Jump to content

Regina Thorpe

Democratie & Magie
  • Content count

    54
  • Joined

  • Last visited

    Never
  • Days Won

    2

Regina Thorpe last won the day on August 3 2018

Regina Thorpe had the most liked content!

About Regina Thorpe

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1838/1839] Rolling in the deep

    Nee, Kieran, dat was verdomme niet het punt. Er werd heus wel gedronken voor May's neus, er werd voor iedereens neus gedronken op de hele wereld, als ze toch eerlijk was, maar het ging erom dat April het deed en dat het April een slechte moeder maakte. "Natuurlijk gaat het prima met May," zei ze dus ook zoetjes. "Ze heeft nou namelijk als vader!" Zo, dat was ook het enige compliment dat je vandaag zou krijgen, Kieran, wees er dankbaar voor. "Maar ik zeg alleen dat als zij hier de hele dag blijft hangen met een glas wijn, dat May dan wel verkeerde ideeën krijgt." Ze snoof zachtjes. Echt, was ze de enige hier die dat kon bedenken? Zie je, enige compliment. "Maar ach, we weten allemaal dat April niets goed met haar dochter voorheeft." En ze glimlachte liefjes naar April.
  2. [1837/1838] The last of us

    Wilde ze nooit kinderen? Regina zuchtte diep, want op zich wist ze het niet, op zich kon ze het niet zo makkelijk zeggen. "Misschien wel," zei ze, terwijl ze haar schouders ophaalde. "Misschien niet, ik weet het niet zo echt." Ze had er nooit echt over nagedacht, die vraag altijd maar uitgesteld, bedacht dat ze dat later wel kon beantwoorden. En ja, misschien niet zo slim om daar niet over na te denken als je met mannen naar bed ging en zwangerschap dus een optie was, altijd een optie, maar... Regina was heel goed in dingen negeren. Gewoon, hup, opzij schuiven. Was toekomstige Regina altijd zo blij mee. "Maar voorlopig gewoon niet. Ik heb mijn baan." En werk was veel meer bevredigend dan een kind, toch? "Maar, ik moet toegeven," zuchtte ze, "mijn neefje en nichtje zijn wel schattig." Ondanks hun moeder. "En May is ook lief." Dat was het aardigste wat ze ooit had gezegd over een kind.
  3. [1838/1839] Rolling in the deep

    Regina kon er eerlijk gezegd niet goed tegen om genegeerd te worden. Natuurlijk was ze veel beter dan April Haysward en zou er geen enkele reden moeten zijn waarom April ooit dacht dat ze het recht had om Regina aan te spreken, maar dat betekende niet dat ze zomaar kon doen alsof Regina niet bestond! Dit was haar domein nu, van Kierans penis tot zijn keuken, en April mocht gewoon even opdonderen. "Nee, dank je," zei ze kil, toen Kieran vroeg of ze zijn wilde. Wijn! "Sommige mensen hebben een leven en kunnen dus niet om," ze wierp een blik op haar horloge. "acht uur 's ochtends dronken worden." Sowieso knap dat April op dit tijdstip al wakker was, eigenlijk... Of misschien was ze gewoon niet naar bed gegaan. "Goed voorbeeld voor je dochter ook," voegde ze er nog eens aan toe.
  4. [1838/1839] Rolling in the deep

    Donderdag 26 juli 1838 - 's ochtends - Kierans huis Het was de eerste keer dat Regina daadwerkelijk gebleven was voor het ontbijt, iets dat Kieran vast zou waarderen als hij wist wat goed voor hem was, maar wel in stilte, want Regina had er een hekel aan als er overdreven op iets gewezen werd. Ja, ze wilde dat de wereld aan haar voeten lag, maar wel in stilte, graag, anders was het beschamend. Dus ja, Regina was gebleven voor het ontbijt en het was no big deal, dus als iedereen even mee kon werken... Maar natuurlijk werkte de wereld niet mee, want plotseling stond er iemand in de kamer. En het was niet Hannah, waar Regina TOTAAL niet op hoopte, shut up, maar wel iemand die eigenlijk verdomd veel op Hannah leek, wat Regina haast nog chagrijniger maakte. Wat was het toch met die Hayswards en dat stomme, blonde haar? Deed haar teveel aan Caroline denken. "Kieran," zei Regina liefjes, terwijl ze een pagina van de krant omsloeg, niet per se omdat ze hem uitgelezen had, maar omdat ze nonchalant wilde lijken, "volgens mij ben je vergeten het vuilnis buiten te zetten." Privé!
  5. [15+][1838/1839] Midzomernacht 4 - Royalty

