Jump to content

Aviana Fox

Zwadderich Zesdejaars
  • Content count

    52
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Aviana Fox last won the day on December 20 2017

Aviana Fox had the most liked content!

About Aviana Fox

OOC Profiel Informatie

  • Naam
    Lily

Profile Fields

Recent Profile Visitors

247 profile views
  1. “Niet veel mensen verwachten het”, zuchtte ze, “ik ben ook meestal niet zo van het vertellen hoor want dan komen er vragen en waarom zou ik de moeite doen”, ze glimlachte even vaagjes. Het was veel, zoveel, makkelijker om je gewoon aan te passen om mee te fladderen met de stroom in maar er wel iets boven zodat je meteen de andere kant, of helemaal naar boven kon vliegen als het te druk, te veel, te bedrukkend, en te dwingend werd. “Maar ik denk dat ik plekken pas echt kan waarderen als het.. leger is. Deze ruimte bijvoorbeeld dit is een verhaal om te vertellen niet? Die avond dat we dansten toen er niemand was, maar als die vol was dan was het gewoon een avond geweest waar iedereen danste en je gewoon maar meedeed omdat dat is wat ze van je willen”. Uiteindelijk was dat het. Uiteindelijk kon ze niet helpen dat ze de neiging had zich aan te passen aan haar omgeving en alleen als er geen mensen waren om iets van haar te vragen kon ze zien wat ze zichzelf zou vragen. Ze hield haar hoofd even schuin en keek hem vragend aan terwijl ze hem stevig vastgreep om overeind te blijven na die draai. “Is het beter? Om vaak alleen te zijn? Ze zou het nooit kunnen. Ze was niet zo ingesteld. Maar ze was wel nieuwsgierig.
  2. [1836/1837] A story of snakes

