Jump to content

Belladonna Ryder

Heksen Hoog
  • Content count

    156
  • Joined

  • Last visited

    Never
  • Days Won

    8

Belladonna Ryder last won the day on April 20

Belladonna Ryder had the most liked content!

About Belladonna Ryder

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1838/1839] Are we the same

    Ja, nee, Laurelle had Bella inderdaad nooit iets zien gebruiken, want Bella gebruikte over het algemeen ook niet veel. Haar eigen drugs had ze wel eens uitgetest, gewoon omdat ze het door iemand moest laten testen en ze had nog niet gedurfd om daar iemand anders voor te gebruiken, en het was altijd erg verleidelijk om maar meer te gebruiken. Als er namelijk iemand was die wist hoeveel ze wel of niet kon gebruiken, was Bella het wel, toch? Maar toch, Bella wist dat er fouten gemaakt konden worden en... liever niet. "Oh, ik weet er gewoon wel wat vanaf," zei ze, terwijl ze haar schouders ophaalde. "Ik heb hier jaren les in gekregen." En ze had zichzelf van alles aangeleerd, altijd gretig naar meer, meer, meer. Meer kennis, meer vrijheid, meer afleiding. "Maar wil je dat ik je een recept geef of wat voor je maak?" Een recept leek haar niet zo'n goed idee, Laurelle was vast het type dat halverwege afgeleid raakte en het dan alsnog innam, want 'het kon erger, toch?'
  2. [1838/1839] The wait

    Ja, wie weet kwam Laurelle inderdaad de komende uren nog niet terug, wie weet kwam ze over vijf seconden binnen wandelen en vloeide ze direct in het gastvrouw spelen voor Belladonna, alsof ze vergeten was dat ze was vergeten dat ze Bella had uitgenodigd. Zo was Laurelle wel, het leven paste zich aan haar aan en zij paste zich aan het leven aan. Bella was er altijd ergens jaloers op geweest, met hoe Laurelle zich zonder problemen door het leven liet voortbrengen, zonder dat er ooit haar iets in de weg leek te zitten. Ze wilde ook zo graag zijn, maar Bella kon zich niet voorstellen hoe. Oh, af en toe deed ze haar best, hoor, ze was nou eenmaal zwanger geworden zonder plan, maar toch. Ze zuchtte diep. "Wat als ik hier nou nog een half uurtje blijf wachten? Komt ze tegen die tijd niet opdagen, dan laat ik je verder met rust." En anders moest hij maar gewoon even leren leven met haar in de buurt, hoor. Waarom hij zo chagrijnig was als ze in zijn buurt was, wist Bella ook niet. Wat had ze hem ooit aangedaan? "Of is dat teveel moeite?"
  3. [1838/1839] The wait

    Bella staarde naar de mok thee, die in stukken uit elkaar lag op de grond. Het was misschien redelijk dom om te beseffen, maar eigenlijk had nog nooit iemand een mok thee laten vallen wegens haar, en ergens was het logisch dat het Gabriel zou zijn. Gabriel, die haar toch niet in zijn leven wilde hebben, Gabriel, die er ondanks dat niet van haar af kwam, Gabriel. "Ik wacht op Laurelle," zei ze dus ook, terwijl ze het boek dat ze las dichtsloeg en op de bank naast haar legde. "Niet? Ik had met haar afgesproken..." Ze wierp een fronsende blik op de klok die in de woonkamer stond, alsof die haar kon vertellen waar Laurelle precies uithing op dit moment. "Als je het niet erg vindt, wacht ik op haar." En ze staarde Gabriel nieuwsgierig aan, benieuwd of hij zou toegeven dat hij het erg vond, of niet.
  4. [1838/1839] Are we the same

