Jump to content

Julienne Haysward

Ravenklauw Vijfdejaars
  • Content count

    27
  • Joined

  • Last visited

    Never
  • Days Won

    1

Julienne Haysward last won the day on December 21 2017

Julienne Haysward had the most liked content!

About Julienne Haysward

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. Even ter informatie: dat iemand ooit had goedgekeurd dat Julienne mee mocht doen met duelleren was een grote fout, want als er iemand woedeproblemen had op Zweinstein en een gigantische neiging om alle spreuken uit haar hoofd te willen leren, was het Julienne wel. Nu was Julienne vast niet de ergste persoon met woedeproblemen op Zweinstein, je had nou eenmaal altijd nog Ashton Vane, Hawk Dickson, Chase Bennett, et cetera, maar tja... ze had beter verbannen kunnen worden uit duelleren. Want ze nam opdrachten ook altijd veel te serieus, dus Julienne had snel haar wetsuit aangetrokken en stond nu stabiel op haar voeten te luisteren naar de uitleg, terwijl ze er heel erg niet aan probeerde te denken dat een wetsuit wel erg krap was in vergelijking met haar normale kleding. Had ze haar jurk erover aan moeten trekken, eigenlijk? "Kunnen de spreuken herhaald worden voor degenen die geen Fabeldieren volgen?" vroeg ze. Dat was zij niet, overigens, zij volgde zo'n beetje alle vakken, maar ze wilde gewoon behulpzaam zijn. Of betweterig, dat ook. Alleen jammer dat andere leerlingen liever gilden.
  2. Ze moest hem niet zoenen, ze moest hem slaan? Julienne fronste verbaasd naar hem, nog verbaasder toen hij opmerkte dat ze niet hem moest slaan, maar iemand anders. Hm. Julienne wierp een blik achter haar schouder, maar diegene die hij had aangewezen was een massieve jongeman, één met een verkeerde reputatie, zo'n reputatie van dat iedereen wist dat je er niet alleen mee moest zijn, en GEEN DENKEN AAN dat ze die ging slaan. "Dacht het niet," beet ze dus naar Wisdom, en omdat de mistlefoe haar het opdroeg (vond ze), haalde Julienne uit naar Wisdom en sloeg ze hem dwars in zijn gezicht. "Deed dat zeer?" Haar hand wel, overigens. Au. Ze sprong jammerend wat op en neer.
  3. De Jaarlijkse Knoetenloterij!

    July's moeder koopt 5 loten, Julienne brengt er vier terug naar de winkel, haar moeder koopt er weer 5, Julienne brengt alle zes loten terug naar de winkel, haar moeder koopt er tien en houdt die verborgen. Dus uiteindelijk 10 loten voor July's moeder.
  4. [1836/1837] Groupswork sucks.

    ?????? Ze had het al vaker gedacht, in zo'n beetje elke post in dit topic, yay voor variatie, maar Jonathan Silverfire was echt daadwerkelijk de meest vervelende persoon op de hele aarde! Nu zei hij ineens weer iets heel anders? Julienne wierp hem een duistere blik toe. "Ik geloof je niet," zei ze, dus draaide ze zich weer weg van hem zodat ze door kon lopen naar het raam op de verdieping en ZELF KON GAAN KIJKEN. "Vervelende, arrogante slijmbal," mompelde ze in zichzelf, maar hard genoeg dat hij het zou kunnen horen als hij achter haar aan zou lopen.
  5. [1836/1837] Groupswork sucks.

    Ugh, nu kwam hij haar nog achteraan ook! Julienne rolde met haar ogen terwijl ze vrolijk (ha, vrolijk) door bleef stampen. Ze ging niet met hem praten, ze ging niet met hem praten, ze ging niet met hem - "Weet je zeker dat het raam een andere kleur heeft? Want als ik erachter kom dat ik voor niets naar de zevende verdieping ben gelopen, dan..." Eh... Dan wat?
  6. [1836/1837] Groupswork sucks.

