Jump to content

Henry Paget

Zwadderich Vierdejaars
  • Content count

    18
  • Joined

  • Last visited

About Henry Paget

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Ik moet nu toegeven dat ik ALWEER precies het tegenovergestelde heb getypt dan ik bedoelde. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Henry dus het jammer vond dat de dagen korter werden, maar helaas. "Dan is de nacht korter," legde hij rustig uit, want hij wist heus wel dat het een andere mening was dan gebruikelijk en hoewel het dus Henry's mening was en dus bij voorbaat al de beste mening ter wereld moest zijn, was niet iedereen het er mee eens. Dat lag aan hen, natuurlijk, maar Henry was lief genoeg om het ze uit te leggen, hoor. "En tijdens de nacht gebeuren juist alle leuke feestjes, dus kortere nachten zijn kortere feestjes." In Henry's ogen dan. "En ja hoor, haardvuur, warme chocolademelk, gluhwein, skiën..." Nah, geen zorgen, Maia, je hoeft heus niet te skiën. Zo gemeen is Henry nou ook weer niet. "Ah, we hebben een aantal mooie tuinen bij Beaudesert," knikte hij naar Maia, "dus meer dan genoeg tijd om te wandelen." Kijk nou eens, hij vond haar nog aardig worden ook. "Ik vind wandelen een beetje saai, maar tja, je kunt niet altijd paardrijden. Kan jij paardrijden?" Anders moest ze dat ook maar gaan leren. Maia zou een drukke zomer krijgen. "Een tweelingzus, ja," verbeterde hij haar. "Constance." Hij haalde zijn neus op. "Vervelend kind. En nog een zusje, Eleanora, in Huffelpuf. En een kleine halfbroer, maar die zal waarschijnlijk nooit naar Zweinstein gaan." En deed er dus ietwat minder toe. "Maar ik heb ook veel ooms en tantes en neven en nichten, dus het is een grote familie. Heb jij ook een grote familie?" Hij betwijfelde het, ergens.
  2. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Pff, snel? Viel toch best mee? Ja, hij was nog maar net met Maia verloofd, maar wat dacht ze dan, dat ze elkaar jarenlang met rust zouden laten tot ze eens moesten trouwen? Dat ze elkaar misschien één keer per week zouden spreken? Nee, echt niet. Henry had namelijk wel dat hij Maia om moest bouwen tot een geschikte verloofde voor hem, en daar had hij tijd voor nodig. Plus, als ze eenmaal getrouwd waren moesten ze sowieso tijd met elkaar doorbrengen, dus kon hij haar maar beter zo snel mogelijk leren kennen. "Dus, geen fan van sneeuw," trok hij de conclusie, terwijl hij haar uit de leerlingenkamer begeleidde. Dat was jammer, want Henry vond wintersport best leuk en hij had toch gehoopt dat Maia hetzelfde vond. "En een voorliefde voor warmte." Dan moesten ze tijdens de zomer maar vaak weg naar warme landen, dat was ook best leuk. In Italië hadden ze vulkanen om te beklimmen! (Ah, ik lees nu net terug en zie dat Henry inderdaad had gevraagd naar de lente, en ik dacht toch zeker dat het de zomer was D< Nu was hij voor niets spottend.) "Hm, ja," knikte hij, want Henry gaf eerlijk gezegd weinig over hoe de bomen kleurden tijdens de herfst. "Maar de dagen worden wel steeds langer en dat vind ik dan weer zonde. Maar tijdens de winter, als het eenmaal begint te sneeuwen, ben ik dat zo weer vergeten." Zo aardig was hij dan wel weer tegen de natuur. "Ben je graag buiten?"
  3. [1836/1837] Let's get lost

