Jump to content

Tabitha Fox

Zwadderich Zevendejaars
  • Content count

    180
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

Tabitha Fox last won the day on April 16

Tabitha Fox had the most liked content!

About Tabitha Fox

OOC Profiel Informatie

  • Membergroups
    VTP
  • Naam
    Gianna

Profile Fields

Recent Profile Visitors

684 profile views
  1. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Tabitha was een ster in slechte seks hebben, laten we daar eerlijk over zijn, want dat was zo'n beetje de enige seks die ze had, maar de meeste mannen die zo gretig bij haar naar binnen stootten, leken wel enthousiaster te zijn dan Raine. Raine was... afwezig? Afgeleid? Niet zo gretig als normaal? Ze vond het niets, eigenlijk, want verdorie, ze had seks zodat ze het gevoel had dat iemand haar wilde hebben! Kon hij daar niet tenminste mee werken? Dus beloot Tabby hem maar te testen. "Weet je wat," zuchtte ze, terwijl ze hem zachtjes wegduwde. "Laat maar. Ik heb toch geen zin meer." Alle normale jongens (in haar ogen dan) zouden gewoon beginnen te zeuren of gewoon negeren dat ze het niet meer wilde, dus Raine..
  2. [1838/1839] Like a rabbit in the headlights

    Hij wilde dat ze zich niet zou vervelen??? Op zich was dat ook wel een goed idee als het om Tabitha ging, maar zoveel zelfkennis had ze niet en alsnog vond ze het maar weer een dom excuus. "Ik wil graag het werk doen waar ik voor betaald word," zei ze dus ook stellig. "Niet meer." Wel minder, maar goed, dat kwam er vast ook niet van. En geen zorgen, hoor, haar ouders hadden haar wel geleerd wat hard werk was, hoewel Tabitha dat af en toe nogal vrij interpreteerde. De klanten tot nu toe gingen tenminste wel goed, ze waren niet veel anders dan de klanten die ze bij haar ouders hadden gehad, ook al was de handelswaar anders en hoewel ze zeker wist dat Mat haar strak in de gaten hield, maakte ze geen enkele fout. En dan wilde hij toch weer van haar af?! Vast om te tellen of ze geen geld gestolen had. "Nou, vooruit," zei ze, terwijl ze hem strak aankeek en haar handen omhoog hield terwijl ze van de toonbank wegstapte. "Ik zal wel keurig een wandelingetje maken." En als een echte tiener stampte ze de winkel uit.
  3. [1838/1839] Running up that hill

    Ja, bla, bla, ze had hem gechanteerd, maar dat was ook al weer weken terug, niet waar? Maanden zelfs! Echt hoor, Richard, dat je daar nog moeilijk over deed. "Alleen om je te beschermen," pruilde ze naar hem. "Ik wilde je laten zien wat voor vreselijk mens Aviana was! Je verdiende zoveel beter dan haar..." Maar nee hoor, hij moest dat weer zo moeilijk opvatten allemaal... En oké, ze had het nooit uitgelegd en mogelijk dat ze daar mee had moeten beginnen, maar tja, achteraf kon je altijd alles beter inschatten, he? En dat hij nooit gelegenheid had om van haar te houden, was daadwerkelijk onzin. Ze liet het maar vallen en pruilde een beetje. "Ik wil bij je zijn," zuchtte ze verliefd. "Ik wil alles voor je doen." Dit was overduidelijk het beste moment om hem te kussen.
  4. [1838/1839] She's my sister. Mine to torture and mine to protect.

