Jump to content

Delilah Johnson

IC Leraar
  • Content count

    11
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Delilah Johnson last won the day on May 25

Delilah Johnson had the most liked content!

About Delilah Johnson

  • Rank
    You knew I was trouble when I walked in

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    DD
  • Naam
    Irene & Lily

Profile Fields

  1. [1839] How do you keep a wave upon the sand

    Kijk dit was een lastig pakket, natuurlijk wilde ze dat haar kinderen gelukkig waren! Niet eens omdat ze de perfecte moeder wilde zijn, maar omdat het haar kinderen waren. Het probleem was alleen dat wat June gelukkig leek te maken (een alleenstaande moeder zijn met alle vrijheden maar ook schande die daarbij kwam) en wat haar gelukkig zou moeten maken (netjes getrouwd zijn en een prachtig plaatje van een leven hebben. Een stabiel gezin, misschien wat meer kinderen? Als June een man had gehad dan had Jayden vast meer familieleden gehad!) niet overeen kwamen. En hoeveel ze ook van haar kinderen hield, uiteindelijk won haar wil om perfectie achter te laten overal waar ze ging het toch. Kon ze niet helpen. “Tuurlijk wil ik dat je gelukkig bent”, zei ze zuur, “ik denk alleen niet dat jij weet hoe gelukkig een huwelijk je zal maken. Je zal inzien, als het zover is, dat settelen voor minder echt niet erg is tegenover alles wat je brengt”. Je wist gewoon nog niet wat je gelukkig ging maken June en zij als de bezorgde, verstandige moeder, wist dat allemaal wel. “Ik wil gewoon het beste voor je”. De laatste woorden klonken bijna een beetje droevig, want die pruillip werkte wel, hoe graag ze ook wilde dat het niet zo was. De sombere sfeer klaarde gelijk een beetje op bij June haar volgende woorden. Want was ze er al mee bezig? Dat was beter dan ze had durven hopen! “Ik denk juist dat je mijn hulp nodig hebt als je al bezig bent June. Kan je wat meer vertellen? Hoe kennen jullie elkaar?”, en bedoelde je met bezig bezig als in een huwelijk regelen of vooral weer een stunt uithalen voor een nieuw buitenechtelijk kind? Hmm Ondertussen schonk ze tevreden wat meer thee in, dan zou haar dochter niet zomaar vertrekken. Het was onbeleefd om thee te laten staan.
  2. [1839] How do you keep a wave upon the sand

    “Lieverd”, verzuchtte ze, “Jayden heeft echt wel een vader nodig..”. Dat was gewoon beter voor een kind, zeker voor een zoon. Als June nou een dochter gehad had.. Dan was alles nog steeds problematisch geweest, maar meer te overzien. Desnoods had zij dan de rol van opvoeder op zich kunnen nemen, beide van de tweeling bleken betrokken ouders maar ze vroeg zich af of er daadwerkelijk opvoeding plaatsvond. Maar iedereen met een beetje verstand wist dat zonen vaders nodig hadden. Dat was het beste voor iedereen. “Zo werkt dat gewoon”. Zij maakte de regels ook niet, niet de maatschappelijke in elk geval, maar met de meeste was ze het wel eens en daarom moest June zich er maar eens naar gaan gedragen. Dat. Was. Beter. Voor. Iedereen. “Het gaat inderdaad lastig worden”, knikte ze, “maar ik denk niet dat het onmogelijk is, heeft je broer geen vrienden die nog ongetrouwd zijn?”. Dat was een goed begin. Tristans vrienden hadden het vast iets minder met maatschappelijke regels, hoe zouden ze het anders volhouden in vriendschap met haar zoon? En misschien kon hij het voor elkaar krijgen om zijn tweelingzusje te koppelen als vriendendienst… Al mocht dat dan weer niet bekend worden! “Je bent echt niet zo wanhopig dat er niks meer te regelen valt. Je zult wat meer je best moeten doen en met minder genoegen nemen maar..”. Ze wist niet perse wat er achter de maar kwam. Ze wist gewoon dat June meer kans had dan Diana om nog aan de man te komen, zelfs met dat kind en dat ze hoe dan ook niet twee ongetrouwde dochters wilde. “Heb je het überhaupt ooit geprobeerd Tesni?
  3. [1839] How do you keep a wave upon the sand

