Jump to content

Douglas Carrington

New Elites
  • Content count

    27
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    1
  1. [1837/1838] You're the light at the end of my immortality

    Hij knikte, even zelf niet in staat om het gesprek echt voort te zetten. Niet omdat Isaiah’s gesprekstof nu echt zo slecht was maar omdat het gewoon vreemd was om hier te zijn. Hij was niet eens zolang in Engeland. Was langer hier geweest in de ivoren torens van de magische gated-community waar ze stonden en waar ze, als ze langs een paar perfecte groene grasveld tuintjes, met bloemen die nooit stierven en waar er regels waren in tot hoever je je gras moest knippen, zouden lopen ze ook de poorten van zijn eigen huis zouden bereiken. Maar opgegroeid klonk zo ver weg, deze plek was zover weg, alles wat hij hier had gehad was zover weg. En ergens ver weg was hij daar misschien vrede mee aan het krijgen. Want het maakte niet echt uit waar hij was maar met wie hij was. En tot voor kort had hij nooit zo kunnen denken. Maar nu hij hier was met Isaiah besefte hij het wel een beetje. Het was fijn om de plek van zijn jeugd te kunnen laten zien maar het liefst had hij dit zo snel mogelijk voorbij zodat ze ergens anders eigen herinneringen konden maken. Opzich kon dat nu ook. En onder dat idee kuste hij Isaiah dan ook nu, voorzichtig maar wel met de nieuw gevonden zelfverzekerdheid van dit besef.
  2. [1837/1838] You're the light at the end of my immortality

    Wanneer hij wilde gaan? Als het met Isaiah was dan was gisteren nog niet vroeg genoeg. Dan was het alsof er altijd te weinig tijd was omdat ze zoveel moesten inhalen. Omdat hij aan de ene kant niet te hard van stapel wilde lopen, liefdesverhalen die te hard liepen waren sneller voorbij leek wel, maar aan de andere kant vooral alles wilde weten, alles wilde vertellen, alles, alles wilde zolang het met Isaiah was. En dan was alle tijd van de wereld nog niet lang genoeg om dat te bereiken. Maar ze hadden in elk geval nu. En daar moesten ze het mee doen. “Ik eh”, hij draaide zijn glas een paar keer rond in zijn hand en tikte het in een teug achterover. Om ready te zijn als Isaiah nu ja zou zeggen, om moed in te drinken om zijn antwoord eruit te gooien en om te kunnen doen alsof het een dronken opwelling was geweest en er hopelijk om te kunnen lachen zonder dat er meer dan zijn ego kapot ging als het antwoord nee was. “Wat dacht je van nu? het is daar nog wat vroeger dus er zijn nog dingen te zien ” Of was het daar later hij wist het niet eens meer in zijn enthousiasme. Aka zijn schrijfster moet even tijdzones gaan googelen.
  3. [1837/1838] You're the light at the end of my immortality

