Jump to content

Henry Paget

Zwadderich Vijfdejaars
  • Content count

    55
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Henry Paget last won the day on May 9

Henry Paget had the most liked content!

About Henry Paget

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    MV
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1837/1838] I'll write you a love song

    Henry staarde naar de hand die Maia op zijn knie legde. Net zoals de poging die ze daarna deed om het nog een keer te doen was het eigenlijk teveel. Waarom kon ze hem niet gewoon met rust laten? Was het niet duidelijk dat hij afstand nodig had, dat hij dit wilde vergeten en dat hij gewoon wilde kunnen doen alsof het niet was gebeurd? In plaats daarvan bleef ze maar doorduwen en voelde hij zich eigenlijk in een hoek gedreven. Dus Henry besloot te doen wat hij logisch vond, hij duwde haar hand van zijn knie en begon snel het bladmuziek bij elkaar te verzamelen. "Volgende week maar weer?" vroeg hij. "Dezelfde tijd?" En hij ging er dan voor zorgen dat Eleanora niet in de buurt zou kunnen komen. Ze had vandaag teveel verpest.
  2. [1837/1838] Signals crossing can get confusing

    De feiten, op zich, waren simpel. 1. Henry was niet verliefd op Maia de Liedekerken. 2. Maar Eleanora had besloten van wel. 3. En het vervolgens aan Maia verteld, de LAATSTE persoon ter wereld die dat niet hoorde te weten. 4. Vervolgens was hij bezig geweest met de schade te beperken (en had hij daar erg in gefaald), maar hij had niets kunnen verzinnen om wraak te nemen op Ellie. 5. Tot ze die wraak hem op een gouden dienblad aanreikte. "Hallo," grijnsde hij terug naar haar, toen ze hem eindelijk door had. Elena had hem wel eerder gezien, maar had vervolgens niets tegen Ellie laten weten, dus wist je ook weer wat je vriendinnen waard waren, Ellie. "Dus, James Graham. Interessant, hoor, ik dacht altijd dat je van plan was om te gaan voor iemand van je eigen leeftijd."
  3. [1837/1838] I'll write you a love song

    Henry had ergens het idee dat hij iets verkeerd had gedaan, maar kon eigenlijk niet zo snel bedenken wat dat dan was. Ja, was hij een beetje snel tot conclusies gesprongen? Vanzelfsprekend, maar kon je het hem kwalijk nemen? Hij schaamde zich en dan leek het plausibeler dat Maia hem had gezoend omdat ze medelijden met hem had gehad dan dat ze hem daadwerkelijk wilde kussen. Lastig hoor, een tienerjongen zijn. "Nee, nee," zuchtte hij, maar hij trok wel zijn hand terug om ongemakkelijk over zijn eigen benen te wrijven. "De kus was niets mis mee, maar..." Maar wat? Ga maar eens uitleggen dat je als tienerjongen je toch iets anders had voorgesteld over je eerste kus en je die niet wilde als een soortement van troostprijs omdat je kleine zusje gemeen tegen je was geweest! "Maar ach, eh, laat maar. Wil je nog verder spelen of zullen we er maar mee ophouden vandaag?" Geweldige communicatie, dit.
  4. [1837/1838] I'll write you a love song

    Henry haalde diep adem terwijl Ellie wegstormde. Hij voelde zich nog steeds gefrustreerd en boos en ook een klein beetje schuldig, zoals hij zich altijd wel een klein beetje schuldig voelde als er mensen boos op hem waren. Henry mocht dan wel een beetje zelfzuchtig zijn, maar als er iemand boos op hem was voelde het toch alsof hij zich niet helemaal kon vermaken. Maar hij wilde ook niet sorry zeggen tegen Ellie (tenminste, niet tot het hem over een paar dagen werd opgedwongen door zijn vader, dank je wel, pap) want zij zat verkeerd en hij niet. Plus Maia, Maia was er ook nog. Maia naar wie hij vriendelijk en hopelijk een beetje geruststellend glimlachte, Maia die dichterbij kwam, Maia die hem verwarde, Maia... die hem kuste. Het was een korte kus, erg vluchtig en heel even dacht hij dat hij het misschien had gefantaseerd (sinds wanneer fantaseerde hij over Maia kussen??? Oké, sinds het moment dat hij haar ontmoet had. Wat, ze waren verloofd, oké), maar ze werd wel bloedrood en... ja... "Ehm..." stamelde hij ongemakkelijk en ook hij keek maar weg, naar de piano. "Je... je hoeft me niet te kussen als je niet wilt," mompelde hij uiteindelijk, want als ze in paniek leek over dat ze hem kuste was het vast omdat ze dacht dat het moest. Wat had hij gedaan dat ze dacht dat ze hem moest kussen?! "Alleen als je... wilt?" Man, ongemakkelijk. Maar dit was niet hoe hij hun eerste kus voor had gesteld.
  5. [1837/1838] If this isn't love