    Als Regina één ding moest toegeven, was dat er nog nooit iemand zo voor haar voeten was gevallen en nu het eindelijk eens gebeurd was, moest ze zeggen dat het allemaal maar een beetje teleurstellend was. Wat was er mis met metaforisch voor iemands voelen vallen! Als je het in het echte leven deed, was je of vreselijk onhandig (vond Regina niet schattig), of gewoon ontzettend dronken. "Ik zou je helpen," loog ze liefjes, "maar ik heb een jurk aan waarin ik echt onmogelijk kan bukken." De dingen die je deed om er goed uit te zien en dan aangesproken te worden door sukkels die niet voor zich uit konden kijken. "Dus lukt het je om overeind te krabbelen of moet ik om hulp roepen?" Ondertussen wisselde ze een blik met haar vriendinnen, die giechelend een eindje verderop gingen staan, waarschijnlijk om Regina privacy te bieden met haar knight in shining armor. "Daarbij geven de feeën licht, dus ik weet niet per se of ik ze donker zou noemen." Wat een idioot.
  6. [1837/1838] The last of us

    Regina maakte een stom gezicht, want ja, ja, in theorie zou het vast allemaal wel meevallen om moeder te zijn. In theorie kon ze een hele brigade aan kinderjuffen inhuren en haar kind maar vijf minuten per week te zien, in theorie hoefde ze er maar negen maanden lang mee bezig te zijn, in theorie zou het vast wel leuk zijn om een soort mini-me te hebben, een kind dat ze kon aankleden als een pop en dan trots aan iedereen kon laten zien die tot nu toe vriendelijk naar haar toe kwam op elke feestdag met een 'geen zorgen, je zult wel iemand vinden', want kijk nou, had ze haar stomme doel op de wereld niet voltooid? Had ze zich niet voortgeplant, iets permanents achter gelaten? Had ze niet iets gedaan voor de wereld dat op zich niet eens zo heel belangrijk was, maar iedereen ontzettend waardevol vond? "Nou, dat nou ook weer niet," zuchtte ze, hoewel dat wel ergens een leugen was. "Het is gewoon..." Ze vertrok haar gezicht weer en wierp een chagrijnige blik door zijn raam naar buiten. 'Je weet hoe families zijn, met dat eindeloze gejennel om een kind, alsof niets anders wat ik doe ook maar enigszins uitmaakt!" Nee, blijkbaar draaide alles alleen maar om kinderen, om het voortzetten van de familienaam. Alsof ze die zou houden als ze met één of andere rijke vent trouwde. "Het enige waar iedereen altijd maar over wilt praten is dat ik nog niet getrouwd ben, nog geen stinkend kind aan mijn rokken heb hangen!" Ze gluurde naar Kieran. "Voor mannen is dat anders." Vooral mannen die al een kind hadden.
  7. [1837/1838] The last of us

    Ja, een test, dat was eigenlijk wel een goed idee... Regina slaakte een geërgerde zucht en wreef over haar gezicht heen, want waarom had ze daar zelf niet over nagedacht? Oh, waarschijnlijk omdat ze in paniek was over hoe haar hele leven in elkaar stortte of zoiets dergelijks. Het was alleen niet hoe ze het voor zich had gezien, zwanger zijn. Ze had gedacht dat ze ooit zou trouwen, of misschien juist dat ze gewoon nooit zou trouwen en voor altijd samen zou zijn met Zij Die Niet Genoemd Mag Worden™. Een beetje de coole tante zou zijn voor de kinderen die haar broers en zussen kregen. Het type dat om de zoveel tijd eens binnen kwam lopen en dan de nieuwste stukken speelgoed uit zou delen of ze hun eerste slokje wijn zou laten proeven. "Dat denk jij," mompelde ze ongelukkig, want het was gewoon niet hoe ze haar eigen leven voor zich had gezien. Zwanger, van de eerste idioot die ze naar binnen liet. Oké, zo overdreven was het nou allemaal ook weer niet, maar toch. "Ik had gewoon niet gedacht dat ik zomaar zwanger zou raken." Stom, eigenlijk, dat vrouwen dat wel konden en mannen niet. "Alsof jij erop zit te wachten dat ik zwanger ben," mompelde ze duister, al was het alleen om iemand anders de schuld te kunnen geven.
  8. [1837/1838] Best regards

