Jump to content

Belladonna Astoria

Heksen Hoog
  • Content count

    132
  • Joined

  • Last visited

    Never
  • Days Won

    7

Belladonna Astoria last won the day on August 6 2018

Belladonna Astoria had the most liked content!

About Belladonna Astoria

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Gianna

Profile Fields

  1. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Nou, fijn om te weten dat ze eindelijk een uitnodiging zou krijgen. Ze knikte maar naar Gabriel, want ugh, mensen. Kon hij nu weg gaan? Oh kijk, dat was hij zelf al van plan, kwam goed uit. Bella haalde haar schouders op. "Waar de meeste drank is, waarschijnlijk. Haar kantoor? Anders de lerarenkamer, of de leerlingenkamer." En zo niet, dan lag ze ergens in een hoekje met een gestolen fles, maar dan zou Bella haar ook niet meer kunnen vinden. "Succes," vertelde ze Gabriel nog, voor ze weg liep. Hij zocht het zelf maar uit. Finished!
  2. [1838/1839] Are we the same

    Bella glimlachte heel even, wat eigenlijk nauwelijks gebeurde, als er iemand op Zweinstein een resting bitchface had was het Belladonna wel, maar het was gewoon Laurelle die net iets bij haar naar boven kon brengen wat niemand anders tot nu toe gelukt was. Genoeg om haar in ieder geval even te laten glimlachen, want natuurlijk wist Laurelle niet wie Ramona was. "De meesten zijn ook zo stil," was haar volgende mening, wat op zich waar was. Zijzelf was ook graag zo stil geweest, zo stil dat Bella zich eigenlijk afvroeg waarom ze ooit van mening was geweest dat ze zelf voor de klas moest gaan staan. "Ehm..." Bella bloosde ongemakkelijk, terwijl ze koppig door het dagboek heen bleef bladeren, alsof ze de aandacht daar weer op kon fixeren. Ze wist niet wat het goede woord was, misschien was er gewoon helemaal geen goed woord, en dat had haar eigenlijk best wel bevallen. En toen begon Laurelle ook nog eens daarover te praten en werd Bella al helemaal knalrood. "Nee, nee, ik wist dat het twee verschillende mannen waren..." Ze waren ook best anders, op subtiele wijze, een manier die de meesten niet zouden begrijpen, maar Bella wel. "Oh, zo vermoeiend is het niet... zolang je je agenda maar goed afstemt." En tadaa, waar waren Laurelle's broers sterren in? Oh ja, daarin. "Oh kijk, Ramona is verliefd op professor Evergreen."
  3. [1838/1839] Remains of nothing

    Ja, nee, Bella mocht hem ook totaal niet. Ze wist niet eens wat het per se was, maar er was gewoon iets aan Gabriel geweest waardoor ze hem voor geen meter vertrouwde. Misschien omdat hij gewoon plotseling nieuw binnen was gevallen in haar leven. Ze had nou eenmaal wat problemen met mensen vertrouwen en Gabriel was nieuw en onverwachts en tegelijkertijd belangrijk, omdat hij met Laurelle getrouwd was. Dus was het echt zo erg dat ze hem niet vertrouwde? Niet dat ze dat zei, hoor, in plaats daarvan zakte ze netjes in de stoel tegenover hem en glimlachte ze toegeeflijk. "Nou ja, ik dacht dat dat niet helemaal eerlijk was," zei ze, terwijl ze even haar schouders optrok. "Ik heb je nooit echt een kans gegeven en daar wil ik me eigenlijk over verontschuldigen." Ja, blabla, hij had nog werk te doen, blablabla. "Maar als je het niet wilt..." zei ze, een tikje zielig. "Dan begrijp ik het, hoor." Ze maakte aanstalten om naar de mand te reiken.
  4. [1837/1838] If I keep my eyes closed