    “Hmm”, afkeurend roerde Delilah met haar lepel in haar kopje, niet dat ze het met melk of suiker dronk dat lepeltje zat er vooral voor de sier. Ze wilde niet meteen een reactie geven, of dat wilde ze wel, heel graag zelfs! Iedereen wist toch dat een beetje beleefde smalltalk erbij hoorde? Dat had ze June zelf vertelt! Als er iemand anders voor haar had gezeten dan haar eigen dochter had ze vast een opmerking gemaakt over opvoeding… Maar nu niet, want hier wist ze dat de tragische ouders alles er aan gedaan hadden om hun kinderen fatsoenlijk op te voeden. Ze was er zelfs nu nog mee bezig. “Als je het zo wil”, verzuchte ze uiteindelijk, want hoe vervelend ze deze vorm van gesprek ook vond, ze ging geen nee zeggen als ze een hele lijst aan klachten mocht indienen en haar dochter er braaf voor bleef zitten. Dat was meer dan ze in jaren gekregen had. “Tesni June Johnson, je bent nu bijna dertig? En ik zie nog steeds geen ring om je vinger en.. met Jayden..”, ze wierp even een treurige glimlach naar haar dochter. Zelfs al was Jayden een kind zonder vader, zelfs al had June bij de zwangerschap geen ring cadeau gekregen en stond dat heel lelijk, ondanks alles hield ze wel van haar kleinzoon. Een hoop zelfs! Maar het bleef problematisch. “Ik denk dat het tijd wordt dat we een serieuze huwelijkspartner voor je gaan zoeken, want anders is het straks te laat”. “Ik wil je best een lijst geven met dingen die je moet verbeteren om een man te vinden maar zelfs dan wordt het hard werken”
  4. [1839] How do you keep a wave upon the sand

