Jump to content

Damian Leigh

Ravenklauw Derdejaars
  • Content count

    23
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1

Damian Leigh last won the day on May 24

Damian Leigh had the most liked content!

About Damian Leigh

Recent Profile Visitors

319 profile views
  1. Afwezigheidstopic

    ik ben de komende periode, geen idee tot wanneer precies, weinig online
  2. Les derde- vierde en vijfdejaars: North, South, East and West

    Damian zat achterin het lokaal en had alles aan zitten kijken. Damian herkende het dingetje en wist ook wat het deed, maar om dat nou aan de hele klas te vertellen, dat was dan weer niets voor hem. Hij wist niet eens of ze doorhadden dat hij nog achterin zat. Sinds afgelopen zomer was hij misschien dan wat minder verlegen, maar dat betekende niet dat hij het contact al echt opzocht. De les dreuzelkunde nam hij omdat dit vak wat theoretischer was en minder praktisch. Zijn ervaringen met toverdranken en verweer vond hij namelijk niet super prettig. Maar terug naar war hij nu was. Opeens kwam iemand met het idee om naar buiten te gaan, dit ging Damian in ieder geval niet doen. Hij sloeg een boek open en begon rustig te lezen totdat de docent, professor Grey, het woord weer zou nemen en de les zou vervolgen. Hij hoopte dat dit snel zou zijn, maar hij had het wel te doen met de docent, hij had bijna het idee dat de professor nodig de ziekenzaal kon opzoeken en iets moest vragen voor zijn bibbervingers, over het stotteren had Damian geen mening, hij wist hoe het was om te hebben. Om de professor te laten zien dat hij wel luisterde keek hij toch maar op en schonk hem een kleine glimlach
  3. De enige echte postwedstrijd van september!

    ik doe ook mee, wanna try!
  4. [1836/1837] Een verrassende ontmoeting

    Na de vraag of hij een geheim kon bewaren, waarop hij natuurlijk geantwoord had pakte Ay de veer en ging hij de betovering starten. Ayden sprak de spreuk heel vloeiend uit en het leek alsof hij dit vaker deed. Wat Damian wel aan het denken zette. Iemand die zo veel zelfvertrouwen had, vond hij van Ayden. De roos ontpopte uit de veer, Damian keek met grote ogen toe. Hij hield nou eenmaal van rozen. Het liefste blauwe rozen, maar daar was wel iets magie voor nodig om dat voor elkaar te krijgen. Bij de vraag wat hij met de roos ging doen werd Damian, heel verrassend, weer rood. Het liefste zou hij inderdaad zeggen dat hij de roos van een leuke jongen had gekregen, maar dat was iets wat in deze tijd niet heel erg gewaardeerd werd. Zelfs niet onder tovenaars. Damian probeerde te antwoordden: “N.n.nn.nnou…” Maar gelukkig ging Ayden verder met zijn verhaal. Het verhaal dat Damian geheim moest gaan houden. Hij was de favoriete Ravenklauwer van Ayden, dat vond Damian wel leuk, maar hij vroeg zich af waarom Ayden hem dan leuker vond dan bijvoorbeeld Maia. Maia was ook een aardig meisje en een vriendin van hem/hun. Maar toen begon Ayden het over zijn gevoel te hebben, wat Ayden vertelde herkende Damian omdat hij misschien zich ook wel zo voelde. Na de benadrukking dat dit geheim moest blijven keek Damian Ayden aan met zijn grote ogen en kreeg daarna de roos van Ayden. “De roos is erg mooi Ay” Damian stond op en ging dicht bij Ayden staan en probeerde op zijn schoot te gaan zitten. “W..wat jij vertelde… D.dat herken ik” Dit was het moment. Nu kon hij vertellen waarom hij steeds zo rood werd. “J..jij bent mijn f..favoriete Huffelpuffer.” Hij hoopte dat Ayden deze hint wel begreep, want hij vond het nog iets te spannend om volledig uit te spreken. “Ik..zal..dit..niemand..vertellen!”
  5. [1836/1837] Let's get lost

