Jump to content

Belladonna Astoria

Heksen Hoog
  • Content count

    147
  • Joined

  • Last visited

    Never
  • Days Won

    7

Belladonna Astoria last won the day on August 6 2018

Belladonna Astoria had the most liked content!

About Belladonna Astoria

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1838/1839] Remains of nothing

    Oh. Dat klonk eigenlijk best wel logisch, maar ook niet zo slecht. Ze had niet geweten dat Gabriel wel eens zou kunnen hervallen en dus blijkbaar zelf een geschiedenis had gehad met drugs, maar als dat de enige reden was waarom hij Laurelle had willen beschermen, dan klonk het op zich nog niet zo verkeerd. Alsnog niet helemaal wat Bella had gewild, iets met ware liefde en dat Laurelle de rest van haar leven gelukkig zou zijn, blah, blah, maar... beter. "Maar waarom ben je dan met haar getrouwd?" vroeg ze door, want dat was een vraag die ze dan wel wilde weten. "Lijkt me het beste om als ex-drugsgebruiker niet met een verslaafd iemand te trouwen..." Was het niet dat je beter om alle verleidingen te ontwijken? Al helemaal in een huwelijk, met iemand met wie je behoorlijk veel tijd hoorde door te brengen... Ze begreep in alle eerlijkheid helemaal niets van Gabriel en dat maakte haar nerveus.
  2. [1838/1839] Are we the same

    Nee, Bella wilde er inderdaad niet over praten, Bella wilde nooit over zichzelf praten. Was iets dat ze nooit al goed had gedaan, maar sinds Jacob al helemaal niet meer. Hij had het soms expres gedaan, haar uren over zichzelf laten praten, voor de lol waarschijnlijk, want ze begreep het nut er echt niet van. Hij had al wat hij wilde, toch? Waarom moest hij dan altijd meer grijpen? "Oh, oké," knikte ze maar. "Gelukkig." Of zoiets. Goh, had ze toch liever dat Laurelle maar over de drugs sprak. "Ik heb het nooit gehad op Zweinstein," gaf ze toe. "Wel eens op de uni..." Alweer: bedankt Jacob. Nou, het was in ieder geval een compliment, dat Laurelle haar drugs beter vond... "Waren ze vast niet blij mee, dat je het zo afpakte, als het zo goed spul is..." Meest nutteloze opmerking ooit? Alles wat Bella aan dit gesprek toe had te voegen. "Probeer je alles uit wat je in beslag neemt?"
  3. [1838/1839] A new day, a new fight

    Ja, zou best dat meneer het nodig had, voor zijn nieuwe baan, maar meneer kreeg vast in het dagelijks leven alles al wat hij wilde hebben en Belladonna had er geen zin in. "Het is ook één van de eerste opdrachten die ik moet doen," vertelde ze hem dus een tikje vriendelijk, een tikje kil. "Ik ben een paar dagen," of weken, wat was het verschil, "beginnen te werken in een psychiatrist ziekenhuis, dus u kunt vast wel begrijpen dat het niet alleen om mij gaat, maar ook om de patiënten." Zie je, veel belangrijker dan wat hij ook alweer deed. "Ik weet zeker dat ze zo snel mogelijk iets bestellen voor u," zei Bella vriendelijk, maar beslist, en ze zette snel een stap naar links, in een subtiele poging hem aan de kant te werken.
  4. [1838/1839] The undone and the divine

    Ja, dan regelden hij en Leroy het wel, vond Bella prima, dus ze knikte aardig naar allebei, terwijl ze zich maar bezig hield met haar eigen thee. Maar ja, als ze alleen maar een beetje discussie gingen voeren over het een of ander, dan kwam er niet veel van terecht he. Ja, Bella had eerst Basil leren kennen en daarna Leroy en het had haar niet tot een conclusie geleid toen, dus waarom nu wel? "Misschien kunnen we beter kijken wie er het meeste geschikt is om vader te zijn?" stelde ze zachtjes voor. "Niet dat jullie vast niet allebei goede vaders zullen zijn, maar één zal er vast eerder klaar voor zijn dan de ander..."
  5. [1838/1839] Are we the same