    Een vogel, daar kon ze zich wel in vinden! En even zuchtte ze opgelucht, er niet echt bij stilstaand hoe vreemd het allebei was dat ze zo wanhopig opzoek was naar een aanknooppunt dat ze opluchting vond in kleine gelijkenissen (en dat de gelijkenis waarschijnlijk was dat ze allebei graag vleugels hadden om weg te vliegen). Daten is leuk jongens. “Een vogel klinkt wel goed, ik heb ook altijd willen vliegen. Maar ik denk zelf een bij of een vlinder want dan ben je kleiner en dan kan je op veel meer plekken komen, plus je mag de hele tijd bij bloemen zijn en wie wil dat nou niet”, achteloos pakte ze een bloem uit de vaas op hun tafeltje (dat er was voor de convinence van de aestetic van mijn post) en stak deze in haar haren. “Oh en ik neem meestal niet zoveel suiker hoor ik was gewoon… Afgeleid” Dat was aardiger dan zeggen dan ik vind je zo saai dat ik iets te doen wilde hebben. En nu was ze ook nog vergeten een vraag te stellen zodat het gesprek verder zou gaan!
  3. Ze had Richard Ingram nooit echt opgemerkt. Had nooit een slechte mening over hem gehad tot dat ze in de frame van zijn geliefde gedwongen was, maar had eveneens nooit een goede mening over hem gehad. Hij was gewoon Richard, hij zat in haar jaar en kwam redelijk intelligent over dus ze bestookte hem zo nu en dan met een hele hoop vragen voor huiswerk. (Aviana was ontzettend slecht in school voor als je het nog niet wist, een van de redenen dat ze nu in deze situatie zat, en linkte Richards stilte onbewust aan intelligentie omdat ze best wel goed ging op stereotypen. Maar verder had ze gewoon nooit echt over hem nagedacht. En toen ze in dit frame gedwongen werd had ze niet echt iets positiefs gezien, hoe graag zo ook wilde want ze was een geforceerde optimist. Ze was niet al te optimistisch ingesteld (mensen als parasieten zien was nu niet de meest mooie blik op het leven), maar ze wist wel dat als je optimistisch was alles makkelijker was, en ze hield van makkelijk dus probeerde zichzelf die mindset aan te leren. Maar nu, nu ze hem zo zag, zo oprecht, zo makkelijk omgaand met het feit dat hij niet echt kon dansen maar het maar voor lief nemen en het toch doen, er toch van te lijken genieten en met een soort vrijheid die ze aan die van haar kon meten. Nu had ze voor het eerst een oprecht positieve indruk van Richard Ingram. Een indruk die niet gestuurd werd door de eisen van haar zus of door haar eigen eisen om die rooskleurige bril op te willen zetten zelfs al was deze eigenlijk te groot voor haar hoofd en viel die er dus steeds weer af. Nee, het was gewoon echt en het voelde voor heel even goed. “Maakt het uit” fluisterde ze opgewekt, want voor haar maakte het niet echt uit. Ze sloot zich graag af voor de wereld en de wereld maakte dat nu alleen maar makkelijk. “Ik dans niet met hen dus iedereen behalve jou kan me nu niet echt schelen”, ze lachte even luid en zwaaide naar een vriendinnetje van haar dat net de deur uit ging. “Vind je niet dat de wereld net iets beter is als er bijna geen mensen zijn”, ze hield haar hoofd schuin, “ ik stiekem wel maar niet doorvertellen hoor!. Aviana was het type dronk dat ging ratelen en net wat opener werd dan normaal van drank.
  4. Ze wist niet eens waarom ze naar Richard opzoek was geweest. Tabitha was niet hier op dit moment, ze hadden geen Verplichte Koppeldingen™ om te doen, en heel eerlijk het was niet alsof het nou echt leuk was tussen haar en Richard. Maar ze waren nu al een tijdje bezig, Aviana vroeg zich af hoelang het nog ging duren voor hij het eindelijk uit ging maken (zij eh kon dat niet doen) wat hij leek het ook niet echt naar zijn zin te hebben, en het was zo makkelijk om in een soort gewoonte te vallen als je een tijdje met iets bezig was. Om de sleur maar gewoon te accepteren en.. Kijk zie je dit was waarom ze altijd wegging, dan gebeurde dit nooit. Maar het was wel een soort van gebeurd en daar had ze veel minder bij stil gestaan als Richard niet eens had besloten hij interesse in haar ging tonen. Dat was zo anders dan normaal dat je ineens heel snel besefte wat normaal was, en stil moest staan bij hoeveel beter dit dan normaal was, en wat dat over normaal zei. Aviana hield van dansen, inderdaad, en daarom dus vooral niet van stil staan. “Ja ik hou van dansen, we kunnen dansen als je wilt?”, vroeg ze snel, omdat ze eindelijk iets konden doen wat zij leuk vond. Iets drinken was prima maar het was niet wat ze wilde en waar ze op alle andere momenten zou settelen voor prima was ze nu al hun hele ‘relatie’ bezig met settelen dus een beetje proberen het deze kant op te sturen kon geen kwaad toch. Kijk zie je dit was het probleem met blijven als het kut was, het maakte je egoïstisch op de momenten dat het leuk was.
  5. [1836/1837] A story of snakes

    Ze wist niet wat ze moest zeggen, dat gebeurde niet vaak want Aviana was spraakzaam (te spraakzaam soms) en wist overal wel een gesprek uit de halen. Maar wat zei je op iemand die overal en iets negatiefs van wist te maken en de algemene sfeer van het gesprek gewoon naar beneden haalde. Punt was, meestal zei ze ‘doei dit was gezellig laten we vaker afspreken’ en negeerde vervolgens het bestaan van die persoon voor zo ver dat mogelijk was zonder onaardig te lijken. Kon nu niet. Iets met niet weg mogen. “Ik denk dat het helemaal niet erg is om je een hamster te voelen niet? Ik bedoel volgens mij zijn hamsters heel geliefd, en ik weet niet ik denk dat ik het zelf niet zou hebben. Als je elk dier zou kunnen zijn welk dier zou je dan willen zijn”. Ja, een tragisch smalltalk cliche maar hij moest het er maar mee doen. “Wil je nog suiker in je thee trouwens? Dan moeten we nieuwe vragen want deze is bijna op”. Omdat ze zelf de halve pot erin leeg gemikt had uit verveling en dan moest ze iets om handen hebben. En suiker klontjes zien smelten was best leuk.
  6. [1836/1837] A story of snakes