    Na al die tijd raakte hij toch nooit echt gewend aan de verplichte feesten van de elite. Hij wist prima hoe hij zich moest gedragen, wist hoe hij zich moest kleden (en als hij dat niet goed deed dan had hij altijd zijn zus die scherp maar raak commentaar kon geven). Hij was in deze wereld geboren dus het zou hem eigenlijk makkelijker moeten afgaan dan ademenen. Maar hij kon nooit helemaal wennen aan de sfeer, aan hoe alles zo nep was, aan hoe iedereen wist dan iedereen gewoon regels volgde en het allemaal niet meende en iedereen dan ook heel erg negeerde dat ze dat allemaal wisten. Hij kon het wel, maar hij kon het niet zonder dat hij zich altijd een vreemde eend in bijt voelde terwijl hij dat absoluut niet was. En waar hij dit niet zo makkelijk kon doen als ademen was het verrassend makkelijk om weg te lopen en je avond voort te zetten met de persoon die je toch wel de adem benam. Zelfs al was hij daar dan niet van jongs-af aan op voorbereid. Het was gewoon organischer en echter. Maar alles leek beter te zijn met Isaiah, alsof hij nergens meer over hoefde te denken omdat het toch wel goed zat. Puur omdat het gewoon zo was. “Ik wil sowieso terug”, hij knikte driftig en liet nog net zijn glas uit zijn handen glippen. “Wonen weet ik niet, het is niet alsof ik echt iets heb om naar terug te gaan en ik ben nooit goed geweest in van iets niets maken”, hij was beter in andermans dingen overnemen (zoals zijn vader wilde) en er dan compleet zijn eigen draai en charme aan geven (zoals zijn vader vooral niet wilde) “Maar het is prachtig daar, we moeten- ik bedoel je moet echt eens- we kunnen er wel heen als je wilt ooit”, en hij glimlachte breed om even te verbergen dat hoewel dit hem zo makkelijk af ging hij toch soms vergat dat makkelijk en snel niet altijd de goede weg was. Al wilde hij prima verdwaald raken als Isaiah met hem mee kwam.
  4. Nacht van 6 mei op 7 mei 1837 een of andere fancy wijk in Londen!! Eerlijk, hij had nooit heel veel waarde aan zijn verjaardag gehecht. Het was gewoon een dag in het jaar en hij had ook nooit van feestjes gehouden want dan moest je een hoop geld uitgeven om andere mensen te entertainen. En waar Douglas een natuurlijk charisma had waardoor mensen hem vaak op het eerste gezicht wel aardig vonden en hij weinig moeten had om vrienden te maken had hij een hekel aan mensen entertainen. Het voelde geforceerd en onnatuurlijk, het voelde als iets wat zijn vader aanprees tijdens het leggen van zakelijke contacten en Douglas had per definitie kritiek op alles wat zijn vader ‘Goed’ vond, gewoon omdat het kon. Maar momenteel had hij zich aangemeld op minister te worden, een eigen partij gestart (waar ook nog echt aanmeldingen voor waren ook), en dat vroeg om een feestje. En je verjaardag was dan een makkelijke reden want dan konden mensen moeilijker nee zeggen, hij wist heus wel hoe sociale controle werkte al had hij er een hekel aan. En natuurlijk moest het spectaculair zijn dus Douglas had voor alle leden van zijn partij (plus een +1 die ze mee konden meenemen (want misschien nieuwe leden enzo) een koets laten regelen. En nu gingen ze midden in de nacht koetsracen door Londen en zich geen zorgen maken om problemen omdat de wereld hen niet kon raken en ze genoeg geld hadden om boetes te betalen. “Welkom iedereen, het leek met belangrijk dat we elkaar allemaal eens leerden kennen omdat wij natuurlijk samen gaan zorgen dat de Magische Samenleving beter en hipper wordt dan ooit te voren”, hij grijnsde even, “Nu leer je niemand beter kennen dan onder het genot van een drankje maar alleen dat is zo saai, daarom voor hier jullie allemaal een Carrington koets voor vanavond, ik eh heb gezorgd dat de spreuken die voor maximale snelheid en remmen zorgen eraf zijn want het is niet voor niks een race. Dus kies allemaal een koets en laten we zo snel mogelijk alle goede kroegen van Londen vinden want de laatste die elke keer op locatie komt moet een rondje doen!” OOC: Ik had zin een bday party en een partij event! Dus yay een combo. Anyway ja koetsracen /kroegentocht. Ik ben niet orgineel dus jullie mogen zelf bedenken welke kroegen op de route staan. Also het is wel lowkey voor de volwassen leden van New Elite’s want Douglas heeft geen zin om verantwoordelijk te zijn.
  5. [1836/1837] Merry christmas, Caroline is annoyed, and a happy new year