    Gelukkig was de ridder op het witte paard dus gearriveerd (Ayden) en ging deze actief bezig met bedenken hoe Damian kon worden bevrijdt. Toen Ayden vroeg welke schoen vast zat kon Damian dit niet echt beantwoorden, hij wist het niet zeker. "Ik denk..d..d..dat h..h..het m..m..mijn l..l..linker is." Deze zin was meer bibberend dat stotterend voor een keer, maar of de boodschap duidelijk was, onbekend. Damian keek wel geamuseerd naar de persoon die Lord Paget genoemd werd. Hij was zo bezig met zichzelf leek het wel dat hij niet door had wat om hem heen gebeurd. Maar toen ging het opeens over takken, maar die waren er helemaal niet wist Damian. "A..a..andere kant.." adem in, adem uit, "G..geen.. tak." Er was helemaal niets aan de andere kant, maar hoe kon hij dat duidelijk maken. "M..m..m..misschien helpt h..het. A..als ik m..m'n schoen uit k..krijg."
  6. [1836/1837] Een verrassende ontmoeting

    Damian was van gebukte houding naar op zijn hurken gegaan, omdat hij dat prettiger vond zitten. Ayden zat vlak bij hem en hij vond deze positie opzich wel fijn. De nabijheid van iemand, een leuk iemand. "JA!" knalde hij door de bibliotheek bij de opmerking of hij van rozen hield, snel daarna deed hij zijn hand voor zijn mond omdat hij zich lichtelijk schaamde voor zijn geschreeuw in de bibliotheek. Dit voldeed absoluut niet aan de etiquette. Het antwoord dat Ayden geen veren bij zich had, vond Damian weer bijzonder, wie ging er nou studeren zonder zijn schrijfgerei mee te nemen. Maar gelukkig heeft Damian altijd een lading aan schrijfspullen bij zich. "Ay.. Ik heb wel een eh paar eh veren... om te gebruiken". Damian stond op vanuit zijn gehurkte positie en liep naar de andere kant van de tafel om een veer te pakken. Dit deed hij vrij vlug omdat hij snel terug wilde zijn. Maar in plaats van weer gehurkt te gaan zitten ging hij op de tafel zitten naast/schuin voor Ayden. "Een geheim..dat eh kan ik wel..Ja!"
  7. [1837/1838] Openingsfeest: watch the queen conquer

    New Year, New Me. Dat zou je kunnen zeggen dat het thema voor het openingsfeest was voor Damian. Tijdens de zomer had hij meerdere dingen meegemaakt en hij had besloten zijn verlegenheid nu achter zich te laten. Zijn haren had hij wild nu, hij droeg kleding waarin je zijn lichaam beter zag en hij dacht meer te durven. Nu moest hij de zaal in. Hij hoopte dat hij een van zijn vrienden zou zien, Ayden uit Huffelpuf of Maia uit Ravenklauw. Met Ayden had hij vorig schooljaar vaak samengezeten en ook tijdens de zomer hadden ze elkaar vaak geschreven en ook af en toe afgesproken, maar het toppunt was het drama op de wegisweg. Maar goed, Damian stond voor de grote zaal en liep naar binnen, hij ging zitten bij de Raven en keek uit op de Dassen, hij zocht naar Ayden en Maia in de drukte. De nieuwe eerstejaars waren niet heel boeiend dacht Damian en hij was meer aan het zoeken naar bekenden dan naar de eerstejaars kijken. Natuurlijk kwamen er ook eerstejaars bij Ravenklauw bij en die begroette hij zoals het hoorde: met applaus en gejuich.
  8. [1836/1837] Een verrassende ontmoeting

    Merlijn was een onderwerp inderdaa waar Damian over kon doorpraten. Hij bleef het prachtig vinden, maar het complimentje vond hij wel leuk. "D..dankjewel". Damian schoof een beetje heen en weer op zijn stoel, docent.. zou dat wat voor hem zijn? hij kon alleen maar praten met mensen die hij goed kende, de rest vond hij nog te eng. Maar hij hiel ervan om over Merlijn en de rest van de geschiedenis te vertellen en te lezen. Zoals het verhaal van 'the Lady of the Lake' en de heksen van de mist bij Avalon. Toen kwam opeens de vraag over het blozen. Damian had twee opties. Of eerlijk zin over de reden of de vraag negeren. "Nou.. ehm... weetjewel...nee... ehm...ja.. leuk..jij...aardig" Succes Ayden met dat ontcijferen. Maar Ayden was al achter zijn boek verstopt dus Damian deed iets wat niets voor hem was. Damian zat aan de tafel en keek naar Ayden en hoe hij zich verschool achter het boek. Damian vond dit gek (niet dat hij zelf ook niet zo kon doen, maar goed). Hij stond op en liep naar Ayden, hij ging gebukt naast hem staan en keek mee in het boek. “Dit kan je denk ik wel, m..maar dan moet je wel rechtop gaan zitten.” Zonder te wachten op reactie bladerde Damian in het boek van Ayden en kwam uit bij de pagina waarin je een veer in een roos kon veranderen. #TotaalGeenHintHoor. “Deze is leuk Ay!” (Bij deze de bijnaam voor Ayden, als ik dit niet al eerder besloten had)
  9. [1836/1837] Een verrassende ontmoeting

