Jump to content

Henry Paget

Zwadderich Vijfdejaars
  • Content count

    89
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Henry Paget last won the day on May 9 2018

Henry Paget had the most liked content!

About Henry Paget

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1838/1839] The night has reached its end. We can't pretend. We must run.

    Tot nu toe was Luxemburg Henry eigenlijk wel goed bevallen. Het was prachtig hier, in de heuvels, en Maia's ouderlijke huis was daadwerkelijk prachtig. Echt een kasteel, meer als Zweinstein in plaats van de landhuizen waar Henry zelf gewend aan was, alleen minder magisch dan Zweinstein en dat was toch wel ergens een teleurstelling. Het was nou eenmaal niet zo comfortabel als thuis. Maar dat maakte niet uit, want het was tot nu toe gezellig geweest en hij begreep eigenlijk niet waarom Maia redelijk begon weg te kwijnen hier. Tot alle feestjes voorbij waren en ze alleen met het gezin het avondeten hadden. Toen begreep Henry het pas echt. "Goh," zei hij, kil, terwijl hij zijn ogen strak op zijn biefstuk gericht hield. "De magie eruit slaan. Waarom had ik daar zelf nog niet aan gedacht?" Hij kauwde boos op zijn stuk biefstuk, terwijl hij omhoog keek naar Maia's vader. Vreselijke man, met die smalende glimlach, alsof de wereld om hem draaide, terwijl hij geen manieren had! Wie zei dit soort dingen nou over zijn eigen kinderen? "Lijkt me wel lastig, hoor, mezelf slaan. Of hoort Maia dat dan weer bij mij te doen?" Het idee alleen al! Elkaar even gezellig slaan!
  2. [1837/1838] Eindfeest

    Henry was nog nooit in zijn gehele leven in zijn gezicht bespuugd en eigenlijk vond hij het absoluut niet voor herhaling vatbaar, want hij kon niets anders doen dan wat achteruit stuiteren en zijn ogen zoveel mogelijk dicht knijpen voordat het erin droop! Gelukkig was Maia paraat met een zakdoek en een toverspreuk, maar zijn ego was wel gekwetst. Want hij had die giechels wel gehoord, hoor </3 "Ja, misschien," zei hij chagrijnig, terwijl hij zijn jas goed trok en de lama een duistere blik toewierp. "Typisch weer de humor van professor Damarcus, kiest hij een beest uit dat er wel een beetje leuk uit ziet, spuugt het in je gezicht!" Hij wierp een boze blik in de richting van het podium. "Ik zou bijna verhaal willen halen." Maar dan niet, want professor Damarcus was wel een tikje angstaanjagend... Vooral als hij dronken was. "Kom, we lopen verder," zei hij maar, terwijl hij zijn arm aan Maia aanbood. "Kijk, daar staat een giraffe! Die spuugt niet." Vooral omdat dat nogal een afstand zou zijn... Wel knap, als hij dat kon raken.
  3. [1837/1838] Eindfeest