    Stiekem, heel stiekem, had hij hier het grootste cadeau van iedereen gekregen. Hij had zijn jongere zusje, en tevens een van zijn meest favoriete mensen op aarde, (Sorry Caroline, hij hield van je, meer dan van de meeste mensen en zelfs meer dan van de meeste familieleden. Maar je was teveel een bondgenoot slash tegenspeler om onvoorwaardelijke liefde te krijgen. Dus je ging de competitie met de jongste Carrington niet winnen juist omdat je meespeelde in alle andere wedstrijden en zij niet), die hem omhelsde en voelde zich trots en gelukkig. Hij had zijn vader die hem aankeek met een blik van frustratie, een blik waar hij zoals Douglas wist verder niks mee kon doen want emotie was zwakte en publieke emotie helemaal. En dat voelde goed een soort karma voor alle ingehouden frustratie die zijn vader hem elk jaar weer cadeau gaf. En hij had een antwoord op Caroline’s vraag wat waarschijnlijk in zijn voordeel ging werken. “Oh ik weet niet, maar ik denk jij want jij plant je afspraken met hem in en ik kom meestal gewoon langs ”, een voordeel dat je had als je de oudste en enige zoon was van een man die patriarchale waarden hoger had staan dan hij hardop wilde toegeven was dat je dat soort dingen een soort van kon doen. “Dus, ik denk dat ik dat de komende tijd niet doe tot dat jij een van die afspraken gehad hebt. ”. Dan kon hij de afgestemde passieve agressie hebben die een stuk vermakelijker was dan de eerste lading van ingehouden frustratie. Hij kon zijn opgewektheid niet inhouden, sorry Caroline. “Oh Abby trouwens als je wil dat die harder gaat dan kunnen we er ook wel bij komen ziten. Wij kunnen een paar spreuken die dat regelen die niet in de koets zelf inbegrepen zitten (Iets met niet te hard mogen zonder ‘ouderlijk’ toezicht) Het was fijn om vervelend te doen als de wereld je niet kon raken.
  6. Opgeeftopic Ministersverkiezing