    Bij de opmerking van Ayden dat hij zelfs vergeet waar hij zijn toverstaf gelaten heeft moet Damian lachen, het is niet uitlachen, maar hij vond het erg grappig. Hij merkte dat hij in het bijzijn van Ayden minder moeite had met praten en ook wat losser werd. Hij wende immers aan de aanwezigheid van Ayden. Maar toen vroeg Ayden of hij het zeker wist dat hij erbij kon zitten. "Ja... ik..ben..zeker.." Damian deed moeite om die zin zonder stotters uit te spreken zodat zijn mening duidelijk over kwam. Zoals de heer die Ayden was, vond Damian, werd Damian omhoog geholpen. Goede zet Ayden, vragen over Merlijn, ookal was het niet perse gericht maar gewoon denken. Nu kan je een woordenwaterval verwachten, zonder stotters. #obsessie "Nou, Merlijn.. Het gaat ver terug....." Hij begon een heel verhaal en eindigde met een paar kleine feitjes: "Merlijn de tovenaar stond altijd in hoog aanzien bij de Britse koningen. Hij was niet alleen hun raadgever en ziener, maar loste zo nu en dan ook lastige klussen voor hen op zoals bijvoorbeeld het verslaan van draken. Er wordt vermelding gemaakt dat hij het bouwwerk dat door de dreuzels Stonehenge genoemd wordt ook door hem is gebouwd. Daarnaast zou in Tintagel een grot zijn waar hij gewoond zou hebben." Wat wilde Damian graag gaan reizen om al deze plekken te bezoeken en te onderzoeken of de verhalen ook een zekere waarheid hadden. Tijdens zijn verhaal had hij Ayden meegenomen naar zijn tafel en hij plofte neer op een stoel en keek naar Ayden. Hij kon er niets aan doen, maar hij moest weer blozen, hij vroeg zich af of Ayden niet geschrokken was van zijn woordenwaterval.
  10. Afwezigheidstopic

    Hello! Ik vlieg donderdag naar New York voor een paar dagen dus ben vanaf dinsdag ergens weer terug om te posten! groetjes!
  11. [1836/1837] Zonnige winterdag

    Damian was blij dat Maia hem hielp en antwoord gaf over het huiswerk maken. Dat Ayden niet goed was in toverdranken en verweer tegen de zwarte kunsten had hij niet verwacht, maar in zijn ogen konden de oudere jaars alles beter dan hijzelf. (ookal was hij een raaf). Toen Ayden begon over het samen op de bezem vliegen vond Damian dat wel erg spannend en wist hij niet wat hij moest antwoorden. Maia werd er ook bij betrokken om op zijn spullen te letten, maar dat wilde hij niet. Hij wilde haar echter niet tot last zijn. Ze was zo aardig tegen hem en kwam uit haarzelf even een praatje maken. Dat deden niet veel mensen daar. "M..m..maia, d..dankje m..m..maar het h..h..hoeft niet. E..erg lief wel." ZO dat was er uit. Nu nog op Ayden reageren. "A..ay" Zijn wangen werden weer rood van schaamte om het stotteren. "L..lijkt me s..spannend, m..m..mijn s..spullen l..laat ik w..wel li..liggen. Het is t..toch rust.tig" Verlegen deed Damian een stap richting Ayden, keerde zich om en pakte snel zijn spullen om ze in een hoekje neer te leggen.
  12. [1836/1837] Een verrassende ontmoeting