    "Geen probleem," knikte hij naar Maia. Eigenlijk verbaasde het hem dat ze niet eens wist hoe ze moest kaarten, deed Maia eigenlijk ooit wel eens wat sociaals? Wacht, hij dacht dat ze ooit had genoemd dat ze kon schaken... nou, dan zou ze kaarten ook wel leuk vinden. "We kijken wel of we vanavond je wat kunnen leren." Ze hadden toch meer dan genoeg tijd, drie maanden lang, daar moesten ze toch wel een momentje de tijd vinden om haar te leren kaarten? En dat konden ze op Zweinstein ook doen. Hij had dan wel slijmbalexamens, maar het leek hem niet dat die al zijn tijd zouden vergen. Hm, ze klonk een beetje aarzelend over Luxemburg, maar dat was natuurlijk ook wel te verwachten. "We kijken wel," zei hij maar vriendelijk, alsof hij niets van haar aarzeling merkte. Maar als Maia niet terug naar Luxemburg wilde ging hij haar niet meeslepen. "We kunnen volgend jaar ook altijd nog naar Wales, naar ons huis daar. Of misschien naar Londen." Hij haalde zijn schouders op, meer dan genoeg gelegenheid om ergens leuks heen te gaan, dus waarom zou je naar een plek gaan die je niet beviel? "Ja," knikte hij, terwijl hij tevreden naar de tuinen keek. "Dit en ons huis in Wales, dus." Het was hier prachtig, niet waar? "Ah, een klein beetje wel, maar het duurt nog jaren voordat ik dit allemaal overneem, hoor!" Als zijn grootvader zou overlijden was er altijd nog zijn vader. "Tegen die tijd heb ik gestudeerd en ben ik er helemaal klaar voor. En ik kan ook nog mijn ooms om hulp vragen." Het leek hem wel een beetje spannend, maar spannend op de manier dat al het volwassen worden spannend was. Maar hij wierp een nieuwsgierige blik op Maia. "Vind jij het spannend, dan? Om Markiezin te worden?"
  6. [1837/1838] Let no one tell you I haven't tried

    Voorzichtig tilde Henry Maia's boeken naar de toonbank, want je moest wel een beetje verstandig om gaan met boeken. Oké, Henry zelf was niet dat type, als hij eens een boek las zaten die al snel onder de voedselresten, wijnvlekken en ezelsoren, om maar niet te spreken over zijn neigingen om boeken vaak voor iets anders te gebruiken, maar dit waren Maia's boeken en hij wist hoeveel ze van boeken hield, dus hij was er uiterst voorzichtig mee. Hij betaalde voor de boeken, natuurlijk, dit was zijn cadeau voor haar, en droeg daarna ook vriendelijk de tas voor haar terwijl ze naar buiten stapten. Ah, frisse lucht. "Een goed begin van je collectie, dan," glimlachte hij naar Maia. Hij had er niet echt uitgebreid naar gekeken, boeken zeiden hem ook nauwelijks wat in alle eerlijkheid, maar ze waren vast wel mooi, toch? "Zullen we nog een wandeling maken terug naar het kasteel?"
  7. ... Nee! Dit was chantage! Henry werd bloedrood, zowel van frustratie als schaamte, want hij kende zijn zusje en als Ellie iets begon te eisen zou ze het nooit en dan ook nooit los laten. Dat was vreselijk, het was hoe hij ooit eens zijn favoriete knuffelbeer was kwijtgeraakt, omdat hij iets anders wilde, Ellie die knuffelbeer opeiste en hij toen dacht dat hij hem wel terug kon stelen. Is nooit gebeurd en dus stond die knuffelbeer nog steeds op haar kamer. "Maar ik ben niet verliefd," protesteerde hij zwakjes, maar Ellie's pony was wel de beste pony voor Maia om het op te leren en dus keek hij snel om zich heen om te zien of er iemand in de buurt was, boog hij zich voorover en fluisterde hij: "Oké, ik ben een klein beetje verliefd op Maia." Hier ging hij spijt van krijgen.
  8. [1837/1838] I'll write you a love song

