Jump to content

Hector Moyle

Magisch Verbond
  • Content count

    20
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Hector Moyle last won the day on June 18 2018

Hector Moyle had the most liked content!

About Hector Moyle

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Lily

Profile Fields

  1. [15+][1838/1839] Midzomernacht 4 - Royalty

    De tatoeëerder rolde met haar ogen toen Andromache in zijn hand kneep en mompelde dingen over hoe ze dit beter kon doen zonder publiek. Hector deed alsof hij die suggestie niet hoorde, hield Andromaches’ hand wel nog even wat steviger vast. (En duwde haar subtiel terug toen ze bijna omhoog schoot. Dadelijk werd zijn naam nog lelijk) Zelfs al had zij hem hier niet gewild dan had hij het alsnog niet willen missen. (En dat ook niet gedaan want wie was zij om dat te kunnen eisen). Het was toch wel een memorabel moment dat zijn naam op haar lichaam werd gezet. Dat het pijn deed, dat maakte het gewoon een klein beetje beter. “Het wordt heel mooi”, fluisterde hij naar Andy terwijl hij achteloos over de schouder van de gefrusteerder tatoeëerder heen keek. “Ik koop straks wel iets voor je tegen de pijn”. Of hij daar drank, letterlijk tegen de pijn, of juwelen, als een beloning mee bedoelde, wist hij nog niet. “Volgens mij is het bijna klaar”
  2. [15+][1838/1839] Midzomernacht 4 - Royalty

    Waar wilde hij hem, ergens, ergens wilde hij hem heel zichtbaar.(Dat kon niet, gaf lastige vragen rondom het hele ‘adoptieouder’ concept) Hij wilde dat de hele wereld naar Andromache keek en wist dat ze van hem was. Niet eens uit jaloezie, jaloezie was iets voor onzekere mensen. Andromache wist dat ze het nergens beter zou hebben als bij hem, daar zou hij wel voor zorgen mocht ze ooit iets anders denken, maar gewoon, hij wilde haar hebben. Bezitten, zoals hij dat met meerdere dingen wilde. Andromache was natuurlijk wel het pronkstuk van elke collectie die hij bezat hoor. Ze was immers het enige levende, en dat was nog altijd een stukje beter dan levenloze objecten. “Misschien, hier”, fluisterde hij terug terwijl hij zijn hand even ruw om de binnenkant van haar heup vlak bij haar private sloeg. (Hij trok haar gelijk maar even wat dichterbij). “Dan is het subtiel, hoef je er met kleding geen rekening mee te houden, en is het echt speciaal voor mij ”
  3. [15+][1838/1839] Midzomernacht 4 - Royalty

    “Nou”, en hij legde de hand die net nog langs haar lokken was gegaan om haar middel, trok haar nu compleet tegen hem aan zodat ze met haar lichaam tegen zijn borst gedrukt stond. “Ik dacht, hij fluisterde nog steeds in haar oor en liet ondertussen zijn hand heel langzaam, en een klein beetje stiekem (het was wel midzomernacht maar hij vond het idee dat iedereen alles kon zien alsnog niet leuk), over haar heup glijden. “Misschien kan je mijn naam laten zetten” Hij grijnsde even, drukte een kus op haar wang, zeer dicht bij haar lippen, en liet toen los. “Als je het wat lijkt natuurlijk”. Maar als dat niet zo was mocht ze wel met een hele goede reden komen.
  4. [15+][1838/1839] Midzomernacht 4 - Royalty

    Kijk, nu zou hij kunnen zeggen dat ze mocht doen wat ze wilde, of zijn mening over tattoo geven maar er vanuit gaan dat ze uiteindelijk toch zijn mening alleen als advies zag en niet als definitief antwoord. Maar wat was daar leuk aan? Het was fijn dat Andromache zijn mening vroeg, het was fijn als hij uiteindelijk oprecht wel of niet kon beslissen over of ze een tattoo nam. Het was een dynamiek waar hij iets mee kon. Het werkte voor hem dus hij zag er geen reden in om niet er vanuit te gaan dat hij wat zijn mening ook was hem gewoon kon doordrukken. “Hmm”, hij glimlachte even kleintjes en nam een moment om na te denken. Al was het meer om haar gewoon te laten wachten want stiekem wist hij het al. “Ja, ja ik denk dat het wel een goed idee is”, en hij trok haar wat dichter tegen zich aan zodat hij wat lokken uit haar gezicht kon schuiven en tegen haar oor kon afluisteren, “en ik denk dat ik ook wel een idee heb voor die tattoo die je graag wilt dan.”
  5. [15+][1837/1838] She who needs the sea