    Damian was blij dat Ayden terug lachte naar hem en bleef met een glimlach zitten. Het antwoord vond Damian ook leuk, het boek kende hij wel en had hij ook wel doorgelezen. Niet dat hij er verder iets mee kon, het was nog te veel van het goede natuurlijk. "Als je een harp wil maken moet je kijken op pagina 2304." Want Natuurlijk wist Damian waar alles stond in het boek en is het boek erg dik (?). Maar toen pakte Ayden zijn boek en kwamen de rode wangen weer naar boven, zeker om de titel die Ayden bedacht. "Ik b..b..bloos niet!" stotterde hij uit en zocht een manier om zichzelf te redden, maar zijn gezicht werd roder en roder. En toen Ayden begon over dat het goed stond had hij het gevoel dat hij nog roder was dan een tomaat. "Ehm..i..ik heb dit b..b..boek over Merlijn. H..h..het gaat over de mysteriën v..van de orde v..van Merlijn.." hij bleef even stil, hoe kon hij het uitleggen, hij was helemaal geobsedeerd door Merlijn en alles wat erbij hoorde. DIt was natuurlijk niet voor school, maar voor hemzelf. Hij moest nu snel zichzelf herpakken, anders zou dit gesprek dood vallen en was hij weer alleen. "Ehm.. bij mijn tafel heb ik nog een b..boek." Hij keek rond, om moed te verzamelen. "Wil je ehm.. erbij.. eh komen zitten, het is daar eh achterin de b..biblio..theek?"
  13. Ja, ik maak weer een nieuw karakter

    Heyhey, ik wil ook wel meedoen, De enige die ik nu heb waarmee het kan is denk ik verloren familie van sean of familie van Damian of Charlie, maar ik wil ook best een nieuw personage aanmaken.
  14. [1836/1837] Een verrassende ontmoeting

    Nadat Damian zich losgelaten had duurde het voor zijn gevoel lang voor hij de grond raakte. In de tussentijd hoorde hij wel een plof van een ander boek dat viel en hij hoopte maar dat hij niets op zijn hoofd kreeg. Voordat Damian de hrond raakte voelde hij opeens twee armen om hem heen slaan. Hierna voelde hij dat hij achteruit viel, maar hij kwam zacht terecht. Dit was dus op Ayden. Achter zich hoorde hij gezucht van Ayden en hij had het wel te doen met hem. Maar de strakke greep vond hij niet zo heel erg, hij vond het wel fijn ergens. Zoals verwacht bij Ayden werd hij weer helemaal rood. En tijdens dat Ayden sorry zei werd Damian losgelaten. Graag had hij nog even zo gelegen. Nu was het een keer Ayden die hakkelde en moeite had met praten, wat Damian een kleine glimlach op het gezicht toverde. Om de situatie voor Ayden minder ongemakkelijk te maken, dacht Damian, rolde hij van Ayden af en ging in kleermakerszit naast hem zitten. Zijn boek die hij eerder had laten vallen lag naast hem dus die kon hij niet vergeten. “G..geeft niet A..Ayden.” Zo begon Damian maar, “dankjewel v..voor het opvangen.” Het praten ging minder moeizaam merkte Damian op, wat niet gek is als je kijkt maar het feit dat ze elkaar steeds vaker tegenkwamen. Beginnend bij het zwerkbalveld op een zonnige winterdag. Om toch een ander onderwerp aan te snijden, naast het feit dat Damian nog steeds bloosde en hij Ayden wel leuk vond; “Welk boek h..heb jij?” #nerdOverload
  15. [1836/1837] Let's get lost

    Damian zat niet heel lang vast voordat hij mensen dichterbij hoorde komen. Toen hij rond keek na zijn uitschreeuw zag hij Maia en nog een paar mensen die hij niet kende. Even later kwam Ayden in beeld en deze kwam bij hem om te vragen hoe vast hij zat. "Ik..ehm..." Hij werd rood "M..mijn.. schoen.." Hij hoopte zo dat Ayden en de door hem genoemde Lord hem los konden krijgen. Hij was bang om in deze kou vast te blijven zitten. Niet dat hij veel last had van kou, maar van zo in het ijs te liggen kreeg hij het dus wel. ZOnder het te willen rilde hij even. "A.a..ayden, k..k..kan..eh..jij.. ehm.. hel..helpen? Damian keek omhoog, zijn wangen rood van de kou of toch niet? en deed zijn mooiste puppy-eyes.
×