Jump to content

Tabitha Fox

Zwadderich Zesdejaars
  • Content count

    100
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

Tabitha Fox last won the day on April 24

Tabitha Fox had the most liked content!

About Tabitha Fox

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    VTP
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

399 profile views
  1. [1837/1838] The world at midnight is a special place

    Weet je welk kind de ouders bij zich hadden moeten houden? Nou, Titiana Dickson, natuurlijk. Tabitha had bij voorbaat al een hekel aan iedereen die bevriend was met Aviana (waarom zou je überhaupt bevriend willen zijn met Aviana, zeg nou zelf), maar Titiana was ook nog eens gemeen (of in ieder geval chagrijnig) tegen haar en dan had je het al helemaal verpest. Dus boos sloeg Tabitha haar armen om elkaar heen, terwijl ze een nare blik wierp naar Titty. "Doe het zelf," zei ze volwassen en origineel. "Niemand wil jou überhaupt in de buurt hebben, dus doe ons een plezier en ga ergens anders chagrijnig zitten doen!" We hadden het er maar niet over dat Tabitha was begonnen. Ze rolde haar ogen richting Ashton (maar dan wel met haar gezicht van hem afgewend voor hij het kon zien) en keek om zich heen, op zoek naar een steen. "Laten we een steentje tegen een raam gooien, misschien dat iemand ons dan hoort." Waar iemand vast ook wel weer een opmerking over kon maken, want blijkbaar kon ze het nooit goed doen.
  2. En zucht, ze had het weer verkeerd gedaan. Haar nieuwsgierigheid had weer eens iemand's ego gekwetst, iets wat wel vaker voor was gekomen, maar altijd vervelend bleef, want het laatste wat ze wilde was dat Ashton Vane alsnog besloot dat Tabitha helemaal geen recht op zijn aandacht had. Dus, notitie aan zichzelf: jongens houden niet van irritante vragen. Ze trippelde echter netjes achter Ashton aan, zorgde ervoor dat ze altijd netjes achter hem bleef lopen want hij leek haar wel het type dat nog meer last van zijn ego zou krijgen als ze sneller liep dan hem en luisterde goed naar zijn uitleg. "Hmm..." Even twijfelde ze of ze hem om hulp moest vragen of niet, maar dat leek haar niet de juiste optie op dit moment, dus legde ze één van haar kostbare geldstukken op een willekeurig vakje. Rood, voor wat individualiteit. En terwijl de rest van de tafel zijn weddenschappen inzette, probeerde Tabitha iets te bedenken waar ze Ashton over kon laten praten wat hij niet vervelend vond. "Hoe komt het eigenlijk dat je zo bekend bent met al deze spellen?" vroeg ze. "Kom je hier vaker?" Laat dat alsjeblieft het juiste onderwerp zijn...
  3. Overzicht open topics

