Jump to content

Eleanora Paget

Huffelpuf Derdejaars
  • Content count

    33
  • Joined

  • Last visited

  1. [1837/1838] Signals crossing can get confusing

    Ho. Ho. Hij had het zelf willen vertellen? Ze mocht niet meer praten over hun relatie? Op zich ging het erover dat Ellie een vreselijke zus was die geen idee had van ongeschreven regels en privacy en al die nonsens, op zich was het Henry’s bedoeling dat ze het juist niet meer deed door haar een koekje van eigen deeg te geven, maar op zich vond Ellie dat allemaal best wel stom en vond ze het veel leuker om zich op andere dingen te focussen. ‘Ik wist het wel!’ riep ze uit, enthousiast. Triomfantelijk keek ze haar broer aan. ‘Je wilde gewoon nog even geheim houden dat jullie samen zijn!’ Er was geen andere betekenis voor relatie, oké, dat kon je alleen maar romantisch interpreteren, ja, toch, dus ha. ‘Hoelang al?’ Nu mocht hij wel gewoon alles vertellen, hoor, ze wist het nu toch al. ‘Jij kan dingen echt niet geheim houden!’ Dat hij dat even wist. Hoezo, ze trok te snel conclusies.
  2. [1837/1838] From the dining table

    2 maart 1838 Eleanora voelde zichzelf echt heel leuk en nog slimmer, maar de eerlijkheid zou, helaas, moeten bekennen dat Ellie zelf er eigenlijk niet zoveel mee te maken had gehad. Sinds ze zich had laten meelokken naar een feestje vol ouderejaars, hopte ze wel vaker naar de mensen die ze daar aardig had gevonden en een paar van die mensen hadden besloten om de sneeuw van buiten naar binnen te brengen en natuurlijk had Ellie dat een fantastisch idee gevonden. Omdat Eleanora over het algemeen niet geassocieerd werd met hen, was er besloten dat ze een veilige keuze was om eventuele toezichtshouders af te leiden door haar geratel (was ze goed in geweest, overigens, eigenlijk zou ze een bende in moeten) en nu, nu kon ze enthousiast een sneeuwbal in het gezicht van een afdelingsgenoot gooien bij het zien van het teken van één van haar Oudere Vrienden. Ze lachte – natuurlijk lachte ze, Ellie lachte altijd en nog tien keer luider als ze uitgekeken had naar het moment dat ze zou kunnen lachen. Even, even stopte ze met lachen toen ze wat puree in haar gezicht kreeg, maar de lach kwam snel genoeg terug toen ze besefte dat a. ze het van haar snoetje kon geven en b. ze nog sneeuw over had om terug te gooien naar de schuldige. Ha. En omdat ze niet zo volwassen was als ze graag deed bij haar Oudere Vrienden, stak ze haar tong uit. OOC: Open! <3
  3. [1837/1838] Baby can't you see, I'm falling

    Niet tegen de wind ingooien. Hm. Ja, dat klonk best slim, maar Eleanora had haar aandacht alweer gericht op haar eigen Goede Idee en dus zou ze het, helaas, helaas, niet in de praktijk kunnen brengen. Ze glunderde bij Piaras’ complimentjes, eerst, want dat was het belangrijkste deel van de dag (oké, niet waar, Ellie vond complimenten krijgen heel leuk, maar ze vond andere dingen heus wel belangrijker, hoor! Ze ging gewoon… nooit klagen als ze ze kreeg. Of zoiets) en riep enthousiast uit, een haast wetenschappelijke bevinding als een ander: ‘Je bent lief!’ Maar naast dat Piaras O’Hara lief was, waren er ook vliegtuigjes om te gooien, dus na een korte, spontane omhelzing sprong Eleanora alweer naar de trapleuning om eens goed te bekijken waar ze op zouden mikken. ‘Zullen we proberen om die lamp te raken?’ stelde ze voor, alvast een vliegtuigje uit Piaras’ voorraad stelend om een voorsprong te creëren (sorry) (maar ook niet, want Ellie kon voor geen meter mikken en zat er twee meter naast) (maar ook sorry, want het was Niet Aardig en Ellie was over het algemeen graag Wel Aardig).
  4. Soms was Henry echt heel leuk en wilde Eleanora heel graag aan hem hangen totdat hij haar erkende als Ook Leuk en ze zich stoer en volwassen kon voelen dat haar grote broer haar net zo tof vond als zij hem, je weet wel, de voornaamste reden dat Ellie soms bevriend probeerde te worden met Henry’s vrienden, maar soms, soms was hij echt zo saai dat ze er spontaan van moest geeuwen. Nu ja. Spontaan. Het was heel demonstratief zodat hij de hint snapte, maar dat deed hij vast wel. ‘Veel plezier met studeren,’ zei ze maar, niet al te gemeend, voor ze van de zetel afsprong. ‘Ík ga leukere mensen opzoeken!’ En vlak voor ze aanstalten maakte om ook echt weg te gaan, bedacht ze zich nog een heel belangrijke tip die ze geven moest. ‘Maia wordt niet ook verliefd op je als je alleen maar studeert, hoor, ik geef het maar mee!’ En toen stoof ze weg. OOC: Uitgeschreven! <3
  5. [1837/1838] Signals crossing can get confusing