    Ja, hun schoolhoofd... het was een type, hoor, en Henry was er niet helemaal over uit of hij het een goed type vond. Oh nee, dat was eigenlijk beleefd, want Henry wist best wel wat hij van hun schoolhoofd vond, maar dat waren allemaal hele lelijke dingen om te zeggen en dus zei hij maar eigenlijk niets. Of nee, eigenlijk zuchtte hij een beetje en rolde hij met zijn ogen en wilde hij net iets mompelen over dat ze die oudere generatie ook echt niet hadden opgevoed, toen er een vogel langs vloog en Maia in zijn armen dook. Hij glimlachte naar haar en wreef even troostend over haar arm heen, want het was echt niet zo erg, hoor. Die vogel deed haar niets. Dacht hij, hij was niet van plan lang rond te blijven hangen. "Goed idee," glimlachte hij goedkeurend naar haar en hij wilde al een weg banen door de mensenmassa op zoek naar de drankjestafel (hiervoor had je dus bedienden nodig, Zweinstein), toen Maia naar een dier wees dat hem enigszins bekend voorkwam. "Ik weet het niet zo goed, kan het niet zo snel plaatsen..." Hij fronste naar het dier. "Komt uit Amerika, geloof ik." Leek wel een beetje op een ezel, maar dan veel... wolkeriger. Voorzichtig deed Henry een stap naar voren en toen zijn vingers niet afgebeten werden begon hij enthousiast het dier te aaien. "Oh, kom eens voelen! Voelt best wel zacht!" En toen werd hij in zijn gezicht gespuugd.
  4. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Bingo, Agatha Moore dus. Henry knikte alleen maar en liet niet zien dat hij mentaal die naam opschreef om haar binnenkort maar eens uit te gaan voeteren of ze wel wist wat ze onschuldige jongedames vertelde of niet. Eigenlijk wist hij niet eens wie Agatha was, hij zou er later achterkomen dat ze in zijn klas zat en behoorlijk populair was, maar ze hadden nou eenmaal niet dezelfde vriendenkringen. Hij zou eigenlijk maar eens meer moeten opletten op Maia's vrienden... kijken of hij een paar geschikte voor haar kon vinden als Miss Moore degene was met wie ze haar tijd doorbracht. De kus was inderdaad prima geweest. Redelijk rustig, misschien zelfs een beetje preuts, maar dat was hoe het hoorde met het meisje waar je mee ging trouwen. Daar ging je niet zomaar je tong in duwen, toch? Dat was voor andere type meisjes, met wie Henry ook wel eens had gezoend, sorry Maia, maar het bleef nou eenmaal iets anders. Hij glimlachte haar wel vriendelijk toe. "Zo hoort het dus," wees hij er nog even extra duidelijk op. "Nou, zullen we nu verder spelen?" Uitgeschreven!
  5. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Een vriendin van Huffelpuf. Ja, dat was leuk, Maia, maar hij kon toch moeilijk tegen heel Huffelpuf gaan schreeuwen? Nee, het enige waar hij wat aan had was een naam en hoe sneller Maia hem die gaf, hoe... fijner, eigenlijk. Hij hield ervan als dingen gingen op de manier waarvan Henry wilde dat ze gingen. Simpel, makkelijk, snel. "Oh, echt?" vroeg hij. "Ik wist niet dat je zo goed bevriend was met iemand uit Huffelpuf. Hoe heet ze?" En nu hoopte hij toch dat ze vriendelijk ja en amen zou zeggen, hoor. "Maak het stuk maar eerst af," zei hij vriendelijk, hoewel hij wel de maat mee begon te tikken, want het leek er op dat Maia nu helemaal van slag was. Lastig hoor, als je niet iemand zo makkelijk kon vertellen wat ze wel of niet moest doen. "Dat is fijn!" glunderde hij naar haar. "Ik mag jou ook." En omdat het nu zijn moment was, besloot hij naar haar toe te buigen en zijn lippen zachtjes op de hare te zetten.
  6. [1837/1838] Hate Date

    Hij had het Henry zelf zien doen?! Henry trok zijn wenkbrauwen op, want dit sloeg echt nergens op. Hij had geen idee waar Maxwell Ayers het over had, hij had helemaal nooit iets met een deur gedaan en het was dus logisch dat er maar één antwoord op zat: Ayers was compleet doorgedraaid. "Er is echt iets mis met je," zei Henry, terwijl hij nu weer achterover leunde, om meer ruimte tussen hem en Ayers te scheppen. "Wanneer is de laatste keer dat je je medicijnen hebt genomen, he? Want volgens mij zie je dingen die er niet zijn!" Hij snoof en keek om zich heen, deels om te kijken of hij de schoolpsycholoog zag. "Mensen zoals jij zouden ze op moeten sluiten," mompelde hij.
  7. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Henry knikte tevreden. Zie je wel, het was allemaal wel even beschamend geweest, maar nu hadden ze er netjes over gepraat en was alles weer goed gekomen! "Ah, dat hoeft niet, hoor," glimlachte hij vergeeflijk na haar. "Nu weet je wel hoe je het goed kunt doen en naar wie je niet meer moet luisteren." Eigenlijk wilde hij weten van wie dat advies nou precies kwam... Misschien moest hij eens een streng gesprek voeren met diegene. "Van wie kwam dat advies eigenlijk?" vroeg hij, hopelijk neutraal genoeg, alsof hij er alleen maar even om wilde lachen. "Je mag me alles vertellen, hoor," zei hij vriendelijk, alsof hij haar er helemaal niet op zou beoordelen. Sorry Maia, Henry bedoelde het allemaal beter dan hij daadwerkelijk liet zien, maar had niet het reflectievermogen om daar achter te komen. "Er hoeven geen geheimen tussen ons te zijn." Dacht hij nu. Tevreden? Hij trok zijn wenkbrauwen op. "In het begin niet," gaf hij eerlijk toe. "Ik vond je maar een zenuwachtig ding..." Nog steeds af en toe, sorry Maia. "Maar nu je wat meer zelfvertrouwen begint te krijgen gaat dat ook allemaal een stuk beter!" Hij glunderde naar haar. "Oh, je ging daar iets te snel."
  8. [1837/1838][EN] We worship the sun