    Bij de aanblik van Andromache zo op haar knieën naar hem kijken zou hij bijna weer klaar zijn voor een nieuwe smeekbede. Bijna, want hoewel hij graag wilde pretenderen dat hij zo snel na de zucht van verlichting weer opgeladen was voor een tweede ronde was het niet zo. Hij was snel maar niet zo snel. Kwam wel goed. Andromache moest vooral zo blijven kijken en doen, dan kwam alles goed. Voor iedereen. Vooral voor hem, maar wat goed voor hem was dat was goed voor haar. Zo werkte dat. “Bijna denk ik ”, hij streelde even met zijn vinger over haar wang voor hij haar ietwat hardhandig, maar wel uitkijkend dat ze hij haar niet ergens tegenaan klapte, omhoog trok en op zijn schoot zette. “Uiteindelijk is je laatkomen allemaal de schuld van deze jurk niet waar”, zijn handen gleden even over de stof dichtbij haar been. “Misschien moeten we daar dan maar gewoon vanaf komen”, en hij begon een klein beetje onhandig, na al die tijd was hij gewoon niet goed met jurken, alles wat de kleding nog aan haar lijf hield los te maken. Ergens wilde hij hem stuk scheuren Ergens wilde hij haar graag nog een keer in deze jurk zien. Dus hij hield zich nog in.
  6. [1837/1838] Man Cave

    Donderdag 29 Mei 1838 - Raphael's theater Hoewel hij niet echt de meest sociale persoon was kon hij het hebben van vrienden toch waarderen. Soms, soms als er weinig werk was (en er was in de zomer nou eenmaal minder werk voor magische verlichting dan in de winter. Hoewel er genoeg extravagante feesten werden gegeven om het geen seizoen baan te laten zijn ) en als Andromache het te druk voor hem had en hij geen zin had om een boek te lezen dan waren vrienden wel fijn. Om de tijd mee te doden omdat er niks beters te doen was. En Raphael King had een theater dus was bovendien ook nog een vriend die een goede locatie voor ontmoetingen kon regelen. Wat wilde je nog meer. “Bedankt dat je tijd vrij wilde maken”, hij nam een grote slok van zijn whiskey die al een klein beetje naar zijn hoofd steeg. (Hector dronk niet echt vaak, zeker niet sterk, dus als hij het deed ging het snel) “Dat schijnt voor veel mensen een probleem te zijn tegenwoordig”. Was Andromache te weinig thuis geweest , was dat het? Nee hoor! Ab-so-luut niet!
  7. [15+][1837/1838] She who needs the sea

    Vergiffenis! Ha hij was niet echt een vergevingsgezind persoon. Een goede daad maakte een slechte nog niet goed, en als mensen dingen wilden rechtzetten dan was dat simpelweg hun eigen wens. Hij had nooit vergiffenis gewild voor de dingen die hij fout had gedaan, simpelweg omdat ze voor hem persoonlijk geen fouten waren dus waarom zou hij. De enige dingen waar je spijt van moest hebben waren de dingen waar jezelf op achteruit ging, en ook dan moest je niet in goedmaken maar in goed-krijgen denken. Natuurlijk. Natuurlijk was dit allemaal maar een spel. En natuurlijk zou hij Andromache met liefde op haar knieën zien smeken, daar had ze zelfs geen woorden voor nodig, hij kon best een beetje liplezen. Maar toch moest hij even grinniken bij het idee dat er iets als vergiffenis bestond. Ondertussen zat zijn lieftallige adoptiedochter inderdaad op haar knieën en grepen haar handen naar zijn gesp. Gelukkig, ze wist in elk geval wat voor soort smeekbeden nog wel goed ontvangen werden. Hij deed niet echt moeite om haar te helpen, hoewel zijn riem wel vervelend strak begon te zitten bij dit aanzicht, het was leuker als ze zelf al het werk deed. Maar schoof wel zijn stoel een stukje naar achter zodat hij haar beter kon zien, mooi gezicht wel zo. “Ik denk dat dit ergens op begint te lijken ja”, knikte hij tevreden terwijl hij met zijn hand haar haren vastgreep zodat hij zo precies kon sturen hoe hij haar spijtbetuiging wilde laten klinken.
  8. [15+][1837/1838] She who needs the sea

    Ah het was eenzaam daar aan de andere kant van de tafel, daar wilde hij haar best mee helpen. Had hij haar ook niet jaren geleden in huis genomen omdat hij het zo zielig vond dat ze zo eenzaam zou zijn zonder ouders? Ja, het verhaal was vast ergens in die trant gegaan. Ook al redelijk lang geleden weer. Hector was niet echt de meest sociale persoon, had nooit echt heel veel problemen zijn met alleen zijn, maar voor Andromache maakte hij graag een uitzondering, zeker als ze er zo uit zag. “Nou ik zou mezelf niet echt veel eisend noemen maar..”, hij stopte even om zijn blik over haar te laten gaan en langer te laten hangen dan nodig was. “ ik ben benieuwd wat er komt als ik er geen genoegen mee neem”, en hij leunde even iets gemakkelijker in zijn stoel. Het was toch altijd weer fijn als ze thuis was.
  9. [15+][1837/1838] She who needs the sea