    Ja ze moest toegeven dat deze reactie inderdaad een beetje teleurstellend was. Misschien was Richard gewoon van zichzelf nieuwsgierig en stelde hij veel vragen, en dat was dan wie hij was. Maar als dat al zijn persoonlijkheid was dan kon hij toch iets interessanter vragen? Iets met meer enthousiasme? Iets waar ze misschien op door had kunnen vragen, iets anders dan deze vraag waar ze ten eerste geen antwoord op wist (hoe moest zij dat weten) en waar ten tweede ook geen gesprek uit te halen was. “Ehm”, heel even keek ze teleurgesteld in de conversatie want Aviana hield van interessante mensen. Dat was waarom ze zo snel wisselede van haar favoriete persoon ter wereld omdat alles haar interesse wekte maakt niks het vast kon houden. Maar toen bedacht ze dat ze dit moest doen, en dat het niet Richards schuld was dat Tabitha haar hier toe dwong en dat hij geen nare tijd hoefde te hebben omdat zij het niet naar haar zin had. “Ik denk het niet? Hoezo. Denk je dat mensen dat erg vinden dan? Zou jij het erg vinden om thee te moeten drinken die hamsters toevallig ook lekker vinden?
  7. [1836/1837] A story of snakes

    8 Maart 1837 - Some tearoom Het is eigenlijk best ironisch dat de datum van dit topic acht maart is het is vandaag namelijk international Womans day en helaas zat Aviana vast aan een date met iemand die ze eigenlijk niet eens interessant vind en wiens naam best wel in verbinding staat met het patriciaat (hey dat rijmt #slampoetry #aviana wanna slam tabby in the face #family goals) Maar hier was ze dan dus, want ze had bedacht dat zolang Tabby besloot om dit ~ je moet Richard Ingram daten of ik snitch je aan mama en papa ~ op te houden dat ze beter het beste ervan kon maken. Date the guy whose name has a metaphor for snake so u sis wont act as a snake. Ben echt fucking poëtisch vandaag. En misschien konden ze het nog wel gezellig hebben ook. Aviana was altijd goed in mensen charmeren, in overal wel het juiste weten te zeggen, mensen te lezen en ze dan precies te geven waar de woorden die ze zelf niet zagen om schreeuwden. Als het niet leuk werd dan eh, dan ging hij het vast uitmaken dus dan kwam dat ook wel weer goed. Momenteel zaten ze in een tearoom zonder naam omdat mijn humor op is en werd er net thee gebracht. “Deze thee hebben we thuis ook”, enthousiast hield ze de smaak omhoog die ze gekozen had, “mijn ouders hebben een dierenwinkel en het blijkt dus dat knaagdieren rustig worden van deze thee dus het is handig. Oh en het is ook gewoon lekker dus altijd goed om in huis te hebben voor zowel klanten als dieren!” Het was beter om de ongemakkelijke dingen van de smalltalk te skippen, als een conversatie goed liep kwam de rest altijd vanzelf. OOC: Priveeee <3
  8. [1836/1837] Running out of light tearing through the sky