    Open topic voor leerlingen die strafwerk hebben gekregen!
  4. Woensdag 10 januari 1838 - 's avonds rond een uur of 11 - vlak voor de deur van Zweinstein "Schiet op," mompelde Tabitha geërgerd, terwijl ze over haar armen wreef. De hele avond was ze al buiten geweest, dank je wel strafwerk van professor Astoria die de neiging had om de meest vervelende manieren uit te kiezen om haar leerlingen te straffen, bezig met het zoeken naar bepaalde kruiden die mogelijk onder de sneeuw zouden groeien (Tabitha had niets gevonden en ze dacht niet dat ze de enige was van de groep leerlingen die strafwerk hadden gekregen), dus ze had het al koud en nu... stonden ze voor de deur van Zweinstein. "Waarom krijg je die deur niet open?" klaagde ze. "Het is een deur, hoe moeilijk kan een deur zijn om te openen?" Nou, Tabitha, behoorlijk moeilijk als niemand door had dat er nog een groep leerlingen op het terrein aanwezig waren en ze dus de buitendeur al hadden gesloten. En op slot hadden gedaan. En er een spreuk op hadden gezet. Dan schijnt het best moeilijk te zijn. Open topic voor januari! Mensen hebben strafwerk gekregen die ze tot laat bezig hield buiten en nu zijn ze buitengesloten!
  5. Jeetje, Ashton, moest ze het uit gaan spellen? Ze trok één wenkbrauw op, maar toen er een andere man een opmerking maakte (Tabitha gluurde uit haar ooghoeken om te zien of de man er rijk genoeg uit zag, maar gezien hij niet gekleed was in een vuilniszak had hij zo'n beetje aan het minimum van haar verwachtingen voldaan, dus misschien dat ze op zijn schoot zou gaan zitten als haar gesprek met Ashton echt op niets uitliep) en hij toch wel een beetje leek te beseffen wat ze wilde. In ieder geval nodigde hij uit om met haar weg te gaan, dus ze hopte enthousiast van haar stoel af, knipoogde nog even kort naar de andere man om haar opties open te houden en volgde Ashton toen. Hij liep wel een beetje traag, hoor, maar ach. "Oh nee, ik zou niet durven," zei ze onschuldig. "Vriendschap is iets dat verdiend moet worden." Ook al was zij het natuurlijk wel waard om bevriend mee te zijn. Maar ach, het merendeel van de mensen die haar kenden leken dat niet te begrijpen, dus Ashton kon er ook wel bij. "Maar gelukkig ben ik hardwerkend en gedreven." Blablabla. Ze leunde tegen de bar aan terwijl Ashton wat bestelde. "Hoe zit het eigenlijk met die verwondingen?" Ze maakte een vaag gebaar naar zijn lichaam. "Is het alleen je gezicht en je been of ook... hm... meer?"
  6. Ze glimlachte haar warmste glimlach naar Ashton, het type dat ze af en toe in de spiegel oefende, meer uit nieuwsgierigheid naar hoe haar glimlach eruit zag dan dat ze het echt wilde oefenen. Ze was geen actrice of model, of zoiets, op zich had ze haar gezichtsuitdrukkingen alleen nodig in hoeverre ze natuurlijk kwamen, maar Tabitha was... nieuwsgierig en de effecten van wat ze zei of deed of hoe ze keek op de reacties van andere mensen waren altijd al interessant en aanlokkelijk geweest. "Dank je wel," fluisterde ze hem nog snel toe, maar daarna hield ze keurig haar mond. Was ze ook heel goed in. Ashton was niet de beste speler ter wereld, waar ze eigenlijk wel een tikje teleurgesteld in was, maar ze lette keurig op de kaarten die hij speelde en wanneer hij ze dan speelde, terwijl ze de spelregels probeerde te achterhalen. Eén rondje was er eigenlijk niet genoeg van en ze was al van plan gewoon te blijven zitten, tot hij haar plotseling vroeg iets te drinken op te halen. "Is dat het enige wat je wilt ter beloning?" vroeg Tabitha met een suggestieve glimlach, terwijl ze zich iets meer naar hem toe draaide. "Wat wil je drinken dan?"
  7. There's something about hanging out with the wicked kids

    Tabtiha rookte nauwelijks, maar als iemand haar een gratis sigaret aanbood, greep ze er natuurlijk direct naar. En ergens deed het haar plezier, want iedereen wist dat de Kingstons weinig geld hadden en kon Gideon het dus wel überhaupt betalen om vrolijk sigaretten rond te gaan delen? Als het niet vreselijk onbeleefd was, had ze gewoon het hele doosje genomen. "Dat is oneerlijk," beet ze terug, "Wij zitten ook in Zwadderich, dus je kunt niet zomaar in je eentje onze leerlingenkamer claimen!" Daarbij kwamen hun drugs uit de kerkers, zelfs Tabitha had dat door al wist ze niet wie het produceerde en maakte het haar weinig uit, dus als ze niet mochten verhandelen in de kerkers was dat gewoon kut. "Misschien kunnen we wisselen?" vroeg ze zachtjes aan Raine, hopelijk zacht genoeg dat Gideon het niet hoorde. "Zijn vriendinnetje zit in Griffoendor," ze wapperde naar Gideon, "dus als hij in Griffoendor komt handelen mag hij mooi uitleggen aan Wren wat hij komt doen." En Wren was klassenoudste en saai en verantwoordelijk en het er dus vast niet mee eens.
  8. Nou, echt vol enthousiasme reageerde Ashton nou ook weer niet op haar, maar dat was Tabitha wel gewend, hoor. Richard keek alleen maar enthousiast als ze het over haar mond had en de rest van de jongens... Tabitha wist niet echt of ze haar hadden genegeerd of zij hen. Ze deden er gewoon niet veel aan toe als Richard Ingram bestond, maar Richard was druk bezig met haar zus, blablabla, en dus mocht ze wel wat aandacht van iemand anders opeisen, toch? "Nou, ik wil vooral even meekijken," zei ze, een stuk opgewekter toen hij dan wel niet direct haar ten hulp schoot, maar hij stuurde haar ook niet weg. "Ik ken al deze spelletjes niet en ik wil niet binnen vijf minuten al mijn geld verliezen, dus ik zocht alleen een klein beetje hulp, iemand die me de regels uitlegt, het voordoet, et cetera..." Ze gebaarde naar de croupier dat ze zelf even niet mee zou doen, de beste man wierp haar een chagrijnige blik toe die Tabitha negeerde om wat dichter naar Ashton te schuiven. "Dus vind je het erg als ik één rondje meekijk?" Ze wierp hem haar liefste glimlach toe. "Ik zal niet eens vervelende vragen stellen."
  9. There's something about hanging out with the wicked kids