    Er bestond eigenlijk niet zo iets als ‘Niet te lang wachten’, ergens was al het wachten te lang. Ergens was hij stiekem een ongeduldig persoon. Niet het soort persoon dat ging schreeuwen als hij achteraan in een rij stond, gewoon het persoon die het eigenlijk al vreselijk vond dat die rij bestond, dat er niet gewoon een wereld was waar hij alles kreeg wanneer hij dat wilden hebben en dat andere mensen gewoon niet met hem te maken hadden of op wat voor manier ook hem in de weg konden staan. Maar die rode jurk van Andromache maakte al veel goed, haar belofte nog meer, dus hij liet de frustratie van zich afglijden en knikte even. “En hoe was je het van plan goed te maken dan”, hij probeerde zakelijk te klinken maar kon ergens het plezier niet uit zijn woorden krijgen.
  10. [1837/1838] Midzomernacht 3.0

    Schattig was ze wel, hoe ze wenste om wereldvrede en geen ongelijkheden meer. Hij wist wel beter, hij wist wel dat die wensen nooit samen zouden werken, dat er altijd ongelijkheden waren en dat als je daar iets aan deed er van elke hoek wel een tegengeluid en oorlog op de loer lag, dat die wensen nooit zouden werken en zeker niet in combinatie. Maar het was wel lief dat zij daar wel in geloofde. Die andere wensen, die waren gelukkig een stuk makkelijker. “Hmm normaal gesproken wel maar ik denk dat we best een uitzondering op de regel kunnen maken, je hebt geluk dat ik jou ook wel weer leren kennen ”, hij wenkte een ober om twee drankjes te bestellen, “dat is toch een beetje het idee vanavond, dat er geen regels zijn? Maar als jij een extra wens mag doen dan wil ik daar wel iets voor terug ”, inmiddels waren de drankjes gekomen en dat was fijn want hij kon niet wachten om haar te leren kennen
  11. [1837/1838] Midzomernacht 3.0

    Midzomernacht was een van de beste dingen die er bestond. Het mysterieuze eraan was geweldig want even, even kon hij iedereen zijn. Hector had altijd van het licht gehouden, van romantisch kaarslicht, van zijn eigen fairy-lights, van zonsopkomst, van het oranje zonsondergang van vuur, van sterren van alle vormen van licht. Maar er waren dingen in zijn leven die beter niet in het licht konden gebeuren en daarom was midzomernacht zo fijn. Het was de mysterieuze deken van de nacht die hij nodig had maar dan gedeeld met iedereen zodat hij het voor een keer niet allemaal hoefde te verbergen. En dat luchtte op want dat maakte het makkelijker om het daarna wel weer allemaal te verbergen. Dan was het weer even in de buitenlucht, en vrij geweest, kon hij weer even op adem komen. (Daarnaast was midzomernacht ook goed voor zaken. Want normaal hadden mensen in de zomer zijn lampjes minder hard nodig maar met zulke feesten werden er altijd wel weer wat bestellingen gedaan) Hij grijnsde even over zijn goudkleurige drankje heen toen iemand, een van die geheimen die nu gewoon er kon zijn, op hem afkwam lopen en tikte het glas achterover voor hij haar begroette. “Wie weet, maar je weet dat je maar drie wensen mag doen dus ik zou zuinig met je wensen omgaan.”, hij leunde achteloos tegen de boom waar hij bij stond zonder zijn ogen van haar af te halen. Ze was mooi, altijd al maar nu gewoon nog een beetje meer, hopelijk was ze het ook want als hij echt de verkeerde had door dat masker dan was dat weer meer mysterie dan hij aankon. Maar hij dacht wel goed op zijn netvliezen te hebben wie ze was, zou vast goed zijn. “Wat zou je dan verlangen, vergeet niet drie wensen maar”
  12. Maandag 8 Mei 1836 Hector was niet het persoon om veel vrienden te hebben, het paste niet echt bij zijn Grimmige, Kille, Veel te jonge bedrijfseigenaar maar oude ziel Aestetic ™, die hij zichzelf had aangeleerd. Het publiek moest vooral denken dat hij zijn dromen had opgegeven om hun leven van licht te voorzien, en grijs en zwart waren gewoon mooie kleuren dus hij had ergens zijn stijl en persoonlijkheid gewoon op elkaar aangepast. Maar hoewel het redelijk goed werkte in zaken was hij gewoon niet het type dat snel vrienden maakte. Gelukkig kon je buisness en pleassure best met elkaar combineren (shout-out to Andromache die hij vooral had ge-adopteerd voor hoe goed dat leek in de publiciteit. En goed, het was ook ergens wel dat hij haar echt zielig had gevonden) en een soort van vriendschappen sluiten met de mensen waar je zaken mee deed. (En dan kon je elkaar zien terwijl je zaken deed en dan bleef je nuttige dingen doen) “Waar ik dus naar opzoek was, was een schip dat we compleet kunnen oplichten met de fairy-lights van Moyle Companies, en dan houden we ons bedrijfsfeest van het jaar erop maar het is vooral belangrijk dat iedereen het kan zien vliegen. ”, hij keek even rond tussen de boten maar moest helaas zeggen dat hij geen verstand had van wat zou werken. “Heb je een beetje grote boten in de aanbieding of..?” Met Gianna <3
  13. Hector Moyle