    Hoe gebeurde zoiets? Ja, geen idee, Bella wist het ook niet, ze had ze gewoon allebei op een ander moment ontmoet en allebei zo aardig gevonden dat ze gewoon met ze was blijven afspreken en ondanks dat ze broers waren, had Bella niet echt een reden gezien om ermee te stoppen. Dat soort dingen gebeurden toch? Nou ja, misschien niet, maar... ook weer wel. Wist zij het. "Nee," zei ze verbaasd. "Er is helemaal niets, ik wil ze!" Dat voelde raar om te zeggen, zo hardop, maar met Basil en Leroy was er helemaal niets mis, juist het tegenovergestelde. "Hoezo denk je dat er iets is?" Ze fronste haar wenkbrauwen. "Hebben ze iets tegen je gezegd?" Laurelle, je moest er niet vanuit gaan dat Bella het verschil wist tussen 'geruchten' en geruchten-geruchten, dus ze keek Laurelle alleen niet begrijpend aan en trok even haar schouders op, want nee, ze had hem ook niet betrapt. "Volgens mij heeft hij een verloofde," was haar nutteloze toevoeging. Oh nee, haar nutteloze toevoeging pas echt was dat ze begon te blozen toen Laurelle het ineens had over drugshandel. "Op Zweinstein?" vroeg ze, in een poging om eruit te zien alsof ze nergens wat mee te maken had. "Goh, wat raar. Wie verkoopt er nou drugs aan tieners?" Zij. Tieners hadden veel zakgeld, oké.
  6. [1838/1839] Remains of nothing

    Zie je wel, Bella had gewoon gelijk! Ze glimlachte toch ergens toch wel triomfantelijk, want over het algemeen dacht ze niet echt na over wat mensen wel of niet deden, ze volgden of alle vaste patronen en dan hoefde ze er geen aandacht aan te besteden, of ze gaf niets om wat ze deden en waarom en blah blah. Gabriel was op dit moment de enige uitzondering, eigenlijk, maar dat kwam natuurlijk vanwege Laurelle, want je kon veel over Bella zeggen, maar ze was op haar eigen manier best wel loyaal. Die manier was niet 'ga niet met twee mannen tegelijkertijd naar bed', maar ach. "Als ze het er niet mee eens is, dan gaat ze er gewoon heen zonder je iets te vertellen," gaf Bella toe, dus in hoeverre was Laurelle's protesten iets waar Gabriel zich mee bezig moest houden? Maar verdomme, Gabriel had op zich gelijk met dat Oliver op Zweinstein aanwezig was... "Waarom wil je zo graag dat Laurelle afkickt?" was haar volgende vraag. "Zijn de meeste mannen niet blij met dat ze hun vrouw met iets onder de duim konden houden?" Eh, misschien dat Bella wat rare ideeën over huwelijken had gekregen dankzij Jacob.
  7. [1838/1839] A new day, a new fight

    Vrijdag 7 september 1838 - 's ochtends - een ingrediëntenwinkel op de Wegisweg Ze miste Zweinstein voor geen meter, moest Bella toegeven, nu ze al een paar weken op haar nieuwe functie zat. Oh, ze miste het gebouw wel, hoe groot alles was, hoe geordend haar voorraadkast was, dat ze de enige toverdrankleraar was en dus vaak alleen werkte, behalve op die momenten dat haar leerlingen het klaslokaal met haar deelden, ze miste dat ze niets aan het huishouden hoefde te doen omdat er altijd wel een huiself was die alles uit handen wilde nemen, ze miste dat ze dagelijks Laurelle zag en diens vrolijke gebabbel aan kon horen waarmee al haar problemen leken te verdwijnen. Maar dat was het enige wat ze miste. De rest kon haar gestolen worden. Maar goed, haar nieuwe functie! Heerlijk, om in haar eentje in een kantoor de dranken te maken die haar gevraagd werden. Soms was er een heel specifiek recept die ze moest volgen, andere momenten kon ze meer experimenteren zolang ze het juiste effect maar behaalde, andere momenten was het helemaal vrij, want dan moest er gewoon 'iets' zijn dat de persoon kon helpen en dan moest Bella het maar uitzoeken. Heerlijk, vond ze dat, die eeuwige puzzel, het eeuwige uitproberen en uitzoeken wat er beter kon, waar ze wat aan kon veranderen, het geëxperimenteer op patiënten. Ja, ze waren mensen, maar uiteindelijk kwam het haast altijd wel goed! Ditmaal was het niet helemaal goed gegaan, echter. Er was iemand die zijn magie niet had kunnen controleren omdat hij steeds waanbeelden zag, dus Bella had geprobeerd een manier te vinden om zijn magische krachten wat te... beteugelen. Was helaas redelijk verkeerd gelopen, wist ze ook weer dat dat niet kon, maar nu was het alleen nog maar erger geworden met zijn uitspattingen, dus dan maar op zoek naar een toverdrank die hem kon kalmeren. Helaas was er een ingrediënt die ze echt heel nodig had, maar heel moeilijk te vinden was. Ze was al bij drie winkels langs geweest, maar het was eindelijk de vierde waar ze haar slag had geslagen. Of had willen slagen, want net terwijl ze naar het potje kruid reikte, reikte er een andere hand heen. "Oh sorry, ik heb dit echt heel erg nodig," glimlachte Bella vriendelijk. "Vind je het erg?" Privé!
  8. [1838/1839] Remains of nothing