    Oh ja, Maia was er bij en gelukkig voor Henry (in dit geval) was Maia ook een Ravenklauwer, dus enthousiast haakte hij zijn arm in de hare en trok hij haar mee naar rechts. Rechts, dus. Hij wist niet helemaal hoe intelligent Maia was, waarschijnlijk iets te intelligent, want ze zat in Ravenklauw zoals ik zonet dus al had vastgesteld, dank je wel, Henry, zeg nog eens een keer dat ze in Ravenklauw zit, dank je wel. Niet dat er iets mis was met intelligent zijn, Henry vond zichzelf ook heel intelligent, maar bij Ravenklauwers (bingo) leken ze altijd doller te zijn op boeken dan op andere mensen en dat was raar gewoon. Dus, ja, dat. Nou ja, kreeg hij er wel uit, hoor. "Dus, heb je al eens vaker in een doolhof gezeten?" vroeg hij vrolijk, in een poging een Conversatie™ te starten. "Ik wel eens, er is altijd een mooi doolhof bij -" En toen sloeg hij de hoek om en kreeg hij een sneeuwbal in zijn gezicht. Henry sputterde tot een stilstand. "Maia, zeg er wat van!" zei hij tegen zijn verloofde, terwijl hij zijn gezicht sneeuwvrij probeerde te maken.
  4. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Oh nee, twee kastelen klonk niet opschepperig. Tenminste, niet in de buurt van Henry Paget, wiens familie ten eerste drie huizen had op verschillende locaties in Groot-Brittannië, en ten tweede... tja, Henry zelf was een beetje opschepperig. Dat was niet goed, een jongeman hoorde niet opschepperig te zijn, maar gewoon beleefd en bescheiden, maar ergens was er iets niet goed gegaan tijdens de etiquette-lessen. Tja, sorry, Maia. Je moest het er maar mee doen. "Oh ja, vast wel," knikte hij, een beetje afwezig. "Misschien tijdens de zomervakantie?" Vond zijn stiefmoeder vast wel een goed idee, als hij een zomer lang doorbracht met zijn verloofde. Yay. "Of wil je soms bij mij komen logeren? We hebben meer dan genoeg ruimte en dan hoef je niet eerst helemaal terug te reizen naar Luxemburg." Was vast een heel gedoe. Daarbij hoorde hij aardig te zijn tegen Maia en dan was haar uitnodigen vast wel aardig, toch? Henry stak inderdaad een arm naar Maia uit, want bepaalde delen van de etiquette was wel blijven hangen, goed zo, Henry. "Lente-type," herhaalde hij, een klein tikje spottend, want hij vond Maia niet bepaald het type om tegen de stroom in te gaan en haar eigen antwoorden te bedenken. "Hm, als ik per se uit die twee moest kiezen... Dan toch meer het herfsttype. Hoewel de zomer wel heerlijk is, hoor, maar op een gegeven moment mag er van mij altijd wel een einde komen aan die eindeloze zomerdagen. Tijdens de herfst gebeurt er tenminste nog eens wat nieuws." En studeren? Je zou Henry eerst eens moeten uitleggen waarom iemand in vredesnaam zou willen studeren.
  5. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Ja, Henry liet aan niemand zijn gedichten lezen, maar hij sprak er wel graag over, hoor! Eerlijk gezegd praatte hij meer over het schrijven van gedichten dan dat hij daadwerkelijk gedichten schreef, maar gezien hij het niemand toch liet lezen, hoefde niemand dat te weten. Score. "Oh, over van alles," zei hij luchtig. "Gevoelens, andere mensen, de zonsopkomst..." Die hij daadwerkelijk nooit zag. "Eigenlijk kan alles me inspiratie geven!" Ja, nu moest hij zeker een gedicht voor haar gaan schrijven. Wel moeilijk, hoor. "Af en toe gaan we op vakantie naar Europa. In Zwitserland hebben ze mooie bergen, hoor, kun je goed beklimmen! En misschien dat ik ooit eens naar Amerika ga, schijnen ze ook goede bergen te hebben." Maar behalve als je magisch reisde was Amerika behoorlijk ver weg en de rest van zijn familie deed dat niet. Maar misschien voor de huwelijksreis over een paar jaar... "Ach, ja, waarom niet." Hij haalde zijn schouders op en klom overeind uit zijn stoel. "Wat frisse lucht is nooit verkeerd. Bent u meer een wintertype of een lentetype?"
  6. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Henry zuchtte diep. Het was moeilijk voor hem, deze verloving was erg tragisch en ook absoluut niet wat hij verwacht had, maar misschien moest hij eens wat vriendelijker doen tegen deze jongedame. Had ze niet verdiend, want zijn standaarden waren hoog en ze voldeed er allerminst aan, maar hij wilde nou ook weer niet dat de jongedame zo bang was dat ze geen enkel woord meer tegen hem durfde te zeggen. Dus, Henry ging aardig doen. "Dat is een goed idee," knikte hij naar haar. "Zullen we zeker doen." Niet dat hij die danslessen nodig had, maar ach, zijn vader zou het vast wel een goed idee vinden als hij meer tijd zou doorbrengen met Maia. Een les samen, wat schattig. Blegh. Oh ja, hij ging aardig doen. "Ik ben sportief," knikte hij naar haar. "De jacht, natuurlijk, ben ik dol op. En het beklimmen van bergen." Hij wierp haar een keurende blik, maar het leek haar niet dat ze dat ook graag deed. Ach, dan niet. "En ik kan wel een mooi deuntje spelen op de piano, en ik heb een keurige zangstem. En af en toe schrijf ik eens een gedicht, maar die laat ik niemand lezen." Misschien moest hij haar eens een liefdesgedicht schrijven, zou ze vast blij van worden. "Jij houdt verder vast van... lezen?" Net zoals zijn zusje. Ew.
  7. [1836/1837] Right on time, carrying mud