    Naam:Hector Paschasius, Moyle Leeftijd en Verjaardag:13 september 1805, 31 jaar oud Bloedlijn: Volbloed Burgerlijke staat: Ongehuwd Schooljaar en Afdeling: Politieke Voorkeur: Magisch verbond Beroep:Eigenaar van het Moyle familiebedrijf. Heeft trouwens niet veel familie meer over dus yay monopoly recht. Ze verkopen al sinds forever magische fairylights. Als je straatlantaarns, binnenhuislicht of lichtjes bij evenementen ziet heeft Moyle er waarschijnlijk iets te maken. Moyle the light of your life. Woonplaats: Surendor Mannor, Pluckley Toverstok: Hawthorn wood, kelpie haar, 24,5 cm Achtergrond & uitdieping personage: Familiesituatie & geschiedenis in het kort: Adoptiedochter: Andromache Moyle. Hectors leven was heel tragisch. Zo wilde hij als kind namelijk altijd graag verhalen vertellen, schrijven en alles wat daar mee te maken had. Maar dat soort dingen gebeuren nou eenmaal niet als je geboren werd als enige zoon in een gezin waar ze al lastig kinderen konden krijgen en voor de weinig aantal familieleden heel erg fan waren van Nepotisme. Hij mocht wat literatuur vakken kiezen bij zijn economie studie en dat was hoe ver zijn ouders wilden compromiseren. Leerde hij trouwens wel veel van hoor. Namelijk dat een compromis niet betekende dat je iemand net genoeg gaf om geen problemen te starten maar niet echt iets gaf. Goed Hector ging studeren, bleef expres een jaar zitten zodat hij net dat ene extra keuze vak kon doen waar hij anders niet aan toekwam en ging toen toch maar braaf in het familiebedrijf werken. Gelukkig was het uiteindelijk toen hij overal bij betrokken werd een stuk interessanter dan hij verwacht had. Die droom om schrijver te worden haalt hij alleen nog op op momenten als hij of zichzelf zielig wil vinden of een speech wilt houden over hoe je niet altijd je dromen hoeft te volgen om precies te komen waar je wilt. Leuke man hoor die Hector. Een paar jaar later overleed zijn vader, wat betekende dat hij nu echt de eigenaar van het bedrijf was, stelde hij de marketing bij zodat ze nog wat groter waren (Zijn ‘jonge’ blik was ten eerste beter dan zijn vader. Ten tweede was die begrafenis waar alle belangrijke mensen elkaar weer zagen best een goed moment om wat contacten te verbeteren), verplaatste hij zijn moeder naar een verzorgingshuis. Niet dat ze dat echt heel erg nodig had maar hij had niet echt behoefte aan haar. Toen het hem ter oren kwam dat oude vrienden van de familie waren overleden en hun dochter ouderloos achterlieten ondervond hij dat de dood een stuk minder leuk is als het niet betekend dat je ineens een imperium krijgt. Het was eigenlijk best wel tragisch. En geef dat kleine dramatische creatieve deel dat nog niet verziekt was door het zakenleven maar de schuld maar hij adopteerde de dochter van het overleden gezin. Dat is echt een hele slimme keus als je geen idee hebt hoe je een vaderfiguur moet zijn. Gelukkig maakt geld alles goed niet En hij kan best nog wel met andere dingen compenseren Rijkdom: Rijk Huisdier: nah Uiterlijk: Langer dan gemiddeld en redelijk breed gebouwd. Donkerblond haar en flets blauwe ogen. Ziet vaak wat bleek. Draagt veel pakken want dat past bij zijn status Positief · Behulpzaam · Creatief · Gehoorzaam · Hardwerkend · Intelligent · Kalm · Ordelijk · Rechtvaardig · Trouw · Welbespraakt · Zelfstandig · Zelfverzekerd Negatief · Arrogant · Berekend · Hard · Kil · Kleinerend · Kritisch · Materialistisch · Onverschillig · Pragmatisch · Solitair · Stug · Trots · Wreed
×