    Ingesteld op haar eigen behoeften. Ze was ingesteld op haar eigen behoeften. Tabitha lachte bitter, want ja, natuurlijk was ze ingesteld op haar eigen behoeften! Wie zou er voor haar opkomen, dan? Wren? Alsof die een persoonlijkheid had. Aviana? Alsof die niet zelfzuchtig was! En haar ouders? Alsof die niet enkel een dochter wilden die braaf voor hen werkte en overal ja en amen op zei. "Ach Wren toch," glimlachte ze kil. "Wat ben je lief." Stik erin, zeg. Alsof ze ooit bij Wren wilde gaan wonen. En alsof ze ooit naar Wrens suggesties wilde luisteren wat ze moest eten of niet. Tabitha was volwassen en ze zou heus niet doodgaan aan het overslaan van een lunch af en toe, of elke dag. Mensen betaalden galjoenen voor dokters die hen precies hetzelfde vertelden. "Ik kan wel voor mezelf zorgen, hoor." Ugh, al dat gemoeder... alsof ze één al niet vreselijk genoeg vond. En kijk nou, Wren kreeg een kind! Er proestte een giechel over Tabitha's lippen heen, want echt waar! Dit schijnheilige kreng was zwanger! Dat was zelfs Tabitha nog niet overkomen (ook alleen al door puur geluk)! "Wat fijn voor je," giechelde ze eruit. "Nou, je moet maar opschieten met dat huwelijk, he?" Dan kan ik misschien voor je rondvragen alvast? Dan kan je eerst een beetje sparen? Want dan zit je niet met een hoge huur? Jemig, kon Wren ook een gesprek hebben zonder om de twee zinnen een vraag te stellen? Ze werd er zo gek van, die hoge piepstem van haar die altijd nog verder de lucht in schoot! "Ik heb je hulp niet nodig," beet Tabitha het ook allemaal af, want ugh. "Ik kan heus wel zelf een baan vinden, ik heb die baan bij de klokkenmaker toch ook zelf gevonden? Denk je echt dat ik niets kan zonder dat je mijn handje vasthoudt?" Ze stak pruilend haar hand uit. "Help me, Wren! Ik kan helemaal niets! Ik heb je hulp nog nodig bij het oversteken!" Alsjeblieft. "Je weet dat ik al een moeder heb, he?"
  5. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Oh nee hoor, vond Tabitha helemaal niet erg. Het was niet de eerste keer dat ze op haar knieën in deze steeg had gezeten, laten we daar eerlijk in zijn, en dus ging ze al snel aan de slag met haar mond. Huh. Ze had het gevoel dat het wel eens sneller was gegaan bij Raine. Ergens was ze er wel verontwaardigd over, want hallo, zij was hier degene die haar best deed om er nog wat van te maken en hij moest per se moeilijk doen! "Is er iets mis?" vroeg ze dus eigenlijk, terwijl ze met haar handen het even overnam. Ietwat hardhandig.
  6. [1838/1839] Like a rabbit in the headlights

    Bij Merlijns baard, hij begreep ook de hints niet he? Ze had al meerdere keren gezegd dat ze niets te eten wilde hebben, en elke keer bood hij haar wat meer aan! Op zich klonk die salade wel oké, ze twijfelde een beetje over paprika, want ze dacht niet dat ze dat ooit gegeten had, maar hij zou vast de pesto niet kunnen weerstaan, of zoiets. "Nee, dank je," zei ze dus ook maar, stellig dit keer, want echt, hoeveel hints moest hij hebben?! Misschien kwam het omdat hij een andere taal sprak. Echt, je had niets aan buitenlanders. En nu vroeg hij haar weer wat ze graag wilde doen! Tabitha draaide zich met een frons om. "Sorry, ik snap het niet," glimlachte ze vriendelijk, dwars door zijn gestammel heen. "Je hebt me aangenomen als verkopersassistente, toch?" Ze trok kil een wenkbrauw om. "Als je iets anders had gewild, had je dat in de vacature moeten zetten, niet waar?" Ugh, hij wilde vast gewoon dat ze gratis allerlei extra taken ging doen! Taken waarvoor ze een hoger salaris zou horen te krijgen dan, maar dat niet zou krijgen.
  7. [1838/1839] Let's play

    Eigenlijk was Tabitha niet goed in dit soort gevechten. Oh, ze had er meer van genoeg ervaring in met Aviana, maar ze was beter in het soort van gevecht waarin je vijf dagen mocht doen om de perfecte wraak te verzinnen, dan dat je zo direct een nieuwe opmerking moest bedenken. Ze had haar beste opmerkingen al gebruikt, verdorie, en waar moest ze zo snel nieuwe vandaan halen??? Eigenlijk moest ze een notitieboekje bij gaan houden, want het was altijd twee dagen na de ruzie als je aan het douchen was, dat je dan ineens de perfecte uitspraak had, he? Maar die kon je vast nog wel een keer gebruiken en Tabitha was dol op recyclen. "Ja, eigenlijk wel," brieste Tabitha dus. "Ben je altijd zo chagrijnig? Komt het omdat je weet dat je een zielig persoon bent die niets anders toevoegt aan de wereld?" Ha! Goeie! Niet echt, maar goed.
  8. [1837/1838] Cold and self-involved