    Vol afgrijzen staarde Henry naar zijn kleine zusje, want dit was nu al de tweede keer in VIJF MINUTEN dat ze zijn hele leven verpestte! Het was al erg genoeg dat ze Maia verteld had dat hij verliefd op haar was (dat was helemaal niet waar! Hij vond haar wel leuk, leuker dan hij verwacht had eerlijk gezegd, maar verliefd was iets heel anders), maar nu begon ze er ook nog eens over dat Henry had gezegd dat hij vond dat Maia niet piano kon spelen! Ja, MAANDEN GELEDEN, voordat Maia begonnen was met de les! Hij legde een troostende hand op de hare en staarde boos naar Eleanora. "Waarom denk je nou nooit eens na," siste hij naar Eleanora. "Is je hoofd soms gevuld met zaagsel?!" Hij richtte snel een schuldige blik op Maia en kneep ietwat aarzelend in haar hand. "Ik zei dat maanden geleden, voordat je was begonnen met je lessen. Sindsdien ben je met sprongen vooruit gegaan en je doet het heel goed! Maar Ellie," hij keek weer boos naar zijn zusje, "is gewoon de domste en gemeenste persoon ter wereld. Je moet niet luisteren naar wat ze zegt!" Letterlijk. Je moest gewoon negeren dat ze überhaupt bestond.
  9. [1837/1838] If this isn't love

    Hij zag dan wel dat Maia inderdaad wat rood werd, maar het was Maia en dus niet bepaald nieuw, onverwacht of bijzonder dat ze ergens om ging blozen. Henry negeerde het maar een beetje, hij had het gewoon over paarden en dat fokken wel eens een beschamend onderwerp zou zijn had hij eigenlijk niet bedacht. Het ging gewoon om paarden, toch? En hij vroeg Maia niet om te gaan kijken, dat vond hij dan weer een beetje te ver gaan. Is ook geen gezicht, hoor, ik heb het zelf ook wel eens gezien op ponykamp. "Oh ja, vast wel," grijnsde hij richting de stallen. "We kennen elkaar al zo lang, dat is heel iets anders dan dat je een paard nog maar net leert kennen." Hij gluurde even naar Maia. "Maar maak je geen zorgen, hoor, het is niet eng om op een paard te rijden dat je niet kent." Tenminste, als je gewend was om op een paard te rijden. "Ja," hij gebaarde naar het huis toe, "We hebben meer dan genoeg ruimte in die lange hallen. Mijn grootvader heeft het erover gehad om een kegelbaan aan te leggen, maar tot nu toe nog niet gedaan." Hij haalde zijn schouders op. Werkzaamheden waren ook een heel gedoe en ze spendeerden toch wel het merendeel van hun tijd hier in Beaudesert. "Ja, eigenlijk wel." Hij had tenminste nog nooit een vrouw biljart zien spelen... Op zich kon het wel, als ze het leuk zouden vinden. "Biljarten doe je op een speciale tafel met gaten in de rand. Met een stok stoot je een witte bal tegen een andere bal zodat ie in de gaten valt. Natuurlijk zit er wel een volgorde in. Mijn oom William is er heel goed in!" Hij knikte enthousiast naar Maia, alsof het haar ook echt iets zou zeggen. "Ik vind kaarten leuk! En kegelen ook wel. In biljarten ben ik niet zo goed." En dat was stom, als oom William hem telkens uitlachte als hij verkeerd schoot, dus hij keek een tikje zuur. "Niet speciaal voor feestjes, denk ik..." Hij wierp een keurende blik naar de tuinen. "Wel dat we wel eens een tuinfeest geven..." Maar ze hadden geen tuin speciaal voor feestjes. Wat zonde, eigenlijk! Daar moesten ze eens wat aan gaan doen. "Wil je volgend jaar dan naar Luxemburg?" vroeg hij vriendelijk, na een sipje limonade. "Zodat je me de tuinen kunt laten zien?" En hij was eerlijk gezegd wel een beetje nieuwsgierig naar Maia's ouders. De vader vond hij sowieso vast stom, maar toch.
  10. Henry kopieerde Ellie's gezicht, want inderdaad, dat zijn eigen vader hem haatte omdat hij magisch zou zijn, dat zou echt stom zijn! Hij was vrijwillig met mama getrouwd, dus hij wist best wel dat zijn kinderen magisch zouden kunnen zijn (was dat eigenlijk ook zo voor Maia? Had hij nooit naar gevraagd...) en daarbij, wat was er mis met magisch zijn! Het was juist heel leuk! "Ja, vind ik ook," grijnsde hij naar Ellie en voor eens waren ze het met elkaar eens. "Betekent dat dat je je pony aan haar wilt uitlenen af en toe?" besloot hij direct te vragen. "Maia wil graag leren paardrijden, maar op Silver kan het niet, die is te wild voor haar, en ik kan haar nog niet nu al een pony kopen." Dat was... raar. En te snel. En ze was niet eens zo vaak bij hen thuis, voorlopig, dus hoe kon ze dan ooit bonden met het paard? "Ik ben niet koppig," beet hij Ellie toe, "Ik ken haar pas net! Dus ik kan niet verliefd zijn!" Duh, Eleanora!
  11. [1837/1838] Let no one tell you I haven't tried