    Naam: Douglas Carrington Leeftijd en geboortedatum: 7 Mei 1809, 27 Gespeelde familieleden: Caroline Carrington, Abigail Carrington Motivatie om Minister te worden: Wilt graag het ministerie meer laten focussen op jonge mensen en geloofd er heel erg in dat als je iets wil veranderen je het zelf moet regelen. Geloofd ook dat dat wel kan wat de American Dream jongens!!! Wat is er algemeen over dit karakter bekend? Douglas is onderdeel van de Carrington familie, een zeer rijke volbloed tovenaars familie die oorspronkelijk uit Amerika komt en daar hun fortuin gemaakt heeft. Inmiddels is hun product (Magische koesten) ook hier erg populair en zijn ze naar Engeland verhuisd onder andere om hier de zaken nog beter te kunnen regelen. (En omdat de nieuwe vrouw van zijn vader Engels is). Verkiezingsbeloften: - Meer ruimte voor gekwalificeerde jonge mensen in de politiek. Al dan niet met quota of speciale instroomtrajecten. De jongere generatie is de toekomst en zonder hen heeft ons politieke systeem geen toekomst. - Het versterken met de banden met Amerika. De Engelse en Amerikaanse samenleving heeft elkaar nodig en we moeten zowel onze handelsbanden als intellectuele connectie versterken. Ik zal zorgen voor meer handels overeenkomsten en een uitwisselingsproject met Cambridge en magische universiteiten in Amerika - Meer hippe, nieuwe, luxe uitgaans en onmoetingsplekken voor jong, rijk, magisch Engeland. Er zijn te weinig plekken specifiek voor deze doelgroep. Ik zal meer evenementen organiseren voor deze doelgroep, en meer van deze plekken laten bouwen waar deze groep samen kan komen. Dit zorgt zowel voor meer netwerking (en netwerken is alles) als nieuwe banen (voor de bouw van deze plekken en personeel om hier te werken). Dit is goed voor de vernieuwing van de stad en voor de economie. - Meer investeringen vanuit het ministerie voor jonge tovenaars met goede, vooruitstrevende en winstgevende plannen die wat hulp nodig hebben bij hun start. - Ik beloof vooral dat ik vernieuwend, innovatief en vooruit denkend zou zijn. Wat maakt dit karakter geschikt als minister? Douglas heeft door zijn achternaam veel goede connecties in de magische wereld (en door zijn banden met Amerika ook om meer internationale schaal). Hij is gemotiveerd en optimistisch en geloofd in iedereen die kwaliteit heeft een kans geven zelfs al zijn ze geen onderdeel van het ‘establishment. Is bovendien ook heel rijk en bereid zijn eigen geld te stoppen in plannen zodat niemand doorheeft dat hij het niet helemaal heeft doorgerekend!!! Politieke partij? New Elites Wat is het eerste waar je aan wilt werken als Minister? Verjonging van het politiek speelveld en het vernieuwen en uitbreiden van de grote magische steden. Stel dat je belegerd wordt door een stel betogers, wat ga je doen? Ik ga in gesprek met de betogers die me kunnen overtuigen dat ik naar ze moet luisteren. De anderen laat ik afvoeren en vriendelijk doorverwijzen naar de klachten service, dan hebben zij ook het gevoel dat er geluisterd wordt maar hoeven we dat eigenlijk niet te doen. Hoe sta je tegenover activisme tegen het ministerie-systeem? Neem je de dingen die gezegd worden serieus, en zo ja, aan welke eisen moet het dan voldoen? Een systeem kan altijd beter dus ik ben altijd bereid te luisteren. Brengt de vorm van activisme echter mensen in gevaar dan is een kans op een gesprek onmogelijk. Stel er is een wet die vast heeft gesteld dat je je niet mag vastketenen aan gebouwen om te voorkomen dat er iets mee gebeurt. Als minister zit je vast aan deze wet maar dan willen ze ineens het ministerie omgooien, wat ga je doen? Een nieuw gebouw laten bouwen wat mooier is dan het gebouw dat ze omver willen gooien. Als er klachten komen dat dat teveel gekost heeft dan wijs ik hen erop dat het niet mijn keus was om het oude gebouw te slopen maar dat er niks was wat ik er aan kon doen en daarom maar opnieuw begonnen ben. Wat is uw algemene kijk op immigranten? Denkt u dat ze bijdragen of juist een last zijn voor de samenleving? Iedereen die wil kan bijdragen aan deze samenleving. Als je hier komt met het idee iets te willen maken hier dan denk ik dat je in se meer bijdraagt dat iemand die hier geboren is omdat je veel meer motivatie hebt. Opstanden in Mexico en Brazilië hebben gezorgd voor een toestroom van Zuid-Amerikaanse heksen en tovenaars. Hoe wilt u deze toestroom aanpakken? Ik zal ze meteen gratis taalcursussen geven vanuit het ministerie. Zodra ze de taal goed genoeg spreken moeten we kijken waar we deze mensen het beste kunnen plaatsen zodat hun komst nuttig is voor onze economie en ze hier iets kunnen opbouwen. Voor niks gaat de zon om immers. Er gaan geruchten rond dat alle kandidaten corrupt zijn, dus voor hoeveel galjoenen kunt u worden omgekocht? Geen ik heb andermans galjoenen niet nodig want ik heb zelf een hoop geld. Wel is het handig om te weten dat anderen corrupt zijn want dan kan ik hen geld bieden om betere dingen voor de Magische Samenleving te doen. You can’t change the system but you can play the system Stel, u komt erachter dat uw belangrijkste confidante zich heeft laten omkopen om een bepaald onderwerp bij u ter sprake te brengen. Hoe reageert u hierop? Vragen wat de prijs was voor het omkopen en vervolgens een hoger bedrag bieden om alle informatie te weten over de omkopers. Het is logisch dat mensen verleid worden door geld, het maakt je leven immers beter, maar als je mensen moet omkopen om iets op tafel te kunnen krijgen dan heb je duidelikk geen goede ideeën. Als het onderwerp ethisch verantwoord was dan zou je het hoe dan ook moeten kunnen bespreken met of zonder het omkopen van anderen niet. If you know the price you get the praise Wat zou u veranderen aan de educatie aan Zweinstein of in het algemeen die u zelf hebt gehad? Ik weet niks van Zweinstein maar het is Engels en het is al heel oud dus het kan niet goed zijn. Alles denk ik??? Stel, u hebt de kans om Zweinstein op te heffen en een nieuwe tovenaarsschool te beginnen, zou u dat doen en zo ja, hoe zou deze school dan zijn? Ik zou een school oprichten die de grootste internationale school van de Magische samenleving zou moeten worden. Op die manier komen er veel meer mensen naar Magisch Groot Brittannië wat weer zorgt voor meer economische groei, die weer in innovatie kan worden gestopt. Daarnaast is een internationale school veel beter voor netwerken op lange termijn. Als je later iets voor elkaar wil krijgen met een ander land komt het namelijk heel goed uit als je gestudeerd hebt met iemand die daar beslissingen over maakt niet. De afdelingen zouden worden afgeschaft en ik zou de leerlingen indelen op basis van intelligentie en inkomen zodat iedereen vooral tijd door kan brengen met mensen op hun niveau. Doorstromen naar een hoger niveau is natuurlijk wel altijd mogelijk als je maar hard genoeg werkt en graag wilt! Op een schaal van 1 tot 465, hoeveel houd u van papierwerk? 50
  7. [1836/1837] You thread me like no one