    Of Tabitha veel ervaring had, was eigenlijk wel te betwijfelen. Oh, ze had ervaring met één soort type, het gemiddelde jongen dat op Zweinstein rondliep. Altijd een beetje snel, nooit genoeg geduld, was al tevreden met dat er iemand haar rokken voor hen omhoog wilde duwen dat ze verder weinig aandacht aan haar geven. Dat type kende ze perfect, wist ze alles van, maar andere types? Tja. Bestonden er andere mannen ter wereld? Ze giechelde elke keer dat hij haar aanraakte, deels omdat het kietelde, deels omdat dat de taal was die ze het beste sprak en trok hem elke keer harder vooruit, tot ze eindelijk bij dat steegje terecht waren gekomen. Dat had ook uren geduurd zeg... of eigenlijk een paar minuten, maar dat was al erg genoeg. Nu kon ze in ieder geval haar armen om zijn nek heen slaan en hem dichter naar zich toe trekken, terwijl ze hem gretig begon te kussen. "Je mag alles doen wat je wilt," fluisterde ze tussen het tonggeworstel door.
  9. [15+][1838/1839] If only you chose to run

    Ja joh, Raine, natuurlijk loog je niet en Tabitha geloofde je ook helemaal. Ze liet het maar vallen, hoor, het had toch weinig zin om een hele discussie te gaan houden over of hij wel kon liegen of niet, vooral niet als ze elk moment seks konden hebben. Moest Raine wel meewerken dan. Tabitha zuchtte geërgerd. "Raine," zei ze, nog vriendelijk, terwijl ze een hand op zijn wang legde. "Je wijst me toch niet af, he? Want daar dacht je eerder ook niet aan." Dus als het was dat hij niet vreemd wilde gaan, had hij het allang voor zichzelf verpest. "Je vindt het ook leuk, dus schiet nou maar gewoon op."
  10. [1838/1839]Als het schoolhoofd dronken is kunnen wij dat ook

    Au, bedankt hoor, Titiana! Tabitha wierp haar een woedende blik toe, want hoe durfde ze überhaupt te bestaan en bij Tabitha in de buurt te zijn en dat soort dingen, blah, blah, blah, maar hey, ze was wel bij Jude in de buurt terecht gekomen. "Oh ja, hoor," glimlachte ze dus ook vrolijk naar hem, voor een minuutje even niet met Titiana bezig. Ze pakte dat kreng nog wel een keer terug. "Wat ben je toch lief," giechelde ze, terwijl ze gulzig verder dronk van de champagne. "Ik ben blij dat je niet terug bent gegaan naar Canada, wat zouden we zonder je moeten!" Ondertussen wierp ze een blik op zichzelf in het dichtstbijzijnde spiegelende voorwerp, om te kijken of haar haren inderdaad meer glansten. Hm... jawel. "Als hij gaat klagen, moet je hem gewoon een fles sturen van deze champagne," giechelde ze naar Blanche. "Ik voel me nu al licht in mijn hoofd!" Ze leunde tevreden tegen Jude aan, hij wilde haar steunpilaar wel zijn nu, besloot ze. "Of misschien ook maar een fles sturen naar Hastings, die moet echt eens wat losser zijn." Ze gluurde vanuit haar ooghoeken naar Jude. "Hoe overleef je dat, 's zomers?"
  11. [1838/1839] Running up that hill

    Had ze teveel op? Ach, dat lag eraan aan wie je het vroeg, niet waar? Sommige mensen vonden vast van wel, anderen waren maar wat blij met dronken Tabitha, want dan deed ze er al helemaal niet moeilijk over als je haar rokken omhoog probeerde te schuiven, maar hey, ze vond zichzelf sowieso leuker als ze dronken was, en dat was al heel wat, toch? Niet dat Tabitha oprecht een hekel had aan zichzelf, of zoiets, maar toch. "Nah," zuchtte ze dus ook. "Valt wel meeee, ik heb wel heus wel eens vaker wat meer gedronken." Ze was zelfs een paar keer zo stomdronken geweest dat ze zich niet had kunnen herinneren hoe ze ooit weer in haar bed was beland, maar daar had je huiselven voor, toch? "Je houdt ook van mij, toch?" eiste ze en ze gluurde, zo goed en kwaad als het kon, omhoog. "Ik ben best leuk!"
  12. [1838/1839] Like a rabbit in the headlights