    Wat, wat, WAT?! Geërgerd keek Julienne op, alleen al toen hij haar aandacht trok door haar naam te noemen, maar toen begon hij ook nog eens met zeuren over dat stomme raampje! Ze perste haar lippen op elkaar en... verdomme. Je zou maar net zien dat dat professor Whitley's favoriete raam was en hij haar geen U wilde geven omdat ze de verkeerde kleuren gebruikte. Aaah! Waarom dacht ze daar dan ook aan? Zodra die gedachte eenmaal in haar hoofd zat, kreeg ze hem er ook niet meer uit. Ugh! Ze vervloekte de naam Jonathan Silverfire! "Nou!" zei ze alleen maar, terwijl ze zichzelf van de tafel wegduwde en naar de uitgang van de bibliotheek stampte. Ze. Haatte. Hem. Ze. Haatte. Hem.
  7. Zaterdag 12 november 1836 - 's middags - waar ze dan ook Alchemielessen geven Sommige leerlingen op Zweinstein vonden het al veel te vroeg om bezig te zijn met hun toekomstige studiekeuze, want hallo, het was nog maar twee jaar weg en ze hadden alle tijd, oké? Maar Julienne was niet zo kalm en irrationeel als haar medestudenten. Julienne werd er eerlijk gezegd al panisch van dat ze nog geen studiekeuze had gemaakt. Vandaar dat ze bijna elk weekend dat het kon naar de universiteit ging om rond te kijken, studenten lastig te vallen met haar vragen en bij professors te slijmen. Alchemie stond eigenlijk niet in haar top tien van mogelijke studies om te volgen, maar ze wilde niet zomaar iets buitensluiten, dus had ze vandaag gekozen om het alchemiegebouw te gaan bekijken. Alchemie kon je, volgens Julienne, niet echt veel geld mee verdienen, maar aan de andere kant was het niet zo'n bekende studie als bijvoorbeeld heelkunde of de schouwersopleiding, dus dat betekende minder concurrentie. En het lesmateriaal leek haar wel interessant, en dat was natuurlijk ook belangrijk, maar eigenlijk wilde ze gewoon een student spreken. Daar! Zij! Kwam haar enigszins bekend voor, maar July wist haar naam niet meer. Maakte ook niet uit. "Hallo!" zei ze enthousiast, en omdat July niet aan smalltalk doet want dat was een verspilling van tijd, ging ze direct over met: "Waarom heb je ervoor gekozen om alchemie te studeren? Als je dat studeert." Privé <3 voor @Hannah Monday
  8. Julienne had het kunnen weten. Natuurlijk zou iemand in Zweinstein bedenken dat ze mistletoe op moesten hangen en natuurlijk zou zij, per ongeluk, die tegen komen. Maar wie hing die krengen dan ook midden in de populairste gang om van de Ravenklauw leerlingenkamer naar de Bibliotheek te komen?! Oh ja, mensen die dit wilden. "Ik ga je niet zoenen," waarschuwde ze Wisdom, want ew. Jongens zoenen. Kreeg je bacteriën van dat niemand kende in 1836 SSH GA ER GEWOON MEE DOOR, OK? "Dus eh... is er een spreuk waardoor het per se moet of?" Ugh. Ze had zo'n hekel aan Zweinstein.
  9. 3/4/5- Stilte spreuken en geschreeuw

    Julienne vond dit de beste les die professor Johnson ooit had bedacht. En dat betekende ook dat het de beste les was, want zij had daar een fantastisch talent voor om goede lessen te onderscheiden van de minder goede lessen, zoals ze overal een goed talent voor had. Julienne Haysward was de meest getalenteerde leerling op Zweinstein, maar helaas vond niet iedereen haar mening even interessant, dus een les waarin ze mensen moest dwingen naar zich te luisteren?! Perfect. "Ik heb een mening!" brulde ze door de klas heen en ze schoot overeind zodat ze op haar stoel kon klimmen. "De beste spreuk met water is de spreuk waarmee je water kunt laten koken! Dat lijkt een hele simpele spreuk, maar het is heel handig." Ze keek goed om zich heen om te zien of iemand op het punt stond om haar te onderbreken, en stuurde alvast een stiltespreuk naar iemand die aan het gapen was. "Zo kun je er thee mee zetten, maar kun je het ook veilig drinken als het is afgekoeld en - " Wie was dat geweest?!
  10. Its that time of the month