    Tja, nee, ja, het was inderdaad gewoon een baan, niets bijzonders, vandaar dat Bella gewoon naar hem glimlachte. Het was niet wat ze wilde weten en dus ook niets waarvoor ze hem naar de guillotine zou brengen, aardig he? "Nee, niet echt," gaf ze eerlijk toe. "Daarom stop ik er ook mee. Volgend jaar ga ik bij een ziekenhuis aan de slag." Ze haalde haar schouders op, eigenlijk niet van plan om in detail uit te gaan leggen waarom ze was gestopt en of ze daar spijt van had of niet, het was gewoon maar een baan. Een ex-baan, nu. Twee jaar en alweer bevrijd van Zweinstein, hoera! "Laurelle ging ook stoppen, hoorde ik? Komt dat door jou?"
  9. [1837/1838] If I keep my eyes closed

    Ja, nee, eh, op zich moest het inderdaad nog afgemaakt worden ook al was het allang verpest, maar ze kon dat natuurlijk niet zo tegen Basil zeggen, want dan kwam er teveel nadruk liggen op wat ze eigenlijk aan het doen was en daar had ze weinig zin in. "Hm, eigenlijk wel," gaf ze dus ook maar toe, al zou het in haar geval zijn dat ze de toverdrank weggooide, de ketel in de week zette en alle ingrediënten weer netjes opruimde voor de volgende keer. Ja, ze hield haar kantoor graag opgeruimd. Dat voorkwam ontploffingen. "Dus misschien over... een uur afspreken?" vroeg ze maar vriendelijk, terwijl ze een blik wierp op de klok. Zou wel moeten. "Of anderhalf uur..." Lastig, lastig.
  10. [1838/1839] Remains of nothing

    Hij proefde geen verschil met andere kruidenthee, nou, prima, want dan had ze best een goede thee gebrouwen, toch? Bella glimlachte dus ook lief. "Hoeft ook niet," vertelde ze hem dus maar. "Sowieso, veel kruiden zijn gewoon bitter als je die op zichzelf als thee gebruikt, dus dan beter om te mengen met kruiden die sowieso al lekker smaken. Zoals munt, proef je dat?" Hij wist wel wat munt was, toch? Want mocht dat niet zo zijn, dan gaf ze het helemaal op. "Oh, ja," knikte ze afwezig, terwijl ze even naar de hapjes staarde. "Niet?" Wat was er aan haar dat niet 'keukenprinses' schreeuwde? Behalve alles, waarschijnlijk. "Toverdranken is niet zoveel anders, toch?" vroeg ze, terwijl ze haar schouders ophaalde en eindelijk ging zitten op de stoel tegenover zijn bureau. "Het is allemaal veel hetzelfde. Je gooit een stel ingrediënten ergens in en af en toe roer je wat." Ze blies wat in haar kopje en staarde over de rand naar Gabriel. "Vind je je baan leuk?"
  11. [1838/1839] The undone and the divine

    Ergens was ze er wel teleurgesteld over dat er geen directe chaos ontstond, maar het was niet alsof ze echt anders had verwacht met Leroy en Basil. Ze hadden tot nu toe nergens echt moeilijk over gedaan, wisten zo'n beetje van elkaar af, maar het was nooit in een vechtpartij geëindigd en dat was eigenlijk precies waarom Bella met hen allebei datete. Ze waren... rustig. Kalm. Deden bijna altijd precies wat je van ze verwachtte. Betekende niet dat ze zwanger van één van hen had moeten raken, dat was eigenlijk een beetje onhandig... maar toch. "Ik ben bang van niet," zei ze, met een kleine hint van verontschuldiging, maar ook niet al te erg. "Het gebeurde snel achter elkaar." Ze wist niet in hoeveel detail ze ooit met elkaar hadden gesproken, als ze dat ooit hadden gedaan überhaupt, maar ehm, mochten ze niet door hebben dat Bella echt heel snel wisselde, dan nu wel. Hoera. "Ik ben uitgerekend in januari," knikte ze naar hen toe. "Dat is op zich nog ver weg, maar hoe eerder, hoe beter, eigenlijk." En dan met wie ze wilde trouwen... Even keek Bella van Basil naar Leroy en weer terug, maar uiteindelijk haalde ze haar schouders op. "Ik denk dat jullie dat het beste zelf kunnen beslissen." Het maakte haar verrassend weinig uit, eigenlijk. Goh, misschien was dat een slecht teken, Bella.
  12. [1838/1839] Remains of nothing