    Douglas maakte zichzelf graag illusies wijs. Hij was altijd het type geweest dat dol was op goochelshows (ja zelfs opgegroeid in een compleet magisch milieu was hij er dol op. Elke verjaardag als kind had hij een goochelaar gewild. (vaak ook weer tot ongenoegen van Caroline want ‘kom op Douglas wat die man doet dat kan ik binnen drie seconden met magie. Waarom is die gast zo inefficiënt). Hij viel voor de kortingen in dure winkels omdat hij het idee had dat hij er dan iets mee won. En hij geloofde met vol vertrouwen in de illusie van ethisch kapitalisme. Want het bestond eigenlijk niet natuurlijk. Maar door al die redenen had hij momenteel veel te veel goochelspullen uit een winkel die bijna faliet was gegaan in zijn handen (want eh ja dat soort winkels werkten niet echt in een magische gemeenschap), hij wilde zijn jongste zusje overhalen om zijn hobby ook te waarderen en had daarom maar de hele winkel leeggekocht. Nu had hij mooie spullen, de winkel ging niet faliet, en hij hij een leven gered ofzo??? Zijn illusie viel nog niet uit elkaar maar zijn spullen vielen wel allemaal uit zijn handen. Want eigenlijk had hij nu meer product dan hij kon consumeren, of in dit geval vasthouden, en nu lag alles op de grond. “Eh”, heel even keek hij beschaamd naar de dingen uitgestald op de grond want fuck nu zag iedereen wat hij gekocht had. En toen er ook nog een poging werd gedaan om de spullen op te ruimen werd het al heel ongemakkelijk dus ging hij zelf snel erbij zitten. “Nee, nee hoeft niet ik doe het wel, geen probleem”. En toen pakte hij perongeluk de hand van de man in plaats van de speelkaarten die hij had willen pakken en vroeg hij zich af of er ergens tussen als deze spullen iets lag voor een verdwijntruc. Je weet dat je kan verschijnselen he, Douglas?
  8. New Elites

    Totaal aantal leden: 14 A (4) @Adore Appleby @April Monday @Abigail Carrington @Austin Davidson C (3) @Caroline Carrington @Caspian Thwaite @Christopher Ingram D (1) @Douglas Carrington E (2) @Elliot Houghton @Evita Magdalena Reyes L (2) @Leon Marks @Liam Haysward V (1) @Valentine Ingram Z (1) @Zachary Davidson
  9. New Elites

    Naam partij: New Elite’s (NE) Politieke richting of stroming: Progressief rechts/midden Kleur van de partij: Donkergroen Minstens vijf standpunten van de partij: 1 We moeten minder nadruk leggen op de adel en erfgoed en meer op de zakenmensen die momenteel zoveel toevoegen aan ons land. Het zou dan ook verboden moeten worden om land zomaar ‘te krijgen’ door je geboortenaam, er kan zoveel goed worden gedaan als de juiste persoon dit koopt. 2: Er moeten meer uitgaansgelegenheden, netwerkplekken, speciale feesten vanuit de overheid en andere hot-spots komen voor rijke jonge inwoners van de magische wereld. Dit om zowel de economie beter te maken en meer spaces te creëren waar jonger mulitnationals kunnen spreken over het verbeteren van de wereld. 3: Er moeten quota komen waardoor er meer jonge mensen in de politiek komen, veel te veel wordt momenteel nog geregeld door oude (adelijke) tovenaars families van de oude garde het is tijd voor een nieuw geluid. 4 We moeten meer handel en betere focus op onze relatie met Amerika zodat we niet vast roesten in oude Engelse gewoontes 5: Er moeten gratis taalcursussen gegeven worden aan mensen die geen Engels spreken maar wel veel toevoegen aan onze Economie. 6: De focus van de politiek moet vernieuwend, innovatief en jong zijn 7 Er moeten beurzen komen voor jonge mensen met een goed idee en geen geld. Met een goed idee en hard werken kan iedereen immers rijk worden en als we een steuntje in de rug bieden, op deze manier zal er meer banen ontstaan en zal uiteindelijk armoede verdwijnen! Wat maakt deze partij anders (dan andere partijen)? We leggen de focus hier op jonge mensen die iets toe willen voegen op de samenleving en proberen oude sysytemen van macht op te breken zodat iedereen een eerlijke kans heeft om mee te draaien. In tegenstelling tot ander partijen richten we ons niet op een niche groep en hoewel we rechts zijn we niet ouderwets. Douglas richt hem op want hij weet het allemaal beter als amerikaan natuurlijk!!
  10. [1836/1837] Merry christmas, Caroline is annoyed, and a happy new year