    Wat ze aan het maken was? Er kroop een blos over Bella's wang, onbedoeld, die ze chagrijnig weg probeerde te denken, want kon haar lichaam haar voor één keer niet verraden, dank je wel? "Oh, niets bijzonders," zei ze, zo luchtig mogelijk, maar Bella was nooit echt goed geweest in luchtig. "Een concentratiedrankje, voor de leerlingen met tentamens." Nou ja, dat was niet helemaal verkeerd, toch? Alleen vertelde ze er gewoon maar niet bij dat ze die door een paar leerlingen als drugs liet verkopen, omdat het kon. In ieder geval ging ze snel verder, misschien eigenlijk iets te snel om dit te kunnen verkopen zonder dat het problemen opleverde, maar dat was prima, ze zou het later wel allemaal weggooien, maar ze moest nu gewoon net doen alsof alles normaal was. "Ah, dat is vervelend," knikte ze meelevend naar hem, terwijl ze wat ingrediënten ruw in de ketel gooide. Er ontplofte iets en ze wuifde snel de rook weg, hopelijk op een manier dat Basil dacht dat het erbij hoorde. "Wil je zo wat gaan eten?" vroeg ze, terwijl ze het vuur wat zachter zette. "Ik ben hier zo klaar..." En ze wilde graag weg om hem af te leiden. "We kunnen naar ons favoriete restaurant op de Wegisweg?" Er was een nieuwe, maar Basil en Bella waren allebei niet zo dol op nieuwe dingen uitproberen. Liever alles wat vertrouwd was.
  5. [1838/1839] Remains of nothing

    Maandag 25 juni 1838 - 's middags - Gabriels kantoor Ik weet niet of Laurelle en Gabriel zo onderhand al getrouwd zijn, maar ach, Bella had nog steeds zo haar mening over Gabriel en dat was dat ze hem voor geen meter vertrouwde en hoewel ze de afgelopen maanden hem vooral had gegeneerd op een manier waarop Laurelle trots kon zijn, vond ze dat het nu eens tijd was om er wat aan te gaan doen. Want ze zou zelf binnenkort deel uitmaken van de familie en dan wilde ze weten met wie ze te maken had. Dus, dit keer kwam ze met een stralende glimlach zijn kantoor binnen (die glimlach voelde raar aan op haar gezicht, normaal lachte ze niet zoveel). "Weet je," vertelde ze hem, "Ik bedacht me net dat onze eerste ontmoeting gewoon een ramp was. Dus ik dacht, misschien kan ik het goed voor je maken?" Ze zette een mand op zijn bureau neer, zo hup op waar hij dan ook mee bezig was. "Ik heb speciale thee voor je gebrouwen, één die extra energie is en goed is voor je weerstand. En ik heb wat lekkere hapjes gemaakt en zo, dus, heb je zin in een kopje thee en elkaar opnieuw een beetje beter te leren kennen?" Dit was totaal niet verdacht, toch? Privé!
  6. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Misschien had ze medelijden met Gabriel moeten hebben of misschien moest ze niet zo ruimschoots de kans van Laurelle kiezen, vooral nu bleek dat Laurelle misschien wat dingen verzwegen had gehouden die over het algemeen best belangrijk waren om aan mensen te vertellen, maar ze wilde gewoon niet. Gabriel was degene die plotseling haar leven in was gewandeld met het nieuws dat hij met haar beste vriendin ging trouwen en dat hoefde ze niet te vertrouwen, toch? Ja, misschien lag het er enigszins aan dat ze zelf wat slechte ervaringen had met verloofdes en blabla, maar was dat echt haar probleem? "Nee," zei ze kil. "Als ze iets niet leuk vindt om te doen, doet ze het gewoon niet." Dus, Gabriel, trok daar maar je conclusies over. En dat Gabriel niet wist wat Bella wilde dat hij zei was ook niet haar probleem. Ze wist het zelf eigenlijk ook niet. "Nou, dat is fijn," zei ze, op dezelfde ijzige toon als zonet. "Nu zijn al mijn bezwaren zo maar verdwenen." Ugh.
  7. [1838/1839] Are we the same

