een spoor van gifgroen en zuurstokroze achterlatend, ging Mat in één van de stoelen zitten. Hij keek voor een moment heel moe en verslagen, leek tóen pas door te hebben dat er ook anderen in de ruimte aanwezig waren en glimlachte toen maar weer snel. "Oh. Hallo." Hij had vluchtig naar Felix gekeken, maar had zijn hoofd en zijn glimlach nu naar miss Fuentes gericht, want dat iemand zou ontdekken dat Felix en Mat graag samen de nacht doorbrengen was een grotere angst dan de volgende les Kunst die hij moest gaan geven. "Eh... Is er whisky... Want... eh... ik eh... lust ook wel... ehm... een drankje." Hij lacht half, haalde een hand door zijn haar en maakte de smeerboel in zijn haar en op zijn hand zo alleen maar erger. "Eh... Het zijn soms...ehm... best wel eh... monsters, he?" En hij wist niet eens zeker of iemand nou expres een verfbom af had laten gaan... Ze waren nog klein en onhandig. Zoiets kon dan toch ook best per ongeluk zijn gebeurd, niet? Hij had het in ieder geval niet over zijn hart verkregen nu strafwerk uit te delen en maar iedereen naar de douches gestuurd, waarna hij zelf was begonnen met het lokaal op te ruimen. En zichzelf daarbij was vergeten. Kwam hij nu overigens wel weer achter, nu hij de plakkerigheid van de half opgedroogde verf weer aan zijn hand voelde. "Oh... Bollocks.."
  14. Opgeeftopic AH Huffelpuf

    Mat Muir wordt de nieuwe leraar Kunst! En geeft zich ook maar op als AH, omdat die kinderen dat toch nodig hebben en hij denkt dat hij toch wel een betere leiding is dan geen leiding. Hij kan ook in zijn eentje een dochter opvoeden... Dus hey, dan moet hij wel iets goed doen, toch? Toch? Help
  15. [1838/1839] Sleep did not honor me with it’s presence.

    Mat glimlachte medelevend. "Och, wat naar. Ja, dan voelt ze zich vast nog niet al te best. Ik prijs me erg eh... gelukkig dat ik eh... een man ben... in die situatie... nou ja, altijd wel... Denk ik." Hij lachte wat ongemakkelijk. Puur dat hij wat details kreeg, deed Mat niet zoveel, want daar stond hij niet bij stil. Hij had meer een 'Yikes' gevoel bij dat hij nu blijkbaar complimentjes moest gaan geven -overtuigend- aan een vrouw die net was bevallen. Hij onderdrukte een nerveus lachje, onsuccesvol, en produceerde daarmee een ondefinieerbaar knaagdierachtig piepje. "Ehm, ja...is goed...eh... zal ik zeggen. Ehm... Mag ik ook niets zeggen? Of eh... tenzij ik haar wel echt mooi vind... dan zeg ik wel... ehm iets." Zijn wangen werden rood. "Moet ik.. eh... echt... ehm iets zeggen?" "Ehm... ja, als jullie het niets vinden, dan is dat ehm... niet erg hoor..." Maar Mat had nu eenmaal niet zo heel veel geld en hij had wel iets leuks willen doen, teveel willen doen, voor het eerste kindje van een van zijn beste vrienden. En daarom maakte hij meestal maar dingen, want daar was hij nu eenmaal het beste in. Mat haalde voorzichtig een heel klein beetje haar van Thaisa's kuif en verwerkte dat in het horloge, zodat het ook werkte. Hij kon het niet helpen te grinniken. "Eh... en een ehm... aureooltje zou me ook niet echt eh...goed staan, denk ik? En moeten engelen niet ehm...wat langer en eh... slanker zijn?" In ieder geval moesten ze niet het figuur van een teddybeer hebben. Mat glimlachte. "En het eh...gaat wel goed. Debora ook. Ehm... Ik heb een vriend die haar eh..helpt met de rekensommen...eh... tegenwoordig. Dus dat is wel echt eh...een verbetering. Ze is nu zelfs bezig met ehm... de tafels leren... Nouja...twee keer twee is vier... enzo." Mat haalde een hand door zijn haar. "Ehh... Geen fijne Heler, dus?" Dat was ook vervelend. En toen kwam een heel bleekjes uitziende Yara de trap af naar beneden. Waardoor ze in plaats van een klassieke schoonheid op een spookachtige schoonheid leek, maar verder kon hij toch niet iets aanwijzen waar dit meisje onzeker om zou kunnen zijn. "Oh...eh...je ziet er mooi ehm...uit." Hij glimlachte zo lief mogelijk naar hem, leek overtuigend op een creep. Yara trok haar wenkbrauw op. "Irwin? Moest hij dit van jou zeggen? Is het zó erg?"
×