    Ha nee zijn vader vond het vast geen goed idee. Dat was het hele idee! En Douglas kon het dan ook niet laten een klein beetje te grijnzen maar hij vertelde Abby ondertussen wel wat sussende dingen over hoe het allemaal goed zou komen. Dat zou het ook wel, ten eerst zou hun vader nooit kwaad worden op Abigail, ten tweede zou het ook geen groot Probleem ™ worden. Spencer Carrington was er niet voor dramatiek, hij zou waarschijnlijk even geirriteerd zijn op zijn gestolen shine en vervolgens een moment proberen te zoeken om het terug te pakken. Vechten om aandacht, ha dat was iets wat de oudere generaties Carrington wel konden. Hij vroeg zich af of Abby het kon, ze had het nooit nodig gehad maar het zou vast niet goed aflopen als dat wel eens zo zou zijn. Oh hun vader was er al perfect! “Kijk! Dat is het cadeau dat wij geregeld hebben” riep hij luid en trots zoals dat hoorde en zette zijn zusje op de grond terwijl hij naar de koets wees. “Oh en prettig kerstfeest pap” Als hij nog meer had gegrijnsd had hij vast iets weg gehad van die kat in Alice in Wonderland maar niemand van de aanwezigen zou die vergelijking kunnen maken want dat verhaaltje was er nog niet.
  11. [1836/1837] Happy new yeaaaaaar, see u next year k cool

    Hij vroeg zich stiekem af hoe groot hij ‘de nieuwjaarsbrunch’ voor heel magisch England moest pakken. Toen hij zijn vader erover verteld had had hij vooral gezegd dat het ~belangrijk~ magisch Engeland was. Zelf hoopte hij dat het oprecht heel magisch Engeland was. Dat was de perfecte manier om iedereen meteen te leren kennen, en het was een fijn idee dat iedereen van waar ze dan ook kwamen en hoeveel geld ze wel of niet hadden samen aan die tafel kon zitten. Hoopvol, kansen voor iedereen, dromen om te delen over het nieuwe jaar en iedereen was aanwezig dus iedereen zou het kunnen bereiken. Hij vond het.. klein. Dat lag niet aan de brunch dat was omdat Douglas altijd alles net iets groters wilde dan het was omdat hij het altijd in zijn beeldvorming net iets mooier voorstelde en dan zichzelf teleurstelde. Maar het was wel knus en als het echt zoals hij hoopte voor alles en iedereen was dan was het groots genoeg door de idologie die daarachter lag. Misschien dat hij het daarom ook zo overdreven had in zijn hoofd. “Doen jullie ook vuurwerk bij deze dingen? ” vroeg hij aan de man naast hem. Want ik ben cliché en steel mijn inspiratie van de post hierboven en met Isaiah over vuur spreken is vast een ijsbreker right Margaux @Isaiah Haysward
  12. [1836/1837] Merry christmas, Caroline is annoyed, and a happy new year