    Eleanora fronste. ‘Dat was anders!’ Ja, toch? ‘Als je verloofd bent met degene op wie je verliefd bent, is het helemaal niet erg als ze het weet!’ Hallo, dat zorgde alleen maar voor een beter huwelijk. Henry zou haar dankbaar moeten zijn dat ze hem dit allemaal zomaar even cadeau schonk, zij deed hier praktisch al het werk om ervoor te zorgen dat zíjn verloving succesvol was en hij was haar niet eens dankbaar! Pfft. Jongens. Had je niets aan. ‘GALAHAD WIL HET HELEMAAL NIET WETEN!’ En zelfs als Galahad het wel wilde weten, mócht hij het niet weten. Hij vond het vast raar en hij vertelde het vast aan zijn broer (ja, wat, als iemand háár zou vertellen dat één van haar vriendinnen verliefd was op Henry, was Henry ook de eerste die het van haar te weten kwam, sorry, hoor) en dan! Was! Haar! Leven! Voorbij! Ze stampvoette, uit pure frustratie. ‘Jij bent ZO gemeen!’
  6. ‘Je weet maar nooit met verliefde mensen!’ zei Ellie wijs, net alsof ze veel verstand had van verliefdheden in het algemeen. Ja, nee, James Graham was ~interessant~ en alles, maar het was niet zo dat Ellie plannen had om er iets mee te doen; ze wilde alleen maar met Elena over hem giechelen en alles wat hij deed veel te veel te analyseren, praktisch als een hobby, en dat léérde haar niet zoveel. Ze had geen vriendjes, haar vriendinnen hadden er ook geen, de enige die ze eigenlijk kende die concreet een vriendin zou kunnen hebben, was Henry en dat ook alleen maar omdat hij verliefd was op zijn verloofde en ze kon doen alsof dat hetzelfde was. Dus. Hij moest haar alleen vertellen, hoor. Ze wilde het allemaal weten. Ze moest haar vriendengroep wel helpen met goed advies, hoor, en Henry was dan bij deze het proefkonijn. Nu ja, niet zo, dat klonk naar en ze wilde niet dat Henry zich naar voelde (nee, echt niet), maar… toch. Haar punt bleef. Ze porde hem in zijn zij. ‘Jij bent zo saaaaaaai,’ klaagde ze. ‘Huiswerk is stom.’ Ze stak haar neus in de lucht. ‘Zweinstein is veel leuker als je je agenda weggooit,’ vertelde ze hem, echter, hem het geheimpje van haar gemoedsrust toevertrouwend. Ja, wat, hij had haar ook wat verteld! Dan was het alleen maar eerlijk als ze hem ook iets vertelde en nee, ze hield zich zelden aan dat principe. Sorry.
  7. [1837/1838] Signals crossing can get confusing

    Ellie werd vuurrood toen Henry, goh, blijkbaar het onderwerp van haar gesprek opgepikt had. Had hij niet iets beters te doen dan luistervinken of zo, hallo, ew, dat heette privacy, dat zij het nu de hele gang rondgeschald had, betekende echt niet dat ze ernaar moesten gaan luisteren, maar bovenal was het verschrikkelijk dat Henry dit nu wist. Hij zou het niet aan James Graham vertellen, toch? Oh nee… Als je hoopte dat ze nu leerde dat ze het zelf ook niet had moeten doen, nah, sorry. ‘Wie dan, hè?’ vroeg ze, fronsend, want voor zover Eleanora wist, waren er helemaal geen jongens die op James Graham leken waarop ze zou kunnen vallen van haar leeftijd. Nu ja, Galahad misschien. Maar Galahad leek eigenlijk helemaal niet op zijn broer… Tragisch, hoor. Ontevreden met de ontwikkelingen sloeg ze haar armen over elkaar. ‘Je mag het niemand zeggen, hoor! Dat is gemeen.’
  8. [1837/1838] No, you're the brat!