    Ok, ten eerste, Tabitha was not in charge van dit alles, ze was alleen een dealer en dat deed ze vooral alleen omdat het leuk was en omdat het een klein beetje extra geld inbracht. Het was niet alsof de Foxes stierven van de honger, maar het was ook niet alsof ze rijk waren en zich alles konden veroorloven, dus ja, een beetje geld was niets mis mee. "Pff, alleen de kamer van hoge nood," herhaalde ze spottend, maar wel zachtjes zodat Raine niet het gevoel had dat ze de leiding wilde grijpen. Dat mocht hij leuker doen. "Wat zijn we toch dankbaar," voegde ze er sarcastisch aan toe. Ze sloeg haar armen over elkaar en leunde iets naar voren zodat ze achter de rug van Raine om kon gluren naar Gideon Kingston.
  10. Hoezo kon ze geen hulp vragen bij een opdracht? Dat sloeg echt helemaal nergens op! Tabitha pruilde naar de leraar, maar hij was er al vandoor gelopen voordat ze zich zelfs nog meer aan hem op kon dringen om met hem te flirten, of zoiets. Stomme man, hoor, en zo asociaal. Als je niet met je leerlingen wilde praten, werd dan geen leraar? Met een zucht draaide Tabitha zich van hem af en bestudeerde ze dan maar de anderen om haar heen. Alle meisjes zette ze vanzelf aan de kant, op de één of andere manier deed Tabitha het niet zo heel goed bij de andere meisjes, en dus viel haar blik dan maar op Ashton Vane. Hij was echt niet om aan te zien, zo eng, al die brandwonden en dat masker zo over zijn gezicht, maar daardoor kreeg hij vast minder aandacht van mooie meisjes zoals zij, dus zou hij dan niet dankbaar zijn? "Ik heb zo'n hekel aan slechte leraren," zuchtte ze, terwijl ze zich op de stoel naast hem plantte. Wel een beetje elegant, natuurlijk, hallo, je plofte toch niet neer als een zak met graan? "Ik vroeg alleen maar om een beetje hulp," pruilde ze en gluurde daarna naar hem. Als hij nu een aardige jongen was zou hij natuurlijk direct zijn eigen hulp aanbieden...
  11. Tabby was nog nooit van haar leven in een casino geweest, wat moest ze er ook, ze had niet genoeg geld om te besteden aan dit soort dingen en ze was überhaupt een beetje te jong om op de hoogte te zijn van dit soort zaken, laat staan dat ze er wat mee ging doen. Maar tja, als ze binnen was en dus wat geld had gekregen, wie was zij dan om helemaal niets te gaan doen? Het was gratis spelen en als ze wat had gewonnen mocht ze het geld houden! Gelukkig had Tabitha al snel een plan ontwikkeld, als professor wist Houghton er natuurlijk het allerbeste van, dus als ze echt wilde winnen kon ze het beste bij hem in de buurt blijven en kijken wat hij zou doen, toch? En dan hetzelfde inzetten. Maar ja, dan moest Elliot wel gaan wedden en ze wist niet of hij dat van plan was... "Professor Houghton," zei ze enthousiast, terwijl ze hem aanklampte. "U doet toch ook mee met de wedstrijd? Om te laten zien dat u de beste leraar bent die we hebben?"
  12. [1835/1836] Waarom kon er niet maar één Ingram zijn!