    Kijk schot in de roos! Ze wilde het cadeau en nu was er gewoon geen mogelijkheid meer om nee te zeggen. En zijn vader zou er vast niet blij mee zijn, zou vast even stiekem onder zijn adem vloeken over hoe zijn oudere kinderen de grote onthulling van het cadeau hadden verpest en zijn moment hadden gestolen. Maar hey als Spencer Carrington zo perse graag wilden dat zijn kinderen, in elk geval zijn zoon maar ha zie Caroline maar eens tegen te houden om de scharnieren van Carrington Carriages te laten draaien, het stokje overnamen moest hij ook maar eens gaan wennen aan een stapje terug doen. Je kon niet het gezicht van de zaak blijven maar wel het werk op anderen afschuiven, daar lag toch geen eer in te vinden? En nu het cadeau (waar ik trouwens wel al overna gedacht heb want ik weet inmiddels wel beter dan een concept waar een keuze gemaakt moet worden introduceren en dan maar hopen dat iemand het op pakt als ik topics met Margaux schrijf. Love u snowfave) (Het cadeau mocht ik het niet meer in deze post kunnen verwerken waar ik vanuit ga was trouwens een op maat gemaakte koets die Abigal rond kon rijden. Het zij wel slechts naar een bepaald aantal plekken want hey zelfrijdende koetsten die je verschillende routes kon leren, dus tenzij Abby erachter kwam hoe ze nieuwe wegen aan het systeem moest toevoegen zat dat wel goed). Dat cadeau stond buiten en daar gingen ze nu heen want dat wilde Abigail graag en zijn vader wilde het niet en zijn kleine zusje dingen geven en zijn vader dingen afpakken waren allebei dingen waar hij gelukkig van werd. Tel uit je winst. “Ik kan je ook wel tillen hoor”, fluisterde hij terwijl hij zijn zusje op zijn arm nam, “maar het cadeau staat buiten en dan moeten we dus nu heel stiekem en heel snel langs iedereen. Durf je dat?”. Dat.. was precies wat Caroline net gezegd had. Maar mansplainen was geoorloofd als je het op een spannende toon deed om wat meer sfeer te maken niet?
  13. [1836/1837] Merry christmas, Caroline is annoyed, and a happy new year

    Hij vond het niet erg dat ze naar hem luisterden, dat was gewenning, had het net zo min erg gevonden als ze naar Caroline hadden geluisterd. Waar het in de ogen van de mensen met wie ze nu spraken, of wel hij sprak en zij probeerde te spreken maar de meeste dingen die ze eruit kreeg waren vragen over oftewel haar privéleven of te wel haar uiterlijk. Niet echt waar ze naar zocht, waren de rollen hier wel een beetje anders. Want Caroline was de ambitie voor de groei en de omzetten en al die dingen waar hun tafelpartners interesse in hadden, hij was de ambitie voor de compassie, voor de mensvriendelijke omstandigheden in hun fabrieken, natuurbehoudende productie. Natuurlijk wel met winst. Douglas was het type dat Marx een econoom zou noemen en dus het type dat ik graag met het bord dat hij voor zijn kop had zou willen slaan. Maar mijn fave was nog niet geboren op het moment dat Douglas deze gedachten over ‘humaan kapitalisme’ had dus hoefde zich ook nog niet om te draaien in zijn niet bestaande graf. Punt was hij vond het niet erg als ze naar Caroline geluisterd hadden en hem een beetje meer in zijn halflege glas wijn hadden laten staren en nadenken over die visie die hij wilde verkopen. Maar hij vond het niet leuk als ze hem wegtrok van die mannen waar hij toch wel zijn visie aan wilde verkopen als hij genoeg in zijn glas had gestaard en ja had geknikt om ze tevreden te stellen. “En jij had niet veel te zeggen. Waarom gaf je ze niet een iets uitgebreider antwoord toen ze probeerden te hinten naar die missende trouwring als accessoire om je vinger. Je weet dat dat de manier is waarop je echt iets te zeggen hebt niet? Als je de boekhouding en plannen van een van die gasten in mag kijken”, hij keek haar verveeld aan. Ja het was een low-blow, voelde zich best een beetje schuldig maar god Caroline je hoefde echt je humeur niet op de hele kamer te projecteren als het een negatieve was. Gelukkig was daar Abby, Douglas had altijd een zwak gehad voor zijn kleine zusje dus die negativiteit was al weer verdwenen. Heerlijk als dat zo makkelijk ging. “ We moeten wel naar buiten sneaken als we het grootte cadeau willen geven ”, zei hij voorzichtig en keek zijn zus (de oudere niet de jonge) even moeilijk aan alsof dat niet zou zorgen dat de jongere versie het nog liever wilde. “En pap wilde wachten tot later vanavond dus” En Douglas wilde zijn vader een beetje dwars zitten dus nu ging hij zorgen dat zijn jongste kind en favoriet, niemand ging daar nog over liegen, niet meer wilde wachten.
  14. Mijn Personagedossier kan worden nagekeken!