    Tja, waarom de leerlingen Laurelle niet mochten was eigenlijk niet zo'n moeilijke vraag om te beantwoorden. "Ze zegt hier dat je een antwoord bij haar hebt foutgerekend op een proefwerk terwijl je precies hetzelfde antwoord bij haar buurvrouw hebt goedgekeurd." Bella tsskte zachtjes. "Ik weet niet of je wist dat ze had afgekeken of niet..." Voor zover Bella wist had Laurelle de neiging om gewoon willekeurig een cijfer te bepalen, dat had ze tenminste gezien die ene keer dat Laurelle geen zin had om een hele stapel proefwerken na te kijken en dus alles zomaar becijferde. Niet dat Belladonna zo dol was op proefwerken nakijken... daarom gaf ze ze eigenlijk niet. De leerlingen kregen cijfers gebaseerd op hoe weinig hun ketel ontplofte tijdens een les. Het record was vierendertig keer. Die idioot had ze verboden om ooit nog een ketel aan te raken. "Je broers doen heus wel wat," verdedigde Belladonna ze, maar op zich, juist het feit dat ze zo weinig deden, dat ze gewoon hun leven leidden en probeerden zich zo braaf mogelijk aan de regels te houden, was precies waarom Bella ze zo heerlijk vond. Ze waren... rustig. Je wist precies wat ze gingen doen. "En misschien is bevriend een beetje een verkeerd woord..." Nou ja, vrienden zag je af en toe ook wel naakt, toch? "Maar het is niet zo interessant allemaal, hoor." Tenminste, niet zo interessant als dat Bella er plotseling achter was gekomen dat Laurelle ineens verloofd was. Dat was interessant geweest.
  8. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Sorry, maar was dat raar? Dat ze erom gaf dat haar vriendin met een goed persoon zou trouwen of niet? Wat was het alternatief, dat ze Laurelle maar naar de haaien gooide en gewoon vrolijk van de kust af zou zwaaien als Laurelle in stukken gescheurd zou worden? Gewoon vrolijk allemaal 'ja' en 'amen' op zeggen, omdat iemand anders het voor haar bepaald had? "Ik hoor ineens uit het niets dat mijn beste vriendin gaat trouwen," antwoordde ze kil, "mag het dat ik wat vragen heb?" En hij hoefde heus niet zijn hele leven perfect voor elkaar te hebben, hoor, Belladonna was dan wel hypocriet, maar niet zo erg, maar hij mocht wel minder doen alsof ze hem persoonlijk aan het martelen was. "Ja, dat boeit me," beet ze dus ook naar hem toe, want natuurlijk boeide haar dat. "Waarom is het zo raar dat ik iets geef om Laurelle of haar kinderen?" Ja, Gabriel, geef daar maar eens antwoord op.
  9. [1838/1839] Are we the same

    Belladonna was niet echt het giechelende type, nooit echt geweest ook. In de tijd dat ze op Zweinstein zat (als leerling) en groepjes meiden 's nachts lagen te giechelen over wie van de jongens hen dit keer had aangesproken, was Bella daar nooit onderdeel van geweest. Ten eerste spraken jongens haar niet aan en ten tweede... ze wist niet eens hoe ze moest giechelen, dacht ze. Dus ondanks dat ze daar nu wel enigszins de neiging toe voelde, glimlachte ze alleen maar terwijl ze een selectie maakte van de dagboeken die nu voor hen lagen. "Ene Ramona," las ze voor, voordat ze het boek opende en er doorheen bladerde. "Oh au, dat meisje mag jou niet." Eh, had zij Laurelle iets te vertellen? Bella gluurde over de rand van het dagboek heen. "Nee, eigenlijk niet, hoezo?" Spontaan begon ze te denken aan alles wat ze de afgelopen vijf jaar had gedaan. Hoe was Laurelle daar achter gekomen?
  10. [1838/1839] The undone and the divine