    How do you hold a moonbeam in your hand Zondagmiddag 20 oktober 1839 - In Delilah's kantoor Ze was hier nu al een tijdje en het was nog altijd niet perfect. Nu had ze wel verwacht dat het een zware taak zou worden, een school die haar tweeling als docent etiquette aannam was ver gezonken, maar toch ze had verwacht dat ze wat orde in de chaos kon scheppen op een iets sneller tempo. Ze hield ervan om dingen met vlugge progressie vooruit te zien gaan en waar er vast wel verbeteringen waren was Zweinstein weer keurig maken een levensproject waar ze niet eens zeker wist of ze genoeg tijd had. (En tovenaars werden meestal over de honderd dus dat zei wat). Betekende niet dat ze het niet ging proberen, Delilah Johnson was geen opgever. Ze had zelfs nog niet de hoop opgegeven dat haar dochters ooit aan de man zouden komen. Al wist ze niet om welke ze zich meer zorgen moest maken. Diana die, hoe goed ze ook haar best deed, de schat, maar niet leek te slagen of June, die totaal niet haar best leek te doen. Maar June was hier en Diana niet (Ooit vinden we iemand om haar te spelen </3) dus June was het slachtoffer van haar zorgen van vandaag. Ze had haar dochter bij zich geroepen in haar kantoor met de melding dat ze iets heel belangrijks te bespreken hadden. Wonder boven wonder was haar dochter nog gekomen ook. Dat scheelde weer een beschamende trip naar de Griffoendor leerlingenkamer vanavond. (Want ze zou het lieftallige afdelingshoofd dat uiteindelijk gewoon hebben opgewacht) “Goedeavond, fijn dat je kon komen”, ze knikte haar dochter met een serene glimlach toe en maakte het zich gemakkelijk in een van de stoelen bij de openhaard. (Een must in een kantoor zo kil als deze!). “Je weet denk ik wel waarom je hier bent?”, ondertussen dirigeerde ze met een soepele zwaai van haar toverstaf de waterkoker naar het vuur. Dit soort gesprekken waren beter met thee. Met Irene <3
  5. 30 september 1839 Het nieuwe schooljaar was begonnen en dat betekende dat er weer een hoop, nieuwe kinderzieltjes waren voor Delilah om te kneden. Sinds ze de etiquette lessen over had genomen van haar incompetente (ze zei het niet graag, maar als het op etiquette aankwam was het toch zeker de waarheid) tweeling, had ze een significante stijging gezien op Zweinstein in de beleefdheidsvormen. Het was echt[er nog niet waar het moest zijn, er was altijd meer werk te doen op Zweinstein, maar daar liet Delilah zich echt niet door afschrikken. Met haar kennis zou het allemaal goed komen en zouden deze kinderen als ze van Zweinstein af gingen helemaal voorbereid zijn op het leven. Of op aankomende winter, want vandaag gingen ze het hebben over haar favoriete onderwerp. De magische platenspeler stond al klaar en ook haar zoon die ze, bij gebrek aan echte vrijwilligers, uit de lerarenkamer had geplukt. Nuja, dan kon hij meteen zien hoe hij echte etiquette lessen moest geven en wat hij ook alweer miste sinds hij die muur had opgeblazen al die jaren geleden op het ministerie. Het was een wonder dat het met Tristan nog goed was gekomen, maar die gebeurtenis had het voor zijn zus duidelijk verpest. "Goedemiddag leerlingen," begroette ze de klas, nadat alle leerlingen hadden plaatsgenomen en Delilah pauzeerde even, zodat de ze haar beleefd terug konden groeten. "Vandaag wil ik het graag met jullie hebben over, nou, ik zou misschien wel kunnen zeggen, het belangrijkste evenement van het jaar. Het wordt elk jaar georganiseerd door het ministerie in de kerstvakantie en jullie hebben er vast al wel eens over gehoord." Zo niet, onder welke steen had je dan geleefd? Delilah tikte met haar toverstok op het bord, waar krullerige letters verschenen. "Het debutantenbal." "Voor we beginnen, kan iemand mij vertellen wat het debutantenbal voor evenement is en waar het voor dient?"
  6. In tegenstelling tot de rest, had Delilah wel haar leven perfect op orde hoor. Echt waar! En ze was ook zeer geschikt voor haar functie, al zei ze het zelf. Er was in geen jaren meer zo'n goede etiquette lerares geweest. Zij kon het ook niet helpen dat haar zoon en dochter de leerlingen de jaren daarvoor in een stel bavianen hadden veranderd die nog minder elegant een kopje thee konden drinken dan een flubberwurm (en dat zei wat, want flubberwurmen hadden niet eens armen). Maar tegen de tijd dat de leerlingen van school af zouden gaan, was het allemaal weer goed en waren ze klaargestoomd voor de maatschapij. Daar zou Delilah wel voor zorgen. En ehm, blijkbaar waren er een aantal docenten die ook nog wel een lesje etiquette of huishouden konden gebruiken, want iemand had een heel spoor verf door de gang achter gelaten. Eerst dacht ze dat het een aantal leerlingen waren geweest die hadden bedacht dat het wel vermakelijk was om wat verfbommen de gangen door te gooien -ze had onderweg nog twee vijfdejaars bij hun kraag gegrepen-, maar uiteindelijk vond ze de dader in de lerarenkamer zelf, in de vorm van professor Muir. En zoals altijd als Delilah teveel rommel zag liggen, kon ze zich niet inhouden. "Heeft u daar misschien wat hulp bij nodig?" knikte ze naar de man en de verfvlek die hij achter liet. "Ik ken toevallig nog een fantastische schoonmaakspreuk." Ze zou zich zelfs bijna een expert in schoonsmaakspreuken durven noemen. Dat kreeg je met een stel kinderen als Tristan en June.
  7. Opgeeftopic Schoolhoofd