    Soms waren mensen zo makkelijk te manipuleren, het was eigenlijk een wonder dat ze het niet vaker deed. Oh, waarschijnlijk omdat mensen haar vermoeiden en ze er nooit echt goed in was om nou precies te bedenken wat ze wilden op de momenten dat het echt nodig was, maar Gabriel was in ieder geval op dit moment makkelijk, dus enthousiast begon ze alvast haar picknickmand maar uit te pakken, voordat hij van gedachten kon wisselen. "Nee, nee," beloofde ze hem, "niet te lang." Oh ja, de thee! Snel schonk ze twee kopjes in, hoewel ze natuurlijk niet van plan was de tweede zelf te drinken. "Eén van mijn eigen recept," babbelde ze vrolijk door, haar uiterste best zo Laurelle mogelijk te zijn. "Maar er zit honing in, als je dat lust? En wat andere kruiden, een goede thee voor je weerstand." Ze schoof het kopje zijn kant op en begon zich maar bezig te houden met het uitstallen van verschillende bakjes met hapjes. "Is de thee goed?" vroeg ze, om hem aan te sporen wat sneller te drinken.
  13. [1837/1838] If I keep my eyes closed

    Aha. Aha was het meest veelzeggende en nietszeggende woord in de Engelse taal, besloot Bella, want het kon zowel betekenen dat hij er niets van geloofde en later door zou gaan vragen (of gewoon de schouwers zou halen, maar ze hoopte maar dat hij loyaal genoeg was aan haar dat hij haar op zijn minst wat gelegenheid zou geven om dingen uit te leggen), of dat hij het gewoon allemaal zou laten liggen en niets verdachts had gezien. Je wist het maar niet en juist daarvan werd Bella zo nerveus. Konden dingen niet gewoon eens een keer gaan zoals ze hoorden te gaan? Oh wacht, haar hele leven ging niet zoals het hoorde. Hahaha. Ze wierp een blik op de ketel en vroeg zich af wat er zou gebeuren als ze het zou opdrinken. Vast niet genoeg om haar te vermoorden, helaas. "Oh nee, hoor," glimlachte ze lief naar hem. "Totaal niet. Wil je dat ik mee ga of wil je er nu al heen? We kunnen wel afspreken in het restaurant?"
  14. [1838/1839] Are we the same

    Bella zuchtte, vermoeid. Ze hield van Laurelle, echt waar, maar ze hield vooral van de Laurelle die dagenlang over zichzelf kon praten, die zich niet voor kon stellen dat iets in haar leven niet om haar zou draaien. Maar Laurelle was ook het type dat zich met beide handen vastklauwde aan iets als ze het wilde hebben en blijkbaar was dat op dit moment informatie over Bella's relatie met haar broers. "Het was niet echt een plan," mompelde Bella, terwijl ze haar schouders ophaalde. "Het gebeurde gewoon vanzelf." Ze had ze allebei rustig gevonden, fijn om mee samen te zijn. "Ik heb ze er niet over horen klagen." Ze vermoedde eerlijk gezegd dat ze het allebei gewoon negeerden, net zolang tot de ander ooit zou ophouden, waarschijnlijk. Bella dwong zichzelf om te giechelen over Laurelle's opmerking over professor Silvershore, gewoon omdat het zo hoorde, je hoorde over dat soort dingen te giechelen, niet met een knalrood hoofd proberen om tachtig excuses te hebben zodat je kon wegvluchten uit dit soort gesprekken. "Ik heb wel eens geruchten over hem en een paar leerlingen gehoord, maar dacht nooit dat het serieus was. Nou ja, Romana is het in ieder geval niet gelukt."
  15. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Nou, fijn om te weten dat ze eindelijk een uitnodiging zou krijgen. Ze knikte maar naar Gabriel, want ugh, mensen. Kon hij nu weg gaan? Oh kijk, dat was hij zelf al van plan, kwam goed uit. Bella haalde haar schouders op. "Waar de meeste drank is, waarschijnlijk. Haar kantoor? Anders de lerarenkamer, of de leerlingenkamer." En zo niet, dan lag ze ergens in een hoekje met een gestolen fles, maar dan zou Bella haar ook niet meer kunnen vinden. "Succes," vertelde ze Gabriel nog, voor ze weg liep. Hij zocht het zelf maar uit. Finished!
×