    Henry lachte, want kom op, ze probeerde hem lelijk te noemen, terwijl hij daadwerkelijk de knapste jongen van het hele land was! Of op zijn minst de school, of op zijn minst dit klaslokaal, dus wie was zij nou weer om hem lelijk te noemen? Ha, had ze zelf wel eens een blik geworpen in de spiegel. "Volgens mij haal je wat geluiden door elkaar," grijnsde hij, "het breken van een spiegel klinkt namelijk heel wat anders dan een zucht van verlichting omdat de spiegel niet meer naar jou hoeft te kijken!" En kijk eens aan, hij kreeg nog bijval ook! Tevreden glimlachte hij naar juffrouw Ingram. "Ah, zoals altijd is het heerlijk om u weer eens te zien, juffrouw Ingram." Hij boog vriendelijk naar haar. "Hadden andere leerlingen maar de manieren waar u zo goed mee bent opgevoed."
  8. Overzicht open topics

    Let's get lost Wat: Er is plotseling een doolhof verschenen op het terrein! En iedereen die op het terrein was zit er nu ook in vast, yay! Wanneer: zaterdag 1 april Voor wie: iedereen in Zweinstein!
  9. [1836/1837] Let's get lost

    Zaterdag 1 april 1837 - 's middags Het ene moment liepen Henry en een aantal andere studenten gewoon over het terrein heen, om wat frisse lucht te happen, om het maken van huiswerk te ontwijken, omdat ze ergens heen liepen, en het andere moment zaten ze plotseling allemaal in een doolhof. Een doolhof van ijs en sneeuw, samengesteld in een enkele seconde. Henry knipperde langzaam met zijn ogen, terwijl hij naar rechts en toen weer naar links keek. "Ehm... juist," zei hij langzaam en hij keerde zich naar de rest. "Waar is de uitgang, denk je?" Er was een trucje voor een doolhof, die een neef hem eens had uitgelegd... maar eerlijk gezegd kon hij zich niet herinneren wat die was. "Links of rechts?" Was er een Ravenklauwer bij? Die wisten het vast beter. Maandelijks open topic!
  10. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Een transmagiër. Henry knikte tevreden, want dat was tenminste nog iets. "Nou, ik moet je wel een beetje kunnen showen, toch?" zei hij en hij gebaarde naar haar. "Ik bedoel, ik word ooit de markies van Anglesey, en ik trouw niet zomaar met iemand, dus ik moet wel een beetje bewijzen dat je bijzonder bent, hoor." Maar dit was heel goed, een transmagiër! Daar konden ze vast allerlei leuke dingen mee doen. Het ene feestje zou ze blond zijn, het volgende feestje vuurrood haar hebben, dat soort dingen. Maar de rest was wel teleurstellend. Ze sprak Frans, dat was iets, maar ze speelde geen instrument (??????) en ze kon een 'beetje' schilderen en schaken. Henry zuchtte diep en wendde teleurgesteld zijn blik af, alsof hij daar direct een veel betere partner zou kunnen vinden. "Nou, dan moet je op les," besloot hij. "Sowieso één instrument, ook zangles en schilderles." En wat hij kon? Eh... "Twijfel je aan mijn educatie?" protesteerde hij. "Mijn familie heeft de beste tutoren ingeschakeld! Ik ben Lord Paget!" Pff. Verontwaardigd schikte hij zijn kleding nog eens goed. "Denkt zomaar dat ik niet geschikt ben," mompelde hij tegen zichzelf, want Henry's favoriete hobby was passief-agressief doen.
  11. [1836/1837] Pagets always deserve better