    Julienne stak achter April's rug om haar tong naar haar uit, want ugh, haar nicht was ZO VERVELEND. Nee, Julienne kreeg niet vaak saaie dingen, want ze kreeg niet vaak dingen. Kleding en dergelijke telde niet, want dat kreeg ze toch nooit op verjaardagen. Haar moeder vergat haar vaak om een cadeautje te kopen en kocht later dan uit schuldgevoelens iets veel te duur, wat Julienne dan altijd terugbracht naar de winkel en inruilde voor iets goedkopers. Van de rest van het geld kocht ze eten, of boeken, of schoolspullen. Wat ze ook nodig had. "Het is niet mijn talent," herhaalde ze koppig. Ugh, thee die naar papier smaakte. Wat een verspilling. Het was nog duurder dan normale thee ook, puur omdat iemand ooit dacht dat mensen dat nodig hebben. "Ik hoef nooit aardig te doen tegen mensen," beet ze naar April, en voegde er, hopelijk onhoorbaar, achter toe: "behalve tegen jou." Niet dat dat haar zo goed af ging. "Zijn we hier nu klaar?" vroeg ze, terwijl ze luidruchtig gaapte. Dit was zo saai.
  11. [1836/1837] Groupswork sucks.

    Ja, dat hij nou genoegen nam met een B... Hij hoefde vast geen hoge cijfers te behalen om een studiekeurs te krijgen, omdat hij een papa had die wel een cheque wilde schrijven, of een papa die gewoon zei dat Jon niet naar de uni hoefde te gaan. Julienne had geen andere keus, niemand zou haar ooit komen redden en als ze niet naar de universiteit ging, zou ze de rest van haar leven vastgeroest zitten in een stom baantje dat ze niet wilde. "Oh, wat fijn," sneerde ze naar hem. "Ik zou niet weten wat ik zonder je zou moeten!" En ze begon snel met een paar spreuken om wat van het steen weer te veranderen in glas, in de hoop dat hij haar niet zou storen.
  12. [1836/1837] Groupswork sucks.

    En nu, tja, nu de rest van de opdracht nog. Julienne zette het kunstwerk neer op tafel. "Ik kan het verder wel in mijn eentje af," zei ze, terwijl ze haar schouders ophaalde. "Dus als je er geen zin meer in hebt, dan eh... ja." Dan mocht hij weg en kon ze in alle rust verder werken. Vond ze heerlijk, eerlijk waar. En ze zou Jon echt niet missen. Het hele idee. "We halen wel een U," schepte ze op.
  13. [1836/1837] Groupswork sucks.

    Oh. Nou, ja, oké, dan. July wist voor een moment echt niet wat ze moest zeggen, ze staarde maar naar beneden, naar het kleine kasteel dat hij haar gegeven had. "Goh," kreeg ze eruit. "Goed, ehm... dan denk ik dat we verder kunnen?" July was ook niet goed in haar excuses aanbieden, dus probeerde ze zijn blik erg te ontwijken terwijl ze terugbeende naar hun tafel.
  14. [1836/1837] Groupswork sucks.

    Ugh. "Ja," zei ze ook stellig, "maar ik heb zonet in mijn eentje alle rotzooi op moeten ruimen en dat is totaal oneerlijk. Dus eh..." Ze zette haar handen in haar zij. "Ga je nu je excuses aanbieden of niet?"
  15. [1836/1837] Groupswork sucks.

    De preek was saai en herinnerde haar er alleen maar aan dat Jon gewoon was weggelopen en haar achter had gelaten met alle zooi die hij had gemaakt. Ze moest in haar eentje nu de brokken steen opruimen, ze moest in haar eentje die stomme stenen standbeeldjes die nog steeds probeerden in haar schoenen te kruipen vangen en de spreuk op hen afbreken en ze moest nu ook, alleen, de opdracht doen! Zie je, hij was echt zwaar nutteloos. Julienne twijfelde heel erg. Ging ze hem ophalen, of ging ze hem laten zitten? Het leek allebei niet de goede oplossing, maar ze moest iets doen. Kop of munt? Munt. Jon maar ophalen. "Waar ben je?" siste Julienne een moment later, terwijl ze op zoek naar Jon door de bibliotheek heen stampte. Waar had die sul zich nu weer verstopt?!
×