    Henry grijnsde naar Maia, hij was blij dat hij het label 'lief' had gekregen. Sommige jongens zouden daar misschien een beetje over zeuren, iets over blabla het is toch niet stoer om lief te zijn, blablabla, maar Henry voelde zich niet zo bezwaard. Maia moest het leuk vinden om tijd met hem door te brengen, daar deed hij dit voor, want dan zou ze zich hopelijk wat meer ontspannen en het allemaal niet zo erg vinden. Als hij niets liefs voor haar deed, vond ze hem vast doodeng en dan zou hij de rest van zijn leven vastzitten aan een stil meisje dat in elkaar kromp elke keer dat hij naar haar keek. Nee, niets daarvan. Liever dat hij haar op een vriendelijke manier wat meer uit haar schulp kreeg. Dus terwijl Maia door de boekenwinkel heen dwaalde plofte hij neer op een krukje (nadat hij die even had afgestoft) en keek hij toe hoe Maia naar alle boeken keek. Ze leek echt gelukkig op dit moment, de manier waarop haar ogen oplichtten als ze een interessant boek vond, hoe ze de boeken allemaal voorzichtig oppakte en ze netjes terugzette als ze ze toch niet wilde hebben... En hoe ze omging met de boeken die ze eindelijk had uitgekozen, alsof het dierbare juwelen waren. "Dus, dat is de keuze?" grijnsde Henry naar haar, terwijl hij opsprong van zijn krukje om de boeken voor haar te dragen. "Het begin van je eigen collectie? Of heb je veel boeken in Luxemburg?" Hij was er nog steeds niet geweest, maar nadat hij Maia had horen praten over haar vader... had hij eerlijk gezegd ook weinig interesse.
  12. [1837/1838] I'll write you a love song

    Henry snoof hooghartig, deels omdat hij zich voor Maia een houding moest geven en deels omdat hij echt boos was op Eleanora en ze niet dacht dat ze er mee weg kwam met haar koppige gedrag. "Ik zou je best wel hierbij willen hebben als je je niet zo stom gedroeg," mompelde hij boos, want hij kon niet echt schreeuwen in de buurt van Maia. Ze leek nu al in elkaar te krimpen, alsof ze dit alles helemaal niets vond, en ook al had ze beloofd dat ze niet anders over hem zou denken, dat zou vast wel gebeuren. Want ze dacht dat hij verliefd op haar was. "Als je je kunt gedragen mag je wel blijven," zei hij, als goede oude broer, "anders ga je je vriendinnen maar lastig vallen." Zijn leven was zo zwaar. En hij durfde Maia niet in der ogen te kijken.
  13. [1837/1838] If this isn't love