    Move over kleuters, Delilah Johnson is here. - Delilah heeft al een aantal fantastische kinderen opgevoed uit bijna alle afdelingen (dan heeft ze het dus vooral over de oudste en de jongste, die daar tussenin zijn een beetje een hopeloos geval) dus ze kan ook goed Zweinstein leiden - Ze heeft ook jarenlang in de ouderraad gezeten en werkt nu als leraar, dus ze weet precies wat er speelt op school - Meer zelfgebakken koekjes in de lerarenkamer & tijdens de thee voor de leerlingen want iedereen moet van haar bakkunsten kunnen genieten die 100 keer beter zijn dan die van Camilla - Nee hoor Tristan en June die is helemaal geen manier om me meer met jullie leven te bemoeien, stel jullie niet zo aan - Het is al verwarrend genoeg om 3 professors Johnsons te hebben, dus dan kunnen jullie er 1 schoolhoofd noemen. Dat maakt het allemaal veel makkelijker.
  8. [1838] The Great British Bake Off

    Delilah kon nog zoveel vinden van June’s ongetrouwde moederschap, (en geloof me dat vond ze), maar haar kleinkinderen waren stiekem toch wel haar oogappeltjes. Dat maakte het erg lastig om Jayden taart te weigeren, al kon het eigenlijk nog niet, want de jury moest nog komen. En na de opmerkingen van haar vriendin woog de mening van de jury nog eens extra hard mee. Alsof Camilla verstand had van koken, hoe durfde ze! “Ja dat is chocolade”, antwoorde ze ietwat bits terwijl ze Jayden van de grond pakte zodat ze met haar kleinzoon kon knuffelen. (En hem hopelijk afleiden van de taart). “Het is een familierecept”. Wat niemand verder ooit gemaakt had. Diana kon niet koken, Tristan en June hadden nooit zin gehad om een hele dag met haar in de keuken te staan en al haar recepten te leren, Ralph vond koken iets voor vrouwen (ook wel waar), misschien moest ze het eens met Daisy proberen. Voor haar tweeling daar ook alle kansen had verziekt. “Je krijgt straks taart Jayden liefje, oma moet hem eerst door de professionele mensen laten proeven”, zei je liefjes tegen haar kleinzoon. Hopelijk was het daarmee opgelost. “Zijn jou kinderen al aan kleinkinderen begonnen”, vroeg ze stralend aan Camilla. Want anders had ze ook daar meer ervaring in en dus gewonnen!
  9. Vrijdagochtend, 5 september 1838 Het was een tragedie om te zien hoe haar kinderen het mooiste vak op Zweinstein hadden verpest. Delilah was niet goed in het aanschouwen van tragedies, die waren er om opgelost te worden niet om naar te kijken. Ze had, aangezien het haar kinderen waren, die taak om het te herstellen maar op zichzelf genomen. (Ook omdat ze niet een twee-drie anderen vertrouwde het beter te doen. Zweinstein was een grote rotzooi, had ze alweer opgemerkt). Maar het kwam allemaal goed, want als er iets was wat ze inmiddels wel kon dan was het schadeherstel voor Tristan en June hun fratsen. “De lessen zullen iets anders gaan dan wat jullie gewend zijn”, glimlachte ze naar haar klas. Ze geloofde in streng praten en handelen, maar tenzij het echt nodig was ging ze er niet streng bij kijken tijdens haar les (deed ze wel naar haar kinderen). Dan had ze dat altijd als wapen achter de hand. “Ten eerste heb ik de lessen ingedeeld op waar jullie waarschijnlijk terecht komen later. Dan hoeft niemand kostbare tijd te verdoen aan dingen waar ze toch niets aan hebben”. Het had geen zin arme leerlingen te leren hoe ze zich moesten redden op het debutantenbal. Ze zouden er toch nooit komen, het was zelfs gemeen ergens om ze het te laten doen. Maar natuurlijk hadden haar onverantwoordelijke kinderen daar niet bij stil gestaan. “Vandaag gaan we ontbijt maken”, ze had de huis-eleven weggestuurd. Delilah mocht dan wel magisch zijn, zelf hadden ze mensen in dienst, bovendien was het belangrijk dat deze leerlingen juist zelf leerden koken. Ergens vroeg ze zich af waarom iedereen hier geholpen werd door de huiseleven. Dan zette je mensen alleen maar valse verwachtingen over hoe het later zou zijn voor. “ Een deel van jullie kan brood bakken, er liggen instructies maar ik ben natuurlijk ook altijd bereid te helpen. Een ander deel mag ondertussen de keukenspullen schoonhouden. Het mag met magie, maar oefen het ook zonder, je weet niet of je ooit komt werken bij mensen met een meer dreuzelse achtergrond en jullie moeten voorbereid zijn. ”, ze klapte in haar handen en zwaaide met haar staf. Van alle kanten vlogen de ingrediënten en keukenspullen de leerlingen kom de oren. Want ze moesten bovenal ook leren om orde in chaos te maken. Anders was alles verloren. Etiquette! En het is een stuk minder leuk dan vroeger want Delilah is a classist bitch. Ze heeft de klassen ook ingedeeld op hoe ze denkt dat mensen later zullen eindigen. En iedereen hier dan ook om vijf uur uit bed getrokken want dat is hoelaat het leven van de servants begint!! OOC mag je natuurlijk ervoor kiezen dat je karakter in de verkeerde klas zit/het er niet mee eens is en in opstand komt. Want ik vind zelf eigenlijk dat de klasse-maatschappij kapot moet (no war but class war) dus ga daar niet moeilijk over doen <3). Deze les speelt zich af in begin september zodat ik een moment voor introductie had maar ik zal door het jaar heen kleine opdrachten voor alle verschillende groepen posten (en er komen sowieso nog twee lestopics verdeeld over het jaar aan) want dat is best leuk!
  10. [1838] The Great British Bake Off