    Ze hoefde niet met hem te trouwen. Nou, dat was in elk geval een opluchting (het was echt een opluchting maar Aviana was boos dat ze in de positie zat dat ze dat een opluchting kon noemen terwijl ze gewoon wilde zeggen dat Tabitha gestoord was en het daarmee afdoen). Maar dan ging die brief naar haar ouders en dan zat ze sowieso de hele zomervakantie binnen, of nog erger op iets als zomerschool. Ze had namelijk het niet alleen verpest maar was ook al flink wat tijd aan het liegen over hoe goed ze het deed. Werden ze vast niet blij van. “Ugh oke”, een relatie was kut maar relaties gingen vast sneller over dan zomerschool. En Richard was het vast na een week zat, zo gingen die dingen nou eenmaal. Niemand kon lang, een week was lang oke, bij dezelfde persoon blijven. Was onnatuurlijk. “Je bent echt gestoord, ik snap waarom je dit doet/b]”, mompelde ze toch maar want dat wilde ze toch heel graag zeggen.
  9. [1836/1837] Running out of light tearing through the sky

    Het was wel een moeilijke beslissing en ze kon niet eens goed nadenken wat de beste keuze was want elke keer als ze diep adem wilde halen, haar omgeving in zich opnemen en zorgen dat ze de beste manier klaar had liggen voelde ze de nagels van haar zusje in haar arm prikken. En dan kon ze niet echt meer ademhalen omdat die hap lucht in haar keel bleef steken. “Voor hoelang dan? ”, piepte ze toen maar uit. Ze wist niet of ze haar opties aan het overwegen was of tijd aan het rekken in hoop iets beters te kunnen verzinnen. Maar elke minuut dat ze kon rekken was goed want dat was weer een minuut minder die ze kwijt was aan welke kutoptie ze dan ook zou kiezen.
  10. [1836/1837] Running out of light tearing through the sky

    “Ben je gek geworden”, Het was eruit voor ze het had kunnen voorkomen en ergens was ze boos op zichzelf. Niet omdat Tabitha het niet verdiende maar omdat ze graag even had willen nadenken over wat ze had gezegd. Omdat ze graag had willen denken wat het beste was om te zeggen. Maar Tabitha’s hand die om haar pols klemde, het gene wat ze van haar vroeg, de consequenties die boven haar hoofd hingen als ze het niet deed het was allemaal zo beklemmend. Ze kon niet weg. En dat was het enige moment dat ze zich in het nauw gedreven voelde. “Ga hem lekker zelf daten ofzo als zijn relatiestatus zo belangrijk voor je is”, gilde ze kwaad terwijl tranen van frustratie achter haar ogen prikten. Weg. Ze wilde weg. Ze wilde dat Tabitha haar losliet. Weg. Weg. Weg. “Dit kan je niet menen toch?” Dit kon ze niet menen toch. Boos probeerde ze haar pols los te trekken.
  11. [1836/1837] Detention life

    Misschien dat ze iets beter aan school moest werken nu haar zusje haar slechte resultaten gebruikte om haar te blackmailen maar ze kon het gewoon niet helpen. Alles in de wereld leek interessanter te zijn dan school en daarom had ze weer haar opdrachten over geschreven van een vriendin omdat ze die niet afhad maar kennelijk had de desbetreffende docent een soort magische versie van de grootste snitch van het hedendaags universum (Turnitin shout out to u!!) en nu was ze dus mooi gesnapt. Dat was een onvoldoende en een middag nablijven erbij. En het saaiste wat ze ooi had moeten doen. “Mevrouw”, ze stak glimlachend haar hand om maar wachte verder niet tot ze de beurt had. “ U weet dat er spreuken zijn om dit zegmaar binnen een minuut klaar te hebben niet? Dus wat nou als ik u die leer en als dank laat u ons allemaal vrij. ”
  12. [1836/1837] Running out of light tearing through the sky