    Oh Laurelle. Alsof je op het oog kon zien welke drugs geschikt waren en welke niet. Haar eigen natuurlijk wel, die maakte ze zelf en dus wist Bella precies wat erin ging en hoe goed het wel niet was, goed genoeg voor de prijs die ze ervoor eiste tenminste, het was wel Zweinstein, dus het was niet alsof ze de meest fantastische drugs ooit zou ontwikkelen, dan kwam je er qua kosten echt niet uit en al deed ze dit als hobby, betekende nog niet dat je het als liefdadigheid moest doen. En sowieso, liefdadigheid was honger en armoede bestrijden, niet een stel verveelde kinderen zich een beetje beter over hun leven laten voelen. "Oh, nah," zei Bella en ze haalde haar schouders op. "Maar als je wilt, kan ik je wel een toverdrankje brouwen waarmee je drugs kunt testen? Dan kun je tenminste van tevoren zien of het een beetje goede kwaliteit is." Misschien zou ze iets meer haar best moeten doen om ervoor te zorgen dat alles oké ging met Laurelle, maar dit was prima, toch?
  5. [1838/1839] Remains of nothing

    Leroy vroeg het. Ja, dat klonk haar wel als de waarheid, want Leroy was inderdaad dat soort persoon. Als hij een probleem zag, in dit geval Laurelle die ongetrouwd was terwijl ze wel twee kinderen had, koos hij de makkelijkste optie daarvoor en waarom dan niet zijn zusje gewoon uithuwelijken? Tadaa, probleem opgelost. Dat Leroy niet wist dat Laurelle verslaafd was, begreep ze ook wel, ze had niet echt het gevoel dat Laurelle's familie echt zo... close was. Haha, zij kende drie familieleden waarschijnlijk beter dan ze elkaar kenden. Dat was zielig. "Schulden?" vroeg ze, niet helemaal geïnteresseerd in zijn persoonlijke financiën, maar ze wilde gewoon zeker weten dat Laurelle veilig was en als ze erachter kon komen of Gabriels schulden toevallig betekenden dat Laurelle in de problemen was... Je had zo van die mensen, die op zoek gingen naar alles waar een ander om gaf, he? "Zijn ze nu afbetaald, of?"
  6. [1838/1839] The undone and the divine

    Ergens voelde ze zich best schuldig, hoor, dat het haar ook niet lukte om een verschil te maken tussen Basil en Leroy. Oh, ze waren niet helemaal gelijk, hadden hun eigen ambities en dromen (hoewel die vooral bestonden uit dat ze beter wilden zijn dan de ander), hadden niet hetzelfde favoriete eten, maar als Bella echt zou hebben nagedacht over waarom ze geen verschil kon bedenken tussen hen tweeën, zou ze moeten toegeven dat ze gewoon voor allebei geen gevoelens had. Ze voelden gewoon... veilig. Waren altijd beschikbaar, niet al te gecompliceerd, vriendelijk, enigszins afstandelijk... Ze glimlachte maar een beetje verontschuldigend, in plaats van dat ze Basil daadwerkelijk een antwoord gaf. "Oh, dat kan vast wel!" zei ze, een tikje enthousiaster. "Een soort parcours met opdrachten voor wie de beste vader is! Luiers verschonen, midden in de nacht opstaan om te voeden, wat je doet als je kind huilt, dat soort dingen?" Was het gemeen als ze Leroy een punt wilde geven omdat hij met dit idee was gekomen?
  7. Sociale Kalender - BW

    Naam feest/evenement: Bella en Basils bruiloft Wat is het? Bella en Basil gaan trouwen!!! Organisator: Gee, I wonder who Uitgenodigden: - Leroy Ryder - Laurelle & Gabriel Bruxley - Amber Ryder & Joseph Saint - Calla Ryder - Celia & Isaiah Haysward - Cheyenne & Tristan Johnson - Gwendoline Draper & Regan Lennox - Rosenne Collingwood - Hector & Andromache Moyle - Hiram & Jennifer Churchill - Valentine & Daniella Ingram Waar: Een magisch afgeschermd strand Wanneer: 22 oktober 1838 Gespeeld? Nope! Gastenlijst!
  8. [1838/1839] The wait