    Donderdagmiddag 30 Augustus 1838 - Park in Londen. Bake-sales, ze hadden alle dingen waar Delilah Johnson waarde aan hechtte. Het was familiaal, competitief (anderen beoordelen was fijn), maar niet op een vulgaire manier (sport, sport bijvoorbeeld vond ze zo vies. Al was ze wel trots geweest als een van haar zoons er goed in was geweest. Ze kon bijpraten met haar vriendinnen, die er natuurlijk allemaal waren, ze kon zien hoe hun kinderen het deden (en stiekem vergelijken), omdat het natuurlijk een ding was waar de hele familie verplicht heen moest. En ze hoefde zich niet eens schuldig over iets te voelen want het geld ging naar een goed doel! Het pronkstuk van de dag? Dat was natuurlijk haar taart. Ze was er heilig van overtuigd dat zij zou gaan winnen. Kon niet anders. Ze was altijd al goed in bakken geweest, zeker nu haar tweeling niet meer thuis woonde en steeds het beslag stal of als ze even niet keek onzinnige ingrediënten toevoegden waren haar producten nog beter. Maar, ze prees zichzelf er natuurlijk ook om dat ze had kunnen bakken onder zulke stressvolle omstandigheden. Een militante bakster, zo zag ze zichzelf wel. “Oh wat ziet dat er mooi uit”, complimenteerde ze iemand naast haar die ook klaar was met alles uitstellen. “En die leuke decoraties verbergen perfect dat de taart niet helemaal goed gerezen is, wat ingenues bedacht”, ze wierp heel snel een trotste blik om haar eigen taart die natuurlijk beter was. Bake-Sale! Georganiseerd (IC) door de ouderraad van Zweinstein vlak voor het nieuwe jaar. Het geld gaat naar een goed doel maar ik heb nog niet bedacht wat. Voel je vrij. Voel je ook vrij om gast/jurylid/organisator/bakker/whatever te zijn. Open topic van Augustus!
  11. [1837/1838] Etiquette alle jaren - Sit the fuck down