    ???????? Wat was Christopher Ingram, in vredesnaam? Hij was een Ingram, dus fantastisch, maar lette vervolgens nooit op zijn familieleden? Dat kon toch niet? Tabitha zou wel een moord willen plegen, of op zijn minst een chanteerpoging of tien, om een Ingram te worden en hij was er één en gooide het allemaal gewoon weg, alsof zijn vrienden belangrijker waren. "Hoe kun je nou niet geïnteresseerd zijn in je eigen familie?" vroeg ze verbaasd. "Het zijn de Ingrams!" Dat was zo'n beetje royalty, toch? Oké, ja, er liepen hertogen rond op school en zo en dat was leuk en aardig, maar de Ingrams. "Oh nee, ik ben helemaal niet bevriend met hen." Ze haalde haar schouders op. "Misschien ooit..." Ze zuchtte dromerig, haar hoofd alweer gevuld met fantasieën over Richard.
  13. Les zesde- en zevendejaars: Firestarter

    Oh ja, nu wist Tabitha weer waarom ze het vorig jaar zo fijn had gevonden toen ze eindelijk geen lessen meer met Wren had, want haar zusje was zo... braaf. Nu was Wren wel haar favoriete zusje (maar ook alleen omdat het in vergelijking ging met Aviana en kom op, Aviana), maar dat betekende niet dat Tabitha het leuk vond om zo'n preek te krijgen? Hallo, Wren, waarom kom je niet op voor degenen die er daadwerkelijk toe doen: je familie? "Druilneus?" herhaalde ze toen de leraar zomaar besloot één van haar klasgenoten uit te schelden, maar het ging niet om hem, maar om Wren, dus draaide ze zich naar haar zus toe. "En dat vind je een leraar die je moet verdedigen? Het soort dat zijn leerlingen begint uit te schelden terwijl ze één enkele vraag stellen?" Zeg nou zelf, Wren, dat kon toch beter? "En ik dacht wel dat je klassenoudste was."
  14. Les zesde- en zevendejaars: Firestarter

    Tabitha had persoonlijk helemaal geen plannen om de leraar overspannen te maken, daarvoor was ze niet naar de les gekomen. Niet dat ze wel een goede andere reden had om naar de les te komen, ze was er omdat het moest en omdat ze nog geen zin had om te werken, dus dan kon ze net zo goed het minimale op Zweinstein doen om het op zijn minst nog twee jaar uit te kunnen stellen. En ja, ze had Dreuzelkunde gekozen omdat het op zich een beetje een makkelijk vak was. Maar ja, als ze er eenmaal zat, keurig in een bankje ergens halverwege, en de leraar zag eruit alsof hij elk moment in tranen uit kon barsten, dan wilde Tabitha de les wel wat interessanter maken, hoor. Dus ze wapperde keurig met haar hand even om zijn aandacht te trekken. "Meneer, dit hebben we al jaren geleden gedaan. Heeft u soms het lessenplan voor de derdejaars erbij gepakt?" Ze tsskde even zachtjes. "U moet wel voorbereid naar de lessen komen, hoor." Shout-out naar Margaux!!!!
  15. [1836/1837][EN] How do you want me, how do you want me?

    Thursday the 11th of May 1837 - in the afternoon - Potions Tabitha was not an ambitious student at first. Slytherin was filled with those, who did whatever they could to get a better grade, have a better future, but Tabitha wasn't interested in studying, in books and spells and the battle for the next grade. She wanted something else, she wanted a true romance, a happy life, to be desired by someone. And why would you need to study for that? What was the purpose of wasting your time on books? And so she didn't. She got by on A's and sometimes an occasional E. She accepted her P's with grace and even picked the exams that she wanted the least trouble with, to give her an easy next two years. And university? Ah, she would see. Probably not. Grade: Acceptable / Acceptabel Topic finished <3
×