    Tuesday the 8th of May 1838 - in the afternoon - Duelling Henry saw himself as an honourable man. A defender of the poor and good manners. He was kind to women, opening doors, bowing when they entered a room, always speaking with the proper words. He liked the rules of etiquette, the way they made society so clear and easy. He never understood those who tried to diverge, who complained that there wasn't enough freedom, that things should be different. But why? Wasn't the world better off this way, with everyone knowing their place? Yes, you could demand the freedom of women to wear pants instead of skirts, but didn't women just look better in dresses? Wasn't it easier to immediately be able to tell the difference? That way you knew how to treat a lady. A world without rules only seemed confusing to Henry. Grade: Exceeds Expectations/Boven Verwachtingen
  9. Gianna's Plot Reading Guide

    Do it for me Wet your lips Dry your tears Drink your doubts Henry x Maia 23 maart 1837 Pagets always deserve better Henry en Maia ontmoeten elkaar. 1 april 1837 Let's get lost Henry raakt met een groep leerlingen en met Maia verdwaald. 2 juni 1837 If this isn't love Henry en Maia spenderen de zomervakantie op Beaudesert, Henry's landgoed. 23 september 1837 Let no one tell you I haven't tried Henry koopt boeken voor Maia. 21 oktober 1837 I'll write you a love song Eleanora vertelt aan Maia dat Henry verliefd op haar is en Maia zoent Henry. 28 oktober 1837 The world will never be the same, and you're to blame. Henry en Maia hebben een ongemakkelijk gesprek over de kus van vorige keer.
  10. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Eh, ja, Maia, natuurlijk kende hij die vloeken al. Henry trok even een wenkbrauw op, maar ze bedoelde het wel allemaal goed, dus hij glimlachte maar wat naar haar en liet het onderwerp vallen. Het was wel schattig, hoor, dat ze dacht dat ze hem dat soort dingen moest leren. Nou ja, ze kon het vast hun kinderen wel ooit leren, om voor zichzelf op te komen. Hopelijk durfde Maia dat tegen die tijd ook. "Ja, voor ons werkt het inderdaad wel anders," zei Henry, een tikje streng. "Ik weet niet wie je dit advies heeft gegeven," misschien moest hij maar eens een streng gesprek met die persoon hebben, "maar er zijn nou eenmaal andere regels." Voor sommige meisjes maakte het niet uit, die konden best wel een jongen gaan zoenen, hoor, maar Maia hoorde beter te zijn. "Je hoeft niet per se te laten zien dat je interesse in me hebt, we gaan nou eenmaal trouwen." Dus ze zaten toch wel aan elkaar vast. Ja, nee, dat klonk wel heel negatief, hij vond Maia best aardig, hoor, maar ze hoefden nou eenmaal niet tijd te verspillen aan elkaar te verleiden, toch? "Maar goed." Hij zou haar af en toe wel kussen, hoor, op zich was het geen ramp geweest om te doen, hij vond alleen dat het van hem uit moest komen. "Hmm..." Nadenkend speelde hij een zacht melodietje op de piano. "Ik denk dat dat wel verstandig is." Als Maia blijkbaar haar advies kreeg van meisjes die vonden dat ze hem gewoon moest zoenen was het wel verstandig dat hij daar een mening over kon geven. "En je kunt het mij natuurlijk ook altijd vragen, als je ergens over twijfelt en je wilt weten hoe je het beter doet." Als ze dat nou direct in het begin had gedaan, dan was dit allemaal niet zo uit de hand gelopen. "Dus zijn er nu nog dingen waar je je zorgen over maakt?" Hij gluurde toch ietwat nieuwsgierig, en een tikje bezorgd, naar haar.
  11. Donderdag 3 mei 1838 - 's middags - op het terrein Ja, oké, het had net geregend en dus was het niet zo heel erg fijn om op het terrein te lopen, maar Henry was altijd al een buitenmens geweest en hij had echt het gevoel dat hij nu al een eeuwigheid opgesloten zat in het kasteel, studeren, studeren, studeren. Dus, Henry had zijn boek gepakt (wat, als je hem vasthield gold dat als studeren, toch) en wandelde nu over het terrein. Een prachtig idee, al zei hij zelf. Behalve dat hij halverwege het pad ineens wat op wilde zoeken en juist op het moment dat hij plotseling stil stond botste er iemand tegen hem op en zo viel hij splat in een plas regenwater. "Aah!" was zijn vocale melding van dit feit en beteuterd probeerde hij omhoog te klauwen. Er werd gelachen op hem heen, maar omdat de modder in zijn ogen zat kon hij het niet zo goed zien, dus Henry nam wraak op de beste manier mogelijk: hij begon wild om zich heen te spetteren. Voor @Blanche Ingram, maar verder open als mensen willen posten!
  12. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    "Nee, natuurlijk niet!" protesteerde Henry en hij legde fronsend zijn handen op schoot, want dat hij dat zelfs uit moest leggen... Kwam dat door haar ouders? Dat ze daar zo bang voor was? "Vrouwen moet je niet slaan," legde hij uit. "Dat is niet goed." En ja, op zich had de man wel de verantwoordelijkheid dat de vrouw zich gedroeg, maar mocht dat nodig zijn hoopte Henry daar toch andere methodes voor te kunnen gebruiken. Maia gedroeg zich tot nu toe altijd keurig, hoewel ze wel zo schichtig was... En vroeger blijkbaar gepest werd. Hij fronste zijn wenkbrauwen nog meer. "De volgende keer als iemand je pest moet je naar me toe komen," besloot hij, "dan doe ik er wel wat aan." Hij was haar toekomstige man, het was zijn taak om Maia veilig te houden. "Maar wel goed dat je die vloeken hebt geleerd." Vervelend dat het nodig was... Hij hoopte maar niet dat zijn zusjes gepest werden, want daar zou hij toch ook boos over worden. De rest kwam er redelijk stotterend uit, maar het ging inderdaad over de kus... "Nou..." zuchtte hij. "Die vriendin van je geeft wel slecht advies, zeg... Je kunt toch niet zomaar iemand gaan zoenen? Dat soort dingen moet een man altijd doen, anders krijg je een slechte reputatie." Hij gluurde naar Maia vanuit zijn ooghoeken. "Maar we zullen net doen alsof het niet is gebeurd, oké?" Dat leek hem echt de beste oplossing.
  13. [1837/1838] Hate Date