    Al vanaf de gang, waar Delilah Johnson zich momenteel bevond, kon ze de puinhoop horen die haar kinderen van de etiquette lessen hadden gemaakt. Het was, in Delilah's ogen, een wonder dat Tristan en June ooit van de schoolhoofden de kans hadden gekregen om deze lessen op zich te nemen, maar dat bevestigde eigenlijk alleen maar weer hoe incompetent iedereen hier was. En dat was uiteraard ook de reden waarom ze zich momenteel op Zweinstein bevond. Ze kon haar dochter -de jongste, want over de oudere had ze een stuk minder te zeggen dan ze graag zou willen- Daisy onmogelijk naar een school laten gaan waar een stel bavianen de leiding had. Helaas waren er geen andere goede scholen waar Daisy heen kon, dus moest Delilah zelf het heft maar in handen nemen. Uiteraard zou ze maar beginnen bij haar eigen kinderen. De les was ongeveer een kwartier bezig en al geresulteerd in pure chaos toen Delilah Johnson de deuren van het etiquette lokaal triomfantelijk open zwaaide. Ze wierp één blik op de dolle horde kinderen en zette toen met een zwaai de muziek uit, wat alleen maar resulteerde in meer chaos omdat leerlingen door elkaar begonnen te rennen op zoek naar hun stoel. "Ahum," kuchte Delilah streng, terwijl ze zich door het klaslokaal naar voren begon te geven. "Wat is dit nou weer? Leerling die niet aan hun tafeltjes zitten. Leraren die op hun tafels zitten?" Zonder enige waarschuwing veegde ze met een beweging van haar toverstok het bureau onder Tristan en June vandaan. "Gaan jullie eens allemaal heel snel op je plek zitten," riep ze streng naar de leerlingen. Ondertussen stapte ze op haar twee kinderen af, greep hen allebei bij de arm en trok ze weer overeind. "En dan kunnen jullie me ondertussen vertellen wat jullie hier aan het doen zijn en wat precies de educatieve waarde is van dit spel."
  12. Delilah Johnson

    Uiterlijk: Halflang blond haar, kille blauwe ogen, ziet er jonger uit dan ze is omdat ze hier veel moeite voor doet (Diana is in wanhoop vanwege het niet vinden van een man maar een eigen bedrijf gestart in het maken van magische schoonheidsmiddelen (en hier best goed in) en als liefhebbende moeder is Delilah natuurlijk testpersoon). Draagt graag hakken om langer te zijn dan ze is en wat meer status uit te stralen. Gaat verder ook niet de deur uit zonder een parelketting. Het lijkt misschien alsof ze er maar een heeft maar ze krijgt elk jaar dezelfde ketting cadeau van haar man op hun huwelijksdag. Dus ze heeft er veel! Toverstok Zwarte Walnoothout, 25 cm, kern van eenhoornhaar, stroef om te buigen maar niet snel breekbaar. Ze heeft een parelkleurig handvat erom laten maken Eigenschappen Positief - Ambitieus - Beleefd - Charmant - Familiaal - Hardwerkend - Intelligent - Kalm - Leergierig - Ordelijk - Perfectionistisch - Respectvol - Trouw - Vastberaden - Verantwoordelijk - Zorgzaam - Negatief - Bazig - Bemoeial - Berekenend - Control freak - Ijdel - Kil - Kritisch - Koppig - Obsessief - Stug - Trots - Veroordelend
  13. Delilah Johnson