    Woensdag 13 juni 1838 - 's middags - een tafeltje in het theehuis De Schone Roos Op zich had Belladonna dit beter kunnen aanpakken, dat wist ze ook heus wel, maar Bella was een beetje het type dat vond dat als ze toch al een fout had gemaakt, ze net zo goed de rest kon doen op de manier van hoe zij het wilde en niet per se hoe het allemaal hoorde. Want in principe had ze niet moeten gaan sleutelen aan het recept voor het anti-conceptiedrankje dat ze nam, in principe zou ze niet met twee mannen naar bed moeten gaan op een tempo van dat ze niet kon zeggen van wie ze nou precies zwanger was en in principe zou ze het ook niet aan hen allebei tegelijkertijd moeten willen vertellen nu, maar nogmaals: de eerste fout was al gemaakt dus als ze toch de afgrond in geslingerd werd, dan het liefste op een manier waarbij ze nog wat uitzicht had. En dat was overigens de samenvatting van de twee jaar dat ze leraar was geweest. Het was verbazingwekkend en tegelijkertijd ook weer niet, maar Basil en Leroy kwamen allebei op precies hetzelfde moment aan. Bella wuifde even om aan te geven dat ja, ze echt naar dit theehuis moesten komen en naar dit specifieke tafeltje waar ze alvast een beker thee voor zich had staan (een thee met een lichte oppepper erin, nee, niet drank) en ja, dat ze er allebei moesten zitten. "Ik ben zwanger," besloot ze maar direct met de deur in huis te vallen. Heerlijk dit, eigenlijk. "En ik weet niet wie de vader is, eerlijk gezegd, één van jullie twee." Tevreden nam ze een slok thee. Privé!
  11. [1837/1838] If I keep my eyes closed

    Ze werd er nerveus van dat Basil zo naar de ingrediënten staarde, alsof hij alles stond te memoriseren zodat hij straks in een boek op kon gaan zoeken waar wat voor was, maar dat was niet echt wat hij zou doen, toch? Basil wilde dan wel graag dingen op zijn manier, maar ze had hem nog niet erop betrapt dat hij haar niet geloofde of vertrouwde, en dus moest ze kalmeren en gewoon verder gaan met wat ze deed, dan zou hij niets merken. Hoopte ze. "Oh, mijn dag is wel oké geweest," zei ze luchtig, terwijl ze zichzelf dwong de ketel los te laten en door te gaan met het snijden van de kruiden die ze gebruikte. "Je weet hoe de leerlingen zijn, altijd wel chaos, maar over het algemeen liep het best goed allemaal." Dacht ze, hoopte ze. Ze had tenminste niet gemerkt dat er plotseling een lichaamsdeel in haar lokaal lag, dus dan was het allemaal wel goed toch? "Oh, kun je me dat potje even aanreiken?" vroeg ze, terwijl ze knikte naar de wand achter hem. "Rood poeder, witte deksel." Dat klonk normaal, toch? Alsof ze hem vertrouwde? Alsof ze niet gillend weg wilde vluchten? "En de jouwe? Is dat gedoe met dat formulier al opgelost?"
  12. [1838/1839] Are we the same

    Zaterdag 2 juni 1838 - 's middags - op twee stoelen voor de open haard Het was de dag na het einde van het jaar en dus was er eigenlijk geen beter moment om rond te hangen in de leerlingenkamer van Huffelpuf. Alle leerlingen waren weg, alles was netjes schoongemaakt door de huiselven en de stoelen waren behoorlijk comfortabel. Ja, natuurlijk hadden ze zelf allang kunnen vertrekken, maar Bella had eigenlijk nergens om heen te gaan en wat Laurelle allemaal uitspookte wist waarschijnlijk Laurelle niet eens, dus zaten ze hier in de leerlingenkamer, de drank op te drinken die de leerlingen hadden achtergelaten. "Denken ze soms dat niemand dit vindt?" vroeg Belladonna, terwijl ze twee glazen rum inschonk. "Achter een plant is nou eenmaal niet de beste verstopplek, wees nou eerlijk." Domme leerlingen, eigenlijk. Nou ja, zelf was ze vast niet veel slimmer geweest destijds... "Eigenlijk vraag ik me af of iemand een dagboek heeft achtergelaten of zoiets, denk je dat we dat kunnen vinden?" Privacywetgeving bestond nog niet in 1838, oké. Privé!
  13. [1837/1838] If I keep my eyes closed