    Ze was verlegen, nerveus en formeel. Niet bepaald de beste eerste indruk die ze had kunnen maken, want nu leek het eerder alsof zijn verloofde liever weg zou willen kruipen in de stoel dan dat ze met hem wilde praten. En dat terwijl hij Henry Paget was! Wie wilde er nou niet met hem praten, laten we daar eerlijk over zijn. Ja, misschien dat hij een beetje intimiderend was, dat begreep hij ook heus wel, maar toch... het was zijn verloofde. "Wat is dat?" vroeg hij, nieuwsgierig, terwijl hij haar hopeloze gestammel negeerde en in plaats daarvan naar de einden van haar haren wees. "Ben jij zo'n..." Hoe heette het ook alweer, iemand die zijn uiterlijk zo kon veranderen? "Nou, dan is er tenminste wat we met je kunnen doen." Want ja, zijn vrouw moest wel een beetje bijzonder zijn, hoor. Dat verdiende hij wel. "Wat kun je nog meer? Welke instrumenten speel je?" Ze was een Ravenklauwer, dus ze was in ieder geval niet dom, maar had ze wel het goede soort intelligentie of kon ze alleen maar heel goed wiskunde? Was ook wel handig, op zich.
  12. Donderdag 23 maart (of een andere datum) - 's avonds - de Ravenklauw leerlingenkamer Goh, dit was niet de leerlingenkamer van Henry! Nee, dat klopte, vond Henry zelf totaal niet erg want hij was dol op de leerlingenkamer van Zwadderich, half al omdat je niet zo'n dom raadsel hoefde op te lossen voordat je naar binnen mocht maar gewoon het wachtwoord kon gebruiken, maar het was wel de leerlingenkamer van... zijn nieuwe verloofde. Of eigenlijk zijn eerste verloofde, maar nieuw in het principe van: ze waren net pas aan elkaar uitgehuwelijkt en dus was het nieuw omdat de verloving nieuw was. Maia de Liedekerken. Hij had geen idee wie ze was, blijkbaar een Ravenklauwer, blijkbaar iemand met wie hij wel eens las had omdat ze een jaar onder hem zat, en blijkbaar zijn verloofde dus. Zodra hij het nieuws had vernomen had hij dus ook direct besloten om onderzoek te gaan plegen. Door zich gewoon aan te kondigen bij haar leerlingenkamer, want het was niet alsof hij een afspraak ging maken om zijn verloofde te zien, oké. "Ik zoek Maia de Liedekerken," riep hij dus ook rond, zodra hij de leerlingenkamer was binnen gekomen (had hem maar vijf minuten, en de hulp van zijn tweelingzusje, gekost). "Maia, waar ben je? Ben jij Maia?" Hij wees naar een willekeurig meisje, die haar hoofd schudde en hem doorwees naar een ander meisje. Eerste indruk: ze was niet lelijk. Tweede indruk: waarom was ze niet omringd door vrienden?! "Maia, leuk je te leren kennen," zei Henry, terwijl hij de stoel tegenover haar in beslag nam. "Ik ben Henry." Ze wist wel wie hij was, toch? Privé!
  13. The United States. Henry snorted, softly. "Oh, you mean the Colonies." No one he knew actually named United States the Colonies, considering England had actual colonies to worry about, thank you very much, but he had heard a story his uncle once told about how the Americans would get utterly insulted if you called them the colonies and that was fun. Henry liked insulting people. He didn't like being insulted, but Henry was a wonderful hypocrite. It was his greatest talent, really. "No, I have not," he waved the question away. "Why would I go there? It's horribly uncultured there. I bet they don't even have..." Quick, what was the epitome of culture? "Theaters."
  14. [1836/1837] Fifteen minutes late, carrying starbucks

    "Nee, echt?" vroeg hij sarcastisch, terwijl hij met een perfecte oogrol (zijn grote talent, al zei hij het zelf) het boek weer neerlegde. "Dat was gewoon het eerste boek wat ik kon vinden, hoor." Echt, meisjes. Of Huffelpuffers. Of Haddocks. Wat klonk het meest beledigend zonder dat het beledigend was? Dat was een fragiel balans en Henry was er niet altijd goed in om die balans te vinden. "Hoezo gaat het niet goed met me?" vroeg hij verontwaardigd en Henry boog even raar achterover zodat hij een blik op zichzelf kon werpen in het reflecterende raam. Zijn haar zat goed, hij had zijn nieuwe, mooie mantel aan en zijn glimlach was stralend, dus hoezo dacht ze dat hij ziek was? "Gaat het wel met jou goed?" vroeg hij enigszins verdacht, en hij keerde zich langzaam naar haar om. Hij vertrouwde het voor geen meter, ze was vast gek of zo. Eén van die types die dacht dat er altijd wat mis was met een ander maar nooit met zichzelf.
  15. Eh... hello? Had he given permission to be touched? No, Henry did not think so. Yes, he was supposed to be chivalrous and nice to all young ladies because according to some old people young ladies couldn't handle themselves. Henry had too many sisters, cousins and aunts to have the idea that young girls couldn't handle themselves, which was exactly why he was a little bit annoyed that: 1. a situation had arisen where he had to be chivalrous and 2. that she hadn't even waited for him to be chivalrous. Aka: he really didn't like it when people touched his expensive cloak. "No, really," he said, sarcastically. "I wouldn't have guessed." No, Henry, be nice. He sighed, brushed away the non-existent marks she left on his shoulder and gave her a one-over. "You're new," he said, which is exactly what she had said to him, but he was Henry Paget and thus his opinion was more valid. "And not from around here. What is that accent? Spanish?" He so hated the Spaniards. They had weird hats.
×