    Douglas
  15. Douglas Carrington

    Algemeen: Naam: Douglas Benedict Carrington Leeftijd en Verjaardag: 7 Mei 1809, 27 Schooljaar en Afdeling: Wampus Ilvermorny Politieke Voorkeur: Magisch Verbond Achtergrond: Familiesituatie & Geschiedenis in het kort: “Hij lijkt zo op zijn vader”. Met die woorden die kraambezoeker nummer zoveel voor de zoveelste keer tegen zijn moeder uitsprak was zijn lot zowel bezegeld als beschreven. Want hij leek op zijn vader en hij was de eerst geboren zoon in de lijn die ooit een keer het Carrington stokje zou overnemen en dat was het dan. Hij leek op zijn vader dus toen zijn moeder zijn vader minder aardig begon te vinden voelde hij daar indirect iets van mee. Ze deed het niet expres maar het was zoveel makkelijker om van Caroline te houden die meer haar spiegelbeeld was dan die van de echtgenoot die ze niet kon uitstaan. Hij leek zo op zijn vader en zijn vader verwachtte ook dat hij op hem leek. Niet alleen in uiterlijk maar ook in karakter. Dat was fijn, dat was makkelijk. Want als zijn vader hem begreep (omdat ze hetzelfde waren dan hoefde Spencer Carrington geen moeite te doen om te zorgen dat Douglas zijn bedrijf niet naar de grond zou helpen. Hij leek op zijn vader, was het kind van zijn ouders en kreeg dus bij zijn geboorte niet alleen een naam en het leven cadeau maar ook een achternaam die bijna alle deuren opende, meer geld dan hij ooit zou kunnen uitgeven en een toekomst die hij niet wilde. Oh hij wilde heus wel Carrington Carriages overnemen, al had hij er niet zoveel passie voor als zijn zusje dus van hem mocht zij het allemaal ook wel hebben, maar hij wilde niet het Carrington Carriages van zijn vader overnemen. Hij wilde het zijn eigen maken, hij wilde het niet zomaar krijgen omdat dat nou eenmaal was zoals het ging met dynasties (en was zodanig opgegroeid in een Dynasty dat hoe raar het klonk in de oren van de gewone man dat hij ontevreden was over hoe alles hem maar werd aangereikt (want dat was saai en hij wilde het zelf regelen) niet echt tot hem door kon. Privelege maakte je blind zelfs als je het niet doorhad of wilde). Hij wilde het niet runnen zoals het altijd al gerund was want dan zou het niet zijn levenswerk zijn. En tot teleurstelling van zijn vader zag Douglas geen eer in het voortzetten van het levenswerk van iemand anders. Dus nu hij naar Engeland gehaald is om te kijken hoe zijn vader een nieuw levenswerk met iemand opbouwd voor de verdomme tweede keer terwijl hij zelf nog niet eens iets heeft neergezet probeert hij het bedrijf opnieuw uit te vinden op honderdduizend manieren. En er zit er vast wel een tussen die werkt en lang genoeg blijft hangen om zijn stempel op de wereld te zijn. Burgerlijke staat: Deze vraag stond in de vragen die je niet mocht stellen toch??? Beroep: Werkend bij Carringtons Carriages Woonplaats: Tyntesfield, Wraxall, Somerset Bloedlijn: Volbloed Rijkdom: If people knew there would be riots on the streets Religie: Dynasties Publiekelijk gezicht: Uiterlijk: Kort bruin haar, helder blauwe ogen, langer dan gemiddeld draagt graag pakken meer omdat een duur pakt meer deuren opent dan een sleutel. Toverstok: Silver lime, kern van Wampus Cat haar, moeilijk buigzaam Huisdier: Ze hebben een hond. Een Golden Retriver. Daila en Margaux mogen de naam verzinnen. Magie: (Niet verplicht) Magische sterktes: Kruidkunde Fabeldieren Voorspellend Rekenen Magische zwaktes: Astronomie Geschiedenis Oude Runen Karakterbeschrijving: Positieve eigenschappen: (minimaal 3) - Beleefd - Gul - Inventief - Kalm - Optimistisch - Rechtvaardig - Ridderlijk - Spraakzaam - Tolerant - Zelfstandig Negatieve eigenschappen: (minimaal 3) - Achterdochtig - Bazig - Bezitterig - Eigenwijs - Kleinerend - Obsessief - Onvergevingsgezind - Praatgraag - Stug - Trots
×