    Wat was dit nou weer Ze had gedacht dat haar zusje graag wat bij wilde praten, ammends maken misschien nadat ze zich de afgelopen tijd zo zuur gedragen had, maar als het zo moest dan liever niet. Gefrustreerd lakte ze snel haar laatste teennagel en schroefde snel de dop op het flesje. Deels omdat ze anders de verleiding niet zou kunnen weerstaan om ‘perongeluk’ de inhoud leeg te pikken over het haar van haar zus. En dan zou die al helemaal gaan zeuren. “Weet je, ik denk dat ik klaar ben met dit gesprek. Je kan nog steeds alleen maar zeiken en naar doen. Oh en voor de record mijn schoolcijfers gaan jou of pap en mam helemaal niks aan. Ik los het wel op”. Ze wist echt niet hoe maar ze wilde het bedenken zonder dat er andere mensen en meer problemen bijkwamen.
  13. [1836/1837] Running out of light tearing through the sky

    “Huh?”, Avina fronste haar wenkbrauwen en vloekte even toen ze in alle verbazing uitschoot met de nagellak. Gelukkig hadden ze magie en was het dus een stuk makkelijker om dat soort vlekken weg te krijgen. Had ik maar magie zoals dat. “Hoezo vind je dat?”, sinds wanneer hield Tabitha zich bezig met haar liefdesleven? Het was wel lief hoor maar als je het aan Aviana vroeg had zij haar sociale leven, en dus indirect ook haar liefdesleven, veel beter voor elkaar dan Tabby. Dus eigenlijk was zij de gene die advies moest geven. Niet dat echt tijd of zin had om haar zusje een sociaal leven aan te praten. Maar ze hoefde geen advies van iemand die het duidelijk minder goed deed. Dat ging ze niet hardop zeggen, was niet aardig, maar vond ze stiekem wel. “ Ik vind Richard echt niks. Hij is zo stil en zo ongemakkelijk soms. En hij is wel leuk op feestjes hoor maar verder”, ze haalde haar schouders op want wat viel er eigenlijk nog te zeggen. “Het is wel lief dat je het vraagt voor hem hoor maar maak je nou maar zorgen om jezelf en niet om anderen ” Ja dat was een hint.
  14. [1836/1837] Running out of light tearing through the sky

    “Oh”, ze keek even verbaasd op van de doos met nagellak (koos zelf uiteindelijk trouwens een felle groene kleur ) en kon het niet laten even te giechelen. “Dat is eh lief? Ik hoop wel dat hij het voor zich houdt hoor! Jongens kijken altijd zo zielig als je ze moet afwijzen/”, ze schudde even moedeloos haar hoofd en schroefde met haar tanden het potje open zodat ze haar nagels kon lakken. “Tragisch” “Hoe gaat het trouwens met jou liefdesleven Tabby? Is er iets spannends aan de hand, oh ik en Titiana waren laatst in deze geweldige tea-room als je een date hebt moet je hem echt daar mee naar toe nemen. Als het dan stop is heb je in elk geval geweldig gratis taart”. Want eh jongens hoorden te betalen als je door de zware emotional labour was dat een date met hun was. Want jongens waren de meest vermoeiende wezens op aarde omdat ze altijd wilden dat je interesse had. Ew.
  15. [1836/1837] Ice, Ice baby

    Dit was lastig want er waren nu twee opties (en die van Grigor maar die vond het uitzicht prima en niks doen was niet echt een optie) En zij had de vraag gesteld dus nu moest ze de beste optie kiezen? Was dat zo? En hoe dan . Ze was geen kiezer en ze was geen leider. Ze was een 'go with the flow tot de flow je niet meer aanstaat en doe dan iets anders' type. Dit was stressvol. "We kunnen jou optie proberen ja! ze knikte Elena toe. "En Maddie over de leerlingenkamer van Griff denk je echt dat dat werkt en kan jij dat opzetten. Oh en Grigor ik snap dat je het nu goed vind maar straks is het beter! Ze glimlachte lieftallig naar iedereen en hoopte dat ze gezegd had wat ze wilden horen. Ze was hier niet goed in oké! Ze wilde gewoon haar uitzicht terug. Of nog beter, de zomer.
×