    De deuren? Henry staarde verbijsterd naar Maxwell, want hoezo, de deuren. Wie gaf er wat om de deuren! Het waren maar deuren, je deed ze open, je deed ze dicht en verder dacht je er niet over na. Behalve als je Maxwell Ayers heette, blijkbaar, en ineens allerlei andere mensen de schuld gaf van dat er zoiets bestond als deuren. "Er is echt wat mis met je," besloot Henry met een snuif. "Ik heb helemaal niets gedaan met die geliefde deuren van je!" Waarom zou hij?! Wat was het nut van een deur dicht toveren! "Je hebt het vast zelf gedaan." Henry leunde dreigend naar voren zodat hij Ayers goed in de ogen kon kijken. "En nu probeer je de schuld in mijn schoenen te schuiven! Nou, gaat niet gebeuren, want ik heb je helemaal door!"
  14. [1837/1838] Signals crossing can get confusing

    Nou. Henry fronste geërgerd naar beneden, want het leek erop dat niets wat hij kon zeggen het op dit moment beter zou maken. Ellie was vooral bezig met zichzelf maar het slachtoffer te zien dat nooit iets verkeerds deed en helemaal niet beschamende dingen vertelde en ze zou nooit zijn relatie met Maia verpesten. Nou, prima dan, als ze graag zo onschuldig wilde zijn, ging Henry haar echt niet in de weg zitten! "Nou, oké dan," zei hij, terwijl hij zichzelf terug trok. "Praat dan maar nooit meer met me, heerlijk rustig en ik zal je niet missen!" Hij stofte even netjes zijn broek af, hoewel hij zo echt wel een betere aan ging doen. "Tot ziens!" Ja, hij wilde wel een laatste reactie, oké? Laat hem met rust. Maar niet op die manier.
  15. [1837/1838] The world will never be the same, and you're to blame.

    Nou, Maia, je maakte het hele principe van 'niet meer erover praten' niet zo makkelijk voor arme Henry, want ze bleef maar nerveus bij hem zijn. Het deed hem eigenlijk denken aan hun eerste ontmoeting... daarna waren ze toch wel weer aan elkaar gewend geraakt, maar als ze nu elke keer weer zo schichtig begon te doen wist hij echt niet wat hij met haar aan moest, hoor. "Is er iets?" vroeg hij, terwijl hij bezorgd zijn wenkbrauwen naar haar fronste. "Je gedraagt je alsof ik je elk moment zou kunnen slaan." En dat zou hij nooit doen! Dat wist Maia toch ook wel? "Heeft Ellie weer iets gezegd? Je moet echt niet naar haar luisteren, hoor, ze flapt er van alles altijd uit en als je het er niet mee eens bent gaat ze huilen..." Gefrustreerd wreef hij over zijn gezicht heen. "Of iemand anders? Je wordt toch niet gepest, he?"
×