    Nee, Belladonna was het ook niet gewend dat Basil zomaar ineens langs kwam. Had hij in hun hele tijd samen nooit gedaan en dus toen er iemand op de deur klopte ging ze er vanuit dat het Laurelle was of Tristan of een leerling of zoiets. Ze vervloekte zichzelf eigenlijk, dat ze de deur niet gewoon op slot had gedaan voordat ze zo vrolijk de nieuwe portie drugs was gaan maken. Maar nu stond Basil ineens binnen in haar kantoor en overal stonden ingrediënten en iedereen die toverdranken had gestudeerd kon het wel een beetje bij elkaar koppelen, maar hopelijk Basil niet, want ze had echt geen tijd om alles op te ruimen. "Oh nee, hoor," probeerde ze vrolijk te klinken, gewoon vrolijk zoals ze elke keer was als ze bij Basil in de buurt was en niet alsof haar handen nu trilden en ze het liefste alles weg wilde toveren, zo hup, het raam uit, maar dat niet kon omdat dat juist zo verdacht was. "Ik vind het altijd leuk als je langs komt!" Ze wierp een halve blik op het boek, de titel kwam haar enigszins bekend voor, en drukte toen even een kus op zijn mond ter begroeting, waarna ze zich weer terug trok naar de tafel. Als ze gewoon verder ging dan leek het alsof het gewoon haar werk was, toch? "Leuk dat boek, trouwens," zei ze maar, terwijl ze een beetje in haar ketel roerde. "Lief dat je aan me dacht."
  14. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Ja, eigenlijk was het best wel een kruisverhoor, maar dat betekende niet direct dat Gabriel dat ook moest vinden. Bella fronste haar wenkbrauwen, want hoezo wilde hij niet gewoon een paar simpele vragen beantwoorden? Hij had toch wel in de gaten dat ze één van Laurelle's beste vriendinnen was en dus een beetje beschermend was, was heel logisch. Er waren veel ergere vragen die ze kon stellen dan waarom wil je met haar trouwen, hoor. "Ah, Leroy." Dat verklaarde wel het een en ander. Bella vond hem leuk, hoor, anders spendeerde ze geen tijd met hem, maar hij was wel... Leroy. "Ik zeg toch ook niet dat dat moet?" beet ze terug, terwijl ze haar armen over elkaar heen sloeg. "Je kunt er echt niet tegen als iemand je een paar vragen stelt, he." Paste eigenlijk wel bij Laurelle, moest Bella toegeven, maar Laurelle fladderde er gewoon vandoor, alsof ze geen enkele zorg in de wereld had, terwijl Gabriel bleef staan en vechten. Dat ging dan wel weer niet samen. "Heb je ervaring met kinderen?"
  15. [1837/1838] Close your eyes and pray for change

    Belladonna kon zelf wel beslissen of ze zich er zorgen over wilde maken, dank je wel, Gabriel, dus ze sloeg haar armen over elkaar heen en bekeek hem met een frons. Hij ging zijn uiterste best voor haar doen, uhuh, alsof Belladonna geen ervaring had met mannen die een interessant idee hadden over wat hun uiterste best doen voor iemand was. Dat was hetzelfde argument dat haar eigen, lieftallige man altijd had gebruikt, over dat hij het beste voor haar wilde. "Weduwe," zei ze, een tikje te hard, een tikje te aanwezig. "Maar ik date ook met Laurelle's broer, dus." Ja, eh, vraag maar niet met welke, want dat was een vraag waar Bella zelf ook geen antwoord op wist, maar het punt was: ze was in Laurelle's leven en ze ging niet weg en als Gabriel zo graag een belofte wilde doen kon hij maar net zo goed aan zichzelf beloven dat Belladonna hem kon vermoorden als ze wilde. Ze was een beetje aan het projecteren nu, had ze ook heus wel door, maar sorry, hoor. "Waarom wil je met haar trouwen, dan? Als jullie elkaar niet goed kennen?"
×