    Ze wisten heus wel hoe ze het anders moesten aanpakken! Of eigenlijk niet, want op een afstandje boos naar de Haysward winkel staren had niet geholpen en luidkeels hun geld terugeisen ook niet en niemand anders had iets anders bedacht, dus eh... ja. Regina zelf hield zich helemaal niet bezig met die kinderachtige ruzie, dus het was niet haar schuld dat er niets beters bedacht was, hoor. "Ik dacht dat je beter was," snoof Regina. "Maar zielig om te zien dat twee dagen een Haysward zijn nu al naar je hoofd is gestegen." Hoe kon het ook anders, wat een zieke, zielige familie eigenlijk. "Maar veel plezier daarmee, hoor." En ze wuifde liefjes vaarwel.
  9. [1837/1838] The last of us

    Normaal gesproken, in haar familie, was Regina vaak de kalmste. Dat zei overigens meer over haar familie dan het over Regina zei, want geheel misschien had ze wat woedeproblemen en overigens was de titel van 'de kalmste van de familie' ingepikt door Caroline, het kreng, dat ze aan de familiejuwelen kwam (letterlijk en figuurlijk) was één ding, maar dat ze ook nog eens Regina's aandeel in de familie overnam kon ze echt niet uitstaan, oh nee, het aanraken van de familiejuwelen was toch een groter probleem. In ieder geval, Regina was eraan gewend om de kalmste in haar familie te zijn en dat betekende dus dat ze boos was op Kieran dat hij het aandurfde om zo rustig te kijken. "Weet je wel niet wat dit betekent?" eiste ze verwoed, terwijl ze heen en weer bleef ijsberen en het glas water negeerde. "Ik kan niet een ongehuwde moeder zijn, maar als we nu gaan trouwen weet iedereen dat het alleen is omdat ik zwanger ben! Ze zullen me uitlachen dat ik het voor elkaar heb gekregen gevangen te zijn in zo'n slecht huwelijk! Ik bedoel, je bent maar een ambtenaar!" Ja, ergens voelde ze zich hier schuldig over, hoor, maar het plan met Kieran was nooit dat ze met hem zou trouwen nadat ze er achter was gekomen hoe zijn leven eruit zag. Ze zouden alleen wat plezier hebben met elkaar en als ze genoeg van hem had dan kon ze heel subtiel al zijn briefjes negeren. Hij wist niet eens waar ze woonde, was nooit bij haar thuis geweest, dus zij had alle controle gehad. Tot haar baarmoeder zich tegen haar keerde. "Ik weet het niet zeker, maar ik ben nooit te laat geweest." Met een zucht bleef ze eindelijk stil staan en wierp ze een schattende blik op het glas water dat hij voor haar had gepakt. Waarom kon het nou nooit eens simpel zijn?
  10. [1837/1838] The last of us

    CW: zwangerschap! Vrijdag 25 mei 1838 - 's avonds - Kierans huis REGINA WAS NIET IN PANIEK, ZE WAS, IK HERHAAL, NIET IN PANIEK! ER WAS HELEMAAL NIETS MIS, DAT ZE EEN PAAR DAGEN TE LAAT WAS KON IEDEREEN OVERKOMEN EN DAT MAAKTE HELEMAAL NIET UIT. EN JA, ZE WAS AF EN TOE WAT MISSELIJK (HAAR MOEDER HAD HAAR OOIT EENS VERTELD DAT OCHTENDMISSELIJKHEID HEUS NIET ALLEEN 'S OCHTENDS WAS) EN ZE HAD HET GEVOEL DAT ZE WAS AANGEKOMEN MAAR ZE WAS NIET IN PANIEK. EN DUS LIEP ZE HEEL KALM KIERANS HUIS BINNEN EN LIET ZE HEM HEEL RUSTIG MERKEN TERWIJL ZE HEM TOTAAL NIET VERWILDERD EN IN PANIEK AANKEEK: "HOI, ER BESTAAT EEN KANS DAT IK ZWANGER BEN MAAR IK HEB NOG GEEN TEST GEDAAN." WANT DAAR WAS ZE NIET BANG VOOR. Privé!
  11. [1837/1838] Best regards

    Regina's ogen vlamden boos, want als iets een onderwerp was waar je niet aan mocht zitten met je vingers, Hannah, was het wel Regina's baan. Zoveel mensen twijfelden over of ze iets wel of niet kon en ze had niet één of ander saai juffertje nodig dat nooit wat meegemaakt had om daar een mening over te vormen. "En voor welke baan ben jij dan geschikt?" vroeg ze, haar stem neergedaald tot een temperatuur van min vijftien graden celcius. "Want als het jouw taak is om alle voorwerpen hier heel te houden, dan lijk je daar niet in geslaagd." Ja, Regina had daar wel bij geholpen, maar was het dan haar schuld? Nah, natuurlijk niet. Hannah had gewoon beter haar best moeten doen. "Maar tja, waar zijn jullie Hayswards ooit geschikt voor?"
  12. [1837/1838] Best regards