    Had James Graham het in zich om mensen zo te verrassen… Wist zij veel, James Graham was verbazingwekkend moeilijk te lezen, maar eerlijk gezegd maakte dat Eleanora niet zoveel uit. Ze wist zo weinig over hem dat hij een kleurplaat was geworden, een lijntekening om met potloden van dagdromen in te kleuren tot het een meesterwerk was geworden. Het enige wat hij hoefde te doen, was zo nu en dan een aanwijzing geven die ze dan zelf helemaal kon verwerken tot bruiloftsmateriaal. ‘Vast wel!’ bezwoer Eleanora Elena. ‘Het is James Graham, weet je nog wel?’ Ze klapte enthousiast in haar handen bij Elena’s volgende vraag. ‘Natuurlijk!’ Ze wilde altijd helpen met jurken uitkiezen. ‘Heb je die groene nog? Die staat je zooo goed!’ OOC: Uitgeschreven! <3
  9. [1837/1838] Baby can't you see, I'm falling

    Als Piaras het zei, was het vast waar en dus knikte Eleanora, overtuigd van de voorliefde voor grapjes die elk meermens bij deze herbergde. Kijk eens, ze deden bijna aan liefdadigheid hier. Bijna, want ze vond het zelf veel te leuk om het onder “liefdadigheid” te kunnen vallen. Liefdadigheid was alleen maar liefdadigheid als het helemaal niet tof was om te doen, toch? Of zoiets. Ze wist het niet zo precies, deed alleen maar braaf wat haar bevolen werd om haar te doen, dus... Ze lachte toen de vlieger in Piaras’ gezicht een thuis vond, iets te lang om af te doen als slechts lachen uit verbazing. Maar zijn gezicht! ‘Moet het echt zo?’ vroeg ze, benieuwd, nadat ze de lach half en half uit haar stem geveegd had. ‘Of werkt dat alleen maar om de vlieger in je gezicht te krijgen?’ Toch, toch wachtte ze zijn antwoord niet af en deed ze het na (oké, niet heel goed, want zo goed had ze niet opgelet, maar dat maakte niet uit, of, wel, dat maakte wel uit, maar Eleanora was van de trial and error, oké). Wat er voornamelijk toe resulteerde dat de vlieger door de wind, die nog niet weg was, naar binnen vloog. Hm. ‘Zullen we ze van de trap gooien?’ stelde ze voor. Ja, wat, de wind wilde dat duidelijk!
  10. Enthousiast sprong Eleanora op toen Henry haar haar gelijk gaf, met enige tegenzin weliswaar en nadat ze het eruit had moeten porren. Dat was heel veel werk geweest, echt waar, maar Ellie had alles over voor Ware Liefde™, wat, uh, dit vanaf nu was, en dat wist ze heel zeker, ook al had ze Maia de Liedekerken nog nooit gesproken en wist ze helemaal niet hoe haar broer en die Maia samen waren of wat dan ook. ‘Ik wist het wel!’ giechelde ze. Duh. Ellie kon Henry fantastisch goed lezen, dank je wel. ‘Je zorgt er wel voor dat Maia voorzichtig doet met Aurore, toch? Ik zou het echt héél erg vinden als ze haar pijn doet!’ Ze pruilde even, voor het effect, voor ze weer op de zetel sprong, zelfingenomen met haar overwinning.
  11. 15 januari 1838 De feiten, op zich, waren simpel. 1. Eleanora was verliefd op James Graham. 2. Als er iemand was die aangestoten wilde worden om naar een voorbijgaande James Graham te kijken die er wel heel erg knap uitzag vandaag, was dat Elena King wel. Plus, Elena vond het nooit erg om er met haar over te giechelen als hij eenmaal uit gehoorsafstand was. 3. Als er iemand was die vooral niet hoefde te weten van deze verliefdheid, was dat Henry Paget. 4. Eleanora lette eigenlijk ook nooit op. Wat inhield dat ze helemaal niet had doorgehad dat Henry vlak naast haar stond toen ze haar droom over James Graham uiteengezet had tegen Elena. 5. Daar kwam ze ook pas achter toen Elena afscheid nam en ze zich van geen kwaad bewust omdraaide en recht in het gezicht van haar broer keek. Ze zei wel vrolijk hoi, hoor. Geen zorgen, nu had ze daar nog geen spijt van. OOC: Privé met Gianna! <3
  12. [1837/1838] No, you're the brat!