    Donderdag 25 oktober 1838 - 's middags - Gabriel en Laurelle's huis Bella wist eigenlijk niet wat ze verwacht had toen Laurelle haar uitgenodigd had, want natuurlijk was er de kans dat ze nu in de zitkamer op Laurelle zat te wachten en dat ze nergens te vinden was. Was dat niet altijd zo met Laurelle? Oké, niet altijd, het was een soort Russisch Roulette dat je met haar speelde, het ene moment werd je midden in de nacht wakker met een klagende Laurelle naast je bed dat je de afspraak was vergeten die ze nooit had gemaakt, het andere moment kwam ze keurig op tijd (waarschijnlijk voor de afwisseling) en het derde moment... zat je hier dus. Nou ja, Bella vond het niet erg om te wachten, hoor, ze zakte achteruit in de kussens en haalde een boek uit haar tas tevoorschijn en had het waarschijnlijk een paar uur wel vol kunnen houden, als Gabriel niet ineens binnen was gekomen. Goh, ze was echt vergeten dat Gabriel hier ook woonde, he... Privé!
  9. [1838/1839] A new day, a new fight

    Dat hij patiënten had om voor te zorgen, zou heus wel, daar ging Bella niet moeilijk over doen, maar wat maakte dat haar uit? Zijn patiënten waren haar patiënten niet en nogmaals: psychiatrisch ziekenhuis. "Nou, dat is dan jammer voor ze," zei ze dus ook kil, want ze ging zich niet laten wegsturen en al helemaal niet door hem. "Maar ik zie niet in waarom uw patiënten belangrijker zijn dan de mijne." Het waren haar patiënten, dus bij voorbaat belangrijker dan die van hem, tadaa. "Waarom niet?" vroeg ze, terwijl ze een wenkbrauw omhoog trok. "Ik was hier eerder dan u, het is niet mijn schuld dat u langere benen hebt."
  10. [1838/1839] Remains of nothing

    Oh. Dat klonk eigenlijk best wel logisch, maar ook niet zo slecht. Ze had niet geweten dat Gabriel wel eens zou kunnen hervallen en dus blijkbaar zelf een geschiedenis had gehad met drugs, maar als dat de enige reden was waarom hij Laurelle had willen beschermen, dan klonk het op zich nog niet zo verkeerd. Alsnog niet helemaal wat Bella had gewild, iets met ware liefde en dat Laurelle de rest van haar leven gelukkig zou zijn, blah, blah, maar... beter. "Maar waarom ben je dan met haar getrouwd?" vroeg ze door, want dat was een vraag die ze dan wel wilde weten. "Lijkt me het beste om als ex-drugsgebruiker niet met een verslaafd iemand te trouwen..." Was het niet dat je beter om alle verleidingen te ontwijken? Al helemaal in een huwelijk, met iemand met wie je behoorlijk veel tijd hoorde door te brengen... Ze begreep in alle eerlijkheid helemaal niets van Gabriel en dat maakte haar nerveus.
  11. [1838/1839] Are we the same

    Nee, Bella wilde er inderdaad niet over praten, Bella wilde nooit over zichzelf praten. Was iets dat ze nooit al goed had gedaan, maar sinds Jacob al helemaal niet meer. Hij had het soms expres gedaan, haar uren over zichzelf laten praten, voor de lol waarschijnlijk, want ze begreep het nut er echt niet van. Hij had al wat hij wilde, toch? Waarom moest hij dan altijd meer grijpen? "Oh, oké," knikte ze maar. "Gelukkig." Of zoiets. Goh, had ze toch liever dat Laurelle maar over de drugs sprak. "Ik heb het nooit gehad op Zweinstein," gaf ze toe. "Wel eens op de uni..." Alweer: bedankt Jacob. Nou, het was in ieder geval een compliment, dat Laurelle haar drugs beter vond... "Waren ze vast niet blij mee, dat je het zo afpakte, als het zo goed spul is..." Meest nutteloze opmerking ooit? Alles wat Bella aan dit gesprek toe had te voegen. "Probeer je alles uit wat je in beslag neemt?"
  12. [1838/1839] A new day, a new fight