    Ja, Regina vond dat ze best wel kon zeggen dat de Hayswards weinig deden, want toen haar grootmoeder was overleden hadden ze ook weinig gedaan. Vooral doen alsof ze onschuldig waren, met een 'hadden we niet kunnen weten' en 'je had beter moeten opletten' en 'geen denken aan dat je je geld terug krijgt'. En dat was de familie waar Hannah dan aan toe behoorde! Gatver. "Dat was een ongeluk," zei Regina koppig, ook al kon ze niet eens wat zien omdat het zich achter haar rug om had afgespeeld. Maakte niet uit, je familie steunde je altijd. (Behalve als je een Haysward had, Hannah, loop eens over.) "En geen denken aan dat dat ding twaalf galjoenen waard is!" Ze wierp een boze blik naar Isaiah toe, langs het hoofd van Hannah heen. "Jullie hebben vast weer geen verzekering afgesloten voor de goederen?" Ze trok haar wenkbrauwen op. "Sneu, hoor."
  13. [1837/1838] Over the edge of all our knowings

    Op zich had Regina daadwerkelijk verrast moeten zijn dat Meghan inderdaad met oplossingen kwam, maar Regina had hoge standaarden en gezien het antwoord niet direct bestond uit tachtig verschillende manieren om het op te lossen, was ze dus alsnog teleurgesteld. Ja, er was één suggestie, eigenlijk anderhalf, maar het had beter gekund. Daardoor begon Regina in alle eerlijkheid te twijfelen of het boek wel de kwaliteit had die ze verwachtte. "Nou, waar wacht je dan op?" zuchtte ze, terwijl ze wat om zich heen gluurde naar de andere mensen in de pub. Er was niemand die echt op hen lette, dat scheelde alvast weer, maar het zekere voor het onzekere, toch? "Heb je eigenlijk veel klanten?" vroeg ze ondertussen, want ze was wel benieuwd. Veel klanten betekende toch dat ze iets goed deed. Of gewoon de enige was. Regina had een hekel aan monopolies.
  14. [1837/1838] Best regards

    Ja joh, ze zouden de volgende keer een uitnodiging krijgen. Regina glimlachte sardonisch, want ze wist heus wel dat als het aan de Hayswards lag, ze de volgende keer niet eens zouden horen van een veiling. Voor eeuwig verbannen, ergens wel logisch gezien de Thorpes hier vooral aanwezig waren om wat dingen te slopen, bij alles te vragen of het wel echt was en om vooral mensen ervan te weerhouden geld uit te geven voor de Hayswards, maar het was niet leuk! Voor de Thorpes. "Je kunt vast wel iets anders uitzoeken om te doen," beet Regina even koppig terug, terwijl ze haar handen in haar zij zette en zich onbewust een beetje langer probeerde te laten lijken. Ze was er niet aan gewend om ruzie te schoppen met iemand van dezelfde lengte, oké? "Of zitten jullie allemaal maar op jullie handen te wachten tot andere mensen teveel geld uitgeven voor wat het waard was?" Verder in de zaal klonk er een bonk. Er werd een: "NIET MIJN SCHULD!" achteraan gegooid.
  15. [1837/1838] Best regards

    Oh Hannah. Ze was natuurlijk nieuw in deze wereld, dacht Regina, ze wist eigenlijk niet heel erg veel van de situatie af behalve dat ze Kieran één momentje had gevraagd maar toen had hij het over de Hayswards en begonnen haar hersens zich vanzelf uit te schakelen zoals ze van nature deed als haar vader weer een speech af begon te steken over hoe vreselijk alle Hayswards waren, en tja... ze had het niet onthouden. Maar in ieder geval, Hannah was een Haysward en vast een lief meisje, hoor, en dus wilde Regina best wel aardig doen, maar ze moest eigenlijk vooral haar mond houden. "Kijk, ik wil mijn familieleden best wegsturen," begon ze, waardoor ze direct drie boze blikken naar zich toe geworpen kreeg, "maar dat krijg ik echt niet voor elkaar, hoor." Ze haalde haar schouders op, terwijl haar familieleden weer verder liepen en net deden alsof ze niet obsessief naar dit gesprek luisterden. "Dus ga jij nou maar doen wat je verder moet doen, ik let er wel op dat er niets gebeurd - RICHARD, ZET DAT NEER!" Haar broer mompelde iets over dat hij echt niets aan het doen was, hoor, eerlijk waar, en zette het kopje terug op het schoteltje waar hij bij hoorde.
×