    Tabby was niet echt onder de indruk van zijn verdrietige gelaat, in alle eerlijkheid, maar ze was in het algemeen niet echt onder de indruk van verdrietige mensen. De enige wiens emoties ze belangrijk vond, was haarzelf, en anderen moesten niet zo moeilijk doen, zeg. "Nee, dat is niet nodig," glimlachte ze liefjes naar hem. "Je weet hoe vrouwen zijn, altijd op dieet, he. En je hebt me ook al die taart gegeven." Waar ze ook nauwelijks van had gegeten, oeps. Was niet haar schuld, moest hij maar voor beter eten zorgen. Zou hij erg verontwaardigd zijn als ze in vervolg haar eigen eten meenam? "Prima," zei ze vrolijk. Wel een tikje geërgerd omdat hij zo vlak achter haar zat, alsof hij haar op de vingers wilde kijken, maar hup, hup, aan het werk. Zij had niet veel te doen nu, er was geen klant aanwezig, maar ze kon heel goed haar hoofd op haar handen leggen en in de verte staren, terwijl ze dagdroomde over hoe het zou zijn om met Richard getrouwd te zijn. Jammer dat Mat daar anders over nadacht en haar ook nog eens bij zijn werk begon te betrekken. Jeetje, hij kon ook echt niets zelf, he? Tabitha draaide zich met een zucht om en bekeek voor enkele seconden de schetsen. "Die," knikte ze. En toen draaide ze zich weer om.
  13. [15+][1837/1838] Only hunt bliss

    Ja, duh, natuurlijk wist Tabitha dat ze magie hadden en ze rolde dus ook even met haar ogen, want nu ze eenmaal met Jude naar bed was gegaan, mocht ze hem wel vervelend vinden. Tenminste, tot het moment dat ze zich weer verveelde en niets anders te doen had en dus weer aandacht wilde. Ze glimlachte kleintjes toen hij haar jurk aanreikte en trok hem snel aan, zonder eigenlijk acht te slaan op het vies dat erop zat, want ach, maakte weinig uit. Het was niet alsof iemand naar haar kleding keek en sowieso, het was een saaie, bruine jurk die als enig goed punt had dat haar borsten er goed in leken en dat gebeurde ook wel als er een moddervlek ergens zat. "Oh nee," zei ze luchtig, terwijl ze wuifde dat hij alvast naar beneden kon. "Ik red me wel." Wat dacht hij dat dit was, een date? "Tot ziens!" In ieder geval tot de volgende keer. Topic uitgeschreven!
  14. [1838/1839] Let's play

    Ugh! Kijk, dit was dus precies waarom Tabitha Titiana niet mocht, want niet alleen was ze een kreng, maar ze was ook nog eens een kreng dat graag deed alsof ze slimmer was dan Tabitha en ergens kon Tabby dat niet uitstaan. Ze was een slechte leerling, vond proefwerken saai en las over het algemeen haar boeken niet eens, was alleen op Zweinstein blijven plakken omdat de buitenwereld nog niet naar haar gelonkt had, maar toch kon je veel over haar zeggen, maar intelligenter doen dan dat zij was, vond ze vreselijk. Tja, niemand zei dat je niet hypocriet mocht zijn, toch? "Het lijkt me pas een gevaar voor de samenleving als jij je in het daglicht bevindt," beet Tabitha dus boos terug, terwijl ze geërgerd Titiana's voet aan de kant schopte. "Is dat nou een pukkel op je voorhoofd? Staat precies op het punt om te ontploffen, niet waar?" Stomme trut.
  15. [1838/1839] Running up that hill

    In haar dromen had Richard haar allang ten huwelijk gevraagd en waren ze al voor het altaar geweest en hadden ze dit gesprek in de Cornwall Toren gehad, met een gigantische ring om haar vinger oh en ze zou naakt zijn en hij ook en niet zijn ogen van haar af kunnen trekken, want hij hield van haar en vooral haar lichaam want zelfs Tabitha wist dat dat het beste was dat ze te bieden had, maar in de realiteit stelde Richard eigenlijk altijd weer een tikje teleur. Nu ook, nu vroeg hij alleen maar of alles goed met haar ging! Nou ja! "Natuurlijk," zuchtte ze dramatisch, terwijl ze haar hoofd op zijn schouder legde. "Ik ben bij jou, dus hoe zou het ooit niet goed met me kunnen gaan?" Echt hoor, jongens waren zo aromantisch. Geen wonder dat Aviana niet met ze wilde daten, maar jammer dan, Tabby wilde dat wel en Tabby wilde Richard. De Richard van haar dromen, maar wel Richard, en deze Richard kwam het dichtste in de buurt. "Je bent gewoon de beste ter wereld," ging ze nog eens verder door.
×