    Nadenkend keek Eleanora James Graham na. Hm, nee, hij had niet geklonken alsof hij Elena ten huwelijk zou gaan vragen, maar deel van zijn magie was hoe mysterieus en onpeilbaar hij was. Hij stond er altijd met een minzame glimlach, wat hij ook zei, wat hij ook deed, wat zijn intenties ook waren. Eleanora… was niet zo. Verre van zelfs. Alles wat ze vanbinnen voelde, kwam er langs buiten uit, of ze dat nu wilde of niet, en ergens bewonderde ze dat aan Graham. En ergens vond ze het ook gewoon heel verwarrend, want ze wilde Elena best helpen, maar ze zou bij God niet weten hoe erg dit nu was. Elena’s kant van het verhaal… Hij had nog niet eens gezegd welk verhaal! ‘Het is vast een misverstand!’ zei ze geruststellend. ‘Hij zei zelf ook dat dat kon!’ En daarna giechelde ze. ‘Stel je voor! Misschien is hij je nu bang aan het maken en heeft hij stiekem gewoon bloemen voor je gekocht en wil hij ze geven in privé!’ Daar zou ze een tikje jaloers om worden, overigens, maar als scenario klonk het goed. En over die jaloezie kwam ze heus wel heen. Uiteindelijk.
  13. [1837/1838] Baby can't you see, I'm falling

    Nah, Eleanora was niet volwassen. Dat zag ze zelf niet zo, ze vond zichzelf heel volwassen en heel wijs, maar als puntje bij paaltje kwam, was het heel leuk om papieren vliegers vanuit de torens te smijten, samen met Piaras, en net iets te enthousiast te zijn bij elke mogelijkheid dat deze misschien verder zou komen dan de laatste. ‘De meermensen zijn er vast heel blij mee!’ zei ze opbeurend, in de volle overtuiging dat de meermensen behoefte hadden aan de grappen die erop geschreven waren. En nee, ze had nog nooit een meermens gezien. Maar toch. Het puntje van haar tong was te zien, als blijk van pure concentratie, toen Ellie haar vliegtuigje op precies de goede manier weggooide, in de hoop dat die van haar wél het Verboden Bos bereikte. Wat die niet deed, overigens! Nee, het kwam tegen het hoofd van iemand op het terrein. Ze giechelde toen ze de twee stipjes zag botsen en verstopte zich even weg van het raam, net alsof haar slachtoffer haar zou herkennen vanaf hier. ‘Die ging helemaal niet zo ver! Hoe doe jij dat?’
  14. [1837/1838] I'll write you a love song

    Gekwetst keek Eleanora Henry aan. Hoezo was haar hoofd nu weer gevuld met zaagsel? Ze deed ook maar haar best! Ze wilde gewoon met Maia praten en lachen over dat Henry stomme dingen zei en daarna kon ze Henry van zijn stoel schoppen om haar wat piano te leren en beter, want Henry deed het vast verkeerd (jongens deden altijd dingen verkeerd), maar nee, hoor, ze was de domste en gemeenste persoon ooit. Ugh. En het stomste van al was dat hij het zei alsof het een troost moest vormen voor Maia. Woedend keek ze naar dat tafereel van haar broer die per se zijn verloofde moest gaan beschermen tegen haar kwaadaardige aard en met de waardigheid die er bestond in gefrustreerd wegbenen schreed ze weg, de kamer uit. ‘Ik kan niet de gemeenste persoon zijn als jij bestaat!’ gilde ze nog even naar haar broer voor ze de deur dichtsmeet, harder dan ze normaal zou durven, en eenmaal de gang uit liet ze zichzelf toe om een traan erom te laten. Ze wilde gewoon dat Henry aardig tegen haar deed… In plaats van haar altijd stom en gemeen en dom te noemen, net alsof hij haar helemaal niet als zus wilde en het liefst van al nooit met haar wilde spreken. Maar hé! Hij wilde niet luisteren naar wat ze zei! Dus wat dat betrof had ze vast gelijk! Maar gelukkig wilden haar vriendinnen wel horen wat ze zei. En wilde papa vast wel een brief krijgen met hoe Gemeen™ Henry was de laatste tijd. En zo kwam alles toch nog goed en besloot Eleanora voor drie dagen lang dat broers nergens voor nodig waren, tot ze vergat dat ze hem altijd zou haten. Goh. OOC: Eleanora uitgeschreven! <3
  15. ‘Oh, ja, hoor,’ antwoordde ze snel. Waarom zou Eleanora haar pony niet willen uitlenen? Maia moest het op een paard lenen en Eleanora’s pony was Fantastisch en als Henry verliefd op Maia was, was Maia vast ook Fantastisch en dus ging dat allemaal goed samen. Als ze eraan gedacht had, had ze het vast zelf ook al aangeboden – behalve dan dat Eleanora alles heel goed bedoelde, maar het er wellicht op neer was gekomen dat ze vrolijk Maia op haar pony had gezet en verder was weggehuppeld, want Henry kon dat wel doen, toch, ja, wist zij veel waarom Henry er niet was. Wacht. ‘Maar alleen als je toegeeft dat je verliefd op Maia bent!’ voegde ze eraan toe, met een tevreden grijns naar haar broer. Ha.
×