    "Uhuh," zei hij enthousiast. "Silverflash is hier bij ons geboren, hij is speciaal voor mij gefokt toen mijn grootvader vond dat het tijd was om mijn eigen paard te krijgen!" De moeder was een merrie van een familievriend geweest die al een paar mooie veulens naar voren had gebracht en de vader was één van zijn grootvaders eigen paarden geweest. "We fokken ook met paarden, vooral racepaarden." Hij wreef over Silverflash zijn neus. "Silver is alleen voor mij, maar ik kan er later wel mee fokken als ik dat wil." Voor prachtige racepaarden, die heel wat konden. "Oh ja," knikte hij naar haar. "Daarom vinden mijn zusjes paardrijden ook zo leuk, het is goed voor je lichaamsbeweging en leuk om te doen, zelfs al ga je niet zo snel." En je ging niet zo hoog als op een bezem, bijvoorbeeld. "Je zult het vast leuk vinden!" Hoopte hij. Ach, ja, die bibliotheek, natuurlijk. Hij had wel kunnen weten dat Maia daar graag naar toe wilde, maar het was inderdaad prachtig weer! Dus wat rondhangen op het gazon was prima, toch? "Ik laat hem je vanavond wel zien," glimlachte hij naar Maia. Wanneer ze daar tijd voor zouden hebben wist hij niet direct, maar het kwam vast wel goed. Desnoods gingen ze wat later naar bed. "Ah, als het gaat regenen... Nou, dan gaan we soms met elkaar piano spelen of zingen. Kaarten kan ook, of de mannen gaan biljarten. Misschien dat we een dansfeestje houden, gewoon voor ons zelf... En we kunnen ook altijd nog gaan kegelen." Er was meer dan genoeg binnen te doen, daar hoefde Maia zich echt geen zorgen over te maken. "Nee, inderdaad niet zo veel." Ze liepen samen naar het gazon, waar al een paar stoelen voor hen klaar stonden. De limonade nog niet, maar Henry wist dat dat vanzelf wel goed zou komen. Ze hadden goed personeel. "Mooi uitzicht, he?" knikte hij naar de tuinen. "Hoewel Plas Newydd, ons ander huis, wel een mooier uitzicht heeft. Maar die is zo ver weg, helemaal in Wales. Daar is mijn familie vooral tijdens de herfst, als wij toch op school zitten." Het was vaak verhuizen hoor.
  14. "Omdat ik heel goed kan paardrijden," gaf hij toe tussen knarsende tanden door, "maar piano spelen kan ik niet zo goed." Wel goed, hoor, zo goed als geschikt was voor een jongeman van zijn stand, maar om nou te zeggen dat hij een groot talent was, was overdreven. "Dus een leraar is gewoon beter." En Maia had vast veel talent, zo zag ze er tenminste wel uit. Hij zou er bijna jaloers van worden. "Vind ik ook," gaf Henry met een zucht toe en hij leunde even achterover, terwijl hij in gedachten verzonken naar het plafond staarde. "Ik bedoel, papa is ook een dreuzel, en hij haat ons toch ook niet?" Vond hij heel logisch. En zijn ooms en tantes waren vaak ook heel aardig tegen hem, dus het was allemaal maar gedoe om niets. "Ze maakt zich daardoor zorgen, denk ik..." Raar hoor, je zorgen maken over of je familie wel van je hield... Henry kon het zich niet voorstellen. "Dat is helemaal niet hoe het werkt," protesteerde hij nutteloos. "Als ik het ontken ben ik verliefd, als ik het beken ben ik verliefd..." Hij gebaarde geërgerd naar haar. "Geef gewoon toe dat je het mis hebt!" Stom koppig rotzusje. Hij hield wel van haar, hoor.
  15. [1837/1838] Let no one tell you I haven't tried

    Eerlijk gezegd begreep Henry weinig van Maia. Hij deed zijn best om iets uit te zoeken dat zij leuk vond, en hij had zich er zelfs überhaupt bij neergelegd dat ze dit gingen doen, heel aardig en charmant allemaal, en nu leek ze zich er druk om te maken dat dit niet iets was wat hij leuk vond. Maar dat was toch het doel helemaal niet? Ze gingen nu iets doen wat Maia leuk vond en dan later deden ze iets wat Henry leuk vond en zo kwamen ze redelijk tot een balans. "Maia," zuchtte hij een beetje en hij pakte haar hand vast zodat hij er bemoedigend in kon knijpen. "Ik wil dat jij het leuk hebt. Je hoeft heus niet de hele tijd alleen maar te doen wat ik wil!" Vooral omdat ze zo enorm van karakter scheelden. "Dan ben je toch ook niet gelukkig? Nee, dit is helemaal voor jou," hij gebaarde om zich heen naar de winkel. "Kies uit wat je wilt, ik betaal, en dan kun je me er straks alles over vertellen, oké?" Want ze was zijn verloofde en hij moest haar gelukkig maken. Waarvoor deed hij anders al die moeite?
×