    Ja, zou best dat meneer het nodig had, voor zijn nieuwe baan, maar meneer kreeg vast in het dagelijks leven alles al wat hij wilde hebben en Belladonna had er geen zin in. "Het is ook één van de eerste opdrachten die ik moet doen," vertelde ze hem dus een tikje vriendelijk, een tikje kil. "Ik ben een paar dagen," of weken, wat was het verschil, "beginnen te werken in een psychiatrist ziekenhuis, dus u kunt vast wel begrijpen dat het niet alleen om mij gaat, maar ook om de patiënten." Zie je, veel belangrijker dan wat hij ook alweer deed. "Ik weet zeker dat ze zo snel mogelijk iets bestellen voor u," zei Bella vriendelijk, maar beslist, en ze zette snel een stap naar links, in een subtiele poging hem aan de kant te werken.
  13. [1838/1839] The undone and the divine

    Ja, dan regelden hij en Leroy het wel, vond Bella prima, dus ze knikte aardig naar allebei, terwijl ze zich maar bezig hield met haar eigen thee. Maar ja, als ze alleen maar een beetje discussie gingen voeren over het een of ander, dan kwam er niet veel van terecht he. Ja, Bella had eerst Basil leren kennen en daarna Leroy en het had haar niet tot een conclusie geleid toen, dus waarom nu wel? "Misschien kunnen we beter kijken wie er het meeste geschikt is om vader te zijn?" stelde ze zachtjes voor. "Niet dat jullie vast niet allebei goede vaders zullen zijn, maar één zal er vast eerder klaar voor zijn dan de ander..."
  14. [1838/1839] Are we the same

    Hoe gebeurde zoiets? Ja, geen idee, Bella wist het ook niet, ze had ze gewoon allebei op een ander moment ontmoet en allebei zo aardig gevonden dat ze gewoon met ze was blijven afspreken en ondanks dat ze broers waren, had Bella niet echt een reden gezien om ermee te stoppen. Dat soort dingen gebeurden toch? Nou ja, misschien niet, maar... ook weer wel. Wist zij het. "Nee," zei ze verbaasd. "Er is helemaal niets, ik wil ze!" Dat voelde raar om te zeggen, zo hardop, maar met Basil en Leroy was er helemaal niets mis, juist het tegenovergestelde. "Hoezo denk je dat er iets is?" Ze fronste haar wenkbrauwen. "Hebben ze iets tegen je gezegd?" Laurelle, je moest er niet vanuit gaan dat Bella het verschil wist tussen 'geruchten' en geruchten-geruchten, dus ze keek Laurelle alleen niet begrijpend aan en trok even haar schouders op, want nee, ze had hem ook niet betrapt. "Volgens mij heeft hij een verloofde," was haar nutteloze toevoeging. Oh nee, haar nutteloze toevoeging pas echt was dat ze begon te blozen toen Laurelle het ineens had over drugshandel. "Op Zweinstein?" vroeg ze, in een poging om eruit te zien alsof ze nergens wat mee te maken had. "Goh, wat raar. Wie verkoopt er nou drugs aan tieners?" Zij. Tieners hadden veel zakgeld, oké.
  15. [1838/1839] Remains of nothing

    Zie je wel, Bella had gewoon gelijk! Ze glimlachte toch ergens toch wel triomfantelijk, want over het algemeen dacht ze niet echt na over wat mensen wel of niet deden, ze volgden of alle vaste patronen en dan hoefde ze er geen aandacht aan te besteden, of ze gaf niets om wat ze deden en waarom en blah blah. Gabriel was op dit moment de enige uitzondering, eigenlijk, maar dat kwam natuurlijk vanwege Laurelle, want je kon veel over Bella zeggen, maar ze was op haar eigen manier best wel loyaal. Die manier was niet 'ga niet met twee mannen tegelijkertijd naar bed', maar ach. "Als ze het er niet mee eens is, dan gaat ze er gewoon heen zonder je iets te vertellen," gaf Bella toe, dus in hoeverre was Laurelle's protesten iets waar Gabriel zich mee bezig moest houden? Maar verdomme, Gabriel had op zich gelijk met dat Oliver op Zweinstein aanwezig was... "Waarom wil je zo graag dat Laurelle afkickt?" was haar volgende vraag. "Zijn de meeste mannen niet blij met dat ze hun vrouw met iets onder de duim konden houden?" Eh, misschien dat Bella wat rare ideeën over huwelijken had gekregen dankzij Jacob.
×