    Familie: Man: Max Johnson Dochter: Diana May Johnson Zoon: Ralph Johnson Zoon: Tristan Marc Johnson -Schoondochter: Cheyenne Johnson - Kleindochter: Charlotte Johnson - Kleinzoons: Whiskey en Scotch Johnson Dochter: Tesni June Johnson - Kleinzoon: Jayden Johnson - Dochter: Daisy April Johnson Achtergrond: Delilah Curtis Lee was altijd al een beetje een ambitieus meisje geweest. Niet op de manier dat ze een carrière nastreefde, hoewel ze er overduidelijk het brein voor had, maar op zo’n manier dat haar leven perfect moest zijn. Ze had altijd al wel een goed leven gehad. Haar ouders waren eigenaar van een restaurant op de wegisweg dat al jaren goed liep en hadden haar altijd alles gegeven wat binnen hun bereik lag. Op Zweinstein was ze ingedeeld in Ravenklauw en haalde ze hoge cijfers. Ze had een aantal goede vriendinnen met wie ze doordeweeks samen leerde in de bibliotheek en in het weekend alle feestjes mee af ging – want je kon niet streven naar perfectie zonder het te doen op alle vlakken. Het was goed. Het was prima. Maar het was niet perfect. In haar zesde jaar raakte ze bevriend met Max Johnson, a most unlikely pair. Max was alles wat Delilah niet was, maar misschien was dat wel waarom de twee het zo goed met elkaar konden vinden en hij uiteindelijk de sleutel was naar het leventje waar Delilah zo naar streefde. Alles ging precies zoals ze het wilde. Ze werden verliefd, ze trouwden jong en hun huwelijk werd al snel bezegeld met een aantal kinderen, haar grote trots. Eerst een meisje, Diana en vervolgens een jongen, Ralph. Ze waren prachtig, die kinderen van haar. Een perfecte aanvulling op haar perfecte leventje. Of nouja, het grootste deel van de tijd, maar als ze dat niet waren dan wist ze dat wel op te lossen. Diana was net zoals haar en Ralph was meer zijn vader, maar dat was alleen maar makkelijk. Ze vond het geweldig, het rijke leventje, de grote familie, oneindig kletsen over de kinderen en het huishouden. Een aantal jaar later kreeg ze nog twee kinderen, een tweeling, Tristan en June. Of eigenlijk Tristan en Tesni, maar de tweeling was net zo eigenwijs als deze naamsverandering. Dat opstandige, speelse karakter van haar twee jongste kinderen, was toch wel iets waar Delilah het lastig mee had. Misschien omdat ze precies wist waar het vandaan kwam, omdat zij vroeger ook altijd nogal eigenwijs was geweest, maar dat kon je natuurlijk niet tegen je eigen kinderen zeggen. Ze deed ontzettend haar best om haar kinderen te vormen naar haar wil, maar de tweeling moest er nooit zoveel van hebben. Hoe meer ze hen in hun rol van perfecte zoon en dochter probeerde te duwen, hoe meer hun gedrag naar de buitenwereld leek te excelleren. Haar man leek het allemaal wel grappig te vinden en vertelde haar keer op keer dat ze zich er niet zo’n zorgen over moest maken, maar voor Delilah voelde het een beetje alsof ze als moeder had gefaald. Dat zei ze nooit hardop en ze gaf ook nooit op, maar in al die jaren bleef dat toch een beetje in haar achterhoofd hangen. Als ze het nou gewoon nog een keertje over kon doen? Vanaf het begin. Gewoon om voor zichzelf te bewijzen dat het niet aan haar lag. En zo kwam Daisy Johnson ter wereld, een nakomelingetje, maar oh zo gewenst door haar moeder. En kijk nou, deze keer ging het gewoon weer perfect. Zie je wel. Dat Tristan en June achter haar rug om het meisje nogal beïnvloeden was iets wat ze helaas niet altijd door had. En dat haar jongste dochter een fenomenale actrice was ook niet. Elf jaar gingen voorbij en toen was het tijd om haar jongste kind ook los te laten in de buitenwereld. Dat zat toch niet helemaal lekker. Zweinstein was een prima school hoor, maar Tristan en June zaten daar ook en wat nou als Daisy teveel met hen omging en wat nou als haar perfecte opvoeding dan alsnog naar de maan zou gaan? Dat kon ze toch niet laten gebeuren. En weet je, nu ze had gezien dat ze het weer kon, kon ze misschien nog wel een poging doen om het met haar hele gezin weer goed te maken. Tijd voor een bezoekje aan Zweinstein. Thuis had ze toch niet meer zoveel te doen.
  14. Delilah Johnson

    Naam: Delilah Minerva Johnson - Curtis Lee Leeftijd: 52 Geboortedatum: 23 juli 1785 Woonplaats: Londen, Engeland Bloedlijn: Volbloed Rijkdom: Rijk Religie: Anglicaans Burgerlijke staat: Getrouwd Beroep: Professioneel huisvrouw Afdeling: Ravenklauw Politieke voorkeur: Democratie & Magie
×